Adhyaya 190: Determinative Exposition on Śrāddha and the Pitṛyajña (Ancestral Offering)

Verse 1

अथ श्राद्धपितृयज्ञनिश्चयप्रकरणम् ॥ धरण्युवाच ॥ देवमानुषतिर्यक्षु प्रेतेषु नरकेषु च ॥ आयान्ति जन्तवः केचिद्भूत्वा गच्छन्ति चापरे

ບັດນີ້ເລີ່ມປະກອນວ່າດ້ວຍການກຳນົດສຣາດທະ ແລະ ປິຕຣະ-ຍັຊຍະ (pitṛ-yajña)។ ທາຣະນີກ່າວວ່າ: “ໃນຫມູ່ເທວະ ມະນຸດ ຕິຣະຍັກ (ສັດ) ປເຣຕ ແລະໃນນະລົກທັງຫຼາຍດ້ວຍ—ສັດມີຊີວິດບາງພວກມາ (ເກີດ/ມາຮອດ) ແລະບາງພວກອື່ນ ເມື່ອໄດ້ເປັນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍຈາກໄປ”

Verse 2

स्वप्नोपममिमं लोकं ह्यात्मकर्म शुभाशुभम् ॥ वर्तते तिष्ठते देव तव मायाबलैर्जगत्

ໂລກນີ້ແທ້ຈິງຄືດັ່ງຄວາມຝັນ; ກຳຂອງຕົນເອງທັງດີແລະຊົ່ວ ດຳເນີນຢູ່ໃນນີ້. ໂອ ເທວະ, ຈັກກະວານດຳລົງແລະເຄື່ອນໄຫວໄດ້ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງມາຍາຂອງທ່ານ

Verse 3

क एते पितरो देव श्राद्धं भोक्ष्यन्ति योगतः ॥ आत्मकर्मवशाल्लोके गतिः पञ्चसु वर्तते ॥

ໂອ ພຣະເທວະ! ປິຕຣ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ໃດແທ້ທີ່ໂດຍພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈຶ່ງຮັບແລະເສວຍ śrāddha? ໃນໂລກນີ້ ຄະຕິ (gati) ຂອງສັດມີຊີວິດ ດໍາເນີນໄປ 5 ປະການ ໂດຍຢູ່ໃຕ້ອໍານາດກຳຂອງຕົນເອງ।

Verse 4

कथं तं पिण्डसङ्कल्पं मासे मासे नियोजयेत् ॥ के भवन्ति च भोक्तारः श्राद्धे पिण्डान्पितृक्रियाः ॥

ຄວນຈັດຕັ້ງສັງກັລປະ (saṅkalpa) ແລະການຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa) ໃນແຕ່ລະເດືອນແນວໃດ? ແລະໃນພິທີ śrāddha ຜູ້ຮັບສ່ວນ—ຜູ້ທີ່ເຮັດປິນຑະ ແລະພິທີ pitṛ-kriyā ໃຫ້—ແມ່ນໃຜ?

Verse 5

निश्चयं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं हि मे ॥ पृथिव्या एवमुक्तस्तु देवो नारायणो हरिः ॥

“ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງຂໍ້ສະຫຼຸບອັນແນ່ນອນ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີຫຼາຍ” ເມື່ອພຣະທຣະນີ (Pṛthivī) ກ່າວດັ່ງນີ້ ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນຫຣິ (Hari) ກໍຊົງຕຽມຈະຕອບ

Verse 6

वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे वरारोहे सर्वधर्मव्यवस्थिते ॥

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຮູບວຣາຫະ (Varāha) ຊົງຕອບວສຸນທຣາ. ສຣີວຣາຫະຕັດວ່າ: “ດີແທ້ ໂອ ພູມິ ຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນລະບຽບແຫ່ງທັມມະທັງປວງ”

Verse 7

कथयिष्यामि ते देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ ये ते भवन्ति भोक्तारः पितृयज्ञेषु माधवि ॥

ໂອ ເທວີ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງຢ່າງລະອຽດ: ໂອ ມາທະວີ, ໃນພິທີ pitṛ-yajña ຜູ້ຮັບສ່ວນສໍາລັບເຈົ້າແມ່ນໃຜ

Verse 8

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः ॥ क्रियते पिण्डसङ्कल्पो मासे ह्येकदिने तथा ॥

(ພວກເຂົາແມ່ນ) ພໍ່, ປູ່, ແລະປູ່ທວດ. ສໍາລັບທ່ານເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງເຮັດສັງກັນປະໃນການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ທຸກເດືອນ ໃນວັນດຽວກັນ

Verse 9

ज्ञात्वा नक्षत्रसंयोगं पितृपक्षे ह्युपागते ॥ तिथिं पर्वं विजानीयाद्येषु दत्तं महत्फलम् ॥

ເມື່ອປິຕຣະປັກສະມາຮອດ ແລ້ວຮູ້ການປະສົມຂອງນັກສັດຕຣະ (nakṣatra) ກໍຄວນຮູ້ຈັກຕິຖີ (tithi) ແລະປັຣວັນ (parvan) ທີ່ຖືກຕ້ອງ; ການຖວາຍທານໃນເວລານັ້ນໃຫ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 10

केचिद्यजन्ति यज्ञं वै ब्रह्मयज्ञं द्विजातयः ॥ केचिद्यजन्ति सुभगे देवयज्ञं हुताशने ॥

ບາງພວກທະວິຊະ (dvija) ກະທໍາຍັດຍະທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມະຍັດຍະ (brahma-yajña) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ອີກບາງພວກ, ໂອ ຜູ້ເປັນສິຣິ, ກະທໍາເທວະຍັດຍະ (deva-yajña) ໂດຍຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟ

Verse 11

केचिच्च भूतयज्ञेन वर्त्तयन्ति सुमध्यमे ॥ केचिन्मनुष्ययज्ञेन पूजयन्ति गृहाश्रमे ॥

ບາງພວກ, ໂອ ຜູ້ເອວອ່ອນງາມ, ດໍາລົງການປະພຶດດ້ວຍ ພູຕະຍັດຍະ (bhūta-yajña). ແລະບາງພວກໃນຄຣະຫັດຖະອາສຣົມ ນັບຖືບູຊາຜູ້ອື່ນດ້ວຍ ມະນຸສະຍັດຍະ (manuṣya-yajña)

Verse 12

पितृयज्ञं च भो देवि शृणु वक्ष्यामि निश्चयम् ॥ ये यजन्ति वरारोहे क्रतूनेकशतैरपि ॥

ແລະບັດນີ້, ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຢ່າງແນ່ນອນເຖິງ ປິຕຣະຍັດຍະ (pitṛ-yajña); ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ກະທໍາກຣະຕຸ (kratu) ເປັນຮ້ອຍໆ ກໍຕາມ

Verse 13

सर्वे ते मयि वर्तन्ते सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ अग्निर्मुखं च देवानां हव्यकव्येषु माधवि ॥

ກິດພິທີທັງໝົດນັ້ນດຳລົງຢູ່ໃນເຮົາ—ຄວາມຈິງນີ້ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າ. ໃນການຖວາຍຮັວະແລະກັວະ (ບູຊາເທວະ ແລະພິທີບັນພະບຸລຸດ) ໂອ ມາທະວີ, ອັກນີຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ປາກ’ ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 14

उत्तरोग्निरहं चैव दक्षिणाग्निरहं तथा ॥ अहम् आहवनीयोऽग्निः सर्वयज्ञेषु सुन्दरि ॥

ເຮົາແມ່ນໄຟທາງເໜືອ ແລະເຮົາກໍແມ່ນໄຟທາງໃຕ້ເຊັ່ນກັນ. ໂອ ສຸນທະຣີ, ໃນຍັດຍະທັງປວງ ເຮົາແມ່ນໄຟອາຫວະນີຍະ.

Verse 15

पावनः पावकश्चैव अहमेव व्यवस्थितः ॥ सर्वेष्वेव तु कार्येषु देवसत्रेषु माधवि ॥

ໃນຖານະຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ (ປາວະນະ) ແລະໃນຖານະໄຟຊຳລະ (ປາວະກະ) ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວຕັ້ງຢູ່. ໂອ ມາທະວີ, ໃນກິດທັງປວງ ແລະໃນເທວະສັດຕະຣາ (ຍັດຍະຍາວນານ) ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 16

वैश्वदेवे नियुञ्जीत ब्रह्मचारी शुचिः सदा ॥ भिक्षुको देवतीर्थेषु वानप्रस्थो यतिस्तथा ॥

ໃນພິທີໄວສະວະເທວະ ພຶງແຕ່ງຕັ້ງພຣະພົມຈາຣີນຜູ້ບໍລິສຸດເສມອ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ທີ່ຕີຣຖະຂອງເທວະ ພຶງຈັດໃຫ້ພິກສຸກ ແລະພຶງຈັດໃຫ້ວານະປຣັສຖະ ແລະຍະຕິດ້ວຍ.

Verse 17

एतान्न भोजयेच्छ्राद्धे देवतीर्थेषु पूजयेत् ॥ व्रतस्थान्संप्रवक्ष्यामि श्राद्धमर्हन्ति ये द्विजाः ॥

ໃນພິທີສຣາດທະ ບໍ່ພຶງໃຫ້ອາຫານແກ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້; ແຕ່ພຶງນັບຖືບູຊາເຂົາໃນຕີຣຖະຂອງເທວະ. ບັດນີ້ເຮົາຈະອະທິບາຍຜູ້ຖືວຣະຕະ—ດວິຊະຜູ້ຄວນແກ່ການຮັບສຣາດທະ.

Verse 18

उत्तमो गृहसन्तुष्टः क्षान्तो दान्तो जितेन्द्रियः ॥ उदासीनः सत्यसन्धः श्रोत्रियो धर्मपाठकः ॥

ຜູ້ປະເສີດແມ່ນຜູ້ພໍໃຈໃນຊີວິດຄອບຄົວ—ອົດທົນ ສຳລວມ ຊະນະອິນທຣີ; ບໍ່ຍຶດຕິດ ຕັ້ງມັ່ນໃນສັດຈະ ເປັນນັກຮູ້ຊຣໂຕຣິຍະ ແລະຜູ້ສາທະຍາຍ/ສຶກສາທັມມະ.

Verse 19

दत्त्वा हुताशनायादौ देवतीर्थेषु सुन्दरि ॥ मुखेषु पश्चाद्ब्राह्मणस्य पित्रे दद्याद्यथाविधि ॥

ໂອ ສຸນທຣີ, ເມື່ອໄດ້ຖວາຍແກ່ ຫຸຕາຊນ (ອັກນີ) ກ່ອນ ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງເທວະແລ້ວ; ຕໍ່ມາຕາມພິທີພຶງໃຫ້ແກ່ ‘ປາກ’ ຂອງພຣາຫມະນ (ຄືພຣາຫມະນຜູ້ປະກອບພິທີ) ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ແກ່ບິດາ (ຜູ້ຮັບສຣາດທະ).

Verse 20

चतुर्णामेव वर्णानां यद्यथा श्राद्धमर्हति ॥ तथा विधिः प्रयोक्‍तव्यः पितृयज्ञेषु सुन्दरि ॥

ໂອ ສຸນທຣີ, ສຳລັບວັນນະທັງສີ່ ສຣາດທະທີ່ເໝາະສົມຕໍ່ແຕ່ລະຜູ້ໃນແນວໃດ ກໍພຶງນຳວິທີນັ້ນໄປໃຊ້ໃນພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣິຍັຊຍະ) ໃນແນວນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 21

यन्न पश्यन्ति ते भोज्यं श्वानः कुक्कुटसूकराः ॥ ब्राह्मणाश्चाप्यपांक्तेया नराः संस्कारवर्जिताः ॥

ອາຫານທີ່ໝາ ໄກ່ ແລະໝູເຫັນໄດ້ (ໝາຍເຖິງບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງ); ພ້ອມທັງພຣາຫມະນທີ່ບໍ່ຄວນນັ່ງໃນແຖວພິທີ ແລະຄົນທີ່ຂາດສັງສະກາຣະ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ພຶງມີໃນອາຫານສຣາດທະ.

Verse 22

सर्वकर्मकरा ये च सर्वभक्षाश्च ये नराः ॥ एताञ्छ्राद्धे न पश्येत्तु पितृयज्ञेषु सुन्दरि ॥

ແລະຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກບໍລິການທຸກຢ່າງເປັນອາຊີບ ກັບຜູ້ທີ່ກິນທຸກສິ່ງໂດຍບໍ່ເລືອກ—ໂອ ສຸນທຣີ—ບໍ່ພຶງໃຫ້ປາກົດໃນສຣາດທະ ຫຼືໃນປິຕຣິຍັຊຍະ.

Verse 23

एते पश्यन्ति यच्छ्राद्धं तच्छ्राद्धं राक्षसं विदुः ॥ मया प्रकल्पितो भागो बलये पूर्वमेव तु

ຜູ້ໃດທີ່ຈ້ອງຫາຂໍ້ບົກພ່ອງໃນພິທີ ຍ່ອມເຫັນວ່າ ສຣາດທະ ນັ້ນເປັນ ‘ຣາກສະ’ (ບໍ່ບໍລິສຸດ/ຖືກຂັດຂວາງ) ແຕ່ສ່ວນສໍາລັບ ບະລີ (ເຄື່ອງບູຊາແກ່ສັດຕະວະປະກອບ) ຂ້າໄດ້ກໍານົດໄວ້ກ່ອນແລ້ວ

Verse 24

हृतं यदा तु त्रैलोक्यं शक्रस्यार्थे त्रिविक्रमॆ ॥ एवं श्राद्धं प्रतीक्षन्ति मन्त्रहीनमविक्रियम्

ເມື່ອໃນເຫດການ ຕຣິວິກຣະມະ ໂລກທັງສາມຖືກຍຶດໄປເພື່ອປະໂຫຍດຂອງ ສັກຣະ (ອິນດຣາ) ສັນໃດ ພວກນີ້ກໍສັນນັ້ນ ຄອຍຈ້ອງຫາ ສຣາດທະ ທີ່ບໍ່ມີມັນຕຣະ ແລະບໍ່ມີການປະກອບພິທີອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 25

वर्जनीया बुधैरेते पितृयज्ञेषु सुन्दरि ॥ प्रच्छन्नं भोजयेच्छ्राद्धे तर्पयित्वा द्विजं शुचिः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ໃນພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະຍັຊຍະ) ນັກປັນຍາພຶງຫຼີກເວັ້ນສິ່ງກີດຂວາງເຫຼົ່ານີ້. ໃນ ສຣາດທະ ເມື່ອບໍລິສຸດແລ້ວ ພຶງໃຫ້ ດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ອິ່ມໃຈກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ອາຫານໂດຍວິທີທີ່ປົກປ້ອງ/ປິດບັງ

Verse 26

पितॄींस्तत्राह्वयेद्भूमे मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ पिण्डास्त्रयः प्रदातव्याः सह व्यञ्जनसंयुताः

ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ທີ່ນັ້ນພຶງອັນເຊີນບັນພະບຸລຸດດ້ວຍມັນຕຣະ ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ. ພຶງຖວາຍ ປິນຑະ ສາມກ້ອນ (ກ້ອນເຂົ້າ) ພ້ອມອາຫານປະກອບ

Verse 27

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः ॥ अपसव्येन दातव्यं मासिमासि तिलोदकम्

ສໍາລັບພໍ່, ປູ່, ແລະປູ່ທວດ ພຶງຖວາຍ ຕິໂລດະກະ (ນ້ໍາປົນງາ) ເດືອນຕໍ່ເດືອນ ໂດຍປະກອບໃນແນວ ອະປະສະວະຍະ (ຫັນຊ້າຍ/ສວນທາງປົກກະຕິ)

Verse 28

एवं दत्तेन प्रीयन्ते पितरश्च न संशयः ॥ परमात्मा शरीरस्थो देवतानां मया कृतः

ດ້ວຍການຖວາຍບູຊາແບບນີ້ ບັນພະບຸລຸດຍ່ອມພໍໃຈ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ພຣະອາດມັນສູງສຸດຜູ້ສະຖິດໃນກາຍ ຂ້າໄດ້ສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນອັນຕະຣະຍາມິນຂອງເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 29

त्रयस्तत्र वरारोहे देवगात्राद्विनिःसृताः ॥ पितृदेवा भविष्यन्ति भोक्तारः पितृपिण्डकान्

ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ນາງຜູ້ມີການກ້າວຍ່າງງາມ ສາມສະພາວະທີ່ອອກຈາກກາຍຂອງເທວະ ຈະກາຍເປັນ ‘ປິຕຣິ-ເທວະ’—ເປັນຜູ້ເສວຍປິນດະບູຊາແດ່ບັນພະບຸລຸດ।

Verse 30

देवतासुरगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ॥ छिद्रं श्राद्धेऽस्य पश्यन्ति वायुभूता न संशयः

ເທວະ, ອະສຸຣ, ຄັນທັຣວະ, ຢັກ, ຣາກສະສະ ແລະ ພວກນາກ—ເມື່ອກາຍເປັນດັ່ງລົມ (ລະອຽດ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວໄດ້)—ຍ່ອມເຫັນຊ່ອງໂຫວ່ ຫຼື ຂໍ້ບົກພ່ອງໃນສຣາດທະນີ້; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 31

पितृयज्ञं विशालाक्षि ये कुर्वन्ति विदो जनाः ॥ आयुः कीर्तिं बलं तेजो धनपुत्रपशुस्त्रियः

ໂອ້ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍທີ່ປະກອບພິທີປິຕຣິຍັຊຍະ ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ ຊື່ສຽງ ກຳລັງ ເດດຊາ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ—ພ້ອມທັງຊັບສິນ ລູກຫຼານ ສັດລ້ຽງ ແລະ ຄວາມຜາສຸກໃນຄອບຄົວ।

Verse 32

ददन्ते पितरस्तस्य आरोग्यं नात्र संशयः ॥ आत्मकर्मवशाल्लोकान् प्राप्नुवन्तीह शोभनान्

ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມປະທານສຸຂະພາບ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ແລະ ພາຍໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງກຳຂອງຕົນ ລາວຈະໄດ້ບັນລຸໂລກອັນເປັນມົງຄຸນໃນປະໂລກ।

Verse 33

तिर्यग्भ्यश्च विमुच्यन्ते प्रेतभावेन मानवाः ॥ नरके पच्यमानानां त्राता भवति मानवः ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕົກໄປເປັນສັດເດຍລະສານ ກໍຖືກປົດປ່ອຍໄດ້ (ເມື່ອມີການຊ່ວຍເຫຼືອ) ໂດຍສະພາບເປັນເປຣຕ; ແລະສໍາລັບຜູ້ທີ່ຖືກທໍລະມານໃນນະລົກ ມະນຸດເປັນຜູ້ກູ້ຊີວິດ।

Verse 34

पूजकः पितृदेवानां सर्वकालं गृहाश्रमे ॥ द्विजातींस्तर्पयित्वा तु पूर्णेन विधिना नरः ॥

ໃນອາສຣົມຄະຫັດສະຖ໌ ບຸກຄົນພຶງເປັນຜູ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ເທວະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດຢູ່ເສມອ; ແລະເມື່ອໄດ້ເຮັດຕັຣປະນະໃຫ້ພວກທະວິຊະອິ່ມໃຈແລ້ວ ພຶງປະກອບພິທີຕາມວິທີອັນຄົບຖ້ວນ।

Verse 35

अक्षय्यं तस्य मन्यन्ते पितरः श्राद्धतर्पिताः ॥ नरा ये पितृभक्तास्ते प्राप्नुवन्ति परां गतिम् ॥

ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ) ທີ່ອິ່ມໃຈດ້ວຍພິທີສຣາດທະ ຍ່ອມເຫັນວ່າເຄື່ອງບູຊາຂອງເຂົາເປັນອັກຊະຍະ (ບໍ່ເສື່ອມສູນ); ແລະຜູ້ທີ່ມີພັກດີຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 36

सात्विकं शुक्लपन्थानमेतॆ यान्ति विदो जनाः ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि शृणु तत्त्वेन सुन्दरि ॥

ບຸກຄົນຜູ້ຮູ້ເຫຼົ່ານີ້ ດໍາເນີນໄປຕາມທາງສັດຕະວິກ ຄື ‘ທາງຂາວ’। ບັດນີ້ເຮົາຈະອະທິບາຍອີກຢ່າງ—ໂອ ຜູ້ງາມ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຕັດຕະວະ।

Verse 37

कल्पान्तं पच्यमानापि त्रायन्ते येन मानवाः ॥ तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च कदाचिदपि सुन्दरि ॥

ແມ່ນແຕ່ຖືກທໍລະມານຈົນຮອດທ້າຍກັລປະ ດ້ວຍວິທີນີ້ມະນຸດກໍຖືກກູ້ໃຫ້ພົ້ນ; ແລະໂອ ຜູ້ງາມ, ລູກຊາຍແລະຫຼານຊາຍຂອງເຂົາ ກໍຈະມີສ່ວນໃນການພົ້ນນັ້ນໃນການໃດການໜຶ່ງ।

Verse 38

मुंचन्ति जलबिन्दूंश्च अमां प्राप्य जलाशये ॥ तेनैव भविता तृप्तिस्तेषां निरयगामिनाम् ॥

ໃນວັນອະມາວັດສະຍາ ເມື່ອໄປຮອດແຫຼ່ງນ້ຳ ພວກເຂົາຍັງຖວາຍແມ່ນແຕ່ຢອດນ້ຳ; ດ້ວຍສິ່ງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຄວາມອິ່ມໃຈກໍເກີດແກ່ຜູ້ທີ່ຈະໄປນະລົກ

Verse 39

ये वै श्राद्धं प्रकुर्वन्ति तर्पयित्वा द्विजातयः ॥ दत्त्वा तिलोदकं पिण्डान् पितृभ्यो भक्तिभावतः ॥

ຜູ້ເປັນທະວິຊະທີ່ປະກອບພິທີສຣາດທະ—ເມື່ອໄດ້ເຮັດຕັຣປະນະເພື່ອຖວາຍຄວາມອິ່ມໃຈແລ້ວ ແລະດ້ວຍໃຈສັດທາ ຖວາຍນ້ຳງາ ແລະປິນຑະ (ກ້ອນເຂົ້າ) ແກ່ບັນພະບຸລຸດ—

Verse 40

निरयात्तेऽपि मुच्यन्ते तृप्तिर्भवति चाक्षया ॥ गृह्य चोदुम्बरं पात्रं कृत्वा तत्र तिलोदकम् ॥

ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນກໍພົ້ນຈາກນະລົກ ແລະຄວາມອິ່ມໃຈຂອງເຂົາກໍກາຍເປັນອະຄະຍະ ເມື່ອນຳພາຊະນະໄມ້ອຸດຸມພະຣະ ມາ ແລ້ວຈັດທຳນ້ຳງາໃນນັ້ນ—

Verse 41

विप्राणां वचनं कृत्वा यथाशक्त्या च दक्षिणा ॥ देया तेषां तु विप्राणां पितॄणां मोक्षणाय च ॥

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງວິປຣະ (ພຣາຫມະນຜູ້ຮູ້) ແລ້ວ ພຶງຖວາຍທັກສິນາຕາມກຳລັງ; ທັກສິນານັ້ນພຶງມອບແກ່ວິປຣະເຫຼົ່ານັ້ນເພື່ອການປົດປ່ອຍຂອງບັນພະບຸລຸດດ້ວຍ

Verse 42

देयो नीलो वृषस्तत्र नरकार्त्तिविनाशनः ॥ नीलषण्डस्य लाङ्गूले तोयमप्युद्धरेद्यदि ॥

ທີ່ນັ້ນພຶງຖວາຍງົວເພດຜູ້ສີນ້ຳເງິນ/ສີຄຣາມ ເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກແຫ່ງນະລົກ ແລະຖ້າຜູ້ໃດຊັກຂຶ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ນ້ຳທີ່ຫາງຂອງ ‘ນີລະສັນຑະ’ (ງົວສີຄຣາມ) —

Verse 43

षष्टिवर्षसहस्राणि पितरस्तेन तर्पिताः ॥ मुक्तमात्रेण शृङ्गेण नीलषण्डेन सुन्दरि ॥

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ດ້ວຍພຽງການປ່ອຍຂອງເຂົາງົວສີຟ້ານັ້ນ ລາວຍ່ອມເຮັດໃຫ້ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດພໍໃຈຕະຫຼອດຫົກໝື່ນປີ

Verse 44

उद्धृतो यदि सुश्रोणि पङ्कः शृङ्गेण तेन च ॥ बान्धवाः पितरस्तस्य निरये पतितास्तु ये ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ! ຖ້າຍົກຂີ້ຕົມຂຶ້ນດ້ວຍເຂົານັ້ນ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງລາວ—ຄືປິຕຣະບັນພະບຸລຸດ—ຜູ້ຕົກນະລົກ ຍ່ອມຖືກກູ້ພົ້ນ

Verse 45

तानुद्धृत्य वरारोहे सोमलोकं स गच्छति ॥ मुक्तेन नीलषण्डेन यत्पुण्यं जायते भुवि ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີການກ້າວຂຶ້ນອັນງາມ! ກູ້ພວກເຂົາຂຶ້ນແລ້ວ ລາວຍ່ອມໄປສູ່ໂສມໂລກ ບຸນໃດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກ ໂດຍການປ່ອຍງົວສີຟ້ານັ້ນ—

Verse 46

एष धर्मो गृहस्थानां पुत्रपौत्रसमन्विताः ॥ त्रातारश्च भविष्यन्ति वर्तयन्तो यथासुखम् ॥

ນີ້ແມ່ນທຳຂອງຄົນຄອບຄົວ: ມີລູກແລະຫຼານພ້ອມ ພວກເຂົາຍ່ອມເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງເກື້ອກູນ ແລະດຳເນີນຊີວິດຢ່າງຜາສຸກຕາມຄວນ

Verse 47

पिपीलिकादिभूतानि जङ्गमाश्च विहङ्गमाः ॥ उपजीवन्ति सुश्रोणि गृहस्थेषु न संशयः ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ! ສັດທັງຫຼາຍແຕ່ມົດເປັນຕົ້ນ ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະນົກ ລ້ວນພຶງພາຄົນຄອບຄົວໃນການດຳລົງຊີວິດ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 48

एवं गृहाश्रमो मूलं धर्मस्तत्र प्रतिष्ठितः ॥ मासिमासि तु ये श्राद्धं प्रकुर्वन्ति गृहाश्रमे ॥

ດັ່ງນັ້ນ ອາສຣົມຄະຫັດສະຖະ (gṛhastha) ແມ່ນຮາກຖານ; ທຳມະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລະຜູ້ໃດປະກອບພິທີ śrāddha ເດືອນຕໍ່ເດືອນໃນອາສຣົມຄະຫັດສະຖະ—

Verse 49

तिथौ पर्वणि ये चैव स्वपितॄींस्तारयन्ति वै ॥

ແລະຜູ້ໃດໃນວັນຕິຖິ (tithi) ແລະໃນເວລາປະຣະວັນ (parvan: ຈຸດຕໍ່ເທດສະການ) ຍ່ອມຊ່ວຍເຫຼືອກູ້ພົ້ນບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນແທ້—

Verse 50

न यज्ञदानाध्ययनोपवासैस्तीर्थाभिषेकैरपि चाग्निहोत्रैः ॥ दानैरनेकैर्विधिसम्प्रदत्तैर्न तत्फलं श्राद्धगृहस्य धर्मे ॥

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຍັດຍະ, ທານ, ການສຶກສາພຣະຄຳພີ ຫຼືການອົບວາດ; ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ຫຼືດ້ວຍພິທີອັກນິໂຫຕຣະ (agnihotra); ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທານຫຼາຍປະເພດທີ່ໃຫ້ຕາມວິທີ—ແຕ່ຜົນອັນນັ້ນຢູ່ໃນທຳມະຂອງຄະຫັດສະຖະຜູ້ປະກອບ śrāddha.

Verse 51

पितरो निर्गतास्तत्र ब्रह्मविष्णुशरीरगाः ॥ पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः ॥

ທີ່ນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຍ່ອມເຄື່ອນອອກໄປ ໂດຍສະຖິດໃນຮູບກາຍແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຄື ພໍ່, ປູ່, ແລະທວດ

Verse 52

एवं क्रमेण वै तत्र पितृदेवा वसुन्धरे ॥ देवताः कश्यपोत्पन्ना श्राद्धेषु विनियोजिताः ॥

ດັ່ງນັ້ນຕາມລຳດັບ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ (Vasundharā), ເທວະປິຕຣຶ (Pitṛ-deva) ຜູ້ເກີດຈາກ ກັສຍະປະ (Kaśyapa) ຖືກກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ໃນພິທີ śrāddha.

Verse 53

तत एते न जानन्ति देवाः शक्रपुरोगमाः ॥ ईश्वरश्च न जानाति आत्मदेहविनिःसृताः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຜູ້ນຳ ກໍບໍ່ອາດຈຳແນກເຂົາໄດ້; ແລະແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ທີ່ອອກຈາກກາຍຂອງຕົນແລ້ວ

Verse 54

न च ब्रह्मा विजानाति निःसृतो मम मायया ॥ एवं मायामयौ भूमौ ब्रह्मरुद्रौ बहिष्कृतौ ॥

ແລະ ພຣະພຣະຫມາກໍບໍ່ອາດຮູ້ແຈ້ງໄດ້, ເນື່ອງຈາກວ່າເຂົາຖືກສົ່ງອອກໂດຍມາຍາຂອງເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ແຜ່ນດິນ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ຣຸທຣະ—ອັນເກີດຈາກມາຍາ—ຈຶ່ງຖືກກັ້ນໄວ້ພາຍນອກ

Verse 55

कृत्वा वै पिण्डसङ्कल्पं दर्भानास्तीर्य भूतले ॥ तेन ते पितृपिण्डेन पितृदेवा वसुन्धरे ॥

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງສັງກັນປະເພື່ອຖວາຍປິນຑະ ແລະ ປູຫຍ້າດັບພະລົງເທິງພື້ນດິນແລ້ວ, ໂດຍປິນຑະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດນັ້ນ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເທວະປິຕຣຶ ຖືກບູຊາແລະຮັບໃຊ້

Verse 56

अजीर्णेनाभिपीड्यन्ते भुज्यन्ते न च सुन्दरि ॥ ततो दुःखेन सन्तप्ताः पद्यन्ते सोममेव च ॥

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ພວກເຂົາຖືກທຸກທ້ອນໂດຍອາການຍ່ອຍບໍ່ດີ ແລະ ບໍ່ສາມາດຮັບປະທານ (ເຄື່ອງຖວາຍ) ໄດ້. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມທຸກ, ພວກເຂົາກໍເຂົ້າໄປຫາ ໂສມ ດ້ວຍ

Verse 57

दृष्टाः सोमेन सुष्रोणि देवताजीर्णपीडिताः ॥ स्वागतेनाथ वाक्येन पूजितास्तदनन्तरम् ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ໂສມໄດ້ເຫັນເທວະທັງຫຼາຍທີ່ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍອາການຍ່ອຍບໍ່ດີ; ແລ້ວຕໍ່ມາທັນທີ ພວກເຂົາຖືກນັບຖືດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຕ້ອນຮັບ “ຍິນດີຕ້ອນຮັບ” ແລະອື່ນໆ

Verse 58

सोम उवाच ॥ देवताः कस्य चोत्पन्ना दुखिताः केन हेतुना ॥ एवं तु भाषमाणस्य सोमस्य तदनन्तरम् ॥

ໂສມກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ພວກເຈົ້າເກີດຈາກວົງສານຂອງໃຜ, ແລະເພາະເຫດໃດຈຶ່ງທຸກຂ໌?” ເມື່ອໂສມເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທັນທີ…

Verse 59

श्राद्धे नियुक्तास्तैस्तु पितृपिण्डेन तर्पिताः ॥ अजीर्णं जायते सोम तेन वै दुःखिता वयम् ॥

“ໃນພິທີ ສຣາດທະ ພວກເຂົາໄດ້ເຊີນພວກເຮົາ ແລະພວກເຮົາໄດ້ອິ່ມໃຈດ້ວຍປິນດະ (piṇḍa) ຂອງບັນພະບຸລຸດ. ໂອ ໂສມ, ເກີດອາການຍ່ອຍບໍ່ດີ; ເພາະເຫດນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງທຸກຂ໌ແທ້”

Verse 60

सोम उवाच ॥ सखा चाहं भविष्यामि त्रयाणां च चतुर्थकः ॥ सहितास्तत्र गच्छामो यथा श्रेयो भविष्यति ॥

ໂສມກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍກໍຈະເປັນສະຫາຍ—ເປັນຄົນທີສີ່ໃນບັນດາສາມ. ມາເຮົາໄປທີ່ນັ້ນຮ່ວມກັນ ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງອັນເປັນປະໂຫຍດ (śreyas) ເກີດຂຶ້ນ”

Verse 61

एवमुक्तास्तु सोमेन पितृदेवास्तदन्तरे ॥ सोमं सोमेन गच्छन्ति श्रेयस्कामा वसुन्धरे ॥

ເມື່ອໂສມໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກເທວະແຫ່ງປິຕຣະໃນຂະນະນັ້ນ—ປາຖະໜາສິ່ງອັນເປັນປະໂຫຍດ—ໂອ ວະສຸນທະຣາ ໄດ້ເດີນໄປພ້ອມກັບໂສມ

Verse 62

ऊचुस्ते सोममेवापि वाक्यं नः श्रूयतामिति ॥ त्रयस्तु पितरो देवा ब्रह्मविष्णुहरोद्भवाः ॥

ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວກັບໂສມດ້ວຍວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາ” “ປິຕຣະທັງສາມເປັນເທວະ ເກີດຈາກ ພຣະພຣົມາ, ວິສນຸ, ແລະ ຫະຣະ (ຣຸທຣະ/ສິວະ)”

Verse 63

शरण्यं शरणं देवं ब्रह्माणं पद्मसम्भवम् ।। मेरुशृङ्गे सुखासीनं ब्रह्मर्षिगणसेवितम्

ເມື່ອພວກເຂົາແສວງຫາທີ່ພຶ່ງໃນເທວະຜູ້ໃຫ້ທີ່ພຶ່ງ—ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ—ກໍໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ່ງຢ່າງສະບາຍເທິງຍອດເຂົາເມຣຸ ມີຫມູ່ພຣະຣິສີພຣະຫມາຄອຍຮັບໃຊ້।

Verse 64

य एते पितरो देव दुःखिताजीरनपीडिताः ।। आगताः शरणं चात्र सोमं सोमेन सत्तम

“ໂອ ເທວະເຈົ້າ, ບັນດາປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ເຫຼົ່ານີ້ທຸກທ້ອນ ແລະຖືກຄວາມເສື່ອມ/ອາການຍ່ອຍບໍ່ດີບີບຄັ້ນ; ພວກເຂົາມາຂໍທີ່ພຶ່ງຢູ່ນີ້ ພ້ອມກັບໂສມ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ໂສມ”

Verse 65

यथा नश्यन्ति जीर्णानि तथा कुरु पितामह ।। मुहूर्तं ध्यानमास्थाय ईश्वरं च ददर्श ह

“ເຫມືອນສິ່ງເກົ່າຊຳຮຸດຍ່ອມສູນສະລາຍ ສັນໃດ ຂໍທ່ານຈົ່ງກະທຳສັນນັ້ນ ໂອ ປິຕາມະຫະ।” ແລ້ວທ່ານໄດ້ຕັ້ງສະມາທິຊົ່ວຄູ່ໜຶ່ງ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະອີສະວະຣະ

Verse 66

उवाच वचनं तत्र ब्रह्मा योगीश्वरं प्रति ।। एते ते पितरो देव दुःखिताजीरनपीडिताः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຕໍ່ ໂຍຄີອີສະວະຣະ ວ່າ: “ໂອ ເທວະເຈົ້າ, ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປິຕຣຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທຸກທ້ອນ ແລະຖືກຄວາມເສື່ອມ/ອາການຍ່ອຍບໍ່ດີບີບຄັ້ນ”

Verse 67

आगताः शरणं चात्र सोमेन सहिताः मम ।। आचक्ष्व निर्मिता येन यथा श्रेयो भवेत् तव

“ພວກເຂົາມາຂໍທີ່ພຶ່ງຢູ່ນີ້ກັບເຮົາ ພ້ອມກັບໂສມ. ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍວ່າ ໂດຍວິທີໃດພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກສ້າງ/ກຳນົດໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມດີງາມ ແລະຜົນອັນຖືກຕ້ອງເກີດຂຶ້ນແກ່ພຣະອົງ”

Verse 68

ब्रह्मणा चैवमुक्तस्तु ईश्वरः परमेश्वरः ।। मुहूर्तं ध्यानमास्थाय दिव्यं योगं च माधवि

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະອີສະວະຣະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິຊົ່ວມູຮູດໜຶ່ງ ແລະ, ໂອ ມາທະວີ, ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໂຍຄະອັນທິບພະ।

Verse 69

पश्यते ईश्वरं तत्र योगवेदाङ्गनिर्मितम् ।। विस्मयं परमं गत्वा ब्रह्माणं वाक्यमब्रवीत्

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ຖືກພັນນາວ່າປະກອບດ້ວຍໂຍຄະ ແລະ ອົງປະກອບແຫ່ງພຣະເວທ; ແລ້ວເມື່ອເຂົ້າສູ່ຄວາມພິສວົງຢ່າງຍິ່ງ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ।

Verse 70

निर्मिता विष्णुना ब्रह्मन् वैष्णव्या मायया च ते ।। प्रथमं पितरौ देवा ये च श्रेष्ठा भवन्ति ते

“ໂອ ພຣາຫມະນ, ພວກເຂົານີ້ຖືກສ້າງໂດຍພຣະວິສະນຸ ແລະດ້ວຍມາຍາໄວສະນະວີດ້ວຍ. ປະການທໍາອິດແມ່ນເທວະປິຕຣະສອງອົງ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ປະເສີດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ນໍາໃນລໍາດັບນັ້ນ.”

Verse 71

पिता तु ब्रह्मदैवत्यो मम गात्राद्विनिर्मितः ।। पितामहो विष्णुदेवो विष्णुगात्राद्विनिर्मितः

“ບິດານັ້ນມີພຣະພຣະຫມາເປັນເທວະປະຈໍາ ແລະຖືກສ້າງຈາກກາຍຂອງເຮົາ; ສ່ວນປິຕາມະຫະ (ປູ່) ເປັນເທວະແຫ່ງພຣະວິສະນຸ ຖືກສ້າງຈາກກາຍຂອງພຣະວິສະນຸ.”

Verse 72

प्रपितामहो रुद्रदेवो मम गात्राद्विनिर्मितः ।। श्राद्धे नियोजितास्तेऽत्र मर्त्येषु पितृदेवताः

“ປຣະປິຕາມະຫະ (ທວດ) ເປັນເທວະແຫ່ງພຣະຣຸດຣະ ຖືກສ້າງຈາກກາຍຂອງເຮົາ. ໃນພິທີ śrāddha ເທວະປິຕຣະເຫຼົ່ານີ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໄວ້ທີ່ນີ້ ໃນຫມູ່ມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະ.”

Verse 73

आगताः शरणं ब्रह्मन् सोमेन सहिताः यदि ॥ येन नश्यत्यजीर्णं च पितॄणां च सुखं भवेत्

ຖ້າເຂົາທັງຫຼາຍມາຂໍພຶ່ງພາ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ພ້ອມດ້ວຍໂສມາ; ໂດຍສິ່ງນັ້ນອາການຍ່ອຍບໍ່ດີຖືກກຳຈັດ ແລະຄວາມຜາສຸກເກີດແກ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ)

Verse 74

शृणु तत्ते प्रवक्ष्यामि ब्रह्मन् लोकपितामह ॥ शाण्डिल्यपुत्रस्तेजस्वी धूम्रकेतुर्विभावसुः

ຈົ່ງຟັງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານ, ໂອ ພຣາຫມັນ—ໂລກປິຕາມະຫະ (ປູ່ແຫ່ງໂລກ) ກ່າວວ່າ: ບຸດຜູ້ສະຫວ່າງໄສຂອງຊານຑິລຍະ ຄື ທູມຣະເກຕຸ, ວິພາວະສຸ (ອັກນິ)

Verse 75

श्राद्धे तु प्रथमं तस्य दातव्यं मानुषेषु वा ॥ सह तेनैव भोक्तव्यं पितृपिण्डविसर्जितम्

ໃນພິທີສຣາດທະ ຄວນຖວາຍໃຫ້ທ່ານນັ້ນກ່ອນ (ອັກນິ/ຜູ້ຮັບທີ່ກຳນົດ) ຫຼືຖວາຍຜ່ານມະນຸດ (ຄືພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບພິທີ); ແລະສ່ວນທີ່ເກືອບກັບປິນຑະຂອງປິຕຣຶທີ່ໄດ້ປ່ອຍແລ້ວ ພຶງກິນຮ່ວມກັບເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນ

Verse 76

ईश्वरैनेवमुक्तस्तु ब्रह्मा कमलसम्भवः ॥ आहूय मनसा चैव ह्यागतो हव्यवाहनः

ເມື່ອພຣະເຈົ້າຕຣັດດັ່ງນີ້ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ໄດ້ເຊີນດ້ວຍໃຈເທົ່ານັ້ນ; ແລະ ຫັວຍະວາຫນະ (ອັກນິ) ຜູ້ຂົນສົ່ງເຄື່ອງບູຊາ ກໍມາຮອດ

Verse 77

प्रदीप्तस्तेजसा वह्निः सर्वभक्षो हुताशनः ॥ योजितः पञ्चयज्ञेषु ब्रह्मणा मम मायया

ວະຫນິຜູ້ລຸກໂພລງດ້ວຍຣັດສະມີ—ຫຸຕາຊະນະ, ໄຟຜູ້ກິນກວາດທຸກສິ່ງ—ຖືກພຣະພຣະຫມາແຕ່ງຕັ້ງໃນປັນຈະຍັຊະນະ (ຍັຊະນະຫ້າ) ໂດຍມາຍາຂອງຂ້າ (ພຣະເຈົ້າ)

Verse 78

ब्रह्माग्निं भाषते तत्र शृणुष्व च हुताशन ॥ भोक्तव्यं प्रथमं ब्रह्मन् पितृपिण्डविसर्जितम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວແກ່ ອັກນີ ວ່າ: ‘ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຫຸຕາຊະນະ; ໂອ ພຣາຫມະນ, ກ່ອນອື່ນພຶງບໍລິໂພກສ່ວນທີ່ເກີ່ຍວກັບ ປິນຑະ ທີ່ອຸທິດແດ່ ປິຕຣຶ’

Verse 79

त्वया भुक्तेति भोक्ष्यन्ति देवताः समरुद्गणाः ॥ भोक्तव्यं मध्यमं श्राद्धं पथ्यं अन्नं च वै सह

‘ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ບໍລິໂພກແລ້ວ’ ບັນດາເທວະພ້ອມຫມູ່ມະຣຸດຈະຮ່ວມບໍລິໂພກ. ສ່ວນກາງແຫ່ງ ສຣາດທະ ພຶງບໍລິໂພກ ພ້ອມອາຫານທີ່ເໝາະສົມແລະເປັນປະໂຫຍດ

Verse 80

पश्चाद्दत्तं तु तं पिण्डं सह सोमेन भुञ्जते ॥ ब्रह्मणा ह्येवमुक्तास्तु पितृदेवहुताशनाः

ແຕ່ ປິນຑະ ທີ່ຖວາຍພາຍຫຼັງ ຈະຖືກບໍລິໂພກຮ່ວມກັບ ໂສມະ. ເມື່ອຖືກພຣະພຣະຫມາກ່າວແນວນີ້ ປິຕຣຶ ເທວະ ແລະ ຫຸຕາຊະນະ (ອັກນີ) ກໍປະຕິບັດຕາມ

Verse 81

प्रस्थिताः सह सोमेन देवतास्ता वसुन्धरे ॥ पितृयज्ञं वरारोहे भोक्ष्यन्ति सहिताः सदा

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງໄປພ້ອມກັບ ໂສມະ. ໂອ ວະຣາໂຣຫາ, ໃນ ປິຕຣຶຍັຊຍະ ພວກເຂົາຈະຮ່ວມບໍລິໂພກດ້ວຍກັນເສມອ

Verse 82

पश्चात्पिण्डान्प्रदद्याच्च दर्भानास्तीर्य भूतले ॥ प्रथमं ब्रह्मणोऽंशाय दद्यात्पिण्डं विधानतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຖວາຍ ປິນຑະ ທັງຫຼາຍ ໂດຍປູຫຍ້າ ດັຣພະ ລົງເທິງພື້ນດິນ. ຕາມພິທີ ກ່ອນອື່ນພຶງຖວາຍ ປິນຑະ ໜຶ່ງ ແກ່ສ່ວນຂອງ ພຣະພຣະຫມາ

Verse 83

पितामहाय रुद्रांशसम्भूताय तु मध्यमम् ॥ प्रपितामहाय विष्णोस्तु दद्यात्पिण्डं महीतले

ໃນພື້ນດິນ ພຶງຖວາຍປິນດະກ້ອນກາງແກ່ ປິຕາມະຫະ (ປູ່) ຜູ້ກ່າວວ່າເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ຣຸທຣະ ແລະພຶງຖວາຍປິນດະແກ່ ປຣະປິຕາມະຫະ (ທວດ) ຜູ້ສຳພັນກັບ ວິສນຸ ໃນທີ່ນີ້

Verse 84

विधिना मन्त्रपूर्वेण श्राद्धं कुर्वन्ति ये नराः ॥ तेषां वरं प्रयच्छन्ति पितरः श्राद्धतर्पिताः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບ ສຣາດທະ ຕາມພິທີກຳນົດ ແລະມີມັນຕຣະນຳໜ້າ ບັນພະບຸລຸດທີ່ພໍໃຈດ້ວຍສຣາດທະນັ້ນ ຈະປະທານພອນແກ່ເຂົາ

Verse 85

मम मायाबलेनैव कृतं श्राद्धं द्विजातिभिः ॥ अपाङ्क्तेयांस्तथा विप्रान्प्रवक्ष्यामि वसुन्धरे

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງ ມາຍາ ຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໄດ້ປະກອບສຣາດທະ; ບັດນີ້ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ເຮົາຈະອະທິບາຍບຣາຫມະນທີ່ຖືກນັບວ່າ “ອະປາງເກຕະຍະ” ຄືບໍ່ຄວນນັ່ງໃນແຖວ

Verse 86

नपुंसकाश्चित्रकारा वसुपालविनिन्दकाः ॥ कुनखाः श्यावदन्ताश्च काणाश्च विकटोदऱाः

ນະປຸງສະກະ (ຜູ້ບໍ່ສົມບູນທາງເພດ); ຊ່າງແຕ້ມຮູບ; ຜູ້ດ່າທໍ່ ວະສຸປາລະ; ຜູ້ມີເລັບຜິດຮູບ; ຜູ້ມີຟັນຄ່ຳດຳ; ຜູ້ມີຕາຂ້າງດຽວ; ແລະຜູ້ມີທ້ອງຜິດຮູບ—ທັງໝົດນີ້ຖືກຈັດວ່າບໍ່ສົມຄວນ

Verse 87

नर्त्तका गायनाश्चैव तथा रङ्गोपजीविनः ॥ वेदविक्रयिणश्चैव सर्वे याजकयाजकाः

ນັກຟ້ອນ, ນັກຮ້ອງ, ແລະຜູ້ຫາກິນຈາກເວທີການສະແດງ; ຜູ້ຂາຍ ເວທະ; ແລະຜູ້ທັງໝົດທີ່ເປັນຢາຊະກະ (ປຸໂຣຫິດ) ເພື່ອຄ່າຈ້າງ ຫຼືຈັດຫາບໍລິການຢາຊະກະແບບນັ້ນ—ຖືກຈັດວ່າບໍ່ສົມຄວນ

Verse 88

राजोपसेवकाश्चैव वाणिज्यक्रयविक्रयाः ॥ ब्रह्मयोन्यां समुत्पन्नाः सङ्कीर्णा पतिताश्च ये

ຜູ້ຮັບໃຊ້ກະສັດ ແລະຜູ້ປະກອບການຄ້າດ້ວຍການຊື້-ຂາຍ; ທັງຜູ້ເກີດໃນສາຍພຣາຫມັນແຕ່ມີສະຖານະປົນປົວ (saṅkīrṇa) ແລະຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ patita ຜູ້ຕົກຕ່ຳ—ທັງໝົດນີ້ຖືກຈັດວ່າບໍ່ຄວນ।

Verse 89

असंस्कारप्रवृत्ताश्च शूद्रकर्मोपजीविनः ॥ शूद्रकर्मकरा ये च गणका ग्रामयाजकाः

ຜູ້ດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ມີພິທີສັງສະການ (saṁskāra) ຕາມກຳນົດ; ຜູ້ຫາລ້ຽງຊີບດ້ວຍວຽກແບບຊູດຣະ; ຜູ້ທຳວຽກດັ່ງກ່າວ; ກະນະກະ (gaṇaka) ຜູ້ຄຳນວນ/ຜູ້ບັນຊີ; ແລະພຣະສະຫວັດປະຈຳບ້ານ (grāma-yājaka)—ທັງໝົດນີ້ຖືກຈັດວ່າບໍ່ຄວນ।

Verse 90

दीक्षितः क्रोडपृष्ठश्च यश्च वार्धुषिको द्विजः ॥ विक्रेतारो रसानां च ये च वैश्योपजीविनः

ຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ (dīkṣita); ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘kroḍapṛṣṭha’; ແລະດວິຊະຜູ້ເປັນ vārdhuṣika (ຜູ້ໃຫ້ກູ້ກິນດອກ); ຜູ້ຂາຍ rasa (ເຄື່ອງປຸງ/ນ້ຳຮສ); ແລະຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຊີບແບບໄວສະຍະ—ທັງໝົດນີ້ຖືກຈັດວ່າບໍ່ຄວນ।

Verse 91

सर्वकर्मकरा ये च सर्वविक्रयिणस्तथा ॥ एतान्न भोजयेच्छ्राद्धे पितरर्थे च वसुन्धरे

ຜູ້ທຳວຽກທຸກຢ່າງ ແລະຜູ້ຂາຍຂອງທຸກຊະນິດ—ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ໃນພິທີ śrāddha ເພື່ອບັນພະບຸລຸດ (pitṛ) ບໍ່ຄວນໃຫ້ພວກນີ້ຮັບປະທານອາຫານ।

Verse 92

दूराध्वानं गता ये च तत्र कर्मोपजीविनः ॥ रसविक्रयिणश्चैव शैलूषस्तिलविक्रयी

ຜູ້ໄປເດີນທາງໄກ ແລະຫາລ້ຽງຊີບຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍການເຮັດວຽກ; ຜູ້ຂາຍ rasa (ເຄື່ອງປຸງ/ນ້ຳຮສ); śailūṣa (ນັກສະແດງ); ແລະຜູ້ຂາຍງາ—ທັງໝົດນີ້ຖືກຈັດວ່າບໍ່ຄວນ।

Verse 93

श्राद्धकालमनुप्राप्तं राजसं तं विदुर्बुधाः ॥ अन्ये ये दूषिता देवि द्विजरूपेण राक्षसाः

ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍຮູ້ວ່າ ເມື່ອເວລາແຫ່ງສຣາດທະມາຮອດ ອາການແຫ່ງຣາຊະສະຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ. ແລະຍັງມີອື່ນອີກ ໂອ ເທວີ ຄືອິດທິພົນອັນເສື່ອມ—ພວກຣາກສະສະທີ່ປາກົດໃນຮູບພຣາຫມັນ.

Verse 94

एतन्न पश्येच्छ्राद्धेषु पितृपिण्डेषु माधवि ॥ अपाङ्क्तेयाँस्तथा विप्रान्भुञ्जतः पश्यतो द्विजान्

ໂອ ມາດະວີ ບໍ່ຄວນໃຫ້ພວກນັ້ນປາກົດຢູ່ໃນພິທີສຣາດທະ ແລະໃນການຖວາຍປິນຑະແກ່ບັນພະບຸລຸດ; ອີກທັງຄວນຫຼີກເວັ້ນພຣາຫມັນທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ (ອະປາງກເຕຍ) ແລະພຣາຫມັນທີ່ກິນໄປພ້ອມກັບຈ້ອງເບິ່ງຄົນອື່ນກິນ.

Verse 95

पितरस्तस्य षण्मासं दुःखमृच्छन्ति दारुणम् ॥ न्यस्तपात्रं द्रुतं कुर्यात्प्रायश्चित्तमुभौ धरे

ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະປະສົບທຸກຂ໌ອັນຮ້າຍແຮງເປັນເວລາຫົກເດືອນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອວາງພາຊະນະພິທີໄວ້ຕ່າງຫາກແລ້ວ ຄວນກະທຳປຣາຍັດຈິຕ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ໂດຍໄວໃນໂລກນີ້.

Verse 96

धृतं तु जुहुयादग्नावादित्यं चावलोकयेत् ॥ पुनरावपनं कृत्वा पितरं च पितामहान्

ຄວນຫວານເນີຍໃສ (ຄຣິຕ) ລົງໃນໄຟ ແລະເບິ່ງພຣະອາທິດ. ຈາກນັ້ນເມື່ອເຮັດປຸນຣ-ອາວະປະນະ (ການຖວາຍຊ້ຳ) ແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນໄປເພື່ອນົບນ້ອມບັນພະບຸລຸດ ແລະປິຕາມະຫາ (ປູ່ຍ່າ).

Verse 97

गन्धपुष्पं च धूपं च दद्यादर्घ्यं तिलोदकम् ॥ यथाविधिं च विप्राय भोजयेच्च पुनः शुचिः

ຄວນຖວາຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະທູບ ແລະຖວາຍອັຣຄະຍະດ້ວຍນ້ຳປົນງາ. ຈາກນັ້ນເມື່ອຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ ຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມັນຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 98

पुनश्चान्यत्प्रवक्ष्यामि शृणु तत्त्वेन सुन्दरि ॥ ज्ञानशुद्धेन विप्रेण मन्त्रशुद्धिं यथाविधि

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍອີກ—ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນຕາມຄວາມຈິງ. ຕາມພິທີ ຄວາມບໍລິສຸດແລະຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງມັນຕຣາ ຍ່ອມຖືກຮັບຮອງໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ມີຄວາມຮູ້ບໍລິສຸດ.

Verse 99

मृतान्नं ये न भुञ्जन्ति कदाचिदपि माधवि ॥ वैश्वदेवेषु दातव्यं श्राद्धेषु च न योजयेत्

ໂອ ມາທະວີ, ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເຄີຍກິນອາຫານທີ່ກ່ຽວກັບພິທີສົບ—ອາຫານນັ້ນຄວນໃຫ້ໃນການບູຊາ ໄວສະວະເທວ (vaiśvadeva) ແລະບໍ່ຄວນນໍາໄປໃຊ້ໃນພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha).

Verse 100

दम्भकारकृतोच्छिष्टं कृत्वा तु नरकं व्रजेत् ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि यथा शुध्यन्ति ते नराः

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດ ຫຼື ຈັດການກັບເສດອາຫານທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫຼອກລວງແລະການອວດອ້າງ ຍ່ອມໄປສູ່ນະຣະກະ (ພົບທຸກຂ໌). ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງປຣາຍັດຈິດຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າບໍລິສຸດ.

Verse 101

माघमासे तु द्वादश्यां सर्पिर्युक्तं तु पायसम् ॥ स लिहेन्मधुमांसॆन तर्पयित्वा द्विजातयः

ໃນເດືອນມາຆະ ໃນວັນທວາດະຊີ ພຶງຈັດເຮັດປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ປົນນ້ໍາມັນເນີຍໃສ (ghee). ເມື່ອໄດ້ທໍາໃຫ້ພວກທະວິຊາຕິອິ່ມໃຈແລ້ວ ຕາມຄໍາຄຳພີ ເຂົາຈຶ່ງລິ້ມຊິມມັນຮ່ວມກັບນ້ໍາເຜິ້ງແລະເນື້ອສັດ.

Verse 102

सवत्सां कपिलां दद्यादात्मनः शुद्धिकामुकः ॥ पुनः श्राद्धं प्रकुर्वीत चात्मनः शुभकामुकः

ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມບໍລິສຸດແກ່ຕົນ ຄວນໃຫ້ທານໂຄກະປິລາ (kapilā—ສີນ້ໍາຕານແດງ) ພ້ອມລູກໂຄ. ແລະເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບມົງຄຸນຂອງຕົນ ຄວນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ອີກຄັ້ງ.

Verse 103

स्नानोऽपलेपनं भूमे कृत्वा विप्रान्प्रमन्त्रयेत् ॥ दन्तकाष्ठं विसृज्यैव ब्रह्मचारी शुचिर्भवेत् ॥

ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະ ທານ້ຳມັນຊຳລະກາຍແລ້ວ ພຶງກ່າວມັນຕຣາຢ່າງຖືກພິທີເພື່ອສັກກາລະພຣາຫມະນ; ແລະເມື່ອລະທິ້ງໄມ້ຂັດແຂ້ວແລ້ວ ພຣະພຣະຫມະຈາຣິນພຶງດຳຣົງຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 104

यत्नेन मिथुनं श्राद्धे भोजयित्वा विसर्ज्जयेत् ॥ अमायां च विशालाक्षि दन्तकाष्ठं न खादयेत् ॥

ດ້ວຍຄວາມພິຖີພິຖັນ ໃນພິທີສຣາດທະ ພຶງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນສອງທ່ານເປັນຄູ່ ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງກັບ; ແລະໃນວັນອະມາວາສີ (ວັນເດືອນດັບ) ໂອ້ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ຢ່າເຄີຍໄມ້ຂັດແຂ້ວ.

Verse 105

अमायां तु च यो मूर्खो दन्तकाष्ठं हि खादति ॥ हिंसितो हि भवेत्सोमो देवताः पितरस्तथा ॥

ແຕ່ໃນວັນເດືອນດັບ ຄົນໂງ່ທີ່ເຄີຍໄມ້ຂັດແຂ້ວ ຖືກກ່າວວ່າເຮັດໃຫ້ໂສມະ (Soma) ເສຍຫາຍ; ແລະທັງເທວະທັງປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍຖືກກະທົບດ້ວຍ.

Verse 106

प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते च दिवाकरे ॥ दिवाकृत्यं ततो गृह्य विप्रस्य विधिपूर्व्वकम् ॥

ໃນຍາມອະຣຸນ ເມື່ອຄືນຜ່ານໄປ ແລະ ຕາເວັນຂຶ້ນແລ້ວ ເມື່ອເຮັດກິດປະຈຳວັນໃຫ້ສຳເລັດ ຈຶ່ງພຶງດຳເນີນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ເພື່ອພຣາຫມະນ (ຜູ້ປະກອບ/ຜູ້ຮັບພິທີ).

Verse 107

श्मश्रुकर्म च कर्त्तव्यं नखानां छेदनानि च ॥ स्नापनाभ्यञ्जने दद्यात्पितृभक्तेन सुन्दरी ॥

ການໂກນຫຼືຈັດແຕ່ງໜວດເຄรາກໍພຶງເຮັດ ແລະການຕັດເລັບກໍພຶງເຮັດເຊັ່ນກັນ; ແລະຜູ້ມີຄວາມພັກດີຕໍ່ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ພຶງຈັດຫາສິ່ງຈຳເປັນສຳລັບການອາບນ້ຳ ແລະການທານ້ຳມັນ, ໂອ້ນາງຜູ້ງາມ.

Verse 108

पक्वान्नं तत्र वै कार्यं सुविमृष्टं च शुद्धितः ॥ वृत्ते तु तत्र मध्याह्ने श्राद्धारम्भं तु कारयेत् ॥

ທີ່ນັ້ນພຶງຈັດເຮັດອາຫານສຸກໃຫ້ສະອາດດີ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ເມື່ອຮອດເວລາທ່ຽງ ພຶງເລີ່ມພິທີ śrāddha ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 109

आसनं कल्पयित्वा तु आवाह्य तदनन्तरम् ॥ अर्घ्यं दत्त्वा विधानेन गन्धमाल्यैः प्रपूज्य च ॥

ເມື່ອຈັດອາສນະແລ້ວ ຈຶ່ງອັນເຊີນ (ທ່ານທັງຫຼາຍ) ຕໍ່ຈາກນັ້ນ; ຖວາຍ arghya ຕາມພິທີ ແລະບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມແລະພວງມາລາຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 110

धूपं दीपं तथा वस्त्रं तिलोदकमथापि वा ॥ पात्रं च भोजनस्यार्थे विप्राग्रे धारयेत्तथा ॥

ທູບ ໄຟປະທີບ ແລະຜ້າ, ພ້ອມທັງນ້ຳງາ (tilodaka); ແລະພາຊະນະສໍາລັບອາຫານ—ພຶງວາງທັງໝົດນີ້ໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣາຫມະນ

Verse 111

भस्मना मण्डलं कार्यं पङ्क्ति दोषनिवारकम् ॥ अग्निकार्यं ततः कृत्वा अन्नं च परिवेषयेत् ॥

ພຶງເຮັດວົງມົນດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າ ເພື່ອຂັບໄລ່ໂທດ/ອັບມົງຄົນທີ່ກະທົບແຖວການຮັບປະທານ; ແລ້ວເຮັດພິທີໄຟ (agni-kārya) ເສັດ ຈຶ່ງເສີບອາຫານ

Verse 112

तत्र कार्यो न सङ्कल्पः पितॄन्नुद्दिश्य सुन्दरी ॥ यथासुखेन भोक्तव्यमिति ब्रूयाद्द्विजं प्रति ॥

ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ນາງຜູ້ງາມ ບໍ່ພຶງຕັ້ງ saṅkalpa ໂດຍອ້າງເຖິງບັນພະບຸລຸດ; ແຕ່ພຶງກ່າວແກ່ທະວິຊະວ່າ “ຂໍໃຫ້ຮັບປະທານຢ່າງສະບາຍ ຕາມປາຖະໜາ”

Verse 113

रक्षोघ्नमन्त्रपाठांश्च श्रावयीत विचक्षणः ॥ तृप्तं तु ब्राह्मणं दत्त्वा दद्याद्वै विकिरं ततः ॥

ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ຮູ້ຄວນໃຫ້ມີການສວດມົນຕຣາຮັກໂສຄະນະເພື່ອທຳລາຍອະສູນຮັກສະ ໃຫ້ໄດ້ຍິນ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ບຳລຸງແລະນັບຖືພຣາຫມະນໃຫ້ອິ່ມໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍວິກິຣາ ຄືເຄື່ອງບູຊາທີ່ໂປຍກະຈາຍ.

Verse 114

उत्तरीयासनं दत्त्वा पिण्डप्रश्नं तु कारयेत् ॥ दक्षिणाभिमुखो भूत्वा दर्भानास्तीर्य भूतले ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອຸຕຕະຣີຍ (ຜ້າຄຸມທ່ອນເທິງ) ແລະອາສນະແລ້ວ ຈຶ່ງໃຫ້ເຮັດປິນຑະ-ປະສະນະ ຄືການສອບຖາມວ່າດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະ. ຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ແລ້ວປູຫຍ້າດັຣພະໃສ່ພື້ນດິນ.

Verse 115

पिण्डदानं प्रकुर्वीत पित्रादित्रितये तथा ॥ पिण्डानां पूजनं कार्यं तन्तुवृद्ध्यै यथाविधि ॥

ຄວນກະທຳປິນຑະທານແກ່ປິຕຣະສາມ ຄືບັນພະບຸລຸດສາມຊັ້ນເລີ່ມຈາກພໍ່. ການບູຊາປິນຑະທັງຫຼາຍຄວນເຮັດຕາມພິທີກົດລະບຽບ ເພື່ອໃຫ້ສາຍສະກຸນສືບຕໍ່ເຈຣິນ.

Verse 116

ब्राह्मणस्य च हस्ते तु दद्यादक्षय्यमात्मवान् ॥ दक्षिणाभिः प्रतोष्यापि स्वस्ति वाच्यं विसर्जयेत् ॥

ຜູ້ມີການຄວບຄຸມຕົນເອງຄວນວາງທານອັກສັຍຍະ (ທານບໍ່ເສື່ອມ) ໃສ່ມືພຣາຫມະນ. ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ທ່ານພໍໃຈດ້ວຍທັກສິນາແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວຄຳ ‘ສະວັສຕິ’ ເປັນຄຳອວຍພອນ ແລ້ວສົ່ງທ່ານກັບ.

Verse 117

पिण्डास्त्रयस्तु वसुधे यावत्तिष्ठन्ति भूतले ॥ अप्यायमानाः पितरस्तावत्तिष्ठन्ति वै गृहे ॥

ໂອ ວະສຸທາ (ແຜ່ນດິນເອີຍ) ຕາບໃດທີ່ປິນຑະສາມກ້ອນຍັງຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ຕາບນັ້ນບັນພະບຸລຸດທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ຮັບການຫຼໍ່ລ້ຽງ ຈະຍັງສະຖິດຢູ່ໃນເຮືອນ.

Verse 118

वैष्णवी काश्यपी चेति अक्षया चेति नामतः ॥ भक्षयेत्प्रथमं पिण्डं पत्न्यै देयं तु मध्यमम् ॥

ພວກນີ້ມີນາມວ່າ ‘ໄວສະນະວີ’ ‘ກາສະຍະປີ’ ແລະ ‘ອັກຊະຍາ’ ຕາມນາມ. ຄວນບໍລິໂພກ piṇḍa ກ້ອນທໍາອິດ; ສ່ວນກ້ອນກາງຄວນມອບໃຫ້ພັນລະຍາ.

Verse 119

तृतीयमुदके दद्याच्छ्राद्धे एवं विधिः स्मृतः ॥ पितृदेवांश्च विसृजेत् ततश्च प्रणमेत् तान् ॥

piṇḍa ກ້ອນທີສາມຄວນນໍາໄປວາງໃນນໍ້າ; ໃນພິທີ śrāddha ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຈື່ຈໍາກັນ. ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງ pitṛ-deva ກັບຄືນ ແລະພາຍຫຼັງຈຶ່ງກໍ່ນົບນ້ອມກາບໄຫວ້ພວກທ່ານ.

Verse 120

एवं दत्तेन तुष्यन्ति पितृदेवा न संशयः ॥ दीर्घायुष्यं प्रयच्छन्ति पुत्रपौत्रधनानि च ॥

ເມື່ອຖວາຍທານຕາມວິທີນີ້ pitṛ-deva ຈະພໍໃຈ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ພວກທ່ານປະທານອາຍຸຍືນ ແລະຍັງປະທານລູກ ຫຼານ ແລະຄວາມຮັ່ງມີອີກດ້ວຍ.

Verse 121

ज्ञानोत्तमेषु विप्रेषु दद्याच्छ्राद्धं विधानतः ॥ अन्यथा तत्तु वै श्राद्धं निष्फलं नास्ति संशयः ॥

ຄວນຖວາຍ śrāddha ຕາມວິທີກໍານົດ ແກ່ brāhmaṇa ຜູ້ເປັນເລີດໃນຄວາມຮູ້. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ śrāddha ນັ້ນຈະໄຮ້ຜົນແທ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 122

मन्त्रहीनं क्रियाहीनं यः श्राद्धं कुरुते द्विजः ॥ मद्भक्तस्यासुरेन्द्रस्य फलं भवति भागतः ॥

ຖ້າ dvija ຜູ້ໜຶ່ງເຮັດ śrāddha ໂດຍຂາດມົນຕຣາ ແລະຂາດການປະຕິບັດອັນຖືກຕ້ອງ ຜົນຂອງມັນຈະໄປເປັນສ່ວນແກ່ asura-indra ຜູ້ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 123

उद्धरेद्यदि पात्रं तु ब्राह्मणो ज्ञानवर्जितः॥ राक्षसैर्ह्रियते तच्च भुञ्जतस्तस्य सुन्दरि॥

ແຕ່ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ຂາດຄວາມຮູ້ ຍົກຕົນເປັນປາຕຣ (ຜູ້ຮັບອັນຄວນ) ແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ງາມ, ເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນກ່າວກັນວ່າຖືກພວກຣາກສະສາລັກໄປ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງບໍລິໂພກ។

Verse 124

एतत्ते कथितं भद्रे पितृकार्यमनुत्तमम्॥ उत्पतिश्चैव दानं च यत्पुण्यं कथितं तव॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ພິທີສູງສຸດເພື່ອບັນພະບຸລຸດ (pitṛkārya) ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ; ແລະບຸນ (puṇya) ອັນເກີ່ຍວກັບການເກີດຂຶ້ນຂອງຜົນ ແລະການໃຫ້ທານ (dāna) ກໍໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 125

अपरं चापि वसुधे किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि।

ແລະຍັງມີອີກ ໂອ ວະສຸທາ (ແຜ່ນດິນ), ເຈົ້າປາດຖະນາຈະຟັງອັນໃດອີກ?

Verse 126

करिष्यन्ति च ये श्राद्धं श्रद्धया ज्ञानिनो जनाः॥ तत्सर्वं कथयिष्यामि श्रूयतां शुभ लोचने॥

ແລະບັນດາຜູ້ຮູ້ຜູ້ຈະປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍສັດທາ, ທັງໝົດນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ; ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາອັນເປັນມງຄົດ।

Verse 127

तस्करा लेखकाऱाश्च याजका रङ्गकारकाः॥ शौलिका गिरिका ये च दाम्भिका ये च माधवि॥

ພວກໂຈນ, ພວກນັກຂຽນ/ອາລັກ, ພວກຢາຊະກະ (ຜູ້ປະກອບຍັດເປັນອາຊີບ), ແລະພວກນັກສະແດງ; ທັງພວກ ເຊົາລິກະ, ກິຣິກະ, ແລະຜູ້ຫຼອກລວງມີມານະ—ໂອ ມາທະວີ।

Verse 128

प्रेतान्नं भुञ्जमानास्तु श्राद्धमर्हन्ति ये द्विजाः॥ तेषां दोषं प्रवक्ष्यामि भुक्तं भोजयते तु सः॥

ສໍາລັບດວິຊະຜູ້ກິນ ‘ເປຣຕານນະ’ ແຕ່ຍັງຖືກນັບວ່າຄວນໄດ້ຮັບອາຫານສຣາດທະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂທດຂອງເຂົາ; ແທ້ຈິງເຂົາໃຫ້ຄົນອື່ນກິນຂອງທີ່ກິນແລ້ວ.

Verse 129

स्वागतं च तथा कृत्वा पाद्यार्थं सलिलं शुचि॥ पाद्यं दत्त्वा तु विप्राय गृहस्याभ्यन्तरं नयेत्॥

ເມື່ອໄດ້ຕ້ອນຮັບຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງນໍານ້ໍາສະອາດສໍາລັບລ້າງຕີນມາຖວາຍ; ແລ້ວໃຫ້ປາດຍະແກ່ພຣາຫມະນ ແລະນໍາທ່ານເຂົ້າໄປພາຍໃນເຮືອນ

Verse 130

उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा दद्याच्छान्त्युदकानि च॥ प्रणम्य शिरसा भूमौ निवापस्य च धारिणीः॥

ເມື່ອຊໍາລະຕົນໂດຍແຕະນ້ໍາໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ພຶງຖວາຍນ້ໍາແຫ່ງການສະງົບ (ຊານຕີ-ອຸດກະ) ດ້ວຍ; ແລະກ້ມສີສະຈົນແຕະດິນ ເພື່ອນັບຖືບັນດາຜູ້ຖືກ່ຽວກັບນິວາປະ

Verse 131

वेदविद्याव्रतस्नातो सुविमृष्टान्नभोजकः॥ ईदृशान्भोजयेच्छ्राद्धे पितृयज्ञेषु माधवि॥

ຜູ້ໃດຊໍານານໃນເວທະແລະວິຊາ ສໍາເລັດວຣະຕະແລະອາບນ້ໍາພິທີແລ້ວ ແລະກິນອາຫານບໍລິສຸດທີ່ປຸງແຕ່ງດີ—ໂອ ມາທະວີ, ໃນສຣາດທະແລະພິຕຣະຍັຊຍະ ພຶງໃຫ້ອາຫານແກ່ຄົນເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 132

प्रणम्य शिरसा देवीर्निर्वापस्य च धारिणीः॥ वैष्णवी काश्यपी चेति अजया चेति नामतः॥

ພຶງກ້ມສີສະນອບນ້ອມ ເພື່ອນັບຖືເທວີຜູ້ເປັນຜູ້ຖືກ່ຽວກັບນິຣວາປະ—ຕາມນາມຄື: ໄວສະນະວີ, ກາສະຍະປີ, ແລະ ອະຊະຍາ

Verse 133

अज्ञानतमसारूढा निकृतिज्ञाः शठास्तथा ॥ स्नेहपाशशतेनैव पच्यन्ते नरके नराः

ຜູ້ຄົນທີ່ຈົມຢູ່ໃນຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ ຮູ້ການຫລອກລວງ ແລະປະພຶດຄົດຄຽວ ຖືກຕົ້ມທຸກທໍລະມານໃນນະລົກ ໂດຍຖືກຜູກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງຄວາມຍຶດຕິດນັບຮ້ອຍ។

Verse 134

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च ॥ सोमलोकेषु मोदन्ते क्षुत्तृड्भ्यां च विवर्जिताः

ຕະຫຼອດຫົກໝື່ນປີ ແລະອີກຫົກສິບຮ້ອຍປີດ້ວຍ ພວກເຂົາຍິນດີຢູ່ໃນໂລກຂອງໂສມະ ປາດສະຈາກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ຳ។

Verse 135

पुनश्चान्यत्प्रवक्ष्यामि पितृयज्ञेषु सुन्दरी ॥ दद्याद्वै ब्राह्मणमुखे नाग्नौ तु जुहुयात्क्वचित्

ໂອ້ນາງຜູ້ງາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍອີກປະການໜຶ່ງເກືອບກ່ຽວກັບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະຍັດຍະ): ຄວນໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນໂດຍກົງ ເອີ້ນວ່າໃສ່ “ປາກ” ຂອງພຣາຫມັນ; ແຕ່ບໍ່ຄວນຖວາຍລົງໃນໄຟເລີຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດກໍຕາມ।

Verse 136

दृष्ट्वा पितामहं देवं प्रणम्य सहसा क्षितौ ॥ अत्रिपुत्रेण सोमेन भाषितो वै पितामहः

ເມື່ອເຫັນພິຕາມະຫະຜູ້ເປັນເທວະ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນດິນຢ່າງວ່ອງໄວ ໂສມະ ບຸດຂອງອະຕຣິ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ພິຕາມະຫະແທ້ໆ।

Verse 137

ब्राह्मणानां हितार्थाय निर्मिता विष्णुमायया ॥ तर्पिताः पितृयज्ञेषु पितरोऽजीर्णपीडिताः

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ລະບົບນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍມາຍາຂອງພຣະວິສນຸ; ໃນພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ ບັນພະບຸລຸດທັງຫຼາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອຖືກທຸກຂ໌ຈາກອາການຍ່ອຍບໍ່ດີ (ອະຊີຣະນ)។

Verse 138

एवं तु प्रथमं श्राद्धं दद्यादग्नेरवसुन्धरे ॥ उद्दिश्य च पितॄन्देवी तर्पयित्वा द्विजातयः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຄວນຖວາຍສຣາດທະຄັ້ງທໍາອິດຕາມວິທີນີ້ ໂດຍແຍກອອກຈາກການບູຊາໄຟ; ໂອ ເທວີ ເມື່ອອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະເຮັດຕັຣປະນະແລ້ວ ຜູ້ເປັນທະວິຊະຄວນດໍາເນີນພິທີຕໍ່ໄປ