Adhyaya 210: Inquiry into Moral Agency (Karma) and Practical Means for the Dissolution of Sin: the Śiśumāra Contemplation

Verse 1

पुनः पतिव्रतामाहात्म्यवर्णनम् ॥ नारद उवाच ॥ रहस्यं धर्ममाख्यानं त्वयोक्तं तु महायशः ॥ स्त्रीणां माहात्म्यमुद्दिश्य भास्करस्य मतं यथा ॥

ອີກຄັ້ງ: ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ. ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີກຽດຊື່ສຽງຍິ່ງ ທ່ານໄດ້ກ່າວເລື່ອງທຳອັນເປັນຄວາມລັບ ວ່າດ້ວຍມະຫິມາຂອງສະຕຣີ ຕາມທັດສະນະຂອງພາສກະຣະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 2

इदं हि सर्वभूतेषु परं कौतूहलं मम ॥ तदहं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व महातपाः ॥

ນີ້ແມ່ນຄວາມຢາກຮູ້ອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນບັນດາສັດທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງ—ໂອ ມະຫາຕະປະ, ຈົ່ງກ່າວເຖີດ.

Verse 3

ये नरा दुःखसन्तप्तास्तपस्तीव्रं समाश्रिताः ॥ नानाव्रतशतोपायैः सुखहेतोर्महाप्रभ ॥

ໂອ ມະຫາປະພາ, ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກຄວາມທຸກເຜົາໄໝ້ ຍ່ອມອາໄສຕະປະອັນແຮງກ້າ ແລະໃຊ້ວິທີການນັບຮ້ອຍ—ດ້ວຍວຣະຕະນານາ—ເພື່ອເຫດແຫ່ງຄວາມສຸກ.

Verse 4

मनसा निश्चितात्मानस्त्यक्त्वा सर्वप्रियाप्रियम् ॥ काङ्क्षन्ते बहवः केचित्केनचिद्विनिहन्यते ॥

ຫຼາຍຄົນຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ ລະທັງສິ່ງທີ່ມັກແລະບໍ່ມັກແລ້ວ ກໍຍັງປາຖະໜາຜົນ; ບາງຄົນຖືກຂັດຂວາງໂດຍບາງສິ່ງ ຫຼືໂດຍບາງຄົນ.

Verse 5

श्रुता लोके श्रुतिस्तात श्रेयो धर्मा हि नित्यशः ॥ सम्यक्कृच्छ्राश्रितस्याथ कथं पापे मतिर्भवेत् ॥

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນໂລກນີ້ກໍໄດ້ຍິນ ແລະ Śruti ກໍກ່າວວ່າ ທັມມະເປັນທາງອັນປະເສີດເສມອ. ແລ້ວຜູ້ທີ່ຮັບວິໄນອັນຍາກຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈິດຈະເອີ້ນໄປຫາບາບໄດ້ແນວໃດ?

Verse 6

कस्यैतच्चेष्टितं तात कर्त्ता कारयितापि वा ॥ कः कर्षति जगच्चैको भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ການກະທຳນີ້ເປັນຂອງໃຜ—ໃຜແມ່ນຜູ້ກະທຳ ຫຼືໃຜແມ່ນຜູ້ໃຫ້ຄົນອື່ນກະທຳ? ໃຜຜູ້ດຽວລາກນຳໂລກ ພ້ອມທັງຫມູ່ສັດສີ່ປະເພດໃຫ້ເຄື່ອນໄປ?

Verse 7

कं वा द्वेषं पुरस्कृत्य मतिस्तस्य प्रवर्तते ॥ सुखदुःखादि लोकेऽस्मिन्प्रकरोति सुदारुणम् ॥

ໂດຍຍົກຄວາມຊັງອັນໃດໄວ້ເປັນເຫດນໍາ ຈິດໃຈຂອງຄົນຈຶ່ງເຄື່ອນໄປ? ໃນໂລກນີ້ ມັນກໍ່ໃຫ້ເກີດປະສົບການຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ເຊັ່ນ ສຸກ–ທຸກຂ໌ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 8

यद्येवं तु मया गुह्यं दुर्विज्ञेयं सुरैरपि ॥ शक्यं श्रोतुं महाराज तदाख्याहि तपोधन ॥

ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ຄໍາສອນອັນລັບນີ້—ຍາກຈະເຂົ້າໃຈແມ່ນແຕ່ເທວະ—ຖ້າສາມາດຟັງໄດ້ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍ ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ।

Verse 9

नारदेनैवमुक्तस्तु धर्मराजो महामनाः ॥ विनयात्प्रश्रितं वाक्यमिदमाह महामुनिम् ॥

ເມື່ອນາຣະດະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ທໍາມະຣາຊາຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ມະຫາມຸນີ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະສຸພາບອ່ອນໂຍນ।

Verse 10

न कश्चिद्दृश्यते लोके कर्ता कारयितापि वा ॥ यद्वै परमधर्मात्मन् यस्मिन्कर्म प्रतिष्ठितम् ॥

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີໃຜປາກົດເປັນຜູ້ກະທໍາຢ່າງອິດສະຫຼະ ຫຼືແມ່ນຜູ້ໃຫ້ຄົນອື່ນກະທໍາ; ໂອ ຜູ້ຊອບທໍາສູງສຸດ ກຳມະຕັ້ງຢູ່ໃນຫຼັກນັ້ນເອງ।

Verse 11

यस्य वै कीर्त्यते नाम येन चाज्ञाप्यते जगत् ॥ व्यवहरामि वचश्चाहं यः करोति स्वयं कृतम् ॥

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ນາມຖືກສັນລະເສີນຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະໂລກຖືກປົກຄອງດ້ວຍພຣະບັນຊາ—ພາຍໃຕ້ພຣະອົງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກະທໍາ ແລະເວົ້າຈາ; ພຣະອົງເອງເປັນຜູ້ໃຫ້ສິ່ງທີ່ໄດ້ກະທໍາ ສໍາເລັດດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 12

दिव्येऽस्मिन् सदसि ब्रह्मन् ब्रह्मर्षिगणसंवृते ॥ यथाश्रुतं यथादृष्टं कथयिष्याम्यहं विभो ॥

ໃນສະພາອັນທິບນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນ, ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ພຣະພຣະຫມະຣິສີ, ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕາມທີ່ໄດ້ຍິນ ແລະຕາມທີ່ໄດ້ເຫັນ ດັ່ງທີ່ຍິນ ແລະດັ່ງທີ່ເຫັນແທ້.

Verse 13

स्वकर्म भुज्यते तात सम्भूतैर्यत्कृतं स्वयम् ॥ आत्मानं पातयत्यात्मा किञ्चित्कर्म च कारयेत् ॥

ໂອ ລູກເອີຍ ໃນຫມູ່ສັດຜູ້ມີກາຍ ສິ່ງໃດທີ່ຕົນເອງໄດ້ເຮັດ ຕົນເອງຍ່ອມເສວຍຜົນຂອງກຳນັ້ນ. ອາດຕະມັນນຳອາດຕະມັນໃຫ້ຕົກຕ່ຳ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ການກະທຳບາງຢ່າງເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 14

वायुना भाविता संज्ञा संसारे सा दृढीकृता ॥ तामेव भजते जन्तुः सुकृतं वाथ दुष्कृतम् ॥

ສັນຍາ (saṁjñā) ທີ່ຖືກປຸງແຕ່ງໂດຍລົມປຣານ ຍ່ອມຖືກເຮັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງໃນສັງສານ. ສັດມີຊີວິດຍ່ອມຕາມແນວໂນ້ມນັ້ນເອງ—ຈະໄປສູ່ກຳດີ ຫຼື ກຳຊົ່ວກໍຕາມ.

Verse 15

अभिघाताभिभूतस्तु आत्मनात्मानमुद्धरेत् ॥ आत्मा शत्रुश्च बन्धुश्च न कश्चिद्बन्धुरात्मनः ॥

ແຕ່ເມື່ອຖືກຄວາມທຸກແລະການກະທົບກະແທກຄອບງຳ ຄົນພຶງຍົກຕົນຂຶ້ນດ້ວຍຕົນເອງ. ອາດຕະມັນເປັນທັງສັດຕູແລະມິດ; ສຳລັບອາດຕະມັນ ບໍ່ມີມິດອື່ນໃດທີ່ແທ້ຈິງ.

Verse 16

बन्धुं बन्धुपरिक्लेशं निर्मितं पूर्वकर्मभिः ॥ जगत्यामुपभुङ्क्ते वै जीवा योनिशतैरपि ॥

ໃນໂລກນີ້ ສັດມີຊີວິດຍ່ອມເສວຍ ‘ຄວາມເປັນຍາດ’ ແລະຄວາມທຸກທີ່ເນື່ອງຈາກຄວາມເປັນຍາດ ອັນຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍກຳເກົ່າ—ແມ່ນແມ່ນຂ້າມໄປຮອດການເກີດນັບຮ້ອຍຄັ້ງກໍຕາມ.

Verse 17

मिथ्याप्रवृत्तः शब्दोऽयं जगद्भ्रमति सर्वशः ॥ यावत्तत्कुरुते कर्म तावत्कर्म स्वयंकृतम् ॥

ຖ້ອຍຄຳນີ້ເຄື່ອນໄປຕາມທາງຜິດ ເຮັດໃຫ້ໂລກຫຼົງວຽນໄປທຸກທິດ. ຕາບໃດທີ່ຄົນຍັງເຮັດກຳ ກຳນັ້ນຍ່ອມເປັນການກະທຳຂອງຕົນເອງແທ້.

Verse 18

यथा यथा क्षयं याति ह्यशुभं पुरुषस्य वै ॥ तथा तथा शुभा बुद्धिर्मनुजस्य प्रवर्तते ॥

ເມື່ອອົງປະກອບອະກຸສົນຂອງບຸກຄົນຫຼຸດລົງແທ້ໆ ກໍດັ່ງນັ້ນ ປັນຍາອັນເປັນກຸສົນຂອງມະນຸດຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ ແລະດຳເນີນໄປ

Verse 19

शुभाशुभकरीं बुद्धिं लभते पौरवैहिकीम् ॥ दुष्कृतैः कर्मभिर्देही शुभैर्वा स्वयमर्जितैः ॥ क्लेशक्शयं पापहरं शुभं कर्म करोत्यथ ॥

ສັດຜູ້ມີກາຍໄດ້ຮັບປັນຍາໃນໂລກນີ້ ທີ່ໃຫ້ຜົນທັງກຸສົນແລະອະກຸສົນ ໂດຍຖືກກຳນົດດ້ວຍກຳທີ່ສະສົມໄວ້ກ່ອນໃນຊີວິດນີ້. ດ້ວຍກຳຊົ່ວ—ຫຼືດ້ວຍກຳດີທີ່ຕົນສະສົມເອງ—ຕໍ່ມາຈຶ່ງກະທຳກຳດີອັນທຳໃຫ້ກິເລດຫຼຸດລົງ ແລະລ້າງບາບ

Verse 20

शुभाशुभं नरः प्राप्य कर्माकर्म तथैव च ॥ विवृते विमले कर्मण्यअमरेषु महीयते ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບທັງກຸສົນແລະອະກຸສົນ ແລະທັງການກະທຳກັບຄວາມບໍ່ກະທຳ ບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນຫມູ່ອະມະຕະ ໂດຍກຳອັນປາກົດແຈ້ງແລະບໍລິສຸດ

Verse 21

स्वर्गः शुभफलप्राप्तिर्निरयः पापसंभवः ॥ नैव कश्चित्प्रदाता च नापहर्ता प्रदृश्यते ॥

ສະຫວັນແມ່ນການໄດ້ຮັບຜົນອັນເປັນກຸສົນ; ນະລົກເກີດຈາກບາບ. ບໍ່ປາກົດຜູ້ໃຫ້ແຕ່ຢ່າງໃດ ແລະບໍ່ປາກົດຜູ້ຊິງເອົາໄປເຊັ່ນກັນ

Verse 22

नारद उवाच ॥ यद्येवं स्वकृतं कर्म समन्वेति शुभाशुभम् ॥ शुभस्येह भवेर्दवृद्धिरशुभस्य क्षयोऽपि वा ॥

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຖ້າກຳທີ່ຕົນເຮັດເອງຕາມຕິດມາພ້ອມຜົນທັງກຸສົນແລະອະກຸສົນ, ໃນຊາດນີ້ຈະເປັນໄປໄດ້ບໍ່ທີ່ກຸສົນບໍ່ເພີ່ມ—ຫຼືອະກຸສົນຈະຫຼຸດລົງ?

Verse 23

मनसा कर्मणा वापि तपसा चरितेन वा ॥ यथा न रोहते जन्तुस्तथा त्वं वक्तुमर्हसि ॥

ບໍ່ວ່າດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍການກະທຳ ດ້ວຍຕະປະ (ຕະປັດ) ຫຼືດ້ວຍຄວາມປະພຶດ—ວ່າເປັນຢ່າງໃດທີ່ໃນສັດທັງຫຼາຍ (ອະກຸສົນ) ບໍ່ງອກຄືນ ຂໍທ່ານອະທິບາຍເຖີດ

Verse 24

यम उवाच ॥ इदं पुण्यं पवित्रं च ह्यशुभानां शुभप्रदम् ॥ कीर्तयिष्यामि ते सम्यक्पापदोषक्षयं सदा ॥

ຍະມະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄຳສອນອັນເປັນບຸນແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດນີ້ ຊຶ່ງປະທານກຸສົນແກ່ຜູ້ຖືກອະກຸສົນກົດທັບ ແລະເຮັດໃຫ້ໂທດແຫ່ງບາບຫຼຸດລົງເປັນນິດ

Verse 25

प्रणम्य शिरसा सम्यक्पापपुण्यकराय च ॥ कर्तृणे जगतो नित्यं विश्वस्य जगतो ह्यहम् ॥

ເມື່ອກົ້ມຫົວນົບນ້ອມຢ່າງຖືກຄວນແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດທັງບາບແລະບຸນ ແລະເປັນຜູ້ກະທຳອັນນິດຂອງໂລກ—ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວພັນກັບໂລກແຫ່ງສາກົນນີ້ແທ້

Verse 26

येन सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ अनादिमध्यानिधनं दुर्विज्ञेयं सुरासुरैः ॥

ໂດຍພຣະອົງຜູ້ສ້າງສິ່ງທັງປວງນີ້—ໄຕໂລກພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຕັດຕະວະນັ້ນບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ ບໍ່ມີປາຍ ແລະຍາກທີ່ຈະຮູ້ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະແລະອະສຸຣະ

Verse 27

यः समः सर्वभूतेषु जितात्मा शान्तमानसः ॥ स पापेभ्यो विमुच्येत ज्ञानवान्सर्ववेदवित् ॥

ຜູ້ໃດມີໃຈເສມອະຄົມຕໍ່ສັດທັງປວງ ຄວບຄຸມຕົນເອງໄດ້ ແລະຈິດສະຫງົບ—ເປັນຜູ້ມີຍານ ແລະຮູ້ວ່າດາທັງປວງ—ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 28

गुणागुणपरिज्ञाता ह्यक्षयस्य क्षयस्य च ॥ ध्याने नैव ह्यसम्मूढः स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ຜູ້ໃດຮູ້ແຍກຄຸນແລະໂທດ ເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ບໍ່ເສື່ອມສູນແລະສິ່ງທີ່ເສື່ອມສູນ—ແລະບໍ່ສັບສົນໃນສະມາທິ—ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 29

स्वदेहे परदेहे च सुखदुःखेन नित्यशः ॥ विचारज्ञो भवेद्यस्तु स मुच्येतैनसा ध्रुवम् ॥

ຜູ້ໃດມີປັນຍາພິຈາລະນາເຖິງສຸກແລະທຸກ ຢ່າງສະເໝີ ທັງໃນກາຍຕົນແລະກາຍຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບແນ່ນອນ।

Verse 30

अहिंस्रः सर्वभूतेषु तृष्णाक्रोधविवर्जितः ॥ शुभन्यायः सदा यश्च स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ເບຍດບຽນສັດທັງປວງ ປາດຈາກຕັນຫາແລະໂກຣດ ແລະປະພຶດຕາມທາງທີ່ດີງາມແຫ່ງທຳມະຢູ່ເສມອ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 31

प्राणायामैश्च निर्गृह्य त्वधः सन्धानारणानि च ॥ व्यवस्थितमना यस्तु स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ແລະຜູ້ໃດດ້ວຍການຝຶກປຣານາຍາມະ ຄວບຄຸມກະແສປຣານ ພ້ອມທັງປະຕິບັດການກັກເກັບສ່ວນລຸ່ມ (ບັນທະ) ແລະມີຈິດຕັ້ງມັ່ນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 32

निराशः सर्वतस्तिष्ठेदिष्टार्थेषु न लोलुपः ॥ परीतात्मा त्यजेत्प्राणान्सर्वपापात्प्रमुच्यते ॥

ຜູ້ໃດຄວນຢູ່ດ້ວຍຄວາມບໍ່ຄາດຫວັງໃນທຸກດ້ານ ບໍ່ໂລບໃນສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ; ຜູ້ຝຶກຕົນແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ລະທິ້ມລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 33

श्रद्दधानो जितक्रोधः परद्रव्यविवर्जकः ॥ अनसूयश्च यो मर्त्यः स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ມະນຸດຜູ້ມີສັດທາ ຊະນະຄວາມໂກດ ຫຼີກເວັ້ນຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະບໍ່ມີຄວາມອິດສາຮ້າຍ—ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 34

गुरुशुश्रूषया युक्तस्त्वहिंसानिरतश्च यः ॥ अक्षुद्रशीलस्तु नरः स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ຜູ້ໃດປະກອບດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຄູອາຈານ ຕັ້ງມັ່ນໃນອະຫິງສາ ແລະມີຄວາມປະພຶດບໍ່ຕໍ່າຊ້າ—ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 35

प्रशस्तानि च यः कुर्यादप्रशस्तानि वर्जयेत् ॥ मङ्गले परमो यश्च स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ຜູ້ໃດເຮັດກຳທີ່ນ່າສັນລະເສີນ ແລະຫຼີກເວັ້ນກຳທີ່ບໍ່ນ່າສັນລະເສີນ ພ້ອມທັງເປັນຜູ້ເລີດໃນຄວາມປະພຶດອັນເປັນມົງຄຸນ—ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 36

योऽभिगच्छति तीर्थानि विशुद्धेनान्तरात्मना ॥ पापादुपरतो नित्यं स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປຫາຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ດ້ວຍຈິດໃນອັນບໍລິສຸດ ແລະຖອນຕົນອອກຈາກບາບເປັນນິດ—ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 37

नारद उवाच ॥ एतच्छ्रेयॊहितं चैव सर्वेषां वै परन्तप ॥ उपपन्नं च युक्तं च तत्त्वया समुदाहृतम् ॥

ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ, ຄໍາສອນນີ້ແທ້ຈິງເປັນປະໂຫຍດ ແລະນໍາໄປສູ່ຄຸນຄ່າສູງສຸດແກ່ທຸກຜູ້; ມັນມີພື້ນຖານໝັ້ນຄົງ ແລະສອດຄ່ອງກັນ, ໄດ້ກ່າວຕາມຫຼັກຕັດຕະວະອັນແທ້.”

Verse 38

विविधैः कारणोपायैः सम्यक्तत्त्वार्थदर्शितैः ॥ संशयोऽभून्मम पुरा स त्वया नाशितः प्रभो ॥

“ໂດຍວິທີການແລະແນວທາງຕາມເຫດປັດໃຈຫຼາຍປະການ ທີ່ເປີດເຜີຍຄວາມໝາຍແຫ່ງຕັດຕະວະຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ໃນອະດີດຂ້ອຍເຄີຍເກີດຄວາມສົງໄສ; ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຄວາມສົງໄສນັ້ນທ່ານໄດ້ກໍາຈັດແລ້ວ.”

Verse 39

ततोऽप्यल्पतरश्चेत्स्यादुपायो योगवित्तम ॥ कथ्यतां मे महाभाग येन पापं प्रणश्यति ॥

“ຖ້າຍັງມີວິທີທີ່ງ່າຍກວ່ານັ້ນອີກ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ວິທີທີ່ເຮັດໃຫ້ບາບສູນສິ້ນ.”

Verse 40

दुष्करं पूर्वमुक्तं हि योगधर्मस्य साधनम् ॥ पापापहरणं लोके यदन्यत्सुखसाधनम् ॥

“ເນື່ອງຈາກການປະຕິບັດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນ ຄື ວິນັຍແຫ່ງໂຍຄະທັມ ແທ້ຈິງຍາກ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກນີ້ ຂໍຈົ່ງກ່າວເຖິງວິທີອື່ນທີ່ຊໍາລະບາບ ແລະເຮັດໄດ້ງ່າຍ.”

Verse 41

अल्पोपायकरेण चैव सुखोपायं च सर्वशः ॥ येन पापकृतान्दोषानपोहतिसुदारुणान् ॥

“[ຂໍຈົ່ງບອກ] ວິທີທີ່ໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມນ້ອຍ ແລະງ່າຍໃນທຸກດ້ານ—ທີ່ສາມາດຂັບໄລ່ຄວາມຜິດອັນຮ້າຍແຮງຍິ່ງ ທີ່ເກີດຈາກການກະທໍາບາບ.”

Verse 42

आत्मायत्ताश्च ये नित्यं न च विस्तारविस्तरः ॥ गुणैश्च विविधैर्युक्ता इह लोके परत्र च ॥

“ຂໍທ່ານບອກວິທີການນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ພຶ່ງພາຕົນເອງເປັນນິດ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຂະຫຍາຍອະທິບາຍຍາວ ແລະປະກອບດ້ວຍຄຸນຄວາມດີຫຼາກຫຼາຍ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ.”

Verse 43

कर्मणामशुभानां च विविधोत्पत्तिजन्मनाम् ॥ यः समर्थः स्फोटयितुं तन्मे ब्रूहि महातपाः ॥

“ໂອ ຜູ້ບໍາເພັນຕະບະຍິ່ງໃຫຍ່ ຂໍທ່ານບອກວິທີການນັ້ນ ທີ່ສາມາດທໍາລາຍ ຫຼືທໍາໃຫ້ເສື່ອມອໍານາດ ກຳອັບມົງຄົນທັງຫຼາຍ ອັນເກີດຈາກຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະການເກີດຫຼາຍປະເພດ.”

Verse 44

यम उवाच ॥ यथा स भगवानाह धर्ममेतं प्रजापतिः ॥ तदहं भावयिष्यामि नमस्कृत्य स्वयम्भुवम् ॥

ຍະມະ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງທີ່ພຣະປຣະຊາປະຕິຜູ້ນ່າເຄົາລົບໄດ້ປະກາດທຳມະນີ້ໄວ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຕາມນັ້ນ—ໂດຍໄດ້ນົບນ້ອມນະມັດສະການແດ່ ສະວະຍັມພູ (ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ກ່ອນ.”

Verse 45

लोकानां श्रेयसोऽर्थं तु पापानां तु विनाशनम् ॥ क्रियाकारनियोगं च प्रोच्यमानं निबोध मे ॥

“ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງຄວາມສຸກສະຫງົບຂອງໂລກທັງຫຼາຍ ແລະເພື່ອການທໍາລາຍບາບ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຈາກຂ້າພະເຈົ້າສິ່ງທີ່ກໍາລັງຖືກສອນ: ຂໍ້ກໍານົດແລະລະບຽບທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບພິທີກຳ ແລະການປະພຶດ.”

Verse 46

प्राप्नुयादीप्सितान्कामान्पापैर्मुक्तो यथासुखम् ॥ यः कुर्याद्धर्मसंयुक्तं विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

“ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ ບຸກຄົນຈະບັນລຸສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາໄດ້ໂດຍງ່າຍ—ຖ້າເຂົາປະພຶດການກະທໍາທີ່ສອດຄ່ອງກັບທຳມະ ດ້ວຍອັນຕະຣາຕະມາພາຍໃນທີ່ບໍລິສຸດ.”

Verse 47

यस्तु कारयते रूपं शिशुमारं प्रजापतिम् ॥ दृष्ट्वा नमस्येत्प्रयतः स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ຜູ້ໃດໃຫ້ສ້າງຮູບຂອງ ປຣະຊາປະຕິ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຊິຊຸມາຣະ” ແລ້ວເມື່ອເຫັນກໍນົບນ້ອມນະມັດສະການດ້ວຍຈິດສຳລວມ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 48

यदा तस्य शरीरस्थं सोमं पश्येत्समाहितः ॥ महापातकनाशस्तु तदा तस्य विधीयते ॥

ເມື່ອຜູ້ໃດມີຈິດເອກາກຣະ ເຫັນ ໂສມະ (ດວງຈັນ) ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນກາຍນັ້ນ ເມື່ອນັ້ນການທຳລາຍບາບໃຫຍ່ຍ່ອມຖືກກຳນົດໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ।

Verse 49

ललाटे तूत्थितं दृष्ट्वा मुच्यते च स पातकैः ॥ कण्ठस्थं पातकैः सर्वैर् हृदिस्थं च कृताकृतैः ॥

ເມື່ອເຫັນມັນຍົກສູງຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ; ເມື່ອເຫັນສະຖິດຢູ່ທີ່ຄໍ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ; ແລະເມື່ອເຫັນສະຖິດຢູ່ໃນຫົວໃຈ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຜົນຄ້າງຂອງການກະທຳແລະການບໍ່ກະທຳ।

Verse 50

मनसा कर्मणा वाचा यत्किञ्चित्कलुषं कृतम् ॥ उदरस्थं तु तं दृष्ट्वा मुच्यते नात्र संशयः ॥

ຄວາມມົນທິນໃດໆທີ່ໄດ້ກະທຳດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍການກະທຳ ຫຼືດ້ວຍວາຈາ—ເມື່ອເຫັນສິ່ງນັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນທ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 51

वाङ्मनोभिः कृतानां तु पापानां विप्रमोक्षणम् ॥ यदा लाङ्गलकण्ठे तु स्थितं पश्येद्दिवाकरम् ॥

ເພື່ອການພົ້ນຈາກບາບທີ່ກະທຳດ້ວຍວາຈາແລະໃຈ: ເມື່ອຜູ້ໃດເຫັນ ດິວາກະຣະ (ດວງອາທິດ) ສະຖິດຢູ່ທີ່ “ລາງກະລະ-ກັນຖະ” ຄືຄໍແຫ່ງດ້າມໄຖ ໃນຮູບຈັກກະວານນັ້ນ।

Verse 52

तदा स दुष्कृतान्सर्वान्विनाशयति मानवः ॥ यदा सोमं गुरुं सर्वं यः कुर्यात्तु प्रदक्षिणम् ॥

ໃນເວລານັ້ນ ມະນຸດນັ້ນຍ່ອມທຳລາຍກຳຊົ່ວທັງປວງ. ແລະເມື່ອຜູ້ໃດເຮັດປະທັກສິນາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ ໂສມະ—ຜູ້ເປັນຄູອາຈານສາກົນຂອງທັງປວງ—

Verse 53

ध्यायेत ह्यक्षयं यस्तु स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥ भृगुर्बुधः शनैश्चारो लोहिताङ्गश्च वीर्यवान् ॥

ຜູ້ໃດພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ ອັກຊະຍະ (ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ. (ມີ) ພຣຶກຸ (ສຸກຣະ/ວີນັດ), ພຸດ, ສະໄນຊະຈະຣະ (ເສົາ) ແລະ ໂລຫິຕາງຄະ (ອັງຄານ) ຜູ້ມີພະລັງ

Verse 54

सौम्यरूपो यदा चन्द्रः कुरुते च प्रदक्षिणाम् ॥ हृदि कृत्वा तु तत्पापं यो ध्यायेदक्षरं शुचिः ॥

ເມື່ອດວງຈັນໃນຮູບອ່ອນໂຍນເຮັດປະທັກສິນາ ແລ້ວຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ໃດນຳບາບນັ້ນໄວ້ໃນໃຈ (ຍອມຮັບໃນຈິດ) ແລະພິຈາລະນາເຖິງ ອັກຊະຣະ (ອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຖືກຊຳລະ

Verse 55

जघनस्थं शुचिर्दृष्ट्वा नरश्चन्द्रमसं मुने ॥ नमस्येत्प्रयतो भूत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

ໂອ ມຸນີ, ບຸກຄົນຜູ້ບໍລິສຸດເມື່ອເຫັນດວງຈັນສະຖິດຢູ່ທີ່ ຈະຄະນະ (ບ່ອນສະໂພກ/ບັ້ນເອວ) ພຶງນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມສຳລວມ; ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 56

आर्द्रस्थमार्द्रकर्मा तु ध्यात्वा चाष्टशताक्षरम् ॥ यदा चन्द्रश्च सूर्यश्च द्वावन्योऽन्यं प्रपश्यतः ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ການກະທຳໄດ້ ‘ອ່ອນນຸ່ມ/ຊຸ່ມຊື່ນ’ (ອາຣດຣະກັມມາ) ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ ອັດຖະສະຕະອັກຊະຣະ (ມົນຕຣາ 800 ພະຍາງ) ໃນຂະນະທີ່ສະຖິດຢູ່ ‘ອາຣດຣະສະຖະ’ (ບ່ອນຊຸ່ມ) — ເມື່ອດວງຈັນແລະດວງອາທິດ—ທັງສອງ—ເບິ່ງກັນແລະກັນ—

Verse 57

सम्पूर्णौ विमलौ सम्यग्भ्राजमानौ स्वतेजसा ॥ कृत्वा हृदि तथा पापं यो ध्यायेत्परमव्ययम् ॥

ເມື່ອສ້າງຕັ້ງນິມິດແຫ່ງທິບພະພາບໃນໃຈໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ບໍລິສຸດ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງຕົນເອງແທ້ໆ ແລ້ວຜູ້ໃດທີ່ພາວະນາເຖິງອົງສູງສຸດອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຖືກຊໍາລະໄປ

Verse 58

वामनं ब्राह्मणं दृष्ट्वा वाराहं च जलोत्थितम् ॥ धरणी चोद्धृता येन सिंहं चापि महामुने ॥

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ເມື່ອໄດ້ເຫັນວາມະນະໃນຮູບພຣາຫມັນ ແລະວະຣາຫະຜຸດຂຶ້ນຈາກນ້ຳ—ຜູ້ຍົກທຣະນີ(ແຜ່ນດິນ)ຂຶ້ນ—ພ້ອມທັງເຫັນຮູບສິງຫ໌ດ້ວຍ

Verse 59

नमस्येद्वै पयोभक्षः स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥ प्राणायामं च यः कुर्यात्सोऽपि पापात्प्रमुच्यते ॥

ຜູ້ໃດນົບນ້ອມບູຊາໃນຂະນະທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນົມ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ; ແລະຜູ້ໃດປະຕິບັດປຣານາຍາມ (ການຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ) ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບເຊັ່ນກັນ

Verse 60

यम उवाच ॥ देवर्षे श्रूयतां पुण्यं यद्ब्रवीषि महामुने ॥ त्वदुक्त्या मे कथयतः शृणुष्वावहितोऽनघ ॥

ຍະມະກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວະຣິສີ, ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂໍໃຫ້ຄຳສອນອັນເປັນບຸນທີ່ທ່ານກ່າວນັ້ນໄດ້ຖືກຟັງ. ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າອະທິບາຍ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ

Verse 61

संसारे प्राप्तदोषस्य जायमानस्य देहिनः ॥ पततां च गतो भावः पापकर्मक्षयेण तु ॥

ສຳລັບສັດຜູ້ມີກາຍທີ່ເກີດໃນສັງສາຣະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບມົນທິນແຫ່ງຄວາມຜິດ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕົກຕ່ຳລົງ ກໍມີການປ່ຽນແປງສະພາບ—ແທ້ຈິງ—ໂດຍການສິ້ນໄປແຫ່ງກຳບາບ

Verse 62

तत्त्वार्थं वेत्ति यः सम्यक्पुरुषं प्रकृतिं तथा ॥ ज्ञात्वा वा यो न मुह्येत पदं प्राप्नोति शाश्वतम् ॥

ຜູ້ໃດຮູ້ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍແຫ່ງສັດຈະທຳຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄື ປຸຣຸສະ (Puruṣa) ແລະ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ແລ້ວຮູ້ແລ້ວບໍ່ຫຼົງມົວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຖານະອັນນິລັນດອນ।

Verse 63

उत्थाय ब्राह्मणं गच्छेन्नरो भक्त्या समन्वितः ॥ अभिगम्य प्रदानॆन स पापेभ्यः प्रमुच्यते ॥

ບຸກຄົນຜູ້ມີພັກຕິແລະຄວາມເຄົາລົບ ພຶງລຸກຂຶ້ນໄປຫາພຣາຫມັນ; ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ແລ້ວຖວາຍທານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 64

कैवल्यमभिसम्पन्ने श्रद्धधानो भवेन्ररः ॥ अनन्यमानसः कुर्याद्यथा धर्मानुशासनम् ॥

ເມື່ອຄຳສອນທີ່ສິ້ນສຸດໃນໄກວັນຍະ (kaivalya) ປາກົດມີແລ້ວ ບຸກຄົນພຶງເປັນຜູ້ມີສັດທາ; ດ້ວຍໃຈບໍ່ວອກແວກ ພຶງປະພຶດຕາມວິໄນແຫ່ງທັມມະ।

Verse 65

तदा निर्मलतां याति चन्द्रमाः शारदो यथा ॥ प्राणायामशतं कृत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ ເຫມືອນດວງຈັນໃນລະດູສາຣະດະ; ເມື່ອປະຕິບັດປຣານາຍາມ (prāṇāyāma) ຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍຮອບ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດ।