Adhyaya 193: Naciketas’ Journey to Yama’s Abode and the Eulogy of Truthfulness

Verse 1

अथ नचिकेतः प्रयाणवर्णनम् ॥ लोमहर्षण उवाच ॥ व्यासशिष्यं महाप्राज्ञं वेदवेदाङ्गपारगम् ॥ द्वारदेशे समासीनं कृतपूर्वाह्निकक्रियम्

ບັດນີ້ (ເລີ່ມ) ການພັນນາເຖິງການເດີນທາງຈາກໄປຂອງ ນະຈິເກຕະ. ໂລມະຫັຣສະນະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິດຂອງ ວະຍາສະ—ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຊ່ຽວຊານໃນ ເວດ ແລະ ເວດາງຄະ—ນັ່ງຢູ່ແຖວບ່ອນປະຕູ ຫຼັງຈາກສຳເລັດພິທີຕອນເຊົ້າແລ້ວ.

Verse 2

अश्वमेधे तथा वृत्ते राजा वै जनमेजयः ॥ ब्रह्मवध्याभिभूतस्य दीक्षां द्वादशवार्षिकीम्

ເມື່ອພິທີອັດສະວະເມທະຍັກ ສຳເລັດລົງແລ້ວ ພະຣາຊາ ຈະນະເມຊະຍະ—ເພື່ອແກ້ໄຂຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມຜິດແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມະນະ (ພຣະຫມະວັດຍາ) ຄອບງຳ—ໄດ້ຮັບດີກຊາ (ວັດຕະປະຕິບັດແຫ່ງການອຸທິດຕົນ) ເປັນເວລາ 12 ປີ.

Verse 3

प्रायश्चित्तं चरित्वैवमागतो गजसाह्वयम् ॥ उपगम्य महात्मानं जाह्नवीतीरसंश्रयम् ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີປຣາຍະຊິດແລ້ວ ລາວໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ຊື່ ກະຊະສາຫວະຍະ; ແລ້ວເຂົ້າໄປເຝົ້າມະຫາຕະມະຜູ້ພັກຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ)

Verse 4

ऋषिं परमसंपन्नं वैशम्पायनमञ्जसा ॥ कर्मणा प्रेरितस्तेन चिन्ताव्याकुललोचनः ॥

ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພະລິສີຜູ້ສົມບູນຢ່າງຍິ່ງ ຄື ໄວສັມປາຍະນະ ໂດຍກົງ; ເນື່ອງຈາກກຳນັ້ນຜັກດັນ ດວງຕາຂອງລາວວຸ້ນວາຍດ້ວຍຄວາມຄິດກັງວົນ

Verse 5

कुरूणां पश्चिमो राजा पश्चात्तापेन पीडितः ॥ व्यासशिष्यमुपागम्य प्रश्नमेनमपृच्छत ॥

ກະສັດຜູ້ມາພາຍຫຼັງໃນວົງກຸຣຸ ຖືກຄວາມສຳນຶກຜິດບີບຄັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາສິດຂອງ ວະຍາສະ ແລະຖາມຄຳຖາມນີ້

Verse 6

जनमेजय उवाच ॥ भगवञ्जायते तीव्रं चिन्तयानस्य सुव्रत ॥ कर्मपाकफलं यस्मिन्मानुषैरुपभुज्यते ॥

ຈະນະເມຊະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພະພະຄະວັນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຄິດພິຈາລະນາ ໂອ້ຜູ້ຖືວັດດີ ຄວາມກັງວົນອັນແຮງກໍເກີດຂຶ້ນວ່າ ມະນຸດເສວຍຜົນກຳທີ່ສຸກງອມແລ້ວແນວໃດ?”

Verse 7

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं कीदृशं तु यमालयम् ॥ किं प्रमाणं च किं रूपं कथं गत्वा स पश्यति ॥

“ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງວ່າ ອາໄສຂອງພະຍົມເປັນແນວໃດ? ມີຂະໜາດເທົ່າໃດ ມີຮູບຮ່າງແນວໃດ ແລະເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ຄົນຈະເຫັນມັນໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 8

न गच्छेयं कथं विप्र प्रेतराज्ञो निवेशनम् ॥ धर्मराजस्य धीरस्य सर्वलोकानुशासिनः ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຈະບໍ່ໄປຫາທີ່ພຳນັກຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງຜູ້ລ່ວງລັບ—ພຣະທັມມະຣາຊາຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ປົກຄອງທຸກໂລກ—ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 9

सूत उवाच ॥ एवं पृष्टो महातेजास्तेन राज्ञा द्विजोत्तमः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं राजानं जनमेजयम् ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດນັ້ນຖາມດັ່ງນີ້ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນຫວານແກ່ພຣະຣາຊາ ຈນເມຊະຍະ

Verse 10

पावनीं सर्वपापानां प्रवृत्तौ शुभकारिणीम् ॥ इतिहासपुराणानां कथां वै विदुषां प्रियाम् ॥

ທ່ານໄດ້ເລົ່າກະຖາແຫ່ງ ອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ—ອັນນັກປັນຍາຮັກ—ຊຶ່ງຊຳລະບາບທັງປວງ ແລະນຳໃຫ້ເກີດຄວາມປະພຶດອັນເປັນມົງຄຸນ

Verse 11

कश्चिदासीत्पुरा राजन् ऋषिः परमधार्मिकः ॥ उद्दालक इति ख्यातः सर्ववेदाङ्गतत्त्ववित् ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໃນກາລກ່ອນ ມີຣິຊິຜູ້ມີທັມມະສູງສຸດ ຊື່ດັງວ່າ ອຸດດາລະກະ; ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ຫຼັກຕັດສິນແຫ່ງເວທາງຄະທັງປວງ

Verse 12

तस्य पुत्रो महातेजा योगमास्थाय बुद्धिमान् ॥ नाचिकेत इति ख्यातः सर्ववेदाङ्गतत्त्ववित् ॥

ບຸດຂອງທ່ານ ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ແລະມີປັນຍາ ໄດ້ຖືປະພຶດໂຍຄະສາທະນາ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ນາຈິເກຕະ; ທ່ານກໍເປັນຜູ້ຮູ້ຫຼັກແຫ່ງເວທາງຄະທັງປວງເຊັ່ນກັນ

Verse 13

तेन रुष्टेन शप्तोऽभूत्पुत्रः परमधार्मिकः ॥ गच्छ शीघ्रं यमं पश्य मम क्रोधेन दुर्मते ॥

ເພາະຄວາມໂກດຕໍ່ເຂົາ ບຸດຜູ້ທຳມະສູງສຸດຈຶ່ງສາບວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີໃຈໂງ່! ໂດຍໂທສະຂອງຂ້າ ຈົ່ງຮີບໄປ ແລະເບິ່ງພຣະຍົມ”

Verse 14

क्षणेनान्तरहितो जातः पितरं प्रत्युवाच ह ॥ विनयात्पृष्टतो वाक्यं भावेन च समन्वितम् ॥

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ລາວກໍຫາຍຕົວໄປ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ບິດາ; ລາວເວົ້າຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກຖາມດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະມີຄວາມຈິງໃຈປະກອບຢູ່

Verse 15

मा भूद्वाक्यं च ते मिथ्या धार्मिकस्य कदाचन ॥ गमिष्यामि पुरं रम्यं धर्मराजस्य धीमतः ॥

“ຂໍໃຫ້ຄຳຂອງທ່ານຢ່າເປັນຄຳມຸສາເລີຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດ ໂດຍສະເພາະຕໍ່ຜູ້ມີທຳມະ. ຂ້າຈະໄປສູ່ນະຄອນອັນງາມຂອງພຣະທຳມະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາ”

Verse 16

इह चैव पुनस्तावदागमिष्ये न संशयः ॥

“ແລະຢູ່ທີ່ນີ້ເອງ ຂ້າຈະກັບຄືນມາອີກໃນໄມ່ຊ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 17

तथेत्युक्त्वा महातेजाः पुत्रः परमधार्मिकः ॥ चिन्तयित्वा मुहूर्तं तु योगमास्थाय बुद्धिमान् ॥

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ” ບຸດຜູ້ທຳມະສູງສຸດ ຜູ້ມີລັດສະໝີຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວ; ແລ້ວດ້ວຍປັນຍາ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ການຈົມຈ່ອງແຫ່ງໂຍຄະ (ສະມາທິ)

Verse 18

पितोवाच ॥ एकस्त्वमसि वत्सश्च नान्यो बन्धुर्विधीयते ॥ अधर्मं चानृतं चास्तु त्वकीर्तिर्वापि पुत्रक ॥

ພໍ່ເວົ້າວ່າ: “ເຈົ້າເປັນລູກພຽງຄົນດຽວຂອງພໍ່; ບໍ່ມີຍາດອື່ນໃດຖືກກຳນົດໃຫ້ພໍ່. ແມ່ນແຕ່ອະທຳ ແລະ ຄຳຕົວະກໍໃຫ້ເກີດໄດ້—ແມ່ນແຕ່ຊື່ສຽງຂອງພໍ່ຈະເສື່ອມສູນກໍຕາມ, ລູກເອີຍ…”

Verse 19

अप्रवृत्तस्त्वसम्भाष्यो योऽहं मिथ्या प्रयुक्तवान् ॥ त्वां वै धर्मसमाचारमभिधानॆन शप्तवान् ॥

“ຂ້ອຍ—ຜູ້ບໍ່ຄວນກ້າວໄປແບບນັ້ນ, ຜູ້ບໍ່ຄວນໃຫ້ສົນທະນາ—ໄດ້ໃຊ້ຄຳຕົວະ ແລະໄດ້ສາບແຊ່ງເຈົ້າ ຜູ້ປະພຶດທຳ ເພີງແຕ່ດ້ວຍການເອີ້ນຊື່/ຄຳເອີ້ນເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 20

अहं पुत्र न सद्वादी न क्षमे धर्मदूषितम् ॥ मम त्वं हि महाभाग नित्यं चित्तानुपालकः ॥

“ລູກເອີຍ ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ເວົ້າຄຳດີຫຼືຄຳຈິງ; ຂ້ອຍບໍ່ອົດທົນຕໍ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ທຳມະເສື່ອມ. ແຕ່ເຈົ້າ ຜູ້ມີວາສະນາ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຈິດໃຈຂອງຂ້ອຍເສມອ (ຜູ້ຮັກສາການຢັບຢັ້ງທາງສິນທຳ).”

Verse 21

धर्मज्ञश्च यशस्वी च नित्यं क्षान्तो जितेन्द्रियः ॥ शुश्रूषुरनहंवादी शक्तस्तारयितुं मम ॥

“ເຈົ້າເປັນຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະມີກຽດສັກສີ; ອົດທົນເສມອ ຊະນະອິນຊີ—ຂະຫຍັນໃນການຮັບໃຊ້ ບໍ່ອວດຕົນ—ສາມາດຊ່ວຍກູ້/ຊ່ວຍໃຫ້ຂ້ອຍພົ້ນໄດ້.”

Verse 22

याचितस्त्वं मया पुत्र गन्तुं वै तत्र नार्हसि ॥

“ລູກເອີຍ ແມ່ນແຕ່ພໍ່ໄດ້ອ້ອນວອນເຈົ້າ ເຈົ້າກໍບໍ່ຄວນໄປທີ່ນັ້ນ.”

Verse 23

यदि वैवस्वतो राजा तत्र प्राप्तं यदृच्छया ॥ रोषेण त्वां महातेजा विसृज्येन्न कदाचन ॥

ຖ້າພະຣາຊາ ໄວວັສວະຕະ ມາຮອດທີ່ນັ້ນໂດຍບັງເອີນ ທ່ານຜູ້ມີເດດອັນຍິ່ງນັ້ນ ເມື່ອໂກດແລ້ວ ຈະບໍ່ປ່ອຍເຈົ້າເລີຍ

Verse 24

विनश्येयमहं पश्य कुलसेतु-विनाशनः ॥ धिक्कृतः सर्वलोकेन पापकर्ता नराधमः ॥

ເບິ່ງເຖີດ—ຂ້າຈະພິນາດ ເນື່ອງຈາກຂ້າຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍ ‘ສະພານແຫ່ງສາຍຕະກູນ’; ຖືກໂລກທັງປວງຕຳນິ—ຜູ້ກໍ່ບາບ ແລະຕ່ຳຊ້າທີ່ສຸດໃນມະນຸດ

Verse 25

नरकस्य पूदिताख्या दुःखेन नरकं विदुः ॥ पुतित्राणं भवेत् पुत्रादिहेष्यति परत्र च ॥

ເຂົາທັງຫຼາຍຮູ້ຈັກນະລົກຊື່ ‘ປູດິຕາ’ ອັນເປັນນະລົກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກ. ຈາກບຸດຍ່ອມມີ ‘ຕຣານ’ ຄືການຄຸ້ມຄອງ/ການກູ້ພົ້ນແກ່ພໍ່ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ

Verse 26

हुतं दत्तं तपस्तप्तं पितरश्चापि पोषिताः ॥ अपुत्रस्य हि तत्सर्वं मोघं भवति निश्चयः ॥

ໄດ້ຖວາຍອາຮຸຕິ ໄດ້ໃຫ້ທານ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ແລະໄດ້ບຳລຸງບັນພະບຸລຸດ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ບໍ່ມີບຸດ ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມເປັນໄຮ້ຜົນແນ່ນອນ

Verse 27

शुश्रूषावान्भवेच्छूद्रो वैश्यो वा कृषिजीवनः ॥ सस्यगोप्ता तु राजन्यो ब्राह्मणो वा स्वकर्मकृत् ॥

ຊູດຣະພຶງມີໃຈອຸທິດໃນການຮັບໃຊ້; ຫຼືໄວຊະຍະພຶງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍກະສິກຳ. ກະສັດຕຣິຍະພຶງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງພືດຜົນ; ແລະພຣາຫມະນະພຶງປະຕິບັດໜ້າທີ່ອັນກຳນົດແກ່ຕົນ

Verse 28

पुत्रेण लभते जन्म पौत्रेण तु पितामहः ॥ पुत्रस्य च प्रपौत्रेण मोदते प्रपितामहः ॥

ດ້ວຍລູກຊາຍ ຍ່ອມໄດ້ຮັບ (ການເກີດໃໝ່); ດ້ວຍຫຼານ ປິຕາມະຫະ (ປູ່) ກໍໄດ້ຮັບ; ແລະດ້ວຍເຫຼນ ປຣະປິຕາມະຫະ (ທວດ) ຍ່ອມປິຕິຍິນດີ។

Verse 29

न हास्यामिति वत्स त्वां मम वंशविवर्धनम् ॥ याच्यमानः प्रयत्नेन तत्र गन्तुं न चार्हति ॥

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງເຈົ້າ, ລູກເອີຍ—ເຈົ້າເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।” ແມ່ນແຕ່ຖືກອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫນັກ ກໍບໍ່ຄວນໄປທີ່ນັ້ນ।

Verse 30

वैशम्पायन उवाच ॥ एवं विलपमानं तं पितरं प्रत्युवाच ह ॥ हृष्टपुष्ट वपुर्भूत्वा पुत्रः परमधार्मिकः ॥

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພໍ່ນັ້ນກໍາລັງຄໍາຄວນຢູ່ດັ່ງນີ້ ບຸດຜູ້ທຳມະສູງສຸດ ມີກາຍແຂງແຮງແລະໃຈຊື່ນບານ ໄດ້ຕອບກັບພໍ່ນັ້ນ।

Verse 31

पुत्र उवाच ॥ न विषादस्त्वया कार्यो द्रक्ष्यसे मामिहागतम् ॥ दृष्ट्वा च तमहं देवं सर्वलोकनमस्कृतम् ॥

ບຸດກ່າວວ່າ: “ທ່ານຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ; ທ່ານຈະເຫັນຂ້າພະເຈົ້າກັບມາທີ່ນີ້. ແລະເມື່ອໄດ້ເຫັນເທວະອົງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມນະມັດສະການ ຂ້າພະເຈົ້າ…”

Verse 32

आगच्छामि पुनश्चात्र न भयं मेऽस्ति मृत्युतः ॥ पूजयिष्यति मां तात राजा त्वदनुकम्पया ॥

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຢ້ານຄວາມຕາຍ. ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຕໍ່ທ່ານ, ພໍ່ເອີຍ, ພະຣາຊາຈະໃຫ້ກຽດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।”

Verse 33

सत्ये तिष्ठ महाभाग सत्यं च परिपालय ॥ सत्यं स्वर्गस्य सोपानं पारावारस्य नौरिव

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ຈົ່ງຢືນຢັນໃນສັດຈະ ແລະຈົ່ງຮັກສາສັດຈະ. ສັດຈະແມ່ນຂັ້ນບັນໄດໄປສູ່ສະຫວັນ, ດັ່ງເຮືອທີ່ພາຂ້າມທະເລໄປຝັ່ງໄກ.

Verse 34

सूर्यस्तपति सत्येन वातः सत्येन वाति च ॥ अग्निर्दहति सत्येन सत्येन पृथिवी स्थिता

ໂດຍສັດຈະ ດວງອາທິດຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມຮ້ອນ; ໂດຍສັດຈະ ລົມຈຶ່ງພັດ. ໂດຍສັດຈະ ໄຟຈຶ່ງເຜົາ; ໂດຍສັດຈະ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນ

Verse 35

उदधिर्ल्लङ्घयेन्नैव मर्यादां सत्यपालितः ॥ मन्त्रः प्रयुक्तः सत्येन सर्वलोकहितायते

ທະເລຍ່ອມບໍ່ລ່ວງເກີນເຂດແດນຂອງຕົນ ເມື່ອເຂດແດນນັ້ນຖືກຮັກສາໂດຍສັດຈະ. ມົນຕຣາທີ່ນໍາໃຊ້ດ້ວຍສັດຈະ ຈະເປັນປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ

Verse 36

सत्येन यज्ञा वर्त्तन्ते मन्त्रपूताः सुपूजिताः ॥ सत्येन वेदा गायन्ति सत्ये लोकाः प्रतिष्ठिताः

ໂດຍສັດຈະ ພິທີຍັດຍະຈຶ່ງດໍາເນີນໄປ—ຖືກຊໍາລະດ້ວຍມົນຕຣາ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຄວນ. ໂດຍສັດຈະ ພຣະເວທດັ່ງຂັບຂານ; ໂລກທັງປວງຕັ້ງຢູ່ເທິງສັດຈະ

Verse 37

सत्येन सर्वं लभते यथा तात मया श्रुतम् ॥ न हि सत्यमतिक्रम्य विद्यते किञ्चिदुत्तमम्

ໂອ ລູກເອີຍ, ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນມາ, ໂດຍສັດຈະ ຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງ. ເພາະເມື່ອລ່ວງເກີນສັດຈະແລ້ວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ສູງສົ່ງກວ່າໃຫ້ພົບໄດ້

Verse 38

देवदेवेन रुद्रेण वेदगर्भः पुरा किल ॥ सत्यस्थितेन देवानां परित्यक्तो महात्मना

ໃນການກ່ອນ ເຂົາເວົ້າວ່າ ເວດະຄັນພະ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍລະທິ້ງ—ໂດຍພຣະຣຸທຣະ ເທວະເຫນືອເທວະ ຜູ້ມີມະຫາອາດຕະ—ເນື່ອງຈາກລາວຍືນມັ້ນໃນສັດຈະ।

Verse 39

दीक्षां धारयते ब्रह्मा स तेनैव सुयन्त्रितः ॥ और्वेणाग्निस्तथा क्षिप्तः सत्येन वडवामुखे

ພຣະພຣະຫມາ ດຳຮົງວິນັຍແຫ່ງດີກສາ; ໂດຍນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກຄວບຄຸມດີ. ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍສັດຈະ ໄຟອາຣຸວະ ຖືກປາໃສ່ປາກວະດະວາມຸຂ (ປາກມ້າໃນທະເລ)

Verse 40

संवर्तेन पुरा तात सर्वे लोकाः सदैवताः ॥ देवानामनुकम्पार्थं धृता वीर्यवता तदा

ໃນການກ່ອນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນຍາມສຳວັດຕະ (ປຣະລະຍະ) ໂລກທັງປວງພ້ອມເທວະປະຈຳໂລກ ຖືກຜູ້ມີພະລັງອັນແກ່ກ້າຄ້ຳຈຸນໄວ້ ເພື່ອຄວາມເມດຕາຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ

Verse 41

पाताले पालयन् सत्यं बद्धो वैरोचनो वसन् ॥ वर्द्धमानो महाशृङ्गैः शतशृङ्गो महागिरिः

ໃນປາຕາລະ ຜູ້ຮັກສາສັດຈະ ແລະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ບຸດຂອງວິໂຣຈະນະ (ບາລິ) ຍັງຄົງຖືກຜູກມັດ. ແລະພູໃຫຍ່ ສະຕະສຶງຄະ ທີ່ເຕີບໃຫຍ່ດ້ວຍຍອດສູງຫຼາຍ (ເປັນອຸປະມາ)

Verse 42

स्थितः सत्ये महाविन्ध्यो वर्द्धमानो न वर्द्धते ॥ सर्वं चराचरमिदं सत्येन श्रीयते जगत्

ມະຫາວິນທະຍະ ຕັ້ງມັ້ນໃນສັດຈະ—ແມ່ນຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ເຕີບໃຫຍ່’ ກໍບໍ່ເຕີບເກີນຂອບເຂດ. ໂລກນີ້ທັງໝົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຈະເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງໂດຍສັດຈະ

Verse 43

गृहधर्माश्च ये दृष्टा वानप्रस्थाश्च शोभिताः ॥ यतीनां च गतिः शुद्धा ये चान्ये व्रतसंस्थिताः

ໜ້າທີ່ທຳຂອງຄະຫັດທີ່ປະຕິບັດກັນ, ແລະວານະປຣະສະຖະຜູ້ງາມດ້ວຍຕະປະວິໄນ; ທັງວິຖີອັນບໍລິສຸດຂອງຍະຕິ ແລະຜູ້ອື່ນທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະ—ທັງໝົດນີ້ເປັນວິຖີອາສຣົມທີ່ຖືກຮັບຮອງ.

Verse 44

अश्वमेधसहस्रं च सत्यं च तुलया धृतम् ॥ अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते

ອັດສະວະເມດະຍັດຍະພັນໜຶ່ງພັນ ແລະຄວາມສັດຈິງ ຖືກຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວາມສັດຈິງຍິ່ງເຫນືອກວ່າອັດສະວະເມດະພັນໜຶ່ງພັນ.

Verse 45

सत्येन पालयते धर्मो धर्मो रक्षति रक्षितः ॥ तस्मात् सत्यं कुरुष्वाद्य रक्ष आत्मानमात्मना

ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ທຳມະຈຶ່ງຖືກຮັກສາ; ແລະທຳມະເມື່ອຖືກປົກປ້ອງ ກໍຈະປົກປ້ອງຜູ້ປົກປ້ອງຄືນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະພຶດສັດແຕ່ມື້ນີ້; ຈົ່ງປົກປ້ອງຕົນເອງດ້ວຍການສຳລວມຕົນຂອງຕົນ.

Verse 46

ऋषिपुत्रो महातेजा सत्यवागनसूयकः ॥ प्राप्तश्च परमं स्थानं यत्र राज्ञो यमस्य तु

ບຸດຂອງຣິສິ ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ເວົ້າສັດ ແລະບໍ່ມີຄວາມອິດສາຮ້າຍ—ໄດ້ບັນລຸສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະຍົມຣາຊະສະຖິດຢູ່.

Verse 47

वैशम्पायन उवाच ॥ शृणु राजन् पुरावृत्तां कथां परमशोभनाम् । धर्मवृद्धिकरीं नित्यां यशस्यां कीर्तिवर्ध्धिनीम्

ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງເກົ່າແກ່ອັນງາມຍິ່ງ—ຊຶ່ງເພີ່ມພູນທຳມະເສມອ, ນຳມາຊື່ສຽງ ແລະເພີ່ມກຽດກູ້.

Verse 48

मिथ्याभिशंसिनं तात यथेष्टं तारयिष्यति ॥ रोषेण हि मृषावादी निर्दयः कुलपांसनः

ໂອ ລູກເອີຍ, ບາງຄົນອາດກ່າວວ່າ ຜູ້ໃສ່ຮ້າຍດ້ວຍຄຳເທັດ ຈະ ‘ພົ້ນ’ ຕາມໃຈ; ແຕ່ເມື່ອໂກດ ຜູ້ມຸສາກາຍເປັນຄົນໄຮ້ເມດຕາ ເປັນຄວາມອັບອາຍແກ່ວົງຕະກູນ.

Verse 49

तपो वा विपुलं तप्त्वा दत्त्वा दानमनुत्तमम् ॥ अपुत्रो नाप्नुयात्स्वर्गं यथा तात मया श्रुतम्

ໂອ ລູກເອີຍ, ແມ່ນແຕ່ຈະບຳເນົາຕະບະຢ່າງຫຼາຍ ຫຼືໃຫ້ທານອັນສູງສຸດ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີລູກຊາຍກໍບໍ່ອາດເຖິງສະຫວັນ—ດັ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ຍິນມາ.

Verse 50

सत्यं गाति तथा साम सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् ॥ सत्यं स्वर्गश्च धर्मश्च सत्यादन्यन्न विद्यते

ຄວາມຈິງຍ່ອມເດີນໜ້າແລະມີໄຊ, ແລະຄວາມກົງກຽວກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ທຸກສິ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຈິງ. ຄວາມຈິງແມ່ນສະຫວັນແລະທຳ; ນອກຈາກຄວາມຈິງ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃຫ້ພົບໃນທີ່ສຸດ.

Verse 51

एवमुक्त्वा हृष्टपुष्टः स्वेन देहेन सुव्रत ॥ तपसा प्राप्तयोगस्तु जितात्मा कृतसंयमः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານດີ, ລາວກໍປິຕິແລະແຂງແຮງໃນກາຍຂອງຕົນ; ດ້ວຍຕະບະຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸສຳເລັດແຫ່ງໂຍຄະ, ເປັນຜູ້ຊະນະຕົນ ແລະຝຶກຝົນການສຳລວມແລ້ວ.