Adhyaya 137: The Tale of the Vulture and the She-Jackal: The Māhātmya of the Saukarava Sacred Field

Verse 1

अथ गृध्रजम्बुकाख्यानम् । तत्रादित्यवरप्रदानम् ॥ सूत उवाच ॥ श्रुत्वा तु विपुलं ह्येतदपराधविशोधनम् ॥ कर्म भागवतं श्रेष्ठं सर्वभागवत प्रियम् ॥

ບັດນີ້ເລີ່ມເລື່ອງລາວຂອງນົກແຮ້ງ ແລະ ໝາໄນ; ໃນນັ້ນມີການປະທານພອນໂດຍ ອາທິຕະຍະ (ພະອາທິດ). ສູຕະກ່າວວ່າ: ‘ເມື່ອໄດ້ຟັງການຊຳລະຄວາມຜິດອັນກວ້າງຂວາງນີ້ ການປະຕິບັດແບບພາກະວະຕະອັນປະເສີດຍິ່ງ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ພັກດີທັງປວງ…’

Verse 2

मम किं तात राज्येन कोशेन च बलेन च ॥ यस्त्वया रहितस्तात न शक्नोमि विचेष्टितुम्

ໂອ ພໍ່ທີ່ຮັກ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະເອົາອານາຈັກ ຄັງຊັບ ຫຼືກຳລັງໄປເຮັດຫຍັງ? ປາດສະຈາກທ່ານ ພໍ່, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດແມ່ນແຕ່ຈະກະທຳໄດ້।

Verse 3

इति गृध्रजम्बूकोपाख्यानं समाप्तम्

ດັ່ງນີ້ ອຸປາຂະຍານະ (ເລື່ອງຍ່ອຍ) ກ່ຽວກັບນົກແຮ້ງ ແລະ ໝາຈິ້ງຈອກ ກໍສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 4

अहो कर्म महाश्रेष्ठं भगवन्स्तव भाषितम् ॥ मम चैव प्रियार्थाय तव भक्तसुखावहम्

ອ້າວ! ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວັນ ກຳອັນຍິ່ງປະເສີດທີ່ປາກົດໃນພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກ ແລະນຳຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ບັນດາພັກຕະຂອງພຣະອົງ।

Verse 5

संगृह्य चोभौ चरणौ भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ न चैव रत्नानीच्छामि हस्त्यश्वथमेव च

ນາງໄດ້ກອດກຸມພຣະບາດທັງສອງ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະສາມີວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາແກ້ວຮັດຕະນະ ບໍ່ປາຖະໜາຊ້າງ ມ້າ ຫຼືລົດສົງຄາມ”

Verse 6

अभिषेकं राजशब्दं मम संज्ञापितं त्वया ॥ एतन्न बहुमन्येऽहं विना तात त्वया ह्यहम्

ທ່ານໄດ້ກຳນົດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າທັງພິທີອະພິເສກ ແລະຊື່ວ່າ ‘ກະສັດ’; ແຕ່ໂອ ພໍ່, ປາດສະຈາກທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນວ່າມັນມີຄ່າຫຼາຍ ເພາະບໍ່ມີທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ແມ່ນຫຍັງເລີຍ।

Verse 7

श्रुतं ह्येव महाबाहो सर्वधर्मार्थ साधकम् ॥ तव भक्तसुखार्थाय तद्भवान्वक्तुमर्हति

ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນກ້າແຂງ, ແທ້ຈິງໄດ້ຍິນກັນວ່າ ນີ້ສາມາດສຳເລັດເປົ້າໝາຍແຫ່ງທຳທັງປວງ ແລະຄວາມຜາສຸກ; ດັ່ງນັ້ນເພື່ອສຸກສະບາຍຂອງຜູ້ພັກດີຂອງທ່ານ ທ່ານຄວນປະກາດກ່າວມັນ.

Verse 8

पट्टबन्धेन कार्यं च यावद्ध्रियति मे गुरुः ॥ एका स्वपितुमिच्छामि मध्याह्ने तु तथाविधे

ຕາມທີ່ຄູຣຸຂອງຂ້ອຍຍັງຈັດການການຜູກຜ້າຄາດຫົວທີ່ຈຳເປັນ (ປັດຕະບັນທະ) ຢູ່, ຂ້ອຍປາດຖະນາຈະນອນຄົນດຽວໃນເວລາທ່ຽງ, ໃນລັກສະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 9

क्रीडामेवात्र जानामि येन क्रीडन्ति बालकाः ॥ राज्यचिन्तां न जानामि राजानो यां तु कुर्वते

ຢູ່ນີ້ຂ້ອຍຮູ້ແຕ່ການຫຼິ້ນ ເຊັ່ນທີ່ເດັກນ້ອຍຫຼິ້ນ; ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຄວາມກັງວົນເລື່ອງການປົກຄອງລັດທີ່ກະສັດທັງຫຼາຍຕ້ອງເຮັດ.

Verse 10

किमुच्यते व्रतं चैव शुभं कुब्जाम्रकं महत् ॥ कतरच्छापि तच्छ्रेष्ठं क्षेत्रं भक्तसुखावहम्

ອັນໃດເອີ້ນວ່າ “ວຣະຕະ” ແລະ ກຸບຊາມຣະກະ ອັນເປັນມົງຄຸນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນແມ່ນຫຍັງ? ແລະໃນບັນດານີ້ ກະເສດຣະ (ກຩເຕຣ) ອັນໃດແມ່ນດີທີ່ສຸດ ທີ່ນຳຄວາມຜາສຸກແກ່ຜູ້ພັກດີ?

Verse 11

न चिरं वाल्पकालं तु यथा कश्चिन्न पश्यति ॥ श्वशुरो यदि वा श्वश्रूर्यथैवान्यो नराधिप

ໂອ ນະຣາທິປ (ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ), ບໍ່ດົນເທົ່າໃດ—ພຽງແຕ່ໄລຍະສັ້ນໆເທົ່ານັ້ນ—ທີ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈະບໍ່ເຫັນ (ມັນ); ຈະເປັນພໍ່ເຂີຍ ຫຼື ແມ່ເຂີຍ ຫຼືຄົນອື່ນທຳນອງດຽວກັນ, ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ.

Verse 12

ततः पुत्रवचः श्रुत्वा कलिङ्गानां महीपतिः ।। उवाच मधुरं वाक्यं सामपूर्वं यशस्विनि ॥

ແລ້ວເມື່ອຟັງຄໍາຂອງລູກຊາຍແລ້ວ ກະສັດແຫ່ງຊາວກະລິງຄະໄດ້ກ່າວວາຈາຫວານ ໂດຍຍົກຄໍາແນະນໍາເພື່ອຄວາມປອງດອງຂຶ້ນກ່ອນ—ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ.

Verse 13

सुप्ता नैव च द्रष्टव्या व्रतमेतन्मुहूर्त्तकम् ।। आत्मनो वै गृृहजना ये केचित्स्वजने जनाः ॥

‘ໃນຂະນະທີ່ນອນຫຼັບ ບໍ່ຄວນໃຫ້ໃຜເຫັນ—ນີ້ແມ່ນວຣະຕະ (ຄໍາປະຕິຍານ) ທີ່ຕ້ອງຮັກສາໃນໄລຍະເວລາກໍານົດ. ແລະສໍາລັບຄົນໃນເຮືອນຂອງຕົນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຍາດພີ່ນ້ອງໃດ…’

Verse 14

यच्चेदं भाषसे पुत्र नाहं जानामि तद्वचः ।। पुत्र शिक्षापयिष्यन्ति पौरजानपदास्तव ॥

‘ລູກເອີຍ ຄໍາທີ່ເຈົ້າກ່າວນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈ/ບໍ່ຮັບຮອງຄໍານັ້ນ. ລູກເອີຍ ຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານນອກຂອງເຈົ້າຈະສອນເຈົ້າ’

Verse 15

तं प्रयान्तं ततो दृष्ट्वा पौरजानपदास्तव ।

ແລ້ວເມື່ອເຫັນລາວເດີນທາງໄປ ຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານນອກຂອງເຈົ້າ…

Verse 16

परं कोकामुखं स्थानं तथा कुब्जा म्रकं परम् ।। परं सौकरवं स्थानं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥

‘ມີສະຖານທີ່ສັກສິດອັນສູງສຸດຊື່ ໂກກາມຸຂະ; ແລະທັງ ກຸບຊາ ກັບ ມຣະກະ ກໍປະເສີດຍິ່ງ. ສະຖານທີ່ສັກສິດ ເສົາກະຣະວະ ແມ່ນປະເສີດທີ່ສຸດ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກສັງສາຣະທັງປວງ.’

Verse 17

ते मां प्रसुप्तां पश्येयुः कदाचिदपि संस्थिताम् ।। ततो भार्यावचः श्रुत्वा कलिङ्गैश्वर्यवर्द्धनः ॥

“ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຢ່າເຄີຍເຫັນຂ້າພະເຈົ້ານອນຫຼັບ ໃນເວລາໃດໆ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້ານອນຢູ່.” ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງພຣະມະເຫສີ ຜູ້ເພີ່ມພູນອໍານາດແຫ່ງກະລິງຄະ…

Verse 18

एवं संदिश्य तं तत्र स राजा धर्मशास्त्रतः ।। गमनाय मतिं चक्रे क्षेत्रं सौकरवं प्रति ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສັ່ງສອນເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣາຊາຜູ້ດໍາເນີນຕາມທຳມະ-ສາດສະຕຣາ ໄດ້ຕັ້ງໃຈອອກເດີນທາງ ມຸ່ງໄປຫາກະເສດຣະອັນສັກສິດ ຊື່ ສໍາກາຣະວະ (Saukarava)។

Verse 19

यत्र संस्थाः च मे देवि ह्युद्धृतासि रसातलात् ।। यत्र भागीरथी गङ्गा मम सौकरवे स्थिता ॥

“ໂອ ເທວີ, ບ່ອນທີ່ເຈົ້າສະຖິດຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ—ບ່ອນທີ່ເຈົ້າຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກ ຣະສາຕະລະ (Rasātala)—ແລະບ່ອນທີ່ ພາຄີຣະທີ ຄົງຄາ ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນ ສໍາກາຣະວະ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 20

बाढमित्येव तां वाक्यं प्रत्युवाच वसुन्धरे ।। विस्रब्धा भव सुश्रोणि कल्याणेन यशस्विनि ॥

“ດີແທ້” ລາວໄດ້ຕອບຄໍານັ້ນ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ. “ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງວາງໃຈ, ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ; ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນ, ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ”

Verse 21

सकलत्रसुताः सर्वेऽप्यनुयान्ति नराधिपम् ।

ທຸກຄົນ—ພ້ອມດ້ວຍເມຍແລະລູກຊາຍ—ກໍໄດ້ຕິດຕາມນະຣາທິປະຕິ (ກະສັດ) ໄປດ້ວຍ

Verse 22

धरोवाच ॥ केषु लोकेषु यान्तीश सौकरे ये मृताः प्रभो ॥ किं वा पुण्यं भवेत् तत्र स्नातस्य पिबतस्तथा ॥

ແຜ່ນດິນໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ສາວກະຣະ (Saukara) ຈະໄປສູ່ໂລກໃດບ້າງ? ແລະບຸນອັນໃດເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນແກ່ຜູ້ອາບນ້ຳ ແລະແກ່ຜູ້ດື່ມນ້ຳນັ້ນດ້ວຍ?”

Verse 23

न त्वां वै द्रक्ष्यते कश्चिच्छयनीये महाव्रताम् ॥ एवं गच्छति काले तु तयोस्तु तदनन्तरे ॥

“ໂອ ຜູ້ຖືມະຫາວຣະຕະ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜຈະເຫັນເຈົ້າໃນທີ່ນອນ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ສິ່ງຕໍ່ໄປຈະເກີດແກ່ທັງສອງນັ້ນ”

Verse 24

हस्त्यश्व रथयानानि स्त्रियश्चान्तःपुरस्थिताः ॥ संहृष्टमनसः सर्वे अनुयान्ति नराधिपम् ॥

ຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະພາຫະນະທັງຫຼາຍ, ພ້ອມທັງສະຕຣີທີ່ຢູ່ໃນພະລາຊວັງຊັ້ນໃນ—ທຸກຄົນມີໃຈຍິນດີ ຕາມພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງມະນຸດ

Verse 25

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु मे परमं गुह्यं यत्त्वया पृच्छितं मम ॥ मम क्षेत्रं परं चैव शुद्धं भागवतप्रियम् ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ຈົ່ງຟັງຄວາມລັບອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ—ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມເຮົາ. ນີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດ (kṣetra) ອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ, ບໍລິສຸດ, ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກພັກຕະແຫ່ງພຣະພະຄະວານ”

Verse 26

कति तीर्थानि पद्माक्ष क्षेत्रे सौकरवे तव ॥ धर्मसंस्थापनार्थाय तद्विष्णो वक्तुमर्हसि ॥

“ໂອ ພະດມາກະສະ (ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ), ໃນເຂດສາວກະຣະວະຂອງພຣະອົງມີທີຣຖະຈັກກີ່ແຫ່ງ? ເພື່ອການສະຖາປະນາທັມມະ, ໂອ ພຣະວິດສະນຸ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະກາດເຖີດ”

Verse 27

कलिङ्गो जरया युक्तो पुत्रं राज्येऽभ्यषेचयत् ॥ राज्यं दत्त्वा वरारोहे यथान्यायं कुलोद्भवम् ॥

ກະລິງຄະ ຜູ້ຖືກຄວາມເຖົ້າຊະລາຄອບງຳ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກສະຖາປະນາບຸດໃຫ້ຂຶ້ນຄອງລາຊະອານາຈັກ। ເມື່ອມອບລາຊະອານາຈັກແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ສະໂພກງາມ ລາວໄດ້ກະທຳຕາມທຳນຽມອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍສະຖາປະນາຜູ້ເກີດໃນວົງສານຸວົງ।

Verse 28

अथ दीर्घेण कालेन प्राप्य सौकरवं तदा ॥ धनधान्यसमृद्ध्यादि प्रददौ तत्र माधवि ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປດົນ ແລະໄດ້ເຖິງເສົາກະຣະວະ ໂອ ມາທະວີ ລາວໄດ້ປະທານຄວາມອຸດົມສົມບູນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄື ຊັບສິນ ທັນຍາຫານ ແລະອື່ນໆ।

Verse 29

यत्र स्नातस्य यत्पुण्यं गतस्य च मृतस्य च ॥ यत्र यानि च तीर्थानि मम संस्थानसंस्थिताः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ອາບນ້ຳກໍໄດ້ບຸນ, ຜູ້ໄປເຖິງກໍໄດ້ບຸນ, ແລະຜູ້ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍໄດ້ບຸນເຊັ່ນກັນ; ແລະທີ່ນັ້ນມີບັນດາຕີຣຖະ (ທ່າສັກສິດ) ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນເຂດພຳນັກຂອງຂ້າເອງ—

Verse 30

एकाकी स्वपते तत्र यत्र कश्चिन्न पश्यति ॥ स तु दीर्घेण कालेन कलिङ्गकुलवर्ध्धनः ॥

ລາວນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນຜູ້ດຽວ ໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີໃຜເຫັນ. ແຕ່ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ລາວກາຍເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາກະລິງຄະ.

Verse 31

ततः स पद्मपत्राक्षः कलिङ्गानां जनाधिपः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं काञ्चीराजसुतां तदा ॥

ແລ້ວ ຜູ້ປົກຄອງຊາວກະລິງຄະ ຜູ້ມີດວງຕາດຸດໃບດອກບົວ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານແກ່ທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງການຈີ ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 32

शृणु पुण्यं महाभागे मम क्षेत्रेषु सुन्दरि ॥ प्राप्नुवन्ति महाभागे गता सौकरवं प्रति ॥

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ໂອ ນາງງາມ ເລື່ອງອັນເປັນກຸສົນກ່ຽວກັບ ກະເສດຣະ ອັນສັກສິດຂອງເຮົາ; ຜູ້ໃດໄປສູ່ ສໍາກະຣະວະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນນັ້ນ ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ।

Verse 33

सुतानजनयत्पञ्च आदित्यसमतेजसः ॥ एवं तु मानुषं लोकं मम मायाप्रमोहितम् ॥

ລາວໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸດຊາຍຫ້າຄົນ ຜູ້ມີຮັດສະມີເທົ່າພຣະອາທິດ; ດັ່ງນັ້ນແລ ໂລກມະນຸດຈຶ່ງຖືກມາຍາຂອງເຮົາຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ।

Verse 34

पूर्णं वर्षसहस्रं वै जीवितं मम सुन्दरि ॥ ब्रूहि तत्परमं गुह्यं यन्मया पूर्वपृच्छितम् ॥

ອາຍຸຂອງເຮົາແທ້ໆ ຄົບໜຶ່ງພັນປີ ໂອ ນາງງາມ; ຈົ່ງກ່າວຄວາມລັບສູງສຸດນັ້ນ ທີ່ເຮົາເຄີຍຖາມໄວ້ກ່ອນ।

Verse 35

दश पूर्वापराश्चापि अपरे सप्त पञ्च च ॥ स्वर्गं गच्छन्ति पुरुषास्तेषां ये तत्र वै मृताः ॥

ສິບຄົນຈາກກຸ່ມກ່ອນແລະກຸ່ມຫຼັງ ແລະອື່ນໆ—ເຈັດ ແລະ ຫ້າດ້ວຍ—ບຸລຸດທີ່ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້ ຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ।

Verse 36

आत्मकर्मसु संयुक्तं चक्रवत्परिवर्तते ॥ जातो जन्तुर्भवेद्बालो बालस्तु तरुणो भवेत् ॥

ສັດມີຊີວິດທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳຂອງຕົນ ຍ່ອມຫມຸນວຽນດຸດລໍ້; ເກີດແລ້ວກໍເປັນເດັກ ແລະເດັກນັ້ນຕໍ່ມາກໍເປັນໜຸ່ມ।

Verse 37

ततो भर्त्तुर्वचः श्रुत्वा प्रहस्य रुचिरेक्षणा ॥ उभौ तौ चरणौ गृह्य राजानं वाक्यमब्रवीत् ॥

ແລ້ວເມື່ອນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງສາມີ ນາງກໍຍິ້ມ; ຈັບພຣະບາດທັງສອງ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ພຣະຣາຊາ।

Verse 38

गमनादेव सुश्रोणि मुखस्य मम दर्शनात् ॥ सप्तजन्मान्तरे भद्रे जायते विपुले कुले ॥

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ແຕ່ພຽງມາເຖິງ ແລະໄດ້ເຫັນໃບໜ້າຂອງເຮົາ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດ—ຫຼັງເຈັດຊາດ—ໃນຕະກູນອັນສູງສົ່ງ।

Verse 39

तरुणो मध्यमं याति पश्चाद्याति जरां ततः ॥ बालो वै यानि कर्माणि करोत्यक्ष्ञानतः स्वयम् ॥

ຄົນໜຸ່ມຍ່ອມຜ່ານໄປສູ່ວັຍກາງຄົນ ແລ້ວຕໍ່ມາຈຶ່ງເຖິງຄວາມແກ່; ແທ້ຈິງ ກຳທີ່ເດັກນ້ອຍເຮັດ ຍ່ອມເຮັດເອງໂດຍຄວາມບໍ່ຮູ້।

Verse 40

एवमेतन्महाभाग यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ उपोष्य तु त्रिरात्रं त्वं पश्चाच्छ्रोष्यसि मानद ॥

ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ໂອ ທ່ານຜູ້ມີວາສນາ ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານຖາມເຮົາ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ໃຫ້ກຽດ ທ່ານຈົ່ງອົດອາຫານສາມຄືນ ແລ້ວພາຍຫຼັງຈະໄດ້ຟັງ।

Verse 41

धनधान्यसमृद्धेषु रूपवान्गुणवान्शुचिः ॥ मद्भक्तश्चैव जायेत मम कर्मपरायणः ॥

ໃນຕະກູນທີ່ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ ບຸກຄົນຍ່ອມເກີດມາງາມ ມີຄຸນທຳ ແລະບໍລິສຸດ; ແລະຍ່ອມເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການປະຕິບັດກິດທີ່ເຮົາບັນຍັດໄວ້।

Verse 42

न स लिप्यति पापेन एवमेतन्न संशयः ॥ ततः करिष्यतो राज्यं निष्कण्टकमनामयम्

ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກປົກປ່ອງດ້ວຍບາບ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວຈະປົກຄອງອານາຈັກທີ່ປາສະຈາກໜາມ (ໝາຍເຖິງຄວາມທຸກຍາກ) ແລະປາສະຈາກໂລກາພາດ.

Verse 43

बाढमित्येव तां राजा प्रत्युवाच यशस्विनि ॥ पद्मपत्रविशालाक्षि पूर्णचन्द्रनिभानने

ກະສັດໄດ້ຕອບນາງວ່າ “ບາຑມ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ໂອ ນາງຜູ້ມີກຽດຍົດ! ໂອ ຜູ້ມີຕາກວ້າງດຸດໃບບົວ ແລະໃບໜ້າດຸດດວງຈັນເຕັມດວງ.

Verse 44

एवं वै मानुषो भूत्वा अपराधविवर्जितः ॥ गमनं तस्य क्षेत्रस्य मरणं तत्र कारणम्

ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ເມື່ອເກີດເປັນມະນຸດ ແລະປາສະຈາກການລ່ວງຜິດ ການໄປສູ່ເຂດສັກສິດນັ້ນ—ແລະການຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນເຫດອັນໃຫ້ເກີດຜົນທີ່ສັນຍາໄວ້.

Verse 45

सप्तसप्ततिवर्षाणि ह्यतीतानि यशस्विनि ॥ अष्टसप्ततिके वर्षे एकान्ते तु नराधिपः

ໂອ ຜູ້ມີກຽດຍົດ! ເຈັດສິບເຈັດປີໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວແທ້. ໃນປີທີ່ເຈັດສິບແປດ ກະສັດຜູ້ເປັນຈອມເຫນືອມະນຸດ ຢູ່ໃນທີ່ສະງັດ (ແລ້ວຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່—ນັຍ).

Verse 46

यथा वदसि सुश्रोणि तथैव मम रोचते ॥ दन्तकाष्ठं समादाय द्वादशाङ्गुलमायतम्

“ດັ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ໂອ ສຸສໂຣນີ (ຜູ້ມີສະໂພກງາມ) ຂ້າພະເຈົ້າກໍພໍໃຈເຊັ່ນນັ້ນ” ແລ້ວລາວໄດ້ຫຍິບໄມ້ຂັດແຂ້ວ (ດັນຕະກາດຖະ) ຍາວສິບສອງອັງກຸລ (ແລ້ວຕຽມຕໍ່—ນັຍ).

Verse 47

ये मृतास्तस्य क्षेत्रस्य सौकरस्य प्रभावतः ॥ शङ्खचक्रगदापद्मधनुर्हस्ताश्चतुर्भुजाः

ຜູ້ໃດທີ່ເສຍຊີວິດໃນແດນສັກສິດນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງ ສໍາກະຣ-ເກດຕຣ ຈະເກີດເປັນຜູ້ມີສີ່ແຂນ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ຄະທາ ປັດມະ ແລະ ທະນູ ໃນມື.

Verse 48

तमेव चिन्तयन्नर्थं मध्यसंस्थे दिवाकरे ॥ माधवस्य तु मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາເລື່ອງນັ້ນເອງ ໃນຍາມທີ່ດວງອາທິດຢູ່ກາງທາງ (ຕອນທ່ຽງ) ໃນເດືອນມາທະວະ ໃນວັນທີ 12 (ດວາດະຊີ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ (ການກະທໍາຕໍ່ໄປຖືກສັນນິຖານ).

Verse 49

स्नात्वा सङ्कल्पयामास त्रिरात्रं नियमाविन्वितौ ॥ उपोष्य तौ त्रिरात्रं तु विधिना नियमाविन्वितौ

ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງສັງກັນປະ ເພື່ອປະຕິບັດນິຍະມະສາມຄືນ ພ້ອມຄວາມສຳລວມ. ອົດອາຫານຕະຫຼອດສາມຄືນນັ້ນ ແລະປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍວິໄນຕາມກົດນິຍະມະ.

Verse 50

त्यक्त्वा कलेवरं तूर्णं श्वेतद्वीपं प्रयान्ति ते ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

ເມື່ອລະທິ້ງຮ່າງກາຍແລ້ວ ພວກເຂົາຈະໄປຫາ ສະເວຕະທະວີປ ຢ່າງວ່ອງໄວ. ແລະຂ້າຈະກ່າວອີກສິ່ງໜຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ).

Verse 51

बुद्धिः सम्पद्यते तस्य प्रियादर्शनलालसा ॥ कोऽर्च्यस्तत्किं व्रतं चास्या एषा स्वपिति निर्जने

ປັນຍາເກີດຂຶ້ນໃນຕົວເຂົາ ພ້ອມຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. “ຄວນບູຊາໃຜ? ການປະຕິບັດນັ້ນແມ່ນຫຍັງ ແລະວຣະຕະໃດທີ່ເກີ່ຍວກັບນາງ? ນາງນອນຢູ່ນີ້ໃນທີ່ສະຫງົບວຽງ.”

Verse 52

ततः स्नातौ शुची क्षौमे परिधाय तु वाससी ॥ प्रणम्य भूषितौ विष्णुं दम्पती तदनन्तरम्

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຊຳລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າລິນິນທີ່ສະອາດ ຄູ່ສາມີພັນລະຍາຜູ້ປະດັບກາຍແລ້ວ ໄດ້ກາບນົບນ້ອມພຣະວິສນຸໃນທັນທີຕໍ່ມາ।

Verse 53

तीर्थेषु तेषु स्नातश्च यां प्राप्नोति परां गतिम् ॥ चक्रतीर्थं महाभागे यत्र चक्रं प्रतिष्ठितम्

ແລະເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ບຸກຄົນຍ່ອມບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ. ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, ມີ “ຈັກຣະຕີຣຖະ” ບ່ອນທີ່ຈັກຣະ (ສຸດັຣຊນ) ຖືກປະດິດສະຖານໄວ້.

Verse 54

न सुप्ताया व्रतं किञ्चिद्दृश्यते धर्मसंचयः ॥ न च विष्णुकृतं कर्म न चैवेश्वरचोदितम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຫຼັບໄຫຼ (ໝາຍເຖິງຜູ້ປະມາດ) ບໍ່ປາກົດວ່າພຣະຕະໃດຈະເປັນການສະສົມທັມໄດ້; ມິແມ່ນກຳທີ່ກະທຳເພື່ອພຣະວິສນຸ ແລະມິແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າທຣົງບັນຊາ.

Verse 55

ततः सा सुन्दरी भूषां समुत्तार्य शुभेक्षणा ॥ मह्यं निवेदयामास प्रोवाच च जनेश्वरम्

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ງາມ ຜູ້ມີສາຍຕາເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ຍົກເຄື່ອງປະດັບຂຶ້ນ ແລ້ວນຳມາຖວາຍແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ (ພະຣາຊາ).

Verse 56

वैशाख द्वादशीं प्राप्य स्नायाद्यो विधिपूर्वकम् ॥ दशवर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च

ເມື່ອຮອດທະວາທະສີ (ວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ່ 12) ໃນເດືອນໄວສາຂະ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກ່າວກັນວ່າຈະໄດ້ບຸນຄຸນຄອບຄຸມເທົ່າກັບສິບພັນປີ ແລະອີກໜຶ່ງພັນປີ.

Verse 57

न तत्र एष विद्येत यश्चरेद्व्रतमीदृशम् ॥ बार्हस्पत्येषु धर्मेषु याम्येषु च न विद्यते

ທີ່ນັ້ນ (ໃນທີ່ອື່ນ) ບໍ່ພົບຜູ້ໃດທີ່ປະພຶດວຣະຕະແບບນີ້; ບໍ່ມີໃນທັມທີ່ຖືກຍົກໃຫ້ແກ່ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ແລະບໍ່ມີໃນທັມທີ່ຖືກຍົກໃຫ້ແກ່ພຣະຍົມດ້ວຍ।

Verse 58

उवाच मधुरं वाक्यं कलिङ्गाधिपतिं तथा ॥ सृगाली पूर्वमेवाहं तिर्यग्योनिव्यवस्थिताः

ນາງໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳຫວານຕໍ່ເຈົ້າແຫ່ງກະລິງຄະວ່າ: “ແຕ່ກ່ອນແທ້ໆ ຂ້າເປັນສຣິກາລີ (ໝາຈອກເພດແມ່) ດຳລົງຢູ່ໃນກຳເນີດສັດ (ຕິຣະຍັກ-ໂຢນິ).”

Verse 59

धनधान्यसमृद्धो हि जायते विपुले कुले ॥ मद्भक्तश्चापि जायेत मम कर्मपरायणः

ແທ້ຈິງ ບຸກຄົນຍ່ອມເກີດໃນຕະກູນໃຫຍ່ອັນມີກຽດ ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ; ແລະຍັງເກີດເປັນພັກຕະຂອງຂ້າ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນກັມມະ (ໜ້າທີ່) ທີ່ຂ້າກຳນົດ।

Verse 60

न एष विद्यते तत्र सुप्ता चरति यद्व्रतम् ॥ भुक्त्वा तु कामभोगानि भुक्त्वा तु पिशितोदनम्

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີຢ່າງນີ້: ຜູ້ທີ່ຫຼັບຢູ່ຈະປະພຶດວຣະຕະ; ແລະກໍບໍ່ສອດຄ່ອງ ຖ້າໄດ້ເສບກາມະໂພກ ແລະໄດ້ກິນເຂົ້າກັບຊີ້ນ (ປິຊິຕ-ໂອດນະ) ແລ້ວຈຶ່ງອ້າງວ່າຮັກສາວຣະຕະ।

Verse 61

विद्धास्मि सोमदत्तेन बाणेन मृगलीप्सुना ॥ एतं शिरसि मे राजन्पश्य बाणं सुसंस्कृतम्

“ຂ້າຖືກທະລຸດໂດຍລູກທະນູຂອງໂສມະດັດຕະ ຜູ້ຫວັງລ່າສັດ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງເບິ່ງ—ລູກທະນູທີ່ປັ້ນແຕ່ງຢ່າງດີນີ້ ປັກຢູ່ໃນສີສະຂອງຂ້າ.”

Verse 62

अपराधं वर्जयति दीक्षितश्चैव जायते ॥ भूत्वा वै मानुषस्तत्र तीर्थे संसारसागरम्

(ຜູ້ນັ້ນ) ລະເວັ້ນການກະທຳຜິດ ແລະແທ້ຈິງໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບດີກສາ (dīkṣita); ເມື່ອເກີດເປັນມະນຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທີ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ກໍຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສາຣະໄດ້।

Verse 63

ताम्बूलं रक्तवस्त्रं तु सुसूक्ष्मे पट्टवाससी ॥ सुगन्धैर्भूषिता गात्रे सर्वरत्नसमायुता

(ນາງມີ) ຕາມບູນ (ໝາກພູ) ແລະເຄື່ອງນຸ່ງສີແດງ; (ນາງນຸ່ງ) ຜ້າໄໝລະອຽດຢ່າງຍິ່ງ; ກາຍຖືກປະດັບດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະພ້ອມດ້ວຍຮັດນະທຸກປະເພດ।

Verse 64

यस्य दोषेण मेऽप्येषा रुजा शिरसि संस्थिता ॥ काञ्चीराजकुले जन्म पित्रा दत्ता तव प्रिया

ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດຂອງຜູ້ໃດ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບເຮົາ ຄວາມເຈັບນີ້ກໍມາຕັ້ງຢູ່ໃນສີສະ. (ນາງ) ເກີດໃນລາຊະວົງການຈີ; ບິດາມອບໃຫ້ ນາງແມ່ນຄົນຮັກຂອງເຈົ້າ।

Verse 65

तीर्त्वा चक्रगदाशङ्खपद्मपाणिश्चतुर्भुजः ॥ मम रूपधरः श्रीमान्मम लोके महीयते

ເມື່ອຂ້າມພົ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີສີ່ແຂນ ຖືຈັກຣະ ຄະທາ ສັງຂ໌ ແລະປະທຸມໃນມື—ຜູ້ທີ່ຮັບຮູບຂອງເຮົາ—ຜູ້ມີສິຣີນັ້ນຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ।

Verse 66

मम कान्ता विशालाक्षी किमत्र चरते व्रतम् ॥ कुप्येतापि तु सन्तुष्टा प्रिया मे कमलेक्षणा

ຄົນຮັກຂອງເຮົາ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ—ນາງກຳລັງປະຕິບັດວຣະຕະ (vrata) ອັນໃດຢູ່ທີ່ນີ້? ແມ່ນແຕ່ເມື່ອນາງໂກດ ນາງກໍຍັງເປັນຜູ້ເມດຕາ; ຄົນຮັກຂອງເຮົາມີດວງຕາດຸດດອກບົວ।

Verse 67

क्षेत्रप्रभावान्मे सैषा जाता सिद्धिर्नमोऽस्तु ते ॥ स ततः पद्मपत्राक्षः कलिङ्गानां जनाधिपः

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງເຂດສັກສິດນີ້ ສິດທິ (siddhi) ນີ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ. ແລ້ວຜູ້ມີດວງຕາດຸຈໃບບົວ ໄດ້ເປັນຈອມເມືອງແຫ່ງຊາວກະລິງຄະ.

Verse 68

चक्रतीर्थे विशालाक्षि मरणे कृतकृत्यतः ॥ एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य श्रोतुकामा वसुन्धरा

ທີ່ຈັກຣະຕີຣະຖະ ໂອ້ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ເມື່ອເຖິງຄວາມຕາຍ ບຸກຄົນຍ່ອມເປັນ ‘ກຣິຕະກຣິຕຍະ’ ຄືຜູ້ໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດສຳເລັດແລ້ວ. ເມື່ອວສຸນທຣາ (ແຜ່ນດິນ) ໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກໍປາຖະນາຈະຟັງຕໍ່.

Verse 69

अवश्यमेव द्रष्टव्या कीदृशं चरति व्रतम् ॥ किन्नरैः सुप्रलक्ष्येत वशीकरणमुत्तमम्

ນາງຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ເຫັນແນ່ນອນ—ນາງປະພຶດວຣະຕະ (vrata) ແນວໃດ? ໂດຍພວກກິນນະຣາ ຈະຮູ້ໄດ້ຊັດວ່າເປັນການວະຊີກະຣະນະ (vaśīkaraṇa) ອັນຍອດຢ້ຽມ ຄືການນຳໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອິດທິພົນ.

Verse 70

श्रुत्वा राजा प्रियां वाक्यं प्रत्युवाच स्मृतिङ्गतः ॥ अहं गृध्रो महाभागे तेनैव वनचारिणा

ເມື່ອຟັງຄຳຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ກະສັດກໍຕອບ ເມື່ອຄວາມຈື່ຈຳຜຸດຂຶ້ນວ່າ: “ໂອ້ນາງຜູ້ມີວາສະນາດີ ຂ້າເປັນນົກແຮ້ງ—ໂດຍຜູ້ຢູ່ປ່າຄົນນັ້ນເອງ…”

Verse 71

शिरस्यञ्जलिमाधाय श्लक्ष्णमेतदुवाच ह ॥ तत्र सौकरवे तीर्थे चन्द्रमास्त्वामतोषयत्

ເຂົາຍົກມືປະນົມວາງເທິງສີສະ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນນີ້. ທີ່ນັ້ນ ທີ່ສໍາກະຣະວະ-ຕີຣະຖະ ພຣະຈັນ (ຈັນທຣະມາ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ/ປະລະໂປຣດໂດຍແທ້.

Verse 72

अथ योगीश्वरी भूत्वा यत्र गच्छति रोचते ॥ अथवा चान्यसंसृष्टा कामरोगेण चावृता

ແລ້ວນາງກາຍເປັນນາງເຈົ້າແຫ່ງ຤ິດທິໂຍຄະ ໄປບ່ອນໃດກໍປາກົດນ່າຊົມ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ເມື່ອພົວພັນກັບຜູ້ອື່ນ ນາງຖືກຄວາມທຸກແຫ່ງໂຣກກາມະຫໍ່ຫຸ້ມໄວ້।

Verse 73

सोमदत्तेन बाणेन एकेनैव निपातितः ॥ ततो जातोऽस्म्यहं भद्रे कलिङ्गानां जनाधिपः

ດ້ວຍລູກສອນດອກດຽວທີ່ໂສມະດັດຕະຍິງອອກ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກລົ້ມລົງ। ຕໍ່ມາ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງຊາວກາລິງຄະ।

Verse 74

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन परं कौतूहलं हि मे ॥ वसुधाया वचः श्रुत्वा विष्णुर्मायाकरण्डकः

ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ। ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງວະສຸທາ (ແຜ່ນດິນ) ແລ້ວ ພຣະວິສະນຸ—ຜູ້ຖືກພັນລະນາວ່າ ‘ຫີບແຫ່ງມາຍາ’—…

Verse 75

एवं चिन्तयतस्तस्य अस्तं प्राप्तो दिवाकरः ॥ संवृत्ता रजनी सुभ्रूः सर्वसार्थसुखावहा

ເມື່ອລາວຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອາທິດກໍຕົກດິນ। ແລ້ວຄືນກໍມາເຖິງ ໂອ ນາງຜູ້ມີຄິ້ວງາມ ນໍາຄວາມສຸກສະບາຍມາໃຫ້ແກ່ຫມູ່ຄະນະທີ່ຊຸມນຸມກັນທັງປວງ।

Verse 76

जातोऽस्मि परमा व्युष्टिः प्राप्तं राज्यं मया महत् ॥ सिद्धिर्लब्धा वरारोहे मया सर्वाङ्गसुन्दरी

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸອຸສາອັນສູງສຸດ ເປັນການຟື້ນຟູອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບອານາຈັກອັນໃຫຍ່ຫຼວງ। ຄວາມສໍາເລັດ (ສິດທິ) ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຜູ້ງາມທຸກອະວັຍວະ।

Verse 77

उवाच वाक्यं मेदिन्याः मेषदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ शृणु भूमे प्रयत्नेन कथ्यमानं मयानघे

ເມສະດຸນດຸບິນິສະວະນະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ເມດິນີ (ແມ່ພື້ນດິນ) ວ່າ: “ໂອ ພູມິ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຖ້ອຍຄໍາທີ່ຂ້າກໍາລັງກ່າວ”

Verse 78

ततो रात्र्यां व्यतीतायां प्रभातसमये शुभे ॥ पठन्ति मागधा बन्दिसूता वैतालिकास्तथा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄືນຜ່ານໄປ ໃນເວລາອະຮຸນອັນເປັນມົງຄຸນ ພວກມາກະທະ, ນັກຂັບສັນລະເສີນ ແລະຜູ້ປະກາດ (ບັນດິ-ສູຕ) ພ້ອມທັງວະຕາລິກະ ໄດ້ສວດຂັບບົດສັນລະເສີນ

Verse 79

अकामपतितेनापि पश्य क्षेत्रस्य वै फलम् ॥ ये च भागवतश्रेष्ठा ये च नारायणप्रियाः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຕົກເຂົ້າໄປໂດຍບໍ່ຕັ້ງໃຈ ກໍຈົ່ງເບິ່ງຜົນແຫ່ງກະເສດອັນສັກສິດນີ້ເຖີດ; ມັນເກື້ອກູນແກ່ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພາຄະວະຕະ ແລະຜູ້ຮັກນາຣາຍະນະ

Verse 80

तस्य वै कारणं येन तेन चाराधितोऽस्म्यहम् ॥ तस्य प्रीतोऽस्म्यहं देवि विशुद्धेनान्तरात्मना

ເພາະເຫດນັ້ນແທ້—ໂດຍເຂົາ ແລະໂດຍວິທີນັ້ນ—ຂ້າຈຶ່ງຖືກອາຣາທະນາ. ໂອ ເທວີ, ຂ້າພໍໃຈໃນເຂົາ ເນື່ອງດ້ວຍອັນຕະຣາຕະມະອັນບໍລິສຸດ

Verse 81

शङ्खदुन्दुभिनादैश्च बोधितो वसुधाधिपः ॥ सर्वलोकहितार्थाय उदिते च दिवाकरे

ເມື່ອຖືກປຸກດ້ວຍສຽງສັງຂ໌ ແລະກອງດຸນດຸບິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພື້ນດິນ (ກະສັດ) ກໍລຸກຂຶ້ນ; ແລະເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນແລ້ວ ກໍກະທໍາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງປວງ

Verse 82

पौरजानपदाः सर्वे श्रुत्वा तु तदनन्तरम्॥ लाभालाभौ परित्यज्य सर्वकर्माण्यकारयन्॥

ຕໍ່ມາ ຊາວເມືອງແລະຊາວຊົນນະບົດທັງປວງ ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ ກໍລະທິ້ງຄວາມຄິດເລື່ອງໄດ້-ເສຍ ແລະໃຫ້ກິດທີ່ກຳນົດໄວ້ທັງໝົດດຳເນີນໄປ។

Verse 83

मां स द्रष्टुं न शक्नोति मम तेजःप्रमोहितः॥ ततो निमीलिताक्षेण कृत्वा शिरसि चाञ्जलिम्॥

ເຂົາບໍ່ສາມາດເບິ່ງຂ້ອຍໄດ້ ເນື່ອງຈາກຖືກລັດສະໝີຂອງຂ້ອຍເຮັດໃຫ້ມືດມົນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຫຼັບຕາ ແລະປະນົມມືວາງໄວ້ເທິງສີສະ ຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 84

स्नातस्तु विधिना सोऽथ क्षौमाभ्यामुपसंवृतः॥ भूत्वा चोत्सारयामास आज्ञां दत्त्वा यथोचितम्॥

ຕໍ່ມາ ເຂົາອາບນ້ຳຕາມພິທີ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າລິນິນ ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມຈັດລະບຽບການງານທັງຫມົດ ພ້ອມອອກຄຳສັ່ງທີ່ຄວນຕາມສົມຄວນ।

Verse 85

सर्वे शङ्खधराश्चैव सर्वे चायुधसंयुताः। ताः स्त्रियश्च वरारोहे स्तुतिमन्या महौजसः॥

ທຸກຄົນເປັນຜູ້ຖືສັງຂ໌ ແລະທຸກຄົນກໍພ້ອມດ້ວຍອາວຸດ; ສ່ວນສະຕຣີເຫຼົ່ານັ້ນ—ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ—ມີໃຈມຸ່ງໃນການສັນລະເສີນ ແລະມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 86

न शक्नोति तथा वक्तुं भीरुः सन्त्रस्तलोचनः॥ एवमेतद्विचेष्टन्तं ब्राह्मणानामपीश्वरम्॥

ເຂົາບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ແບບນັ້ນ—ເປັນຄົນຂີ້ຢ້ານ ດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມກົວ; ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງເຫັນເຂົາປະພຶດຢ່າງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເຂົາເປັນຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນຫມູ່ພຣາຫມັນກໍຕາມ।

Verse 87

व्रतस्थं यः स्पृशेन्मां तु नारी पुरुष एव च॥ धर्मयुक्तेन दण्डेन मम वध्यो भवेत् तु सः॥

ຜູ້ໃດແຕະຕ້ອງຂ້າພະເຈົ້າໃນຍາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືວຣະຕະ ບໍ່ວ່າເປັນຍິງຫຼືຊາຍ ຜູ້ນັ້ນພຶງຖືກລົງໂທດຕາມທຳມະ ຕາມຄຳຕັດສິນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 88

श्वेतद्वीपे प्रमोदन्ते सर्वभोगसमन्विताः॥ एवं ते कथितं भूमे व्युष्टिः सौकरवे महत्॥

ໃນສະເວຕະດວີປ ພວກເຂົາຍິນດີປິຕິ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍທຸກປະການ। ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ແມ່ພະທຣະນີ ເລື່ອງລາວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກ່ຽວກັບ ສໍາກະຣະວະ ໄດ້ຖືກກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ।

Verse 89

वाणीं सूक्ष्मां समादाय स सोमो चोदितो मया॥ किं वा फलं समुद्धिश्य तप्यसे सुमहत्तपः॥

ໂສມະນັ້ນ ໄດ້ຮັບເອົາວາຈາອັນລະອຽດ ແລະຖືກຂ້າພະເຈົ້າກະຕຸ້ນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ເພື່ອຜົນອັນໃດ ມຸ່ງໝາຍຜົນໃດ ເຈົ້າຈຶ່ງບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້?”

Verse 90

एवमाज्ञापयित्वा तु कालिङ्गो नृपतिः किल॥ गतश्च त्वरया धीमान् प्रविष्टस्तत्र सुव्रते॥

ເມື່ອໄດ້ອອກຄຳສັ່ງດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກະສັດແຫ່ງກາລິງຄະ ດັ່ງທີ່ເລົ່າກັນ ໄດ້ເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮີບ; ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນກໍເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ—ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີເລີດ

Verse 91

अकामपतिताश्चैव श्वेतद्वीपमुपागताः॥ य एतेन विधानेन वासं तीर्थे तु कारयेत्॥

ພວກເຂົາກໍເຊັ່ນກັນ ຕົກລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ ແລ້ວໄປຮອດສະເວຕະດວີປ। ຜູ້ໃດຕາມວິທີການທີ່ກຳນົດນີ້ ຈັດໃຫ້ມີການພຳນັກຢູ່ໃນຕີຣຖະ (tīrtha)…

Verse 92

ब्रूहि तत्त्वेन मे सोम यत्ते मनति वर्तते ॥ सर्वं सम्पादयिष्यामि त्वत्प्रसादान्न संशयः ॥

ໂອ ໂສມະ, ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ ໃນໃຈຂອງທ່ານກຳລັງຄິດສິ່ງໃດ. ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດທຸກປະການ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 93

मरणं च विशालाक्षि श्वेतद्वीपं च गच्छति ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ແລະ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ຄວາມຕາຍກໍໄປຫາ ສເວຕະທະວີປ (Śvetadvīpa) ດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກອີກສິ່ງໜຶ່ງ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວສຸນທະຣາ.

Verse 94

मम वाक्यं ततः श्रुत्वा ग्रहाणां प्रवरेश्वरः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सोमतीर्थमवस्थितः ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນໃຫຍ່ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະແຫ່ງດາວເຄາະ ໄດ້ກ່າວວາຈາອັນຫວານ ໃນຂະນະທີ່ສະຖິດຢູ່ນະ ໂສມະຕີຣຖະ.

Verse 95

पर्यङ्कस्य तले तत्र राजा दर्शनलालसः ॥ विलोक्य तां वरारोहां ततश्चिन्तापरायणाम् ॥ ततः कमलपत्राक्षी वेदनायासपीडिता ॥ रुजार्ता रुरुदे तत्र शिरोवेदनताडिता ॥

ທີ່ນັ້ນ ໃຕ້ຕຽງ, ພຣະຣາຊາຜູ້ປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນ ໄດ້ເບິ່ງນາງຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ ຜູ້ຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນ. ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ມີດວງຕາດຸດໃບບົວ ຖືກກົດທັບໂດຍຄວາມເຈັບປວດແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າ ທຸກທໍລະມານ ແລະຖືກທຳລາຍໂດຍອາການເຈັບຫົວຮຸນແຮງ ຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 96

स्नानादाखोटके तीर्थे यत्फलं समुपाश्नुते ॥ दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥

ບຸນຜົນໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ຕີຣຖະອາຂໂຆຕະກະ (Ākhoṭaka tīrtha) ກ່າວກັນວ່າຈະຄົງຢູ່ເຖິງໜຶ່ງໝື່ນປີ ແລະຍັງຄົງຢູ່ເປັນຮ້ອຍປີດ້ວຍ.

Verse 97

भगवन् यदि तुष्टोऽसि मम चात्र गतः प्रभो ॥ योगनाथो जगच्छ्रेष्ठः सर्वयोगीश्वरेश्वरः ॥

ໂອ ພະພະຄະວານ! ຖ້າພະອົງພໍພະໄທ ແລະເສດັດມານີ້ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພະອົງແມ່ນນາຖແຫ່ງໂຍຄະ, ຜູ້ປະເສີດໃນໂລກ, ແລະເປັນອົງສູງສຸດເໜືອອົງເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີທັງປວງ.

Verse 98

किं मया तु कृतं कर्म पूर्वमेव सुदुष्करम् ॥ येनाहमीदृशीं प्राप्ता दशां पुण्यपरिक्षयात् ॥

ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຮັດກຳອັນຍາກຢ່າງຍິ່ງອັນໃດໃນອະດີດ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດສະພາບນີ້ເນື່ອງຈາກບຸນໝົດໄປ?

Verse 99

नन्दनं समवाश्रित्य मोदन्ते चैव सर्वदा ॥ ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जायते विपुले कुले ॥

ເມື່ອອາໄສນັນດະນະ (ສວນແຫ່ງສະຫວັນ) ພວກເຂົາຍ່ອມຊື່ນບານຢູ່ເສມອ; ຕໍ່ມາເມື່ອຕົກຈາກສະຫວັນ ກໍເກີດໃນຕະກູນໃຫຍ່ອັນມີກຽດສັກສີ.

Verse 100

यावल्लोका धरिष्यन्ति तावत्त्वयि जनार्दन ॥ अतुला त्वयि मे भक्तिर्भवेन्नित्यं सुनिश्चला ॥

ໂອ ຈະນາຣະດະນ! ຕາບໃດທີ່ໂລກທັງຫຼາຍຍັງດຳລົງຢູ່ ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີ (ພັກຕິ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພະອົງເປັນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ນິລັນດອນ ແລະໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 101

भर्त्ता च मां न जानाति क्लिश्यमानामनाथवत् ॥ अथ मां किं कथं भर्त्ता मन्यते स्वजनोऽपि वा ॥

ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າທຸກທໍລະມານດັ່ງຄົນບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ. ແລ້ວສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄິດຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າແນວໃດ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ?

Verse 102

मद्भक्तश्चैव जायेत एवमेतन्न संशयः॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि स्नातो गृध्रवटे नरः

ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນພະສາວົກຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຕໍ່ໄປເຮົາຈະກ່າວອີກວ່າ: ຊາຍຜູ້ອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ກຣິດຣະວະຕະ…

Verse 103

यच्चापि मम तद्रूपं त्वया संस्थापितं प्रभो॥ सप्तद्वीपेषु दृश्येत तत्र तत्रैव संस्थितम्

ແລະຮູບອັນດຽວກັນຂອງເຮົາ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ ໂອ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ປາກົດໃນດວີບທັງເຈັດ ແລະດຳລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນໆ (ຫຼາຍສະຖານ)

Verse 104

कथये किं शयानाऽऽतु सखीनां शयने स्थिता॥ एवमत्र न युज्येत यन्मया परिचिन्तितम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າຫຍັງດີ? ໃນຂະນະທີ່ນອນຢູ່—ຢູ່ເທິງຕຽງຂອງສະຫາຍຍິງ—ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດໄວ້ ບໍ່ເໝາະຈະວາງໄວ້ທີ່ນີ້ໃນຮູບແບບນີ້

Verse 105

यत्फलं समवाप्नोति स्नानमात्रकृतोदकः॥ नववर्षसहस्राणि नववर्षशतानि च

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຮັບແຕ່ການອາບນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວ (ຫຼືການຖວາຍນ້ຳອັນເກີ່ຍວກັບການອາບ) ມີຄ່າເທົ່າເກົ້າພັນປີ ແລະອີກເກົ້າຮ້ອຍປີ

Verse 106

सोम इत्येव यज्ञेषु पिबन्तु मम ब्राह्मणाः॥ गतिः पारमिका तेषां दिव्या विष्णो भवेद्यथा

ໃນພິທີຍັດຍະ ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນຂອງເຮົາດື່ມໂດຍເວົ້າພຽງວ່າ ‘ໂສມ’ ເທົ່ານັ້ນ; ຄະຕິອັນສູງສຸດຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະເປັນທິບ—ດັ່ງຄະຕິຂອງພຣະວິສນຸ

Verse 107

किंच वात्मनि दुःखस्य सर्वमेतच्च युज्यते॥ किंच मां वक्ष्यते भर्त्ता किं च मामितरे जनाः

ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຕໍ່ໜ້າຄວາມໂສກເສົ້າຂອງຂ້າເອງ ສິ່ງທັງໝົດນີ້ຈະເໝາະສົມໄດ້ແນວໃດ? ແລ້ວສາມີຂອງຂ້າຈະກ່າວຫຍັງກັບຂ້າ—ແລະຄົນອື່ນໆຈະວ່າຫຍັງ?

Verse 108

इन्द्रलोकं समासाद्य मोदते निर्जरैः सह॥ इन्द्रलोकात्परिभ्रष्टो मम तीर्थप्रभावतः

ເມື່ອໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະອິນທຣາ ລາວຍ່ອມຊື່ນບານຮ່ວມກັບເຫຼົ່າອະມະຕະ; ແຕ່ລາວກໍຕົກຈາກໂລກພຣະອິນທຣາ—ໂດຍອານຸພາບອັນເນື່ອງດ້ວຍຕີຣຖະຂອງຂ້າ.

Verse 109

अधर्मे च न मे बुद्धिर्भवेद्विष्णो कदाचन। पतित्वं चाथ गच्छेयमोषधीनां तथा कुरु

ໂອ ພຣະວິສນຸ ຂໍໃຫ້ປັນຍາຂອງຂ້າຢ່າເຄີຍເອີ້ນເອງໄປສູ່ອະທັມໃນການໃດໆ. ແລະເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຂ້າຕົກສູ່ສະພາບອັນຕໍ່າຕ້ອຍ—ຂໍພຣະອົງຈັດໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ ກ່ຽວກັບໂອສະທີ (ພືດສະໝຸນໄພ).

Verse 110

ततो ब्रूयामिदं वाक्यं यन्मे हृद्यवतिṣ्ठते॥ ततः प्रियावचः श्रुत्वा समुत्थाय ततो नृपः

ແລ້ວຂ້າຈະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ ຊຶ່ງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນໃຈຂອງຂ້າ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນທີ່ພໍໃຈນັ້ນ ພຣະຣາຊາກໍລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຈາກນັ້ນ…

Verse 111

यत्त्वया पृच्छितं पूर्वं सर्वसंसारमोक्षणम्॥ ततो नारायणाच्छ्रुत्वा पृथिवी संहितव्रता

ສິ່ງທີ່ທ່ານເຄີຍຖາມໄວ້ກ່ອນ—ການຫຼຸດພົ້ນຢ່າງສົມບູນຈາກສັງສາຣະ—ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກນາຣາຍະນະແລ້ວ ພຣະປຣຶຖິວີກໍຕັ້ງມັ່ນໃນວຣະຕະ (ຂໍ້ປະຕິບັດ/ປະຕິຍານ) ຂອງນາງ.

Verse 112

यदि तुष्टो महादेव आदिमध्यान्तवर्जितः ॥ मम चैव प्रियार्थाय एतन्मे दीयतां वरः ॥

ຖ້າພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ພົ້ນຈາກຕົ້ນ ກາງ ແລະ ທ້າຍ ພໍພຣະໄທແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານພອນນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກຍິ່ງ।

Verse 113

दोरभ्यामालिङ्ग्य वै भार्यां वाक्यमेतदुवाच ह ॥ किमिदं भाषसे भद्रे आत्मानं न प्रशंससि ॥

ເຂົາໄດ້ໂອບກອດພັນລະຍາດ້ວຍແຂນທັງສອງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເຈົ້າເວົ້າຢ່າງນີ້ເຮັດໄມ? ເຈົ້າບໍ່ຍົກຍ້ອງຕົນເອງບໍ?”

Verse 114

उवाच मधुरं वाक्यं लोकनाथं जनार्दनम् ॥ केन कर्मविपाकेन तीर्थं पुनरवाप्यते ॥

ນາງໄດ້ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານຕໍ່ພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກວ່າ: “ດ້ວຍຜົນສຸກງອມແຫ່ງກຳໃດ (ກັມມະ-ວິປາກ) ຈຶ່ງຈະໄດ້ບັນລຸທີຣຖະອີກຄັ້ງ?”

Verse 115

ततः सोमवचः श्रुत्वा तत्रैवान्तरहितोऽभवम् ॥ एवं तप्तं महाभागे तपः सोमेन निश्चयात् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງໂສມະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເລີຍ। ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ດັ່ງນັ້ນໂສມະໄດ້ບຳເນັດຕະປະດ້ວຍຄວາມແນ່ນອນມັ່ນຄົງ।

Verse 116

अशोच्या शोचिता या तु यच्च निन्दसि चात्मनि ॥ भिषजः किं न विद्यन्ते अष्टकर्मसमाहिताः ॥

“ຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນໂສກເສົ້າ ເຈົ້າກັບໂສກເສົ້າໃຫ້; ແລະເຈົ້າຍັງຕຳນິຕົນເອງອີກ. ບໍ່ມີແພດຜູ້ຝຶກຝົນໃນວິຊາແພດແປດປະການດອກຫຼື?”

Verse 117

स्नानं वा मरणं देव यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु देवि महाभागे पूर्वधर्मकृतो नराः ॥

“ຈະເປັນການອາບນ້ຳເພື່ອຊຳລະ ຫຼືຄວາມຕາຍ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວນ.” ພຣະສີວຣາຫາຕັດວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ ໂອ ເທວີຜູ້ມີມະຫາພາກ—ຂ້າຈະກ່າວເຖິງມະນຸດຜູ້ຖືກຫຼໍ່ຫຼອມໂດຍກຳແຫ່ງທຳໃນອະດີດ।”

Verse 118

प्राप्ता च परमा सिद्धिः सोमतीर्थेऽन्यदुर्लभा ॥ स्नायाद्यः सोमतीर्थे तु मम कर्मपरायणः ॥

ທີ່ໂສມະຕີຣຖະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິດທິອັນສູງສຸດ ຊຶ່ງຫາໄດ້ຍາກໃນທີ່ອື່ນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ໂສມະຕີຣຖະ ແລະອຸທິດຕົນຕາມວິທີກຳທີ່ຂ້າກຳນົດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ

Verse 119

ये तु संस्थापयेयुस्ते शिरसो वेदनां पराम् ॥ त्वया पूर्वं व्रतमिषाद्वेदना यदि गोपिता ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຈະສະຖາປະນາມັນ (ຄືຮັບປະຕິບັດວຣະຕະນັ້ນ) ຈະປະສົບຄວາມເຈັບປວດຢ່າງຮຸນແຮງໃນສີສະ. ຖ້າກ່ອນນີ້ ເຈົ້າໄດ້ປິດບັງຄວາມເຈັບນັ້ນໂດຍອ້າງວ່າເປັນວຣະຕະ…

Verse 120

केनचित्कर्मदोषेण तिर्यग्योनिमवाप्य हि ॥ जन्मान्तरार्जितैः पुण्यैस्तीर्थस्नानजपादिभिः ॥

ແທ້ຈິງ ແມ່ນວ່າເນື່ອງຈາກຄວາມບົກພ່ອງໃນກຳບາບບາງຢ່າງ ຈະຕົກໄປສູ່ກຳເນີດສັດ (ຕິຣະຍັກໂຍນິ) ກໍຕາມ, ຍັງສາມາດ (ຟື້ນຄືນ) ໄດ້ດ້ວຍບຸນທີ່ສະສົມໃນຊາດອື່ນ—ໂດຍການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ, ການຈະປະ (japa) ແລະການປະຕິບັດອື່ນໆ ທຳນອງນັ້ນ

Verse 121

अष्टमेन तु भक्तेन मम कर्मविधौ स्थितः ॥ फलं तस्य प्रवक्ष्यामि सोमतीर्थे नरस्य यत ॥

ແຕ່ສຳລັບຜູ້ມີພັກຕິທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບຂໍ້ປະຕິບັດປະການທີ່ແປດ (ວຣະຕະ/ອະນຸດຖານ) ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນວິທີກຳທີ່ຂ້າສອນ—ຂ້າຈະປະກາດຜົນທີ່ມະນຸດນັ້ນຈະໄດ້ຮັບທີ່ໂສມະຕີຣຖະ

Verse 122

येन वै क्लिश्यसे भद्रे शिरस्य सुखपीडिता ॥ वायुनाऽ कफपित्तेन शोणितेन कफेन वा

ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ເຈົ້າຖືກທຸກທໍລະມານເນື່ອງຈາກຫຍັງ—ສີສະຖືກກົດດັນດ້ວຍຄວາມບໍ່ສະບາຍ—ເພາະວາຍຸ(ລົມ) ຫຼືເພາະຄະຟະແລະປິຕຕະ, ເພາະເລືອດ, ຫຼືເພາະຄະຟະຢ່າງດຽວ?

Verse 123

महादानैश्च लभ्येत तीर्थे पञ्चत्वमर्च्छकैः ॥ जन्मान्तरकृतं कर्म यत्स्वल्पमपि वा बहु

ດ້ວຍມະຫາທານກໍອາດໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ; ທີ່ຕີຣຖະ (ທ່າສັກສິດ) ຜູ້ນະມັດສະການອາດບັນລຸ ‘ປັນຈະຕະວະ’ (ພາວະຫ້າ/ການຫຼວມຮວມ) ໄດ້. ກຳທີ່ເຮັດໃນຊາດອື່ນ—ນ້ອຍຫຼືຫຼາຍ—ຍ່ອມມາຮັບຜົນແນ່ນອນ.

Verse 124

यत्र तप्तं तपस्तेन सोमेन सुमहात्मना ॥ पञ्चवर्षसहस्राणि एकपादेन तिष्ठता

ທີ່ນັ້ນ ໂສມະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ—ຢືນດ້ວຍຕີນຂ້າງດຽວ—ເປັນເວລາຫ້າພັນປີ

Verse 125

सन्निपातस्य दोषेण येनेदं पीड्यते शिरः ॥ काले विकाले कृत्वा वै पित्तोद्रेकं यशस्विति

ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງສັນນິປາຕະ (ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງໂດສະຮ່ວມ) ສີສະນີ້ຈຶ່ງຖືກບີບຄັ້ນ; ເພາະໄດ້ເຮັດໃຫ້ປິຕຕະ (ນ້ຳດີ) ກຳເລີບທັງໃນເວລາຄວນແລະບໍ່ຄວນ—ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ

Verse 126

तत्कदाचित्फलत्येव न तस्य परिसङ्क्षयः ॥ कदाचिद्वासहायो वै पुण्यतीर्थादिदर्शनात्

ກຳນັ້ນຍ່ອມອອກຜົນໃນບາງເວລາແນ່ນອນ; ບໍ່ມີການສູນເສຍໝົດສິ້ນຂອງມັນ. ແລະບາງຄັ້ງ ດ້ວຍການໄດ້ເຫັນ/ໄດ້ນະມັດສະການຕີຣຖະອັນເປັນບຸນ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ກໍໄດ້ຮັບການເກື້ອກູນ

Verse 127

पञ्चवर्षसहस्राणि तथैवोर्ध्वमुखः स्थितः ॥ एवमुग्रं तपः कृत्वा कान्तिमानभवच्च सः

‘For five thousand years he remained likewise, facing upward; having performed such severe austerity, he became radiant.’

Verse 128

अश्नासि पिशितं चान्नं तेनिदं दूष्यते शिरः ॥ क्रियतेऽत्र शिरावेधो रुधिरस्राव एव च

‘You eat meat and food; by that, this head becomes vitiated. Here, venesection of the head-region is performed, and indeed the letting of blood as well.’

Verse 129

दुर्बलं प्रबलं भूत्वा प्रबलं दुर्बलं भवेत् ॥ पापान्तरं समासाद्य गहना कर्मणो गतिः

‘The weak, becoming strong; the strong may become weak. Encountering further wrongdoing, the course of karma is difficult to fathom.’

Verse 130

ममापराधान्मुक्तश्च ब्राह्मणानां पतिस्तथा ॥ एवमेव महाभागे सोमतीर्थे कृतोदकः

‘And he was freed from his offense against me; likewise (he became) the lord among Brahmins. In the same way, O fortunate lady, at Somatīrtha—having performed the water-rite/ablution—…’

Verse 131

दीयते चेच्छिरोऽभ्यङ्गः कथं तिष्ठति वेदना ॥ किमेतद्गोपितं भद्रे मयि तन्न निवेदितम्

‘If an oil-massage of the head is being given, how does the pain still remain? Why has this been concealed, O gentle lady—why was it not reported to me?’

Verse 132

यदल्पमिव दृश्येत तन्महत्त्वाय कल्पते ॥ अत एव मनुष्यत्वं प्राप्तं राजत्वमेव च ॥

ສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືນ້ອຍນິດ ແທ້ຈິງອາດເປັນຖານແຫ່ງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້. ເພາະເຫດນີ້ຈຶ່ງໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດ ແລະໄດ້ພາວະເປັນກະສັດດ້ວຍ

Verse 133

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि त्रिंशद्वर्षशतानि च ॥ जायते ब्राह्मणः सुभ्रु वेदवेदाङ्गपारगः ॥

ເມື່ອຜ່ານໄປສາມໝື່ນປີ ແລະເພີ່ມອີກສາມສິບຮ້ອຍປີ—ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ—ຈຶ່ງເກີດເປັນພຣາຫມັນ ຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ

Verse 134

त्वया व्रतमिषेणायमात्मा संक्लिश्यते वृथा ॥ या त्वं वै भाषसे वाक्यं सौकरे गमनं प्रति ॥

ເຈົ້າໃຊ້ຂໍ້ອ້າງວ່າເຮັດວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ແລ້ວເຮັດໃຫ້ອັດຕານີ້ລໍາບາກໂດຍປາສະຈາກປະໂຫຍດ. ແລະຄໍາທີ່ເຈົ້າເວົ້າເຖິງການເດີນທາງໄປສູ່ Saukara ກໍຄວນເຂົ້າໃຈໃນທໍານອງນັ້ນ

Verse 135

सृगाली चैव गृध्रश्च तीर्थस्यैव प्रभावतः ॥ मरणादेव सम्प्राप्य क्षीणपापौ स्मृतिं पुनः ॥

ໂດຍອໍານາດແຫ່ງຕີຣຖະ (tīrtha) ນັ້ນເອງ ໝາໄນເພດແມ່ ແລະນົກແຮ້ງ ໄດ້ບັນລຸການລະລຶກຄືນອີກຄັ້ງ ໂດຍພຽງແຕ່ຄວາມຕາຍ ເມື່ອບາບຖືກຫຼຸດລົງ

Verse 136

स एष ब्राह्मणो भूत्वा संसाराद्विप्रमुच्यते ॥ तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि सोम तीर्थस्य सुन्दरी ॥

ເຂົານັ້ນເມື່ອເປັນພຣາຫມັນແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກສັງສາຣະ (saṃsāra). ໂອ ຜູ້ງາມ ໂອ ໂສມະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງເຄື່ອງໝາຍຈໍາແນກຂອງ ໂສມະ-ຕີຣຖະ

Verse 137

भर्तुर्गृहीत्वा चरणौ सा पतिं प्रत्यभाषत ॥ प्रसीद मे महाराज नेदं प्रष्टुं त्वमर्हसि ॥

ນາງຈັບພຣະບາດຂອງສາມີແລ້ວກ່າວຕໍ່ຜູ້ເປັນນາຍວ່າ: “ຂໍພຣະມະຫາຣາຊາໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ; ພຣະອົງບໍ່ຄວນຖາມເລື່ອງນີ້”

Verse 138

तीर्थं वैवस्वतं नाम यत्रार्कस्तप्तवांस्तपः ॥ कदाचित्पुत्रकामेन मार्त्तण्डेन महत्तपः ॥

ມີທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ ໄວວັສວະຕະ ທີ່ພຣະອາກະ (ພຣະອາທິດ) ໄດ້ບຳເພັນຕະບະ; ຄັ້ງໜຶ່ງ ມາຣຕັນຑະ ປາຖະນາບຸດ ຈຶ່ງກະທຳຕະບະອັນໃຫຍ່

Verse 139

तत्तीर्थं येन विज्ञेयं मम मार्गानुसारिणा ॥ वैशाखस्य तु मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशी ॥

ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ຕາມມາຣຄາຂອງຂ້າພະເຈົ້າພຶງຮູ້ຈັກວ່າ: ໃນເດືອນໄວສາຂະ ຝ່າຍສວ່າງ ວັນທີ 12 (ດວາດະຊີ)

Verse 140

मम पूर्वकथां वीर दुष्टकर्मानुसारिणीम् ॥ ततो भार्यावचः श्रुत्वा कलिङ्गानां जनाधिपः ॥

ໂອ້ວີຣະບຸລຸດ ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງກ່ອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັນເກືອບກ່ຽວກັບຜູ້ຕາມກຳຊົ່ວແລ້ວ ຕໍ່ມາເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພັນລະຍາ ຜູ້ເປັນປະມຸກແຫ່ງຊາວກະລິງຄະກໍໄດ້ຕອບ/ກະທຳ

Verse 141

कृतं चान्द्रायणं तत्र दशवर्षसहस्रकम् ॥ ततः सप्तसहस्राणि वायुभक्षस्तु संस्थितः ॥

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ປະຕິບັດພຣະວຣະຕະ ຈັນທຣາຍະນະ ເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ອີກເຈັດພັນປີ ລາວດຳລົງຢູ່ໂດຍກິນແຕ່ລົມ (ວາຍຸ) ເທົ່ານັ້ນ

Verse 142

प्रवृत्ते चान्धकारे तु यत्र कश्चिन्न दृश्यते॥ सोमेन च विना भूमिर्दृश्यते चन्द्रसप्रभा॥

ເມື່ອຄວາມມືດເຂົ້າປົກຄຸມ ແລະໃນບ່ອນນັ້ນບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດເລີຍ ແຕ່ແຜ່ນດິນກໍຍັງປາກົດດ້ວຍປະກາຍດັ່ງແສງຈັນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີດວງຈັນກໍຕາມ।

Verse 143

उवाच मधुरं वाक्यं सुहितेनान्तरात्मना॥ किमिदं गोप्यते देवि ममाग्रे वरवर्णिनि॥

ລາວໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳຫວານ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນເປັນມິດວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ເຫດໃດຈຶ່ງປິດບັງເລື່ອງນີ້ຕໍ່ໜ້າຂ້າ?”

Verse 144

आलोकश्चैव दृश्येत सोमस्तत्र न दृश्यते॥ एवं त्वां वच्मि हे भद्रे एष विस्मयः परः॥

ທີ່ນັ້ນມີແສງສະຫວ່າງປາກົດ ແຕ່ບໍ່ເຫັນດວງຈັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຂ້າຈຶ່ງບອກເຈົ້າວ່າ ນີ້ແມ່ນອັດສະຈັນອັນສູງສຸດ।

Verse 145

तथ्यमेव महाभागे पृच्छ्यमाना यशस्विनि॥ ततो भर्तृवचः श्रुत्वा विस्मयोत्फुल्ललोचना॥

“ແທ້ຈິງແນ່ນອນ ໂອ ຜູ້ມີວາສນາດີ ແລະມີກຽດສັກສີ, ດັ່ງທີ່ຖືກຖາມ” ແລ້ວເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງສາມີ ນາງກໍເບີກຕາກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົງ।

Verse 146

विवस्वन्तं महाभागं मम कर्मपरायणम्॥ वरं वरय भद्रं ते यस्ते मनसि वर्त्तते॥

“(ຈົ່ງເລືອກ) ວິວັສວັນຕ໌ ຜູ້ມີວາສນາດີຍິ່ງ ແລະອຸທິດຕົນໃນກິດຂອງຂ້າ. ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີສິຣິມົງຄຸນ—ຕາມສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ.”

Verse 147

एतच्चिह्नं महाभागे पुण्ये सौकरवे मम॥ सौमतीर्थे विशालाक्षि येन मुच्यन्ति जन्तवः॥

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍໃນແດນສັກສິດ ສໍາກະຣະວະ ຂອງເຮົາ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ! ທີ່ ສໍາມະ-ຕີຣະຖະ ໂດຍສິ່ງນີ້ ສັດມີຊີວິດຈຶ່ງພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ແລະພັນທະນາການ.

Verse 148

उवाच मधुरं वाक्यं कलिङ्गानां महाधिपम्॥ भर्त्ता धर्मो यशो भर्त्ता भर्त्तैव प्रियमान्त्मनः॥

ນາງໄດ້ເວົ້າຄໍາຫວານກັບມະຫາອະທິປະຕິແຫ່ງກາລິງຄະວ່າ: “ຜົວແມ່ນທຳມະ; ຜົວແມ່ນກຽດຍົດ; ແທ້ຈິງ ຜົວແມ່ນສິ່ງທີ່ຕົນເອງຮັກທີ່ສຸດ”

Verse 149

ततो ममवचः श्रुत्वा कश्यपस्य सुतो बली॥ मधुरं स्वरमादाय प्रत्युवाच महद्वचः॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເຮົາ ບາລີ ບຸດຜູ້ແຂງແກ່ນຂອງກັສຍະປະ ໄດ້ໃຊ້ສຽງອ່ອນໂຍນ ແລະຕອບກັບດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນຫນັກແນ່ນ

Verse 150

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे॥ प्रभावमस्य क्षेत्रस्य विस्मयं परमं महत्॥

ແລະເຮົາຈະບອກເຈົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ; ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແມ່ພື້ນດິນ). ນີ້ແມ່ນອານຸພາບແຫ່ງເຂດສັກສິດນີ້—ເປັນຄວາມອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຍິ່ງ

Verse 151

तस्य पूर्वेण पार्श्वेन तीर्थं गृध्रवटं स्मृतम्॥ यत्राकामो मृतो गृध्रो मानुषत्वमुपागतः॥

ທາງດ້ານຕາເວັນອອກຂອງມັນ ມີທີ່ຂ້າມບຸນຊື່ ‘ກຣິດຣະວະຕະ’ ດັ່ງທີ່ເລົ່າຂານ. ທີ່ນັ້ນ ແຮ້ງຕົວໜຶ່ງທີ່ຕາຍໂດຍບໍ່ປາດຖະນາ ໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນມະນຸດ

Verse 152

अवश्यमेव तद्वाच्यं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ तथापि नोत्सहे वक्तुं हृदि यत्परिवर्तते

ແນ່ນອນ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າ ຈຳເປັນຕ້ອງກ່າວ. ແຕ່ຂ້າບໍ່ກ້າເວົ້າສິ່ງທີ່ກຳລັງວົນວຽນຢູ່ໃນໃຈຂ້າ.

Verse 153

यदि देव प्रसन्नोऽसि अयं मे दीयतां वरः ॥ पुत्रमिच्छाम्यहं देव प्रसादात्ते सुरेश्वर

ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ້ເທວະ ຂໍໃຫ້ພອນນີ້ແກ່ຂ້າ: ຂ້າປາຖະນາບຸດ ໂອ້ເທວະ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ້ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ

Verse 154

अकामा तु मृता तीर्थे आत्मनः कर्मनिश्चयात् ॥ मम क्षेत्रप्रभावेण सृगाली मानुषी भवेत्

ນາງຕາຍຢູ່ທີ່ທິຣຖະໂດຍບໍ່ສະໝັກໃຈ ເນື່ອງຈາກຜົນກຳທີ່ແນ່ນອນຂອງຕົນ. ແຕ່ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງເຂດສັກສິດຂອງຂ້າ ແມ່ໝາໄນນັ້ນຈະກາຍເປັນມະນຸດ

Verse 155

तव पीडाकरमिति तन्मां न प्रष्टुमर्हसि ॥ एतद्दुःखं महाभाग हृदि मे परिवर्तते

ເນື່ອງຈາກມັນຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຈັບປວດ ເຈົ້າບໍ່ຄວນຖາມຂ້າເລື່ອງນັ້ນ. ຄວາມໂສກນີ້ ໂອ້ຜູ້ມີວາສນາ ຍັງວົນວຽນຢູ່ໃນໃຈຂ້າ

Verse 156

विवस्वद्वचनं श्रुत्वा तुष्टोऽहं तस्य सुन्दरी ॥ तस्य शुद्धेन मनसा प्रोक्तवानस्मि सुन्दरी

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງວິວັສວັດ ໂອ້ນາງງາມ ຂ້າກໍຍິນດີ. ດ້ວຍໃຈອັນບໍລິສຸດ ຂ້າໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ ໂອ້ນາງງາມ

Verse 157

राजपुत्री विशालाक्षी श्यामा सर्वाङ्गसुन्दरी ॥ गुणवद्रूपसम्पन्ना चतुःषष्टिकलान्विता

ນາງເປັນພຣະທິດາຂອງກະສັດ ມີດວງຕາກວ້າງ ຜິວຄ່ອນຂ້າງຄໍາ ງາມທຸກອະວະຍະ; ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳແລະຄວາມງາມ ແລະຊໍານານໃນສິລະປະ 64 ປະການ.

Verse 158

सुखे हि वर्तसे नित्यं महाराजोऽसि सुन्दरः ॥ बह्व्यो मत्सदृशा भार्या स्तिष्ठन्त्यन्तःपुरे तव

ເຈົ້າຢູ່ໃນຄວາມສຸກສະບາຍເສມອ; ເຈົ້າເປັນມະຫາກະສັດຜູ້ງາມ. ມີພຣະມະເຫສີຫຼາຍຄົນເຊັ່ນຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ໃນວັງຊັ້ນໃນຂອງເຈົ້າ.

Verse 159

यमश्च यमुना चैव मिथुनं जनयिष्यतः ॥ एवं तस्य वरं दत्त्वा आदित्यस्य वसुन्धरे

ຍະມະ ແລະ ຍະມຸນາ ຈະເກີດເປັນຝາແຝດແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ເມື່ອໄດ້ປະທານພອນນັ້ນແກ່ອາທິດຍະແລ້ວ…

Verse 160

प्राश्नासि पिशितान्नं च प्रावारान्भूषणानि च ॥ आच्छादयसि यानैश्च हस्त्यश्व-रथपृष्ठगः

ເຈົ້າບໍລິໂພກອາຫານທີ່ເຮັດຈາກເນື້ອ ແລະໄດ້ຮັບຜ້າຄຸມກັບເຄື່ອງປະດັບ; ອີກທັງຖືກນໍາພາໄປດ້ວຍພາຫະນະ ໂດຍຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ.

Verse 161

आत्मयोगप्रभावेण तत्रैवान्तरहितोऽभवम् ॥ आदित्योऽपि गतो भद्रे वेश्म स्वं च महाधनम्

ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງອາດມະໂຍຄະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຫາຍໄປທັນທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ອາທິດຍະກໍໄດ້ໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ ແລະຊັບສົມບັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 162

अहो तीर्थप्रभावो वै त्वया प्रोक्तो महान्मम ॥ यस्य देव प्रभावेण तिर्यग्योनित्वमागतौ ॥ गृध्रश्चैव सृगाली च प्राप्तौ वै मानुषीं तनुम् ॥

ໂອ! ອຳນາດແຫ່ງທີຣະຖະອັນສັກສິດທີ່ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ ຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້. ໂດຍເດດພຣະອຳນາດຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ນົກແຮ້ງໜຶ່ງ ແລະ ໝາປ່າເພດແມ່ໜຶ່ງ ຜູ້ເຄີຍຕົກໃນກຳເນີດສັດ ໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍມະນຸດ.

Verse 163

बिभर्षि स्वेच्छया राजन्न मां सम्प्रष्टुमर्हसि ॥ त्वं मे देवो गुरुः साक्षाद्भर्त्ता यज्ञः सनातनः ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ທ່ານອຸປະຖຳຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຂອງທ່ານເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສົມຄວນຈະຖາມທ່ານ. ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ທ່ານແມ່ນພຣະເທວະໂດຍກົງ ແມ່ນຄູ ແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະແມ່ນຫຼັກຍັດຍະອັນນິລັນດອນ.

Verse 164

दशवर्षसहस्राणि सूर्यलोके महीयते ॥ अथवा तत्र सुष्रोणि म्रियते पुण्यवान्नरः ॥

ເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນສູຣະຍະໂລກ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຄົນມີບຸນຈະສິ້ນຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 165

स्नानेन तत्र तीर्थे च मरणाद्वा जनार्दन ॥ कां गतिं वै प्रपद्यन्ते तन्ममाचक्ष्व केशव ॥

ດ້ວຍການອາບນ້ຳຢູ່ທີຣະຖະນັ້ນ ຫຼືດ້ວຍການສິ້ນຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຈະນາຣະດະນ ພວກເຂົາຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິໃດ? ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ເກສະວະ

Verse 166

यमलोकं न गच्छेत्तु तीर्थस्यास्य प्रभावतः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे स्नानस्य मरणस्य च ॥

ໂດຍອຳນາດແຫ່ງທີຣະຖະນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄປຍັງຍະມະໂລກ. ໂອ ນາງຜູ້ດີງາມ ຂໍ້ນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ທັງເລື່ອງການອາບນ້ຳ ແລະເລື່ອງການສິ້ນຊີວິດ (ຢູ່ທີ່ນັ້ນ).

Verse 167

चिह्नं च कीदृशं तेषां जायन्ते येन ते तथा ॥ अकामावपि तौ क्षेत्रे प्राप्तौ नु परमां गतिम् ॥

ແລ້ວເຄື່ອງໝາຍຈໍາແນກແບບໃດເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາ ໂດຍອາໄສເຄື່ອງໝາຍນັ້ນຈຶ່ງຮູ້ວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ? ແລະຄົນທັງສອງນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີເຈດຕະນາ—ໄດ້ບັນລຸຄະຕິສູງສຸດໃນເຂດສັກສິດນັ້ນບໍ?

Verse 168

पतिव्रतानां सर्वासामेष धर्मः सनातनः ॥ न संशये नियोक्तव्यः सुखस्थो हि पतिः स्त्रिया ॥

ສໍາລັບແມ່ຍິງຜູ້ຖືພຣະຕໍ່ຜົວ (ປະຕິວຣະຕາ) ທັງປວງ ນີ້ແມ່ນທຳອັນນິລັນດອນ: ບໍ່ພຶງຈໍາກັດຜົວເນື່ອງຈາກຄວາມສົງໄສ; ເພາະຜົວຄວນຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍໂດຍພັນລະຍາ.

Verse 169

फलं चैव यथावृत्तं तीर्थे सौकरवे मम ॥ आख्यानानां महाख्यानं क्रियाणां च महाक्रिया ॥

ແລະຜົນກໍເກີດຂຶ້ນຕາມທີ່ເກີດຈິງ ໃນຕີຣຖະ ສໍາກະຣະວະ (Saukarava) ຂອງເຮົາ; ນີ້ແມ່ນມະຫາອາຂະຍານໃນບັນດາອາຂະຍານ ແລະເປັນມະຫາກິຣິຍາໃນບັນດາພິທີກຳທັງຫມົດ.

Verse 170

ततो महीवचः श्रुत्वा विष्णुर्धर्मविदां वरः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं धर्मकामो वसुन्धराम् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງແມ່ທຣະນີ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ຍອດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ທຳ—ກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນຫວານຊື່ນແກ່ວສຸນທຣາ ໂດຍມີໃຈມຸ່ງໃນທຳ.

Verse 171

एतन्निश्चित्य मे पीडां न प्रष्टुं त्वमिहार्हसि ॥ ततो भार्यावचः श्रुत्वा कलिङ्गानां जनाधिपः ॥

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຮູ້ແນ່ຊັດເຖິງຄວາມທຸກຂອງເຮົາແລ້ວ ເຈົ້າບໍ່ຄວນຖາມເຮົາຢູ່ນີ້. ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພັນລະຍາ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊາວກະລິງຄະກໍ (ໄດ້ຕອບ/ໄດ້ກະທໍາ).

Verse 172

एष जप्यः प्रमाणं च सन्ध्योपासनमेव च ॥ एष तेजश्च मन्त्रश्च सर्वभागवतप्रियम्

ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນຈະຈະປະ (japa) ສວດ; ນີ້ແມ່ນມາດຕະຖານອັນເປັນຫຼັກຖານ ແລະເປັນການປະຕິບັດບູຊາສັນທະຍາ. ນີ້ແມ່ນເຕຊະ (ລັດສະຫມີ) ແລະນີ້ແມ່ນມັນຕຣະ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ພັກດີທັງປວງໃນທາງພາຄະວະຕະ.

Verse 173

शृणु तत्त्वेन मे भूमे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ उभौ तौ कारणाद्यस्मात्प्राप्तौ वै मानुषीं गतिम्

ໂອ ພູມີ (ແຜ່ນດິນ) ຈົ່ງຟັງຕາມຄວາມຈິງໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມເຮົາ. ເນື່ອງຈາກມູນເຫດປັດໃຈບາງປະການ ທັງສອງນັ້ນໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນມະນຸດໂດຍແທ້.

Verse 174

धर्मश्चार्थश्च कामश्च यशः स्वर्गश्च मानद ॥ पृष्टया मे सदा वाच्यं सर्वं सत्यं प्रियं तव

ທັງ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ຍະສະ ແລະ ສະຫວັນ ດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ! ເມື່ອເຈົ້າຖາມເຮົາ ເຮົາຄວນກ່າວທຸກຢ່າງເສມອ—ທັງທີ່ເປັນຄວາມຈິງ ແລະທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຈົ້າ.

Verse 175

उवाच मधुरं वाक्यं भार्यापीडाभिपीडितः ॥ शृणु तत्त्वेन मे भद्रे शुभं वा यदि वाशुभम्

ຖືກຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກພັນລະຍາກົດທັບ ລາວຈຶ່ງກ່າວຄໍາອ່ອນໂຍນວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ດີ ຈົ່ງຟັງຕາມຄວາມຈິງຈາກເຮົາ—ຈະເປັນມົງຄຸນ ຫຼື ອະມົງຄຸນກໍຕາມ”

Verse 176

अवश्यमेव वक्तव्यं पृष्टया पतिना ध्रुवम् ॥ यानि गुह्यान्यगुह्यानि स्त्रियो धर्मपथे स्थिताः

ແນ່ນອນວ່າ ເມື່ອຜົວຖາມ ຈຳເປັນຕ້ອງກ່າວໃຫ້ຊັດ. ຈະເປັນເລື່ອງລັບ ຫຼື ບໍ່ລັບ—ສະຕຣີຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທາງແຫ່ງທັມມະ (ໃນບົດນີ້) ຖືກກ່າວໄວ້ແບບນັ້ນ.

Verse 177

पिशुनाय न दातव्यं मूर्खे भागवते न तु ॥ न च वैश्याय शूद्राय येन जानन्ति मां परम्

ຄຳສອນອັນສັກສິດນີ້ ບໍ່ພຶງມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ນິນທາກ່າວຮ້າຍ; ແລະບໍ່ພຶງມອບໃຫ້ຄົນໂງ່ ແມ່ນແຕ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ພາຄະວະຕະ’ ກໍຕາມ. ອີກທັງບໍ່ພຶງມອບໃຫ້ແກ່ໄວສະຍະ ຫຼື ຊູດຣະ ຜູ້ທີ່ໂດຍທາງນັ້ນຈະຮູ້ຈັກເຮົາວ່າເປັນພຣະສູງສຸດບຣະມະ।

Verse 178

तस्मिन्काले ह्यतिक्रान्ते मम कर्मविनिश्चयात् ॥ त्रेतायुगे ह्युपक्रान्ते ज्ञाते च युगसंस्थितौ

ເມື່ອເວລານັ້ນຜ່ານພົ້ນໄປ ຕາມການວິນິດໄຊຂອງເຮົາໃນເລື່ອງກັມມະ; ແລະເມື່ອຕຣະເຕາຍຸກໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະລະບຽບແຫ່ງຍຸກກໍເປັນທີ່ຮູ້ກັນ…

Verse 179

पण्डितानां सभामध्ये ये च भागवता भुवि ॥ मठे ब्राह्मणमध्ये तु ये च वेदविदां वराः

ໃນທ່າມກາງສະພາຂອງນັກປັນຍາ ແລະໃນບັນດາພາຄະວະຕະ (ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ) ທົ່ວແຜ່ນດິນ; ແລະໃນມັຖະທັງຫຼາຍ ໃນຫມູ່ພຣາຫມະນ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ເວດ…

Verse 180

तत्र राजा महाभागः स्वधर्मकृतनिश्चयः ॥ ब्रह्मदत्तेति विख्यातः पुरं काम्पिल्लमास्थितः

ທີ່ນັ້ນມີພະຣາຊາຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ມັ່ນຄົງໃນການປະຕິບັດສະວະທັມມະຂອງຕົນ ມີນາມລືຊາວ່າ ‘ພຣະພຣະຫມະດັດຕະ’ ແລະປະທັບຢູ່ນະຄອນກາມປິລລະ

Verse 181

भर्त्तारं च समासाद्य रहस्तां गोपयन्ति न ॥ कृत्वा सुदुष्करं कर्म रागलोभप्रमोहिता

ແລະເມື່ອນາງເຂົ້າໄປຫາສາມີ ນາງກໍບໍ່ໄດ້ປິດບັງຄວາມລັບນັ້ນ. ຫຼັງຈາກໄດ້ກະທຳການອັນຍາກຍິ່ງ (ຫຼືຫນັກໜ່ວງ) ນາງຖືກຫຼອກລວງໂດຍຣາຄະ ແລະ ໂລພະ

Verse 182

दीक्षिताय च दातव्यं ये च शास्त्राणि जानते ॥ एतत्ते कथितं भद्रे पुण्यं सौकरवे महत्

ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບດີກສາ (dīkṣā) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະແກ່ຜູ້ຮູ້ຊາສະຕຣະ (śāstra) ອັນສັກສິດ. ໂອ ນາງຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວເຖິງກຸສົນອັນໃຫຍ່ ທີ່ເກີ່ຍວກັບປະເພນີວຣາຫະ (Varāha).

Verse 183

तस्य पुत्रो महाभागः सर्वधर्मेषु निष्ठितः ॥ सोमदत्तेति विख्यातः कुमारः शुभलक्षणः

ບຸດຂອງລາວເປັນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນທຳທັງປວງ. ກຸມານັ້ນມີນາມວ່າ ໂສມະດັດຕະ (Somadatta) ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນ.

Verse 184

या सुगोपायते गुह्यं सती सा नोच्यते बुधैः ॥ एवं चिन्त्य महाभागे ब्रूहि सत्यं यशस्विनि

ນາງຜູ້ມີສິນທີ່ຮັກສາຄວາມລັບຢ່າງລະມັດລະວັງ ບໍ່ຖືກນັກປັນຍາຕຳນິ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຄິດໄຕ່ຕອງແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາ ໂອ ຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງ.

Verse 185

य एतत्पठते सुभ्रु कल्य उत्थाय मानवः ॥ तेन द्वादशवर्षाणि चिन्तितोऽहं न संशयः

ໂອ ນາງຄິ້ວງາມ, ຜູ້ໃດຕື່ນຂຶ້ນຍາມອາລຸນແລ້ວສວດບົດນີ້ ຂ້ອຍຈະຈື່ຈຳເຂົາໄວ້ຕະຫຼອດສິບສອງປີ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 186

पित्रर्थे मृगयां यातो मृगलिप्सुर्वने तदा ॥ अरण्ये स तदा गत्वा व्याघ्रसिंहनिषेविते

ເພື່ອກິດຂອງບິດາ ໃນເວລານັ້ນເຂົາໄດ້ອອກໄປລ່າສັດ ປາດຖະໜາຫາເນື້ອສັດໃນປ່າ. ເມື່ອເຂົາເຂົ້າສູ່ອະຣັນຍະທີ່ມີເສືອແລະສິງໂຕສັນຈອນຢູ່ເປັນນິດ ກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 187

अधर्मस्ते न भविता गुह्यार्थकथने मम ॥ ततो भर्तृवचः श्रुत्वा सा देवी परमप्रिया

There will be no wrongdoing for you in telling me the confidential matter. Then, having heard her husband’s words, that lady—most dear—(responded/continued).

Verse 188

न स जायेत गर्भेषु मुक्तिमाप्नोति शाश्वतीम् ॥ यः पठेदेकमध्यायं तारयेत्स कुलान्दश

He would not be born again into wombs; he attains enduring liberation. Whoever recites a single chapter—he delivers ten generations of his family.

Verse 189

अङ्गमध्ये तु विद्धा सा स्फुरन्ती सर्वमङ्गला ॥ तथा सा बाणसन्तप्ता व्यथया च परिप्लुता

Wounded in the middle of her body, she trembled—though she was one of wholly auspicious nature. Struck and scorched by the arrow, she was overwhelmed with pain.

Verse 190

अवश्यमेव वक्तव्यमेष धर्मः सनातनः ॥ यदि गुह्यं न मे कार्यं श्रूयतां राजसत्तम

It must certainly be spoken—this is the ancient norm of conduct. If there is no need for secrecy on my part, then let it be heard, O best of kings.

Verse 191

पीत्वा सा सलिलं तत्र वृक्षं शाकोटकङ्गता ॥ आतपेन परिक्लान्ता बाणविद्धातुरा भृशम्

Having drunk water there, she went to a śākoṭaka tree. Exhausted by the heat, and severely distressed from being pierced by an arrow, she suffered greatly.

Verse 192

अभिषिञ्चस्व राज्ये स्वे ज्येष्ठं पुत्रं कुलोचितम्॥ एहि नाथ मया सार्द्धं क्षेत्रं सौकरवं प्रति॥

ໃນອານາຈັກຂອງທ່ານເອງ ຈົ່ງປະກອບພິທີອະພິເສກໃຫ້ບຸດອາວຸໂສທີ່ເໝາະສົມຕາມວົງຕະກູນ। ໂອ ນາຖ, ຈົ່ງໄປກັບຂ້ອຍ ສູ່ກະເສດສັກສິດຊື່ ສໍາກາຣະວາ।

Verse 193

अकामाऽ मुञ्चती प्राणान् तीर्थं सोमात्मकं प्रति॥ एतस्मिन्नन्तरे भद्रे राजपुत्रः क्षुधार्दितः॥

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ປາດຖະນາ ນາງກໍກໍາລັງປ່ອຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ ໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາຕີຣະຖະອັນມີສະພາວະແຫ່ງໂສມະ। ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ພຣະຣາຊະບຸດຖືກຄວາມຫິວທໍາລາຍ।

Verse 194

ततो भार्यावचः श्रुत्वा कलिङ्गानां जनाधिपः॥ बाढमित्येव वाक्येन छन्दयामास तां प्रियाम्॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພຣະມະເຫສີ ຈອມປົກຄອງແຫ່ງຊາວກະລິງຄະ ກໍຍອມຮັບຕໍ່ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໂດຍກ່າວພຽງວ່າ “ບາດຫັມ—ເປັນດັ່ງນັ້ນ”

Verse 195

प्राप्तो गृध्रवटं तीर्थं विश्रामं तत्र चाकरोट्॥ अथ पश्यति गृध्रं स वटशाखां समाश्रितम्॥

ເມື່ອເຖິງຕີຣະຖະຊື່ ກຣິດຣະວະຕະ ແລ້ວ ລາວກໍພັກຜ່ອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ। ຕໍ່ມາ ລາວເຫັນນົກແຮ້ງເກາະຢູ່ເທິງກິ່ງຕົ້ນໄທ

Verse 196

दास्यामि राज्यं पुत्राय वचनात्तव सुन्दरि॥ यथा पूर्वं मया लब्धं स्वपितुर्यद्यथाक्रमम्॥

ໂອ ຜູ້ງາມ ຕາມຄໍາຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍຈະມອບອານາຈັກໃຫ້ແກ່ບຸດ—ດັ່ງທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບຈາກບິດາຂອງຂ້ອຍຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 197

एकेन स तु बाणेन तया गृध्रो निपातितः॥ स तत्र पतितो गृध्रो वटमूले यशस्विनि॥

ນາງໃຊ້ລູກສອນດອກດຽວກໍ່ຍິງໃຫ້ນົກແຮ້ງນັ້ນຕົກລົງ. ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ, ນົກແຮ້ງນັ້ນຕົກຢູ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄຊຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 198

इत्युक्त्वा तौ महाभागौ युक्तं चैव परस्परम्॥ राजा च राजपुत्री च निष्क्रान्तौ तद्गृहात्ततः॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນທັງສອງ ກໍ່ເຫັນພ້ອມກັນ—ຄື ກະສັດ ແລະ ພຣະທິດາ—ແລ້ວອອກຈາກເຮືອນນັ້ນ.

Verse 199

गतासुर्नष्टसंज्ञो वै बाणभिन्नस्तथा हृदि॥ तं दृष्ट्वा पतितं गृध्रं राजपुत्रस्तुतोष ह॥

ລົມຫາຍໃຈຂອງມັນດັບສິ້ນ ສະຕິກໍ່ຫາຍໄປ ແລະ ລູກສອນໄດ້ທະລຸຫົວໃຈ. ເມື່ອເຫັນນົກແຮ້ງຕົກລົງ ພຣະຣາຊະກຸມານກໍ່ພໍໃຈ.

Verse 200

ततः कञ्चुकिनं दृष्ट्वा प्रोवाचोच्चस्वरेण च॥ अपसारय सर्वं वै जनमावृत्य तिष्ठति॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນຂຸນນາງຜູ້ຮັບໃຊ້ໃນວັງ ພຣະອົງກໍ່ເວົ້າດ້ວຍສຽງດັງວ່າ: “ໃຫ້ໄລ່ຄົນທັງໝົດອອກໄປ; ຢືນຢູ່ນີ້ປິດທາງໄວ້.”