Adhyaya 145: The Greatness of the Śālagrāma Sacred Region

Verse 1

अथ शालग्रामक्षेत्रमाहात्म्यम् ॥ धरण्युवाच ॥ भगवन्देवदेवेश सालङ्कायनको मुनिः ॥ किं चकार तपः कुर्वंस्तव क्षेत्रे विमुक्तिदे ॥

ບັດນີ້ເລີ່ມກ່າວເຖິງມະຫາຕະມະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຊາລະກຣາມ. ທະຣະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະພະຄະວານ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ມຸນີ ຊາລັງກາຍະນະ ໄດ້ສຳເລັດສິ່ງໃດ ໃນເຂດຂອງພະອົງຜູ້ປະທານໂມກສະ ເມື່ອບຳເພັນຕະປະ?”

Verse 2

श्रीवराह उवाच ॥ अथ दीर्घेण कालेन स ऋषिः संहितव्रतः ॥ तप्यमानो यथान्यायं पश्यन् वै सालमुत्तमम् ॥

ພະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ຣິສີນັ້ນຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ໄດ້ບຳເພັນຕະປະຕາມທຳນຽມອັນຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ເຫັນຕົ້ນຊາລະອັນປະເສີດ”

Verse 3

अभिन्नमतुलच्छायं विशालं पुष्पितं तथा ॥ मनोज्ञं च सुगन्धं च देवानामपि दुर्लभम् ॥

ຕົ້ນນັ້ນສົມບູນບໍ່ຂາດຕອນ ມີຮົ່ມເງົາຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໃຫຍ່ໂຕແລະອອກດອກບານ; ງາມຖືກໃຈ ແລະຫອມຫວນ ເປັນສິ່ງທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້ພົບ

Verse 4

ऋषिर्ज्ञानपरिश्रान्तः सालङ्कायनकोऽद्भुतम् ॥ ददर्श च पुनः सालं शुभानां शुभदर्शनम् ॥

ຣິສີ ຊາລັງກາຍະນະ ຜູ້ເມື່ອຍລ້າຈາກການແສວງຫາປັນຍາ ໄດ້ເຫັນຕົ້ນຊາລະອັນນ່າອັດສະຈັນນັ້ນອີກຄັ້ງ—ເປັນດາຣະຊະນະອັນເປັນມົງຄຸນແກ່ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ

Verse 5

ततो दृष्ट्वा महासालं परिश्रान्तो महामुनिः ॥ विश्रामं कुरुते तत्र द्रष्टुकामोऽथ मां मुनिः ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນຕົ້ນຊາລະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ມະຫາມຸນີຜູ້ເມື່ອຍລ້າກໍພັກຜ່ອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມຸນີນັ້ນປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 6

सालस्य तस्य पूर्वेण स्थितः पश्चान्मुखो मुनिः ॥ मायया मम मूढात्मा शक्तो द्रष्टुं न मामभूत् ॥

ມຸນີນັ້ນຢືນຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງຕົ້ນສາລາ ແລະຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ; ໂດຍມາຍາຂອງເຮົາ ຈິດໃຈຂອງລາວຖືກຫຼອກລວງ ຈຶ່ງບໍ່ອາດເຫັນເຮົາໄດ້

Verse 7

ततः पूर्वेण पार्श्वेन तस्य सालस्य सुन्दरी ॥ वैशाखमासद्वादश्यां मद्दर्शनमुपागतः ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ້ນາງຜູ້ງາມ ໃນວັນທວາດະສີ ແຫ່ງເດືອນໄວສາຂະ ລາວໄດ້ມາຮອດຂ້າງທິດຕາເວັນອອກຂອງຕົ້ນສາລານັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບດັຣຊະນາຂອງເຮົາ

Verse 8

दृष्ट्वा मां तत्र स मुनिस्तपस्वी संहितव्रतः ॥ तुष्टाव वैदिकैः सूक्तैः प्रणम्य च पुनःपुनः ॥

ເມື່ອເຫັນເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມຸນີຜູ້ບຳເນັດຕະປະ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ໄດ້ສັນລະເສີນເຮົາດ້ວຍສຸກຕະແຫ່ງພຣະເວດ ແລະກໍໄດ້ກົ້ມກາບຊ້ຳໆ

Verse 9

मत्तेजसा ताडिताक्षः शनैरुन्मील्य लोचने ॥ यावत्पश्यति मां तत्र स्तुवन्स तपसान्वितः ॥

ດວງຕາຂອງລາວຖືກກະທົບໂດຍຣັດສະມີຂອງເຮົາ ແລະລາວຄ່ອຍໆເປີດຕາ; ຕາມທີ່ລາວຍັງເບິ່ງເຮົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວກໍສັນລະເສີນຢູ່ເລື້ອຍໆ ດ້ວຍຕະປະ

Verse 10

स्थित्वा मत्प्रमुखे चैव स्तुवन्नेवं मम प्रियम् ॥ ततोऽहं स्तूयमानो वै ऋग्वेदस्यैव ऋग्गतैः ॥

ລາວຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ ແລະສັນລະເສີນໃນທຳນອງນັ້ນ ອັນເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຮົາ; ຈາກນັ້ນ ເຮົາຜູ້ຖືກສັນລະເສີນຢ່າງແທ້ຈິງດ້ວຍຣິຈາ (ṛc) ຈາກຣິກເວດ ກໍໄດ້ (ຕອບຮັບ/ກະທຳຕໍ່ໄປ)

Verse 11

स्तोत्रैः सम्पूज्यमानो हि गतोऽहं पश्चिमां दिशम् ।। ततः पश्चिमपार्श्वे तु स्थितस्तत्रैव माधवि ।।

ເມື່ອຖືກບູຊາດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ (ສໂຕຕຣະ) ຢ່າງສົມຄວນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປສູ່ທິດຕາເວັນຕົກ। ຈາກນັ້ນ ໂອ ມາທະວີ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກ।

Verse 12

यजुर्वेदोक्तमन्त्रेण संस्तुतः पश्चिमां गतः ।। स्तुवतीत्थं मुनौ देवि गतोऽहं चोत्तरां दिशम् ।।

ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍມົນຕຣະທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຍະຊຸຣເວດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປສູ່ທິດຕາເວັນຕົກ। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ໃນຂະນະທີ່ມຸນີຍັງສັນລະເສີນຢູ່ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ໄປຕໍ່ສູ່ທິດເໜືອດ້ວຍ।

Verse 13

तत्रापि सामवेदोक्तैर्मन्त्रैस्तुष्टाव मां मुनिः ।। ततोऽहं स्तूयमानो वै ऋषिमुख्येन सुन्दरि ।।

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ມຸນີໄດ້ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍມົນຕຣະທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສາມະເວດ। ຈາກນັ້ນ ໂອ ສຸນທຣີ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຍົກຍ້ອງໂດຍຣິຊິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ—

Verse 14

प्राप्तश्च परमां प्रीतिं तमवोचमृषिं तदा ।। साधु ब्रह्मन्महाभाग सालङ्कायन सत्तम ।।

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວກັບມຸນີນັ້ນວ່າ: “ດີແທ້! ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂອ ສາລັງກາຍະນ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສັດບຸຣຸດ.”

Verse 15

तपसानेन सन्तुष्टः स्तुत्या चैवानया तव ।। वरं वरय भद्रं ते संसिद्धस्तपसा भवान् ।।

ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈດ້ວຍຕະປະ (ຕະປັສຍາ) ຂອງເຈົ້າ ແລະດ້ວຍການສັນລະເສີນນີ້ຂອງເຈົ້າດ້ວຍ। ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ—ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫວັດດີມີແກ່ເຈົ້າ; ໂດຍຕະປະ ເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດແລ້ວ।

Verse 16

एवमुक्तः स तु मया सालङ्कायनको मुनिः ।। सालवृक्षं समाश्रित्य निभृतेनान्तरात्मना ।।

ເມື່ອຖືກຂ້າພະເຈົ້າກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມຸນີສາລັງກາຍນະໄດ້ອາໄສຕົ້ນສາລະເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລ້ວສະຫງົບໃນອາດຕະມາພາຍໃນ ຄວບຄຸມໃຈໃຫ້ສຳລວມ.

Verse 17

ततो मां भाषते देवि स ऋषिः संहितव्रतः ।। तवैवाराधनार्थाय तपस्तप्तं मया हरे ।।

ຕໍ່ມາ ຣິສີນັ້ນຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງຮັດກຸມ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ເທວີວ່າ: “ໂອ ຫຣິ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບຳເພັນຕະປະເພື່ອການອາຣາທະນາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ”

Verse 18

पर्यटामि महीं सर्वां सशैलवनकाननाम् ।। इदानीं खलु दृष्टोऽसि चक्रपाणे महाप्रभो ।।

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພະເດີນທ່ອງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ພ້ອມທັງພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງພົງພະນາ ບັດນີ້ແທ້ຈິງໄດ້ເຫັນພຣະອົງແລ້ວ ໂອ ຈັກຣະປານິ ໂອ ມະຫາປຣະພູ”

Verse 19

तदा देहि जगन्नाथ ममेश्वर समं सुतम् ।। एष एव वरो मह्यं दीयतां मधुसूदन ।।

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈະກັນນາຖ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຂໍປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ໃຫ້ເທົ່າທຽມຂ້າພະເຈົ້າໃນຄວາມເປັນເຈົ້າ ນີ້ແມ່ນພອນອັນດຽວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍໂປດປະທານ ໂອ ມະທຸສູທະນະ”

Verse 20

एवं वरं याचितोऽस्मि मुनिना भीमकर्मणा ।। पुत्रकामेन विप्रेण दीर्घकालं तपस्यता ।।

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືກມຸນີຜູ້ມີຕະປະອັນນ່າຢ້ານເກງນັ້ນ ຂໍພອນເຊັ່ນນີ້—ໂດຍພຣາຫມະນຜູ້ປາດຖະນາບຸດ ຜູ້ບຳເພັນຕະປະມາດົນນານ

Verse 21

एवं तस्य वचः श्रुत्वा ब्राह्मणस्य तपस्विनः ॥ मधुरां गिरमादाय प्रत्यवोचमृषिं प्रति ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣາຫມັນຜູ້ບໍາເນັດຕະປະນັ້ນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເອົາວາຈາອ່ອນຫວານ ແລະຕອບກັບຕໍ່ພຣະລິສີນັ້ນ।

Verse 22

चिरकालं व्रतस्थेन यत्त्वया चिन्तितं मुने ॥ स कामस्तव सञ्जातः सिद्धोऽसि तपसा भवान् ॥

ໂອ ມຸນີ, ທ່ານຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະ ແລະໄດ້ຄິດຄໍານຶງມາດົນນານ ບັດນີ້ຄວາມປາຖະໜານັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ທ່ານ; ໂດຍຕະປະຂອງທ່ານ ທ່ານໄດ້ບັນລຸຄວາມສໍາເລັດແລ້ວ।

Verse 23

ईश्वरस्य परा मूर्तिर्नाम्ना वै नन्दिकेश्वरः ॥ त्वद्दक्षिणाङ्गादुद्भूतः पुत्रस्तव मुनीश्वर ॥

ພຣະມູຣຕິອັນສູງສຸດຂອງອີສະວະຣະ ມີນາມວ່າ ນັນດິເກສະວະຣະ ໄດ້ອຸບັດຈາກຂ້າງຂວາຂອງທ່ານ ເປັນບຸດຂອງທ່ານ ໂອ ມຸນີອິດສະວະຣະ।

Verse 24

संहरस्व तपो ब्रह्मञ्शान्तिं गच्छ महामुने ॥ अथ चैतस्य जातस्य कल्पा वै सप्त सप्त च ॥

ຂໍໃຫ້ທ່ານຖອນຕະປະຂອງທ່ານເສຍ ໂອ ພຣາຫມັນ; ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫງົບ ໂອ ມະຫາມຸນີ. ແລະສໍາລັບຜູ້ທີ່ເກີດມານີ້ ກັລປະແທ້ໆແມ່ນ ເຈັດ ແລະ ເຈັດ ຄື ສິບສີ່।

Verse 25

त्वं न जानासि विप्रर्षे स जातो नन्दिकेश्वरः ॥ मायायोगबलोपेतो गोव्रजं स मया स्थितः ॥

ໂອ ຣິສີໃນຫມູ່ວິປຣະ, ທ່ານຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າ ນັນດິເກສະວະຣະ ໄດ້ເກີດແລ້ວ. ຜູ້ມີພະລັງມາຍາ ແລະ ໂຍຄະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັດວາງເຂົາໄວ້ທີ່ ໂກວຣະຊະ।

Verse 26

मथुरायाः समानीय आमुष्यायणसंज्ञितम् ॥ तव शिष्यं पुरस्कृत्य शूलपाणिरवस्थितः ॥

ເມື່ອນຳເຂົາມາຈາກເມືອງມະຖຸຣາ—ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ‘ອາມຸຊະຍາຍະນະ’—ຊູລະປານີໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍໃຫ້ສິດຂອງທ່ານຢູ່ດ້ານໜ້າ।

Verse 27

तत्राश्रमे महाभाग स्थित्वा त्वं तपसां निधे ॥ पुत्रेण परमप्रीतो मत्क्षेत्रेऽस्मत्समो भव ॥

ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ເມື່ອພັກຢູ່ໃນອາສຣົມນັ້ນ, ໂອ ຄັງແຫ່ງຕະບະ, ດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງສູງສຸດເນື່ອງຈາກບຸດ, ໃນເຂດສັກສິດຂອງເຮົາ ຈົ່ງເປັນຜູ້ເສມອກັບເຮົາ (ຄື ບັນລຸສະຖານະໃກ້ຄຽງ)។

Verse 28

शालग्राममिति ख्यातं तन्निबोध मुने शुभम् ॥ योऽयं वृक्षस्त्वया दृष्टः सोऽहमेव न संशयः ॥

ນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ສາລິກຣາມ’—ໂອ ມຸນີ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຄວາມມົງຄຸນນັ້ນ ຕົ້ນໄມ້ທີ່ທ່ານເຫັນນີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນເຮົາເອງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 29

एतत्कोऽपि न जानाति विना देवं महेश्वरम् ॥ माययाऽहं निगूढोऽस्मि त्वत्प्रसादात्प्रकाशितः ॥

ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີໃຜຮູ້ ນອກຈາກເທວະມະເຫສວຣ ໂດຍມາຍາ ເຮົາຈຶ່ງຖືກປິດບັງ; ໂດຍພຣະປະສາດ (ຄວາມເມດຕາ) ຂອງທ່ານ ເຮົາຈຶ່ງປາກົດແຈ້ງ

Verse 30

एवं तस्मै वरं दत्त्वा सालङ्कायनकाय वै ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະທານພອນ (ວະຣະ) ໃຫ້ແກ່ສາລັງກາຍະນະກະນັ້ນແລ້ວ ແທ້ຈິງ (ເລື່ອງລາວກໍດຳເນີນຕໍ່)

Verse 31

पश्यतस्तस्य वसुधे तत्रैवान्तरहितोऽभवम् ॥ वृक्षं दक्षिणतः कृत्वा जगाम स्वाश्रमं मुनिः ॥

ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ, ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງເບິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍອັນຕະທານຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ. ແລ້ວມຸນີໄດ້ໃຫ້ຕົ້ນໄມ້ຢູ່ຂ້າງຂວາ ແລະໄປສູ່ອາສຣົມຂອງຕົນ.

Verse 32

मम तद्रोचते स्थानं गिरिकूटशिलोच्चये ॥ शालग्राम इति ख्यातं भक्तसंसारमोक्षणम् ॥

ສະຖານທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຢູ່ເທິງທີ່ສູງແຫ່ງຍອດພູແລະໂງ່ນຫີນ. ມັນໂດງດັງວ່າ “ສາລະຄຣາມ” ທີ່ກ່າວກັນວ່າຊ່ວຍປົດປ່ອຍຜູ້ພັກດີຈາກສັງສາຣະ.

Verse 33

तत्र गुह्यानि मे भूमे वक्ष्यमाणानि मे शृणु ॥ तरन्ति मनुजा येभ्यो घोरं संसारसागरम् ॥

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ, ຈົ່ງຟັງຄຳສອນອັນລຶກລັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະກ່າວ—ໂດຍອາໄສສິ່ງນັ້ນ ມະນຸດຈຶ່ງຂ້າມພົ້ນທະເລສັງສາຣະອັນນ່າຢ້ານໄດ້.

Verse 34

गुह्यानि तत्र वसुधे तीर्थानि दश पञ्च च ॥ नाद्यापि किञ्चिज्जानन्ति मुच्यन्ते यैरिह स्थिताः ॥

ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ, ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະອັນສັກສິດ 15 ແຫ່ງທີ່ຖືກປິດບັງໄວ້. ຈົນທຸກມື້ນີ້ກໍຍັງແທບບໍ່ມີໃຜຮູ້; ໂດຍຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 35

तत्र बिल्वप्रभं नाम गुह्यं क्षेत्रं मम प्रियम् ॥ कुञ्जानि तत्र चत्वारि क्रोशमात्रे यशस्विनि ॥

ທີ່ນັ້ນມີເຂດສັກສິດອັນລຶກລັບຊື່ “ບິລວະປຣະພາ” ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ມີກຽດ, ທີ່ນັ້ນມີຄຸນຈະ (ປ່າສວນ) 4 ແຫ່ງ ພາຍໃນລະຍະ 1 ໂກຣະຊະ.

Verse 36

हृद्यं तत्परमं गुह्यं भक्तकर्मसुखावहम् ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत अहोरात्रोषितो नरः ॥

ສະຖານທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ຊື່ນໃຈ ລຶກລັບສູງສຸດ ແລະໃຫ້ຄວາມສຸກແຫ່ງການປະຕິບັດທຳດ້ວຍພັກຕິ. ຜູ້ໃດຢູ່ຄ້າງຄືນຄົບມື້ໜຶ່ງຄືນໜຶ່ງ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ນັ້ນ.

Verse 37

अश्वमेधफलं भुक्त्वा मम लोके स मोदते ॥ चक्रस्वामीति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງອັດສະວະເມດະຍັດ ເຂົາຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກຂອງເຮົາ. ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ພະອົງສູງສຸດຂອງເຮົາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຈັກຣະສວາມິນ’.

Verse 38

चक्राङ्कितशिलास्तत्र दृश्यन्ते च इतस्ततः ॥ चक्राङ्कितशिला यत्र वरवर्णिनि तिष्ठति ॥

ທີ່ນັ້ນມີຫີນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ທົ່ວໆ. ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ບ່ອນທີ່ຫີນມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະນັ້ນຕັ້ງຢູ່ ຄືບ່ອນນັ້ນແຫຼະ.

Verse 39

तदेतद्विद्धि वसुधे समन्ताद्योजनत्रयम् ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥

ຈົ່ງຮູ້ເຖີດ ໂອ ແຜ່ນດິນ, ບ່ອນນີ້ແຜ່ກວ້າງໄປທຸກທິດທາງຈົນເຖິງສາມໂຢຊະນະ. ຜູ້ໃດອົບພອດອົດອາຫານສາມຄືນ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ນັ້ນ.

Verse 40

त्रयाणामपि यज्ञानां फलं प्राप्नोति निश्चितम् ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्म परायणः ॥

ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດທັງສາມຢ່າງແນ່ນອນ. ແລ້ວທີ່ນີ້ ຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ວັດຕະແລະກິດຂອງເຮົາ ຍ່ອມປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 41

वाजपेयफलं भुक्त्वा मम लोकं च गच्छति॥ तत्र विष्णुपदं नाम क्षेत्रं गुह्यं परं मम॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບອານິສົງຂອງພິທີວາຊະເປຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ। ທີ່ນັ້ນມີກະເສດສັກສິດຊື່ “ວິສນຸປະດະ” ອັນເປັນກະເສດສູງສຸດແລະລັບຂອງເຮົາ។

Verse 42

तिस्रो धाराः पतन्त्यत्र हिमकूटं समाश्रिताः॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत त्रिरात्रोपोषितो नरः॥

ທີ່ນີ້ມີສາຍນ້ຳສາມສາຍໄຫຼຕົກລົງ ອັນພົວພັນກັບຫິມະກູດ। ຜູ້ທີ່ອົດອາຫານສາມຄືນຄວນອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນ।

Verse 43

त्रयाणामपि रात्रीणां फलं प्राप्नोति निष्कलम्॥ तथैव मुञ्चते प्राणान्मुक्तसङ्गो गत क्लमः॥

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນຂອງສາມຄືນນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນບໍ່ເຫຼືອຂາດ। ແລະຍັງປ່ອຍວາງປຣານ ໂດຍພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າຫາຍໄປ।

Verse 44

अतिरात्रफलं भुक्त्वा मम लोके महीयते॥ तत्र कालीह्रदं नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບອານິສົງຂອງພິທີອະຕິຣາຕຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນໂລກຂອງເຮົາ। ທີ່ນັ້ນມີກະເສດລັບຊື່ “ກາລີຫຣະດະ” ອັນເປັນກະເສດສູງສຸດຂອງເຮົາ।

Verse 45

अत्र चैव ह्रदस्रोतो बदरीवृक्षनिःसृतः॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत षष्टिकालोषितो नरः॥

ທີ່ນີ້ອີກເຊັ່ນກັນ ກະແສນ້ຳຈາກສະຫຼອງນັ້ນໄຫຼອອກມາຈາກຕົ້ນບະດະຣີ (ພຸດຣາ/jujube)។ ຜູ້ທີ່ປະພຶດວິໄນ ṣaṣṭikāla ແລ້ວ ຄວນອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນ។

Verse 46

नरमेधफलं भुक्त्वा मम लोके च मोदते॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि महाश्चर्यं वसुन्धरे॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງນະຣເມທ (Naramedha) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກຂອງເຮົາ. ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ເຮົາຈະເວົ້າອີກສິ່ງໜຶ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງ।

Verse 47

तत्र शङ्खप्रभं नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम॥ श्रूयते शङ्खशब्दश्च द्वादश्यामर्द्धरात्रके॥

ທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ຊື່ “ສັງຂະປະພະ” ເປັນກເຩດຣ (kṣetra) ອັນສູງສຸດ ແລະລັບລຶກຂອງເຮົາ. ໃນຄືນກາງຄືນຂອງວັນດວາດະສີ (Dvādaśī) ຍັງໄດ້ຍິນສຽງສັງຂະດ້ວຍ।

Verse 48

गदाकुण्डमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम॥ यत्र वै कम्पते स्रोतः दक्षिणां दिशमाश्रितम्॥

ໃນກເຩດຣອັນສູງສຸດຂອງເຮົານັ້ນ ມີທີ່ນ້ຳສັກສິດຊື່ “ກະດາກຸນຑະ” (Gadākuṇḍa) ອັນໂດງດັງ ທີ່ກະແສນ້ຳສັ່ນໄຫວ ແລະເອີ້ນໄປທາງທິດໃຕ້।

Verse 49

तत्र स्नानं तु कुर्वीत त्रिरात्रोपोषितो नरः॥ वेदान्तगानां विप्राणां फलं प्राप्नोति मानवः॥

ຜູ້ຊາຍຜູ້ຖືອຸປະວາສສາມຄືນ ຄວນອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ມະນຸດນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພຣາຫມະນຜູ້ຂັບຂານເວທານຕະ (Vedānta).

Verse 50

अथ वै मुञ्चते प्राणान्कृतकृत्यो गुणान्वितः॥ गदापाणिर्महाकायो मम लोकं प्रपद्यते॥

ຕໍ່ມາ ຜູ້ນັ້ນຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະໄດ້ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດແລ້ວ ຍ່ອມປ່ອຍວາງປຣານ (ລົມຫາຍໃຈ) ແລະເຂົ້າເຖິງໂລກຂອງເຮົາ—ໂລກຂອງຜູ້ຖືຄະທາ ຜູ້ມີກາຍໃຫຍ່ຍິ່ງ।

Verse 51

पुनश्चाग्निप्रभं नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥ धारा पतति तत्रैका पूर्वोत्तरसमा श्रिता ॥

ຕໍ່ມາ ຍັງມີເຂດສັກສິດອັນລັບແລະສູງສຸດຂອງເຮົາ ຊື່ວ່າ “ອັກນິປຣະພາ”। ທີ່ນັ້ນມີສາຍນ້ຳສາຍດຽວຕົກລົງ ໂດຍຫັນໄປທາງທິດອີສານ।

Verse 52

यस्तत्र कुरुते स्नानं चतुरात्रोषितो नरः ॥ अग्निष्टोमात्पञ्चगुणं फलं प्राप्नोति मानवः ॥

ຜູ້ໃດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ 4 ຄືນ ແລ້ວເຮັດພິທີອາບນ້ຳສັກສິດ (ສນານ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນຫ້າເທົ່າເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດ “ອັກນິສະໂຕມະ”।

Verse 53

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः ॥ अग्निष्टोमफलं भुक्त्वा मम लोकं प्रपद्यते ॥

ແລະຖ້າຜູ້ໃດຕັ້ງມັ່ນໃນພິທີກຳທີ່ເຮົາກຳນົດ ແລ້ວປ່ອຍປຣານ (ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄືໄດ້ເສວຍຜົນຂອງອັກນິສະໂຕມະ ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 54

तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥ हेमन्ते चोष्णकं तीर्थं ग्रीष्मे भवति शीतलम् ॥

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ຈົ່ງຟັງຄວາມອັດສະຈັນທີ່ນັ້ນຕາມທີ່ເຮົາກ່າວ: ໃນລະດູໜາວ ຕີຣຖະນັ້ນອົບອຸ່ນ ແລະໃນລະດູຮ້ອນກັບເຢັນສະບາຍ।

Verse 55

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत सप्त रात्रोषितो नरः ॥ राजा भवति सुश्रोणि सवार्युधकलान्वितः ॥

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຜູ້ໃດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ 7 ຄືນ ແລ້ວເຮັດພິທີອາບນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນກະສັດ ພ້ອມດ້ວຍກອງມ້າ ອາວຸດ ແລະສິລະປະແຫ່ງການສົງຄາມ।

Verse 56

अथ वै मुञ्चते प्राणान्मम कर्माविनिश्चितः ॥ स भुक्त्वा राज्यभोज्यानि मम लोकं च गच्छति ॥

ແລະແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນພິທີກຳທີ່ເຮົາກຳນົດ ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກແຫ່ງອຳນາດກະສັດແລ້ວ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາດ້ວຍ

Verse 57

तत्र देवप्रभं नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥ धाराः पञ्चमुखास्तत्र पतन्ति गिरिसंश्रिताः ॥

ທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ສັກສິດອັນສູງສຸດ ແລະເປັນຄວາມລັບຂອງເຮົາ ຊື່ວ່າ “ເທວະປະພາ” ທີ່ນັ້ນມີທາລາຫ້າປາກໄຫຼຕົກລົງມາ ອາໄສຢູ່ກັບພູ (ຫຼືອອກຈາກພູ)

Verse 58

तत्र स्नानं तु कुर्वीत त्वष्टकालोषितो नरः ॥ चतुर्णामपि वेदानां याति पारं न संशयः ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດພັກອາໄສຄົບໄລຍະ “ຕະວັດສະຕະການ” ແລ້ວອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມເຖິງຝັ່ງອັນໄກ ແມ່ນແຕ່ຂອງວິທະທັງສີ່—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 59

अथात्र मुञ्चते प्राणाँल्लोभमोहविवर्जितः ॥ वेदकर्म समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥

ແລະຖ້າຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈ ໂດຍປາດຈາກຄວາມໂລບແລະຄວາມຫຼົງ ເມື່ອວາງກິດຈະກຳພິທີທີ່ເນື່ອງກັບວິທະແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ

Verse 60

गुह्यं विद्याधरं नाम तत्र क्षेत्रं परं मम ॥ पञ्च धाराः पतन्त्यत्र हिमकूटविनिःसृताः ॥

ທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ສັກສິດອັນສູງສຸດ ແລະເປັນຄວາມລັບຂອງເຮົາ ຊື່ວ່າ “ວິທະຍາທະຣະ” ທີ່ນີ້ມີທາລາຫ້າສາຍໄຫຼຕົກລົງມາ ອອກມາຈາກຮິມະກູດ

Verse 61

यस्तत्र कुरुते स्नानं मेकरात्रोषितो नरः ॥ याति वैद्याधरं लोकं कृतकृत्यो न संशयः ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະພັກຄ້າງພຽງໜຶ່ງຄືນ ຍ່ອມໄປຮອດໂລກຂອງວິດຍາທະຣ; ເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດທີ່ພຶງສຳເລັດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 62

अथात्र मुंचते प्राणान्वीतरागो गतक्लमः ॥ भुक्त्वा वैद्याधरान्भोगान्मम लोकं स गच्छति ॥

ຕໍ່ມາ ຖ້າຜູ້ໃດປ່ອຍວາງປຣານ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ປາດຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແລະບໍ່ເມື່ອຍລ້າ—ໄດ້ເສວຍສຸກແຫ່ງວິດຍາທະຣແລ້ວ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 63

तत्र पुण्यनदी नाम गुह्यक्षेत्रे परे मम ॥ शिलाकुञ्जलताकीर्णा गन्धर्वाप्सरसेविता ॥

ທີ່ນັ້ນ ໃນເຂດສັກສິດລັບລຶກອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ມີແມ່ນ້ຳຊື່ ‘ປຸນຍະນະດີ’—ກະຈາຍໄປດ້ວຍພຸ່ມຫີນແລະເຄືອໄມ້ ແລະເປັນທີ່ທ່ອງທ່ຽວຂອງຄັນທັຣວະ ແລະອັບສະຣາ

Verse 64

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मानुसारकः ॥ सप्तद्वीपान् समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥

ຕໍ່ມາ ຖ້າຜູ້ໃດປ່ອຍວາງປຣານຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງກັມມະຂອງເຮົາ—ລະທິ້ງທະວີບທັງເຈັດ ແລ້ວຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 65

गन्धर्वेति च विख्यातं तस्मिन् क्षेत्रं परं मम ॥ एकधारा पतत्यत्र पश्चिमां दिशमाश्रिता ॥

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຄັນທັຣວະ’; ທີ່ນັ້ນມີສາຍນ້ຳສາຍດຽວຕົກລົງ ໂດຍຫັນໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ

Verse 66

तत्र स्नानं तु कुर्वीत चतुरात्रोषितो नरः ॥ मोदते लोकपालेषु स्वच्छन्दगमनालयः ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະພັກຢູ່ສີ່ຄືນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນຫມູ່ໂລກະປາລາ ແລະຢູ່ໃນທີ່ພຳນັກທີ່ໄປມາໄດ້ຕາມໃຈປາຖະໜາ।

Verse 67

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मपरायणः ॥ लोकपालान्परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥

ຕໍ່ມາ ຖ້າຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນສະຫຼະລົມຫາຍໃຈ ໂດຍອຸທິດຕົນໃນກິດທີ່ເຮົາກຳນົດ ຜູ້ນັ້ນຈະລະແມ່ນແຕ່ໂລກະປາລາ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 68

तत्र देवह्रदं नाम मम क्षेत्रं वसुन्धरे ॥ यत्र कान्तासि मे भूमे बलिर्यज्ञविनाशनात् ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ ທີ່ນັ້ນມີເຂດສັກສິດຂອງເຮົາຊື່ ‘ເທວະຫຣະດ’ ທີ່ຊຶ່ງ ໂອ ແຜ່ນດິນ ເຈົ້າໄດ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ ເນື່ອງຈາກການທຳລາຍຍັດຍະພິທີຂອງບາລີ।

Verse 69

स ह्रदो वरदः श्रेष्ठो मनोज्ञः सुखशीतलः ॥ अगाधः सौख्यदश्चापि देवानामपि दुर्लभः ॥

ສະນ້ຳນັ້ນເປັນຜູ້ປະທານພອນ ປະເສີດ ຊື່ນຊົມໃຈ ເຢັນສະບາຍອ່ອນໂຍນ; ລຶກຫຍັ່ງບໍ່ເຖິງ ໃຫ້ຄວາມຜາສຸກ ແລະແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້ພົບເຫັນ।

Verse 70

तस्मिन् ह्रदे महाभागे मम वै नियमोदके ॥ मत्स्याश्चक्रांकिताश्चैव पर्यटन्ते इतस्ततः ॥

ໃນສະນ້ຳອັນມີມະຫາພາກນັ້ນ—ແທ້ໆແລ້ວໃນນ້ຳແຫ່ງນິຍະມະຂອງເຮົາ—ປາທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣາ ລ່ອງໄປມາທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ।

Verse 71

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुंधरे ॥ महाश्चर्यं विशालाक्षि यत्र तत्परिवर्तते ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເພີ່ມອີກ—ຈົ່ງຟັງ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ທີ່ນັ້ນມີຄວາມອັດສະຈັນໃຫຍ່ ບ່ອນທີ່ເຫດອັນພິສົດນັ້ນຜັນແປວຽນກັບ।

Verse 72

पश्येति श्रद्धधानस्तु न पश्यत्पापपूरुषः ॥ तस्मिन्देवह्रदे पुण्यं चतुर्विंशतिर्द्वादश ॥

‘ເບິ່ງ!’—ຜູ້ມີສັດທາຍ່ອມເຫັນ; ຄົນບາບບໍ່ເຫັນ. ໃນເທວະຫຣະດ (ທະເລສາບເທວະ) ນັ້ນ ບຸນຖືກນັບເປັນ ຊາວສີ່ ແລະ ສິບສອງ (ຕາມຖ້ອຍຄໍາຫຍໍ້)។

Verse 73

यत्र स्नाता दिवं यान्ति शुद्धा वाक्कायजैर्मलैः ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत दशरात्रोषितो नरः ॥

ບ່ອນທີ່ຜູ້ຄົນອາບນ້ຳແລ້ວໄປສະຫວັນ—ບໍລິສຸດຈາກມົນທິນທີ່ເກີດຈາກວາຈາແລະກາຍ—ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຊາຍຜູ້ພັກຢູ່ຮັກສາວິໄນສິບຄືນ ຄວນກະທຳການອາບນ້ຳພິທີ।

Verse 74

दशानामश्वमेधानां प्राप्नोत्यविकलं फलम् ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम चिन्ताव्यवस्थितः ॥

ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນອັນສົມບູນບໍ່ຂາດຂອງພິທີອັສວເມທະສິບຄັ້ງ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ຢູ່ນີ້ ເຂົາຕັ້ງມັ່ນໃນການພິຈາລະນາຮະລຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະປ່ອຍວາງປຣານ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ຂອງຕົນ।

Verse 75

अश्वमेधफलं भुक्त्वा भूमे मत्समतां व्रजेत् ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि क्षेत्रं गुह्यं परं मम ॥

ໂອ ແຜ່ນດິນ, ເມື່ອໄດ້ເສວຍຜົນແຫ່ງອັສວເມທະແລ້ວ ບຸກຄົນຍ່ອມເຖິງຄວາມເສມອພາກກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເພີ່ມອີກເຖິງ ກະເສດຣະ (ແດນສັກສິດ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັນລັບແລະສູງສຸດ।

Verse 76

सम्भेदो देवनद्योस्तु समस्तसुखवल्लभः ॥ दिवोऽवतीर्य तिष्ठन्ति देवा यत्र सहप्रियाः ॥

ທີ່ນັ້ນມີການບັນຈົບກັນອັນສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳເທວະ ເປັນທີ່ຮັກດັ່ງແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງຄວາມສຸກທັງປວງ। ເທວະທັງຫຼາຍລົງຈາກສະຫວັນ ແລ້ວພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກ।

Verse 77

गन्धर्वाप्सरसश्चैव नागकन्याः सहोरगैः ॥ देवर्षयश्च मुनयः समस्तसुरनायकाः ॥

ຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ພ້ອມທັງນາກກັນຍາກັບພະຍານາກ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ດີວະຣິສີ ແລະ ມຸນີ ພ້ອມທັງຜູ້ນຳເທວະທັງປວງ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 78

सिद्धाश्च किन्नराश्चैव स्वर्गादवतरण्ति हि ॥ नेपाले यच्छिवस्थानं समस्तसुखवल्लभम् ॥

ສິດທະ ແລະ ກິນນະຣາ ກໍລົງຈາກສະຫວັນແທ້ໆ—ໄປສູ່ສະຖານສັກສິດຂອງພຣະສິວະໃນເນປານ ອັນເປັນທີ່ຮັກດັ່ງແຫຼ່ງສຸກທັງປວງ

Verse 79

तेभ्यस्तेभ्यश्च स्थानेभ्यस्तीर्थेभ्यश्च विशेषतः ॥ महादेवजटाजूटान्नीलकण्ठाच्छिवालयः ॥

ຈາກສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ—ໂດຍສະເພາະຈາກຕີຣຖະອັນເປັນສະຖານຈາລິກ—ປາກົດເປັນສິວາລະຍະ ທີ່ປະທັບຂອງພຣະສິວະ ອັນສຳພັນກັບຊະຕາມວຍຜົມຂອງມະຫາເທວະ ແລະ ນີລະກັນຖະ

Verse 80

श्वेतगङ्गेति या प्रोक्ता तया सम्भूय सादरम् ॥ नाना नद्यः समायाता दृश्यादृश्यतया स्थिताः ॥

ແມ່ນ້ຳທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ເສວຕະ-ຄັງຄາ’ ນັ້ນ—ເມື່ອບັນດາແມ່ນ້ຳອື່ນໆ ມາບັນຈົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ແມ່ນ້ຳຫຼາກຫຼາຍກໍມາຮວມກັນ ດຳລົງຢູ່ທັງໃນຮູບທີ່ເຫັນໄດ້ ແລະ ຮູບທີ່ບໍ່ເຫັນ

Verse 81

गण्डक्याः कृष्णया चैव या कृष्णस्य तनूद्भवा ॥ तया सम्भेदमापन्ना या सा शिवतनूद्भवा

ທັງແມ່ນ້ຳກັນດະກີ ແລະ ແມ່ນ້ຳກຣິສນາ—ທີ່ກ່າວກັນວ່າເກີດຈາກພຣະວິກາຍຂອງພຣະກຣິສນະ—ພ້ອມທັງສາຍນ້ຳທີ່ຂື້ນຊື່ວ່າເກີດຈາກພຣະວິກາຍຂອງພຣະສິວະ ລ້ວນໄດ້ມາບັນຈົບເປັນສັງກະມະກັບນາງ/ມັນ।

Verse 82

मम क्षेत्रे समाख्यातं पुण्यं परमपावनम् ॥ वसुधे त्वं विजानीहि देवानामपि दुर्लभम्

ໃນແດນຂອງເຮົາ ມີຕີຣຖະອັນສັກສິດຖືກປະກາດ—ເປັນບຸນຫຼາຍ ແລະ ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ। ໂອ ວະສຸທາ (ແຜ່ນດິນ) ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍັງໄດ້ມາຍາກ।

Verse 83

यच्च सिद्धाश्रम इति विख्यातः पुण्यवर्द्धनः ॥ शम्भोस्तपोवनं तत्र सर्वाश्रमवरं प्रति

ແລະທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ສິດທາອາສຣະມະ’ ຜູ້ເພີ່ມພູນບຸນ। ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕະໂປວະນະຂອງພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ອັນຖືກນັບວ່າເປັນອາສຣະມະທີ່ປະເສີດສຸດໃນທັງປວງ।

Verse 84

नानापुष्पफलोपेतं कदलीषण्डमण्डितम् ॥ निचुलैश्चैव पुन्नागैः केसरैश्च विराजितम्

ສະຖານທີ່ນັ້ນອຸດົມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ນານາຊະນິດ ປະດັບດ້ວຍພົງກ້ວຍໜາແໜ້ນ; ແລະຍັງສະຫງ່າງາມດ້ວຍຕົ້ນນິຈຸລາ, ພຸນນາກະ, ແລະ ເກສະຣະ ອີກດ້ວຍ।

Verse 85

खर्जूराशोकबकुलैश्चूतैश्चैव प्रियालकैः ॥ नारिकेलैश्च पूगैश्च चम्पकैर्जम्बुभिर्धवैः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນຄັດຈູຣະ (ຕົ້ນອິນທະຜົນ), ອະໂສກະ ແລະ ບະກຸລະ; ມີຕົ້ນມ່ວງ ແລະ ປຣິຍາລະກະ; ມີຕົ້ນມະພ້າວ ແລະ ຕົ້ນປູກະ (ໝາກພູ/ຫມາກຫມາກ) ພ້ອມທັງ ຈຳປະກະ, ຈັມບູ ແລະ ທະວະ ອີກດ້ວຍ।

Verse 86

नारङ्गैर्बदरिभिश्च जम्बीरैर्मातुलुङ्गकैः ॥ केतकीमल्लिकाजातीयूथिकाराजिराजितम्

ມີຕົ້ນສົ້ມ ຕົ້ນບະດະຣິ (ຈູຈູບ) ແລະຕົ້ນຈັມບີຣ ກັບມາຕຸລຸງກະ; ປະດັບດ້ວຍແຖວດອກເກຕະກີ ມັລລິກາ ຊາຕິ ແລະຢູຖິກາ।

Verse 87

कुन्दैः कुरवकैर्नागैः कुटजैर्दाडिमैरपि ॥ आगत्य यत्र क्रीडन्ति देवानां मिथुनानि च

ຍັງມີຕົ້ນກຸນດະ ກຸຣະວະກະ ນາກະ ກຸຏະຊະ ແລະຕົ້ນທັບທິມອີກດ້ວຍ; ທີ່ນັ້ນຄູ່ເທວະທັງຫຼາຍມາແລ້ວກໍຫຼິ້ນສະໜຸກ।

Verse 88

तस्मिन्ह्रदे महापुण्ये पुण्यनद्यॊस्तु संगमे ॥ स्नानाच्छताश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मानवः

ໃນສະນ້ຳອັນມີບຸນຍິ່ງນັ້ນ ທີ່ຈຸດສົມທົບຂອງແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດ ມະນຸດເມື່ອອາບນ້ຳຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບອັສວເມທະ 100 ຄັ້ງ।

Verse 89

स्नात्वा तत्र तु वैशाखे गोसहस्रफलं भवेत् ॥ माघमासे पुनः स्नात्वा प्रयागस्नानजं फलम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນໃນເດືອນໄວສາຂະ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຖວາຍງົວ 1,000 ໂຕ; ແລະເມື່ອອາບນ້ຳອີກໃນເດືອນມາຆະ ຈະໄດ້ຜົນບຸນອັນເກີດຈາກການອາບນ້ຳທີ່ປຣະຍາກະ।

Verse 90

कार्त्तिके मासि यः स्नाति तुलासंस्थे दिवाकरे ॥ विधिना नियतः सोऽपि मुक्तिभागी न संशयः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ເມື່ອດວງອາທິດສະຖິດໃນຕຸລາ (Libra) ແລະປະພຶດຕາມພິທີກຳນົດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຜູ້ນັ້ນກໍມີສ່ວນໃນການຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 91

यज्ञस्तपोऽथवा दानं श्राद्धमिष्टस्य पूजनम् ॥ यत्किञ्चित्क्रियते कर्म तदनन्तफलं भवेत् ॥

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຍັດຍະ, ຕະປະ, ການໃຫ້ທານ, ພິທີສຣາດທະອຸທິດແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ຫຼືການບູຊາເທວະທີ່ເລືອກ—ກຳໃດໆທີ່ກະທຳຢູ່ນີ້ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ.

Verse 92

भूमे तस्यापराधांश्च सर्वानेव क्षमाम्यहम् ॥ गङ्गायमुनयोऱ्यद्वत्सङ्गमो मर्त्यदुर्लभः ॥

ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ຂ້າພະເຈົ້າອະໄພຄວາມຜິດທັງໝົດຂອງຜູ້ນັ້ນ. ດັ່ງການສົມພົບຂອງຄົງຄາ-ຍະມຸນາທີ່ມະນຸດພົບໄດ້ຍາກ, ການພົບພານີ້ກໍຫາຍາກເຊັ່ນກັນ.

Verse 93

तथैवायं देवनद्यो सङ्गमः समुदाहृतः ॥ एतद्गुह्यं परं देवि मम क्षेत्रे वसुन्धरे ॥

ດັ່ງນັ້ນເອງ ການສົມພົບຂອງແມ່ນ້ຳເທວະເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້. ໂອ ເທວີ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບສູງສຸດໃນເຂດສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 94

अहमस्मिन्महाक्षेत्रे धरे पूर्वमुखः स्थितः ॥ शालग्रामे महाक्षेत्रे भूमे भागवतप्रियः ॥

ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ໃນມະຫາເຂດສັກສິດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ໃນມະຫາເຂດຂອງສາລະກຣາມະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຜູ້ພັກຕະໃນສາຍພາຄະວະຕະ.

Verse 95

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ अन्तर्गुह्यं परं श्रेष्ठं यन्न जानन्ति मोहिताः ॥

ແລະອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວແກ່ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ. ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບພາຍໃນ ອັນສູງສຸດແລະປະເສີດ, ຊຶ່ງຜູ້ຖືກມົວມົນບັງຕາບໍ່ເຂົ້າໃຈ.

Verse 96

शिवो मे दक्षिणस्थाने तिष्ठन्वै विगतज्वरः ॥ लोकानां प्रवरः श्रेष्ठः सर्वलोकवरो हरः ॥

ໃນທິດໃຕ້ຂອງຂ້າ ພຣະສິວະປະທັບຢູ່ແທ້ ພົ້ນຈາກຄວາມຮ້ອນແລະທຸກຂ໌. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະປະເສີດສຸດໃນບັນດາໂລກ—ຮະຣະ ຜູ້ປະທານພອນແກ່ໂລກທັງປວງ.

Verse 97

तं ये विन्दन्ति ते देवि नूनं मामेव विन्दति ॥ ये मां विदन्ति देवेशि ते विदन्ति शिवं परम् ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດພົບພຣະອົງນັ້ນ ຍ່ອມພົບຂ້າແນ່ນອນ. ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ໃດຮູ້ຈັກຂ້າ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຮູ້ຈັກພຣະສິວະອັນສູງສຸດ.

Verse 98

अहं यत्र शिवस्तत्र शिवो यत्र वसुन्धरे ॥ तत्राहमपि तिष्ठामि आवयोर्नान्तरं क्वचित् ॥ शिवं यो वन्दते भूमे स हि मामेव वन्दते ॥ लभते पुष्कलां सिद्धिमेवं यो वेत्ति तत्त्वतः ॥

ບ່ອນໃດທີ່ຂ້າຢູ່ ບ່ອນນັ້ນພຣະສິວະຢູ່; ແລະບ່ອນໃດພຣະສິວະຢູ່ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ບ່ອນນັ້ນຂ້າກໍຢູ່—ລະຫວ່າງພວກເຮົາບໍ່ມີການແຍກຈາກກັນເລີຍ. ໂອ ແຜ່ນດິນ, ຜູ້ໃດນະມັດສະການພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນນະມັດສະການຂ້າແທ້. ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນີ້ຕາມຕັດຕະວະ ຍ່ອມໄດ້ສິດທິ (siddhi) ອັນອຸດົມ.

Verse 99

मुक्तिक्षेत्रं प्रथमतॊ रुरुखण्डं ततः परम् ॥ सम्भेदो देवनद्यॊश्च त्रिवेणी च ततः परम् ॥

ກ່ອນອື່ນແມ່ນ ‘ມຸກຕິ-ເຂດ’; ຕໍ່ມາແມ່ນ ຣຸຣຸຂັນຑະ; ຕໍ່ມາແມ່ນຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳເທວະ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ຕຣິເວນີ.

Verse 100

क्षेत्रं प्रमाणं विज्ञेयं गण्डकी सङ्गतं परम् ॥ एवं सा गण्डकी देवि नदीनामुत्तमा नदी ॥

ຂອບເຂດແລະມາດຕະຖານຂອງເຂດສັກສິດ ພຶງເຂົ້າໃຈໂດຍຍຶດແມ່ນ້ຳ ກັນຑະກີ (Gaṇḍakī) ເປັນສູນກາງ—ພ້ອມດ້ວຍຈຸດສົມທົບອັນສູງສຸດຂອງນາງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ກັນຑະກີນັ້ນເປັນແມ່ນ້ຳອັນຍອດເຢັ່ຍໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງປວງ.

Verse 101

गङ्गया मिलिता यत्र भागीरथ्या महाफला ॥ अपरं तन्महत्क्षेत्रं हरिक्षेत्रमिति स्मृतम् ॥

ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳຄັງຄາມາພົບກັບພາກີຣະທີ ແລະໃຫ້ຜົນບຸນທາງວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພື້ນທີ່ສັກສິດອັນໃຫຍ່ອື່ນນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ຫຣິກເຂດຕຣະ”។

Verse 102

आदौ सा गण्डकी पुण्या भागीरथ्या च सङ्गता ॥ तस्य तीर्थस्य महिमा ज्ञायते न सुरैरपि ॥

ແຕ່ເດີມ ແມ່ນ້ຳກັນດະກີອັນບໍລິສຸດ ຖືກກ່າວວ່າໄດ້ພົບກັບພາກີຣະທີ; ມະຫິມາຂອງທີຣຖະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍັງບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 103

एतत्ते कथितं भद्रे शालग्रामस्य सुन्दरी ॥ गण्डक्याश्चैव माहात्म्यं सर्वकल्मषनाशनम् ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ໂອ ຜູ້ງາມ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວດັ່ງນີ້ ກ່ຽວກັບເລື່ອງຂອງສາລິກຣາມ ແລະມະຫິມາຂອງແມ່ນ້ຳກັນດະກີ ທີ່ກ່າວວ່າທຳລາຍມົນທິນທັງປວງໄດ້।

Verse 104

पूर्वपृष्टं तया यच्च पुण्यं भागवतप्रियम् ॥ आख्यानानां महाख्यानं द्युतीनां परमा द्युतिः ॥

ແລະສິ່ງທີ່ນາງເຄີຍຖາມໄວ້ກ່ອນ—ເລື່ອງອັນເປັນບຸນນີ້ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພະພະຄະວານ—ແມ່ນມະຫາກະຖາໃນບັນດາກະຖາ ແລະເປັນແສງສູງສຸດໃນບັນດາແສງທັງປວງ।

Verse 105

पुण्यानां परमं पुण्यं तपसां च महत्तपः ॥ गुह्यानां परमं गुह्यं गतीनां परमा गतिः ॥

ນີ້ແມ່ນບຸນສູງສຸດໃນບັນດາບຸນ ແມ່ນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນບັນດາຕະປະ; ແມ່ນຄວາມລັບສູງສຸດໃນບັນດາຄວາມລັບ ແລະແມ່ນເສັ້ນທາງສູງສຸດໃນບັນດາເສັ້ນທາງທັງປວງ।

Verse 106

महालाभस्तु लाभानां नास्त्यस्मादपरं महत् ॥ पिशुनाय न दातव्यं न शठाय गुरुद्रुहे ॥

ນີ້ແມ່ນລາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນບັນດາລາບທັງປວງ; ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃຫຍ່ກວ່ານີ້. ບໍ່ພຶງໃຫ້ແກ່ຜູ້ນິນທາ, ຜູ້ຫລອກລວງ, ແລະຜູ້ທີ່ທໍລະຍົດຕໍ່ຄູອາຈານ.

Verse 107

लोभमोहमदाद्यैर्ये वर्जिताः पुण्यबुद्धयः ॥ य एतत्पठते नित्यं कल्यमुत्थाय मानवः ॥

ຜູ້ມີປັນຍາເປັນກຸສົນ ຜູ້ຫຼີກພົ້ນຈາກຄວາມໂລບ ຄວາມຫຼົງ ຄວາມຍິ່ງທະນົງ ແລະອື່ນໆ—ມະນຸດໃດຕື່ນຍາມອຸທັຍ ແລ້ວອ່ານ/ສວດນີ້ເປັນນິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 108

कुलानि तारितान्येवं सप्त सप्त च सप्त च ॥ एवं मरणकाले तु न कदाचिद्विमुह्यते ॥

ດັ່ງນີ້ ວົງຕະກູນຖືກກ່າວວ່າ ‘ຖືກນໍາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ’—ເຈັດ, ເຈັດ, ແລະ ເຈັດ; ແລະດັ່ງນັ້ນໃນຍາມມໍລະນະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍຫຼົງງົງ.

Verse 109

यदीच्छेत्परामां सिद्धिं मम लोकं स गच्छति ॥ क्षेत्रस्य शालग्रामस्य माहात्म्यं परमं मया ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະນາສິດທິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງເຂດສັກສິດ ຊາລິກຣາມ ເຮົາໄດ້ປະກາດແລ້ວ.

Verse 110

कथितं ते महादेवि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥

ໂອ ມະຫາເທວີ, ເຮົາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ; ບັດນີ້ ເຈົ້າປາດຖະນາຈະຟັງສິ່ງໃດອື່ນອີກ?

Verse 111

वृक्षस्य दक्षिणे पार्श्वे गतस्तावदहं धरे ॥ पूर्वस्थानं परित्यज्य स ऋषिः संशितव्रतः

ໂອ ທະຣາ (ແຜ່ນດິນ), ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປທາງດ້ານໃຕ້ຂອງຕົ້ນໄມ້. ລະທິ້ງບ່ອນເກົ່າແລ້ວ ຣິຊີນັ້ນ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ—ໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 112

यस्त्रिरात्रमुषित्वा तु नियते नियता शनः ॥ राजसूयफलं प्राप्य मोदते देववद्दिवि

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພັກຢູ່ສາມຄືນ ດ້ວຍການປະພຶດຕົນຢ່າງມີລະບຽບ ແລະສຳລວມຕາມວິໄນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຣາຊະສູຍະ ຢ່າງຄ່ອຍໆ ແລະຊື່ນບານໃນສະຫວັນດຸດເທວະ.

Verse 113

एवमेतन्महाभागे क्षेत्रं हरिहरात्मकम् ॥ मृताः येऽत्र गतिं यान्ति मम कर्मानुसारिणः

ເປັນດັ່ງນີ້ແທ້ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ: ດິນແດນສັກສິດນີ້ມີສະພາວະເປັນຫຣິ ແລະ ຫຣະ ຮ່ວມກັນ. ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ນີ້ ຈະໄປສູ່ຄະຕິຂອງຕົນຕາມກຳຂອງຕົນ.

Verse 114

ये च पापाः कृतघ्नाश्च द्विजदेवापराधिनः ॥ कुशिष्याय न दातव्यं न दद्याच्छास्त्रदूषके ॥१ १९॥ नीचाय न च दातव्यं ये न जानन्ति सेवितुम् ॥ सुशिष्याय च दातव्यं धीराय शुभबुद्धये

ແລະຜູ້ທີ່ເປັນຄົນບາບ ອົກຕັນຍູ ແລະຜູ້ລ່ວງເກີນຕໍ່ພຣາຫມະນ ແລະເທວະ—ບໍ່ຄວນໃຫ້ທານແກ່ເຂົາ. ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ສິດຊົ່ວ ແລະຜູ້ບິດເບືອນຄຳສອນ (ສາສະຕຣະ). ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່ຳຊ້າ ແລະຜູ້ບໍ່ຮູ້ຈັກຮັບໃຊ້ຢ່າງຖືກຄວນ. ແຕ່ຄວນໃຫ້ແກ່ສິດດີ—ຜູ້ໜັກແນ່ນ ແລະມີປັນຍາອັນດີງາມ.

Verse 115

यदि तुष्टोऽसि मे देव सर्वशान्तिकरः परः ॥ यदि देयो वरो मह्यं तपसाराधितेन च

ໂອ ເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ສູງສຸດ ແລະຜູ້ນຳມາຊຶ່ງສັນຕິທັງປວງ—ຖ້າຄວນປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ປະທານພອນນັ້ນ ເນື່ອງດ້ວຍພຣະອົງຖືກບູຊາດ້ວຍຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 116

अन्यच्च गुह्यं वक्ष्यामि सालङ्कायन तच्छृणु ॥ तव प्रीत्या प्रवक्ष्यामि येनैतत्क्षेत्रमुत्तमम्

ແລະເຮົາຈະກ່າວຄວາມລັບອີກປະການໜຶ່ງ; ໂອ ສາລັງກາຍະນ ຈົ່ງຟັງເຖີດ. ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າປິຕິ ເຮົາຈະອະທິບາຍສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂດສັກສິດນີ້ຖືກຮູ້ວ່າຍອດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 117

चतुर्णामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मानवः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः

ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງອັສວເມທະ 4 ຄັ້ງ. ແລ້ວຖ້າເຂົາປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ໂດຍຕັ້ງມັ່ນໃນກິດແລະພິທີຂອງເຮົາ ກໍຈະບັນລຸຜົນນັ້ນ.

Verse 118

नरमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मुक्तरागो गतक्लमः

ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງພິທີນຣເມທະ. ແລະຖ້າເຂົາປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້—ພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າຫາຍໄປ—ກໍຈະບັນລຸຜົນນັ້ນ.

Verse 119

गुह्यं सर्वायुधं नाम तत्र क्षेत्रे परं मम ॥ पतन्ति सप्त स्रोतांसि हिमवन्निःसृतानि वै

ທີ່ນັ້ນ ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ມີສະຖານທີ່ສູງສຸດຂອງເຮົາອັນເປັນຄວາມລັບ ຊື່ ‘ສະຣວາຍຸທ’. ທີ່ນັ້ນມີສາຍນ້ຳ 7 ສາຍໄຫຼລົງມາແທ້ ອອກມາຈາກຫິມະວັດ.

Verse 120

तत्र स्नानं तु कुर्वीत अष्ट रात्रोषितो नरः ॥ सप्तद्वीपेषु भ्रमति स्वच्छन्दगमनालयः

ທີ່ນັ້ນຄວນກະທຳການອາບນ້ຳສັກສິດ; ຊາຍຜູ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ 8 ຄືນ ຈະທ່ອງໄປໃນທະວີບທັງ 7 ໄດ້ຮັບສະພາບ/ທີ່ພັກແຫ່ງການໄປມາໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ.

Verse 121

सौवर्णानि च पद्मानि दृश्यन्ते भास्करोदये ॥ तावत्पश्यन्ति भूतानि यावन्मध्यन्दिनं भवेत् ॥

ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ດອກບົວຄຳປາກົດໃຫ້ເຫັນ; ສັດມີຊີວິດຈະເຫັນໄດ້ພຽງຈົນກ່ອນຈະເຖິງທ່ຽງວັນ.

Verse 122

त्रिशूलगङ्गेति आख्याता सापि तत्र महानदी ॥ एवं नदीसमुद्भेदः सर्वतीर्थकदम्बकम् ॥

ທີ່ນັ້ນຍັງມີແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຕຣິຊູລ-ຄັງຄາ’ ອີກດ້ວຍ. ດັ່ງນີ້ແມ່ນຄຳບັນຍາຍການປາກົດຂອງແມ່ນ້ຳ ດຸຈກຸ່ມຮວບຮວມຕີຣະຖະທັງປວງ.