Adhyaya 179: Enumeration of Ritual Offenses and Their Expiations; The Sacred Merit of Saukara and Mathurā Pilgrimage

Verse 1

धरण्युवाच ॥ तवापराधाद्देवेश वर्ज्योऽयं वैष्णवेन च ॥ विनापराधो मनुजः सापराधश्च जायते ॥

ພຣະທຣະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເທວະ ເນື່ອງຈາກການລ່ວງເກີນຕໍ່ພຣະອົງ ບຸກຄົນນີ້ແມ່ນຄວນໃຫ້ໄວສະນະວະກໍຫຼີກເວັ້ນ. ມະນຸດເມື່ອບໍ່ມີຄວາມຜິດກໍເປັນຜູ້ບໍ່ຜິດ; ແຕ່ໂດຍຄວາມຜິດເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ມີຄວາມຜິດ”

Verse 2

कर्मणाचरणेनैव करणेन जुगुप्सितः ॥ तच्च पूजाफलं सर्वं ज्ञायते तद्वदस्व मे ॥

ໂດຍກຳ—ຄືໂດຍການປະພຶດປະຕິບັດ ແລະໂດຍເຄື່ອງມື/ວິທີການທີ່ໃຊ້—ຄົນຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ຄວນຖືກຕຳນິ; ແລະຜົນແຫ່ງການບູຊາທັງໝົດກໍຖືກກະທົບ. ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກເລື່ອງນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ कर्मणा मनसा वाचा ये पापरुचयो जनाः ॥ भक्षणं दन्तकाष्ठस्य राजान्नस्य तु भोजनम् ॥

ສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ຄົນທີ່ມີໃຈໂນ້ມໄປຫາບາບ—ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ—(ຍ່ອມກະທຳເຊັ່ນ) ກິນໄມ້ຂັດແຂ້ວ (ດັນຕະກາດຖະ) ແລະກິນ ‘ຣາຊານນະ’ ຄືອາຫານຫຼວງ/ອາຫານທີ່ກ່ຽວກັບບໍລິບົດຕ້ອງຫ້າມ”

Verse 4

मैथुनं शवसंस्पर्शं पुरीषोत्सर्गमेव च ॥ सूतकीउदक्याप्रेक्षा च स्पर्शनं मेहनं तथा ॥

(ສິ່ງທີ່ຖືກນັບຮວມ) ການຮ່ວມເພດ; ການສຳຜັດສົບ; ການຂັບຖ່າຍອຸຈາລະ; ການເບິ່ງຜູ້ຍິງໃນສະພາບ sūtaka/udakya (ອະສຸຈິພິທີ/ໄລຍະເລືອດປະຈຳເດືອນ); ການແຕະຕ້ອງໃນບໍລິບົດນັ້ນ; ແລະການປັດສະວະດ້ວຍ (ຖືວ່າເປັນຂໍ້ບົກພ່ອງ)។

Verse 5

अभाष्य भाषणं चैव पिण्याकस्य च भक्षणम् ॥ रक्तपारक्यमलिनवस्त्रधारित्वनीलिजम् ॥

(ຍັງລວມມີ) ການເວົ້າຖ້ອຍຄຳທີ່ບໍ່ຄວນເວົ້າ ແລະການກິນ piṇyāka (ກາກນ້ຳມັນ/ກ້ອນກາກ); ພ້ອມທັງອະສຸຈິທີ່ເກີດຈາກເລືອດ, ການຄົບຫາກັບສິ່ງທີ່ເປັນອື່ນ/ຕ່າງຖິ່ນ, ການນຸ່ງຜ້າເປື້ອນ, ແລະສະພາບອະສຸຈິທີ່ກ່ຽວກັບ nīlī (ຄຣາມ/ສີຟ້າ) ດ້ວຍ

Verse 6

गुरोश्चालीकनिर्बन्धः पतितान्नस्य भक्षणम् ॥ अभक्ष्य भक्षणं चैव तण्डुलीयविभीतकम् ॥

(ລວມມີ) ການຍືນຍັນຫຼືກ່າວຫາຄູອາຈານດ້ວຍຄວາມເທັດ; ການກິນອາຫານຂອງຜູ້ patita (ຜູ້ຕົກຕ່ຳທາງທຳ); ການກິນຂອງຕ້ອງຫ້າມ (abhakṣya); ແລະ taṇḍulīya ກັບ vibhītaka (ທີ່ກ່າວໃນບັນຊີຫ້າມ) ດ້ວຍ

Verse 7

अदानं तुवरान्नस्य जालपादवराकयोः ॥ भक्षणं देवतागारे सोपानत्कोपसर्पणम् ॥

(ລວມມີ) ບໍ່ໃຫ້ທານອາຫານ tuvarā; ການກິນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ jāla-, pāda-, ແລະ varāka; ແລະໃນເຂດເຮືອນ/ວິຫານຂອງເທວະດາ ການເຂົ້າໄປຫາ ຫຼືເຄື່ອນໄປຮອດຂັ້ນບັນໄດ (sopāna) ດ້ວຍທ່າທີທີ່ຖືວ່າບໍ່ສົມຄວນ (ຕາມທີ່ກ່າວ)

Verse 8

तथैव देवपूजायां निषिद्धकुसुमार्च्चनम् ॥ अनुत्तार्य च निर्माल्यं पूजा क्षीणान्धकारयोः ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນການບູຊາເທວະດາ ການຖວາຍດອກໄມ້ທີ່ຖືກຫ້າມແມ່ນຂໍ້ບົກພ່ອງ; ແລະການບູຊາໂດຍບໍ່ເອົາ nirmālya (ພວງມາລາທີ່ເຫື່ອຍ/ຂອງເຫຼືອຈາກການຖວາຍທີ່ໃຊ້ແລ້ວ) ອອກ ກໍເປັນຂໍ້ບົກພ່ອງດ້ວຍ। ນອກນັ້ນຍັງກ່າວເຖິງການບູຊາໃນສະພາບ ‘kṣīṇa-andhakāra’ (ແສງລົດລົງ/ຄວາມມືດ) ເປັນເງື່ອນໄຂທີ່ຖືກກຳນົດ

Verse 9

पानं सुराया देवस्य अन्धकारे प्रबोधनम् ॥ तावत्कर्मार्च्चने विष्णोरनमस्करणं तथा

ການດື່ມສຸຣາອັນເຮັດໃຫ້ເມົາ, ການປຸກເທວະໃນຄວາມມືດ, ແລະການບໍ່ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວິສນຸໃນພິທີບູຊາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຂໍ້ບົກພ່ອງທາງພິທີກຳທີ່ຄວນແກ້ໄຂດ້ວຍການຊົດໃຊ້ຕາມທຳນຽມ។

Verse 10

दूरस्थो न नमस्कारं कुर्यात्पूजा तु राक्षसी ॥ एकरात्रं द्विरात्रं वा त्रिरात्रं स्नानमेव च ॥ सवासाः पञ्चगव्याशी मलसंवस्त्रकं क्रमात् ॥ नीलिरक्षापनॊदार्थं गोमयेन प्रघर्षणम् ॥ प्राजापत्येन शुद्धिः स्यान्नीलिवस्त्रस्य धारणात्

ຜູ້ຢູ່ໄກບໍ່ພຶງເຮັດນະມັສການ; ການບູຊາທີ່ເຮັດແບບບໍ່ຖືກຕ້ອງນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຣາກຊະສີ’. ຄວນອາບນ້ຳ 1 ຄືນ 2 ຄືນ ຫຼື 3 ຄືນ; ຍັງນຸ່ງຜ້າຢູ່ໃຫ້ດື່ມປັນຈະກະວະຍະ ແລະຈັດການຜ້າທີ່ເປື້ອນຕາມລຳດັບ. ເພື່ອກຳຈັດໂທດ ‘ນີລີ’ ໃຫ້ຖູດ້ວຍຂີ້ງົວ; ຄວາມບໍລິສຸດສຳເລັດດ້ວຍວັດປຣາຊາປັດຍະ ຫຼັງຈາກໄດ້ນຸ່ງຜ້າທີ່ມີຄົມນີລີແລ້ວ.

Verse 11

चान्द्रायणद्वयं कुर्याद्गुरोः क्षयितमुत्तमम् ॥ चान्द्रायणं पराकं च पतितान्नस्य भक्षणात्

ສຳລັບຄວາມຜິດທີ່ກ່ຽວກັບຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ອັນເປັນການທຳໃຫ້ພ່ອງ/ໄດ້ບໍລິໂພກໄປ ຄວນປະຕິບັດຈັນທຣາຍະນະສອງເທື່ອ ເປັນການຊົດໃຊ້ອັນດີເລີດ. ແລະຖ້າກິນອາຫານຂອງ ‘ປະຕິຕະ’ (ຜູ້ຕົກຕ່ຳທາງສັງຄົມ) ຄວນປະຕິບັດຈັນທຣາຍະນະ ແລະ ປະຣາກະ ດ້ວຍ.

Verse 12

चान्द्रायणं पराकं च प्राजापत्यं तथैव च ॥ गोप्रदानं च भोज्यं च अभक्ष्यस्य च भक्षणे

ສຳລັບການກິນສິ່ງທີ່ເປັນອະພັກຊະຍະ (ຂອງຕ້ອງຫ້າມ) ຄວນປະຕິບັດ ຈັນທຣາຍະນະ, ປະຣາກະ, ແລະ ປຣາຊາປັດຍະ. ພ້ອມທັງຄວນຖວາຍງົວເປັນທານ ແລະຈັດອາຫານເລີ້ຍງຜູ້ອື່ນເພື່ອຊົດໃຊ້.

Verse 13

उपवासस्तु पञ्चाहं पञ्चगव्येन शुद्ध्यति ॥ सोपानत्कश्चरेत्पाद कॄच्छ्रस्य द्विरभोजनम्

ການອົດອາຫານ 5 ມື້ ຍ່ອມຖືກຊຳລະ/ສຳເລັດດ້ວຍປັນຈະກະວະຍະ. ແລະຄວນປະຕິບັດ ‘ປາດະ’ (ໜຶ່ງໃນສີ່ສ່ວນ) ຂອງວັດກຣິຈຉະຣະ ໂດຍກິນອາຫານ 2 ເທື່ອຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 14

पुष्पाभावेऽर्च्चनं स्नानं देवस्पर्शं च कारयन् ॥ अनिर्माल्यनमस्कारं स्नानं पञ्चामृतॆन तु

ເມື່ອບໍ່ມີດອກໄມ້ ພຶງບູຊາໂດຍການອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະໃຫ້ມີການສຳຜັດພຣະເທວະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ຖ້າກົ້ມນະມັດສະການໂດຍບໍ່ໄດ້ເອົານິຣມາລະຍະ (ພວງມາລາ/ເຄື່ອງຖວາຍ) ອອກ ກໍກຳນົດໃຫ້ອາບດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ.

Verse 15

सुरापाने द्विजातीनां चान्द्रायणचतुष्टयम् ॥ तथैव द्वादशाब्दं तु प्राजापत्यत्रयं चरेत्

ສຳລັບຜູ້ເປັນທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຖ້າດື່ມສຸຣາ ກຳນົດໃຫ້ປະພຶດຈັນທຣາຍະນະສີ່ປະການ. ອີກທັງພຶງຮັບວິໄນຕະປະສະຍາ 12 ປີ ແລະປະພຶດປຣາຊາປັດຍະ 3 ປະການ.

Verse 16

ब्रह्मकूर्च्चेन शुद्धिः स्याद्गोप्रदानत्रयेण च ॥ त्रयाणामेकरात्रेण पञ्चामृतनिषेवणात्

ຄວາມບໍລິສຸດໄດ້ມາດ້ວຍການປະພຶດພຣະຫມະກູຣຈະ ແລະດ້ວຍການຖວາຍໂຄ 3 ຄັ້ງ. ສຳລັບທັງສາມກໍລະນີນີ້ ການຮັກສາວັດເພີຍ 1 ຄືນ ພ້ອມກັບການດື່ມປັນຈາມຣິຕ ກໍໃຫ້ຄວາມຊຳລະໄດ້.

Verse 17

मुच्यते त्वपराधैस्तु तथा विष्णोः स्तवं पठन् ॥ एतत्ते कथितं गुह्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ແລະຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຜິດເຊັ່ນນັ້ນ ໂດຍການອ່ານສະຕະວະ (ບົດສັນລະເສີນ) ແດ່ພຣະວິສນຸ. ຄຳສອນອັນລຶກລັບນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ; ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຈະຟັງອັນໃດອີກ?

Verse 18

मुहूर्तमात्रे सा देवी संज्ञां प्राप्येदमब्रवीत् ॥ अपराधे कृते देव सूतकी हि प्रजायते

ພຽງແຕ່ຊົ່ວມຸຫູຣຕະເທົ່ານັ້ນ ນາງເທວີກໍໄດ້ສະຕິຄືນ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະ! ເມື່ອໄດ້ກະທຳຄວາມຜິດ ສະພາບສູຕະກະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແທ້.”

Verse 19

प्रायश्चित्तानि भूरीणि कृतानि तु नरैः सदा ॥ तेन मे मनसो मोहः दुःखदो यः समभ्ययात् ॥

ມະນຸດທັງຫຼາຍຍ່ອມປະກອບພິທີປຣາຍັດຈິຕ (ການຊຳລະບາບ) ຫຼາຍຢ່າງຢູ່ເປັນນິດ; ເພາະເຫດນັ້ນ ຄວາມຫຼົງໃນໃຈອັນນຳທຸກຂ໌ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 20

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र येन त्वं नृषु तुष्यसि ॥ पूजितः सफलश्चासि अपराधविशोधनम् ॥

ໃນນີ້ມີອຸປາຍໃດບໍ ທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈຕໍ່ມະນຸດ—ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາແລ້ວຈຶ່ງເກີດຜົນ—ແລະຊຳລະຄວາມຜິດໃຫ້ບໍລິສຸດ?

Verse 21

श्रीवराह उवाच ॥ संवत्सरस्य मध्ये तु तीर्थे सौकरवे मम ॥ कृतोपवासः स्नानेन गङ्गायां शुद्धिमाप्नुयात् ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ໃນຊ່ວງໜຶ່ງປີ ທີ່ຕີຣຖະເສົາກະຣະຂອງເຮົາ ຜູ້ໃດຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລ້ວອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 22

मथुरायां तथाप्येवं सापराधः शुचिर्भवेत् ॥ अनयोस्तीर्थयोरेवं यः सेवेत सकृन्नरः ॥

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ທີ່ມະຖຸຣາ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຄວາມຜິດກໍອາດກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດໄດ້। ດັ່ງນີ້ ຜູ້ໃດທີ່ໄປສະເຫຼີມສະເຫຼີຍຕີຣຖະທັງສອງນີ້ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ…

Verse 23

सहस्रजन्मसु कृतानपराधाञ्जहाति सः ॥ स्नानात्पानात्तथा ध्यानात्कीर्तनाद्धारणात्तथा ॥

…ຜູ້ນັ້ນຈະລະທິ້ງຄວາມຜິດທີ່ເຮັດໄວ້ໃນພັນກຳເນີດ—ໂດຍການອາບນ້ຳ, ໂດຍການດື່ມນ້ຳສັກສິດ, ໂດຍການພິຈາລະນາສະມາທິ, ໂດຍການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ/ສວດພາວະນາ (ກີຣຕະນະ), ແລະໂດຍທາຣະນາ (ການຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່) ດ້ວຍ।

Verse 24

श्रवणान्मननाच्चैव दर्शनाद्याति पातकम् ॥ पृथिव्युवाच ॥ मथुरा सूकरं चैव द्वावेतौ तव वल्लभौ ॥

ດ້ວຍການຟັງ, ດ້ວຍການໄຕ່ຕອງ, ແລະດ້ວຍການເຫັນ, ບາບຍ່ອມຫາຍໄປ. ພຣະນາງປຣິຖະວີກ່າວວ່າ: “ມະຖຸຣາ ແລະ ສໍາກະ—ສອງນີ້ແມ່ນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ”

Verse 25

विशिष्टमनयोः किं च सत्यं ब्रूहि सुरेश्वर ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रसरांसि च ॥

“ສອງນີ້ມີຄວາມໂດດເດັ່ນຢ່າງໃດ? ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງ ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະ” ພຣະສີວຣາຫະຕອບວ່າ: “ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ບັນດາຕີຣຖະທັງຫມົດ ແລະ ທະເລສາບ-ສະລະຈົນເຖິງທະເລ…”

Verse 26

कुब्जाम्रकं प्रशंसन्ति सदा मद्भावभाविताः ॥ तस्मात्कोटिगुणं गुह्यं सौकरतीर्थमुत्तमम् ॥

ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍພະພາວະແຫ່ງພຣະອົງ ຍ່ອມສັນລະເສີນ ກຸບຊາມຣະກະ ຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣຖະສໍາກະອັນສູງສຸດ ເປັນຄວາມລັບ ແລະໃຫ້ຜົນບຸນເກີນໄປເຖິງໂກຕິເທົ່າ

Verse 27

गुह्याद्गुह्यतरं पुण्यं माथुरं मम मण्डलम् ॥ फलं परार्द्धगुणितं सिततीर्थान्न संशयः ॥

ລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລັບ ແດນບຸນມາຖຸຣາ-ມັນດະລະ ແມ່ນອານາເຂດຂອງພຣະອົງ. ຜົນບຸນຖືກຄູນຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ—ເກີນກວ່າ ສີຕາ-ຕີຣຖະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 28

अटित्वा सर्वतीर्थानि कुब्जाम्रादीनि नित्यशः ॥ अघं विनश्यते क्षिप्रं मथुरामागतस्य च ॥

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ທ່ອງໄປຢ້ຽມຢາມຕີຣຖະທັງຫມົດເປັນນິດ—ເລີ່ມຈາກ ກຸບຊາມຣະກະ ແລະອື່ນໆ—ແຕ່ຜູ້ທີ່ມາເຖິງມະຖຸຣາ ບາບຍ່ອມສູນສະລາຍໄປໂດຍໄວ

Verse 29

विश्रमणाच्च विश्रान्तिस्तेन संज्ञा वरा मम ॥ सारात्सारतरं स्नानं गुह्यानां गुह्यमुत्तमम्

ຈາກການພັກຜ່ອນ ຈຶ່ງເກີດຄວາມສະຫງົບພັກໃຈ; ເພາະສະນັ້ນ ນັ້ນແມ່ນນາມອັນປະເສີດຂອງເຮົາ. ການອາບນ້ຳບໍລິສຸດນີ້ແມ່ນແກ່ນແທ້ໃນບັນດາແກ່ນແທ້—ເປັນຄວາມລັບສູງສຸດໃນບັນດາຄວາມລັບ.

Verse 30

गतिरन्वेषणीयानां मथुरा परमा गतिः ॥ कुब्जाम्रके सौकरे च मथुरायां विशेषतः

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຜູ້ແສວງຫາພຶງຄົ້ນຫາ ມະຖຸຣາແມ່ນຈຸດໝາຍສູງສຸດ—ໂດຍສະເພາະທີ່ ກຸບຊາມຣະກະ ແລະ ສາວກະ ແລະໂດຍພິເສດຢ່າງຍິ່ງໃນມະຖຸຣາເອງ.

Verse 31

विना सांख्येन योगेन मुच्यते नात्र संशयः ॥ या गतिर्योगयुक्तस्य ब्राह्मणस्य मनीषिणः

ຫາກບໍ່ມີ ສາງຂະຍະ ແລະ ໂຍຄະ ກໍບໍ່ອາດພົ້ນທຸກໄດ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ສ່ວນຄະຕິສຸດທ້າຍຂອງພຣາຫມັນຜູ້ຮອບຮູ້ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍໂຍຄະນັ້ນ—

Verse 32

सा गतिस्त्यजतः प्राणान्मथुरायां न संशयः ॥ एतत्ते कथितं सारं मया सत्येन सुव्रते ॥ न तीर्थं मथुराया हि न देवः केशवात्परः

ຄະຕິນັ້ນເອງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ຜູ້ທີ່ປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດໃນມະຖຸຣາຈະບັນລຸ. ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີ, ສາລະນີ້ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງ: ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດເທົ່າມະຖຸຣາ ແລະບໍ່ມີເທວະໃດສູງກວ່າ ເກສະວະ.

Verse 33

अपराधास्त्रयस्त्रिंशत्समाख्याता मया धरे ॥ एभिर्युक्तस्तु पुरुषो विष्णुं नैव प्रपश्यति

ໂອ ແຜ່ນດິນ, ເຮົາໄດ້ອະທິບາຍຄວາມຜິດສາມສິບສາມປະການແລ້ວ. ຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຜິດເຫຼົ່ານີ້ ຍ່ອມບໍ່ເຫັນພຣະວິສະນຸໂດຍແທ້.

Verse 34

पुनः पुनरुवाचेदं देवदेवो जनार्दनः ॥ मोहङ्गता तु शृणुते नष्टसंज्ञेव लक्ष्यते

ພຣະເທວະເທວາ ຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ຊ້ໍາໆຫຼາຍເທື່ອ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກໂມຫະຄອບງໍາ ແມ່ນໄດ້ຟັງແຕ່ກໍປານດັ່ງຄົນໝົດສະຕິ ຮາວກັບສູນເສຍຄວາມຮູ້ຕົວ।

Verse 35

एकाहं मार्गशीर्ष्यां च द्वादश्यां सितवैष्णवम् ॥ गङ्गासागरिकं नाम पुराणेषु च पठ्यते

ໃນວັນເອກາດະສີ ແຫ່ງເດືອນມາຣກະຊີຣສະ ແລະໃນວັນທວາດະສີ ຝ່າຍສວ່າງ (ສຸກລະ) ໄດ້ພັນລະນາວຣະຕະໄວສະນະວະ; ແລະນາມ “ຄັງຄາ-ສາຄະຣິກະ” ກໍຖືກອ່ານພົບໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ।