Adhyaya 162: The Efficacy and Merit of Cakra-tīrtha

Verse 1

अथ चक्रतीर्थप्रभावः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्‍धरे ॥ चक्रतीर्थे पुरावृत्तं मथुरायास्तथोत्तरे ॥

ບັດນີ້ເປັນການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງ “ຈັກກະຕີຣຖະ”. ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເຮົາຈະເລົ່າເລື່ອງອື່ນອີກ; ຈົ່ງຟັງ—ເຫດການໃນການກ່ອນ ທີ່ຈັກກະຕີຣຖະ ທາງເໜືອຂອງມະຖຸຣາ.

Verse 2

महागृहॊदयम् नाम जम्बूद्वीपस्य भूषणम् ॥ तस्मिन् पुरवरे दिव्ये ब्राह्मणो वसते शुभे

ມີນະຄອນໜຶ່ງຊື່ “ມະຫາຄຣິໂຫທະຍະ” ອັນຖືກກ່າວວ່າເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງຊັມບູທະວີບ. ໃນນະຄອນອັນມົງຄຸນ ແລະ ທິບຍະນັ້ນ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງພັກອາໄສຢູ່.

Verse 3

स कन्यां पुत्रम् आदाय ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ शालिग्रामं महापुण्यम् अगच्छद् ब्राह्मणोत्तमः

ພຣາຫມັນນັ້ນ ຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ພາລູກສາວແລະລູກຊາຍໄປດ້ວຍ ແລ້ວໄປຍັງ “ສາລິຄຣາມ” ອັນຂື້ນຊື່ວ່າມີບຸນຍິ່ງ—ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ຍອດໃນບັນດາພຣາຫມັນ.

Verse 4

तत्रासौ वासम् अकरोत् पुण्यसेवी जितेन्द्रियः ॥ तीर्थसेवी तथा स्नायी देवतादर्शने रतः

ທີ່ນັ້ນລາວໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານ—ເປັນຜູ້ປະພຶດບຸນ ແລະ ຄວບຄຸມອິນທຣີ. ລາວຮັບໃຊ້ຕີຣຖະ ອາບນ້ຳຕາມພິທີ ແລະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການໄດ້ເຫັນທິບພະ.

Verse 5

तत्र सिद्धेन संवासो ब्राह्मणस्याभवत्तदा ॥ स सिद्धो वसते नित्यं कल्पग्रामे च सर्वदा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບສິດທະຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ສິດທະນັ້ນຖືກກ່າວວ່າພັກອາໄສຢູ່ໃນ “ກັລປະຄຣາມ” ຢ່າງນິດ—ຕະຫຼອດເວລາ.

Verse 6

गच्छेत्स सर्वकालं तु शालिग्रामे वसुन्धरे ॥ स तेन सह सङ्गत्य कान्यकुब्जनिवासिना

ໂອ ວະສຸນທະຣາ! ລາວໄປຍັງ “ສາລິຄຣາມ” ໃນແຜ່ນດິນນີ້ຢູ່ທຸກເວລາ. ແລະເມື່ອໄດ້ພົບກັບຜູ້ພັກອາໄສແຫ່ງການຍະກຸບຊະແລ້ວ ກໍໄດ້ຄົບຫາສົມາຄົມກັນ.

Verse 7

कल्पग्रामविभूतिं च नित्यकालम् अवर्णयत् ॥ कल्पग्रामविभूतिं च श्रुत्वा स मुनिसत्तमः

ລາວໄດ້ພັນລະນາຢ່າງສະເໝີເສມອກ່ຽວກັບວິພູຕິ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງ ກັລປະກຣາມ. ເມື່ອໄດ້ຍິນວິພູຕິນັ້ນ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ…

Verse 8

गमने बुद्धिरुत्पन्ना ततः सिद्धमयाचत ॥ मित्रत्वं वर्त्तते सिद्ध नयस्वात्मनिवेशने

ໃນໃຈຂອງລາວເກີດຄວາມຕັ້ງໃຈຈະໄປ; ແລ້ວຈຶ່ງຂໍວິນວອນຕໍ່ສິດທະວ່າ: “ໂອ ສິດທະ, ມິດຕະພາບມີຢູ່ລະຫວ່າງເຮົາ—ຂໍນຳຂ້ອຍໄປຫາທີ່ພຳນັກຂອງທ່ານເອງ”

Verse 9

ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा सिद्धो वचनमब्रवीत् ॥ तत्र सिद्धा हि गच्छन्ति तेन तत्र गतिर्भवेत्

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣາຫມະນະ ສິດທະຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ສິດທະທັງຫຼາຍໄປທີ່ນັ້ນແທ້; ດັ່ງນັ້ນ ການເຂົ້າເຖິງແລະການໄປສູ່ສະຖານນັ້ນຈຶ່ງເປັນໄປໄດ້”

Verse 10

दक्षिणे तु करे गृह्य ब्राह्मणं वेदपारगम् ॥ वामे चैव करे गृह्य तस्य पुत्रं महामतिम्

ລາວໄດ້ຈັບພຣາຫມະນະຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວທະໄວ້ດ້ວຍມືຂວາ ແລະຈັບບຸດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງຂອງລາວໄວ້ດ້ວຍມືຊ້າຍ

Verse 11

उत्पपात तदा सिद्धो गृहीत्वा ब्राह्मणोत्तमौ ॥ कल्पग्रामे तु तौ मुक्तौ पितापुत्रौ वसुन्धरे

ແລ້ວສິດທະໄດ້ໂຜນຂຶ້ນ ໂດຍຈັບພາພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດທັງສອງໄປ. ທີ່ກັລປະກຣາມ ລາວໄດ້ປ່ອຍພວກເຂົາລົງ—ພໍ່ແລະລູກ—ໂອ ວະສຸນທະຣາ

Verse 12

तत्र तौ वसतो नित्यं कल्पग्रामे द्विजोत्तमौ ॥ तत्र कालेन महता रुग्देहे चाभवत्तदा ॥

ທີ່ນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງສອງ ພຳນັກຢູ່ເປັນນິດໃນກັລປະກຣາມ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ຈຶ່ງເກີດໂລກາພາດໃນກາຍ.

Verse 13

रुजा तु पीड्यमानः स दशमीं च दशां गतः ॥ मर्तुकामो द्विजवरो निरीक्ष्य सुतमुत्तमम् ॥

ຖືກຄວາມເຈັບປວດບີບຄັ້ນ ລາວເຂົ້າສູ່ສະພາບວິກິດ. ດ້ວຍຄວາມປາດຖະນາຈະລະຊີວິດ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ເບິ່ງບຸດຜູ້ດີເລີດຂອງຕົນ.

Verse 14

उवाच पुत्रं धर्मात्मा मरणे समुपस्थिते ॥ गङ्गातीरे च मां पुत्र नय त्वं मा विलम्बय ॥

ເມື່ອຄວາມຕາຍເຂົ້າໃກ້ ຜູ້ມີທຳມະໄດ້ກ່າວກັບບຸດວ່າ: “ລູກເອີຍ ຈົ່ງພາພໍ່ໄປທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ; ຢ່າຊັກຊ້າ.”

Verse 15

तेन पुत्रेण नीतोऽसौ गङ्गातीरे महामुनिः ॥ रुरोद पुत्रस्तु तदा पितृस्नेहसमन्वितः ॥

ໂດຍບຸດນັ້ນ ມະຫາມຸນີຖືກພາໄປຍັງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ. ໃນເວລານັ້ນ ບຸດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກພໍ່ ກໍຮ້ອງໄຫ້.

Verse 16

वेदाध्ययनशीलः स पितृभक्त्या नियन्त्रितः ॥ वसतस्तस्य वै तत्र कालो जातो महामतेः ॥

ລາວເປັນຜູ້ຂະຫຍັນໃນການສຶກສາພຣະເວດ ແລະຖືກຄວບຄຸມໂດຍຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ພໍ່. ໃນຂະນະທີ່ພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເວລາອັນກຳນົດຂອງຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນກໍມາຮອດ.

Verse 17

कल्पग्रामे तदा सिद्धस्तस्य कन्या सुमध्यमा ॥ वरमन्वेषयन्ती सा न प्राप्तस्तु तया मतः ॥

ໃນເວລານັ້ນ ທີ່ກັລປະກຣາມ ມີຜູ້ສິດທະຜູ້ໜຶ່ງ; ລູກສາວຂອງລາວຜູ້ເອວອ່ອນຊ້ອຍ ກໍຄົ້ນຫາຄູ່ຄອງ ແຕ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຄູ່ທີ່ປາດຖະໜາ।

Verse 18

कदाचिद्देवयोगेन कान्यकुब्जनिवासिनः ॥ गृहे प्रविष्टो विप्रः स भोजनार्थं महामतिः ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍເທວະໂຍກ (ພຣະພິທີກຳນົດ) ພຣາຫມະນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຜູ້ຢູ່ການຍະກຸບຊະ ເພື່ອຂໍອາຫານ।

Verse 19

दिव्यज्ञानॆन तं ज्ञात्वा पूजयामास तं द्विजः ॥ पूजयित्वा यथान्यायं कन्यां तस्मै ददौ तदा ॥

ດ້ວຍຍານທິບ ພຣາຫມະນໄດ້ຮູ້ຈັກເຂົາ ແລະໄດ້ບູຊາຖວາຍກຽດ. ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີອັນຄວນແລ້ວ ຈຶ່ງມອບທິດາໃຫ້ເຂົາໃນເວລານັ້ນ।

Verse 20

श्वशुरस्य गृहे नित्यं भोजनं कुरुते द्विजः ॥ वसते पितृसन्निध्ये प्रतिचारी स पुत्रकः ॥

ໃນເຮືອນຂອງພໍ່ເມຍ ພຣາຫມະນນັ້ນຮັບປະທານອາຫານເປັນນິດ. ບຸດນັ້ນຢູ່ໃກ້ຊິດບິດາ ແລະຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເອົາໃຈໃສ່।

Verse 21

काले भगवतस्तस्य अतिक्षीणः पिता तदा ॥ तं दृष्ट्वा क्षीणतां प्राप्तं श्वशुरं पर्यपृच्छत ॥

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ບິດາຜູ້ນ່າເຄົາລົບນັ້ນອ່ອນແຮງຢ່າງຫນັກ. ເຫັນພໍ່ເມຍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຊະລາ ລາວຈຶ່ງຖາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 22

स्वामिन् पितुर्मे मरणं भविष्यति वदस्व माम् ॥ जामातृवचनं श्रुत्वा प्रहस्य श्वशुरोऽब्रवीत् ॥

“ທ່ານເຈົ້າຂ້າ, ການຕາຍຂອງພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ—ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ” ໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລູກເຂີຍ ພໍ່ເຂີຍຫົວເຮາະແລ້ວຕອບ।

Verse 23

शूद्रान्नं भक्षितं तेन नित्यकालं द्विजोत्तम ॥ तस्य चाहारदोषेण मृत्युर् दूरं गतः पितुः ॥

“ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມ, ລາວໄດ້ກິນອາຫານຂອງຊູດຣະເປັນນິດ; ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງອາຫານນັ້ນ ຄວາມຕາຍຂອງພໍ່ຈຶ່ງຖືກຜັກໃຫ້ໄກອອກ (ຖືກຊັກຊ້າ)។

Verse 24

पादयोर्विद्यते तच्च शूद्रान्नं च पितुस्तव ॥ जान्वोरूर्ध्वे न विद्येत शूद्रान्नं च द्विजोत्तम ॥

“ອາຫານຊູດຣະນັ້ນມີຢູ່ທີ່ຕີນຂອງພໍ່ເຈົ້າ; ເຫນືອຂຶ້ນໄປຈາກຫົວເຂົ່າ, ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມ, ອາຫານຊູດຣະຈະບໍ່ມີຢູ່”

Verse 25

शूद्रान्नेन विहीनस्य तस्य मृत्युर् भविष्यति ॥ श्वशुरस्य वचस्तस्य पितुरग्रे न्यवेदयत् ॥

“ຖ້າລາວຂາດອາຫານຊູດຣະ ຄວາມຕາຍຈະເກີດຂຶ້ນ” ລາວໄດ້ນໍາຄໍາຂອງພໍ່ເຂີຍໄປແຈ້ງຕໍ່ໜ້າພໍ່ຂອງຕົນ

Verse 26

तस्य पुत्रस्य वचनं श्रुत्वात्मानं विगर्हयत् ॥ ततः प्रभाते विमले उदिते च दिवाकरे ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລູກຊາຍ ລາວກໍຕໍານິຕົນເອງ। ຕໍ່ມາ ໃນຕອນເຊົ້າອັນແຈ້ງໃສ ເມື່ອດວງອາທິດຂຶ້ນແລ້ວ,

Verse 27

पितुः समीपात्स गतः श्वशुरस्य निवेशनम् ॥ गते पुत्रे पिता तस्य रुजा त्वत्यन्तपीडितः ॥

ລາວອອກຈາກຂ້າງພໍ່ ໄປຫາເຮືອນຂອງພໍ່ເມຍ. ເມື່ອລູກຊາຍໄປແລ້ວ ພໍ່ຂອງລາວຖືກຄວາມເຈັບປວດຮຸນແຮງບີບຄັ້ນຢ່າງຫນັກ.

Verse 28

सन्निधावुपलं दृष्ट्वा गृहीतं तेन तत्पदा ॥ चूर्णयामास तौ पादौ पीडया मोहितो द्विजः ॥

ເຫັນກ້ອນຫີນຢູ່ໃກ້ ລາວໃຊ້ຕີນຢືດຈັບມັນ. ດວິຊະຜູ້ຫຼົງມົວດ້ວຍຄວາມເຈັບ ໄດ້ບົດຂະຍີ້ຕີນທັງສອງຂອງຕົນ.

Verse 29

ततः प्राणान्परित्यज्य गतोऽसौ कालवर्त्तनम् ॥ स्नात्वा भुक्त्वा ततो गत्वा प्रेक्ष्य तं पितरं मृतम् ॥

ຈາກນັ້ນ ລາວລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ ແລະເຂົ້າສູ່ທາງແຫ່ງກາລ (ແມ່ນຄວາມຕາຍ). ຫຼັງອາບນ້ຳແລະກິນເຂົ້າແລ້ວ ລາວໄປເຫັນພໍ່ຂອງຕົນເສຍຊີວິດແລ້ວ.

Verse 30

गतसंज्ञं च पितरं दृष्ट्वा स रुरुदे भृशम् ॥ रुदित्वा सुचिरं कालं शास्त्रं दृष्ट्वा व्यचिन्तयत् ॥

ເຫັນພໍ່ຢູ່ໃນສະພາບໝົດສະຕິ (ຫຼືບໍ່ຮູ້ສຶກ) ລາວຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງໜັກ. ຫຼັງຮ້ອງໄຫ້ດົນນານ ລາວເບິ່ງຄຳພີຊາສະຕຣະ ແລະຄິດໄຕ່ຕອງ.

Verse 31

संस्कारयोग्यता नास्ति इत्येवं पुनरब्रवीत् ॥ सर्पशृङ्गिहतानां च दंष्ट्राविग्रहितस्य च ॥

ລາວໄດ້ກ່າວອີກວ່າ: “ບໍ່ມີຄວາມສົມຄວນສໍາລັບການເຮັດສັງສະກາຣະ (ພິທີສົບ).” ແລະຍັງກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ຖືກງູ ແລະສັດມີເຂົາຂ້າ ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຖືກຂີ້ວທໍາລາຍເສຍຫາຍ.

Verse 32

आत्मनस्त्यागिनश्चैव आपस्तम्बोऽब्रवीदिदम् ॥ आत्मघाती नरः पापो नरके पच्यते चिरम् ॥

ອາປັສຕັມບະໄດ້ກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ລະທິ້ງຕົນເອງວ່າ: ຜູ້ໃດຂ້າຕົນເອງ ເປັນຄົນມີບາບ ແລະຖືກທໍລະມານໃນນະລົກເປັນເວລາດົນນານ।

Verse 33

प्रायश्चितं विधीयीत न दद्याच्छोदकक्रियाम् ॥ अहो दैवं सुबलवत्पौरुषं तु निरर्थकम् ॥

ຄວນກຳນົດປຣາຍັດຈິດ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ແຕ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ພິທີນ້ຳຊຳລະ (ໂຊດກະກຣິຍາ)। ໂອ້—ດວງຊະຕາ/ໄທວະແຮງກ້າຫຼາຍ ແຕ່ຄວາມພາກພຽນຂອງມະນຸດກັບເຫັນຄືບໍ່ມີຄ່າ।

Verse 34

तस्य पुत्रो महाभागे गतः श्वशुरमन्दिरम् ॥ तं दृष्ट्वा श्वशुरो दीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ລູກຊາຍຂອງລາວໄດ້ໄປຍັງເຮືອນພໍ່ຕາ. ເມື່ອພໍ່ຕາເຫັນລາວຢູ່ໃນຄວາມທຸກ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 35

ब्रह्महत्या तु ते जाता गच्छ त्वं च यथेप्सितम् ॥ श्वशुरस्य वचः श्रुत्वा जामाता वाक्यमब्रवीत् ॥

“ບາບແຫ່ງພຣາຫມະນະຫັດຕະຍາ (ການຂ້າພຣາຫມະນ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພໍ່ຕາ ລູກເຂີຍຈຶ່ງຕອບກັບ।

Verse 36

न मया ब्राह्मणवधः कदाचिदपि कारितः ॥ केन दोषेण मे सिद्धं ब्रह्महत्याफलं महत् ॥

“ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍໃຫ້ມີການຂ້າພຣາຫມະນເລີຍ. ໂດຍຄວາມຜິດອັນໃດ ຜົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງແຫ່ງພຣາຫມະນະຫັດຕະຍາ ຈຶ່ງຖືກຕັ້ງມັ່ນແກ່ຂ້ອຍ?”

Verse 37

तेन दोषेण विप्रर्षे ब्रह्महत्याफलं तव ॥ आसन्नशयनाच्चैनं भोजनात्कथनादिषु ॥

ເນື່ອງດ້ວຍໂທດນັ້ນ ໂອ ຣິສີໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ ຜົນກຳແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນຕົກແກ່ເຈົ້າ—ໂດຍການນອນໃກ້ເຂົາ ການກິນຮ່ວມ ການສົນທະນາ ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ।

Verse 38

संवत्सरेण पतति पतितेन सहाचरन् ॥ तस्मान्मम गृहे नास्ति वासस्ते हि द्विजोत्तम ॥

ຜູ້ໃດຢູ່ຮ່ວມ ແລະຄົບຫາກັບຜູ້ທີ່ຕົກຕ່ຳ ພາຍໃນໜຶ່ງປີກໍຕົກຕ່ຳຕາມໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ຍອດ ໃນເຮືອນຂ້ອຍບໍ່ມີທີ່ພັກໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 39

श्वशुरस्य वचः श्रुत्वा जामाता वाक्यमब्रवीत् ॥ किं मया वद कर्तव्यं त्वया त्यक्तेन सुव्रत ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພໍ່ເມຍ ລູກເຂີຍຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຂໍຈົ່ງບອກເຖີດ ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ ເມື່ອທ່ານໄດ້ລະທິ້ງຂ້ອຍແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ?”

Verse 40

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणः संहितव्रतः ॥ कल्पग्रामं परित्यज्य मथुरां याहि सुव्रत ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງເຂົາ ພຣາຫມັນຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວັດຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລະກັລປະກຣາມ ແລ້ວໄປຫາມະຖຸຣາ ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ.”

Verse 41

ततः कालेन महता सम्प्राप्तो मथुरां पुरीम् ॥ ब्राह्मणेभ्यो बहिःस्थाने नित्यं तु वसते द्विजः ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ລາວກໍໄດ້ມາຮອດນະຄອນມະຖຸຣາ. ດວິຊະນັ້ນພັກອາໄສເປັນນິດຢູ່ບ່ອນພາຍນອກ ຫ່າງໄກຈາກພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ.

Verse 42

कन्यापुरनिवासी तु कुशिकोऽयं नराधिपः ॥ तस्य सत्रं नित्यकालं मथुरायां प्रवर्तते ॥

ບັດນີ້ ກະສັດກຸຊິກະ ພຳນັກຢູ່ທີ່ ກັນຍາປຸຣະ; ແລະ ສັດຣະ (ພິທີຍັດ-ທານ ເປັນງານລ້ຽງທານ) ອັນເນື່ອງນິດຂອງພຣະອົງ ດຳເນີນຢູ່ໃນ ມະຖຸຣາ ບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 43

द्वेसहस्रे तु विप्राणां तस्य सत्रे च भुञ्जते ॥ ब्राह्मणानां सदोच्छिष्टं ततश्चोद्धरते तु सः ॥

ໃນສັດຣະຂອງພຣະອົງ ມີວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ສອງພັນຄົນຮັບປະທານ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງເອງເກັບກວາດອຸຈຉິດ (ເສດອາຫານ) ທີ່ພຣາຫມັນເຫຼືອໄວ້.

Verse 44

नान्यत्र तव संशुद्धिः कदाचित्पितृघातिनः ॥ कल्पग्रामं परित्यज्य तत्क्षणादेव निःसृतः ॥

“ສຳລັບເຈົ້າ—ຜູ້ຂ້າບິດາ—ບໍ່ມີການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ອື່ນໃດເລີຍ” ເມື່ອລະທິ້ງກັລປະກຣາມ ລາວກໍອອກໄປໃນທັນທີນັ້ນ.

Verse 45

चक्रतीर्थं समासाद्य स्नानं स कुरुते सदा ॥ न भिक्षां कुरुते तत्र भोजनार्थं न गच्छति ॥

ເມື່ອເຖິງ ຈັກຣະຕີຣຖະ ແລ້ວ ລາວອາບນ້ຳຊຳລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ; ບໍ່ຂໍທານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະບໍ່ອອກໄປເພື່ອຫາອາຫານ.

Verse 46

स्वां सुतां चोदयामास गच्छ तां मथुरां पुरीम् ॥ भोजनं गृहीत्वा तत्रैव गच्छ त्वं भर्तृसन्निधौ ॥

ລາວໄດ້ກຳຊັບລູກສາວຂອງຕົນວ່າ: “ຈົ່ງໄປຍັງນະຄອນມະຖຸຣາ; ຮັບອາຫານຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງໄປໂດຍກົງສູ່ສຳນັກຂອງສາມີເຈົ້າ.”

Verse 47

दिव्यज्ञानें च तदा नित्यं सा भर्तृसन्निधौ ॥ दिने दिने गच्छति सा भर्तृभोजनकारणात् ॥

ແລ້ວດ້ວຍຍານທິບ ນາງໄປຢູ່ໃນສະນິດຂອງສາມີເປັນນິດ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ເພື່ອຈັດຫາອາຫານໃຫ້ສາມີ।

Verse 48

दिवस्यावसाने तु भोजनं गृहीत्वा गच्छति ॥ भोजनं कुरुते नित्यं प्रियादत्तं वसुन्धरे ॥

ເມື່ອສິ້ນວັນ ນາງໄປໂດຍນຳອາຫານໄປ; ໂອ ວະສຸນທະຣາ ນາງກິນເປັນນິດອາຫານທີ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກມອບໃຫ້।

Verse 49

पात्रं निःक्षिप्य कुण्डे तु सत्रे वसति सर्वदा ॥ एवं निवसतस्तस्य वर्षार्धं तु गतं तदा ॥

ເມື່ອວາງພາຊະນະລົງໃນກຸນຑະ (ສະຫຼອງນ້ຳ) ແລ້ວ ລາວພັກອາໄສຢູ່ໃນສັດຣະເປັນນິດ; ຢູ່ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຄື່ງປີກໍຜ່ານໄປໃນການນັ້ນ।

Verse 50

ततः कालेन महता तैः पृष्टः स द्विजोत्तमः ॥ कुत्र सन्तिष्ठते नित्यं भोजनं कुरुषे कुतः ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ພວກເຂົາໄດ້ຖາມດວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນວ່າ: “ທ່ານພັກຢູ່ທີ່ໃດເປັນນິດ ແລະໄດ້ອາຫານມາຈາກໃສ?”

Verse 51

कथयामास वृत्तान्तं तं सर्वं चात्मनो हि सः ॥ ते श्रुत्वा ब्राह्मणाः सर्वे एकीभूता वसुन्धरे ॥

ລາວໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວທັງໝົດແຫ່ງສະພາບຂອງຕົນ; ໂອ ວະສຸນທະຣາ ເມື່ອພວກພຣາຫມະນທັງປວງໄດ້ຟັງແລ້ວ ກໍຮ່ວມໃຈເປັນໜຶ່ງດຽວ

Verse 52

इदमूचुस्ततो विप्राः शूद्रोऽसीति द्विजं प्रति ॥ चक्रतीर्थप्रभावेन पापान्मुक्तः सनातनः ॥

ແລ້ວພວກພຣາຫມັນໄດ້ກ່າວຕໍ່ດວິຊະວ່າ “ເຈົ້າເປັນຊູດຣະ.” ແຕ່ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຈັກຣະຕີຣຖະ ຜູ້ນິລັນດອນນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 53

अस्माकं वदनाच्चैव पुनः सिद्धोऽसि वै द्विज ॥ ब्राह्मणानां वचः श्रुत्वा स द्विजो हृष्टमानसः ॥

“ແລະແທ້ຈິງ ໂດຍຖ້ອຍຄຳຈາກປາກຂອງພວກເຮົາເອງ ໂອ ດວິຊະ ເຈົ້າໄດ້ກັບຄືນເປັນຜູ້ສຳເລັດ (ຖືກຟື້ນຟູ) ອີກຄັ້ງ.” ເມື່ອໄດ້ຟັງວາຈາຂອງພຣາຫມັນ ດວິຊະນັ້ນກໍຍິນດີໃນໃຈ।

Verse 54

स्नानार्थं तु ततः स्थानाच्चक्रतीर्थं समागतः ॥ गते तस्मिंस्तस्य भार्या भिक्षामादाय चागता ॥

ຕໍ່ມາເພື່ອອາບນ້ຳຊຳລະ ລາວອອກຈາກບ່ອນນັ້ນໄປຫາຈັກຣະຕີຣຖະ। ເມື່ອລາວໄປແລ້ວ ພັນລະຍາຂອງລາວກໍມາ ນຳອາຫານບິນດະບາດ (ພິກສາ) ມາດ້ວຍ।

Verse 55

प्रियावचनमाकर्ण्य भर्ता वचनमब्रवीत् ॥ पुनराभाषितं ब्रूहि यदिदं भाषितं त्वया ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜົວກ່າວວ່າ “ຈົ່ງເວົ້າຊ້ຳອີກ ໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າເມື່ອຄູ່ນີ້”

Verse 56

भर्त्तुर्वचनमाकर्ण्य पत्नी वचनमब्रवीत् ॥ न त्वं सम्भाषितः पूर्वं ब्रह्महत्यासमन्वितः ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງຜົວ ພັນລະຍາຕອບວ່າ “ແຕ່ກ່ອນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສົນທະນາກັບທ່ານ ເພາະທ່ານມີຄວາມພົວພັນກັບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຄືມະຫາບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ”

Verse 57

चक्रतीर्थप्रभावेन मुक्तोऽसि द्विजसत्तम ॥ उत्तिष्ठ कान्त गच्छाव कल्पग्रामं सुशोभितम् ॥

ດ້ວຍອານຸພາບອັນສັກສິດຂອງ ຈັກກະຕີຣຖະ ເຈົ້າໄດ້ພົ້ນແລ້ວ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ. ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ພວກເຮົາໄປຫາ ກັລປະກຣາມ ອັນງາມວິຈິດເຖີດ.

Verse 58

तया सार्द्धं जगामाथ कल्पग्रामं द्विजोत्तमः ॥ भद्रेश्वरनिमित्तं हि द्रव्यं च कथितं शुभम् ॥

ຕໍ່ມາ ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດໄດ້ໄປຫາ ກັລປະກຣາມ ພ້ອມກັບນາງ. ແລະໃນສ່ວນທີ່ກ່ຽວກັບ ພັດເຣສະວະຣະ ກໍໄດ້ກ່າວເຖິງຊັບສິນອັນເປັນມົງຄຸນດ້ວຍ.

Verse 59

कल्पग्रामाच्छतगुणं चक्रतीर्थं वसुन्धरे ॥ अहोरात्रोपवासेन मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ຈັກກະຕີຣຖະ ມີຜົນຫຼາຍກວ່າ ກັລປະກຣາມ ເຖິງຮ້ອຍເທົ່າ. ດ້ວຍການອົດອາຫານຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ.

Verse 60

कल्पग्रामेण किं तस्य वाराणस्यां च वा शुभे ॥ मथुरां तु समासाद्य यः कश्चिन्म्रियते भुवि ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ລາວຈະຕ້ອງການ ກັລປະກຣາມ ໄປເພື່ອຫຍັງ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ ວາຣານະສີ ອັນສິຣິມົງຄຸນ? ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດ ມະຖຸຣາ ແລ້ວຕາຍໃນໂລກນີ້…

Verse 61

अपि कीटः पतङ्गो वा जायते स चतुर्भुजः ॥

…ແມ່ນແຕ່ເປັນແມ່ທ້ອງ ຫຼື ແມງກະພື້ນ ກໍຈະເກີດເປັນຜູ້ມີສີ່ແຂນ.

Verse 62

नित्यं च भुञ्जते यत्र पात्रं द्रव्यसमर्पितम् ॥ दृष्ट्वा भद्रेश्वरं देवं चक्रतीर्थे फलं लभेत् ॥

ທີ່ໃດກໍຕາມ ທຸກມື້ມີການຮັບປະທານອາຫານໃນພາຊະນະອັນເໝາະສົມ ຫຼັງຈາກໄດ້ຖວາຍວັດຖຸອາຫານຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ—ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພະເທວະ ພັດເຣສະວະຣ ທີ່ຈັກຣະຕີຣຖ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນ ຄືບຸນທາງທຳມະຕາມຄວນ।

Verse 63

प्रार्थना दुःखलाभं तु शृणु वै ब्राह्मणोत्तम ॥ आत्मयोगबलेनैव चलिष्यामि सपुत्रकः ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງຄຳອ້ອນວອນອັນເກີດຈາກຄວາມທຸກນີ້; ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງອາດມະໂຍຄະແຕ່ຢ່າງດຽວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອອກເດີນທາງ ພ້ອມບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 64

पृष्टोऽसौ ब्राह्मणो भद्रे क्व भवान् त्वमिहागतः ॥ स सर्वं कथयामास यथावृत्तं दृढव्रतः ॥

ພຣາຫມັນນັ້ນຖືກຖາມວ່າ “ໂອ ຜູ້ດີງາມ ເຈົ້າມາຈາກໃສຈຶ່ງມາຮອດນີ້?” ແລ້ວລາວ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ—ໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ।

Verse 65

दुःखेन पीडितः क्षीणो मर्त्तुकामो द्विजोत्तमः ॥ गङ्गातीरात्समुत्तिष्ठन्दिशः सर्वा विलोकयन् ॥

ຜູ້ເປັນທະວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຖືກຄວາມທຸກບີບຄັ້ນ ຮ່າງກາຍຊູບຜອມ ແລະປາດຖະໜາຈະຕາຍ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນຈາກຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລ້ວເບິ່ງໄປທຸກທິດ

Verse 66

जामातुर्वचनं श्रुत्वा श्वशुरो वाक्यमब्रवीत् ॥ पितुस्त्वया वधोपायो विनिर्दिष्टश्च पुत्रक ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງລູກເຂີຍແລ້ວ ພໍ່ເມຍກ່າວວ່າ “ໂອ ລູກເອີຍ ເຈົ້າຍັງໄດ້ຊີ້ບອກອຸບາຍໃນການຂ້າບິດາຂອງເຈົ້າອີກດ້ວຍ”

Verse 67

ततः कालेन महता चिन्ताभूच्छ्वशुरस्य च ॥ दिव्यज्ञानॆन तत्सर्वं ज्ञात्वा जामातृचेष्टितम् ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ຄວາມກັງວົນກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈພໍ່ເຂີຍດ້ວຍ; ແລະດ້ວຍຍານທິບ ລາວໄດ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ—ການກະທຳຂອງລູກເຂີຍ—ແລ້ວເຂົ້າໃຈເຫດການນັ້ນ។

Verse 68

सा तु हृष्टेन मनसा भर्तारं वाक्यमब्रवीत् ॥ भोजनं कुरु मे दत्तं हत्यां लक्ष्यामि ते गताम् ॥

ແຕ່ນາງດ້ວຍໃຈຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບຜົວວ່າ: “ຈົ່ງກິນອາຫານທີ່ຂ້າໃຫ້; ຂ້າເຫັນວ່າບາບແຫ່ງການຂ້າໄດ້ມາຖຶງເຈົ້າແລ້ວ”