Adhyaya 189: Section on the Origin and Procedure of Piṇḍa-Rites (Funerary Offerings) and Donor–Recipient Purification

Verse 1

अथ पिण्डकल्पोत्पत्तिप्रकरणम्॥ धरन्युवाच॥ श्रुतं श्राद्धं यथावृत्तं शौचाशौचांश्च सर्वशः॥ चतुर्णामपि वर्णानां प्रेतभोज्यं यथाविधि॥

ບັດນີ້ແມ່ນພາກວ່າດ້ວຍການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງວິທີປິນຑະ. ພຣະທຣະນີກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຕາມທີ່ປະຕິບັດກັນ, ແລະຂໍ້ກໍານົດເລື່ອງສຸຈິ-ອະສຸຈິທັງປວງ; ພ້ອມທັງອາຫານທີ່ກໍານົດໃຫ້ແກ່ປຣະເຕະ ສໍາລັບວັນນະທັງ 4 ຕາມວິທີ.”

Verse 2

उत्पन्नं संशयं मेऽद्य भगवन् वक्तुमर्हसि॥ चातुर्वर्ण्येषु सर्वेषु दद्याद्दानं द्विजोत्तमे॥

“ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ມື້ນີ້ຄວາມສົງໄສໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍພຣະອົງຊີ້ແຈງ. ໃນບັນດາວັນນະທັງ 4, ໂອ ທະວິໂຈຕະມະ, ຄວນໃຫ້ທານແກ່ໃຜ?”

Verse 3

प्रतिगृह्णन्ति ये तत्र प्रेतभागं विशेषतः ॥ अनिष्टं गर्हितं तत्र प्रेतेन सह भोजनम्

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນຮັບເອົາໂດຍພິເສດສ່ວນທີ່ຈັດໄວ້ໃຫ້ແກ່ເປຣຕ (ຜູ້ຕາຍ) ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນກິນຮ່ວມກັບເປຣຕ; ອາຫານນັ້ນຖືກນັບວ່າບໍ່ພຶງປາດຖະໜາ ແລະນ່າຕຳນິ.

Verse 4

भुक्त्वा तेषां द्विजो देव मुच्यते केन कर्मणा ॥ कथं ते तारयिष्यन्ति दातारं पुरुषोत्तम

“ເມື່ອກິນສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ເທວະ ດ້ວຍກຳອັນໃດ ທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຈຶ່ງພົ້ນຈາກໂທດ? ແລະ ໂອ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ເຂົາຈະຊ່ວຍຜູ້ໃຫ້ທານໃຫ້ຂ້າມພົ້ນໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 5

प्रणयात् स्त्रीस्वभावेन पृच्छामि त्वां जनार्दन ॥ एवमुक्तोऽपि भूम्या असौ शङ्खदुन्दुभिनिःस्वनः

“ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກ ແລະຕາມນິໄສຂອງສະຕຣີ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງທູນຖາມພຣະອົງ ໂອ ຊະນາຣະດະນະ।” ເມື່ອແຜ່ນດິນກ່າວດັ່ງນີ້ ພຣະອົງ—ກັງວານດຸຈສັງຂ໌ແລະກອງດຸນທຸພີ—(ກໍຕຽມຈະຕອບ)

Verse 6

वराहरूपी भगवान् प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे वरारोहे यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຮູບວະຣາຫະ ໄດ້ຕອບວະສຸນທະຣາ; ສຣີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ດີແທ້ ໂອ ພູມິ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ທູນຖາມເຮົາເລື່ອງນີ້”

Verse 7

कथयिष्यामि ते देवि तारयन्ति यथा द्विजाः ॥ भुक्त्वा तु प्रेतभोज्यानि ब्राह्मणो ज्ञानदुर्बलः

“ໂອ ເທວີ ເຮົາຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງວ່າ ພວກທະວິຊະກໍ່ໃຫ້ເກີດການຂ້າມພົ້ນໄດ້ແນວໃດ; ແຕ່ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ອ່ອນແອໃນປັນຍາ ໄດ້ກິນອາຫານທີ່ຈັດໄວ້ເພື່ອເປຣຕ,”

Verse 8

विशोधनार्थं देहस्य उपवासं तु कारयेत् ॥ अहोरात्रोषितो भूत्वा विप्रो ज्ञानेन संयुतः

ເພື່ອຊໍາລະກາຍ ຄວນປະຕິບັດອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ)។ ເມື່ອສໍາຮອງຕົນຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ ພຣາຫມັນຜູ້ມີຍານຍ່ອມດໍາເນີນພິທີຕໍ່ໄປ।

Verse 9

पूर्वसन्ध्यां विनिर्वर्त्य कृत्वा चैवाग्नितर्पणम् ॥ तिलोहोमं प्रकुर्वीत शान्तिमङ्गलपाठकः

ເມື່ອສໍາເລັດສັນທະຍາຕອນເຊົ້າ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ໄຟແລ້ວ ຄວນເຮັດຕິລະໂຫມະ (ບູຊາງາ) ພ້ອມສວດມົນຊານຕິແລະມັງຄະລະ

Verse 10

औदुम्बरे च पात्रे च कृत्वा शान्त्युदकानि च ॥ प्रोक्षयेच्च गृहं सर्वं यत्रातिष्ठत्स्वयं द्विजः

ແລະເມື່ອຈັດທໍານ້ໍາຊານຕິ (śānty-udaka) ໃນພາຊະນະໄມ້ອຸດຸມພະຣະ ແລ້ວ ຄວນປະພົມນ້ໍາໃຫ້ທົ່ວເຮືອນທັງໝົດ ບ່ອນທີ່ທະວິຊະນັ້ນເຄີຍພັກອາໄສ

Verse 11

देवाश्चाग्निमुखाः सर्वे तर्पयित्वा विभागशः ॥ भूतानां च बलिं दद्याद् ब्राह्मणेभ्यश्च भोजनम्

ເມື່ອຖວາຍຕັຣປະນະໃຫ້ເທວະທັງປວງຜູ້ມີໄຟເປັນປາກ ຕາມສ່ວນອັນຄວນແລ້ວ ຄວນຖວາຍບະລິແກ່ພູຕະ ແລະຈັດອາຫານໃຫ້ພຣາຫມັນ

Verse 12

एका गास्तु प्रदातव्या पापक्शयकरी तदा ॥ एवं तु कुरुते यश्च स याति परमां गतिम्

ແລ້ວຄວນຖວາຍທານງົວໜຶ່ງຕົວ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ບາບຫຼຸດຫາຍ। ຜູ້ໃດປະພຶດດັ່ງນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 13

प्रेतान्ने चोदरस्थे तु कालधर्ममुपागतः ॥ आकल्पं नरके घोरं वसमानः सुदुःखितः ॥

ເມື່ອອາຫານທີ່ຖວາຍແກ່ຜູ້ຕາຍ (ເປຣຕານນະ) ຢູ່ໃນທ້ອງຂອງຜູ້ໃດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຖິງກົດແຫ່ງຄວາມຕາຍຕາມການເວລາ; ອາໄສຢູ່ໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານກົວຈົນຄົບໜຶ່ງກັລປະ ແລະທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ.

Verse 14

प्राप्नोति राक्षसत्वं वै ततो मुच्येत किल्बिषात् ॥ प्रायश्चित्तं तु कर्त्तव्यं दातृभोक्तृसुखावहम् ॥

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ສະພາບເປັນຣາກສະສາແທ້; ຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງອາດພົ້ນຈາກບາບໄດ້. ແຕ່ພຶງກະທຳພິທີຊຳລະບາບ (ປຣາຍັດຈິຕຕະ) ອັນນຳສຸກສະຫວັດດີແກ່ທັງຜູ້ໃຫ້ ແລະຜູ້ຮັບ/ຜູ້ບໍລິໂພກ.

Verse 15

गोहस्त्यश्वधनादीनि सागरान्तानि माधवि ॥ प्रतिगृह्णन्ति ये विप्रा मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥

ໂອ ມາທະວີ, ບຣາຫມັນຜູ້ຮັບທານ—ງົວ, ຊ້າງ, ມ້າ, ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ທານທີ່ຂະຫຍາຍໄປຈົນເຖິງແຜ່ນດິນທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ—ຍ່ອມຮັບດ້ວຍມັນຕຣາ ແລະຕາມພິທີກຳນົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 16

प्रायश्चित्तं चरेद्यस्तु स तारयति निश्चितम् । द्विजो ज्ञानॆन सम्पन्नो वेदाभ्यासरतः सदा ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດປະພຶດປຣາຍັດຈິຕຕະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍໃຫ້ (ຜູ້ອື່ນ) ພົ້ນໄດ້ແນ່ນອນ. ດວິຊະຜູ້ພ້ອມດ້ວຍປັນຍາ ແລະອຸທິດຕົນໃນການຝຶກຝົນວິດະສຶກສາເວທະເປັນນິດ ແມ່ນຜູ້ກະທຳນັ້ນ.

Verse 17

स तारयति चात्मानं दातारं नैव संशयः ॥ ब्राह्मणो नावमन्तव्यस्त्रिभिर्वर्णैर्धराधरे ॥

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນທັງຕົນເອງ ແລະຜູ້ໃຫ້ທານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂອ ຜູ້ທົນຮັບແຜ່ນດິນ, ຊົນທັງສາມວັນນະບໍ່ພຶງດູໝິ່ນບຣາຫມັນ.

Verse 18

दैवे च जन्मनक्षत्रे श्राद्धकाले च पर्वसु ॥ प्रेतकार्येषु सर्वेषु परीक्ष्य निपुणं द्विजम् ॥

ໃນພິທີບູຊາເທວະ, ໃນເວລາປະຕິບັດຕາມນັກສັດກຳເນີດ, ໃນການທຳສຣາດທະ ແລະໃນວັນພະວະ/ບຸນງານ—ທັງໝົດໃນພິທີກ່ຽວກັບຜູ້ລ່ວງລັບ—ຄວນກວດສອບກ່ອນ ແລ້ວເລືອກດວິຊະຜູ້ຊຳນານເປັນຜູ້ປະກອບພິທີ।

Verse 19

क्षमायुक्तं च शास्त्रज्ञमहिंसायां रतं तथा ॥ एभिर्गुणैस्तु संयुक्तं ब्राह्मणं प्राप्य सत्वरः ॥

ເມື່ອໄດ້ພົບພຣາຫມັນໂດຍໄວ ຜູ້ມີຄວາມອົດທົນ ຮູ້ຊັດໃນຊາສະຕຣາ ແລະຍິນດີໃນອະຫິງສາ—ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນເຫຼົ່ານີ້—ກໍພຶງດຳເນີນຕາມຄວນແກ່ການ

Verse 20

दद्याद्दानानि विप्राय स वै तारयितुं क्षमः ॥ कुण्डगोलेषु यद्दत्तं निष्फलं तत्तु जायते ॥

ຄວນໃຫ້ທານແກ່ວິປຣ (ພຣາຫມັນ) ເພາະທ່ານສາມາດນຳໃຫ້ພົ້ນໄດ້ແທ້; ແຕ່ທານທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ເປັນກຸນຑະ ຫຼື ໂກລ ຍ່ອມກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ

Verse 21

कुण्डगोलं प्रतिग्राही दातारं चाप्यधो नयेत् ॥ पित्र्ये कर्मणि चैकेन तु कुण्डं वा गोलकं तथा ॥

ຜູ້ຮັບທານທີ່ເປັນກຸນຑະ ຫຼື ໂກລ ຍ່ອມນຳຜູ້ໃຫ້ໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳ; ແລະໃນພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ ແມ່ນແຕ່ມີພຽງຄົນດຽວທີ່ເປັນກຸນຑະ ຫຼື ໂກລະກະ ກໍຍັງບັ່ນທອນພິທີນັ້ນ

Verse 22

दृष्ट्वा तं पितरो यान्ति निराशा निरयं द्रुतम् ॥ दैवे कर्मणि चैवं तु तेषां दत्तं सुनिष्फलम् ॥

ເມື່ອບັນພະບຸລຸດເຫັນຄົນແບບນັ້ນ ພວກທ່ານຈະຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງດັບ ແລະໄປສູ່ທີ່ແຫ່ງທຸກຂ໌ໂທດໂດຍໄວ; ແລະໃນພິທີບູຊາເທວະກໍເຊັ່ນກັນ ທານທີ່ໃຫ້ແບບນັ້ນຍ່ອມໄຮ້ຜົນໂດຍສິ້ນເຊີງສຳລັບພວກທ່ານ

Verse 23

तस्माद्दानं न दातव्यमपात्राय यशस्विनि ॥ अत्रार्थे यत्पुरा वृत्तं तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ບໍ່ຄວນຖວາຍທານແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ບໍ່ສົມຄວນ (ອະປາຕຣ) ໃນເລື່ອງນີ້ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຈົ່ງຟັງເຫດການໃນການກ່ອນເປັນອຸທາຫອນ।

Verse 24

अवन्तीविषये कश्चिद्राजा ह्यत्यन्तधार्मिकः ॥ नाम्ना मेधातिथिश्चैव मनुवंशविवर्धनः ॥

ໃນແຂວງອະວັນຕີ ມີກະສັດອົງໜຶ່ງ ຜູ້ເຄັ່ງຄັດໃນທຳມະຢ່າງຍິ່ງ ນາມວ່າ ເມທາຕິຖິ ຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສານຂອງມະນຸ।

Verse 25

राज्ञः पुरोहितश्चासीच्छन्द्रशर्मा द्विजोत्तमः ॥ आत्रेयगोत्रे चोत्पन्नो वेदवादरतः सदा ॥

ປຸໂຣຫິດຂອງກະສັດນັ້ນ ຊື່ ຈັນທຣະສະຣະມາ ເປັນພຣາຫມະນຜູ້ຍິ່ງ ເກີດໃນໂຄດຣະອາຕເຣຍ ແລະສະໝັກສົມານຢູ່ເສມອໃນວາທະແລະການສຶກສາພຣະເວດ।

Verse 26

स राजा ब्राह्मणेभ्यश्च गा ददाति दिने दिने ॥ शतं दत्त्वा विधानॆन पृष्ठाद्भुङ्क्ते नराधिपः ॥

ກະສັດນັ້ນ ຖວາຍໂຄແກ່ພຣາຫມະນທຸກມື້ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍຕາມພິທີແລ້ວ ນະຣາທິບຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານພາຍຫຼັງ।

Verse 27

गते बहुतिथे काले राज्ञो मेधातिथेः पितुः ॥ श्राद्धस्य दिवसः प्राप्तो वैशाखे वरवर्णिनि ॥ विप्रानाह्वापयामास पितुर्वै श्राद्धकारणात् ॥

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ວັນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ແກ່ພໍ່ຂອງກະສັດ ເມທາຕິຖິ ກໍມາຮອດ—ໃນເດືອນ ໄວສາຂະ ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ ເພື່ອປະຕິບັດພິທີສຣາດທະແກ່ບິດາ ພຣະອົງໄດ້ເຊີນພຣາຫມະນທັງຫຼາຍມາ।

Verse 28

श्राद्धं कृत्वा तु विधिवत्पिण्डान्निर्वाप्य यत्नतः ॥ श्राद्धसंकल्पितं चान्नं विप्रेभ्यः प्रददौ बहु ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະຕາມຫຼັກວິທີ ແລະຖວາຍປິນດະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ມອບອາຫານທີ່ກຳນົດໄວ້ດ້ວຍສັງກັນປະແຫ່ງສຣາດທະໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະຢ່າງອຸດົມ।

Verse 29

तन्मध्ये ब्राह्मणः कश्चिद्गोलकोऽवस्थितस्तदा ॥ श्राद्धे संकल्पितं चान्नं तस्मै दत्तं विधानतः ॥

ໃນຫມູ່ນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ມີພຣາຫມະນະຄົນໜຶ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ໂກລະກະ’; ອາຫານທີ່ຕັ້ງສັງກັນປະໄວ້ເພື່ອສຣາດທະ ຈຶ່ງຖືກມອບໃຫ້ເຂົາຕາມພິທີ

Verse 30

तेनैव श्राद्धदोषेण राज्ञस्तु पितरस्तदा ॥ स्वर्गाद्भ्रष्टावलम्बन्ते वने कण्टकसंयुते ॥

ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງສຣາດທະນັ້ນເອງ ບັນພະບຸລຸດຂອງພຣະຣາຊາໃນເວລານັ້ນ ຕົກຈາກສະຫວັນ ແລະຕ້ອງຫ້ອຍຄ້າງຢູ່ໃນປ່າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໜາມ

Verse 31

क्षुत्पिपासार्दिता नित्यं क्रन्दन्ते च पुनः पुनः ॥ कदाचिद्दैवयोगेन राजा मेधातिथिः स्वयम् ॥

ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມຫິວນ້ຳບີບຄັ້ນຢູ່ເປັນນິດ ພວກເຂົາຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນຊ້ຳໆ. ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍດວງຊະຕາພາໃຫ້ ພຣະຣາຊາເມທາຕິຖິ ເສດັດມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ

Verse 32

मृगयार्थं गतस्तत्र द्वित्रैः परिजनैर्वृतः ॥ तत्रावलम्बतो दृष्ट्वा तानपृच्छद्द्विजप्रियः ॥

ພຣະອົງໄປທີ່ນັ້ນເພື່ອລ່າສັດ ໂດຍມີຜູ້ຕິດຕາມສອງຫຼືສາມຄົນ. ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາຫ້ອຍຄ້າງຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກ ພຣະຣາຊາຜູ້ນັບຖືພຣາຫມະນະຈຶ່ງຖາມໄຖ່ພວກເຂົາ

Verse 33

के भवन्तोऽत्र सम्प्राप्ता दशामेतां सुदुःखिताः ॥ केन कर्मविपाकेन भवन्तः कथयन्तु मे ॥

ພວກເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ ແລະຕົກຢູ່ໃນສະພາບທຸກຂ໌ເສົ້າຢ່າງຫນັກນີ້? ເພາະວິບາກແຫ່ງກຳໃດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ? ຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າເຖີດ।

Verse 34

पितर ऊचुः ॥ अस्मद्वंशकरो नित्यं नाम्ना मेधातिथिः प्रभुः ॥ वयं तस्यैव पितरो नरकं गन्तुमुद्यताः ॥

ບັນພະບຸລຸດກ່າວວ່າ: “ຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍນາມ ເມທາຕິຖິ ຜູ້ສືບຕໍ່ວົງສາຂອງພວກເຮົາຢູ່ເປັນນິດ ແມ່ນລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາແທ້ໆແມ່ນບິດາບັນພະບຸລຸດຂອງລາວ ແລະກຳລັງຈະໄປສູ່ນະລົກ.”

Verse 35

तेषां तु वचनं श्रुत्वा राजा दुःखसमन्वितः ॥ उवाच तान्पितॄन्सर्वान्सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ພະຣາຊາກໍຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຄອບງຳ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບບັນພະບຸລຸດທັງປວງດ້ວຍວາຈາປອບໂຍນດັ່ງນີ້:

Verse 36

मेधातिथिरुवाच ॥ मेधातिथिरहं नाम्ना भवन्तः पितरो मम ॥ केन वै कर्मदोषेण निरयं गन्तुमुद्यताः ॥

ເມທາຕິຖິກ່າວວ່າ: “ຂ້າມີນາມວ່າ ເມທາຕິຖິ ແລະພວກເຈົ້າແມ່ນບິດາບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າ. ເພາະຄວາມຜິດແຫ່ງກຳໃດ ຈຶ່ງຈະໄປສູ່ ‘ນິຣະຍະ’ ສະຖານທີ່ລົງໂທດ?”

Verse 37

तत्र दुःखं महद्भुक्त्वा पुनर्गच्छामहे दिवम् ॥ पुत्र त्वं चैव दाता च सर्वलोकहिते रतः ॥

“ເມື່ອໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພວກເຮົາຈະກັບໄປສູ່ເທວະໂລກອີກຄັ້ງ. ແລະເຈົ້າລູກເອີຍ ເຈົ້າເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ ອຸທິດຕົນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງປວງ.”

Verse 38

असंख्यातास्त्वया दत्ता गावः सुबहुदक्षिणाः ॥ तेन पुण्येन गच्छामः स्वर्गं ह्यतिसुखप्रदम् ॥

ທ່ານໄດ້ຖວາຍງົວເປັນທານຈຳນວນນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະໄດ້ມອບທັກສິນາ (ທານແກ່ພຣາຫມະນ) ຢ່າງອຸດົມ. ໂດຍບຸນນັ້ນ ພວກເຮົາໄປສູ່ສະຫວັນ ອັນໃຫ້ສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 39

तत्र चान्नं न विद्येत येन तृप्तिर्भविष्यति ॥ पुनः श्राद्धं त्वया कार्यं पितॄणां तृप्तिदायकम् ॥

ແຕ່ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີອາຫານໃດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມອິ່ມໃຈໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານພຶງປະກອບພິທີ Śrāddha ອີກຄັ້ງ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ອິ່ມໃຈ.

Verse 40

तेषां तु वचनं श्रुत्वा मेधातिथिरगाद्गृहम् ॥ आहूय चन्द्रशर्माणं गुरुं वचनमब्रवीत् ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຂົາ ເມທາຕິຖິ ກໍໄປຍັງເຮືອນ. ແລ້ວໄດ້ເຊີນອາຈານຂອງຕົນ ຈັນທຣະຊຣະມາ ແລະກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້.

Verse 41

इत्युक्तमात्रे वचने चन्द्रशर्मा पुरोहितः ॥ आहूतवान्द्विजान्सर्वान्वेदपाठकृतश्रमान् ॥

ທັນທີທີ່ກ່າວຄຳນັ້ນ ຈັນທຣະຊຣະມາ ຜູ້ເປັນປຸໂຣຫິດ ກໍໄດ້ເອີ້ນບັນດາດວິຊະທັງໝົດ—ຜູ້ທີ່ເພີຍແຮງໃນການສວດພຣະເວດ—ໃຫ້ມາພ້ອມ.

Verse 42

साधून्क्षान्तान्कुलीनांश्च सुशीलान्मानवर्जितान् ॥ राज्ञा तु कारयामास श्राद्धं विधिविदां वरः ॥

ທ່ານຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ພິທີກຳ ໄດ້ໃຫ້ພຣະຣາຊາຈັດພິທີ Śrāddha ຕາມຫຼັກວິທີ ໂດຍໃຊ້ຄົນດີ—ອົດທົນ ມີຊາດຕະກູນດີ ປະພຶດດີ ແລະປາສະຈາກຄວາມຖືຕົວ.

Verse 43

कृते श्राद्धे ततः पश्चात्पिण्डान्निर्वाप्य यत्नतः ॥ ब्राह्मणान्भोजयामास दक्षिणाभिः प्रपूज्य च ॥

ເມື່ອປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ສຳເລັດແລ້ວ ຈຶ່ງຈັດວາງເຄື່ອງບູຊາ ປິນຑະ (piṇḍa) ຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລ້ວນິມົນພຣາຫມະນ໌ໃຫ້ຮັບປະທານ ພ້ອມຖວາຍທັກສິນາ (dakṣiṇā) ເພື່ອຖືກຕ້ອງຕາມທຳນຽມ។

Verse 44

मेधातिथिरुवाच ॥ चन्द्रशर्मन् पुनः श्राद्धं करिष्ये पितुरद्य वै ॥ आहूयन्तां द्विजाः सर्वे कुण्डगोलकवर्जिताः ॥

ເມທາຕິຖິ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈັນທຣະຊະຣະມັນ, ມື້ນີ້ແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້ບິດາອີກຄັ້ງ. ຈົ່ງເຊີນດວິຊະ (dvija) ທັງໝົດ—ຍົກເວັ້ນຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຸນຑະ (kuṇḍa) ແລະ ໂກລະກະ (golaka).”

Verse 45

पश्चाद्विसर्जयामास स्वयं तु बुभुजे नृपः ॥ भुक्त्वा पुनर्वनं गत्वा दृष्टवांश्च स्वकान्पितॄन् ॥

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ສົ່ງແຂກກັບ ແລະກະສັດກໍຮັບປະທານດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອຮັບປະທານແລ້ວ ກໍໄປປ່າອີກຄັ້ງ ແລະໄດ້ເຫັນບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນເອງ।

Verse 46

ऊचुर्विनयसंपन्नाः प्रीतिपूर्वमिदं वचः ॥ स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामः स्वर्गलोकं प्रति प्रभो ॥

ດ້ວຍຄວາມສຸພາບອ່ອນນ້ອມ ພວກເຂົາເວົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທ່ານມີສະຫວັດດີ. ໂອ ພຣະອົງ, ພວກເຮົາຈະເດີນທາງໄປສູ່ ສະຫວັນໂລກ (svargaloka).”

Verse 47

तयोर् दत्तं तु यच्छ्राद्धं निष्फलं तत्स्मृतं बुधैः ॥ दैवे कर्मणि दिव्ये च ब्राह्मणो नैव लभ्यते ॥

ແຕ່ ສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ຖວາຍໃຫ້ຄົນສອງຈຳພວກນັ້ນ ບັນດານັກປັນຍາຈື່ຈຳວ່າ “ບໍ່ມີຜົນ”; ເພາະໃນພິທີສຳລັບເທວະ ແລະໃນກຳອັນສັກສິດ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບພຣາຫມະນ໌ຜູ້ສົມຄວນເປັນຜູ້ຮັບໄດ້ໂດຍວິທີນັ້ນ।

Verse 48

सङ्कल्पयित्वा चान्नं तु गोभ्यो देयं यथाविधि ॥ गवामभावे नद्यां वा क्षिपेदन्नं प्रयत्नतः ॥

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງສັງກັລປະກຳນົດອາຫານແລ້ວ ພຶງຖວາຍໃຫ້ໂຄຕາມພິທີ; ຖ້າບໍ່ມີໂຄ ພຶງລະມັດລະວັງໂຍນອາຫານນັ້ນລົງແມ່ນ້ຳ។

Verse 49

अपात्राय न दातव्यं नास्तिकाय गुरुद्रुहे ॥ गोलकाय न दातव्यं कुण्डाय च विशेषतः ॥

ບໍ່ພຶງໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ບໍ່ສົມຄວນຮັບ (ອະປາຕຣ) ບໍ່ໃຫ້ແກ່ນາສຕິກ ແລະຜູ້ທຳຮ້າຍຄູອາຈານ; ບໍ່ພຶງໃຫ້ແກ່ golaka ແລະໂດຍພິເສດບໍ່ພຶງໃຫ້ແກ່ kuṇḍa.

Verse 50

इत्युक्त्वा पितरः सर्वे गताः स्वर्गाय भामिनि ॥ मेधातिथिरपि प्रायात्स्वपुरं ब्राह्मणैर्वृतः ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ປິຕຣທັງປວງໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ ໂອ ຜູ້ງາມ. ເມທາຕິຖິກໍອອກເດີນທາງໄປຍັງເມືອງຂອງຕົນ ໂດຍມີພຣາຫມະນະຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 51

यदुक्तं पितृभिः सर्वं तच्छकार मुदायुतः ॥ तस्मात्ते कथितं देवि एकोऽपि ब्राह्मणोत्तमः ॥

ທຸກຢ່າງທີ່ປິຕຣໄດ້ກ່າວໄວ້ ລາວໄດ້ປະຕິບັດສຳເລັດດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າວ່າ ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມະນະຜູ້ຍອດຢ່າງດຽວກໍອາດເປັນຕົວຊີ້ຂາດໄດ້.

Verse 52

संतारयति दुर्गेभ्यो विषमेभ्यो न संशयः ॥ एकोऽपि तारितुं शक्तो यथा नावा महज्जलम् ॥

ລາວພາຜູ້ອື່ນຂ້າມພົ້ນອັນຕະລາຍ ແລະທາງທີ່ລຳບາກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວກໍສາມາດພາຂ້າມໄດ້ ເຫມືອນເຮືອທີ່ຂ້າມຫ້ວງນ້ຳໃຫຍ່.

Verse 53

तस्माद्दानं प्रदातव्यं ब्राह्मणाय वसुन्धरे ॥ देवासुरमनुष्याणां गन्धर्वोरगरक्षसाम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ພຶງຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມະນ—ເປັນຈາຣີດທີ່ຖືກຍຶດຖືໃນໝູ່ເທວະ ອະສຸຣ ມະນຸດ ຄັນທັຣວະ ນາກ ແລະ ຣາກສະສາ।

Verse 54

इदानीं च त्वया कार्यमस्मद्धितमनुत्तमम् ॥ गोलकाय न दातव्यं दैवं पित्र्यमथापि वा

ແລະບັດນີ້ ເຈົ້າພຶງເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດສູງສຸດແກ່ພວກເຮົາ: ເຄື່ອງບູຊາ—ຈະເພື່ອເທວະ ຫຼືເພື່ອປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ)—ບໍ່ພຶງມອບໃຫ້ ‘ໂກລະກະ’।

Verse 55

प्राक्स्रोतसं नदीं गत्वा स्नानं कृत्वा विधानतः ॥ पञ्चगव्यं ततः पीत्वा मधुपर्केण संयुतम्

ໄປຫາແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວອາບນ້ຳຕາມພິທີ ຈາກນັ້ນດື່ມປັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya) ທີ່ປະສົມກັບມະທຸປາຣກະ (madhuparka)។

Verse 56

वेदविद्याव्रतस्नातं बहुधर्मनिरन्तरम् ॥ शीलयुक्तं सुसन्तुष्टं धर्मज्ञं सत्यवादिनम्

ຜູ້ທີ່ເປັນສະນາດ (ຜ່ານພິທີ/ມີຄຸນສົມບັດ) ໃນເວດ ວິຊາ ແລະ ວຣະຕະ; ໝັ້ນຄົງໃນທຳມະຈາຣະຫຼາຍປະການ; ມີສີນ ສັນໂດດ ຮູ້ທຳມະ ແລະ ເວົ້າຄວາມຈິງ।

Verse 57

आगतान्ब्राह्मणान्दृष्ट्वा मेधातिथिरकल्मषः ॥ विप्रान्नत्वा गुरुं चैव श्राद्धारम्भमथाकरोत्

ເມື່ອເຫັນພຣາຫມະນທີ່ມາຮອດ ເມທາຕິຖິ ຜູ້ປາສຈາກມົນທິນ ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ວິປຣະ ແລະ ຕໍ່ຄູອາຈານຂອງຕົນ; ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha)។

Verse 58

पितर ऊचुः ॥ श्राद्धं संकल्पितं चान्नं दत्तं तद्गोलकाय वै ॥ तेनैव कर्मदोषेण नरकं गन्तुमुद्यताः

ບັນພະບຸລຸດກ່າວວ່າ: “ໄດ້ຕັ້ງສັງກັລປະເຮັດສຣາດທະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ຖວາຍອາຫານແລ້ວ; ແຕ່ແທ້ຈິງກັບໄປຖວາຍໃຫ້ແກ່ ‘golaka’। ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງກຳນັ້ນເອງ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະໄປສູ່ນະລົກ.”

Verse 59

हृष्टान्पुष्टान्बलैर्युक्तान्राजा तु मुमुदे भृशम् ॥ दृष्ट्वा तु पितरश्चैव राजानं पितृवत्सलम्

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາມີຄວາມຍິນດີ ອຸດົມສົມບູນ ແລະມີກຳລັງ ກະສັດກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ; ແລະບັນພະບຸລຸດກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນກະສັດຜູ້ມີຄວາມຮັກໃສ່ຕໍ່ປິຕຣ (pitṛ) ທັງຫຼາຍ ກໍຕອບຮັບຕາມຄວນ

Verse 60

सर्वे श्राद्धं करिष्यन्ति निमिप्रभृतयो धरे ॥ मासे मासे च वै पश्चात्पितृपक्षे तपोधनाः

ໂອ ທາຣາ (ແຜ່ນດິນ) ທຸກຄົນ—ເລີ່ມແຕ່ນິມິ ແລະອື່ນໆ—ຈະປະກອບພິທີສຣາດທະ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເດືອນແລ້ວເດືອນເລົ່າ ພ້ອມທັງໃນການປິຕຣະປັກສະ (Pitṛpakṣa) ບັນດາຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ (tapodhana) ຈະກະທຳດັ່ງນັ້ນ