Adhyaya 153: The Glory of the Mathurā Sacred Landscape: Saṃyamana Tīrtha and the Twelve Sacred Forests

Verse 1

अथ मथुरातीर्थमाहात्म्यम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ उत्तरे शिवकुण्डाच्च तीर्थानां नवकं स्मृतम् ॥ नवतीर्थात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति ॥

ບັດນີ້ແມ່ນການພັນລະນາມະຫາຕະມະຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດໃນມະຖຸຣາ. ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ທາງເໜືອຈາກສິວະກຸນຑະ ມີຕີຣຖະ 9 ປະການທີ່ຖືກຈື່ຈຳ. ເກີນກວ່າຕີຣຖະທັງ 9 ນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີຕີຣຖະໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້ອີກ

Verse 2

तत्रैव स्नानमात्रेण सौभाग्यं जायते परम् ॥ रूपवन्तः प्रजायन्ते स्वर्गलोके न संशयः ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳສັກສິດຢ່າງດຽວ ກໍເກີດສຸພາກອັນສູງສຸດ. ລູກຫຼານຈະເກີດມາມີຮູບງາມສົມບູນ ແລະບຸນຍ໌ຜົນຈະສຳເລັດໃນສະຫວັນໂລກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 3

तस्मिन् स्नातो नरो देवि मम लोके प्रपद्यते ॥ तत्र संयमनं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເຖິງໂລກຂອງເຮົາ. ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະຊື່ “ສັງຍະມະນະ” ອັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ

Verse 4

तत्र स्नातो मृतो वापि मम लोकं स गच्छति ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ກໍຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ບັດນີ້ເຮົາຈະກ່າວເພີ່ມອີກ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ)

Verse 5

तस्मिन् संयमने तीर्थे यद्यद्वृत्तं पुरातनम् ॥ कश्चित्पापसमाचारो निषादो दुष्टमानसः ॥

ໃນຕີຣຖະສັງຍະມະນະນັ້ນ ມີເຫດການໂບຮານເກີດຂຶ້ນ: ມີນິສາດະຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ມີການປະພຶດເປັນບາບ ແລະຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍ

Verse 6

वसते नैमिषारण्ये सुप्रतीतेऽतिपापकृत् ॥ केनचित्त्वथ कालेन सोऽगच्छन्मथुरां प्रति ॥

ລາວອາໄສຢູ່ໃນນໄມິສາຣັນຍະ (Naimiṣāraṇya) ອັນໂດ່ງດັງ ເປັນຜູ້ກໍ່ກຳບາບຫນັກຢ່າງຍິ່ງ। ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ລາວຈຶ່ງອອກເດີນທາງໄປຫາມະຖຸຣາ (Mathurā)។

Verse 7

तत्र प्राप्य च कालिन्दीं कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् ॥ स निषादस्तर्त्तुकामस्तस्यां चैव तिथौ ततः ॥

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄປຮອດກາລິນທີ (ຢະມຸນາ) ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ແຫ່ງກຣິສນະປັກສະ, ນິສາດນັ້ນປາດຖະນາຈະຂ້າມ ແລະໄດ້ລອງໃນຕິຖີນັ້ນເອງ।

Verse 8

ततार यमुनां सोऽथ प्राप्य संयमनं शुभे ॥ ममज्जासौ ततः पापस्तस्मिंस्तीर्थे वरे शुभे ॥

ຈາກນັ້ນລາວໄດ້ຂ້າມແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ແລະ ໂອ້ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ໄປຮອດສັມຍະມະນ (Saṁyamana)។ ຕໍ່ມາຄົນບາບນັ້ນກໍຈົມລົງໃນຕີຣຖະອັນປະເສີດ ແລະ ມົງຄຸນນັ້ນ।

Verse 9

मग्नमात्रस्ततः पापः सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत ॥ तत्तीर्थस्य प्रभावेण जातोऽसौ पृथिवीपतिः ॥

ເມື່ອຈົມລົງແຕ່ພຽງນ້ອຍ ຄົນບາບນັ້ນກໍຖືກພາກອອກຈາກລົມຫາຍໃຈໃນທັນທີ। ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄດ້ເກີດໃໝ່ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ຄື ກະສັດ।

Verse 10

पालयामास वसुधां क्षत्रधर्मं समाश्रितः ॥ तेनोढा काशिराजस्य पीवरी नामतः शुभा ॥

ລາວໄດ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ໂດຍຍຶດຖືທຳມະຂອງກະສັດນັກຮົບ (kṣatriya-dharma)। ແລະໂດຍລາວ ໄດ້ແຕ່ງງານກັບນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຊື່ ປີວະຣີ (Pīvarī) ຜູ້ສືບສາຍ/ກ່ຽວພັນກັບກະສັດແຫ່ງກາສີ।

Verse 11

पत्नी शतानां मुख्यानां प्रवरा सा वसुङ्घरे॥ तां चैव रमयामास उद्यानेषु वनेषु च॥

ໂອ ວະສຸງຄະຣາ, ນາງເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາມະເຫສີຫຼັກນັບຮ້ອຍ; ແລະພຣະອົງກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາງຊື່ນບານໃນສວນແລະໃນປ່າ.

Verse 12

प्रासादेषु च रम्येषु नदीनाṃ पुलिनेṣu च॥ प्रजाः पालयतस्तस्य दानानि ददतस्तथा॥

ໃນພຣະຮາຊວັງອັນງາມ ແລະທີ່ສັນດອນຊາຍຂອງແມ່ນ້ຳດ້ວຍ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງປົກປ້ອງປະຊາ ກໍໄດ້ປະທານທານຕາມຄວາມຄວນ.

Verse 13

कालो गच्छति राजा तु भोगासक्तिं च विन्दति॥ भोगासक्तस्य वसुधे वर्षाणि सप्तसप्ततिः॥

ເວລາຜ່ານໄປ ພຣະຣາຊາກໍເກີດຄວາມຍຶດຕິດໃນຄວາມສຸກແຫ່ງກາມ; ໂອ ວະສຸທາ, ສໍາລັບຜູ້ຫຼົງໃນກາມສຸກ ປີທັງຫຼາຍເປັນ 77.

Verse 14

पुत्राः सप्त तथा जाताः कन्याः पञ्च सुषोभनाः॥ राज्ञां पञ्चसुता दत्ताः कन्याः कमललोचनाः॥

ມີພຣະໂອຣສເຈັດອົງເກີດຂຶ້ນ ແລະພຣະທິດາຫ້າອົງງາມຍິ່ງ; ພຣະທິດາຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວທັງຫ້ານັ້ນ ໄດ້ຖວາຍໃຫ້ແກ່ກະສັດທັງຫຼາຍ (ເພື່ອອະພິເສກ).

Verse 15

पुत्रान्संस्थापयामास स्थानेषु वसुधाधिपान्॥ पीवर्या सह सुप्तः स रात्रौ च वसुधाधिपः॥

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະໂອຣສທັງຫຼາຍໃຫ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນຕາມຕໍາແໜ່ງຂອງຕົນ; ແລະເຈົ້າແຜ່ນດິນນັ້ນ ກໍນອນໃນຍາມຄ່ຳຄືນຮ່ວມກັບ ປີວະຣີ.

Verse 16

तत्र प्रबुद्धो नृपतिर् हाहेति वदते मुहुः॥ स्मृत्वा तु मथुरां देवि स्मृत्वा संयमनं परम्॥

ທີ່ນັ້ນ ພະຣາຊາເມື່ອຕື່ນຂຶ້ນ ກໍຮ້ອງວ່າ “ອະນິຈຈາ!” ຊ້ຳໆ; ໂອ ເທວີ ເມື່ອລະລຶກເຖິງມະຖຸຣາ ແລະລະລຶກເຖິງສັງຍະມະນະອັນສູງສຸດ។

Verse 17

ततः सा पीवरी प्राह किमेवं भाषसे नृप॥ प्रियाया वचनं श्रुत्वा राजा वचनमब्रवीत्॥

ຕໍ່ມາ ປີວະຣີ ກ່າວວ່າ “ໂອ ພະຣາຊາ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງກ່າວແບບນີ້?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ພະຣາຊາຈຶ່ງຕອບກັບ

Verse 18

मत्तः सुप्तः प्रमत्तश्च असम्बद्धं प्रभाषते॥ निद्रावश्यस्य वचनं न सम्प्रष्टुं त्वमर्हसि॥

ຜູ້ທີ່ເມົາ ຫຼືຫຼັບ ຫຼືປະມາດ ຍ່ອມເວົ້າບໍ່ປະສານ; ທ່ານບໍ່ຄວນຊັກຖາມລະອຽດຕໍ່ຖ້ອຍຄໍາຂອງຜູ້ທີ່ຖືກນິດຣາຄອບງໍາ

Verse 19

प्रियाया वचनं श्रुत्वा प्रत्युवाच नराधिपः॥ अवश्यं यदि वक्तव्यं गच्छावो मथुरां पुरीम्॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດຈຶ່ງຕອບວ່າ “ຖ້າຈໍາເປັນຕ້ອງກ່າວແທ້ ກໍໃຫ້ເຮົາໄປນະຄອນມະຖຸຣາ”

Verse 20

तत्र गत्वा यथातत्त्वं वदिष्यामि शुभानने॥ ददस्व विपुलं दानं ब्राह्मणेभ्यः सुलोचने॥

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມມົງຄຸນ ຂ້າຈະກ່າວຕາມຄວາມເປັນຈິງ; ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາງາມ ຈົ່ງໃຫ້ທານອັນຫຼາຍແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ

Verse 21

पुत्रान्संस्थाप्य दौहित्रान्स्वे स्थाने शुभान्प्रिये ॥ ग्रामांश्च कोशं रत्नानि पुत्रान्वीक्ष्य पुनः पुनः ॥

ເມື່ອໄດ້ຈັດຕັ້ງບຸດແລະຫຼານໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງອັນຖືກຕ້ອງແລະເປັນມງຄຸນຂອງຕົນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ລາວໄດ້ເບິ່ງບ້ານເມືອງ, ຄັງສົມບັດ, ເພັດນິລະມະນີ ແລະບຸດຂອງຕົນ ຊ້ຳໆຫຼາຍເທື່ອ।

Verse 22

ततः सम्मानयामास जनं पुरनिवासिनम् ॥ पितृपैतामहं राज्यं पालनीयं यथाक्रमम् ॥

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ປະຊາຊົນຜູ້ອາໄສໃນນະຄອນ។ ອານາຈັກທີ່ສືບມາຈາກພໍ່ແລະປູ່ ຄວນຖືກປົກຄອງແລະຮັກສາຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 23

राज्ये पुत्रान्नियोक्ष्यामि यदि वो रोचतेऽनघाः ॥ राज्यपुत्रकलत्राणि बन्धुवर्गं तथैव च ॥

“ຖ້າພວກເຈົ້າເຫັນດີ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະແຕ່ງຕັ້ງບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນລາຊະອານາຈັກ. ຈົ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍເຖິງກິດການແຫ່ງລັດ, ບຸດແລະພັນລະຍາ, ແລະຫມູ່ຍາດພີ່ນ້ອງດ້ວຍ”

Verse 24

नित्यमिच्छन्ति वै लोको यमस्येच्छन्ति नान्यथा ॥ एवं ज्ञात्वा प्रसन्नेन कर्त्तव्यं चात्मनो हितम् ॥

ຜູ້ຄົນແທ້ຈິງປາຖະໜາຢູ່ເປັນນິດ; ພວກເຂົາປາຖະໜາແຕ່ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຍະມະ (ຄວາມຕາຍ) ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຕົນ ດ້ວຍໃຈທີ່ແຈ້ງໃສແລະສະຫງົບ।

Verse 25

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गच्छावो मथुरां पुरीम् ॥ अहो कष्टं यदस्माभिः पुरा राज्यमनुष्ठितम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປສູ່ນະຄອນມະຖຸຣາ. ໂອ້ ຊ່າງເປັນຄວາມທຸກຍາກ ທີ່ໃນອະດີດພວກເຮົາເຄີຍຮັບພາລະແຫ່ງລາຊະພາລະກິດ।

Verse 26

इदानीं तु मया ज्ञातं त्यागान्नास्ति परं सुखम् ॥ नास्ति विद्यसमं चक्षुर्नास्ति चक्षुस्समं बलम् ॥

ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວວ່າ ບໍ່ມີຄວາມສຸກໃດສູງກວ່າການສະລະ (tyāga) ບໍ່ມີຕາໃດເທົ່າກັບຄວາມຮູ້ ແລະບໍ່ມີກຳລັງໃດເທົ່າກັບການເຫັນ

Verse 27

नास्ति रागसमं दुःखं नास्ति त्यागात्परं सुखम् ॥ यः कामान्कुरुते सर्वान्यश्चैतान्केवलाṃस्त्यजेत् ॥

ບໍ່ມີທຸກຂ໌ໃດເທົ່າກັບຄວາມຍຶດຕິດ (rāga) ແລະບໍ່ມີຄວາມສຸກໃດສູງກວ່າການສະລະ (tyāga) ຜູ້ໃດຕາມຫາກາມປາຖະນາທັງປວງ ແລະຜູ້ໃດລະມັນໂດຍສິ້ນເຊີງ—ເປັນການປຽບທຽບ

Verse 28

ततः पौरजनं दृष्ट्वा चतुरङ्गबलान्वितः ॥ ततः कालेन महता सम्प्राप्तो मथुरां पुरीम् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນຊາວເມືອງ ແລະມີກອງທັບສີ່ເຫຼົ່າ (caturaṅga) ຕິດຕາມ ຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ລາວກໍມາຮອດນະຄອນມະຖຸຣາ

Verse 29

तेन दृष्टा पुरी रम्या वासवस्य पुरी यथा ॥ तीर्थैर्द्वादशभिर्युक्ता पुण्या पापहरा शुभा ॥

ເຂົາໄດ້ເຫັນນະຄອນອັນງາມນັ້ນ ດັ່ງນະຄອນຂອງວາສະວະ (ພຣະອິນທຣ໌) ມີທີຣຖະ (tīrtha) ສິບສອງ ເປັນນະຄອນມີບຸນ ເປັນມົງຄຸນ ແລະກ່າວວ່າຊ່ວຍລົບບາບ

Verse 30

रम्यं मधुवनं नाम विष्णुस्थानमनुत्तमम् ॥ तं दृष्ट्वा मनुजो देवि कृतकृत्यो हि जायते ॥

ມີປ່າອັນງາມຊື່ວ່າ ມະທຸວະນ (Madhuvana) ເປັນທີ່ປະທັບອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນມັນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ກຣິຕະກຣິຕຍະ (kṛtakṛtya) ຄືຜູ້ສຳເລັດສິ່ງທີ່ພຶງເຮັດແລ້ວ

Verse 31

एकादशी शुक्लपक्षे मासि भाद्रपदे तथा ॥ तस्यां स्नातो नरो देवि कृतकृत्यो हि जायते ॥

ໃນວັນເອກາດະສີ ໃນຝ່າຍສວ່າງ (ສຸກລະປັກສະ) ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ດ້ວຍ, ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະໃນວັນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຊື່ວ່າເປັນຜູ້ກະທຳກິດສຳເລັດ (ກຣິຕະກຣິຕຍະ) ແທ້.

Verse 32

वनं कुन्दवनं नाम तृतीयं चैवमुत्तमम् ॥ तत्र गत्वा नरो देवि कृतकृत्यो हि जायते ॥

ປ່າຊື່ ກຸນທະວະນະ (Kundavana) ຖືກກ່າວວ່າເປັນອັນດັບທີສາມ ແລະປະເສີດຍິ່ງ; ໂອ ເທວີ, ໄປເຖິງທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄົນຍ່ອມໄດ້ຊື່ວ່າເປັນຜູ້ກິດສຳເລັດ (ກຣິຕະກຣິຕຍະ).

Verse 33

एकादशी कृष्णपक्षे मासि भाद्रपदे हि वा ॥ तत्र स्नातो नरो देवि रुद्रलोके महीयते ॥

ຫຼືໃນວັນເອກາດະສີ ໃນຝ່າຍມືດ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ, ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຍົກຍ້ອງໃນ ຣຸດຣະໂລກ (Rudraloka).

Verse 34

चतुर्थं काम्यकवनं वनानां वनमुत्तमम् ॥ तत्र गत्वा नरो देवि मम लोके महीयते ॥

ອັນດັບທີສີ່ແມ່ນ ກາມຍະກະວະນະ (Kāmyakavana) ເປັນປ່າທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາປ່າ; ໂອ ເທວີ, ໄປເຖິງທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງຂ້າ (ໂລກຂອງພຣະອົງ).

Verse 35

विमलस्य च कुण्डे तु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ यस्तत्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

ແລະທີ່ ວິມະລະກຸນຑະ (Vimalakuṇḍa) ຜູ້ໃດກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ຜູ້ໃດປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າ.

Verse 36

पञ्चमं बकुलं नाम वनानामुत्तमं वनम् ॥ तत्र गत्वा नरो देवि अग्निस्थानं स गच्छति ॥

ປ່າລຳດັບທີຫ້າ ຊື່ “ບະກຸລະ” ເປັນປ່າອັນປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາປ່າ; ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດໄປເຖິງທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ອັກນິສະຖານ ຄື ທີ່ສະຖິດຂອງພຣະອັກນິ।

Verse 37

तत्र गत्वा तु वसुधे मद्भक्तो मत्परायणः ॥ तद्वनस्य प्रभावेण नागलोकं स गच्छति ॥

ເມື່ອໄປເຖິງທີ່ນັ້ນ ໂອ ວະສຸທາ, ຜູ້ເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ ແລະຍຶດເຮົາເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ—ດ້ວຍອິດທິພົນແຫ່ງປ່ານັ້ນ—ຍ່ອມໄປສູ່ນາກະໂລກ ໂລກຂອງນາກາ।

Verse 38

सप्तमं तु वनं भूमे खादिरं लोकविश्रुतम् ॥ तत्र गत्वा नरो भद्रे मम लोकं स गच्छति ॥

ປ່າລຳດັບທີເຈັດ ໂອ ພູມິ ແມ່ນ “ຄາທິຣະ” ອັນໂດ່ງດັງໃນຫມູ່ຊົນ; ໂອ ພັດຣາ, ຜູ້ໃດໄປເຖິງທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 39

महावनं चाष्टमं तु सदैव तु मम प्रियम् ॥ यत्र गत्वा तु मनुज इन्द्रलोके महीयते ॥

ແລະປ່າລຳດັບທີແປດ ແມ່ນ “ມະຫາວະນະ” ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາຢູ່ເສມອ; ຜູ້ໃດໄປເຖິງທີ່ນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນອິນທຣະໂລກ।

Verse 40

लोहजङ्घवनं नाम लोहजङ्घेन रक्षितम् ॥ नवमं तु वनं नाम सर्वपातकनाशनम् ॥

ມີປ່າຊື່ “ໂລຫະຈັງຄະວະນະ” ອັນຖືກປົກປ້ອງໂດຍ ໂລຫະຈັງຄະ; ກ່າວກັນວ່າເປັນປ່າລຳດັບທີເກົ້າ ຜູ້ທຳລາຍບາບຫນັກທັງປວງ।

Verse 41

वनं बिल्ववनं नाम दशमं देवपूजितम् ॥ तत्र गत्वा तु मनुजो ब्रह्मलोके महीयते ॥

ປ່າລຳດັບທີສິບ ມີນາມວ່າ “ບິລວະວັນ” ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍນັບຖືບູຊາ. ຜູ້ໃດໄປເຖິງທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນພຣະພົມໂລກ.

Verse 42

एकादशं तु भाण्डीरं योगिनः प्रियमुत्तमम् ॥ तस्य दर्शनमात्रेण नरो गर्भं न गच्छति ॥

ປ່າລຳດັບທີສິບເອັດ ແມ່ນ “ພານຑີຣະ” ອັນສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ປະພຶດໂຍຄະ. ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນກໍ ບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າສູ່ຄັນອີກ (ພົ້ນຈາກການເກີດໃໝ່).

Verse 43

भाण्डीरं तमनुप्राप्य वनानां वनमुत्तमम् ॥ वासुदेवं ततो दृष्ट्वा पुनर्जन्म न विद्यते ॥

ເມື່ອໄປຮອດ “ພານຑີຣະ” ນັ້ນ—ອັນເປັນປ່າທີ່ດີສຸດໃນບັນດາປ່າ—ແລ້ວໄດ້ເຫັນພຣະວາສຸເທວະ ກໍບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ອີກ.

Verse 44

वृन्दावनं द्वादशकं वृन्दया परिरक्षितम् ॥ मम चैव प्रियं भूमे महापातकनाशनम् ॥

ປ່າລຳດັບທີສິບສອງ ແມ່ນ “ວຣິນດາວັນ” ທີ່ນາງວຣິນດາປົກປ້ອງຮັກສາ. ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ ທີ່ນັ້ນກໍເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ ແລະຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ.

Verse 45

वृन्दावनं च गोविन्दं ये पश्यन्ति वसुन्धरे ॥ न ते यमपुरं यान्ति यान्ति पुण्यकृतां गतिम् ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ “ວຣິນດາວັນ” ແລະ ພຣະໂຄວິນດະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄປສູ່ເມືອງຂອງຍະມະ; ແຕ່ໄປສູ່ຄະຕິຂອງຜູ້ກະທຳບຸນ.

Verse 46

सौराष्ट्रविषये देवि क्षत्रियोऽभूद् धनुर्धरः ॥ नाम्ना यक्ष्मधनुर्नाम सोऽभवत् प्रियदर्शनः ॥

ໂອ ເທວີ, ໃນແຂວງເສົາຣາດສະຕຣະ ມີກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຖືຄັນທະນູຢູ່ຄົນໜຶ່ງ. ນາມຂອງເຂົາແມ່ນ ຢັກສະມະທະນຸສ ແລະມີຮູບງາມນ່າຊົມ.

Verse 47

पृथिव्युवाच ॥ कथयस्व ममाद्य त्वं यद्यहं वल्लभा तव ॥ प्राणांस्त्यक्ष्याम्यहं देव गोपयिष्यसि मे यदि ॥

ພຣິຖະວີ ກ່າວວ່າ: ມື້ນີ້ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງ, ຖ້າຂ້າເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານແທ້. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຖ້າທ່ານປົກປ້ອງຂ້າ ຂ້າຈະຍອມສະຫຼະລົມຫາຍໃຈຊີວິດ.

Verse 48

प्रायेण सर्वकामानां परित्यागो विशिष्यते ॥ अभिषिच्य सुतं ज्येष्ठमनुयोज्य परान्बहून् ॥

ໂດຍທົ່ວໄປ ການສະຫຼະຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ຖືກເຫັນວ່າປະເສີດກວ່າ—ເມື່ອໄດ້ປະພິທີສະຖາປະນາບຸດຄົນໃຫຍ່ເປັນຜູ້ສືບທອດ ແລະມອບໝາຍຜູ້ອື່ນອີກຫຼາຍໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ຕາມຄວນ.

Verse 49

यमुनायाः परे पारे देवानामपि दुर्लभम् ॥ अस्ति भद्रवनं नाम षष्ठं वनमनुत्तमम् ॥

ຢູ່ຝັ່ງອີກຟາກຂອງແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ—ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ—ມີປ່າຊື່ ພັດຣະວະນະ ເປັນປ່າລຳດັບທີ່ຫົກ ແລະປະເສີດສຸດໃນບັນດາປ່າທັງປວງ.