Adhyaya 202: Description of Infernal Punishments and the Ripening of Karmic Consequences

Verse 1

अथ नारकिदण्डनकर्मविपाकवर्णनम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ विस्मयस्तु मया दृष्टस्तस्मिन्नद्भुतदर्शनः ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो धर्मराजेन धीमताḥ ॥

ບັດນີ້ (ຕໍ່ໄປ) ແມ່ນການພັນລະນາເຖິງການລົງທັນໃນນະລົກ ແລະ ວິປາກແຫ່ງກຳ (ຜົນທີ່ສຸກງອມ). ຣິສີກ່າວວ່າ: ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຄວາມອັດສະຈັນຢູ່ນັ້ນ ເປັນທັດສະນະອັນພິສວົງ; ແລະມີຄຳສັ່ງຂອງຈິຕຣະຄຸບຕະ ທີ່ອອກໂດຍທຳມະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາ.

Verse 2

प्राप्नुवन्ति फलं ते वै ये च क्षिप्ताः पुरा जनाः ॥ अग्निना वै प्रतप्तास्ते बद्धा बन्धैः सुदारुणैः ॥

ຜູ້ຄົນທີ່ເຄີຍຖືກໂຍນໄປທີ່ນັ້ນແຕ່ກ່ອນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຂອງຕົນແທ້; ຖືກໄຟເຜົາຮ້ອນ ແລະຖືກມັດດ້ວຍພັນທະນາການອັນໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 3

सन्तप्ताः बहवो ये ते तैस्तैः कर्मभिरुल्बणैः ॥ श्यामाश्च दशनाभिर्ये त्विमं शीघ्रं प्रमापय ॥

ຫຼາຍຄົນໃນພວກເຂົາ ຖືກເຜົາຮ້ອນໂດຍກຳອັນຮຸນແຮງນັ້ນ ແຕ່ລະຢ່າງຕາມປະເພດກຳຂອງຕົນ. ແລະນາງຜິວຄ່ຳທັງຫຼາຍ ຜູ້ມີແຂ້ວ—ຈົ່ງທຳລາຍຜູ້ນີ້ໃຫ້ໄວ.

Verse 4

दुराचारं पापरतं निर्घृणं पापचेतसम् ॥ श्वानस्तु हिंसका ये च भक्षयन्तु दुरात्मकम् ॥

ຂໍໃຫ້ໝາດຸຮ້າຍທັງຫຼາຍ ກິນກັດຜູ້ຊົ່ວນັ້ນ—ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ຈົມຢູ່ໃນບາບ ໄຮ້ເມດຕາ ແລະມີໃຈເປື້ອນບາບ.

Verse 5

पितृघ्नो मातृगोह्नस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ आरोप्य शाल्मलीं घोरां कण्टकैस्तैर्विपाटय ॥

ແຕ່ຜູ້ຂ້າພໍ່ ຂ້າແມ່ ແລະຂ້າງົວ—ຜູ້ມີຄວາມຜິດທຸກປະການ—ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາປີນຂຶ້ນຕົ້ນສາລະມະລີອັນນ່າຢ້ານ ແລ້ວຈົ່ງສັບສະຫຼາຍເຂົາດ້ວຍໜາມເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 6

एनं पाचय तैलस्य घृतक्षौद्रस्य वा पुनः ॥ तप्तद्रोण्यां ततो मुञ्च ताम्रतप्तखले पुनः ॥ नराधममिमं क्षिप्त्वा प्रदीप्ते हव्यवाहने ॥ ततो मनुष्यतां प्राप्य ऋणैस्तत्र प्रदीप्यते ॥

ຈົ່ງຕົ້ມຄົນຕໍ່າຊ້ານີ້ໃນນ້ຳມັນ—ຫຼືອີກຄັ້ງໃນເນີຍໃສແລະນ້ຳເຜິ້ງ. ແລ້ວໂຍນເຂົາລົງໃນຮາງທີ່ຮ້ອນຈັດ ແລະອີກຄັ້ງວາງເທິງແຜ່ນທອງແດງທີ່ເຜົາຮ້ອນ. ຫຼັງຈາກໂຍນນະລະທົມນີ້ເຂົ້າໄປໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ຕໍ່ມາເຂົາໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດອີກ ແລະທີ່ນັ້ນຖືກທໍລະມານດ້ວຍໜີ້ສິນ.

Verse 7

शयनासनहर्त्तारमग्निदायी च यो नरः ॥ वैतरण्यामयं चैव क्षिप्यतामचिरं पुनः ॥

ຜູ້ໃດລັກທີ່ນອນແລະທີ່ນັ່ງ, ແລະຜູ້ໃດວາງເພີງ—ຈົ່ງໃຫ້ຖືກໂຍນລົງຢ່າງໄວອີກຄັ້ງໃນທັນທະທຸກທີ່ເກີ່ຍວກັບ ໄວຕະຣະນີ (Vaitaraṇī).

Verse 8

पापकर्मायमत्यर्थं सर्वतीर्थविनाशकः ॥ तस्य प्रदीप्तः कीलोऽयं वह्नितप्तोऽतिदुःस्पृशः ॥

ຄົນນີ້ຫມົກມຸ່ນໃນກຳຊົ່ວຢ່າງຫນັກ ແລະ (ໂດຍຜົນ) ເປັນດັ່ງຜູ້ທຳລາຍຕີຣຖະ (tīrtha) ທັງປວງ. ສຳລັບເຂົາມີເສົາຫຼັກທີ່ລຸກໄຟນີ້—ຖືກເຜົາໃຫ້ຮ້ອນດ້ວຍໄຟ ແລະເຈັບປວດຢ່າງຫນັກເມື່ອສຳຜັດ.

Verse 9

ग्रामयाजनकं विप्रमध्रुवं दाम्भिकं शठम् ॥ बद्ध्वा तु बन्धने घोरे दीयतां तु न किञ्चन ॥

ສ່ວນພຣາຫມະນຜູ້ກະທຳຍັດຍະເພື່ອບ້ານເມືອງ (ຢ່າງບໍ່ສົມຄວນ) ຜູ້ບໍ່ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ຫຼອກລວງ ແລະຜູ້ຄົດຄອງ—ເມື່ອມັດໄວ້ໃນພັນທະນາການອັນນ່າຢ້ານແລ້ວ ຈົ່ງຢ່າໃຫ້ສິ່ງໃດແກ່ເຂົາເລີຍ.

Verse 10

जिह्वा अस्य छिद्यतां शीघ्रं वाचा दुष्टस्य पापिनः ॥ गम्यागम्यं पुरा येन विज्ञातं न दुरात्मना ॥

ຈົ່ງຕັດລີ້ນຂອງເຂົາໃຫ້ໄວ—ຄົນບາບຜູ້ມີວາຈາຊົ່ວ—ເພາະໃນອະດີດ ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮູ້ວ່າສິ່ງໃດຄວນເຂົ້າໃກ້ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຂົ້າໃກ້.

Verse 11

कृतं लोभाभिभूतेन कामसम्मोहितेन च ॥ तस्य छित्वा ततो लिङ्गं क्षारमग्निं च दीपय ॥

“(This was) done by one overcome by greed and deluded by desire. Therefore, having cut off his organ, then kindle caustic alkali and fire (against him).”

Verse 12

इमं तु खलकं कृत्वा दुरात्मा पापकाणिम् ॥ दायादा बहवो येन स्वार्थहेतोर्विनाशिताः ॥

“But having made this person a scoundrel—evil-minded and doing evil—by whom many heirs were ruined for the sake of his own self-interest.”

Verse 13

इमं वार्धुषिकं विप्रं सर्वत्राङ्गेषु भेदय ॥ तथायं यातनां यातु पापं बहु समाचरन् ॥

“This brāhmaṇa who lives by usury—pierce him in all his limbs. Thus let him undergo torment, having practiced much wrongdoing.”

Verse 14

सुवर्णस्तेयिनं पापं कृतघ्नं च तथा नरम् ॥ क्रूरं पितृहणं चैनं ब्रह्मघ्नेषु समीकरु ॥

“This sinner who steals gold, and likewise the ungrateful man—cruel, and a slayer of his father—place him among the brahma-killers (i.e., in the category of the gravest offenders).”

Verse 15

अस्थि छित्वा ततः क्षिप्रं क्षारमग्निं च दापय ॥ इमं तु विप्रं खादन्तु तीक्ष्णदंष्ट्राः सुदारुणाः ॥

“Having then swiftly cut his bones, apply caustic alkali and fire. And let the exceedingly dreadful ones with sharp fangs devour this brāhmaṇa.”

Verse 16

पिशुनं हि महाव्याघ्राः पञ्च घोराः सुदारुणाः ॥ इमं पचत पाकेषु बहुधा मर्मभेदिनम्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ນິນທາປ້າຍສີ—ໃຫ້ ‘ເສືອໃຫຍ່’ ທັງຫ້າຜູ້ນ່າຢ້ານ ແລະໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ—ຕົ້ມຜູ້ນີ້ໃນນະລົກແຫ່ງການຕົ້ມປຸງ ດ້ວຍຫຼາຍວິທີ ເປັນທຸກຂ໌ທີ່ທະລຸຈຸດສຳຄັນແຫ່ງຊີວິດ।

Verse 17

येनाग्निरुज्झितः पूर्वं गृहीत्वा च न पूजितः ॥ इमं पापसमाचारं वीरघ्नमतिपापिनम्

ຜູ້ໃດເຄີຍປະຖິ້ມໄຟອັນສັກສິດໃນກ່ອນ—ໄດ້ຮັບໄວ້ແລ້ວກໍບໍ່ໄດ້ບູຊາ—ຜູ້ນັ້ນມີຄວາມປະພຶດເປັນບາບ ເປັນຜູ້ຂ້າຜູ້ກ້າ ແລະເປັນຄົນບາບຢ່າງຍິ່ງ…

Verse 18

सर्वेषां तु पशूनां यो नित्यं धारयते जलम् ॥ न त्राता न च दाता च पापस्यास्य दुरात्मनः

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ກັ້ນນ້ຳຈາກສັດທັງປວງເປັນນິດ—ສຳລັບຄົນບາບຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນີ້ ບໍ່ມີທັງຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະບໍ່ມີທັງຜູ້ໃຫ້ທານ।

Verse 19

अदानव्रतिनो विप्रा वेदविक्रयिणस्तथा ॥ सर्वकर्माणि कुर्युर्हि दीयते न च किञ्चन

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ! ບຣາຫມະນຜູ້ຖືພຣົດບໍ່ໃຫ້ທານ ແລະຜູ້ຂາຍພຣະເວດ—ແມ່ນແຕ່ຈະເຮັດພິທີກຳທຸກຢ່າງ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເປັນທານແທ້ຈິງຈາກເຂົາເຈົ້າ।

Verse 20

तोयभाजनहर्तारं भोजनं योऽनिवारयत् ॥ हन्यतां सुदृढैर्दण्डैर्यमदूतैर्महाबलैः

ຜູ້ໃດລັກພາຊະນະນ້ຳ ແລະຜູ້ໃດຂັດຂວາງການໃຫ້ອາຫານ—ໃຫ້ທູດຂອງພຣະຍົມຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຕີດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນທີ່ແຂງແຮງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 21

वेणुदण्डकशाभिश्च लोहदण्डैस्तथैव च ॥ जलमस्मै न दातव्यं भोजनं च कथञ्चन

“With bamboo-staff whips, and likewise with iron rods—water is not to be given to him, nor food in any way.”

Verse 22

तस्मा अन्नं च पानं च न दातव्यं कदाचन ॥ हतविश्वास्य हन्तारं वह्नौ शीघ्रं प्रपाचय

“Therefore, neither food nor drink is ever to be given. The killer of one whose trust has been violated—cook him quickly in fire.”

Verse 23

ब्रह्मदेयं हृतं येन तं वै शीघ्रं विपाचय ॥ बहुवर्षसहस्राणि पातये कर्म विस्तरे

“He by whom a brahmadeya endowment has been taken away—cook him quickly indeed; for many thousands of years make him fall (there), with the karmic process extended.”

Verse 24

समुत्तीर्णं ततः पश्चात्तिर्यग्योनौ प्रपातये ॥ सूक्ष्मदेहविपाकेषु कीटपक्षिविजातिषु

“After he has come through that (state), thereafter cast him into an animal womb—into ripenings in subtle bodies, among various kinds of insects and birds.”

Verse 25

क्लिष्टो जातिसहस्रैस्तु जायते मानुषस्ततः ॥ तत्र जातो दुरात्मा च कुलेषु विविधेषु च

“Afflicted through thousands of births, he is then born as a human; and, born there, that wicked-minded one (arises) in various families as well.”

Verse 26

हिंसारूपेण घोरेण ब्रह्मवध्यां प्रदापयेत् ॥ राज्ञस्तु मारकं घोरं ब्रह्मघ्नं दुष्कृतं तथा

ດ້ວຍຮູບແບບຄວາມຮຸນແຮງອັນນ່າຢ້ານ ຜູ້ນັ້ນຖືກໃຫ້ຮັບໂທດນະລົກທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພຣະຫມະວັດຍາ”; ແລະການຂ້າກະສັດກໍເປັນບາບໜັກອັນນ່າຢ້ານ ດັ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ (ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ) ເຊັ່ນກັນ।

Verse 27

गोग्हातको ह्ययं पापः कूटशाल्मलिमारुहेत् ॥ कृष्यते विविधैर्घोरै राक्षसैर्घोरदर्शनैः

ຄົນບາບນີ້ ຜູ້ຂ້າງົວ ຖືກບັງຄັບໃຫ້ປີນຂຶ້ນຕົ້ນຊາລະມະລີອັນແຫຼມຄົມ; ແລ້ວຖືກຣາກະສະຫຼາຍພວກ ຜູ້ມີຮູບພັນນ່າຢ້ານ ລາກຖູໄປມາ।

Verse 28

पूतिपाकेषु पच्येत जन्तुभिः संप्रयोजितः ॥ ब्रह्मवध्याच्चतुर्भागैर्मृगत्‍वं पशुतां गतः

ລາວຖືກຕົ້ມຢູ່ໃນນະລົກ “ປູຕິປາກະ” ໂດຍຖືກສັດທັງຫຼາຍຮຸມຮານ; ແລະເມື່ອຮັບທຸກຂ໌ເປັນສີ່ສ່ວນແຫ່ງ “ພຣະຫມະວັດຍາ” ແລ້ວ ລາວຈຶ່ງໄດ້ສະພາບເປັນສັດປ່າ ຕົກລົງສູ່ຄວາມເປັນສັດ।

Verse 29

उद्विग्नवासं पतितं यत्र यत्रोपपद्यते ॥ पापकर्मसमुद्विग्नो जातो जातः पुनःपुनः

ບ່ອນໃດໆທີ່ລາວເກີດໃໝ່ ລາວກໍຕົກຢູ່ໃນວິຖີຊີວິດອັນກະວົນກະວາຍຢູ່ບ່ອນນັ້ນ; ຖືກກຳບາບຂອງຕົນກະທົບໃຈ ຈຶ່ງເກີດແລ້ວເກີດອີກ ຊ້ຳໆ।

Verse 30

अयं तिष्ठति किं पापः पितृघाती दुरात्मवान् ॥ ते तु वर्षशतं साग्रं भक्षयन्तु विचेतसः

ເປັນຫຍັງຄົນບາບນີ້ຈຶ່ງຍັງຢູ່ທີ່ນີ້—ຜູ້ຂ້າພໍ່ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ? ຂໍໃຫ້ສັດຜູ້ໄຮ້ສະຕິເຫຼົ່ານັ້ນ ກິນລາວໃຫ້ຄົບຮ້ອຍປີແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ।

Verse 31

ततः पाकेषु घोरेषु पच्यतां च नराधमः ॥ ततो मानुषतां प्राप्य गर्भस्थो प्रियतां पुनः

Thereupon, let that vilest of men be cooked in dreadful (hells); then, having obtained human status again, let him once more become one who remains in the womb (i.e., undergo repeated gestation).

Verse 32

व्यापन्नो दशगर्भेषु ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ तत्रापि लब्ध्वा मानुष्यं क्लेशभागी च जायताम्

Let him perish in ten wombs; thereafter let him be released (from that condition). Even then, having obtained human birth, let him be born as one who is a share-partaker in affliction.

Verse 33

बुभुक्षारुग्विकारैश्च सततं तत्र पीड्यताम् ॥ पापाचारमिमं घोरं मित्रविश्वासघातकम्

There let him be continually afflicted by hunger, disease, and disorders—this dreadful practitioner of evil conduct, a violator of a friend’s trust.

Verse 34

यन्त्रेण पीड्यतां क्षिप्रं ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ दीप्यतां ज्वलने घोरे वर्षाणां च शतद्वयम्

Let him swiftly be tormented by an instrument (of punishment); thereafter let him be released. Let him burn in a dreadful fire for two hundred years.

Verse 35

जायतां च ततः पश्चाच्छूनां योनौ दुरात्मवान् ॥ भ्रष्टोऽपि जायतां तस्मान्मानुषः क्लेशभाजनः

And thereafter, let that wicked person be born in the womb of dogs; and even after falling (into such a state), from that condition let him be born as a human again—yet as a vessel for suffering.

Verse 36

वर्षाणां तु शतं पञ्च तत्र क्लिष्टो दुरात्मवान् ॥ कृमिको जायते पश्चाद्विष्ठायां कृमिकोऽपरः ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ (ທຸຣາຕະມາ) ຖືກທໍລະມານເປັນເວລາ 105 ປີ; ຫຼັງຈາກນັ້ນເກີດເປັນແມງຫນອນ ແລະຕໍ່ມາກໍເປັນແມງຫນອນອີກຕົວໃນອຸຈະລະ.

Verse 37

शकुन्तो जायते घोरस्तत्र पश्चाद्वृको भवेत् ॥ इममग्निप्रदं घोरं काष्ठाग्नौ सम्प्रतापय ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວເກີດເປັນນົກອັນນ່າຢ້ານກົວ; ຕໍ່ມາກໍເປັນໝາປ່າ. ຜູ້ນ່າສະພຶງກົວນີ້ ຜູ້ເປັນ “ຜູ້ໃຫ້ໄຟ” ຖືກເຜົາໃຫ້ຮ້ອນໃນໄຟທີ່ກໍ່ດ້ວຍຟືນ.

Verse 38

स्वकर्मसु विहीनेषु पश्चाल्लब्धगतिस्तथा ॥ ततश्चाथ मृगो वापि ततो मानुषतां व्रजेत् ॥

ເມື່ອຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນໝົດສິ້ນແລ້ວ ຕໍ່ມາລາວໄດ້ຮັບຄະຕິພົບຕໍ່ໄປ; ແລ້ວເປັນກວາງ ຫຼືສັດປ່າອື່ນ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນອາດໄປສູ່ພາວະເປັນມະນຸດໄດ້.

Verse 39

तत्रापि दारुणं दुःखमुपभुङ्क्ते दुरात्मवान् ॥ सर्वदुष्कृतकार्येषु सह सङ्घातचिन्तकैः ॥

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຕາມ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວຍັງເສວຍທຸກຂ໌ອັນຮ້າຍແຮງ—ພ້ອມກັບຜູ້ທີ່ຄິດວາງແຜນເປັນກຸ່ມໃນການກະທຳຊົ່ວທຸກຢ່າງ.

Verse 40

एवं कर्मसमायुक्तास्ते भवन्तु सहस्रशः ॥ परद्रव्यापहाराश्च रौरवे पतितास्तथा ॥

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳເຊັ່ນນັ້ນ ຈະເປັນໄປເຊັ່ນນັ້ນເປັນພັນໆ; ແລະຜູ້ລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນກໍຕົກລົງສູ່ນະລົກ ຣໍຣະວະ (Raurava) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 41

कुम्भीपाकेषु निर्दग्धः पश्चाद्गर्दभतां गतः ॥ ततो जातस्त्वसौ पापः शूकरो मलभुक् तथा ॥

ເມື່ອຖືກເຜົາໃນນະລົກກຸມພີປາກະແລ້ວ ຕໍ່ມາຜູ້ນັ້ນໄດ້ເກີດເປັນລາ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຄົນບາບນັ້ນເກີດເປັນຫມູ ແລະເປັນຜູ້ກິນຂີ້ເຫຍື້ອດ້ວຍ.

Verse 42

प्राप्नोतु विविधांस्तापान्यथा हृतधनश्च सन् ॥ क्षुधातृष्णापराक्रान्तो गर्दभो दशजन्मसु ॥

ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນປະສົບຄວາມທຸກຮ້ອນຫຼາຍປະການ ເຫມືອນຜູ້ທີ່ຊິງເອົາຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນ; ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມຫາຍນ້ຳຄອບງຳ ຈຶ່ງເກີດເປັນລາຕະຫຼອດສິບຊາດ.

Verse 43

मानुष्यं समनुप्राप्य चौरः भवति पापकृत् ॥ परोपघाती निर्लज्जः सर्वदोषसमन्वितः ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບການເກີດເປັນມະນຸດອີກ ຜູ້ນັ້ນກາຍເປັນຂໂຈນ ຜູ້ກະທຳບາບ; ທຳຮ້າຍຜູ້ອື່ນ ບໍ່ຮູ້ອາຍ ແລະມີໂທດທັງປວງ.

Verse 44

वृक्षशाखावलम्बोऽत्र ह्यधःशीर्षः प्रजायते ॥ अग्निना पच्यतां पश्चाल्लुब्धो वै पुरुषाधमः ॥

ໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນເກີດມາໂດຍຫ້ອຍຢູ່ກິ່ງໄມ້ ຫົວຄ່ຳລົງ; ຕໍ່ມາ ຄົນຊົ່ວຜູ້ໂລບນັ້ນຖືກໄຟປຸງໃຫ້ສຸກ.

Verse 45

पूर्वैश्च सूकरो भूत्वा नकुलो जायते पुनः ॥ विमुक्तश्च ततः पश्चान्मानुष्यं लभते चिरात् ॥

ແຕ່ກ່ອນເຄີຍເກີດເປັນຫມູ ແລ້ວຈຶ່ງເກີດອີກເປັນນະກຸລ (ພັງພອນ). ຕໍ່ມາເມື່ອພົ້ນຈາກພັນທະແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ກຳເນີດເປັນມະນຸດຫຼັງເວລາອັນຍາວນານ.

Verse 46

धिक्कृतः सर्वलोकेन कूटसाक्ष्यनृतव्रतः ॥ न शर्म लभते क्वापि कर्मणा स्वेन गर्हितः

ຖືກຊາວໂລກທັງປວງຕຳນິ—ຜູ້ຖືຄຳສັດເປັນຄວາມເທັດ ແລະໃຫ້ພະຍານປອມ—ຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບທີ່ໃດເລີຍ ເນື່ອງຈາກກຳຂອງຕົນເອງຖືກປະນາມ।

Verse 47

इमं ह्यानृतितकं दुष्टं क्षेत्रहारकमेव च ॥ स्वकर्म दुष्कृतं यावत्तावद्दुःखं भुनक्त्वसौ

ແທ້ຈິງ ຄົນຂີ້ຕົວະອັນຊົ່ວນີ້—ແລະຜູ້ລັກຊິງທີ່ດິນກໍເຊັ່ນກັນ—ຕາບໃດທີ່ກຳຊົ່ວຂອງຕົນຍັງດຳລົງຜົນ ຕາບນັ້ນລາວຍ່ອມເສວຍທຸກຂ໌।

Verse 48

कर्मण्येकैकशश्चायं स तु तिष्ठत्वयं पुनः ॥ वर्षलक्षं न सन्देहस्ततस्तिष्ठत्वयं पुनः

ສຳລັບກຳແຕ່ລະຢ່າງ ທີລະຢ່າງ ຈົ່ງໃຫ້ລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນອີກ; ໜຶ່ງແສນປີ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຈົ່ງໃຫ້ລາວຢູ່ອີກ।

Verse 49

ततो जातिः स्मरेत्सर्वास्तिर्यग्योनिं समाश्रितः ॥ जायतां मानुषः पश्चात्क्षुधया परिपीडितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຂົ້າສູ່ຍົນີແຫ່ງສັດເດຣັດສານ ລາວລະລຶກໄດ້ທຸກຊາດ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງເກີດເປັນມະນຸດ ຖືກຄວາມຫິວທຳລາຍ।

Verse 50

सर्वकामविमुक्तस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ क्वचिज्जात्यां भवेदन्धः क्वचिद्बधिर एव च

ຖືກຕັດຂາດຈາກຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແຕ່ກັບປະກອບດ້ວຍໂທດທັງຫຼາຍ; ໃນບາງຊາດລາວເປັນຄົນຕາບອດ; ໃນບາງຊາດກໍເປັນຄົນຫູໜວກດ້ວຍແນ່ນອນ।

Verse 51

क्वचिन्मूकश्च काणश्च क्वचिद्व्याधिसमन्वितः ॥ एवं हि प्राप्नुयाद्दुःखं न च सौख्यमवाप्नुयात्

ບາງຄັ້ງເຂົາກາຍເປັນຄົນໃບ້ ແລະບາງຄັ້ງເປັນຄົນຕາຂ້າງດຽວ; ອີກຄັ້ງໜຶ່ງກໍຖືກໂລກໄພຮຸກຮານ. ດັ່ງນັ້ນເຂົາຍ່ອມໄດ້ແຕ່ທຸກຂ໌ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບສຸກ.

Verse 52

तीव्रैरन्तर्गतैर्दुःखैर्भूमिहर्त्ता नराधमः ॥ इमं बन्धैर्दृढैर्बद्ध्वा विपाचय तथाचिरम्

ດ້ວຍຄວາມທຸກຂ໌ອັນຮຸນແຮງຢູ່ພາຍໃນ ຜູ້ຍຶດຍອດທີ່ດິນ—ຜູ້ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດໃນຫມູ່ມະນຸດ—ຈົ່ງມັດເຂົາດ້ວຍພັນທະອັນແນ່ນໜາ ແລະໃຫ້ຖືກທໍລະມານດົນນານ

Verse 53

तीव्रक्षुधापरिक्लिष्टो बद्धो बन्धनयन्त्रितः ॥ दुःखान्यनुभवंस्तत्र पापकर्मा नराधमः

ຖືກຄວາມຫິວອັນຮຸນແຮງທໍລະມານ ຖືກມັດ ແລະຖືກຄວບຄຸມດ້ວຍໂຊ່ຕຣວນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເຂົາຍ່ອມປະສົບທຸກຂ໌ທັງຫຼາຍ—ຜູ້ກະທໍາບາບ ຜູ້ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດໃນຫມູ່ມະນຸດ

Verse 54

सप्तधा सप्त चैकां च जातिं गत्वा स पच्यते ॥ इमं शाकुनिकं पापं श्वभिर्गृध्रैश्च घातय

ເມື່ອຜ່ານສະພາບເກີດເປັນເຈັດທົບ—ເຈັດແລະໜຶ່ງ—ເຂົາຍ່ອມຖືກທໍລະມານ ນາຍພານນົກຜູ້ມີບາບນີ້ ຈົ່ງໃຫ້ຖືກຫມາ ແລະນົກແຮ້ຂ້າໃຫ້ຕາຍ

Verse 55

ततः कुक्कुटतां यातु विड्भक्षश्च दुरात्मवान् ॥ दंशश्च मशकश्चैव ततः पश्चाद्भवेत् तु सः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ ຈົ່ງໄປສູ່ສະພາບເປັນໄກ່ໂຕຜູ້ ເປັນຜູ້ກິນຂອງໂສໂຄກ; ແລ້ວຕໍ່ມາເປັນແມງວັນກັດ ແລະຍຸງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍເກີດເປັນເຊັ່ນນັ້ນອີກ

Verse 56

जातिकर्म सहस्रं तु ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ इमं सौकरिकं पापं महिषा घातयन्तु तम् ॥

ຫຼັງຈາກວົງຈອນແຫ່ງກຳມະທີ່ຜູກພັນກັບການເກີດຄົບພັນຄັ້ງ ເຂົາຈຶ່ງຈະໄດ້ສະພາບເປັນມະນຸດ; ແຕ່ຄົນເລີ້ຍງໝູຜູ້ບາບນີ້—ຂໍໃຫ້ຄວາຍທັງຫຼາຍຊົກໃຫ້ຕາຍເຖີດ.

Verse 57

वर्षाणां च सहस्रं तु धावमानं ततस्ततः ॥ विभिन्नं च प्रभिन्नं च शृङ्गाभ्यां पद्भिरेव च ॥

ແລະຕະຫຼອດພັນປີ ເຂົາຈະແລ່ນໄປມາທົ່ວ—ຖືກສີກຂາດແລະບາດເຈັບຫນັກ ຖືກເຂົາແທງ ແລະຖືກກີບຢ່າງຢຽບຍ່ຳດ້ວຍ.

Verse 58

तस्माद्देशात्ततो मुक्तस्ततः सूकरतां व्रजेत् ॥ महिषः कुक्कुटश्चैव शशो जम्बूक एव च ॥

ເມື່ອພົ້ນຈາກແດນນັ້ນແລ້ວ ເຂົາຈະເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນໝູ; ຕໍ່ມາເປັນຄວາຍ ເປັນໄກ່ຕົວຜູ້ ເປັນກະຕ່າຍ ແລະເປັນໝາໄນດ້ວຍ.

Verse 59

यां यां याति पुनर्जातिं तत्र भक्ष्यो भवेत् तु सः ॥ कर्मक्षयोऽन्यथा नास्ति मया पूर्वं विनिर्मितम् ॥

ເຂົາເຂົ້າໄປເກີດໃໝ່ໃນຊາດໃດ ໃນຊາດນັ້ນເຂົາຈະເປັນເຫຍື່ອຂອງຜູ້ອື່ນ. ບໍ່ມີທາງອື່ນໃຫ້ກຳມະສິ້ນໄປ—ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 60

प्राप्य मानुषतां पश्चात् पुनर्व्याधो भविष्यति ॥ अन्यथा निष्कृतिर्नास्ति जातिजन्मशतैरपि ॥

ເມື່ອໄດ້ສະພາບເປັນມະນຸດແລ້ວ ເຂົາຈະກັບເປັນນາຍພານອີກ. ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວບໍ່ມີການຊຳລະບາບ—ແມ່ນແຕ່ຜ່ານການເກີດແລະເກີດໃໝ່ນັບຮ້ອຍຄັ້ງກໍບໍ່ໄດ້.

Verse 61

उच्छिष्टान्नप्रदातारं पापाचारमधार्मिकम् ॥ अङ्गारैः पचतां चैनं त्रीणि वर्षशतानि च ॥

ຜູ້ໃຫ້ອາຫານເຫຼືອເດີນ (ອຸຈິດ) ຜູ້ປະພຶດບາບ ແລະ ອະທັມ—ພຶງໃຫ້ຖືກປຸງດ້ວຍຖ່ານໄຟ ຕະຫຼອດສາມຮ້ອຍປີດ້ວຍ।

Verse 62

ततः शुनी भवेत् पश्चात् सूकरी च ततः परम् ॥ कर्मक्षये ततः पश्चान्मानुषी दुःखिता भवेत् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນນາງຈະເກີດເປັນໝາເພດແມ່, ແລ້ວຕໍ່ໄປເປັນແມ່ໝູ. ເມື່ອກຳມະສິ້ນໄປ ຈຶ່ງເກີດເປັນຍິງມະນຸດຜູ້ທຸກທໍລະມານ।

Verse 63

न च सौख्यमवाप्नोति तेन दुःखेन दुःखिता ॥ अनेन भृत्या बहवः श्रान्ताः शान्ताः प्रवाहिताः ॥

ນາງບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ເພາະຖືກທຸກຂ໌ນັ້ນບີບຄັ້ນ. ເນື່ອງຈາກຂ້າຮັບໃຊ້ນີ້ ປະຊາຫຼາຍຄົນຖືກເຮັດໃຫ້ເຫນື່ອຍລ້າ ຖືກກົດຂີ່ ແລະຖືກຕ້ອນໃຫ້ໄປ।

Verse 64

भक्ष्यं भोज्यं च पानं च न तेषामुपपादितम् ॥ अनुमोदे प्रजा दृष्ट्वा लिप्समानो दुरात्मवान् ॥

ອາຫານກິນໄດ້, ອາຫານປຸງແລ້ວ, ແລະນ້ຳດື່ມ ບໍ່ໄດ້ຈັດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ເຫັນປະຊາຊົນແລ້ວ ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍພຽງແຕ່ອະນຸໂມດ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ປະໂຫຍດ।

Verse 65

एवं कुरुत भद्रं वो मम पार्श्वे तु दुर्मतिः ॥ रौरवे नरके घोरे सर्वदोषसमन्विते ॥

‘ຈົ່ງເຮັດຢ່າງນີ້—ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫວັດດີມີແກ່ພວກເຈົ້າ’; ແຕ່ຜູ້ມີຄວາມຄິດບິດເບືອນນັ້ນຢູ່ຂ້າງເຮົາ—ຖືກກຳນົດໄປສູ່ນະລົກຮ້າຍແຮງ ‘ຣາວຣະວະ’ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍໂທດທັງປວງ।

Verse 66

सर्वकर्माणि कुर्वाणं क्षपयध्वं दुरासदम् ॥ वर्षाणां तु सहस्राणि तैस्तैः कर्मभिरावृतम्

ເຈົ້າຜູ້ກະທຳກຳທຸກປະການ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພັນທະອັນຍາກຈະຝ່າຝືນນີ້ເສື່ອມສະລາຍໄປ. ຕະຫຼອດພັນໆປີ ສັດໂລກຖືກຫໍ່ຫຸ້ມໂດຍກຳນັ້ນເອງ.

Verse 67

प्रक्षिप्यतामयं पश्चाद्दस्युजातौ दुरात्मवान् ॥ जायतामुरगः पश्चात्ततः कर्म समाश्रयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນີ້ຖືກໂຍນໄປເກີດໃນຊາດໂຈນ; ຕໍ່ມາຂໍໃຫ້ເກີດເປັນງູ. ແລ້ວໃນສະພາບນັ້ນ ຈຶ່ງປະສົບຜົນແຫ່ງກຳຕາມຄວນ.

Verse 68

ततः पश्चाद्भवेत्पापश्चेतरः सर्वपापकृत् ॥ सूकरस्तु भवेत्पश्चान्मेषः संजायते पुनः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວກາຍເປັນຜູ້ບາບ—ເປັນສັດອັນຕ່ຳຕ້ອຍ ເປັນຜູ້ກະທຳບາບທຸກຢ່າງ. ຈາກນັ້ນກາຍເປັນໝູປ່າ; ແລະອີກຄັ້ງເກີດເປັນແກະເພດຜູ້.

Verse 69

हस्त्यश्वश्च शृगालश्च सूकरो बक एव च ॥ ततो जातस्तु सर्वेषु संसारेशु पुनः पुनः

ລາວ (ໄປເກີດເປັນ) ຊ້າງແລະມ້າ ເປັນໝາຈິ້ງຈອກ ເປັນໝູ ແລະເປັນນົກກະສາແທ້. ແລ້ວຈຶ່ງເກີດຊ້ຳໆໃນວົງຈອນແຫ່ງສັງສານທັງປວງ.

Verse 70

वर्षाणामयुतं साग्रं ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ पञ्चगर्भेषु सापत्सु पञ्च जातो म्रियेत सः

ຫຼັງຈາກເພີ່ມອີກໜຶ່ງໝື່ນປີ ລາວຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນມະນຸດ. ແຕ່ໃນຄັນທ້ອງອັນເຕັມໄປດ້ວຍອັນຕະລາຍ ເກີດຫ້າຄັ້ງ ລາວຈະຕາຍ (ທຸກຄັ້ງ).

Verse 71

पापस्य सुकृतस्याथ प्रजानां विनिपातने ॥ भूतानां चाप्यसम्मानं दुष्प्रहारश्च सर्वशः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄວາມຕົກຕໍ່າຂອງສັດທັງຫຼາຍ ປາກົດຜົນທີ່ປົນກັນລະຫວ່າງບາບແລະບຸນ; ຍັງມີການດູໝິ່ນສັດທັງປວງ ແລະການເຮັດຮ້າຍຢ່າງຮຸນແຮງທຸກທາງ.

Verse 72

अतः स्वयम्भुवा पूर्वं कर्मपाको यथार्थवत्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ພຣະສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ຊີ້ແຈງການສຸກງອມແຫ່ງກຳ ຕາມຄວາມເປັນຈິງແທ້.

Verse 73

जात्यन्तरसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ शान्तिं न लभते चैव भूमे क्षेत्रहरो नरः

ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ! ຜ່ານການເກີດອື່ນໆ ນັບພັນ—ນັບໝື່ນ ແມ່ນກະທັ້ງເຖິງໂກຕິ—ຜູ້ທີ່ຍຶດຊິງດິນດອນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບເລີຍ.

Verse 74

आदेश्य चोभयोरस्य कर्णयोः कूटसाक्षिकः ॥ यो नरः पिशुनः कूटसाक्षी चालिकजल्पकः

ພະຍານທີ່ເປັນເທັດ ພຶງຖືກໝາຍເຄື່ອງໝາຍໄວ້ທີ່ຫູທັງສອງ. ຜູ້ໃດເປັນຄົນສໍ່ເສຍດ, ເປັນພະຍານເທັດ ແລະເວົ້າຈາຫລອກລວງ—

Verse 75

कर्कटस्य तु घोरस्य नित्यक्रुद्धस्य मोचय ॥ इमं घोरे ह्रदे क्षिप्तं सर्वयाजनयाजकम्

ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໃຫ້ແກ່ປູອັນນ່າຢ້ານກົວ ຜູ້ໂກດເກຣີຍວຢູ່ເສມອ. ຈົ່ງໂຍນຜູ້ປະກອບຍັດ ແລະປຸໂຣຫິດແຫ່ງຍັດນີ້ ລົງໃນຫົວບໍ່ນ້ຳອັນນ່າສະພຶງນີ້.

Verse 76

सुवर्णस्तेयिनं चैव सुरापं चैव कारयेत् ॥ अनुभूय ततः काले ततो यक्ष्म प्रयोजयेत्

ຜູ້ລັກຄຳ ແລະຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າມຶນເມົາ ທ່ານນັ້ນໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຮັບຜົນກຳ; ເມື່ອໄດ້ປະສົບຕາມການແລ້ວ ຈຶ່ງປະທານໂຣກຢັກສະມາ (ວັນນະໂຣກ/ໂຣກຊູບຜອມ)

Verse 77

प्राप्तवान्विविधान्रोगान्संसारे चैव दारुणान् ॥ ब्रह्मस्वहारी पापोऽयं नरो लवणतस्करः

ໃນວັດຕະສົງສານ ເຂົາໄດ້ຮັບໂຣກຫຼາຍຢ່າງອັນນ່າຢ້ານ. ຊາຍຜູ້ບາບນີ້ແມ່ນຜູ້ລັກຊັບຂອງພຣາຫມັນ—ແທ້ຈິງແມ່ນຈອນລັກເກືອ

Verse 78

ततो वर्षशते पूर्णे मुच्यते स पुनः पुनः ॥ अजितात्मा तथा पापः पिशुनश्च दुरात्मवान्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບຮ້ອຍປີ ເຂົາຈຶ່ງຖືກປ່ອຍ—ຊ້ຳໆ. (ແຕ່) ເຂົາເປັນຜູ້ບໍ່ຊະນະຕົນເອງ ເປັນຄົນບາບ ເປັນຜູ້ສ່ອງເສີຍ ແລະມີໃຈຊົ່ວ

Verse 79

प्रबद्धः सुचिरं कालं मम लोकं गतो नरः ॥ जायतां स चिरं पापो मार्जारस्तेन कर्मणा

ຖືກຜູກມັດຢູ່ດົນນານ ຊາຍນັ້ນໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ເນື່ອງດ້ວຍກຳນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຜູ້ບາບນັ້ນເກີດເປັນແມວຢູ່ດົນນານ

Verse 80

भिन्नचारित्रदुःशीला भर्त्तुर्व्यलीककारिणी ॥ आयसान्पुरुषान्सप्त ह्यालिङ्गतु समन्ततः

ແມ່ຍິງຜູ້ປະພຶດຜິດ ມີຈິດໃຈຊົ່ວ ແລະຫຼອກລວງຕໍ່ຜົວ—ຂໍໃຫ້ນາງກອດບຸລຸດເຫຼັກເຈັດຄົນ ຈາກທຸກດ້ານ

Verse 81

अपौगण्डो म्रियेत्पञ्च कर्मशेषक्षये तु सः ॥ ततो मानुषतां याति चैष कर्माविनिर्णयः

ກ່ອນຈະເຖິງວັຍຮຸ່ນ ລາວຈະຕາຍຫ້າຄັ້ງ; ແຕ່ເມື່ອສ່ວນກຳທີ່ເຫຼືອຖືກໝົດສິ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບສະພາບເປັນມະນຸດ. ນີ້ແມ່ນຄຳຕັດສິນເກືອບກຳ.