Adhyaya 213: The Glory of Gokarṇeśvara: Nandin’s Austerities and Śiva’s Boons

Verse 1

अथ गोकरणेश्वरमाहात्म्यम् ॥ सूत उवाच ॥ पुरा देवैर्विनिहते संग्रामे तारकामये ॥ अत्युच्छ्रिते प्रतिबले दानवानां बले तथा

ບັດນີ້ເລີ່ມມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງ ໂກກັນເນສະວະຣ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ໃນສົງຄາມອັນເກີ່ຍວກັບ ຕາຣະກະ ເມື່ອເທວະຖືກຕີພ່າຍ ພະລັງຂອງດານະວະກໍເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼາຍ ແລະກາຍເປັນອັນນ່າກົວຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 2

सहस्राक्षे लब्धपदे क्षीणशत्रौ गतास्पदे ॥ सम्यक्प्रसूति मापन्ने त्रैलोक्ये सचराचरे

ເມື່ອສະຫັດສະຣາກສະ (ພຣະອິນທຣາ) ໄດ້ກັບຄືນຮັບຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ ສັດຕູກໍອ່ອນກຳລັງ ແລະຖານທີ່ຍືນກໍໝັ້ນຄົງ; ໃນເວລານັ້ນ ສາມໂລກ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ໄດ້ກັບຄືນສູ່ການເກີດອັນເປັນລະບຽບ ແລະຄວາມມັ້ນຄົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 3

शृङ्गे चैवाचलेन्द्रस्य मेरोः सर्वहिरण्यये ॥ मणिविद्रुमविद्धे च विपुले पङ्कजासने

—ເທິງຍອດພູເມຣຸ ຈອມແຫ່ງພູທັງປວງ ອັນເປັນທອງລ້ວນທັ້ງໝົດ—ເທິງອາສນະດອກບົວອັນກວ້າງໃຫຍ່ ຝັງດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະປະກາລັງ—

Verse 4

सुखोपविष्टमेकाग्रं स्थिरचित्तं कृतिक्शणम् ॥ निवृत्तकार्यं मुदितं सूर्यवैश्वानरद्युतिम्

ພຣະອົງນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ຈິດເປັນໜຶ່ງ ໝັ້ນຄົງໃນໃຈ ມີສາຍຕາແຫ່ງຜູ້ສຳເລັດກິດ; ວຽກງານສິ້ນສຸດແລ້ວ ຈຶ່ງສະງົບແລະປິຕິ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດ ແລະໄຟພາຍໃນ ຄື ໄວສວານະຣະ।

Verse 5

प्रणम्य मूर्ध्ना चरणावुपगृह्य समाहितः ॥ ब्रह्माणं परिपप्रच्छ कुमारो नतिपूर्वकः

ເມື່ອກົ້ມສະຫຼອງພຣະບາດ ແລະຈັບພຣະບາດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມທັງຮວບຮວມຈິດໃຫ້ສະຫງົບ; ນັກບວດໜຸ່ມໄດ້ທູນຖາມພຣະພຣະຫມາຢ່າງລະອຽດ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມຕາມຄວນ।

Verse 6

सनत्कुमार उवाच ॥ भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ॥ पुराणं तु महाभाग त्वत्तस्तत्त्वविदां वर

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພະພະຄະວັນ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງປຸຣານະທີ່ບັນດາລະສີສັນລະເສີນ; ຂ້າແຕ່ມະຫາພາກ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງປຸຣານະນັ້ນຈາກທ່ານເອງ”

Verse 7

कथमुत्तर गोकर्णं दक्षिणं च कथं विभो ॥ शृङ्गेश्वरस्य परमं कथं सम्यक्प्रतिष्ठितम्

ໂອ ຜູ້ມີລິດທານຸພາບ, ໂກກັນນະ ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນສະຖານທີ່ຝ່າຍເໜືອແນວໃດ ແລະຝ່າຍໃຕ້ແນວໃດ? ແລະອາສນະອັນສູງສຸດຂອງ ສຣິງເຄສະວະຣະ ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງແນວໃດ?

Verse 8

क्षेत्रस्य कि प्रमाणं स्यात्कि‍ञ्च तीर्थफलं स्मृतम् ॥ कथं पशुपतिस्तत्र भगवान्मृगरूपधृक्

ຂອບເຂດຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນມີປະມານເທົ່າໃດ ແລະຜົນແຫ່ງຕີຣຖະ ຖືກຈື່ຈຳໄວ້ວ່າຢ່າງໃດ? ແລະທີ່ນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ປະສຸປະຕິ—ພະພະຄະວານຜູ້ຖືຮູບກວາງ—ສະຖິດຢ່າງໃດ?

Verse 9

सर्वैस्त्वत्प्रमुखैर्देवैः कथमासादितं पुनः ॥ मृगरूपं कथं चास्य शरीरं क्व प्रतिष्ठितम्

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງປວງໂດຍມີທ່ານເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ເຂົ້າເຖິງ/ບັນລຸສິ່ງນັ້ນອີກຄັ້ງແນວໃດ? ແລະຮູບກວາງນີ້ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະກາຍນັ້ນຖືກປະດິດສະຖານຢູ່ທີ່ໃດ?

Verse 10

एवमुक्तः स भगवान्ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ॥ उवाच तस्मै पुत्राय गुह्यमेतत्पुरातनम्

ເມື່ອຖືກທູນຖາມດັ່ງນີ້ ພຣະພະຄະວານ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ພຣະຫມະວິທະຍາ—ໄດ້ກ່າວແກ່ບຸດຂອງພຣະອົງເຖິງຄຳສອນລັບອັນໂບຮານນີ້

Verse 11

ब्रह्मोवाच ॥ शृणु वत्स महाभाग यथातत्त्वं ब्रवीमि ते ॥ पुराणमेतद्बह्मर्षे सरहस्यं यथाश्रुतम्

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ຟັງເຖີດ ລູກນ້ອຍຜູ້ມີວາສນາ; ເຮົາຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ໂອ ພຣະພຣະຫມະຣິສິ, ປຸຣານະນີ້ພ້ອມນັຍລັບ ເຮົາຈະເລົ່າຕາມທີ່ໄດ້ຍິນສືບຕໍ່ກັນມາ”

Verse 12

अस्ति भूधरराजस्य मन्दरस्योत्तरे शुचौ ॥ मुञ्जवान्नाम शिखरो नन्दनोपवनद्युतिः ॥

ທາງເໜືອຂອງພູມັນດະຣາ ຜູ້ເປັນລາຊາແຫ່ງພູທັງຫຼາຍ ໃນແດນອັນບໍລິສຸດ ມີຍອດພູຊື່ ມຸນຊະວານ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດສວນນັນດະນາ

Verse 13

वज्रस्फटिकपाषाणः प्रवालाङ्कुरशर्क्करः ॥ नीलामलशिलावर्णो गुहानिर्झरकन्दरः ॥

ຫີນຂອງມັນດຸດວັດຊະຣະແລະຜະລຶກໃສ ກ້ອນກະດອນດຸດຍອດປະກາລັງ ມີສີດັ່ງຫີນຟ້າບໍລິສຸດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຖ້ຳ ນ້ຳຕົກ ແລະຫ້ວຍເລິກ

Verse 14

विचित्रकुसुमोपेतैर्लतामञ्जीरधारिभिः ॥ रेजे यः प्रांशुभिः शृङ्गैरुल्लिखद्भिरिवाम्बरम् ॥

ປະດັບດ້ວຍເຄືອໄມ້ທີ່ມີດອກໄມ້ຫຼາກສີຮ້ອຍເປັນດຸດນຸ່ມພູຣະທີ່ຂໍ້ຕີນ ມັນສ່ອງສະຫວ່າງ—ຍອດພູສູງໆຮາວກັບກຳລັງຂີດຟ້າ

Verse 15

दार्यस्तत्राधिकं रेजुर्नानाधातुपरिस्रवैः ॥ शिलीन्ध्रकुसुमोपेताश्चित्रिता इव सर्वतः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຮອຍແຕກແລະຫ້ວຍເລິກສ່ອງປະກາຍຍິ່ງຂຶ້ນດ້ວຍທາງໄຫຼຂອງນ້ຳແຮ່ຫຼາກສີ ທົ່ວທິດຮາວກັບຖືກວາດໄວ້ ປະດັບດ້ວຍດອກຊິລີນທຣະ

Verse 16

तेऽत्र केतकि खण्डाश्च कुन्दखण्डाश्च पुष्पिताः ॥ उन्मीलिता इवाभान्ति धातकीवनराजिभिः ॥

ທີ່ນີ້ ພຸ່ມເກຕະກີ ແລະພຸ່ມກຸນດະກໍກຳລັງອອກດອກ ແລະເມື່ອມີແນວປ່າທາຕະກີເປັນລາຍພາດ ກໍປານດັ່ງເພິ່ງແຍ້ມບານໃໝ່

Verse 17

भिन्नेन्द्रनीलविमलैर्धौतैः प्रस्रवणाम्बुभिः ॥ चित्रैः कुसुमसंच्छन्नैः शिलाप्रस्तरविस्तरैः ॥

ຖືກຊຳລະດ້ວຍນ້ຳພຸອັນໃສສະອາດ—ບໍລິສຸດດັ່ງໄພລິນທີ່ແຕກ—ມີລານຫີນເປັນຊັ້ນກວ້າງໃຫຍ່ ຫຼາກສີ ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກໄມ້.

Verse 18

शक्रचापनिभै रम्यैः कुबेरभवनद्युतौ ॥ तस्मिन्नगवरे रम्ये महोरगनिषेविते ॥

ງາມດັ່ງຄັນທະນູຂອງພຣະອິນທຣ໌ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງວິມານຂອງທ້າວກຸເວຣ—ໃນພູອັນປະເສີດແລະຮື່ນຮົມນັ້ນ ທີ່ມີນາກໃຫຍ່ມາເຂົ້າອາໄສເປັນນິດ.

Verse 19

कल्हारकुसुमोपेते हंससारससेविते ॥ प्रसन्नसलिलाकीर्णे सरोभिः फुल्लपङ्कजैः ॥

ມີສະນ້ຳປະດັບດ້ວຍດອກກັລຫາຣະ ມີຫົງແລະນົກກະຮຽນມາອາໄສ; ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃສສະອາດ ແລະດອກບົວບານສະພັ່ງ.

Verse 20

गजयूथानुकीर्णाभिर्जुष्टाभिर्मृगपक्षिभिः ॥ सेविताभिर्मुनिगणैः सरिद्भिरुपशोभिते ॥

ປະດັບດ້ວຍແມ່ນ້ຳຫຼາຍສາຍ ມີຝູງຊ້າງໜາແໜ້ນ; ມີກວາງແລະນົກອາໄສ ແລະມີຫມູ່ມຸນີມາເຂົ້າສັກກາລະ.

Verse 21

किन्नरोद्गीतकुहरे परपुष्टनिनादिते ॥ विद्याधरशताकीर्णे देवगन्धर्वसेविते ॥

ຖ້ຳທັງຫຼາຍກ້ອງກັງວານດ້ວຍບົດຂັບຮ້ອງຂອງກິນນະຣະ; ແລະດັງກ້ອງດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງນົກປະຣະປຸດຕະ. ທີ່ນັ້ນແອດແໜ້ນດ້ວຍວິທຍາທຣະນັບຮ້ອຍ ແລະມີເທວະກັບຄັນທັຣວະມາເຂົ້າສັກກາລະເປັນນິດ.

Verse 22

धारापातैश्च तोयानां विस्फुलिङ्गैः सहस्रशः ।। प्रज्वालितेऽतुले शृङ्गे रम्ये हरितशाद्वले

ທ່າມກາງສາຍນ້ຳທີ່ຕົກກະໜ່ຳ ແລະປະກາຍໄຟນັບພັນ ຢູ່ເທິງຍອດພູອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ແມ່ນລຸກໂຊດແຕ່ຍັງງາມ—ມີຄວາມຂຽວຂະຫຍາຍ ປູດ້ວຍຫຍ້າອ່ອນສົດດັ່ງພົມ.

Verse 23

सर्वर्तुकवनोद्यानें पुष्पाकरसुशोभिते ।। यज्ञकिम्पुरुषावासे गुह्यकानामथाश्रये

ໃນສວນປ່າທີ່ມີທຸກລະດູ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍກຸ່ມດອກໄມ້ຫຼາຍ—ສະຖານນີ້ຖືກນັບຖືວ່າເປັນທີ່ພຳນັກຂອງຍັດຍາ ແລະເຫຼົ່າກິມປຸຣຸສ ພ້ອມທັງເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງເຫຼົ່າກຸຫຍະກະ.

Verse 24

तस्मिङ्गिरिवरे रम्ये सेवितव्ये सुशोभने ।। धर्मारण्ये तपःक्षेत्रे मुनिसिद्धनिषेविते

ເທິງພູອັນປະເສີດນັ້ນ—ງາມ ສະຫງ່າ ແລະຄວນແກ່ການໄປນົບນ້ອມ—ໃນ ‘ປ່າແຫ່ງທຳ’ ອັນເປັນແດນຕະບະ ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ພວກມຸນີ ແລະສິດທະມັກມາພຳນັກ.

Verse 25

वरदस्तत्र भगवान्स्थाणुर्नाम महेश्वरः ।। सर्वामरगुरुर्देवो नित्यं सन्निहितः प्रभुः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຜູ້ປະທານພອນ—ພຣະມະເຫສວຣ ນາມ ‘ສະຖານຸ’—ປະທັບຢູ່; ພຣະເທວະນັ້ນເປັນຄູຂອງອະມະຕະທັງປວງ ແລະເປັນອົງອະທິປະຕິທີ່ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 26

भक्तानुकम्पी स श्रीमान्गिरीन्द्रसुतया सह ।। स ह्यध्यास्ते गिरिवरं पार्षदैश्च गुहेन च

ພຣະອົງຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ຜູ້ສະຫງ່າງາມນັ້ນ ປະທັບຢູ່ກັບທິດາຂອງເຈົ້າແຫ່ງພູ; ພຣະອົງສະຖິດເທິງພູອັນປະເສີດນັ້ນພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ແລະພ້ອມດ້ວຍ ກຸຫາ (Guha) ດ້ວຍ.

Verse 27

विमानयायिनः सर्वे तं देवमजमव्ययम् ।। आजग्मुः सेवितुं देवा वरेण्यमजमव्ययम्

ເທວະທັງຫມົດຜູ້ເດີນທາງດ້ວຍວິມານແຫ່ງສະຫວັນ ໄດ້ມາເພື່ອນະມັດສະການພຣະເທວະອົງນັ້ນ ຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ບໍ່ເກີດ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ។

Verse 28

आरिराधयिषुः शर्वं तपस्तेपे सुदारुणम् ।। ग्रीष्मे पञ्चतपास्तिष्ठेच्छिशिरे सलिलाश्रयः

ເພື່ອປະສົງໃຫ້ສາຣວະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈ ລາວໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ: ໃນລະດູຮ້ອນຖືປັນຈະຕະປາ (ຕະປະຫ້າໄຟ) ແລະໃນລະດູໜາວອາໄສຢູ່ໃນນ້ຳ។

Verse 29

ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बस्तोया-अनिलहुताशनैः ।। व्रतैश्च विविधैरुग्रैस्तपोभिर्नियमैस्तथा

ລາວຊູແຂນຂຶ້ນສູງ ບໍ່ອາໄສສິ່ງໃດເປັນທີ່ພຶ່ງ ອົດທົນຕໍ່ນ້ຳ ລົມ ແລະໄຟ; ແລະຍັງດຳເນີນວຣະຕະອັນຮຸນແຮງຫຼາຍປະການ ຕະປະ ແລະນິຍະມະ (ວິໄນ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 30

जपपुष्पोपहारैश्च कालेकाले मुनिः सदा ।। शङ्करं विधिवद्भक्त्या सोऽर्च्चयद्द्विजपुङ्गवः

ແລະດ້ວຍການຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະການຖວາຍດອກໄມ້—ຕາມເວລາອັນຄວນ ຢ່າງສະເໝີ—ມຸນີຜູ້ເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ຍິ່ງ ໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ດ້ວຍພັກຕິ ຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ।

Verse 31

उग्रेण तपसात्मानं योजयामास सुव्रतः ।। काष्ठभूतो यदा विप्रः कृशो धर्मसुसन्ततः

ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງນັ້ນ ໄດ້ນຳຕົນເອງເຂົ້າສູ່ຕະປະອັນຮຸນແຮງ; ແລະເມື່ອພຣາຫມະນະນັ້ນຮາວກັບກາຍເປັນໄມ້—ຜອມແຫ້ງ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນທັມມະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—(ເລື່ອງລາວດຳເນີນຕໍ່)។

Verse 32

क्षामोऽभूत्कृष्णवर्णश्च ततः प्रीतश्च शङ्करः ॥ सम्यगाराधितो भक्त्या नियमेन च तोषितः ॥

ລາວກາຍເປັນຜອມຊອຍ ແລະມີສີຜິວຄ່ຳ; ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ກໍພໍພຣະໄທ. ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍພັກຕິຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະພໍໃຈດ້ວຍການຖືນິຍະມະ-ວຣະຕະ ພຣະອົງຈຶ່ງສະຫງົບພໍໃຈ.

Verse 33

तदात्मदर्शनं प्रादात्स मुनेर्वृषभध्वजः ॥ उक्तवांश्च मुनिं शर्वश्चक्षुर्दिव्यं ददामि ते ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະວຶຣະສະພະທະວະຊະ (Śiva ຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ) ໄດ້ປະທານການເຫັນພຣະອົງເອງແກ່ມຸນີ. ແລະພຣະສັຣວະກ່າວວ່າ “ເຮົາໃຫ້ທິບພະຈັກຂຸແກ່ເຈົ້າ”

Verse 34

अदृश्यं पश्य मे रूपं वत्स प्रीतोऽस्मि ते मुने ॥ यत्पश्यन्तीह विद्वांसो रूपमप्रतिमौजसम् ॥

“ລູກເອີຍ ຈົ່ງເບິ່ງຮູບຂອງເຮົາ ທີ່ໂດຍປົກກະຕິມອງບໍ່ເຫັນ; ໂອ ມຸນີ ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນຮູບອັນມີອານຸພາບບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ທີ່ນັກຮູ້ເຫັນໃນທີ່ນີ້”

Verse 35

सहस्रसूर्यकिरणं ज्वालामालिनमूर्जितम् ॥ बालार्कमण्डलाकारं प्रभामण्डलमण्डितम् ॥

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງລັງສີຂອງພຣະອາທິດນັບພັນ ມີພະລັງອັນແຂງກ້າ ແລະຖືກຫ້ອມດ້ວຍພວງໄຟ; ມີຮູບດັ່ງດວງອາທິດຍາມອອກ ປະດັບດ້ວຍວົງຮັດສະມີແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ.

Verse 36

जटाजूटतटाश्लिष्टं चन्द्रालङ्कृतशेखरम् ॥ जगदालोचनं श्रीमत्प्रदीप्तस्वत्रिलोचनम् ॥

ຍອດເສົາຂອງພຣະອົງຖືກຫ້ອມກອດດ້ວຍກຸ່ມຜົມຊະຕາ (jaṭā) ແລະປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ. ພຣະອົງເປັນ “ນັຍນາແຫ່ງໂລກ” ອັນເປັນສິຣິ; ສາມນັຍນາຂອງພຣະອົງສ່ອງໄສລຸກໂຊດ.

Verse 37

अणीयसामणीयांसं बृहतां तु बृहत्तरम् ॥ अक्षामालापवित्राङ्गं कमण्डलुकरोद्यम् ॥

ພຣະອົງນ້ອຍກວ່າສິ່ງນ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະໃຫຍ່ກວ່າສິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ; ພຣະວະກາຍອັນສັກສິດມີສາຍປະຄຳອັກສະ ແລະຍັດໂຍປະວີຕ, ແລະພຣະຫັດຍົກຖືກະມັນດະລຸ (ພາຊະນະນ້ຳ).

Verse 38

सिंहचर्माम्बरधरं व्यालयज्ञोपवीतिनम् ॥ दृष्ट्वा देवं महादेवं हृष्टरोमा महातपाः ॥

ພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມໜັງສິງເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະມີງູເປັນຍັດໂຍປະວີຕ; ເມື່ອມະຫາຕະປະເຫັນເທວະຜູ້ເປັນມະຫາເທວະ ຂົນກາຍກໍລຸກຊັນດ້ວຍປີຕິ.

Verse 39

प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वाऽगृणाद्ब्रह्म सनातनम् ॥ नमो धात्रे विधात्रे च संभवे वरदाय च ॥

ດ້ວຍການປະນົມມື ແລະກົ້ມກາຍລົງ ມະຫາຕະປະໄດ້ຂັບສັນລະເສີນພຣະພຣະມັນອັນນິລັນດອນວ່າ: “ນະໂມແດ່ ທາຕຣະ ແລະ ວິທາຕຣະ; ນະໂມແດ່ ສຳພະວະ ແລະ ຜູ້ປະທານພອນ”

Verse 40

जगद्भोक्त्रे त्रिनेत्राय शङ्कराय शिवाय च ॥ भवाय भवगोप्त्रे च मुनये कृतिवाससे ॥

“ນະໂມແດ່ຜູ້ເປັນເຈົ້າ/ຜູ້ເສວຍໂລກ, ແດ່ຜູ້ມີສາມເນດ, ແດ່ ສັງກະຣະ ແລະ ສິວະ; ແດ່ ພະວະ ແລະ ຜູ້ພິທັກສັດທັງປວງ; ແດ່ມຸນີ ກຣິຕຕິວາສະສ (ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມໜັງ)”

Verse 41

नीलकण्ठाय भीमाय भूतभव्यभवाय च ॥ लम्बभ्रुवे करालाय हरिनेत्राय मीढुषे ॥

“ນະໂມແດ່ ນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ), ແດ່ ພີມະ; ແດ່ຜູ້ເປັນອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະປັດຈຸບັນ; ແດ່ຜູ້ມີຄິ້ວຍາວ ແລະນ່າຢ້ານ; ແດ່ ຮະຣິເນດຣະ ແລະ ມີດຸຊະ—ຜູ້ປະທານດ້ວຍເມດຕາ”

Verse 42

कपर्दिने विशालाय मुञ्जकेशाय धीमते ॥ शूलिने पशुपतये विभवे स्थाणवे तथा

ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ມີຜົມຊະດາ, ຜູ້ກວ້າງໃຫຍ່, ຜູ້ມີປັນຍາ, ຜູ້ມີຜົມດຸດຫຍ້າມຸນຈະ; ແດ່ຜູ້ຖືຕຣິສູນ, ປະສຸປະຕິ, ຜູ້ມີອານຸພາບ ແລະ ສະຖານຸຜູ້ໝັ້ນຄົງດ້ວຍ.

Verse 43

गणानां पतये स्रष्ट्रे संक्षेप्त्रे भीषणाय च ॥ सौम्याय सौम्यतपसे भीमाय त्र्यम्बकाय च

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະກະນາ, ແດ່ຜູ້ສ້າງ, ແດ່ຜູ້ຮວບຮວມຫຍໍ້ລົງ, ແລະແດ່ຜູ້ນ່າຢ້ານ; ແດ່ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ແດ່ຕະປະອັນອ່ອນໂຍນ, ແດ່ພີມະ, ແລະແດ່ຕຣະຍັມບະກະຜູ້ມີສາມຕາ.

Verse 44

प्रेतावासनिवासाय रुद्राय वरदाय च ॥ कपालमालिने तस्मै हरिश्मश्रुधराय च

ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ພຳນັກໃນປ່າຊ້າອັນເປັນຖິ່ນຢູ່ຂອງເປຣຕະ, ແດ່ຣຸດຣະ, ແລະແດ່ຜູ້ປະທານພອນ; ແດ່ຜູ້ສວມພວງມາລາກະໂຫຼກ ແລະຜູ້ມີໜວດເຄรາສີຫຣິ (ອອກທອງນ້ຳຕານ).

Verse 45

भक्तप्रियाय सततं नमोऽस्तु परमात्मने ॥ एवं नन्दी भवं स्तुत्वा नमस्कृत्य च सर्वशः

ຂໍໃຫ້ມີນະມັດສະການຢູ່ເປັນນິດແດ່ພຣະປະຣະມາດມັນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ພັກຕະ. ດັ່ງນັ້ນ ນັນດີໄດ້ສັນລະເສີນພະພະວະ (ສິວະ) ແລະກໍໄດ້ກາບໄຫວ້ດ້ວຍທຸກປະການ (ແລ້ວດຳເນີນຕໍ່).

Verse 46

उवाच च वचः साक्षात्तमृषिं वरदः प्रभुः ॥ वरान्वृणीष्व विप्रेन्द्र यानिच्छसि महामुने

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະທານພອນ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຣິສິນັ້ນໂດຍກົງວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພຣາຫມະນ, ຈົ່ງເລືອກພອນ; ໂອ ມະຫາມຸນີ, ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 47

तांस्ते सर्वान्प्रयच्छामि दुर्ल्लभानपि मारिष ॥ प्रभुत्वममरत्वं वा शक्रत्वमपि वा प्रभो

ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ (ມາຣິສ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານພອນທັງປວງນັ້ນໃຫ້ແກ່ທ່ານ ແມ່ນແຕ່ພອນທີ່ໄດ້ຍາກ—ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອຳນາດປົກຄອງ ຫຼື ຄວາມເປັນອະມະຕະ ຫຼື ຖານະເປັນສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກໍໄດ້

Verse 48

ब्रह्मत्वं लोकपालत्वमपवर्गमथापि वा ॥ अथाष्टगुणमैश्वर्यं गाणपत्यामथापि वा

ຫຼື ຄວາມເປັນພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມັດວະ) ຫຼື ຕຳແໜ່ງໂລກະປາລະ ຜູ້ພິທັກໂລກ; ຫຼື ອະປະວັກຄະ (ການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ) ກໍໄດ້. ຫຼື ອຳນາດອັນປະກອບດ້ວຍຄຸນ 8 ປະການ ຫຼື ຄວາມເປັນຄະນະປະຕິ (ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ເໜືອຄະນະຄະນາ) ກໍໄດ້

Verse 49

यदिच्छसि मुने शीघ्रं तद्ब्रूहि द्विजपुङ्गव ॥ इत्युक्तोऽसौ भगवता शर्वेण मुनिपुङ्गवः

ໂອ ມຸນີ ທ່ານປາດຖະນາສິ່ງໃດ ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ໄວ ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ດວິຊະ. ເມື່ອພຣະພະຄະວານ ສັຣວະ (ພຣະສິວະ) ຕັດດັ່ງນີ້ ມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນຈຶ່ງຕອບ

Verse 50

प्रोवाच वरदं देवं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ न प्रभुत्वं न देवत्वं नेन्द्रत्वमपि वा प्रभो

ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນປິຕິຍິນດີ ທ່ານໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະຜູ້ປະທານພອນວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາອຳນາດ ບໍ່ປາດຖະນາຄວາມເປັນເທວະ ແລະບໍ່ປາດຖະນາແມ່ນແຕ່ຄວາມເປັນອິນທຣາ”

Verse 51

ब्रह्मत्वं लोकपालत्वं नापवर्गं वरप्रद ॥ नैवाष्टगुणमैश्वर्यं गाणपत्यं न च प्रभो

ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາຄວາມເປັນພຣະພຣະຫມາ ບໍ່ປາດຖະນາຕຳແໜ່ງໂລກະປາລະ ແມ່ນແຕ່ອະປະວັກຄະ (ການຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ) ກໍບໍ່ປາດຖະນາ; ບໍ່ປາດຖະນາອຳນາດ 8 ປະການ ແລະບໍ່ປາດຖະນາຄວາມເປັນຄະນະປະຕິ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

Verse 52

स्पृहये देवदेवेश प्रसन्ने त्वयि शङ्कर ॥ यदि प्रीतोऽसि भगवन्ननुक्रोशतया मम

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ສັງກະຣະ! ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທດ້ວຍພຣະກະຣຸນາ—ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ, ໂອ ພະຄະວານ—ຂໍດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ…

Verse 53

अनुग्राह्यो ह्ययं देव त्वयावश्यं सुराधिप ॥ यथान्ये न भवेद्भक्तिस्त्वत्तो नित्यं महेश्वर

ໂອ ພຣະເທວະ, ໂອ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສຸຣະ! ຜູ້ນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບພຣະອະນຸເຄາະຈາກພຣະອົງແນ່ນອນ—ເພື່ອໃຫ້ພັກຕິບໍ່ເກີດຈາກແຫຼ່ງອື່ນ ແຕ່ເກີດຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເສມອ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ

Verse 54

तथाहं भक्तिमिच्छामि सर्वभूताशये त्वयि ॥ यथा च न भवेद्विघ्नं तपस्यानिरतस्य मे

ເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ; ແລະຂໍຢ່າໃຫ້ອຸປະສັກໃດໆເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນຕະປະ

Verse 55

प्रहस्योवाच तं प्रीत्या ततो मधुरया गिरा ॥ प्रीतोऽस्म्युत्तिष्ठ विप्रर्षे तप्यमानेन सुव्रत

ພຣະອົງຍິ້ມແລ້ວ ຕຣັດເອີ້ນເຂົາດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່, ແລ້ວກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ. ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນ-ຣິສິ; ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ເຈົ້າໄດ້ບຳເພັນຕະປະແລ້ວ”

Verse 56

आराधितश्च भक्त्याहं त्वया शुद्धेन चेतसा ॥ पर्याप्तं ते महाभाग तपः कर्तुं तपोधन

“ເຈົ້າໄດ້ບູຊາເຮົາດ້ວຍພັກຕິ ແລະດ້ວຍໃຈອັນບໍລິສຸດຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ພໍແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ; ໂອ ຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງບຳເພັນຕະປະຕໍ່ໄປອີກ”

Verse 57

निवर्त्तयति मां वत्स मत्पादाराधने रतः ॥ जप्ता ते त्रिगुणा कोटि रुद्राणां पुरतो मम

ໂອ້ ລູກທີ່ຮັກ, ເຈົ້າຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາທີ່ພຣະບາດຂອງເຮົາ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາອ່ອນໃຈດັ່ງປານນັ້ນ. ຕໍ່ໜ້າເຮົາ ເຈົ້າໄດ້ສວດຈະປະນາມຣຸທຣະ ຈໍານວນສາມເທົ່າໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 58

पूर्णं वर्षसहस्रं च तपस्तीव्रं महामुने ॥ न कृतं यत्पुरा देवैर्नासुरैरृषिभिर्न च

ໂອ້ ມະຫາມຸນີ, ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີເຕັມ ເຈົ້າໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນເຂັ້ມຂົນຢ່າງຍິ່ງ—ຕະປະແບບນີ້ໃນການກ່ອນ ບໍ່ເຄີຍຖືກກະທໍາໂດຍເທວະ, ບໍ່ໂດຍອະສຸຣະ, ແມ່ນແຕ່ລຶສີກໍບໍ່ເຄີຍ.

Verse 59

कृतं सुमहदाश्चर्यं त्वया कर्म सुदुष्करम् ॥ सङ्क्षोभितमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ເຈົ້າໄດ້ສໍາເລັດອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ—ກິດທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ດ້ວຍຕະປະຂອງເຈົ້າ ໄຕໂລກທັງປວງນີ້ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ໄດ້ຖືກກະທົບໃຫ້ສັ່ນສະເທືອນ.

Verse 60

आगमिष्यन्ति ते द्रष्टुं देवाः सर्वे सवासवाः ॥ अक्षयश्चाव्ययश्च त्वमतर्क्यः ससुरासुरैः

ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍວາສະວະ (ອິນທຣະ) ຈະມາເພື່ອເບິ່ງເຈົ້າ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ບໍ່ສູນສິ້ນ ແລະບໍ່ເສື່ອມ; ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບເທວະແລະອະສຸຣະ ເຈົ້າກໍເກີນກວ່າການອະນຸມານດ້ວຍເຫດຜົນ.

Verse 61

दिव्यतेजोवपुः श्रीमान्दिव्याभरणभूषितः ॥ मत्तुल्यो मत्प्रभावश्च त्वमेकः ससुरासुरैः

ເຈົ້າມີກາຍອັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທດສະຈະທິບ ສົງ່າງາມ ແລະປະດັບດ້ວຍອາພອນທິບ. ໃນຫມູ່ເທວະແລະອະສຸຣະ ມີແຕ່ເຈົ້າຜູ້ດຽວທີ່ເທົ່າທຽມກັບເຮົາ ແລະມີອໍານາດດັ່ງເຮົາ.

Verse 62

मद्रूपधारी मत्तेजास्त्र्यक्षः सर्वगुणोत्तमः ॥ भविष्यसि न सन्देहो देवदानवपूजितः ॥

ເມື່ອເຈົ້າຮັບຮູບຂອງເຮົາເອງ ປະກອບດ້ວຍລັດສະໝີເຮົາ ມີຕາສາມ ແລະດີເລີດໃນຄຸນທຳທັງປວງ—ເຈົ້າຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ທັງເທວະແລະດານະວະຈະນະມັດສະການເຈົ້າ.

Verse 63

अनेनैव शरीरेण जरामरणवर्जितः ॥ दुष्प्राप्येयमवाप्ता ते देवैर्गाणेश्वरी गतिः ॥

ດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ ປອດຈາກຊະຣາແລະມະຣະນະ ເຈົ້າໄດ້ບັນລຸສະຖານະ ‘ກາເນສະວະຣີ’ ແລ້ວ—ເປັນການບັນລຸທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 64

प्राप्तमष्टगुणं सत्यमैश्वर्यं ते तपोधन ॥ द्वितीयां मे तनुं त्वां तु नमस्यन्ति च देवताः ॥

ໂອ ຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ (tapodhana) ແທ້ຈິງເຈົ້າໄດ້ຮັບອິດທິອຳນາດອັນມີຄຸນສົມບັດແປດປະການ; ແລະເປັນດັ່ງກາຍທີສອງຂອງເຮົາ ເທວະທັງຫຼາຍກໍນະມັດສະການເຈົ້າ.

Verse 65

अद्यप्रभृति देवाग्र्य देवकार्येषु सर्वतः ॥ प्रभुस्त्वं भविता लोके मत्प्रसादान्मुनीश्वर ॥

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ຜູ້ສູງສຸດໃນໝູ່ເທວະ ໃນກິດທຸກຢ່າງຂອງເທວະທົ່ວທຸກສະຖານ ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີອຳນາດໃນໂລກ.

Verse 66

त्वामेवाभ्यर्च्छयिष्यन्ति सर्वभूतानि सर्वतः ॥ मत्तः समभिवाञ्छन्ति प्रसादं पार्षदाधिप ॥

ສັດທັງປວງ ທົ່ວທຸກສະຖານ ຈະບູຊາເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ; ແລະ ໂອ ຈອມແຫ່ງຜູ້ຕິດຕາມ (pārṣada) ພວກເຂົາຈະຂໍພຣະປະສາດ (prasāda) ຈາກເຮົາເພື່ອເຈົ້າ.

Verse 67

वरान्वरार्थिनां दाता विधाता जगतः सदा ॥ भविष्यसि च धर्मज्ञ भीतानामभयप्रदः ॥

ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຜູ້ຂໍພອນ ແລະເປັນຜູ້ຈັດວາງລະບຽບແຫ່ງໂລກຢູ່ເສມອ; ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ ເຈົ້າຈະປະທານອະໄພພົ້ນພະຍັນຕະລາຍແກ່ຜູ້ຫວາດກົວດ້ວຍ។

Verse 68

यस्त्वां द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्त्वामनु स मामनु ॥ नावयोरन्तरं किञ्चिदम्बरानिलयोरिव ॥

ຜູ້ໃດທີ່ກຽດຊັງເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນກໍກຽດຊັງຂ້າ; ຜູ້ໃດທີ່ຕິດຕາມເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນກໍຕິດຕາມຂ້າ. ລະຫວ່າງເຮົາບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງເລີຍ—ເຫມືອນຟ້າກັບລົມ

Verse 69

द्वारे तु दक्षिणे नित्यं त्वया स्थेयं गणाधिप ॥ वामे तु विभुना चापि महाकालेन सर्वदा ॥

ທີ່ປະຕູທາງທິດໃຕ້ ເຈົ້າພຶງຢືນປະຈຳຢູ່ເສມອ ໂອ ຜູ້ນຳແຫ່ງພວກຄະນະ (gaṇa); ແລະທາງດ້ານຊ້າຍ ມະຫາກາລາຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ສະຖິດຢູ່ທຸກເວລາ

Verse 70

प्रतीहारो भवानद्य सर्वदा त्रिदशोत्तमः ॥ शिरो मे रक्षतु भवान्महाकालेऽपि मे गणः ॥

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ ເຈົ້າເປັນປະຕີຫາຣະ (ຜູ້ເຝົ້າປະຕູ) ຂອງຂ້າຕະຫຼອດໄປ ໂອ ຜູ້ຍອດໃນຫມູ່ໄຕຣທະສະ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປົກປ້ອງສິຣະຂອງຂ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ຄະນະຂອງຂ້າປົກປ້ອງຂ້າ ແມ້ໃນຍາມມະຫາກາລາ (ຄວາມຄັບຂັນໃຫຍ່)

Verse 71

न वज्रेण न दण्डेन न चक्रेण न चाग्निना ॥ काञ्चिच्छक्नोति वै बाधां कर्तुं वै भुवनत्रये ॥

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວັຊຣະ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍດັນດະ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຈັກຣະ ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍໄຟ—ໃນໄຕຣໂລກ ບໍ່ມີໃຜສາມາດກໍ່ອັນຕະລາຍໃດໆແກ່ທ່ານນັ້ນໄດ້

Verse 72

देवदानवगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ॥ त्वामेव संश्रयिष्यन्ति मद्भक्ताः पुरुषाश्च ये ॥

ເທວະ, ດານະວະ, ຄັນທັບພະ, ຢັກ, ຣາກສະສະ ແລະ ນາກ—ສັດທັງປວງເຫຼົ່ານີ້—ຈະມາຂໍພຶ່ງພາຢູ່ໃນເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ; ແລະບຸກຄົນຜູ້ເປັນພັກຕະຂອງຂ້າ ກໍຈະມາອາໄສເຈົ້າເຊັ່ນກັນ।

Verse 73

एवं तस्मै वरान् दत्त्वा प्रीतः स्वयमुमापतिः ॥ उवाच भूयः स्पष्टेन स्वरेणाम्बरचारिणा ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະທານພອນແກ່ເຂົາແລ້ວ ພຣະອຸມາປະຕິເອງ—ດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ ດ້ວຍສຽງຊັດເຈນທີ່ກ້ອງໄປໃນນະພາ।

Verse 74

आगतान् विद्धि सर्वान्वै त्रिदशान् समरुद्गणान् ॥ दिदृक्षया च भद्रं ते कृतकृत्यश्च साम्प्रतम् ॥

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ເທວະທັງປວງ—ເທວະສາມສິບ—ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມະຣຸດ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ ເພາະປາດຖະນາຈະເຫັນເຈົ້າ। ຂໍຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ; ບັດນີ້ເຈົ້າເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດແລ້ວ।

Verse 75

यदीरितं मया वत्स वरं प्रतिवचस्त्वयि ॥ प्रविष्टं न श्रुतिपथं दिवि सर्वदिवौकसाम् ॥

ໂອ້ ລູກຮັກ, ພອນທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວເປັນຄຳຕອບແກ່ເຈົ້ານັ້ນ ຍັງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຂອບເຂດການໄດ້ຍິນໃນສະຫວັນ ໃນຫມູ່ຜູ້ພຳນັກໃນນະພາທັງປວງ।

Verse 76

नारायणं पुरस्कृत्य सेन्द्रास्ते समरुद्गणाः ॥ प्रेमार्थे चागमिष्यन्ति वरार्थं तपसा अमराः ॥

ໂດຍຍົກນາຣາຍະນະໄວ້ເປັນຜູ້ນຳຢູ່ດ້ານໜ້າ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ແລະຫມູ່ມະຣຸດ—ຈະມາທັງເພາະຄວາມຮັກໃຄ່ ແລະໃນຖານະອະມະຕະ ເພື່ອຂໍພອນໂດຍອາໄສຕະປະ (ການບຳເພັນພຽນ)។

Verse 77

यक्षविद्याधरगणाः सिद्धगन्धर्वपन्नगाः ॥ मुनयश्च महात्मानस्तपोलब्धाः सहस्रशः ॥

ຝູງຢັກສະ ແລະ ວິທະຍາທະຣ, ພວກສິດທະ, ຄັນທັຣວະ ແລະ ນາກ—ພ້ອມດ້ວຍມຸນີມະຫາອາດຕະມານັບພັນ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຜົນແຫ່ງຕະປະ—(ກໍາລັງ) ມາປາກົດຢູ່ນີ້.

Verse 78

ते बुद्ध्वा त्वद्गतामृद्धिं प्रतप्ताः परमर्ष्यया ॥ तपांसि विविधान्यत्र विविधान्नियमांस्तथा ॥

ເມື່ອຮູ້ເຖິງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ມາຮອດເຈົ້າ ພວກເຂົາກໍຮ້ອນຮົ່ມດ້ວຍຄວາມອິດສາຢ່າງຫນັກ; ແລະຢູ່ນີ້ພວກເຂົາປະຕິບັດຕະປະຫຼາຍປະເພດ ພ້ອມທັງຖືຂໍ້ຫ້າມແລະວິໄນຫຼາຍຢ່າງເຊັ່ນກັນ.

Verse 79

चर्तुं समभिवाञ्छन्ति सदाभ्यासे वरार्थिनः ॥ वरदं यामभिज्ञाय गिरौ मौञ्जवति स्थितम् ॥

ເປັນຜູ້ປາຖະນາພອນ ພວກເຂົາປາດຖະນາຈະຝຶກປະຕິບັດຢູ່ເປັນນິດ; ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າຜູ້ປະທານພອນສະຖິດຢູ່ເທິງພູຊື່ ເມົາຍຊະວັດ (Mauñjavat) ພວກເຂົາກໍມຸ່ງໜ້າໄປຫາທ່ານນັ້ນ.

Verse 80

अत्रैते यावदागम्य न मां पश्यन्ति मानवाः ॥ तावदेव त्वितः शीघ्रं गमिष्यामि महामुने ॥

ຕາບໃດທີ່ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມາຮອດນີ້ແລ້ວຍັງບໍ່ເຫັນເຮົາ ຕາບນັ້ນເຮົາຈະຢູ່ຕໍ່; ແລ້ວຈາກນີ້ເຮົາຈະໄປໂດຍໄວ, ໂອ ມະຫາມຸນີ.

Verse 81

अद्य ते तु मया सर्वे देवा ब्रह्मपुरोगमाः ॥ द्रष्टव्याश्चानुमन्तव्या मत्तोऽनुग्रहकाङ्क्षिणः ॥

ແຕ່ໃນວັນນີ້ ທ່ານພຶງໄດ້ເຫັນເທວະທັງປວງ—ມີພຣະພຣະຫມາເປັນຜູ້ນໍາ—ແລະພຶງອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົາລາກັບໄປ ເນື່ອງຈາກເຂົາປາຖະນາອະນຸກຣະຫາຈາກເຮົາ.

Verse 82

यथा यत्र च यस्तत्र विधिः सम्यगनुष्ठितः ॥ तत्सर्वं निखिलेनाशु ब्रूहि मे वाग्विदां वर ॥

ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໄວ ແລະໃຫ້ຄົບຖ້ວນວ່າ ພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ນັ້ນ ໄດ້ປະກອບຖືກຕ້ອງແນວໃດ ຢູ່ໃສ ແລະໂດຍໃຜ ໂອ ຜູ້ເລີດໃນບັນດານັກຮູ້ແຫ່ງວາຈາ

Verse 83

क्रीडद्भिर्देवमिथुनैर्नृत्यद्भिश्चाप्सरोगणैः ॥ कूजद्भिः शिखिभिर्मत्तैः सेविते च नगोत्तमे ॥

ເທິງພູອັນປະເສີດນັ້ນ ມີຄູ່ເທວະກຳລັງເລີ່ນ ມີຫມູ່ອັບສະຣາຟ້ອນລຳ ແລະມີນົກຢູງທີ່ເມົາຄວາມຍິນດີຮ້ອງກູ້ ພາກັນມາບໍລິການຢູ່

Verse 84

अन्ये देवनिकायाश्च सेवितुं प्रपतन्ति तम् ॥ ततस्त्रेतायुगे काले नन्दी नाम महामुनिः ॥

ຫມູ່ເທວະອື່ນໆ ກໍພາກັນເຮັ່ງຮີບມາເພື່ອບໍລິການພຣະອົງ. ຕໍ່ມາໃນການແຫ່ງເຕຣຕາຍຸກ ມີມະຫາມຸນີນາມວ່າ ນັນທີ

Verse 85

प्रादेशमात्रं रुचिरं शतशीर्षं शतोदरम् ॥ सहस्रबाहुचरणं सहस्राक्षिशिरोमुखम् ॥

(ລາວໄດ້ເຫັນ) ຮູບອັນສະຫວ່າງໄສ ຂະໜາດພຽງໜຶ່ງຄືບ ມີຫົວຮ້ອຍ ແລະທ້ອງຮ້ອຍ ມີແຂນແລະຕີນພັນ ແລະມີຕາ ຫົວ ແລະໃບໜ້າພັນ

Verse 86

प्रणम्य शिरसा देवं पुनः पुनरवन्दत ॥ ततस्तु भगवान्प्रीतस्तस्मै विप्राय शंकरः ॥

ລາວໄດ້ກົ້ມສີສະກາບພຣະເທວະ ແລະຖວາຍວັນທະນາບູຊາຊ້ຳໆ. ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ສັງກະຣະ ຊົງພໍພຣະໄທ ແລະປະທານອະນຸຄຣະຫ໌ແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ນັ້ນ

Verse 87

कोटिजप्येन रुद्राणामाराधनपरस्य च ॥ एतत्तु वचनं श्रुत्वा नन्दिनः स महेश्वरः ॥

ເນື່ອງຈາກລາວໝັ້ນໃນການອາຣາທະນາດ້ວຍການຈະປະ (japa) ພຣະນາມຮຸດຣະເຖິງຈໍານວນສິບລ້ານຄັ້ງ. ເມື່ອມະເຫສະວະຣະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານີ້ກ່ຽວກັບນັນດີ ກໍ (ຕອບວ່າ)…

Verse 88

पार्षदानां वरिष्ठस्त्वं मामकानां द्विजोत्तम ॥ नन्दीश्वर इति ख्यातो भविष्यसि न संशयः ॥

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາບໍລິວານຂອງເຮົາ. ເຈົ້າຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ ‘ນັນດີສະວະຣະ’ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 89

त्वयि तुष्टे ह्यहं तुष्टः कुपिते कुपितस्त्वहम् ॥ त्वत्तः प्रियतरो नास्ति ममान्यो द्विजपुंगव ॥

ເມື່ອເຈົ້າພໍໃຈ ເຮົາກໍພໍໃຈ; ເມື່ອເຈົ້າໂກດ ເຮົາກໍໂກດ. ໂອ ທະວິຊະຜູ້ດຸດັ່ງໂຄຜູ້ປະເສີດ! ບໍ່ມີໃຜທີ່ເຮົາຮັກຍິ່ງກວ່າເຈົ້າ

Verse 90

अभिप्रायं च सर्वेषां जानामि द्विजसत्तम ॥ अनुगुह्य वरैस्तैश्च तत्रैवान्तरधीयत ॥

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ເຮົາຮູ້ເຈດຕະນາຂອງທຸກຄົນ. ຫຼັງຈາກປະທານພອນເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍພຣະກະຣຸນາແລ້ວ ພຣະອົງກໍອັນຕະຣະທານຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ