Adhyaya 141: The Sacred Greatness of Badarikāśrama (Badrinath Region)

Verse 1

अथ बदरिकाश्रममाहात्म्यम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ तस्मिन् हिमवतः पृष्ठे परं गुह्यमतः शृणु ॥ बदरीति च विख्याता देवानामपि दुर्लभा ॥

ບັດນີ້ແມ່ນມາຫາຕະມະແຫ່ງ ບະດະຣິກາອາສຣະມ. ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ທີ່ສັນຫຼັງ (ແນວເໜືອ) ຂອງຫິມະວັດ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອັນສູງສຸດທີ່ຖືວ່າເປັນຄວາມລັບນີ້. ສະຖານນີ້ມີນາມວ່າ ‘ບະດະຣີ’ ແລະຍາກຈະເຂົ້າເຖິງແມ່ນແຕ່ເທວະ.

Verse 2

न तत्प्राप्नोति मनुजः कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ प्राप्नुवन्ति च भक्ताः ये बदरीं विश्वतारिणीम् ॥

ມະນຸດບໍ່ອາດໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະກະທຳກຳອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ແຕ່ບັນດາພັກຕະຜູ້ເຖິງ ‘ບະດະຣີ’ ຜູ້ເປັນ “ຜູ້ນຳຂ້າມໂລກ” ຍ່ອມໄດ້ຮັບມັນ.

Verse 3

दुर्लभं तन्मम क्षेत्रं हिमकूटशिलातले ॥ यस्तत्प्राप्नोति हि क्षेत्रं कृतकृत्यो भवेन नरः ॥

ກະເສດຕຣະອັນສັກສິດຂອງເຮົານັ້ນ ຍາກຈະໄດ້ພົບ ຢູ່ຕາມລາດຫີນແຫ່ງຫິມະກູດ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດເຖິງສະຖານສັກສິດນັ້ນ ຍ່ອມເປັນ “ກຣິຕະກຣິຕຍະ” ຄື ຜູ້ທີ່ໄດ້ສຳເລັດກິດທີ່ພຶງເຮັດແລ້ວ.

Verse 4

ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातमास्ते तत्र शिलोच्चये ॥ हिमसंस्थं तथात्मानं कृत्वा तिष्ठामि माधवि ॥

ທີ່ນັ້ນ ຢູ່ເທິງເນີນຫີນສູງ ມີສະລະນ້ຳທີ່ມີນາມລືຊາວ່າ ‘ພຣະຫມະກຸນຑະ’। ໂອ ມາດະວີ, ເຮົາຕັ້ງຕົນຢູ່ທ່າມກາງຫິມະ ແລະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 5

मुञ्चेत्प्राणांस्तत्र यदि व्रतनिष्ठो जितेन्द्रियः ॥ सत्यलोकमतिक्रंम्य मम लोकं च गच्छति ॥

ຖ້າຜູ້ໃດຍຶດໝັ້ນໃນພຣະວຣຕ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍ ແລ້ວສະຫຼະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນສັດຍະໂລກ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 6

अग्निसत्यपदं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥ शृङ्गत्रयात्पतन्त्यत्र धारा मुसलसन्निभाः ॥

ໃນເຂດສັກສິດຂອງເຮົາ ມີສະຖານອັນສູງສຸດຊື່ ‘ອັກນິສັດຍະປະດ’ ແລະຈາກຍອດສາມຍອດ ມີສາຍນ້ຳຕົກລົງມາ ມີແຮງແລະຮູບດັ່ງຄ້ອນຕຳ

Verse 7

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ सत्यवादी भवेद्दक्षो मम कर्मपरायणः ॥

ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດອົດອາຫານສາມຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ກ່າວຄວາມຈິງ ມີຄວາມສາມາດ ແລະອຸທິດໃຈໃນກຳແລະພິທີທີ່ເຮົາກຳນົດ

Verse 8

स्नानं करोति यस्तत्र त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥

ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດອົດອາຫານສາມຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງພິທີຍັດຍະ ‘ອັກນິສໂຕມ’

Verse 9

यस्तत्र मुञ्चते प्राणान्यदि कृत्वा जलाशयम् ॥ सत्यलोकमतिक्रंम्य मम लोके स मोदते ॥

ຖ້າຜູ້ໃດອາໄສອ່າງນ້ຳສັກສິດ (ຊະລາສະຍະ) ແລ້ວສະຫຼະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນສັດຍະໂລກ ແລະຊື່ນບານໃນໂລກຂອງເຮົາ

Verse 10

तत्र चैव तु शृङ्गेभ्यः स्थूलधारा पतॆत्पुनः ॥ स्थूले शिलातले तत्र मम धर्मो व्यवस्थितः ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ສາຍນ້ຳໃຫຍ່ກວ້າງຕົກລົງຈາກຍອດພູ. ເທິງແຜ່ນຫີນກວ້າງນັ້ນ ທຳມະຂອງເຮົາຕັ້ງມັ່ນຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 11

स्नानं करोति यस्तत्र एकरात्रोषितो नरः ॥ सत्यवादी शुचिर्भूत्वा सत्यलोके महीयते ॥

ຜູ້ໃດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ 1 ຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ເວົ້າສັດ ແລະບໍລິສຸດ ໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນສັດຍະໂລກ (Satya-loka).

Verse 12

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा चानाशकं व्रतम् ॥ सत्यलोकमतिग्रम्य मम लोकेषु तिष्ठति ॥ अस्ति पञ्चशिखं नाम बदर्याश्रमतीर्थकम् ॥ यत्र धाराः पतन्त्यत्र पञ्चशृङ्गसमाश्रिताः ॥

ຕໍ່ມາ ຖ້າຜູ້ໃດຖືວຣະຕະອົດອາຫານ (anāśaka) ແລ້ວປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນສັດຍະໂລກ ແລະພັກຢູ່ໃນໂລກຂອງເຮົາ. ທີ່ບະດະຣະຍາສຣະມະ ມີທີຣຖະຊື່ ປັນຈະສິຂາ ທີ່ສາຍນ້ຳຕົກລົງໂດຍອາໄສຍອດພູຫ້າຍອດ.

Verse 13

यस्तत्र कुरुते स्नानं पञ्चस्रोतसि मानवः ॥ अश्वमेधफलं प्राप्य देवैश्च सह मोदते ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນສາຍນ້ຳຫ້າສາຍ (pañca-srotas) ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງອັສວເມທະຍັດ (Aśvamedha) ແລະຊື່ນບານກັບເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 14

यद्यत्र मुञ्चते प्राणान् कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ स्वर्गलोकमतिग्रम्य मम लोके महीयते ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ຫຼັງຈາກເຮັດກຳອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນສະຫວັນໂລກ (Svarga-loka) ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 15

चतुःस्रोत इति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥ चतुर्धाराः पतन्त्यत्र चतस्रो दिश आश्रिताः ॥

ໃນເຂດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ສະຖານນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຈະຕຸຫສໂຣຕ’। ທີ່ນັ້ນມີສາຍນ້ຳໄຫຼແຮງ 4 ສາຍຕົກລົງ ຕາມທິດທັງ 4.

Verse 16

यस्तत्र कुरुते स्नानमेकऱात्रोषितो नरः ॥ मोदते नाकपृष्ठे तु मम भक्तश्च जायते ॥

ຜູ້ໃດຢູ່ຄ້າງຄືນ 1 ຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມຊື່ນບານໃນ ‘ນາກະປຣິດຖະ’ (ພື້ນຜິວສະຫວັນ) ແລະກາຍເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ເຮົາ.

Verse 17

अथ प्राणान्परित्यज्य कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ नाकपृष्ठमतिग्रम्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ກະທຳກິດອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແລະປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຂ້າມພົ້ນ ‘ນາກະປຣິດຖະ’ ແລະເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 18

तत्रैव हिमवत्पृष्ठे चतुःशृङ्गाद्बृहत्तराः ॥ चतुर्धाराः पतन्त्यत्र विषमाश्च शिलोच्चये ॥

ທີ່ນັ້ນເອງ ບນຫຼັງ (ເນີນລາດ) ຂອງຫິມະວັດ ຈາກພູ ‘ຈະຕຸຫສຣິງຄະ’ (ສີ່ຍອດ) ມີສາຍນ້ຳຕົກ 4 ສາຍ ໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າ ຕົກລົງຢ່າງບໍ່ສະໝ່ຳເສມ ໃສ່ພື້ນຫີນສູງ.

Verse 19

यस्तत्र कुरुते स्नानं चतूरात्रोषितो नरः ॥ चतुर्णामपि वेदानां ग्रहणे कारणं भवेत् ॥

ຜູ້ໃດຢູ່ຄ້າງ 4 ຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການ ‘ກຣະຫະນະ’ (ການໄດ້ຮັບ/ການເຂົ້າໃຈ) ແມ່ນແຕ່ພຣະເວດທັງ 4.

Verse 20

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मपथे स्थितः । देवलोकमत्क्रम्य मम लोकं प्रतिष्ठते ॥

ບັດນີ້ ຜູ້ໃດຕັ້ງມັ່ນໃນມາກກະມະພິທີຂອງເຮົາ ແລ້ວປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ເມື່ອຂ້າມພົ້ນເທວະໂລກແລ້ວ ຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ໃນໂລກຂອງເຮົາ

Verse 21

द्वादशादित्यकुण्डेति तस्मिन्क्षेत्रे परे मम । यत्र ते द्वादशादित्या देवि संस्थापिता मया ॥

ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ມີສະຖານທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ດວາດະສາດິຕະຍະ-ກຸນຑະ’ ໂອ ເທວີ—ທີ່ນັ້ນເຮົາໄດ້ສະຖາປະນາອາດິຕະຍະທັງສິບສອງໄວ້ເພື່ອເຈົ້າ

Verse 22

तत्र पर्वतशृङ्गे तु स्थूलमूले शिलातले । द्वादश पतन्ति धारा मम कर्मसुखावहाः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຢູ່ຍອດພູ ເທິງຜິວຫີນທີ່ຖານກວ້າງ ມີທາລານ້ຳສິບສອງສາຍຕົກລົງມາ ນຳພາຄວາມສຸກຈາກກະມະພິທີທີ່ເນື່ອງດ້ວຍເຮົາ

Verse 23

यस्तत्र कुरुते स्नानं यां काञ्चिद्द्वादशीं यदि । यत्र ते द्वादशादित्या स्तत्र गच्छेन्न संशयः ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ນັ້ນ ໃນວັນດວາດະສີໃດໆ (ວັນຈັນທະຄະຕິທີ 12) ຍ່ອມໄປໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ສູ່ໂລກທີ່ອາດິຕະຍະທັງສິບສອງສະຖິດຢູ່

Verse 24

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मणि संस्थितः । समतिक्रम्य चादित्यान्मम लोके महीयते ॥

ບັດນີ້ ຜູ້ໃດປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ໂດຍຕັ້ງມັ່ນໃນກະມະພິທີຂອງເຮົາ ເມື່ອຂ້າມພົ້ນອາດິຕະຍະທັງຫຼາຍແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ

Verse 25

लोकपालमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम । तत्र ते लोकपाला स्तु मया संस्थापिताः पुरा ॥

ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ມີສະຖານທີ່ໜຶ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ໂລກະປາລ’; ທີ່ນັ້ນ ເຮົາໄດ້ສະຖາປະນາເຫຼົ່າໂລກະປາລໄວ້ເພື່ອເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ກ່ອນແລ້ວ.

Verse 26

तत्र पर्वतमध्ये तु स्थल कुण्डं बृहन्मम । भित्वा पर्वतमुद्गीर्णं यत्र सोमसमुद्भवः ॥

ທີ່ນັ້ນ ກາງພູມີ ‘ສະຖະລະ-ກຸນຑະ’ ອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງເຮົາ; ມັນທະລຸພູແລ້ວຜຸດອອກ—ເປັນບ່ອນທີ່ແຫຼ່ງກຳເນີດຈາກໂສມະ (ຈັນທຣາ) ບັງເກີດ.

Verse 27

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु तत्परः । लोकपालानतिक्रम्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

ຕໍ່ມາ ຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ນີ້ ປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ ດ້ວຍຄວາມອຸທິດໃນພິທີກຳຂອງເຮົາ—ເມື່ອຂ້າມພົ້ນເຫຼົ່າໂລກະປາລແລ້ວ—ຍ່ອມເຂົ້າເຖິງໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 28

अस्ति मेरोरवरं नाम तस्मिन्गुह्यं परं मम । तत्र स्थितेन वै भूमे मेरुः संस्थापितः स्वयम् ॥

ມີສະຖານທີ່ໜຶ່ງຊື່ ‘ເມໂຣຣ-ວະຣ’; ໃນນັ້ນມີຄວາມລັບອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ໂອ ແຜ່ນດິນ. ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ພູເມຣຸປານດັ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍຕົນມັນເອງ.

Verse 29

धारास्तिस्रः पतन्त्यत्र सुवर्णसदृशप्रभाः । पतत्तु तज्जलं भूमौ व्यक्तिं नैवोपलभ्यते ॥

ທີ່ນີ້ ມີທາຣາສາມສາຍຕົກລົງ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ; ແຕ່ເມື່ອນ້ຳນັ້ນຕົກຖືກພື້ນດິນ ກໍບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນຮູບອັນແຈ້ງຊັດແຕ່ຢ່າງໃດ.

Verse 30

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ मोदते मेरुशृङ्गेषु मम भक्तश्च जायते ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອົບພົດສາມຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະປິຕິຢູ່ເທິງຍອດພະເມຣຸ ແລະເກີດເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ

Verse 31

अथ तत्र मृतो देवि तस्मिन्गुह्ये परे मम ॥ मेरुपृष्ठमत्क्रम्य मम लोकं तु गच्छति ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໃນສະຖານທີ່ລັບອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ—ເມື່ອຂ້າມພົ້ນສັນຫຼັງພະເມຣຸແລ້ວ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາແທ້

Verse 32

मानसोद्भेदमिति च तत्रान्यत्तीर्थमुत्तमम् ॥ पृथ्वीमुद्भिद्य मध्ये तु जलं गच्छति सत्वरम् ॥

ແລະທີ່ນັ້ນຍັງມີທີຣະຖະອັນປະເສີດອີກແຫ່ງ ຊື່ ‘ມານໂສດພະເພດ’; ນ້ຳຂອງມັນເຈາະຜ່ານແຜ່ນດິນ ແລ້ວໄຫຼເຂົ້າສູ່ພາຍໃນຢ່າງວ່ອງໄວ

Verse 33

देवा अपि न जानन्ति तं देशं तत्र संस्थितम् ॥ मानुषा हि विजानन्ति भूम्यां पतति तज्जलम् ॥

ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ຮູ້ຈັກສະຖານທີ່ນັ້ນທີ່ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແຕ່ມະນຸດຮູ້ວ່າ ນ້ຳຂອງມັນຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ

Verse 34

यस्तत्र कुरुते स्नानमहोऱात्रोषितो नरः ॥ मोदते मानसे दिव्ये मम भक्तश्च जायते ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອົບພົດຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະປິຕິໃນມານະສະອັນທິບ ແລະເກີດເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ

Verse 35

अस्ति पञ्चशिरं नाम तस्मिन्गुह्यं परं मम ॥ ब्रह्मणा छिद्यते यत्र शिरश्चैव महाद्युति ॥

ທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ລັບລຶກ ແລະສູງສຸດຂອງເຮົາ ຊື່ວ່າ “ປັນຈະສິຣ”; ທີ່ນັ້ນພຣະພຣົມາໄດ້ຕັດສະເຫຼີມສີສະອັນສະຫວ່າງໄສອອກ।

Verse 36

यत्र तन्मध्यमं कुण्डं छिन्नमेव स्वयम्भुवा ॥ तत्र रक्तजला भूमिर्दृश्यते धारसंकुला ॥

ທີ່ໃດທີ່ສະລອງກາງນັ້ນຖືກສະວະຍັມພູ (ພຣະພຣົມາ) ຕັດແຍກແທ້ ທີ່ນັ້ນພື້ນດິນປາກົດມີນ້ຳອອກແດງ ເຕັມໄປດ້ວຍສາຍນ້ຳໄຫຼ।

Verse 37

यस्तत्र कुरुते स्नानं पञ्चरात्रोषितो नरः ॥ मोदते ब्रह्मलोकस्थो मम भक्तश्च जायते ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອົບພະວາດອົດອາຫານຫ້າຄືນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນຂະນະພັກອາໄສໃນພຣະພຣົມໂລກ ແລະກາຍເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ।

Verse 38

तथात्र मुञ्चते प्राणान् गुह्ये पञ्चशिरे मम ॥ जलचन्द्रायणं कृत्वा मम कर्मसु निष्ठितः ॥

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຢູ່ໃນ “ປັນຈະສິຣ” ອັນລັບລຶກຂອງເຮົາ ຜູ້ໜຶ່ງຍ່ອມປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະຕິບັດຈັນທຣາຍະນະດ້ວຍນ້ຳ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນພິທີກຳທີ່ເຮົາກຳນົດ।

Verse 39

बुद्धिमान्मतिमांश्चैव रागमोहविवर्जितः ॥ ब्रह्मलोकमत्क्रम्य मम लोकं स गच्छति ॥

ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະຮູ້ຈັກແຍກແຍະ ປາດສະຈາກຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຫຼົງ ຍ່ອມຂ້າມພົ້ນພຣະພຣົມໂລກ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 40

अस्ति सोमाभिषेकेति तीर्थमन्यत्परं मम। राजत्वे ब्राह्मणानां तु मया सोमोऽभिषेचितः॥

ຍັງມີທີຣະຖະອັນສູງສຸດຂອງເຮົາອີກແຫ່ງ ຊື່ “ໂສມາພິເສກ”। ເມື່ອພວກພຣາຫມັນຄອງອຳນາດ ເຮົາໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກແກ່ໂສມະ।

Verse 41

तत्राहं तोषितस्तेन अत्रिपुत्रेण माधवि। नवपञ्चककोट्यस्तु कृत्वा कर्म सुदुष्करम्॥

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ມາດະວີ, ບຸດຂອງອະຕຣິຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຮັດກຳອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ມີຄ່າເທົ່າ ເກົ້າ ແລະ ຫ້າ ໂກຕິ—ເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈ।

Verse 42

प्राप्तश्च परमां सिद्धिं मत्प्रसादाद्वसुन्धरे। तदायत्तं जगत्सर्वं व्रीहयः परमौषधीः॥

ແລະເຂົາໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ. ໂລກທັງປວງພຶ່ງພາສິ່ງນັ້ນ—ທັງນາເຂົ້າ ແລະ ພືດຢາອັນປະເສີດ।

Verse 43

जायतेऽस्मिन्प्रलीयन्ते स्कन्देन्द्राः समरुद्गणाः। भूमे सोममयं सर्वं मम संस्थं भविष्यति॥

ໃນພື້ນທີ່ນີ້ ສະກັນດະ ແລະ ອິນທຣະ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມະຣຸດ ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ລະລາຍໄປ. ໂອ ແຜ່ນດິນ, ທັງໝົດນີ້ຈະເປັນໂສມະມະຍະ ແຜ່ຊຶມ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນເຮົາ.

Verse 44

तत्र सोमगिरिर्नाम यत्र धारा पतेद्भुवि। कुण्डेऽरण्ये विशालें तु एतत्ते कथितं मया॥

ທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ຊື່ “ໂສມະຄິຣິ” ບ່ອນທີ່ສາຍນ້ຳ (ທາຣາ) ຕົກລົງສູ່ແຜ່ນດິນ. ໃນປ່າອັນກວ້າງ ໃກ້ກຸນຑະນັ້ນ—ເຮົາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 45

अथात्र म्रियते देवि कृत्वा कर्म सुदुष्करम्। सोमलोकमतिगम्य मम लोकं प्रपद्यते॥

ບັດນີ້ ໂອ ເທວີ ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ທີ່ນີ້ ຫຼັງຈາກໄດ້ກະທຳກຳອັນຍາກຍິ່ງ ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນໂສມໂລກ ແລະເຖິງໂລກຂອງເຮົາ

Verse 46

अस्ति चोर्वशिकुण्डेति गुह्यं क्षेत्रे परं मम। यत्र चैवोर्वशी भित्त्वा दक्षिणोरुमजायत॥

ແລະຍັງມີສະຖານທີ່ໜຶ່ງຊື່ ‘ຈໍຣະວະຊີກຸນຑະ’ ເປັນເຂດສັກສິດອັນລັບແລະສູງສຸດຂອງເຮົາ ທີ່ນັ້ນອຸຣະວະຊີໄດ້ຜ່າອອກ ແລະເກີດຈາກຂາຂວາ

Verse 47

तत्र तप्याम्यहं देवि देवानामपि कारणात्। न मां कश्चिद्विजानाति स्वात्मानो हि विजानते॥

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ເທວີ ເຮົາບຳເນີນຕະປະ (tapas) ແມ່ນແຕ່ເພື່ອເຫດແຫ່ງກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກເຮົາ; ມີແຕ່ຜູ້ຮູ້ອາຕະມັນ (Ātman) ຂອງຕົນແທ້ໆ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຮູ້ (ເຮົາ)

Verse 48

ततो मे तप्यमानस्य बहुवर्षव्यतिक्रमात्। देवा अपि न जानन्ति वज्रिब्रह्ममहेश्वराः॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຮົາບຳເນີນຕະປະຢູ່ ແລະປີຫຼາຍໆຜ່ານໄປ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ—ອິນທຣະຜູ້ຖືວັຊຣະ, ພຣະພຣົມາ ແລະ ມະເຫສະວະຣະ—ກໍບໍ່ຮູ້ (ເຮົາ)

Verse 49

एकैकॆन फलेनात्र बदर्यां तु सुनिश्चितम्। बहुवर्षसहस्रं तु तपश्चीर्णं मया भुवि॥

ຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນປ່າບະດະຣີ (Badarī) ໂດຍຜົນໄມ້ພຽງຜົນດຽວແຕ່ລະຄັ້ງ—ເປັນທີ່ແນ່ນອນ—ເຮົາໄດ້ບຳເນີນຕະປະໃນແຜ່ນດິນນີ້ນັບພັນປີ

Verse 50

तत्राहं दश कोट्यस्तु दशवर्षं दशार्बुदम् ॥ दश भूमे तथान्यानि पद्मानि तपसि स्थितः

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັກຢູ່—ນັບເປັນສິບໂກຕິ, ສິບປີ, ສິບອັຣບຸດ; ແລະອີກສິບເທົ່າຂອງມາດຕານັ້ນ, ໂອ ແມ່ທໍຣະນີ, ພ້ອມທັງມາດຕາ ‘ປັດມະ’ ອື່ນໆດ້ວຍ—ດໍາລົງຢູ່ໃນຕະປະບໍາເພັນພຽນ।

Verse 51

ततस्ते मां न पश्यन्ति देवा गुह्यपथे स्थितम् ॥ विस्मयं परमं जग्मुर्देवा दुःखपरायणाः

ຕໍ່ມາ ພວກເທວະບໍ່ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນເສັ້ນທາງອັນລັບເລັບ; ແລະພວກເທວະຜູ້ຈົມຢູ່ໃນທຸກຂ໌ ກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມພິສົງຢ່າງສຸດຂີດ।

Verse 52

अहं पश्यामि सर्वं वै तपःसंस्थो वसुन्धरे ॥ न मां सर्वे प्रपश्यन्ति योगमायासमावृताः

ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຕະປະ ຈຶ່ງເຫັນທຸກສິ່ງແທ້; ແຕ່ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນຈະເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍໂຍກະມາຍາ।

Verse 53

ततस्ता देवताः सर्वाः प्रत्य ऊचुश्च पितामहम् ॥ विष्णुना च विना लोके शान्तिं नैव लभामहे

ແລ້ວເທວະທັງປວງໄດ້ທູນຕອບຕໍ່ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ວ່າ: “ຫາກບໍ່ມີ ພຣະວິດສະນຸ ໃນໂລກ ພວກເຮົາບໍ່ອາດໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບເລີຍ”

Verse 54

ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ॥ तत्र जग्मुर्महाभागे तुष्यन्तः परमं मुदा

ຕໍ່ມາ ພວກເທວະ—ພ້ອມດ້ວຍຄັນທະຣະວະ, ສິດທະ, ແລະລຶສີຜູ້ສູງສຸດ—ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ແລະຊື່ນບານດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 55

विभावयन्ति मां तत्र देवा इन्द्रपुरोगमाः ॥ त्वया नाथ परित्यक्ता दुःखिताः श्रमवर्जिताः

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍມີພະອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ພິຈາລະນາຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພຣະນາຖ, ເມື່ອຖືກພຣະອົງລະທິ້ງ ພວກເຮົາທຸກທໍລະມານ ແລະຂາດແຮງພະຍາຍາມ.”

Verse 56

त्रायस्व नो हृषीकेश परमाणुग्रहेण वै ॥ एतत्कृत्वा विशालाक्षि देवान् प्रणतिपूर्वकम्

“ໂອ້ ພຣະຫຣິສີເກດ, ຂໍພຣະອົງຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາດ້ວຍພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດ” ເມື່ອເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ—ໂອ້ ຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງ—ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປຫາເທວະທັງຫຼາຍ ໂດຍກ່ອນໜ້ານັ້ນໄດ້ກົ້ມນົບນ້ອມສັກກາລະ

Verse 57

मया विलोकिताः सर्वे परां निर्वृतिमागताः ॥ एतस्मिन्नुर्वशी कुण्डे एकरात्रोषितो नरः

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ ທຸກອົງກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສະຫງົບສູງສຸດ. ໃນອຸຣວາຊີ-ກຸນຑະນີ້ ຜູ້ໃດພັກຢູ່ພຽງໜຶ່ງຄືນ…

Verse 58

यः स्नाति सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥ उर्वशीलोकमासाद्य क्रीडते कालमक्षयम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເມື່ອໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງອຸຣວາຊີ ກໍຈະເພີດເພີນຢູ່ຕະຫຼອດການອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ

Verse 59

यस्तत्रोत्सृजते प्राणान्मम कर्मपरायणः ॥ पुण्यपापविनिर्मुक्तो याति मल्लीनतां प्रिये

ແລະຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ໂດຍອຸທິດຕົນໃນກິດແລະພິທີບູຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈະພົ້ນຈາກທັງບຸນແລະບາບ—ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ແລ້ວໄປສູ່ ‘ມັລລີນະຕາ’

Verse 60

श्रीबदर्याश्रमं पुण्यं यत्र यत्र स्थितः स्मरेत् ॥ स याति वैष्णवं स्थानं पुनरावृत्तिवर्जितः ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຖ້າລະລຶກເຖິງ ສຣີ-ບະດະຣີອາສຣົມ ອັນເປັນມົງຄຸນແລະເປັນບຸນ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງວິສະນຸວະທາມ ປາສຈາກການກັບຄືນ (ການເກີດຊ້ຳ).

Verse 61

य इदं शृणुयान्नित्यं मद्भक्तः सततं पठेत् ॥ ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥

ຜູ້ໃດຟັງຂໍ້ຄຳນີ້ເປັນນິດ ແລະເປັນພັກຕະຂອງເຮົາແລ້ວສວດອ່ານຢ່າງສະເໝີ ຜູ້ນັ້ນເປັນພຣະຫມະຈາຣີ ຜູ້ຊະນະໂທສະ ຜູ້ເວົ້າສັດຈະ ແລະຜູ້ສຳລວມອິນທຣີຍະ

Verse 62

ध्यानयोगरतो नित्यं स मुक्तिफलभाग्भवेत् ॥ यस्यैतद्विदितं सर्वं ध्यानयोगं वसुन्धरे ॥

ຜູ້ໃດອຸທິດຕົນໃນໂຍຄະແຫ່ງສະມາທິເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງໂມກສະ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ສຳລັບຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈວິນັຍໂຍຄະສະມາທິນີ້ທັງໝົດຢ່າງຄົບຖ້ວນ

Verse 63

इन्द्रलोकमिति ख्यातो बदर्यां च ममाश्रमः ॥ तत्राहं देवि शक्रेण निष्कलं परितोषितः ॥

ທີ່ບະດະຣີ ອາສຣົມຂອງເຮົາໂດງດັງດ້ວຍນາມ ‘ອິນທຣະໂລກ’ ທີ່ນັ້ນ ໂອ ເທວີ ເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈຢ່າງສົມບູນຈາກ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໂດຍປາສຈາກມົນທິນ

Verse 64

वेदधारमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥ यत्र ब्रह्ममुखाद्भ्रष्टा वेदाश्चत्वार एव च ॥

ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ມີສະຖານທີ່ທີ່ໂດງດັງວ່າ ‘ເວທະທາຣາ’ ທີ່ກ່າວກັນວ່າ ພຣະເວທັງສີ່ໄດ້ຫຼັ່ງອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະພຣົມມາ

Verse 65

तत्र स्नानं तु कुर्वीत ज्येष्ठमासस्य द्वादशीम् ॥ मोदते लोकपालेषु मम भक्तश्च जायते ॥

ທີ່ນັ້ນພຶງປະກອບພິທີອາບນ້ຳອັນສັກສິດໃນວັນທວາດະຊີ (ວັນຈັນທະຄະຕິທີ 12) ແຫ່ງເດືອນເຈຍດຖະ; ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນຫມູ່ໂລກະປາລະ ແລະເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ.

Verse 66

तत्र वै पञ्च कुण्डानि स्थूलशीर्षशिलोच्चये ॥ पञ्चात्र शिरसः स्थाने बहुधारासमन्विताः ॥

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆມີກຸນດະ 5 ແຫ່ງ ຢູ່ເທິງພູຫີນສູງທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະຖູລະສີຣະສະ; ຢູ່ທີ່ ‘ສະຖານແຫ່ງສີສະ’ ນີ້ ມັນປະກອບດ້ວຍສາຍນ້ຳໄຫຼຫຼາຍສາຍ.

Verse 67

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः ॥ मोदते सोमलोकेषु एवमेतन्न संशयः ॥

ຜູ້ໃດອົດອາຫານສາມຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກແຫ່ງໂສມະທັງຫຼາຍ; ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 68

देवानां तु वचः श्रुत्वा ब्रह्मा लोकापितामहः ॥ योगमायापटच्छन्नं कथयामास मां तदा ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງວາຈາຂອງເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ກ່າວເຖິງເຮົາໃນຂະນະນັ້ນວ່າ ເຮົາຖືກປົກຄຸມດ້ວຍມ່ານແຫ່ງໂຍກະມາຍາ.

Verse 69

योऽवगच्छति चात्मानं स गच्छेत्परमां गतिम् ॥

ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງອາດມັນ (ຕົນແທ້) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.