Adhyaya 180: The Glory of Dhruva-Tīrtha: Rules of Ancestor Libations and Śrāddha, and the Consequences of Lineage-Continuity

Verse 1

श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि पितॄणां तृप्तिकारकम् ॥ ध्रुवतीर्थे पुरावृत्तं तच्छृणुष्व वसुन्धरे

ພຣະສີວະຣາຫະ ຕັດວ່າ: “ເຮົາຈະກ່າວອີກເທື່ອ ເລື່ອງອື່ນອັນເຮັດໃຫ້ປິຕຣະທັງຫຼາຍໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ. ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ຈົ່ງຟັງເຫດການໃນການກ່ອນ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນ ທຣຸວະ-ຕີຣຖະ.”

Verse 2

अस्यां पुर्यां तु राजा आसीद्धार्मिकः सत्यविक्रमः ॥ चन्द्रसेनेति नाम्ना च यज्वा दानहिते रतः

ໃນນະຄອນນີ້ມີກະສັດອົງໜຶ່ງ ຜູ້ທຳມະທຳ ແລະມີວິກຣະມະອັນແທ້ ຊື່ວ່າ ຈັນທຣະເສນ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະກອບຍັຊະ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການໃຫ້ທານເພື່ອປະໂຫຍດກຸສົນ।

Verse 3

तस्य नार्यः शते द्वे तु कुलशीलवयोयुते ॥ तासां मध्येऽधिका चैका पतिव्रतपरायणा

ພຣະອົງມີມະເຫສີສອງຮ້ອຍອົງ ພ້ອມດ້ວຍຕະກູນດີ ຈິດໃຈດີ ແລະວັຍໜຸ່ມ; ໃນພວກນາງນັ້ນມີອົງໜຶ່ງເລີດກວ່າທັງໝົດ ຜູ້ອຸທິດຕົນຢ່າງສິ້ນເຊີງຕໍ່ອຸດົມຄະຕິ “ປະຕິວຣະຕາ” ຄືຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ।

Verse 4

नाम्ना चन्द्रप्रभा चैव वीरसूर्वीरपुत्रका ॥ तस्या दासीशतस्यैका दासी नाम्ना प्रभावती ॥

ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ຈັນທຣະປະພາ ເປັນທິດາຂອງ ວີຣະສູຣະວີຣ. ໃນບັນດາທາສີຮ້ອຍນາງ ມີທາສີຄົນໜຶ່ງຊື່ ປະພາວະຕີ.

Verse 5

स्वदोषैः पतिताः सर्वे नरकं प्रति भामिनि ॥ सङ्करो नरकायैव कुलघ्नानां कुलस्य हि ॥

“ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ພວກເຂົາທັງໝົດຕົກຕ່ຳເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດຂອງຕົນ ແລະມຸ່ງໄປສູ່ນະລົກ. ແທ້ຈິງ ວັນນະສັງກະຣ (ຄວາມປະປົນແລະຄວາມວຸ່ນວາຍສັງຄົມ) ນຳໄປສູ່ນະລົກ ໂດຍພິເສດສຳລັບຜູ້ທຳລາຍສາຍຕະກູນ.”

Verse 6

कदाचिदपि तस्याथो भ्रष्टः प्राणिजनो महान् ॥ सूक्ष्मः प्राणिसमूहो हि ध्रुवतीर्थे तदापतत् ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງຕໍ່ມາ ຝູງສັດມີຊີວິດຈຳນວນຫຼາຍ—ຜູ້ຫຼຸດຈາກສະພາບອັນຄວນ—ຄືກຸ່ມຊີວິດອັນລະອຽດ ໄດ້ລົງມາທີ່ ທຣຸວະຕີຣຖະ (Dhruva-tīrtha) ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 7

कृष्णरूपाश्चङ्क्रमन्तो मशकाकारसन्निभाः ॥ दृष्टास्ते ऋषिणा तत्र त्रिकालज्ञेन भामिनि ॥

“ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ພວກເຂົາມີຮູບກາຍດຳມືດ ເດີນວົນໄປມາ ຄ້າຍຮູບຮ່າງຂອງຍຸງ. ທີ່ນັ້ນ ລິສີຜູ້ຮູ້ການທັງສາມ ໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ.”

Verse 8

तस्याः परिग्रहास्त्वेकोद्दिष्टाचारविहीनकाः ॥ तस्या पितृगणाः सर्वे अतीताः शतसङ्ख्यया ॥

ສ່ວນຜູ້ພຶງພາ/ຜູ້ຄົບຄືນຂອງນາງນັ້ນ ຂາດຈາກຈາຣີດທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ຽວກັບການຖວາຍແບບ ekoddiṣṭa (ຖວາຍເຈາະຈົງແກ່ຜູ້ດຽວ). ແລະຫມູ່ບັນພະບຸລຸດຂອງນາງ (pitṛ-gaṇa) ທັງໝົດກໍໄດ້ລ່ວງພົ້ນໄປແລ້ວ ນັບໄດ້ເປັນຮ້ອຍ.

Verse 9

षष्ठान्नकालभोक्ता पयोव्रतेन महात्मना ॥ मानैर्व्रतेन सा देवी सूर्यगत्या स्थितेन च ॥

ນາງເທວີກິນອາຫານຕາມເວລາມື້ທີ່ຫົກຢ່າງມີລະບຽບ; ດ້ວຍປະໂຍວຣະຕະ (ພຣະຕະນ້ຳນົມ) ຂອງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະດ້ວຍວຣະຕະທີ່ກຳນົດດ້ວຍຂໍ້ປະພຶດຄົງທີ່—ສອດຄ່ອງກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງດວງອາທິດ—ນາງດຳລົງຢູ່ໃນວິໄນຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 10

चतुर्थांशावशेषश्च दिवसः पर्यवर्त्तत ॥ एके तत्र समायान्ति पितरो नभसोऽवनिम् ॥

ເມື່ອເຫຼືອເວລາຂອງວັນພຽງໜຶ່ງໃນສີ່ ແລະວັນກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ, ບັນດາປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ບາງພວກໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ຈາກຟ້າລົງສູ່ແຜ່ນດິນ।

Verse 11

अन्ये पूर्वोत्तराद्देशाद्दक्षिणात्पश्चिमात्तथा ॥ केचित्स्वभावतो हृष्टाः केचित्पुत्रैः स्वधाकृताः ॥

ອື່ນໆມາຈາກແດນທິດຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ ແລະຈາກທິດໃຕ້ກັບທິດຕາເວັນຕົກເຊັ່ນກັນ. ບາງພວກຍິນດີຕາມສະພາບຂອງຕົນ; ບາງພວກພໍໃຈດ້ວຍການຖວາຍສະວະທາ (svadhā) ທີ່ບຸດຫຼານໄດ້ກະທຳ।

Verse 12

हृष्टास्तुष्टा सुपुष्टाङ्गा गच्छन्तो दिवि सङ्घशः ॥ तपस्विनः स्नानरता रूक्षाः क्षामशरीरिणः ॥

ພວກເຂົາຍິນດີ ພໍໃຈ ແລະມີອະວະຍະວະສົມບູນ ໄປສູ່ສະຫວັນເປັນຫມູ່ໆ. (ບາງພວກ) ເປັນຕະປະສະວີ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການອາບນ້ຳຊຳລະ ເຄรັ່ງຄັດ ແລະມີຮ່າງກາຍຜອມບາງ।

Verse 13

वस्त्रालङ्कारपुष्टाङ्गा हृष्टा गच्छन्ति सङ्घशः ॥ तथाऽपरे नग्नदेहाः सुपुष्टा यान्ति तत्र वै ॥

ຜູ້ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມແລະປະດັບເຄື່ອງອາພອນ ມີອະວະຍະວະສົມບູນ ໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີເປັນຫມູ່ໆ. ອີກພວກໜຶ່ງກໍເຊັ່ນກັນ—ແມ່ນແຕ່ເປືອຍກາຍແຕ່ກໍສົມບູນແຂງແຮງ—ກໍໄປຮອດທີ່ນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 14

अन्ये यथागतं यान्ति आयान्ति पुनरेव हि ॥ यानैरुच्चावचैः केचिन्नानारूपैः खगैस्तया ॥

ບາງພວກໄປດັ່ງທີ່ມາ ແລະແທ້ຈິງກໍກັບມາອີກ. ບາງພວກມາດ້ວຍພາຫະນະຫຼາກຫຼາຍ ທັງສູງທັງຕ່ຳ ໃນຮູບຮ່າງນານາ ຖືກນຳພາຜ່ານອາກາດຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ.

Verse 15

समागच्छन्ति गच्छन्तीरयन्तश्चाशिषो मुदा ॥ केचिद्यथागता यान्ति क्रुद्धाः शापप्रदायिनः ॥

ພວກເຂົາມາຊຸມນຸມ ແລ້ວໄປມາ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ເວົ້າຄຳອວຍພອນ. ແຕ່ບາງພວກໄປດັ່ງທີ່ມາ—ໂກດເຄືອງ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ຄຳສາບ.

Verse 16

निर्गतोदरसूक्ष्माश्च गच्छन्ति सुविमानिताः ॥ सम्मानितास्तथान्ये तु पितरः श्राद्धपूजिताः ॥

ບາງພວກອອກໄປດ້ວຍກາຍບາງຜອມ ທ້ອງຫວ່າງຄືວ່າຫຍຸ້ງເປົ່າ—ຖືກຫຍັບຫຍາມຢ່າງໜັກ. ແຕ່ອື່ນໆແມ່ນພິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ຜູ້ຖືກບູຊາດ້ວຍການຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງ.

Verse 17

महोत्सवमिवालक्ष्य विस्मितो मुनिरुत्थितः ॥ गते पितृगणे पुत्राः सकलत्रा गृहान्ययुः ॥

ເຫັນດັ່ງກັບມະໂຫດສະວະ (ງານສະເຫຼີມສະຫຼອງໃຫຍ່) ມຸນິຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມພິສົງ. ເມື່ອຝູງພິຕຣອອກໄປແລ້ວ ລູກຊາຍທັງຫຼາຍພ້ອມພັນລະຍາ ກໍກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ.

Verse 18

निर्जनं ध्रुवतीर्थं तु वृत्तवेलमिवाभवत् ॥ तत्रैकान्ते कृशाङ्गोऽथ क्षुत्क्षामो गतिविह्वलः ॥

ຕໍ່ມາ ທຣຸວະຕີຣະຖະ (Dhruvatīrtha) ກໍກາຍເປັນບ່ອນວ່າງເປົ່າ ເຫມືອນຊາຍຝັ່ງຫຼັງນ້ຳຂຶ້ນນ້ຳລົງຜັນກັບ. ທີ່ນັ້ນໃນບ່ອນສະງົບສ່ວນຕົວ ມີຊາຍຮ່າງກາຍຜອມແຫ້ງ—ອ່ອນແຮງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວ ແລະເດີນໂຊເຊ.

Verse 19

न वाक्च श्रूयते तस्य क्षुद्रपक्षिरवो यथा ॥ को भवान्विकृताकारो वेष्टितो मशकैर्बहु ॥

ຈາກເຂົາບໍ່ໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າຊັດເຈນ; ມີແຕ່ສຽງຄ້າຍນົກນ້ອຍຈິບໆ. “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ຮູບຮ່າງຜິດປົກກະຕິ ແລະຖືກຍຸງຫຼາຍຮຸມລ້ອມ?”

Verse 20

न गच्छसि यथास्थानमागतस्तु निरुद्यमः ॥ यथावत्पृच्छते मह्यं कथयात्मविचेष्टितम् ॥

ເຈົ້າບໍ່ກັບໄປຫາບ່ອນຂອງເຈົ້າຕາມຄວນ ແລະມາຮອດນີ້ແລ້ວກໍຢູ່ໂດຍບໍ່ພະຍາຍາມ ຫຼືບໍ່ມີຄວາມລິເລີ່ມ. ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າມາຖາມຂ້ອຍຢ່າງຖືກຄວນແລ້ວ ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງການກະທໍາ ແລະສະພາບຂອງເຈົ້າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ

Verse 21

ममाद्य नैत्यकं कर्म तीर्थेऽस्मिन्नश्यतेऽनिशम् ॥ इमानुच्चावचान् जन्तून् दृष्ट्वा मां मोह आविशत् ॥

“ມື້ນີ້ ພິທີກຳປະຈຳວັນອັນເປັນໜ້າທີ່ຂອງຂ້ອຍ ຢູ່ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນີ້ ຄືຖືກລົບກວນຢູ່ເລື້ອຍໆ. ເຫັນສັດມີຊີວິດຫຼາຍປະເພດເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ຄວາມຫຼົງງົງໄດ້ຄອບງຳຂ້ອຍ”

Verse 22

त्वां दृष्ट्वेदृक्स्वरूपं च क्रिया मे सा गता त्वयि ॥ विस्रब्धः कथयास्माकं करोमि च हितं तव ॥

“ເມື່ອເຫັນເຈົ້າຢູ່ໃນສະພາບແບບນີ້ ຄວາມໃສ່ໃຈຂອງຂ້ອຍໃນພິທີນັ້ນກໍຫັນມາຫາເຈົ້າ. ຈົ່ງເວົ້າກັບຂ້ອຍໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢ້ານ; ຂ້ອຍຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າດ້ວຍ”

Verse 23

जन्तुरुवाच ॥ बृहन्निमित्तमद्यैव पितॄणां तृप्तिकारकम् ॥ ध्रुवतीर्थे च यः श्राद्धं पुनः कुर्यात्तिलोदकम् ॥

ສັດນັ້ນກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ເອງເປັນວາລະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ). ແລະທີ່ ທຣຸວະຕີຣຖະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດ ສຣາດທະ (śrāddha) ອີກຄັ້ງ ໂດຍຖວາຍນ້ຳປົນງາ—”

Verse 24

तिलतृप्ताः दिवं यान्ति पितरस्तेन पुत्रिणः ॥ सोऽहं स्वान्तरिकादत्तस्तृप्त्यर्थस्तु बुभुक्षितः

ດ້ວຍການຖວາຍເມັດງາ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ຊາຍຜູ້ມີບຸດຈະອິ່ມໃຈ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຖືກພາກອອກຈາກການຖວາຍບູຊາຈາກພາຍໃນ ຫິວໂຫຍ ຊອກຫາຄວາມອິ່ມໃຈ—ຍັງບໍ່ອິ່ມໃຈ.

Verse 25

योनिसंकरदोषेण नरकं समुपाश्रितः ॥ आशापाशशतैर्बद्धः शतवर्षैरिहागतः

ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງການປະປົນສາຍຕະກູນອັນບໍ່ຄວນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອາໄສນະລົກເປັນທີ່ພຶ່ງ. ຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງຄວາມຫວັງນັບຮ້ອຍ ແລະມາຢູ່ນີ້ຄົບຮ້ອຍປີ.

Verse 26

अगतिर्गमने मे स्यात्ते त्रितापैः समागतः ॥ सन्तानैः पुष्टवपुषो दत्तश्राद्धैः कृतोदकैः

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະເດີນໄປ ກໍບໍ່ມີທາງຜ່ານ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມາຫາທ່ານ ດ້ວຍຄວາມທຸກຈາກໄຕຣຕາປະ (ທຸກສາມປະການ). ຄວາມຜ່ອນຄາຍໄດ້ມາຈາກລູກຫຼານຜູ້ມີກາຍແຂງແຮງ ຜູ້ຖວາຍ śrāddha ແລະເຮັດພິທີຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາ (udaka).

Verse 27

बलयुक्ता ययुः स्वर्गं निर्बलस्य कुतो गतिः ॥ येषां सन्ततिरक्षय्या तिष्ठत्येवं प्रजावती

ຜູ້ມີກຳລັງໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນແລ້ວ; ຜູ້ອ່ອນແອຈະມີທາງໄປແນວໃດ? ຜູ້ໃດທີ່ສາຍຕະກູນບໍ່ຂາດສູນ ວົງສະກຸນນັ້ນຍ່ອມດຳລົງຢູ່ເຊັ່ນນີ້ ດ້ວຍຄວາມອຸດົມແຫ່ງລູກຫຼານ.

Verse 28

दृष्टास्त्वया त्रिकालज्ञ दिव्यदृष्ट्या दिवं गताः ॥ ब्राह्मणानां च वैश्यानां शूद्राणां पितरस्तथा

ໂອ ຜູ້ຮູ້ການທັງສາມ! ດ້ວຍທິບຍະທັດຂອງທ່ານ ທ່ານໄດ້ເຫັນບັນພະບຸລຸດຜູ້ໄປສູ່ສະຫວັນແລ້ວ—ບັນພະບຸລຸດຂອງພຣາຫມະນະ ຂອງໄວສະຍະ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນພະບຸລຸດຂອງຊູດຣະ.

Verse 29

प्रतिलोमानुलोमानां शूद्राणां श्राद्धकर्मिणाम् ॥ सर्वेषां च त्वया दृष्टं येषां सन्ततिरव्यया

ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຜູ້ທີ່ເກີດຈາກການສົມພັນແບບ ປະຕິໂລມ ແລະ ອະນຸໂລມ ດ້ວຍ, ແລະຊູດຣະຜູ້ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ; ແທ້ຈິງ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນທຸກຜູ້ທີ່ສາຍສະກຸນບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 30

एवं पृष्टः स विप्रेण कथयामास कारणम् ॥ पुनः पप्रच्छ तं जन्तुः कौतूहलसमन्वितः

ເມື່ອພຣາຫມັນຖາມດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ອະທິບາຍເຫດປັດໃຈ; ຕໍ່ມາ ສັດນັ້ນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ກໍຖາມລາວອີກຄັ້ງ

Verse 31

तवापि सन्ततिस्तात नास्ति दैवाद्यथोचिताः ॥ यदि कश्चिदुपायोऽत्र मह्यं तव हितैषिणे

ໂອ ລູກເອີຍ ເຈົ້າເອງກໍບໍ່ມີສັນຕະຕິ—ເນື່ອງຈາກຊະຕາກຳ ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ. ຖ້າທີ່ນີ້ມີວິທີແກ້ໄຂໃດໆ ຈົ່ງບອກຂ້າ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີໃຫ້ເຈົ້າ

Verse 32

वद सर्वं करिष्यामि यदि सत्यं वचो मम ॥ ततः स कथयामास दुःस्थः पितृगणैर्वृतः

ຈົ່ງເວົ້າມາ ຂ້າຈະເຮັດທຸກຢ່າງ ຖ້າວາຈາຂອງຂ້າເປັນສັດ. ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຜູ້ທຸກທ້ອນ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ປິຕຣະ ກໍເລີ່ມອະທິບາຍ

Verse 33

इमे ये मम देहे तु भवन्ति मशकाः कृशाः ॥ सन्तानप्रक्षयादेते मम देहं समाश्रिताः

ຍຸງຜອມໆເຫຼົ່ານີ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນເທິງກາຍຂອງຂ້າ—ເນື່ອງຈາກສັນຕະຕິຂອງຂ້າສູນສິ້ນ ພວກມັນຈຶ່ງມາອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງຂ້າ

Verse 34

तन्तुमन्त्रमहं तेषां मम तन्तुमयी सकृत् ॥ आस्ते नगर्या मध्ये तु चन्द्रसेनस्य वेश्मनि

“ສໍາລັບພວກເຂົາ ຂ້າແມ່ນ ‘ຕັນຕຸ-ມັນຕຣ’; ສະພາວະຂອງຂ້າເຄີຍຖືກຜູກເປັນເສັ້ນດ້າຍຄັ້ງໜຶ່ງ.” ນາງພໍານັກຢູ່ກາງນະຄອນ ໃນເຮືອນຂອງຈັນທຣະເສນ।

Verse 35

महिष्याः प्रेषणे नित्यं दासी नाम्ना प्रभावती ॥ तस्या दासी कर्मकरी विरूपनिधिनामतः

ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພຣະມະເຫສີຢ່າງສະເໝີ ມີນາງທາສີຊື່ ປະພາວະຕີ। ນາງທາສີນັ້ນມີຜູ້ຮັບໃຊ້ຜູ້ເຮັດວຽກຍິງ ຊື່ ວິຣູປະນິທິ।

Verse 36

अस्माकं सन्ततेस्तन्तुस्तस्य श्राद्धकृते वयम् ॥ आशया बद्धहृदयाः श्राद्धतर्पणहेतवः

“ສໍາລັບສາຍສະກຸນຂອງພວກເຮົາ ລາວແມ່ນ ‘ຕັນຕຸ’ ຄືສາຍໃຍແຫ່ງຄວາມສືບຕໍ່; ເພື່ອສຣາດທະ (śrāddha) ຂອງລາວ ພວກເຮົາຈຶ່ງກະທໍາ. ດ້ວຍໃຈຖືກຜູກໂດຍຄວາມຫວັງ ພວກເຮົາພາກພຽນເພື່ອສຣາດທະ ແລະ ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ບູຊາບັນພະບຸລຸດ.”

Verse 37

श्रुत्वैतत्स त्रिकालज्ञो मोहाविष्टोऽब्रवीदिदम् ॥ कथं निकृष्टयोन्या यद्दत्तं चापद्यते हविः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ສາມການຖືກຄວາມຫຼົງຄອບງໍາ ແລະກ່າວວ່າ: “ຫວິḥ (haviḥ) ທີ່ຜູ້ເກີດຕໍ່າຕ້ອຍຖວາຍ ຈະເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນຖືກຕ້ອງໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 38

विधिरत्र कथं तस्या येन यूयं स पुत्रिणः ॥ प्रोवाच स त्रिकालज्ञं ज्ञानक्लिष्टं कृपान्वितम्

“ໃນກໍລະນີນີ້ ສໍາລັບນາງມີວິທີການຫຍັງ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸດ?” ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ຜູ້ຮູ້ສາມການ—ຜູ້ເມື່ອຍລ້າດ້ວຍຍານຂອງຕົນ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ।

Verse 39

पूर्वकर्मविपाकेन यां यां गतिमधोमुखीम् ॥ ऊर्ध्वां यां चापि पितरः पुत्रिणः पुत्रमीहते

ໂດຍວິປາກແຫ່ງກຳກ່ອນ ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບກະທັ່ງຄະຕິຕ່ຳທີ່ຫັນລົງ; ແລະຄະຕິສູງທີ່ບັນພະບຸລຸດຜູ້ “ມີບຸດ” ປາຖະໜາຜ່ານບຸດ ກໍເປັນໄປຕາມຜົນກຳເທົ່ານັ້ນ।

Verse 40

श्राद्धं पिण्डोदकं दानं नित्यं नैमित्तिकं तथा ॥ नान्या गतिः पितॄणां स्यात्पितरस्तेन पुत्रिणः

ພິທີສຣາດທະ (Śrāddha) ການຖວາຍປິນຑະແລະນ້ຳ (piṇḍa-udaka) ແລະທານ—ທັງແບບນິດຕະ (nitya) ແລະແບບນາຍມິດຕິກະ (naimittika)—ນີ້ແມ່ນທາງຂອງບັນພະບຸລຸດ; ບໍ່ມີທາງອື່ນ. ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ມີບຸດ” ເນື່ອງຈາກອາໄສບຸດໃນການປະກອບພິທີເຫຼົ່ານີ້।

Verse 41

अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं यो नो दद्याज्जलाञ्जलिम् ॥ नदीषु बहुतोयासु शीतलासु विशेषतः

ຂໍໃຫ້ໃນຕະກູນຂອງພວກເຮົາມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ຈະຖວາຍນ້ຳຈະລານຈະລີ (jalāñjali) ໃຫ້ພວກເຮົາ—ໃນແມ່ນ້ຳທີ່ມີນ້ຳຫຼາຍ ໂດຍສະເພາະນ້ຳເຢັນ।

Verse 42

विशेषात्तीर्थमध्ये तु तिलमिश्रं जलाञ्जलिम् ॥ रौप्यजुष्टजलेनाथ नाभिदघ्ने जले स्थितः

ແລະໂດຍສະເພາະ ໃນກາງທີຣຖະ (tīrtha) ພຶງຖວາຍນ້ຳຈະລານຈະລີທີ່ປົນງາ—ໂດຍໃຊ້ນ້ຳທີ່ເກືອບກຽວກັບເງິນ; ແລ້ວຢືນຢູ່ໃນນ້ຳສູງເຖິງສະດື່ອ।

Verse 43

दर्भपाणिस्त्रिस्त्रिगोत्रे पितृन्नाम समुच्चरन् ॥ तृप्यत्वेवं नाम शर्म स्वधाकारमुदाहरन्

ຖືຫຍ້າກຸສະ (darbha) ໄວ້ໃນມື ສຳລັບການຖວາຍສາມຄັ້ງ ແລະສຳລັບສາມໂກດຣະ (gotra) ໂດຍເອີ້ນນາມບັນພະບຸລຸດ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ພໍໃຈດັ່ງນີ້” ພ້ອມທັງອອກສຽງ “svadhā” ແລະເອີ້ນນາມທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “Śarman”.

Verse 44

अदावेका॒ञ्जलिर्द्वे तु तिस्रो वै तर्पणे स्मृताः ॥ देवर्षिपितृसङ्घानां क्रमाज्ज्ञेयं विचक्षणैः

ການຖວາຍສອງປະການນັ້ນ ຈື່ຈຳວ່າເຮັດດ້ວຍອັນຈະລີ (ປະນົມຝາມື) ແລະໃນພິທີຕັຣປະນະ (ການຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາ) ຈື່ຈຳວ່າມີສາມປະການ. ລຳດັບສຳລັບຫມູ່ເທວະ, ຤ິສີ ແລະບັນພະບຸລຸດ ພຶງໃຫ້ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງເຂົ້າໃຈຕາມລຳດັບ.

Verse 45

तृप्यध्वमिति चान्ते वै मन्त्रं मन्त्रप्रतिक्रियाः ॥ उदीरतामङ्गिरस आयान्तु न इतीरयेत्

ໃນຕອນທ້າຍ ພຶງສວດມັນຕຣາ “ຕຣິປະຍັດວັມ—ຈົ່ງອິ່ມເອມ/ພໍໃຈເຖີດ” ເປັນກິລິຍາປິດທ້າຍຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້. ແລ້ວພຶງກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ພວກອັງຄິຣະສະຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ; ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາມາຫາພວກເຮົາ” ດັ່ງນີ້.

Verse 46

एवं मातामहः शर्म गोत्रे पितामहस्तथा ॥ ऊर्ध्वं पितृभ्यो ये चेह ते पितर इहोच्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນຕາຝ່າຍແມ່ດ້ວຍນາມ “ສະຣະມັນ (Śarman)” ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ເອີ້ນປູ່ຝ່າຍພໍ່ພ້ອມກັບໂຄຕຣະ (gotra)។ ຜູ້ທີ່ຢູ່ເທິງກວ່າບັນພະບຸລຸດຊັ້ນໃກ້ ແລະຖືກເອີ້ນໃນພິທີນີ້ ໃນບົດບາດນີ້ເອີ້ນວ່າ “ປິຕະຣະຫ໌ (pitaraḥ)”.

Verse 47

मधुवातेति॒ ऋचं तद्वत्पूर्ववत्समुदीरयेत् ॥ पितामहीं प्रपितामहीं पत्याऽ मातृवत्स ह

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ເຊັ່ນກ່ອນໜ້າ ພຶງສວດຣຶກ (ṛk) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ມະທຸວາເຕ…” ພຶງເອີ້ນຍ່າ/ຍາຍ ແລະທວດຍິງ; ແລະໃຫ້ເອີ້ນພ້ອມສາມີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຕາມວິທີທີ່ໃຊ້ສຳລັບແມ່ໂດຍແທ້.

Verse 48

एवं मातामहानां च पूर्ववत्क्रमशो बुधः ॥ नमो व इति मन्त्रेण प्रत्येकं त्रितयं त्रिषु

ເຊັ່ນດຽວກັນ ສຳລັບຕາຝ່າຍແມ່ທັງຫຼາຍ ນັກຮູ້ພຶງດຳເນີນຕາມລຳດັບເຊັ່ນເກົ່າ. ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ນະໂມ ວະຫ໌…” ໃຫ້ຖວາຍແຕ່ລະກຸ່ມສາມ (triad) ແຍກກັນ ໃນສາມຊຸດນັ້ນ.

Verse 49

गोत्रोच्चारं प्रकुर्वीत असूर्यान्नाशयामहे ॥ गोत्राय पित्रे महाय शर्मणे चेदमासनम्

ພຶງກ່າວປະກາດໂຄດຣາ (gotra) ແລ້ວກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາຂັບໄລ່ອະສູຣຍະ—ຄວາມມືດ ແລະ ອະມົງຄຸນທີ່ບໍ່ມີຕາເວັນ।” “ເພື່ອໂຄດຣາ ເພື່ອບິດາ ເພື່ອຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເພື່ອ ‘Śarman’—ອາສນະນີ້ຂໍອຸທິດຖວາຍ।”

Verse 50

गोत्रायै मातॄे मह्यै तु देव्यै चासनकर्मणि ॥ गोत्रः पितामहः शर्म गोत्रा मातामही मही

ໃນການຖວາຍອາສນະ ພຶງກ່າວວ່າ “ເພື່ອໂຄດຣາ (gotrā—ສາຍຝ່າຍຍິງ) ເພື່ອແມ່ ແລະ ເພື່ອເທວີ—ກະທຳນີ້” ແລ້ວກ່າວໂຄດຣາ; ປິຕາມະຫະ (ປູ່) ຄື ‘Śarman’; ກ່າວໂຄດຣາ; ມາຕາມະຫີ (ຍ່າ/ຍາຍຝ່າຍແມ່) ຄື ‘Mahī’।

Verse 51

अर्घ्यपात्रसङ्कल्पे तु पिण्डदानेऽवनेजने ॥ गोत्रस्य पितुर्महस्य शर्मणोक्तस्य कर्मणि

ໃນສັງກັນປະກ່ຽວກັບພາຊະນະອະຣະຄະຍະ (arghya) ໃນການໃຫ້ປິນຑະ (piṇḍa) ແລະ ໃນອະວະເນຊະນະ (avanejana—ລ້າງ/ຊຳລະ) —ໃນພິທີສຳລັບໂຄດຣາ ສຳລັບບິດາຜູ້ຄວນຄາລະວະ ແລະ ສຳລັບຜູ້ມີນາມ ‘Śarman’—ໃຫ້ນຳຂໍ້ກຳນົດນີ້ໃຊ້។

Verse 52

गोत्रायै मातुर्महायै देव्याश्चाज्ञेयकर्मणि ॥ आवाहने द्वितीया च चतुर्थी पूज्यकर्मणि

ເພື່ອໂຄດຣາ ເພື່ອແມ່ຜູ້ຄວນຄາລະວະ ແລະ ເພື່ອເທວີຜູ້ຄວນນັບຖື—ໃນພິທີທີ່ພຶງຮູ້ແລະນຳໃຊ້: ໃນອາວາຫນະ (āvāhana) ໃຊ້ວິພັດຕິທີ 2 (accusative); ແລະ ໃນການບູຊາ (pūjā) ໃຊ້ວິພັດຕິທີ 4 (dative)។

Verse 53

प्रथमा चाशिषि प्रोक्ता दत्तस्याक्षय्यकारिका ॥ श्राद्धपक्षे तथा षष्ठी अक्षय्यासनयोः स्मृता

ວິພັດຕິທີ 1 (nominative) ຖືກສອນໃນບົດບາດແຫ່ງພອນ (āśīs) ເພາະເຮັດໃຫ້ຜົນຂອງທານທີ່ໃຫ້ແລ້ວເປັນອັກສະຍະ (akṣayya—ບໍ່ຫຼຸດລົງ) ແລະໃນຝ່າຍສຣາດທະ (śrāddha) ວິພັດຕິທີ 6 (genitive) ຖືກຈື່ຈຳໄວ້ ກ່ຽວກັບຖ້ອຍຄຳວ່າດ້ວຍອັກສະຍະ ແລະ ການຖວາຍອາສນະ।

Verse 54

पितुरक्षयकाले तु पितॄणां दत्तमक्षयम् ॥ एवमेतत्तु पुत्रेण भक्तिपूर्वं द्विजेन तु ॥

ເມື່ອບິດາເຂົ້າສູ່ສະພາບອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ທານທີ່ຖວາຍແດ່ປິຕຣະທັງຫຼາຍຍ່ອມເປັນທານບໍ່ຮ່ອຍຫມົດ। ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບຸດກະທຳດ້ວຍພັກຕິ ແລະຜູ້ເປັນທະວິຊະປະກອບພິທີ ຜົນຍ່ອມຍືນຍົງ।

Verse 55

कृत्वा श्राद्धं तु पितरो हृष्टा मुमुदिरे सदा ॥ जोषमास्स्व त्रिकालज्ञ गच्छामो नरकाय वै ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບສຣາດທະແລ້ວ ປິຕຣະທັງຫຼາຍຍິນດີແລະຊື່ນບານຢູ່ເສມອ ແຕ່ກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ຮູ້ສາມການ (ຕຣິກາລັຈະ) ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍ; ພວກເຮົາແທ້ໆກຳລັງໄປສູ່ນະລົກ”

Verse 56

पूर्वकर्मविपाकेन चिरं तु वसितुं मुने ॥ त्रिकालज्ञ उवाच ॥ ये मया चागता दृष्टास्तीर्थेऽस्मिन्पितरोऽथ वै ॥

“ເນື່ອງຈາກວິບາກແຫ່ງກຳເກົ່າ ໂອ ມຸນີ ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງພັກອາໄສຢູ່ດົນ” ຕຣິກາລັຈະກ່າວວ່າ “ສ່ວນປິຕຣະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າມາຮອດທີຣຖະນີ້ ແທ້ຈິງແລ້ວ…”

Verse 57

बहवः स्वस्थमनसो बहवो दुःस्थमानसाः ॥ पुत्रदत्तं तथा श्राद्धं जग्रासोद्विग्नरूपिणः ॥

ຫຼາຍຄົນມີໃຈສະຫງົບ ແລະຫຼາຍຄົນມີໃຈທຸກຮ້ອນ। ບາງພວກ—ມີອາການຫວາດຫວັ່ນ—ໄດ້ຊອກຊວຍຮັບເອົາເຄື່ອງບູຊາສຣາດທະທີ່ບຸດຖວາຍ।

Verse 58

मौनेन गच्छतां तेषां किमेतद्वद निश्चितम् ॥ अगस्तिरुवाच ॥ अत्र यन्निश्चितं श्राद्धे पुत्रस्य विफलं भवेत् ॥

ເມື່ອພວກເຂົາກຳລັງໄປໂດຍຄວາມງຽບ ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ແນ່ນອນວ່ານີ້ໝາຍຄວາມວ່າຫຍັງ। ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ “ທີ່ນີ້ຂໍ້ກຳນົດແມ່ນ: ໃນພິທີສຣາດທະ ຖ້າມີຂໍ້ບົກພ່ອງບາງຢ່າງ ພິທີຂອງບຸດອາດກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ”

Verse 59

नरस्य करणं किञ्चित्तन्मे निगदतः शृणु ॥ अदेशकाले यद्दत्तं विधिहीनमदक्षिणम् ॥

ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ—ນີ້ແມ່ນຫຼັກປະພຶດຂອງມະນຸດ: ທານທີ່ໃຫ້ໃນສະຖານທີ່ ຫຼື ເວລາບໍ່ສົມຄວນ, ຂາດພິທີວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະບໍ່ມີທັກສິນາ (dakṣiṇā) ຕາມກຳນົດ, ຍ່ອມເປັນທານບົກພ່ອງ.

Verse 60

अपात्रे मलिनं द्रव्यं महत्पापाय जायते ॥ अश्रद्धेयमपाङ्क्तेयं दुष्टप्रेक्षितमीक्षितम् ॥

ຊັບສິນທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບາບໃຫຍ່. ອີກທັງ ການຖວາຍໂດຍບໍ່ມີ śraddhā, ຖວາຍແກ່ຜູ້ເປັນ apāṅkteya (ຖືກຕັດອອກຈາກການຮ່ວມສຳຮັບ), ແລະສິ່ງທີ່ຖືກເຫັນຫຼືກະທຳພາຍໃຕ້ສາຍຕາອັນຊົ່ວ ຫຼືມົນທິນ ກໍເປັນໂທດເຊັ່ນກັນ.

Verse 61

तिलमन्त्रकुशैर्हीनमासुरं तद्भवेदिति ॥ वैरोचनाय देवेन वामनेन विभूतये ॥

“ພິທີໃດທີ່ຂາດງາ (tila), ມັນຕຣາ, ແລະຫຍ້າກຸຊະ (kuśa) ພິທີນັ້ນຍ່ອມເປັນ ‘āsura’ (ມີສະພາບອະສຸຣ)” ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້. ໂດຍເທວະວາມະນະ ເພື່ອວິໂຣຈະນະ ເພື່ອວິພູຕິ (ພະລັງ/ສິຣິ) …

Verse 62

सच्छूद्रस्य च श्राद्धस्य फलं दत्तं पुरा किल ॥ तथा दाशरथी रामो हत्वा राक्षसमீश्वरम् ॥

ແທ້ຈິງ ໃນການກ່ອນ ຜົນແຫ່ງ śrāddha ທີ່ຊູດຣະຜູ້ມີຄຸນທຳໄດ້ປະກອບ ເຄີຍຖືກປະທານ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະຣາມ ພຣະໂອຣສແຫ່ງທະສະຣະຖະ ເມື່ອຊົງສັງຫານເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສະ …

Verse 63

रावणं सगणं घोरं तुष्टेन सह सीतया ॥ श्रुत्वा भक्तिं च राक्षस्यास्त्रिजटायास्त्रिलोककृत् ॥

ພຣະອົງໄດ້ປະຫານຣາວະນະຜູ້ນ່າຢ້ານກົວ ພ້ອມດ້ວຍກອງກຳລັງຂອງເຂົາ; ແລະຕໍ່ມາ ພ້ອມກັບສີຕາຜູ້ພໍໃຈ ຜູ້ສ້າງສາມໂລກ ເມື່ອໄດ້ຟັງພັກຕິຂອງນາງຣາກສະສີ ຕຣິຈະຕາ …

Verse 64

क्रोधाविष्टानि दानानि विधिपात्रयुतानि च ॥ पाक्षिशौचमनभ्यङ्गप्रतिश्रयमभोजनम्

ທານທີ່ໃຫ້ໃນຂະນະທີ່ຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ—ແມ່ນແຕ່ມີລະບຽບພິທີຖືກຕ້ອງ ແລະຜູ້ຮັບສົມຄວນ—ພ້ອມທັງ (ໃນບົດນີ້) ພິທີຄວາມບໍລິສຸດທີ່ກ່ຽວກັບນົກ, ການງົດທານ້ຳມັນ, ການຮັບທີ່ພຶ່ງເປັນວຣະຕະ, ແລະການອົດອາຫານ ຖືກກ່າວເຖິງໃນສ່ວນຂອງຈັນຍາພິທີກຳ.

Verse 65

त्रिजटे त्वत्प्रयच्छामि यच्च श्राद्धमदक्षिणम् ॥ तथैव शम्भुना दत्तं नागराजाय भक्तितः

“ໂອ ຕຣິຈະຕາ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍສຣາດທະນັ້ນແກ່ເຈົ້າ ຊຶ່ງບໍ່ມີທັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາພຣາຫມະນ); ແລະທຳນອງດຽວກັນ ສິ່ງທີ່ສັມພູຖວາຍແດ່ນາກະຣາຊາດ້ວຍຄວາມພັກດີ ກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.”

Verse 66

तुष्टेन वै वासुकये तन्मे निगदतः शृणु ॥ अनुज्ञाप्य व्रतं जन्तुर्वार्षिकी सकला क्रिया

“ເມື່ອວາສຸກີພໍໃຈ—ຈົ່ງຟັງຂ້າພະເຈົ້າເລົ່າ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລ້ວຈຶ່ງຮັບວຣະຕະ; ແລະພິທີກຳທັງປວງຖືກປະຕິບັດເປັນຈະລິດປະຈຳປີ.”

Verse 67

यज्ञस्य योचिताः देया दक्षिणा नाददाद्द्विजः ॥ वृथाशपथकारा या देवब्राह्मणसन्निधौ

ດັກຊິນາທີ່ເໝາະສົມສຳລັບຍັດຍະຄວນຖວາຍ; ແຕ່ພຣາຫມະນຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຖວາຍ. ແລະການສາບານຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດໃນທ່າມກາງພຣະເທວະ ແລະພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ເປັນການກະທຳທີ່ຄວນຕຳນິ.

Verse 68

अश्रोत्रियाणि श्राद्धानि क्रिया मन्त्रैर्विनापि च ॥ रात्रौ सवाससा स्नानं यथासत्त्वस्वरूपतः

ສຣາດທະທີ່ປະຕິບັດໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ບໍ່ແມ່ນສໂຣຕຣິຍະ, ແລະພິທີກຳທີ່ເຮັດແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີມັນຕຣະ; ພ້ອມທັງການອາບນ້ຳຕອນກາງຄືນທັງທີ່ຍັງນຸ່ງຜ້າ—ຕາມນິສັຍ/ສະພາບຂອງຕົນ—ຖືກລະບຸ (ໃນບົດນີ້) ເປັນການປະຕິບັດທີ່ບໍ່ເປັນລະບຽບ.

Verse 69

यः शिष्यो न नमेद्भक्त्या गुरुं ज्ञानप्रदायकम् ॥ तथैव प्राकृतं धर्ममग्रे गेयं करिष्यतः

ສິດທິທີ່ບໍ່ກົດກາບນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ຄູອາຈານຜູ້ປະທານຄວາມຮູ້ ຈະໄປຂ້າງໜ້າເຮັດແຕ່ທຳມະທົ່ວໄປ (ປຣາກຣິຕ) ເພື່ອສວດຫຼືສະແດງພາຍຫຼັງເປັນພິທີການເທົ່ານັ້ນ।

Verse 70

सर्वं तुभ्यं मया दत्तं नागराजाय वार्षिकम् ॥ इत्येतद्वै पुराणेषु सेतिहासेषु पठ्यते

“ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ—ພະຍານາກະຣາຊ—ເປັນເຄື່ອງບູຊາປະຈຳປີ।” ດັ່ງນີ້ແທ້ ຖືກອ່ານໃນປຸຣານະ ແລະ ອິຕິຫາສະທັງຫຼາຍ।

Verse 71

तद्वदलिककरणं श्राद्धं दानं व्रतं तथा ॥ नोपतिष्ठति तेषां वै तेन नग्नादयस्त्वमी

ທຳນອງດຽວກັນ ເມື່ອກະທຳການຫລອກລວງຄົດໂກງ ພິທີສຣາດທະ, ການໃຫ້ທານ ແລະ ວຣະຕະ ບໍ່ຢືນຢູ່ ບໍ່ເກີດຜົນແກ່ເຂົາ; ເພາະສະນັ້ນ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຖືກນັບເປັນ “ຜູ້ເປືອຍກາຍ ແລະ ຈຳພວກນັ້ນ” ຄືຜູ້ບົກພ່ອງທາງສັງຄົມ-ພິທີກຳໃນຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 72

मुषिताच्छिद्रकरणैस्तद्दानफलभोक्तृभिः ॥ यथा गतास्तथा ते तु श्राद्धहूतास्तु निष्फलाः

ດ້ວຍຜູ້ທີ່ລັກຂໂມຍ ແລະ ສ້າງ “ຮອຍບົກພ່ອງ/ຊ່ອງໂຫວ່” ແລ້ວເປັນຜູ້ເສບຜົນແຫ່ງທານນັ້ນ—ຜູ້ຖືກເຊີນມາພິທີສຣາດທະ ກໍກັບໄປດັ່ງທີ່ມາ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ສຳລັບເຈົ້າພາບ ຍ່ອມໄຮ້ຜົນ।

Verse 73

त्रिकालज्ञ उवाच ॥ षट्काले भोजनं त्वद्य नाहं भोक्तुमिहोत्सहे ॥ यावत्तृप्तिर्न ते भूयाद्दृष्ट्वा हन्त स्थिरो भव

ຕຣິກາລັຊຍະ ກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ ດ້ວຍການກິນຫົກເວລາ ຂ້າບໍ່ປາດຖະນາຈະກິນຢູ່ນີ້. ຈົນກວ່າຄວາມອິ່ມໃຈ/ຄວາມພໍໃຈຂອງເຈົ້າຈະເພີ່ມຂຶ້ນ—ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ।”

Verse 74

तावत्कालं प्रतीक्षस्व यावदागमनं मम ॥ अस्मिंस्तीर्थे सदैवाहं दिवा रात्रमतन्द्रितः ॥

ຈົ່ງລໍຖ້າເທົ່ານັ້ນ ຈົນກວ່າຂ້າຈະກັບມາ. ໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້ ຂ້າສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ໂດຍບໍ່ປະມາດ.

Verse 75

सोऽहमद्य व्रतं त्यक्त्वा तव कारुण्यपूरितः ॥ गत्वाहमानयिष्यामि त्वयोक्तां तां वरां स्त्रियम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ ຂ້າຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກະຣຸນາຕໍ່ເຈົ້າ ຈະວາງວຣະຕະຂອງຂ້າໄວ້ຊົ່ວຄາວ; ຂ້າຈະໄປນຳເອົານາງຜູ້ປະເສີດທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນມາ.

Verse 76

अनया कारयिष्यामि श्राद्धं तु विधिना सह ॥ एवमुक्त्वा स षष्ठाशी मौनवाक्संययौ द्रुतम् ॥ राजा समीपगं दृष्ट्वा अकस्मादागतं ऋषिम् ॥

ໂດຍນາງນີ້ ຂ້າຈະໃຫ້ປະກອບພິທີສຣາດທະຕາມວິທີການອັນຖືກຕ້ອງ. ເວົ້າແລ້ວ ນັກຕະປະຜູ້ກິນອາຫານໃນວັນທີຫົກ ແລະສຳລວມວາຈາ ກໍອອກໄປຢ່າງວ່ອງໄວ. ພະຣາຊາເຫັນຣິສີມາໃກ້ໂດຍກະທັນຫັນ…

Verse 77

क्षित्यास्तले विलुलितः पादौ कृत्वा तु मूर्द्धनि ॥ धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यद्भवान्गृहमागतः ॥

ພະຣາຊາກໍກົ່ມກາບລົງກັບພື້ນ ແລະນ້ອມນຳ (ພະບາດຂອງຣິສີ) ວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸກຣະຫະ ເພາະທ່ານໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂອງຂ້າ”

Verse 78

सदा यज्ञं करिष्यामि गृहमागमने तव ॥ अद्य मे सफलं जन्म यद्भवांस्त्वमिहागतः ॥

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ທ່ານມາຮອດເຮືອນຂອງຂ້າ ຂ້າຈະປະກອບຍັຊະຢູ່ເປັນນິດ. ມື້ນີ້ການເກີດຂອງຂ້າໄດ້ສຳເລັດຜົນ ເພາະທ່ານໄດ້ມາທີ່ນີ້

Verse 79

इदं पाद्यमिदं चार्घ्यं मधुपर्कमिमां च गाम् ॥ गृहाण मुनिशार्दूल येनाहं शान्तिमाप्नुयाम् ॥

ນີ້ແມ່ນນ້ຳລ້າງຕີນ (ປາດຍະ) ນີ້ແມ່ນອາຣະຄະຍະເພື່ອຖວາຍຄວາມເຄົາລົບ ນີ້ແມ່ນມະທຸປາຣະກະ ແລະໂຄນີ້ດ້ວຍ. ໂອ້ ມຸນິຜູ້ດຸດພະຍັກໃນຫມູ່ລະສີ, ຂໍໃຫ້ຮັບໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄວາມສະຫງົບ.

Verse 80

तस्य तत्प्रतिगृह्याशु स मुनिस्त्वरितोऽब्रवीत् ॥ मदीयागमने राजन् शृणु त्वं कारणं महत् ॥

ເມື່ອທ່ານລະສີຮັບເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ກໍໄດ້ກ່າວທັນທີວ່າ: “ໂອ້ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນການມາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 81

तच्छ्रुत्वा कुरु तत्सर्वं येनाहं तोषितोऽभवम् ॥ एवमुक्तस्तु राजर्षिरब्रवीत्तं तपोधनम् ॥

“ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈົ່ງເຮັດທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົບ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊະລະສີກໍໄດ້ກ່າວຕອບແກ່ທ່ານຕະໂປທະນະ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຕະປະ

Verse 82

तस्या दासी वरारोहा प्रभावत्यपि विश्रुता ॥ सापि देव्याः तु सहिता आयातु मम सन्निधौ ॥

“ຂໍໃຫ້ນາງຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງນາງ—ຜູ້ມີຮູບງາມ ແລະໂດງດັງນາມ ປະພາວະຕີ—ມາຢູ່ເບື້ອງໜ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍມາພ້ອມກັບພະມະເຫສີ”

Verse 83

ततश्चान्तःपुराद्देवी सदासी तत्र चागता ॥ क्षितौ विलुलिता साध्वी प्रणाममकरोदृषेः ॥

ຕໍ່ມາ ພະມະເຫສີອອກມາຈາກພາຍໃນວັງ ພ້ອມກັບນາງຂ້າຮັບໃຊ້. ນາງຜູ້ປະພຶດດີນັ້ນໄດ້ກົ້ມກາຍລົງກັບພື້ນ ແລະຖວາຍປະນາມແດ່ທ່ານລະສີ

Verse 84

समासीनां च विप्रेन्द्रः प्रोवाच विनताननाम् ॥ ध्रुवतीर्थे मयाश्चर्यं यद्दृष्टं कथयामि वः ॥

ແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ນັ່ງຢູ່ດ້ວຍໃບໜ້ານອບນ້ອມວ່າ: “ທີ່ ທຣຸວະ-ຕີຣຖະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນ; ສິ່ງທີ່ເຫັນນັ້ນ ຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຟັງ”

Verse 85

ये केचित्पितरो लोके लोकानां सर्वतः स्थिताः ॥ ये पूजिताः श्राद्धकृद्भिः पुत्रैः प्रीता दिवं ययुः ॥

“ບັນດາປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ໃດໆໃນໂລກ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກໂລກາ—ເມື່ອຖືກບູຊາໂດຍບຸດຜູ້ປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ແລ້ວ ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນຍິນດີ ແລະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນໂລກ”

Verse 86

एको वृद्धो नरस्तत्र सूक्ष्मप्राणिभिरावृतः ॥ क्षुत्क्षामदेहः शुष्कास्यो निर्गतोदरसूक्ष्मदृक् ॥

“ທີ່ນັ້ນມີຊາຍເຖົ້າຄົນໜຶ່ງຢູ່ລຳພັງ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສັດນ້ອຍລະອຽດ; ຮ່າງກາຍຊູບເພາະຄວາມຫິວ ປາກແຫ້ງ ທ້ອງຍຸບ ແລະສາຍຕາລາງເລືອນອ່ອນແຮງ”

Verse 87

निराशो गन्तुकामश्च पुनः स निरयेऽशुचौ ॥ कारुण्यात्स मया पृष्टः कस्त्वं ब्रूहि किमिच्छसि ॥

“ເຂົາໝົດຫວັງ ແລະປາດຖະໜາຈະຈາກໄປ ດັ່ງກັບຕົກກັບໄປຢູ່ນະລົກອັນບໍ່ບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມວ່າ: ‘ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ຈົ່ງບອກ—ເຈົ້າປາດຖະໜາສິ່ງໃດ?’”

Verse 88

तेनात्मकर्मजनितं मम कर्म निवेदितम् ॥ ततस्तत्रैव तच्छ्रुत्वा तस्य कारुण्ययन्त्रितः ॥

“ເຂົາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖິງກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ ອັນເກີດຈາກການກະທຳສ່ວນຕົວ. ແລ້ວທີ່ນັ້ນເອງ ເມື່ອໄດ້ຍິນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຄວາມເມດຕາກະທົບໃຈ ແລະຖືກຄວາມກະລຸນາຜູກໄວ້”

Verse 89

तव दास्याश्च या दासी तस्यास्तन्तुः किलॊच्यते ॥ नाम्ना विरूपकनिधिस्तामानय वरानने ॥

ນາງທາສີຜູ້ເປັນທາສີຂອງນາງຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າ ສາຍສຳພັນຂອງນາງເອີ້ນວ່າ ‘ຕັນຕຸ’। ນາມຂອງນາງແມ່ນ ວິຣູປະກະນິທິ; ໂອ້ຜູ້ໜ້າງາມ ຈົ່ງນຳນາງມານີ້।

Verse 90

इति श्रुत्वानवद्याङ्गी तस्या आनयनेऽत्वरत् ॥ प्रेषयामास सर्वत्र तस्या आनयने बहून् ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ນາງຜູ້ມີອະວະບໍ່ດ່າງພ້ອຍກໍຮີບຮ້ອນໄປນຳນາງມາ ແລະໄດ້ສົ່ງຄົນຈຳນວນຫຼາຍໄປທົ່ວທິດເພື່ອໄປເອົານາງມາ।

Verse 91

सेवकैः सा करे गृह्य आनीता मुनिसन्निधौ ॥ तां दृष्ट्वा मदिरामत्तां स मुनिः प्राह धर्मवित् ॥

ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຈັບມືນາງ ແລ້ວນຳນາງມາຕໍ່ໜ້າມຸນີ। ເມື່ອເຫັນນາງເມົາສຸລາ ມຸນີຜູ້ຮູ້ທຳມະຈຶ່ງກ່າວວ່າ

Verse 92

प्रत्ययार्थं तु तस्या वै मुनिः प्राह क्रियां प्रति ॥ पितॄणां च कृते दत्तं दानं वारि न वा स्वधा ॥

ເພື່ອຢືນຢັນໃນກໍລະນີຂອງນາງ ມຸນີໄດ້ຖາມເຖິງພິທີກຳວ່າ: “ໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຫຼືບໍ່—ເປັນການອຸທິດນ້ຳ ຫຼືການຖວາຍ ‘ສະວະທາ’?”

Verse 93

तर्पणं चापि नो दत्तं पितॄणां चातिमुक्तिदम् ॥ सा नैवमित्युवाचेदं तं मुनिं संशितव्रतम् ॥

“ການຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ເພື່ອປິຕຣະກໍບໍ່ໄດ້ໃຫ້—ພິທີນັ້ນໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນໃຫຍ່ແກ່ບັນພະບຸລຸດ।” ນາງຕອບຕໍ່ມຸນີຜູ້ຖືວັດເຂັ້ມວ່າ “ບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນ”

Verse 94

न जानामि पितॄन्स्वान्वै क्रियां कार्यं च वै विभो ॥ इति ब्रुवाणां ता दासीं त्रिकालज्ञोऽभ्युवाच ह ॥

“ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກປິຕຣະບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ ແລະບໍ່ຮູ້ພິທີກຳກັບໜ້າທີ່ທີ່ຄວນເຮັດ” ເມື່ອນາງທາສີເວົ້າດັ່ງນີ້ ມຸນີຜູ້ຮູ້ສາມການຈຶ່ງກ່າວຕອບນາງ।

Verse 95

सकौतुकाः महाभागाः श्राद्धदानं च नैव ह ॥ नगरस्थाश्च ते सर्वे ब्राह्मणा भावपूजिताः ॥ १०६ ॥ राज्ञा नीतास्तत्र तीर्थे श्राद्धार्थं मुनिना सह ॥ लोकैः परिवृतो राजा ध्रुवतीर्थं गतः प्रभुः ॥

ບັນດາຜູ້ມີບຸນຍິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຄວາມພິສົດພິເສດແລະຄວາມຢາກຮູ້ ຈຶ່ງມຸ່ງໝັ້ນໃນການຖວາຍທານສຣາດທະ (śrāddha)។ ພຣາຫມັນທັງໝົດໃນນະຄອນ ຜູ້ໄດ້ຮັບການນັບຖືດ້ວຍໃຈຈິງ ຖືກກະສັດນຳໄປຍັງທີ່ທີຣຖະນັ້ນ ເພື່ອການສຣາດທະ ພ້ອມກັບມຸນີ। ກະສັດຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ຖືກປະຊາຊົນຫ້ອມລ້ອມ ໄດ້ໄປຮອດ ທຣຸວະຕີຣຖະ (Dhruvatīrtha)។

Verse 96

तत्र दृष्टः स वै जन्तुर्न च तन्तुर्विचेतनः ॥ मशकैर्वेष्टितः क्षुद्रैः क्षुधया चातिपीडितः ॥

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນສັດນັ້ນ—ຕັນຕຸ (Tantu)—ຢູ່ໃນສະພາບບໍ່ມີສະຕິ; ຖືກຍຸງນ້ອຍໆຫ້ອມລ້ອມ ແລະຖືກຄວາມຫິວທຳລາຍຢ່າງໜັກ।

Verse 97

पत्नी च मथुरेशस्य नृपः सपुरसज्जनः ॥ सर्वे द्रक्ष्यथ माहात्म्यं पितॄणां सन्ततेः फलम् ॥

ພຣະມະເຫສີຂອງອົງຜູ້ຄອງມະຖຸຣາ ແລະກະສັດພ້ອມດ້ວຍສຸຈະນະໃນນະຄອນ—ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງປວງໄດ້ເຫັນມະຫິມາ: ຜົນແຫ່ງການສືບຕໍ່ການຖວາຍບູຊາແດ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ)।

Verse 98

ततः श्राद्धं सरौप्यं च सवस्त्रं सविलेपनम् ॥ अर्चित्वा पिण्डदानेन करोत् वेषा च भक्तितः ॥

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະ ພ້ອມທານເປັນເງິນ, ພ້ອມເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະພ້ອມເຄື່ອງລູບທາຫອມ. ຫຼັງຈາກບູຊາຜູ້ຮັບຕາມຄວນແລ້ວ ນາງໄດ້ສຳເລັດດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa-dāna) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ।

Verse 99

अत्रैव सर्वे स्थित्वा वै माम् ईक्षथ सुखान्वितम् ॥ कारयित्वा यथासर्वं श्राद्धदानं हि तन्तुना ॥

ພວກເຈົ້າທັງໝົດຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະຈົ່ງເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມີຄວາມຜາສຸກ; ເມື່ອໄດ້ກະທຳທານຊຣາດທະ (śrāddha) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ ແທນຕັນຕຸ (Tantu) ແລ້ວ.

Verse 100

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजपत्नी यशस्विनी ॥ कारयामास दास्या वै श्राद्धं सुबहुदक्षिणम् ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ພຣະມະເຫສີຜູ້ມີກຽດສັກສີ ໄດ້ໃຫ້ນາງຮັບໃຊ້ຈັດພິທີຊຣາດທະ (śrāddha) ພ້ອມທັກສິນາ (dakṣiṇā) ຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ.

Verse 101

पट्टवस्त्रं तथा धूपं कर्पूरागुरुचन्दनम् ॥ तिलोत्तरं तथान्नं च बहुरूपं सपिण्डकम् ॥ ११४ ॥ कृते श्राद्धे पिण्डदाने स जन्तुः सुकृती यथा ॥ दिव्यकान्तिरदीनात्मा तथाभूतैः पृथक् पृथक् ॥ ११५ ॥ वेष्टितः शुशुभेऽतीव दीक्षितोऽवभृथे यथा ॥ स्वर्गागतैर्विमानैश्च छादितं तत्र वै नभः ॥

ຜ້າໄໝ, ທູບ, ການບູນ, ໄມ້ອະກະຣຸ (agaru) ແລະຈັນທະນາ; ເຄື່ອງບູຊາປະກອບດ້ວຍງາ, ແລະອາຫານຫຼາຍຊະນິດພ້ອມທັງປິນດະ (piṇḍa)—ທັງໝົດນີ້ໄດ້ຖວາຍແລ້ວ। ເມື່ອພິທີຊຣາດທະ (śrāddha) ແລະການຖວາຍປິນດະສຳເລັດ ສັດນັ້ນປາກົດດັ່ງຜູ້ມີບຸນ: ມີລັດສະໝີທິບ, ຈິດບໍ່ຫົວໃຈຫົດຫູ່, ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍສັດທີ່ແປຮູບເຫຼົ່ານັ້ນ ແຕ່ລະຕົນມີຮູບຂອງຕົນແຍກກັນ. ຖືກຫ້ອມລ້ອມດັ່ງນີ້ ລາວສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ ດັ່ງຜູ້ຮັບດິກຊາຫຼັງອາວະພຣຶຖະສະນານ (avabhṛtha); ແລະຟ້າທີ່ນັ້ນຖືກປົກຄຸມດ້ວຍວິມານທິບທີ່ມາຈາກສະຫວັນ.

Verse 102

तेषां मशकगात्राणां सुगात्राणां सुरूपिणाम् ॥ ततस्तुष्टमना जन्तुर्विमानं प्रेक्ष्य चागतम् ॥ ११७ ॥ गन्तुं स्वर्गमुवाचेदं त्रिकालज्ञं मुनिं नृपम् ॥ शृण्वन्तु वचनं सर्वे मदीयं पितृतुष्टिदम् ॥ ११८ ॥ तीर्थानि सरितः श्रेष्ठाः पर्वताश्च सरांसि च ॥ कुरुक्षेत्रं गया चैव स्थानान्यायतनानि च ॥

ບັນດາຜູ້ທີ່ (ແຕ່ກ່ອນ) ມີກາຍດັ່ງຍຸງ ບັດນີ້ກາຍເປັນຜູ້ມີອວັຍວະງາມ ແລະຮູບງາມ. ແລ້ວສັດນັ້ນມີໃຈພໍໃຈ ເມື່ອເຫັນວິມານ (vimāna) ທີ່ມາຮອດ ຈຶ່ງກ່າວເພື່ອຈະໄປສະຫວັນ ໂດຍກ່າວຕໍ່ມຸນີຜູ້ຮູ້ສາມການ ແລະພຣະຣາຊາວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນຟັງຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັນເຮັດໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ: ຕີຣຖະ (tīrtha) ທັງຫຼາຍ, ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດ, ພູເຂົາ ແລະທະເລສາບ; ທັງກຸຣຸເກສະຕຣະ (Kurukṣetra) ແລະ ຄະຍາ (Gayā) ພ້ອມທັງສະຖານສັກສິດ ແລະສະຖານບູຊາອື່ນໆ”

Verse 103

शुक्लप्रतिपदन्तं च तीर्थं प्राप्य ससत्वराः ॥ पितरः श्राद्धपिण्डादा आश्विने ध्रुवमास्थिताः ॥

ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດຕີຣຖະ (tīrtha) ນັ້ນຢ່າງຮວດເລັວ ພາຍໃນກຳນົດຈົນເຖິງວັນປຣະຕິປະດາ (pratipadā) ຂອງປັກສ່ວນສວ່າງ, ບັນດາປິຕຣະຜູ້ຮັບປິນດະແຫ່ງຊຣາດທະ ຈະສະຖິດຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ ໃນເດືອນອາຊະວິນ (Āśvina)

Verse 104

कृत्वा प्रेतपुरीं शून्यां स्वर्गपातालमेव च ॥ इहमानाः स्वकं पुत्रं गोत्रतन्तुमथानुजम्

ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ນະຄອນຂອງຜູ້ຕາຍເປົ່າຫວ່າງ ແລະໄດ້ໄປຮອດສະຫວັນກັບບາດານແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າກໍຍັງໂຫຍຫາຢູ່ນີ້ຕໍ່ບຸດຂອງຕົນ—ສາຍໃຍສືບວົງສາ—ແລະຍາດຜູ້ນ້ອຍດ້ວຍ।

Verse 105

कन्यां गते सवितरि यः श्राद्धं सम्प्रदास्यति ॥ तर्पणं ध्रुवतीर्थे ते पितॄणां षोडशान्तरे

ຜູ້ໃດເມື່ອດວງອາທິດເຂົ້າສູ່ລາສີກັນຍາ (Virgo) ແລ້ວ ຖວາຍພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ທີ່ ທຣຸວະ-ຕີຣຖະ (Dhruva-tīrtha) ກໍເປັນການອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ ໃນຊ່ວງສິບຫົກມື້।

Verse 106

सुतृप्ताः स्मो वयं शश्वद्यास्यामः परमां गतिम् ॥ एष एव प्रभावोऽत्र ध्रुवस्य कथितो मया

‘ພວກເຮົາອິ່ມໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະຈະບັນລຸສະພາບສູງສຸດເປັນນິດ’ ນີ້ແຫຼະແມ່ນອານຸພາບຂອງທ່ານທຣຸວະ (ແລະຕີຣຖະຂອງທ່ານ) ໃນທີ່ນີ້ ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 107

दृष्टो भवद्भिः सर्वं यदस्माकं सुदुरत्ययम् ॥ दुस्तरं तारितं पापं त्वत्प्रसादान्महामुने

ໂດຍທ່ານທັງຫຼາຍ ສິ່ງທັງປວງທີ່ຍາກຢ່າງຍິ່ງສໍາລັບພວກເຮົາໃນການຂ້າມພົ້ນ ໄດ້ຖືກເຫັນແລະເຂົ້າໃຈແລ້ວ ໂອ ມະຫາມຸນີ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ບາບທີ່ຂ້າມໄດ້ຍາກນັ້ນກໍຖືກນໍາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນແລ້ວ।

Verse 108

इति विश्राव्य वचनं राजानं स ऋषिं जनान् ॥ राजपुत्रीं तथा दासीं स्वां सुतां शिवमस्तु वः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກາດຖ້ອຍຄໍານັ້ນແກ່ພະຣາຊາ ແກ່ຣິຊິ (ṛṣi) ຜູ້ນັ້ນ ແລະແກ່ປະຊາຊົນ—ຮວມທັງພະຣາຊທິດາ ແລະນາງຮັບໃຊ້ ຜູ້ເປັນບຸດສາວຂອງຕົນ—ເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ຂໍໃຫ້ມີສິວະ/ຄວາມມົງຄຸນແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍ’

Verse 109

आरुह्य वरयानं ते गताः स्वर्गं वृता सुरैः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ ततः स राजशार्दूलः सगणः परिवारकैः

ເມື່ອຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະອາກາດອັນປະເສີດ ພວກເຂົາໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍມີເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ. ສີວຣາຫະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະແລະບໍລິວານ (ດໍາເນີນຕໍ່)…

Verse 110

दृष्ट्वा तीर्थस्य माहात्म्यं प्रणम्य ऋषिसत्तमम् ॥ प्रविष्टो नगरीं रम्यां संस्मरन्नित्यमच्युतम्

ເມື່ອເຫັນມະຫິມາຂອງຕີຣຖະ ແລະໄດ້ກົດກາບນົບນ້ອມຕໍ່ລິສີຜູ້ປະເສີດ ລາວໄດ້ເຂົ້າສູ່ນະຄອນອັນງາມ ໂດຍລະລຶກອຈຍຸຕະ (ວິດສະນຸ) ຢູ່ເປັນນິດ

Verse 111

एतत्ते कथितं भद्रे माहात्म्यं मथुराभवम् ॥ स्मरणाद्यस्य पापानि नश्यन्ते पूर्वजन्मनि

ໂອ ຜູ້ມີຄຸນຄ່າ, ມະຫາຕະມະຍະທີ່ເກີດຈາກມະຖຸຣານີ້ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ; ດ້ວຍການລະລຶກຖຶງມັນ ບາບຈາກຊາດກ່ອນຍ່ອມສູນໄປ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້

Verse 112

एतत्त्वयानाव्रतिने न चाशुश्रूषये तथा ॥ कथनीयं महाभागे यश्च नार्चयते हरिम्

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນເລົ່າສິ່ງນີ້ໃຫ້ຜູ້ບໍ່ມີວິໄນໃນວຣະຕະ (ຂໍ້ປະພຶດ) ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ຜູ້ບໍ່ໃສ່ໃຈໃນການຮັບໃຊ້; ທັງບໍ່ຄວນໃຫ້ຜູ້ບໍ່ບູຊາພຣະຫຣິ

Verse 113

तीर्थानां परमं तीर्थं धर्माणां धर्ममुत्तमम् ॥ ज्ञानानां परमं ज्ञानं लाभानां लाभ उत्तमः

ນີ້ແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງຫມົດ, ທຳອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາທຳທັງຫມົດ; ຄວາມຮູ້ອັນສູງສຸດໃນບັນດາຄວາມຮູ້, ແລະລາບອັນຍອດຢ້ຽມໃນບັນດາລາບທັງຫມົດ

Verse 114

कथनीयं महाभागे पुण्यान्भागवतांसदा ॥ सूत उवाच ॥ एतच्छ्रुत्वा प्रभोर्वाक्यं धरणी विस्मयान्विता ।

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຄວນເວົ້າເຖິງແລະສັນລະເສີນບັນດາພັກຕະຂອງພະພະຄະວັດຜູ້ມີບຸນຢູ່ເສມອ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນພະວາຈາຂອງພຣະອົງ ທໍຣະນີ (ແຜ່ນດິນ) ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງໃຈ।

Verse 115

पप्रच्छ मुदिता देवी प्रतिमास्थापनं प्रति ।

ເທວີຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ຖາມເຖິງ “ປະຕິມາ-ສະຖາປະນາ” ຄື ການປະດິດສະຖານຮູບບູຊາ।

Verse 116

तस्मिन्क्षणे न च कृतं व्रतं जप्यं विमोहनात् ॥ कृपया परिभूतस्य कौतुकॆन निरीक्षता ।

ໃນຂະນະນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ບໍ່ໄດ້ຮັກສາວຣະຕະ ແລະບໍ່ໄດ້ເຮັດຈະປະ; ແມ່ນວ່າຄວນມີເມດຕາ ກໍຍັງຈ້ອງມອງຜູ້ຖືກຫຍັບຍ່ຳດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້।

Verse 117

सा चैकान्ते च दिवसे पानमांसरता सदा ॥ पुरुषेण सहासीना शय्यायां मदविह्वला ।

ແລະນາງນັ້ນ ຜູ້ເຄີຍຊິນກັບການດື່ມເຫຼົ້າແລະກິນເນື້ອ ໄດ້ນັ່ງກັບຊາຍຄົນໜຶ່ງໃນທີ່ລັບຕາຕອນກາງວັນ ຢູ່ເທິງຕຽງ ໂດຍຖືກຄວາມເມົາຄອບງຳ।

Verse 118

उवाच ते तदा विप्रोऽभवत्सन्तानजाः स्त्रियः ॥ आनीतास्तव पुष्ट्यार्थं यथेच्छसि तथा कुरु ॥ १०९ ॥ अगस्त्य उवाच ॥ स्नात्वैषा ध्रुवतीर्थे तु ब्रह्मणोक्तक्रमेण च ॥ करोतु तर्पणं चास्मिन्पूर्वोक्तविधिना त्वियम् ।

ແລ້ວພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບເຈົ້າວ່າ: “ບັນດາຍິງທີ່ເກີດໃນສາຍຕະກູນຂອງເຈົ້າ ຖືກນຳມາເພື່ອຄວາມຈະເລີນແລະຄວາມອຸດົມຂອງເຈົ້າ; ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.” ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ນາງອາບນ້ຳທີ່ ທຣຸວະ-ຕີຣຖະ ແລ້ວປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນທີ່ພຣະພຣົມສອນໄວ້; ແລ້ວໃຫ້ນາງເຮັດ ຕັຣປະນະ (ພິທີຖວາຍນ້ຳອຸທິດ) ຢູ່ນີ້ ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.”

Verse 119

पितॄणां मुक्तिदं चान्यन्न भूतं न भविष्यति ॥ आषाढ्याः पञ्चमे पक्षे प्रतिपत्प्रभृतित्वथ ।

ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດເຄີຍມີ ຫຼືຈະມີ ທີ່ໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ບັນພະບຸລຸດໄດ້ເທົ່ານີ້। ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນອາສາດ ໃນປັກສາທີ່ຫ້າ ເລີ່ມແຕ່ວັນປະຕິປັດ…

Verse 120

पठति श्रद्धया युक्तो ब्राह्मणानां च सन्निधौ ॥ स पितॄंस्तर्पयेत्सर्वानभिगम्य गयाशिरे ।

ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ດ້ວຍສັດທາ ໃນທ່າມກາງພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນເມື່ອໄປຮອດກະຍາຊິຣະ ພຶງເຮັດຕັຣປະນະໃຫ້ບັນພະບຸລຸດທັງປວງອິ່ມໃຈ

Verse 121

वेपथुः कोटराक्षश्च पृष्ठलग्नलघूदरः ॥ ऊरुचर्मास्थिरुक् त्रस्तो जृम्भमाणो भृशं कृशः ।

ສັ່ນສະທ້ານ ຕາໂຫຼ ທ້ອງນ້ອຍຈົນເຫມືອນຕິດຫຼັງ; ຜິວຫນັງທີ່ຂາອ່ອນຫຍ່ອນຍານ ເຈັບປວດຮອດກະດູກ ຢ້ານກົວ ຫາວຊ້ຳໆ—ຜອມແຫ້ງຢ່າງຫນັກ

Verse 122

ते स्वधापूजितैः पुत्रैर्गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ अद्य राज्ञस्तु पितरश्चन्द्रसेनस्य पूजिताः ।

ບັນພະບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອບຸດທັງຫຼາຍບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງສະວະທາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິອັນສູງສຸດ। ມື້ນີ້ແທ້ໆ ບັນພະບຸລຸດຂອງພຣະຣາຊາຈັນທຣະເສນ ໄດ້ຮັບການບູຊາແລ້ວ

Verse 123

स्थिताः एतावदेवं तु कालं यास्यामहेऽम्बुधौ ॥ नरके त्वप्रतिष्ठे तु निराशाः स्वेन कर्मणा ।

‘ພວກເຮົາຢູ່ຢ່າງນີ້ແຕ່ເທົ່ານີ້ ແລ້ວຈະລ່ວງເຂົ້າສູ່ນ້ຳ; ແຕ່ໃນນະຣົກອັນບໍ່ໝັ້ນຄົງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກກຳຂອງຕົນເອງ ພວກເຂົາຢູ່ໃນຄວາມໝົດຫວັງ’

Verse 124

पित्रे प्रथमतॊ दद्यान्मात्रे दद्यादथाचरन् ॥ गोत्रं माता नाम देवी तृप्यत्वेवं स्वदोच्चरन् ॥

ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາກ່ອນແກ່ບິດາ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍແກ່ມານດາຕາມລຳດັບ. ເອີ້ນຊື່ໂຄດຣາ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ແມ່—ນາມ ເທວີ—ຂໍໃຫ້ອິ່ມໃຈ” ແລ້ວອອກສຽງ “svadhā” ດັ່ງນີ້.

Verse 125

वार्यपि श्रद्धया दत्तं तदानन्त्याय कल्पते ॥ श्रद्धया ब्राह्मणेनैव यथा श्राद्धविधिक्रिया ॥

ແມ່ນແຕ່ນ້ຳ ຖ້າຖວາຍດ້ວຍສັດທາ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ແລະພິທີ Śrāddha ຄວນປະກອບໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ມີສັດທາ ຕາມວິທີການທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 126

सीतावाक्यप्रतुṣ्टेन तस्यै प्रादाद्वरं विभुः ॥ अशुचीनि गृहाण्येव तथा श्राद्धहवींषि च ॥

ເມື່ອພຣະເຈົ້າພໍໃຈໃນຖ້ອຍຄຳຂອງສີຕາ ຈຶ່ງປະທານພອນແກ່ນາງ: (ອະນຸຍາດ) ເຖິງແມ່ນໃນເຮືອນທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະດັ່ງດຽວກັນ ກ່ຽວກັບເຄື່ອງບູຊາ havis ໃນພິທີ Śrāddha.

Verse 127

मौनव्रतधरा यान्ति पुनः प्राप्यार्थहेतवे ॥ एवमेतन्महाप्राज्ञ यन्मां त्वां परिपृच्छसि ॥

ຜູ້ທີ່ຖືມົນວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານແຫ່ງຄວາມງຽບ) ຍ່ອມດຳເນີນໄປຕາມນັ້ນ ແລະຕໍ່ມາກໍບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງຕົນອີກ ເນື່ອງຈາກນັ້ນເປັນເຫດໃຫ້ສຳເລັດ. ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ດັ່ງທີ່ທ່ານຖາມຂ້ອຍ ເລື່ອງເປັນແບບນີ້ແທ້.

Verse 128

किं तद्वद यथाकार्यं येन सिद्धं भवेदिदम् ॥ त्रिकालज्ञ उवाच ॥ या सा ते राजमहीषी तामानय वराननाम् ॥

“ນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ຈົ່ງບອກວ່າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ເພື່ອໃຫ້ເລື່ອງນີ້ສຳເລັດ” ຜູ້ຮູ້ການທັງສາມເວລາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງນຳພຣະມະເຫສີຂອງເຈົ້າ—ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ—ມາ”