Adhyaya 20: The Birth of the Aśvins: Solar Lineage, Saṃjñā and Chāyā, and the Granting of a Hymn and Boons

Verse 1

प्रजापाल उवाच । एवमग्नेः समुत्पत्तिर्जाता ब्रह्मन् महात्मनः । प्राणापानौ कथं देवावश्विनौ सम्बभूवतुः ॥ २०.१ ॥

ພຣະປຣະຊາປາລາກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ ການກໍເກີດຂອງອັກນີ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ຈາກຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ. ແລ້ວເທວະສອງອົງ—ອັສວິນ—ເປັນປຣານະ ແລະ ອະປານະ (ລົມຫາຍໃຈເຂົ້າ-ອອກ) ໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 2

मरीचिर्ब्रह्मणः पुत्रः स्वयं ब्रह्मा द्विसप्तभिः । रूपैर्व्यवस्थितस्तेषां मरीचिः श्रेष्ठतामगात् ॥ २०.२ ॥

ມະຣີຈິ ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ແທ້ຈິງດັ່ງພຣະພຣະຫມາເອງ—ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃນພວກນັ້ນເປັນຮູບ 14 ປະການ. ໃນບັນດາຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ ມະຣີຈິໄດ້ຮັບຄວາມເປັນເລີດ.

Verse 3

तस्य पुत्रो महातेजाः कश्यपो नाम वै मुनिः । स्वयं प्रजापतिः श्रीमान् देवतानां पिता अभवत् ॥ २०.३ ॥

ບຸດຂອງທ່ານນັ້ນແມ່ນມຸນີນາມ ກັດສະຍະປະ (Kaśyapa) ຜູ້ມີລັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ທ່ານເອງໄດ້ເປັນປຣະຊາປະຕິຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຖືກນັບຖືເປັນບິດາແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 4

तस्य पुत्रा बभूवुर्हि आदित्या द्वादश प्रभो । आदित्यपत्यानि ते सर्वे आदित्यास्तेन कीर्तिताः ॥ २०.४ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງນັ້ນມີພຣະບຸດ 12 ອົງ ຄື ອາດິຕະຍະ (Āditya). ລູກຫຼານທັງໝົດນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນວ່າ «ອາດິຕະຍະ»។

Verse 5

तेषां मध्ये महातेजा मार्त्तण्डो लोकविश्रुतः । नारायणात्मकं तेजो द्वादशं संप्रकीर्तितम् ॥ २०.५ ॥

ໃນບັນດາພວກນັ້ນ ມີຜູ້ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຄື ມາຣຕັນຑະ (Mārtaṇḍa) ຜູ້ໂດ່ງດັງໃນໂລກ. ລັດສະໝີອັນເປັນນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ຖືກປະກາດເປັນອົງທີ 12 ແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງໄສ.

Verse 6

ये ते मासास्त आदित्याः स्वयं संवत्सरो हरिः । एवं ते द्वादशादित्या मार्त्तण्डश्च प्रधानवान् ॥ २०.६ ॥

ເດືອນທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງນັ້ນເອງແມ່ນອາດິຕະຍະ. ຮາຣິ (Hari) ໃນຮູບຂອງພຣະອົງເອງ ແມ່ນປີ ຫຼື ສັມວັດສະຣະ (saṃvatsara). ດັ່ງນັ້ນ ມີອາດິຕະຍະ 12 ອົງ ແລະ ມາຣຕັນຑະ (ພຣະອາທິດ) ເປັນອົງປະທານ.

Verse 7

तस्य त्वष्टा ददौ कन्यां संज्ञां नाम महाप्रभाम् । तस्यापत्यद्वयं जज्ञे यमश्च यमुना तथा ॥ २०.७ ॥

ຕວັດສະຕຣິ (Tvaṣṭṛ) ໄດ້ມອບທິດາຂອງຕົນ ຊື່ ສັມຍາ (Saṃjñā) ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໃຫ້ແກ່ພຣະອົງນັ້ນ. ຈາກນາງ ໄດ້ເກີດລູກສອງຄົນ ຄື ຍະມະ (Yama) ແລະ ຍະມຸນາ (Yamunā).

Verse 8

तस्य तेजोऽप्यसहती बभूवाश्वी मनोजवा । स्वां छायां तत्र संस्थाप्य सा जगमोत्तरान् कुरून् ॥ २०.८ ॥

ນາງບໍ່ອາດອົດທົນຕໍ່ລັດສະໝີຂອງພຣະອົງໄດ້ ຈຶ່ງກາຍເປັນແມ່ມ້າ (aśvī) ວ່ອງໄວດັ່ງຄວາມຄິດ. ນາງໄດ້ຕັ້ງເງົາຂອງຕົນ (chāyā) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄປຍັງ ອຸດຕະຣະ-ກຸຣຸ (Uttara-Kuru).

Verse 9

तद्रूपां तां सवर्णां तु भेजे मार्त्तण्डभास्करः । तस्याः अपि द्वयं जज्ञे शनिं तपतिमेव च ॥ २०.९ ॥

ມາຣຕັນຑະ ພຣະອາທິດ (ພາສະກະຣະ) ໄດ້ຮັບເອົາຮູບນັ້ນເອງ ໃຫ້ຄ້າຍຄືນາງ. ຈາກນາງນັ້ນ ກໍເກີດບຸດສອງຄົນ: ຊະນິ ແລະ ຕະປະຕິ.

Verse 10

यदा त्वसदृशं भेजे पुत्रान् प्रति नरोत्तम । संज्ञां प्रोवाच भगवान् क्रोधसंरक्तलोचनः । असमत्वं न कर्त्तव्यं स्वेष्वपत्येषु भामिनि ॥ २०.१० ॥

ແຕ່ເມື່ອບຸລຸດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ມີທ່າທີບໍ່ສົມຄວນຕໍ່ບຸດທັງຫຼາຍ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ດວງຕາແດງດ້ວຍໂກດ—ໄດ້ກ່າວກັບ ສັມຍາ: «ໂອ ຜູ້ມີໃຈຮ້ອນ, ຢ່າເຮັດຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມຕໍ່ລູກຂອງຕົນ»។

Verse 11

एवमुक्ता यदा सा तु असमत्वं व्यरोचत । तदा यमः स्वपितरं प्रोवाच भृशदुःखितः ॥ २०.११ ॥

ເມື່ອນາງຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍສະແດງໃຈທີ່ບໍ່ເທົ່າທຽມ. ໃນເວລານັ້ນ ຍະມະ ຜູ້ເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ໄດ້ກ່າວກັບບິດາຂອງຕົນ.

Verse 12

नेयं माता भवेत् तात अस्माकं शत्रुवत् सदा । सपत्नीव वृत्ताचाराः स्वेष्वपत्येषु वत्सला ॥ २०.१२ ॥

«ພໍ່ເອີຍ, ນາງນີ້ບໍ່ແມ່ນແມ່ແທ້ຂອງພວກເຮົາ; ຕໍ່ພວກເຮົານາງເປັນເຫມືອນສັດຕູຢູ່ເສມອ, ປະພຶດດັ່ງເມຍຮ່ວມ, ແຕ່ອ່ອນໂຍນຮັກແພງຕໍ່ລູກຂອງນາງເອງ»।

Verse 13

एवं यमवचः श्रुत्वा सा छाया क्रोधमूर्च्छिता । शशाप प्रेतराजस्त्वं भविष्यस्यचिरादिव ॥ २०.१३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຍະມະແລ້ວ ຊາຍາ ຖືກຄວາມໂກດຖ້ວມທັບ ໄດ້ສາບແຊ່ງວ່າ: «ເຈົ້າຈະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ຕາຍ (ເປຣຕະຣາຊ) ໃນໄມ່ຊ້ານີ້»।

Verse 14

एवं श्रुत्वाऽथ मार्त्तण्डस्तदा पुत्रहितैषया । उवाच मध्यवर्ती त्वं भविता धर्मपापयोः । लोकपालश्च भविता त्वं पुत्र दिवि शोभसे ॥ २०.१४ ॥

ເມື່ອມາຣຕັນດະ (ພະອາທິດ) ໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ລູກໄດ້ດີ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຢືນຢູ່ກາງ ລະຫວ່າງທຳມະ (ບຸນ) ແລະ ບາບ. ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ພິທັກໂລກດ້ວຍ; ແລະ ລູກເອີຍ ເຈົ້າຈະສ່ອງສະຫວ່າງໃນສະຫວັນ»។

Verse 15

शनिं शशाप मार्त्तण्डश्छायाकोपप्रधर्षितः । त्वं क्रूरदृष्टिर्भविता मातृदोषेण पुत्रक ॥ २०.१५ ॥

ມາຣຕັນດະ ຖືກກະທົບໂດຍຄວາມໂກດຂອງຊາຍາ ແລ້ວຈຶ່ງສາບແຊ່ງຊະນິວ່າ: «ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດຂອງແມ່ ລູກເອີຍ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີສາຍຕາດຸຮ້າຍ ນຳອັບມົງຄົນ»।

Verse 16

एवमुक्त्वा समुत्थाय योगं भानुर्दिदृक्षया । तामपश्यत्त्वसौ साश्वी उत्तरेषु कुरुष्वथ ॥ २०.१६ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພານຸກໍລຸກຂຶ້ນ ປາຖະໜາຈະເຫັນນາງດ້ວຍອຳນາດໂຍຄະ; ແລ້ວພຣະອົງກໍເຫັນນາງຜູ້ເປັນນິລັນດອນນັ້ນ ຢູ່ໃນດິນແດນອຸດຕະຣະກຸຣຸ (ກຸຣຸເໜືອ)។

Verse 17

ततोऽश्वरूपं कृत्वा स गत्वा तत्रोत्तरान् कुरून् । प्राजापत्येन मार्गेण युयोजात्मानमात्मना ॥ २०.१७ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງແປງຮູບເປັນມ້າ ແລ້ວໄປຍັງກຸຣຸເໜືອ; ໂດຍເສັ້ນທາງປຣາຊາປັດຕະຍະ (Prajāpatya) ພຣະອົງໄດ້ຜູກຄວບຄຸມຕົນເອງດ້ວຍອຳນາດຂອງຕົນເອງ।

Verse 18

तस्यां त्वाष्ट्र्यामश्वरूप्यां मार्त्तण्डस्तीव्रतेजसः । बीजं निर्वापयामास तज्ज्वलन्तं द्विधा अपतत् ॥ २०.१८ ॥

ໃນນາງ—ທວາສຕຣີ ຜູ້ມີຮູບເປັນມ້າ (Aśvarūpī)—ມາຣຕັນດະ ຜູ້ມີລັດສະມີແຮງກ້າ ໄດ້ຫວ່ານເມັດພັນຂອງພຣະອົງ; ແລະເມັດພັນທີ່ລຸກໂຊດນັ້ນ ຕົກລົງເປັນສອງສ່ວນ।

Verse 19

तत्र प्राणस्त्वपानश्च योनौ चात्मजितौ पुरा । वरदानेन च पुनर्मूर्तिमन्तौ बभूवतुः ॥ २०.१९ ॥

ທີ່ນັ້ນ ປຣານ ແລະ ອະປານ ຜູ້ເຄີຍຄວບຄຸມຕົນໃນຄັນ ໂດຍພອນປະທານ ຈຶ່ງໄດ້ມີຮູບກາຍອີກຄັ້ງ।

Verse 20

तौ त्वाष्ट्र्यामश्वरूपिण्यां जातौ येन नरोत्तमौ । ततस्तावश्विनौ देवौ कीर्त्येते रविनन्दनौ ॥ २०.२० ॥

ຜູ້ປະເສີດສອງອົງນັ້ນ ເກີດຈາກ ທວາສຕຣີ ຜູ້ໄດ້ຮັບຮູບເປັນແມ່ມ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ທວງເທວະສອງອົງນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ອັສວິນ ບຸດແຫ່ງ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ)។

Verse 21

प्रजापतिः स्वयं भानुस्त्वाष्ट्रॄ शक्तिः परापरा । तस्याः प्राग्वच्छरीरस्थावमूर्त्तौ मूर्तिमाश्रितौ ॥ २०.२१ ॥

ປຣະຊາປະຕິ ແມ່ນ ພານຸ ເອງ; ແລະ ພະລັງ ທວາສຕຣີ (ສັກຕິ) ທັງເຫນືອໂລກແລະຢູ່ໃນໂລກ. ເຊັ່ນເກົ່າ ຈາກນາງ—ຜູ້ສະຖິດໃນຮ່າງ—ສອງຫຼັກການທີ່ຍັງບໍ່ປາກົດ ໄດ້ຮັບຮູບປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 22

ततस्तावश्विनौ देवौ मार्त्तण्डमुपतस्थतुः । उचतुः स्वरुचिं तावत् किं कर्तव्यमथावयोः ॥ २०.२२ ॥

ຕໍ່ມາ ອັສວິນເທວະສອງອົງ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ມາຣຕັນຑະ (ພຣະອາທິດ). ພວກເຂົາເວົ້າກັບ ສະວະຣຸຈິ ວ່າ: “ບັດນີ້ ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ?”

Verse 23

मार्त्तण्ड उवाच । पुत्रौ प्रजापतिं देवं भक्त्याराधयतां वरम् । नारायणं स वो दाता वरं नूनं भविष्यति ॥ २०.२३ ॥

ມາຣຕັນຑະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກເອີຍ, ຈົ່ງນະມັດສະການ ແລະ ບູຊາ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ປະເສີດ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ. ນາຣາຍະນະ ນັ້ນແຫຼະ ຈະເປັນຜູ້ປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າແນ່ນອນ.”

Verse 24

एवं तावश्विनौ प्रोक्तौ मार्त्तण्डेन महात्मना । तेपतुस् तीव्रतपसौ तपः परमदुष्चरम् । ब्रह्मपारामयं स्तोत्रं जपन्तौ तु समाहितौ ॥ २०.२४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມາຣຕັນຑະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວແກ່ອັສວິນທັງສອງ; ທັງຄູ່ຜູ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດ ໄດ້ບໍາເນີນຕະປະສະຍາທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແລະດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ໄດ້ສະດຸດສະດອນບົດສັນລະເສີນທີ່ມຸ່ງສູ່ພຣະບຣະຫມັນສູງສຸດ।

Verse 25

तयोः कालेन महता ब्रह्मा नारायणात्मकः । तुतोष परमप्रीत्या वरं चैतं ददौ तयोः ॥ २०.२५ ॥

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະບຣະຫມາ—ຜູ້ມີສະພາບເປັນນາຣາຍະນະ—ກໍເກີດຄວາມພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພວກເຂົາ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກອັນລຶກຊຶ້ງ ໄດ້ປະທານພອນນີ້ແກ່ທັງສອງ।

Verse 26

प्रजापाल उवाच । अश्विभ्यामीरितं स्तोत्रं ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । श्रोतुमिच्छाम्यहं ब्रह्मंस्त्वत्प्रसादान्महामुने ॥ २०.२६ ॥

ພຣະປຣະຊາປາລາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະບຣາຫມັນ, ມະຫາມຸນີ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງບົດສັນລະເສີນທີ່ອັສວິນທັງສອງໄດ້ກ່າວໄວ້ ອັນເກືອບກ່ຽວກັບພຣະບຣະຫມາ ຜູ້ມີກໍາເນີດອັນບໍ່ປາກົດ (ອະວະຍັກຕະ).”

Verse 27

महातपा उवाच । शृणु राजन् यथा स्तोत्रमश्विभ्यां ब्रह्मणः कृतम् । ईदृशं च फलं प्राप्तं तयोः स्तोत्रस्य चानघ ॥ २०.२७ ॥

ມະຫາຕະປາ ກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ວ່າບົດສັນລະເສີນທີ່ອັສວິນທັງສອງໄດ້ປະພັນແດ່ພຣະບຣະຫມານັ້ນເປັນຢ່າງໃດ; ແລະ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຟັງດ້ວຍວ່າຜົນອັນໃດທີ່ໄດ້ຮັບຈາກບົດສັນລະເສີນນັ້ນ.”

Verse 28

ॐ नमस्ते निष्क्रिय निष्प्रपञ्च निराश्रय निरपेक्ष निरालम्ब निर्गुण निरालोक निराधार निर्जय निराकार । ब्रह्मन् महाब्रह्मन् ब्राह्मणप्रिय पुरुष महापुरुषोत्तम । देव महादेवोत्तम स्थाणो स्थितस्थापक । भूत महाभूत भूताधिपति यक्ष महायक्ष यक्षाधिपते । गुह्य महागुह्याधिपते सौम्य महासौम्य सौम्याधिपते । पक्षि महापक्षिपते दैत्य महादैत्याधिपते । रुद्र महारुद्राधिपते विष्णु महाविष्णुपते । परमेश्वर नारायण प्रजापतये नमः । एवं स्तुतस्तदा ताभ्यामश्विभ्यां स प्रजापतिः । तुतोष परमप्रीत्या वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ २०.२८ ॥

“ໂອມ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ບໍ່ມີການກະທໍາ, ພົ້ນຈາກຄວາມແຜ່ຂະຫຍາຍແຫ່ງປະກົດການ, ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ, ບໍ່ພຶ່ງພາ, ບໍ່ມີຄໍາ້ຈຸນ, ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ, ບໍ່ມີຂອບເຂດໃຫ້ເຫັນ, ບໍ່ມີຖານ, ບໍ່ຖືກຊະນະ, ແລະບໍ່ມີຮູບ. ໂອ ບຣະຫມັນ, ມະຫາບຣະຫມັນ; ຜູ້ຮັກພຣະບຣາຫມະນ; ປຸຣຸສະ, ຜູ້ສູງສຸດໃນມະຫາປຸຣຸສະ. ໂອ ເທວະ, ຜູ້ສູງສຸດໃນມະຫາເທວະ; ສະຖານຸ, ຜູ້ສະຖາປະນາສິ່ງທີ່ຕັ້ງຢູ່. ໂອ ພູຕະ, ມະຫາພູຕະ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູຕະ. ໂອ ຢັກສະ, ມະຫາຢັກສະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຢັກສະ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງກຸຫຍະ. ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ມະຫາອ່ອນໂຍນ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ອ່ອນໂຍນ. ໂອ ນົກ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນົກໃຫຍ່. ໂອ ໄດຕະຍະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະໃຫຍ່. ໂອ ຣຸດຣະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣຸດຣະໃຫຍ່. ໂອ ວິສນຸ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວິສນຸໃຫຍ່. ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ນາຣາຍະນະ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະປຣະຊາປະຕິ.” ເມື່ອອັສວິນທັງສອງສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ໃນເວລານັ້ນ ພຣະປຣະຊາປະຕິກໍພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ວ່າ:

Verse 29

वरं वरयतां शीघ्रं देवैः परमदुर्लभम् । येन मे वरदानेन चरतस्त्रिदिवं सुखम् ॥ २०.२९ ॥

ຂໍພຣະອົງປະທານພອນໃຫ້ໄວ—ເປັນພອນທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຫາຍາກຍິ່ງ—ໂດຍພອນນັ້ນ ຂ້າພະອົງຈະໄດ້ເດີນໄປມາ ແລະເສວຍສຸກໃນສະຫວັນສາມຊັ້ນ।

Verse 30

अश्विनावूचतुः । आवयोऱ्यज्ञभागं तु देहि देव प्रजापते । सोमपत्वं च देवानां सामान्यत्वं च शाश्वतम् ॥ २०.३० ॥

ອັສວິນທັງສອງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະປຣະຊາປະຕິຜູ້ເປັນເທວະ, ຂໍຈົ່ງປະທານສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ; ແລະຂໍປະທານສິດໃນການເສວຍໂສມະຮ່ວມກັບເທວະດາ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມເທົ່າເທົ່ມອັນຖາວອນ»។

Verse 31

ब्रह्मोवाच । रूपं कान्तिरनौपम्यं भिषक्त्वं सर्ववस्तुषु । सोमपत्वं च लोकेषु सर्वमेतद् भविष्यति ॥ २०.३१ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຄວາມງາມ, ຄວາມສະຫວ່າງໄສ, ຄວາມເລີດລ້ຳບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ, ຄວາມຊໍານານເປັນໝໍຮັກສາໃນທຸກສິ່ງ, ແລະການເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂສມະໃນບັນດາໂລກ—ທັງໝົດນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ»។

Verse 32

एतत् सर्वं द्वितीयायामश्विभ्यां ब्रह्मणा पुरा । दत्तं यस्मादतस्तेषां तिथीनामुत्तमा तिथिः ॥ २०.३२ ॥

ເນື່ອງຈາກທັງໝົດນີ້ ໃນອະດີດ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ອັສວິນຄູ່ ໃນວັນຈັນທຣະວັນທີສອງ (ດວິຕີຍາ) ດັ່ງນັ້ນ ໃນບັນດາຕິຖີທັງຫຼາຍ ຕິຖີນັ້ນຈຶ່ງຖືກນັບວ່າເປັນຕິຖີອັນສູງສຸດ।

Verse 33

एतस्यां रूपकामास्तु पुष्पाहारो भवेन्नरः । संवत्सरं शुचिर्नित्यं सुस्वरूपी भवेन्नरः । अश्विभ्यां ये गुणाः प्रोक्तास्ते तस्यापि भवन्ति च ॥ २०.३३ ॥

ໃນວັນນີ້ ຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມງາມ ຄວນດໍາລົງຊີວິດໂດຍກິນດອກໄມ້ເປັນອາຫານ. ຖ້າຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງສະເໝີຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຮູບຮ່າງງາມຍິ່ງ; ແລະຄຸນທັງຫຼາຍທີ່ກ່າວວ່າເປັນຂອງອັສວິນ ກໍຈະເກີດມີແກ່ຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 34

य इदं शृणुयान्नित्यमश्विभ्यां जन्म चोत्तमम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः पुत्रवान् जायते नरः ॥ २०.३४ ॥

ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງນີ້ເປັນນິດ ກ່ຽວກັບການເກີດອັນປະເສີດທີ່ສຳພັນກັບອັສວິນທັງສອງ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບພອນໃຫ້ມີບຸດຊາຍ ມີທາຍາດ।