Adhyaya 134: Expiations for Ritual and Temporal Offences in Worship, and the Prescribed Purificatory Procedure (Upaspṛśya)

Verse 1

अथ पूजादिसामयिकापराधेषु प्रायश्चित्तानि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ मुक्त्वा तु मम कर्माणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि यस्तु वाक्यं प्रभाषते ॥

ບັດນີ້ ຈະກ່າວເຖິງປຣາຍັດຈິຕຕະ ສໍາລັບຄວາມຜິດທີ່ເກີດຈາກການບູຊາ ແລະວັດຕະປະຕິບັດຕາມການເວລາ. ສຣີວະຣາຫະ ກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອຸທິດຕົນໃນກຳຂອງເຮົາ ແຕ່ກັບລະທິ້ງກິດທີ່ເຮົາກໍານົດ ແລ້ວເວົ້າຖຶງວິທີປຣາຍັດຈິຕຕະ…’

Verse 2

मूर्खो भवति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः ॥ प्रायश्चित्तविधिं देवि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

‘ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເຂົາຈະກາຍເປັນຄົນໂງ່ ແມ່ນແຕ່ອຸທິດຕົນໃນພິທີກຳຂອງເຮົາ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງສອນວິທີປຣາຍັດຈິຕຕະ ທີ່ຈະປົດປ່ອຍຈາກຄວາມຜິດບາບ’

Verse 3

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि दश पञ्च च ॥ मुच्यते किल्बिषात्तत्र देवि चैव न संशयः ॥

ເມື່ອປະຕິບັດ ‘ນອນກາງແຈ້ງ’ ເປັນເວລາສິບມື້ ແລະອີກຫ້າມື້ (ລວມສິບຫ້າມື້) ຈະພົ້ນຈາກບາບໄດ້ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ເທວີ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 4

इति मौनत्यागप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ भूषितो नीलवस्त्रेण यो हि मामुपपद्यते ॥ वर्षाणां हि शतं पञ्च कृमिर्भूत्वा स तिष्ठति ॥

ນີ້ແມ່ນປຣາຍັດຈິຕຕະ ສໍາລັບການລະທິ້ງມາວນະ (ຄວາມສງົບງຽບ). ສຣີວະຣາຫະ ກ່າວວ່າ: ‘ຜູ້ໃດເຂົ້າມາຫາເຮົາໂດຍນຸ່ງຜ້າສີຟ້າປະດັບກາຍ, ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ເປັນເວລາ 105 ປີ ໂດຍກາຍເປັນໜອນ’

Verse 5

तस्य वक्ष्यामि सुश्रोणि अपराधविशोधनम् ॥ प्रायश्चित्तं विशालाक्षि येन मुच्येत किल्बिषात् ॥

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງການຊໍາລະຄວາມຜິດນັ້ນ—ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ—ຄື ປຣາຍັດຈິດ (ການໄຖ່ບາບ) ທີ່ເຮັດໃຫ້ພົ້ນຈາກມົນທິນບາບ.

Verse 6

व्रतं चान्द्रायणं कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ मुच्यते किल्बिषाद्भूमे एवमेतन्न संशयः ॥

ເມື່ອປະຕິບັດພຣະວັດຈັນດຣາຍະນະ ດ້ວຍກຳທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມວິທີກຳນົດ ໂອ ແມ່ທໍລະນີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກມົນທິນບາບ; ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 7

अविधानेन संस्पृश्य यो हि मामुपसर्पति ॥ स मूर्खः पापकर्मा च मम विप्रियकारकः ॥

ຜູ້ໃດທີ່ສຳຜັດ ຫຼື ກະທຳຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງ—ໂດຍບໍ່ມີວິທີການ—ແລ້ວເຂົ້າມາໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນໂງ່ ເປັນຜູ້ກະທຳບາບ ແລະເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 8

तेन दत्तं वरारोहे गन्धमाल्यसुगन्धितम् ॥ प्रापणं च न गृह्णामि मृष्टं चापि कदाचन ॥

ໂອ ຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ ຄຳຖວາຍທີ່ເຂົາໃຫ້ ແມ່ນແມ່ນຈະຫອມດ້ວຍນ້ຳຫອມແລະພວງມາລາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ຮັບ; ແລະບໍ່ເຄີຍຮັບຂອງຫວານ ຫຼື ອາຫານຄັດສັນຈາກເຂົາໃນເວລາໃດໆ.

Verse 9

ततो नारायणवचः श्रुत्वा सा संशितव्रता ॥ उवाच मधुरं वाक्यं धर्मकामा वसुन्धरा ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງນາຣາຍະນະ ນາງຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວັດປະຕິບັດ ຄື ວະສຸນທະຣາ (ແມ່ທໍລະນີ) ຜູ້ໃຝ່ຫາທຳມະ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ។

Verse 10

केन कर्मविधानॆन भूत्वा भागवता भुवि ॥ उपस्पृश्योपसर्पन्ति तव कर्मपरायणाः

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ໂດຍວິທີການກະທຳທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງໃດ ເມື່ອເປັນຜູ້ພັກດີພາກະວັດໃນໂລກ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນພິທີກຳຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງຫຼັງຈາກເຮັດ upaspṛśya (ການຊຳລະຕາມພິທີ) ແນວໃດ?

Verse 11

एतन्मे संशयं देव परं कौतूहलं हि मे ॥ तव भक्तसुखार्थाय निष्कलं वक्तुमर्हसि

ຂ້າແຕ່ພຣະເທວະ ນີ້ແມ່ນຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າ ແລະເປັນຄວາມຢາກຮູ້ອັນສູງສຸດຂອງຂ້າ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອະທິບາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ບໍ່ຂາດຕົກບົກພ່ອງ

Verse 12

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं भीरु भाषसे ॥ कथितं मम तत्त्वेन गुह्यमेतत्परं महत्

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ໂອ້ເທວີ ຈົ່ງຟັງຄຳຂອງເຮົາຕາມຄວາມຈິງແຫ່ງຕັດຕະວະ ເຖິງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຜູ້ຫວາດຫວັນໄດ້ຖາມເຮົາ ເຮົາໄດ້ກ່າວຕາມຫຼັກທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວ; ນີ້ແມ່ນຄຳສອນລັບ ສູງສຸດ ແລະລຶກຊຶ້ງ

Verse 13

विमुच्य सर्वकर्माणि यो हि मामुपसर्पति ॥ तस्य वै शृणु सुश्रोणि उपस्पृश्य च या क्रिया

ຜູ້ໃດລະທິ້ງການກະທຳອື່ນທັງປວງແລ້ວເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາ ໂອ້ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຈົ່ງຟັງກຣິຍາ (ພິທີປະຕິບັດ) ທີ່ພຶງເຮັດເປັນ upaspṛśya (ການຊຳລະຕາມພິທີ) ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ

Verse 14

भूत्वा पूर्वमुखस्तत्र पादौ प्रक्षाल्य चाम्बुभिः ॥ उपस्पृश्य यथान्यायं तिस्रो वै गृह्य मृत्तिकाः

ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ລ້າງຕີນດ້ວຍນ້ຳ ແລ້ວເຮັດ upaspṛśya ຕາມຂໍ້ບັງຄັບ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຢິບ mṛttikā (ດິນ/ດິນເຫນຽວ) ສາມສ່ວນຕາມຄວນ

Verse 15

ततः प्रक्षालितं हस्तं जलेन तदनन्तरम् ॥ सप्तकोशं ततो गृह्य जलेन क्षालयेत् ततः

ຈາກນັ້ນ ທັນທີຕໍ່ມາ ພຶງລ້າງມືດ້ວຍນ້ຳ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຖືເອົາມາດຕາ/ລຳດັບ ‘ເຈັດ-ໂກສ’ ແລ້ວ ພຶງລ້າງດ້ວຍນ້ຳອີກຄັ້ງ.

Verse 16

पादमेकैकशस्तद्वत्पञ्च पञ्च वदेत् ततः ॥ कोशौ संमृज्यतां तत्र यदीच्छेत्तु मम प्रियम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສຳລັບຕີນແຕ່ລະຂ້າງແຍກກັນ ແລ້ວພຶງກ່າວ ‘ຫ້າ ແລະ ຫ້າ’. ທີ່ນັ້ນ ພຶງເຊັດຊຳລະໂກສທັງສອງ—ຖ້າປາດຖະໜາຈະປະພຶດໃຫ້ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຮົາ.

Verse 17

त्रीणि कोशान्पिबेत्तत्र सर्वपापविशोधनम् ॥ मुखं कराभ्यां मार्जेत सर्वमिन्द्रियनिग्रहम्

ທີ່ນັ້ນ ພຶງດື່ມສາມໂກສ—ອັນຖືກກ່າວວ່າຊຳລະບາບທັງປວງ. ພຶງເຊັດໃບໜ້າດ້ວຍມືທັງສອງ—ເປັນວິໄນແຫ່ງການສຳລວມອິນທຣີຍທັງໝົດ.

Verse 18

प्राणायामं ततः कृत्वा मम चिन्तापरायणः ॥ कर्मणा विधिदृष्टेन कुर्यात्संसारमोक्षणम्

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກະທຳປຣານາຍາມ (prāṇāyāma) ແລ້ວ ມີໃຈມຸ່ງໝັ້ນໃນການລະລຶກເຖິງເຮົາ ພຶງປະພຶດການງານຕາມວິທີທີ່ກົດກາກຳນົດ—ເພື່ອມຸ່ງສູ່ການພົ້ນຈາກສັງສາຣະ.

Verse 19

स्पृशेत्तु निष्कलस्तत्र यो हि यत्र प्रतिष्ठितः ॥ विक्षिपेत्रिणि वाराणि सलिलं प्रवरं त्रयम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນພາວະນິສກະລະ (ຄວາມຄົບຖ້ວນແລະບໍລິສຸດ) ຢູ່ບ່ອນທີ່ຕົນຢືນຢູ່ ພຶງກະທຳການສຳຜັດຕາມທີ່ກຳນົດ. ພຶງພອຍນ້ຳອັນປະເສີດສາມຄັ້ງ—ເປັນສາມສ່ວນທີ່ວັດໄວ້.

Verse 20

एवमुक्तस्य कर्त्तव्यं ममाभिगमनेषु च ॥ उपस्पृश्य तनुं वामे यदीक्षेत प्रियं मम ॥

ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄໍາສອນດັ່ງນີ້ ເມື່ອຈະເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາ ກໍພຶງເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ: ເມື່ອໄດ້ເຮັດອຸປະສປຣິຊະ (ການສຳຜັດເພື່ອຊໍາລະ) ຕາມພິທີແລ້ວ ຖ້າເຫັນສິ່ງທີ່ເຮົາຮັກຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງກາຍ

Verse 21

एवं च कुर्वतस्तस्य मम कर्मव्यवस्थितः ॥ अपराधं न विन्देत एवं देवि न संशयः ॥

ແລະຜູ້ທີ່ປະພຶດຕາມນີ້ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນພິທີກຳທີ່ເຮົາກໍານົດ ຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຜິດ—ໂອ ເທວີ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 22

ततो नारायणवचः श्रुत्वा देवी वसुन्धरा ॥ उवाच मधुरं वाक्यं सर्वभागवतप्रियम् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງນາຣາຍະນະ ເທວີວະສຸນທະຣາໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນຫວານ ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຜູ້ພັກດີທັງປວງໃນສາຍພາຄະວະຕະ

Verse 23

धरण्युवाच ॥ उपस्पृश्य विधानॆन यस्तु कर्माणि चाप्नुयात् ॥ तापनं शोधनं चैव तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥

ແຜ່ນດິນກ່າວວ່າ: ‘ຖ້າຜູ້ໃດເຮັດອຸປະສປຣິຊະຕາມພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງປະກອບກຳພິທີ ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍການປະພຶດຕາປະນະ (ຕະປະ/ຄວາມເພຍພະຍາຍາມ) ແລະ ໂຊທະນະ (ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ) ໃນເລື່ອງນັ້ນ’

Verse 24

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे भूमे इमं गुह्यमनिन्दिते ॥ यां गतिं च प्रपद्यन्ते मम कर्मबहिष्कृताः ॥

ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ‘ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງ ໂອ ພູມີ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຄໍາສອນລັບນີ້ຂອງເຮົາ; ແລະຄົນທີ່ຖືກກັນອອກຈາກພິທີກຳຂອງເຮົາ ຈະໄປຮອດຄະຕິໃດ’

Verse 25

व्यभिचारं च मे कृत्वा यश्च मामुपसर्पति ॥ दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥

‘ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ລະເມີດຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ເຮົາ ແລ້ວຍັງເຂົ້າມາໃກ້ເຮົາ—ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ມີ (ຜົນກຳ) ໝື່ນປີ ແລະອີກຫຼາຍຮ້ອຍປີ।’

Verse 26

कृमिर्भूत्वा यथान्याय्यं तिष्ठते नात्र संशयः ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि तस्य मूर्खस्य माधवि ॥

‘ເຂົາກາຍເປັນໜອນ ແລະຢູ່ຕາມທີ່ຄວນເປັນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ ໂອ ມາທະວີ ເຮົາຈະກ່າວປຣາຍະຊິດຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ສໍາລັບຄົນໂງ່ນັ້ນ’

Verse 27

यच्च कृत्वा महाभागे कृतकृत्यः पुनर्भवेत् ॥ महासान्तपनं कृत्वा तप्तकृच्छ्रं च निष्कलम् ॥

‘ແລະໂດຍການເຮັດສິ່ງໃດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ເຂົາຈະກັບເປັນຜູ້ສໍາເລັດພັນທະ (ກຣິຕະກຣິຕຍະ) ອີກຄັ້ງ: ໂດຍປະກອບ ມະຫາສານຕະປະນະ ແລະ ຕັບຕະກຣິຈຉະຣະ ຢ່າງບໍ່ດ່າງພ້ອຍ’

Verse 28

किल्बिषात्तु प्रमुक्तास्ते गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ यस्तु क्रोधसमाविष्टो मम भक्तिपरायणः ॥

‘ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ ພວກເຂົາຍ່ອມໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດ ແຕ່ຜູ້ໃດຖືກຄວາມໂກຣດຄອບງໍາ ແມ່ນແຕ່ຈົ່ງຫມັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ…’

Verse 29

स्पृशेत मम गात्राणि चित्तं कृत्वा चलाचलम् ॥ न चाहं रागमिच्छामि क्रुद्धमेव यशस्विनि ॥

‘ເຂົາອາດຈະແຕະຕ້ອງອະວະຍະຂອງເຮົາ ໂດຍເຮັດໃຫ້ຈິດບາງຄັ້ງຫວັ່ນໄຫວ ບາງຄັ້ງໝັ້ນຄົງ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ເຮົາບໍ່ປາຖະໜາ ຣາກະ (ຕັນຫາ/ຄວາມຫຼົງ) — ທີ່ມີຢູ່ມີແຕ່ຄວາມໂກຣດເທົ່ານັ້ນ’

Verse 30

इच्छामि च सदा दान्तं शुभं भागवतं शुचिम् ॥ पञ्चेन्द्रियसमायुक्तं लाभालाभविवर्जितम् ॥

ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາເສມອີກຄົນຜູ້ສຳລວມຕົນ (ດານຕະ), ເປັນມົງຄຸນ, ເປັນພາຄະວະຕະຜູ້ອຸທິດຕົນ, ແລະບໍລິສຸດ; ມີອິນທຣີຍະຫ້າ ແຕ່ບໍ່ຍຶດຕິດຕໍ່ລາບແລະອະລາບ (ໄດ້-ເສຍ).

Verse 31

अहङ्कारविनिर्मुक्तं कर्मण्यभिरतं मम ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वरानने ॥

ຄວນເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກອະຫັງກາຣ (ຄວາມຍຶດຕົນ) ແລະຂະຫຍັນໃນການກະທຳເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກຢ່າງ—ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ.

Verse 32

मां यदा लभते क्रुद्धः शुद्धो भागवतः शुचिः ॥ चिल्ली जातो वर्षशतं श्येनो वर्षशतं पुनः ॥

ເມື່ອຄົນຜູ້ໂກດຮ້າຍໄດ້ບັນລຸຂ້າພະເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ລາວບໍລິສຸດ ເປັນພາຄະວະຕະ ແລະສະອາດ—ລາວຈະເກີດເປັນ ‘ຈິລລີ’ ໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ແລ້ວອີກໜຶ່ງຮ້ອຍປີເປັນ ‘ຊະເຍນະ’ (ນົກເຫຍື່ອ/ຟາລຄອນ).

Verse 33

भेकस्त्रिशतवर्षाणि यातुधानः पुनर्दश ॥ अपुमान् षट् च वर्षाणि रेतोभक्षस्तु जायते ॥

ລາວເປັນ ເພກະ (ກົບ) ສາມຮ້ອຍປີ; ຕໍ່ມາເປັນ ຢາຕຸທານະ ອີກສິບປີ. ຫຼັງນັ້ນເປັນຜູ້ບໍ່ມີພະລັງຊາຍ ຫົກປີ ແລະເກີດເປັນ ເຣໂຕພັກສະ (ຜູ້ກິນນ້ຳກາມ).

Verse 34

अन्धो जायेत सुष्रोणि पञ्च सप्त तथा नव ॥ गृध्रो द्वात्रिंशवर्षाणि चक्रवाको दशैव तु ॥

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ (ສຸສໂຣນິ), ລາວເກີດເປັນຄົນຕາບອດ ເປັນເວລາ 5, 7 ແລະ 9 ປີ. ຕໍ່ມາເປັນ ກຣິດຣະ (ນົກແຮ້ງ) 32 ປີ ແລະເປັນນົກ ຈັກຣະວາກະ 10 ປີແທ້ໆ.

Verse 35

शैवालभक्षिता चैव ह्याकाशगमनं तथा ॥ ब्राह्मणो जायते भूमे क्रोधस्य च पथे स्थितः ॥

(ເປັນຜົນ) ການກິນສາຫຼ່າຍ/ຕະໄຄ່ ແລະການເຄື່ອນໄຫວໃນອາກາດດ້ວຍ. ຕໍ່ມາໃນໂລກນີ້ເກີດເປັນພຣາຫມັນ ແຕ່ຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມໂກດ.

Verse 36

आत्मकर्मापराधेन प्राप्तः संसारसागरे ॥ धरण्युवाच ॥ अहो वै परमं गुह्यं यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດແຫ່ງກຳຂອງຕົນເອງ ສັດຈຶ່ງເຖິງມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣ. ທ່ານທະຣະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ້! ແທ້ຈິງ ຄຳທີ່ທ່ານເຄີຍກ່າວກ່ອນນັ້ນ ເປັນຄວາມລັບອັນສູງສຸດ”

Verse 37

श्रुत्वा सुदुस्तरं सारं भीतास्मि परिदेविता ॥ नाहमाज्ञापयामि त्वां देवदेव जगत्पते ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງແກ່ນສານນີ້—ຊຶ່ງຂ້າມພົ້ນໄດ້ຍາກຢິ່ງ—ຂ້ອຍກໍຢ້ານກົວ ແລະຄຳຄວນ. ຂ້ອຍບໍ່ກ້າອອກຄຳສັ່ງແກ່ທ່ານ ໂອ້ ເທວະເທວາ ໂອ້ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ

Verse 38

मम चैव प्रियार्थाय सर्वलोकसुखावहम् ॥ येन मुच्यन्ति संशुद्धा बुधाः कर्मपरायणाः ॥

ເພື່ອຈຸດປະສົງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ ແລະເພື່ອສິ່ງທີ່ນຳຄວາມສຸກມາໃຫ້ແກ່ໂລກທັງປວງ—ຂໍທ່ານກ່າວບອກວິທີນັ້ນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນດິດຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນກຳ ໄດ້ຫຼຸດພົ້ນ

Verse 39

अल्पसत्त्वा गतभया लोभमोहसमन्विताः ॥ तरन्ति येन दुर्गाणि प्रायश्चित्तं च मे वद ॥

ຜູ້ມີພະລັງນ້ອຍ ຜູ້ທິ້ງຄວາມຢ້ານແລ້ວ ແຕ່ຍັງປະກອບດ້ວຍຄວາມໂລບ ແລະຄວາມຫຼົງ—ເຂົາຂ້າມພົ້ນຄວາມລຳບາກໄດ້ດ້ວຍສິ່ງໃດ? ແລະຂໍທ່ານບອກຂ້ອຍເຖິງ prāyaścitta ວິທີແກ້ບາບດ້ວຍ

Verse 40

ततः कमलपत्राक्षो वराहः सम्मुखे स्थितः ॥ सनत्कुमारो मे भक्तो पुनर्नारायणोऽब्रवीत् ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະວະຣາຫະ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດໃບບົວ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ແລະ ສະນັດກຸມາຣະ ຜູ້ເປັນພັກຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ ໂດຍນ້ອມນຳເອີ້ນພຣະນາຣາຍະນະ.

Verse 41

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥ सनत्कुमारो योगज्ञः प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງແຜ່ນດິນ ມຸນີຜູ້ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ຄື ສະນັດກຸມາຣະ ຜູ້ຮູ້ຢ່າງຊໍານານໃນໂຍຄະ ໄດ້ຕອບກັບວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ)

Verse 42

धन्या चैव सुभाग्या च यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥ वराहरूपी भगवान् सर्वमायाकरण्डकः ॥

ຄຳຖາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມນັ້ນ ເປັນມົງຄຸນ ແລະ ເປັນສິ່ງນ່າຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຮັບຮູບວະຣາຫະ ເປັນດຸດຄັງຮວບຮວມສິລະແລະ຤ິດແຫ່ງມາຍາທັງປວງ

Verse 43

किं त्वया भाषितो देवि सर्वयोगाङ्गयोगवित् ॥ देवो नारायणस्तत्र सर्वधर्मविदां वरः ॥

ໂອ ເທວີ, ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ ແມ່ນມຸ່ງໄປຫາພຣະນາຣາຍະນະຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ຮູ້ອົງປະກອບແຫ່ງໂຍຄະທັງປວງ ແລະ ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ທັມມະ

Verse 44

कुमारवचनं श्रुत्वा तं मही प्रत्यभाषत ॥ शृणु तत्त्वेन मे ब्रह्मन् यन्मया परिपृच्छितम् ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງກຸມາຣະ ແຜ່ນດິນໄດ້ຕອບກັບວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເປັນຈິງຕາມຕັດຕະວະ ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມ”

Verse 45

कार्यं क्रियां च योगं च अध्यात्म्यं पार्थिवस्थितम् ॥ एतन्मे पृच्छते ब्रह्मन् देवो नारायणः प्रभुः ॥

ກ່ຽວກັບໜ້າທີ່ (kārya), ການກະທຳພິທີ (kriyā), ໂຍຄະ ແລະ ຫຼັກທາງວິນຍານພາຍໃນ (adhyātmya) ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສະພາບໂລກີ—ເລື່ອງນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງທູນຖາມພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ

Verse 46

कृत्वा तेन व्रतं चैव मम कर्मपरायणः ॥ षष्ठे काले तु भुञ्जीत गृहभिक्षामनिन्दिताम् ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນັ້ນແລ້ວ ແລະ ມີຄວາມຈົ່ງຮັກໃນກຳມະທີ່ກຳນົດ ພຶງຮັບປະທານໃນການທີ່ຫົກ ໂດຍຮັບບິນທະບາດຈາກເຮືອນທີ່ບໍ່ມີຂໍ້ຕິ

Verse 47

अष्टौ भिक्षा यथान्यायं शुद्धभागवतां गृहे ॥ य एतेन विधानॆन ब्रह्मकर्माणि कारयेत् ॥

ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະ (bhāgavata) ຜູ້ບໍລິສຸດ ຕາມກົດລະບຽບຄວນມີບິນທະບາດ 8 ສ່ວນ/8 ຮອບ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດ ຫຼື ໃຫ້ປະຕິບັດ ພຣະຫມະກຳ (ກິດອັນສັກສິດ) ຕາມວິທີນີ້—

Verse 48

मुच्यते किल्बिषात्तस्मादेवमाह जनार्दनः ॥ यदीच्छसि परां सिद्धिं विष्णुलोकं जनार्दनात् ॥

ຈະພົ້ນຈາກບາບແລະຄວາມມົນທິນນັ້ນແນ່ນອນ—ດັ່ງນີ້ຈະນາຣະດະນະໄດ້ກ່າວ. ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາສິດທິອັນສູງສຸດ ຄື ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ທີ່ບັນລຸໄດ້ໂດຍຈະນາຣະດະນະ—

Verse 49

शीघ्रमाराधयेद्विष्णुं द्विजमुख्यो न संशयः ॥ ततो भूमेर्वचः श्रुत्वा ब्रह्मणश्च सुतो मुनिः ॥

ດວິຊະຜູ້ປະເສີດຄວນຮີບອາຣາທະນາພຣະວິສນຸ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຈາກນັ້ນເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງແຜ່ນດິນ ມຸນີຜູ້ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ (ຈຶ່ງ) ກ່າວ/ດຳເນີນຕໍ່

Verse 50

प्रत्युवाच विशालाक्षीं धर्मकामो वसुन्धराम् ॥ अहो गुह्यं रहस्यं च यत्त्वया देवि भाषितम् ॥

ວະສຸນທະຣາ ຜູ້ປາຖະໜາທຳ ໄດ້ຕອບແກ່ເທວີຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງວ່າ: “ໂອ ເທວີ! ສິ່ງທີ່ທ່ານກ່າວນັ້ນ ທັງລັບລຶກ ແລະເປັນຄວາມລຶກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງ”

Verse 51

तस्य ये मुखनिष्क्रान्ता धर्मास्तान्वक्तुमर्हसि ॥ धरण्युवाच ॥ ततः स पुण्डरीकाक्षः शङ्खचक्रगदाधरः ॥

“ບັນດາທຳທີ່ອອກຈາກພຣະໂອສຖຂອງພຣະອົງ ນັ້ນແຫຼະ ທ່ານຄວນເລົ່າອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຄວນ” ທ່ານທະຣະນີກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ມີນັຍນາດຸຈດອກບົວ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ…

Verse 52

वराहरूपी भगवान् लोकनाथो जनार्दनः । उवाच मधुरं वाक्यं मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥

ພຣະພະຄະວານ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນວະຣາຫະ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນຫວານ; ສຽງຂອງພຣະອົງກັງວານດຸຈເມກ ແລະກອງດຸນທຸພີ

Verse 53

भक्तकर्मसुखार्थाय गुणवित्तसमन्विताम् ॥ अनेनैव विधानेन आचारेण समन्वितः ॥

ເພື່ອຄວາມສຸກທີ່ເກີດຈາກກຳທີ່ປະກອບດ້ວຍພັກຕິ—ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄວາມດີ ແລະວິທີການອັນເໝາະສົມ—ຜູ້ທີ່ຖືກຝຶກຝົນດ້ວຍວິທີນີ້ ແລະດ້ວຍອາຈາຣະ (ຄວາມປະພຶດ) ນີ້…

Verse 54

देवि कारयते कर्म मम लोकं स गच्छति ॥ क्रुद्धेन न च कर्त्तव्यं लोभेन त्वरया न च ॥

ໂອ ເທວີ! ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ກຳທີ່ກຳນົດໄວ້ຖືກປະຕິບັດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ; ແຕ່ບໍ່ຄວນເຮັດດ້ວຍຄວາມໂກຣດ ບໍ່ດ້ວຍຄວາມໂລບ ແລະບໍ່ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ

Verse 55

संसारं ते न गच्छन्ति अपराधविवर्जिताः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ अकर्मण्येन पुष्पेण यो मामर्चयते भुवि ॥

ຜູ້ທີ່ປາສຈາກຄວາມຜິດລ່ວງເກີນ ບໍ່ໄປສູ່ສັງສາຣະ. ພຣະສີວຣາຫະຕັດວ່າ: “ຜູ້ໃດບູຊາເຮົາໃນໂລກນີ້ດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ໄດ້ມາໂດຍວິທີບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຫຼືບໍ່ຊອບທຳ…”

Verse 56

पातनं तस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ नाहं तत्प्रतिगृह्णामि न च ते वै मम प्रियाः ॥

“ເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງເຂົາ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວສຸນທຣາ. ເຮົາບໍ່ຮັບເຄື່ອງບູຊານັ້ນ ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ເຮົາຮັກ”

Verse 57

मूर्खा भागवता देवि मम विप्रियकारिणः ॥ पतन्ति नरके घोरे रौरवे तदनन्तरम् ॥

“ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ເອີ້ນຕົນວ່າ ‘ພາຄະວະຕະ’ ແຕ່ກະທຳສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເຮົາ ແມ່ນຄົນໂງ່. ພວກເຂົາຈະຕົກລົງໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານຊື່ ‘ຣາວຣະວະ’ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ”

Verse 58

अज्ञानस्य च दोषेण दुःखान्यनुभवन्ति च ॥ वानरो दश वर्षाणि मार्जारश्च त्रयोदश ॥

“ແລະເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງອະວິຊາ ພວກເຂົາຈະປະສົບທຸກຂ໌. (ຕໍ່ມາ) ເກີດເປັນລີງ 10 ປີ ແລະເປັນແມວ 13 ປີ”

Verse 59

मूकः पञ्च च वर्षाणि बलीवर्दश्च द्वादश ॥ छागश्चैवाष्टवर्षाणि मासं वै ग्रामकुक्कुटः ॥

“(ພວກເຂົາເກີດ) ເປັນຄົນໃບ້ 5 ປີ; ເປັນງົວຜູ້ (ງົວງານ) 12 ປີ; ເປັນແບ້ 8 ປີ; ແລະແທ້ຈິງເປັນໄກ່ບ້ານເພດຜູ້ 1 ເດືອນ”

Verse 60

त्रीणि वर्षाणि महिषो भवत्येव न संशयः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे पुष्पं यन्मे न रोचते ॥

ຕະຫຼອດສາມປີ ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຄວາຍແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຂ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວວ່າ ການຖວາຍດອກໄມ້ແບບໃດທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າ.

Verse 61

अकर्मण्यं विशालाक्षि पुष्पं ये च ददन्ति वै ॥ धरण्युवाच ॥ भगवन्यदि तुष्टोऽसि विशुद्धेनान्तरात्मना ॥

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ຜູ້ໃດຖວາຍດອກໄມ້ທີ່ອະກັມມັນຍະ (ຜິດພິທີ ໄຮ້ຜົນ) ຍ່ອມມີໂທດແນ່ນອນ. ພຣະປຣິຖະວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພະຄະວັນ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ—ດ້ວຍອັນຕະຣາຕະມາພາຍໃນອັນບໍລິສຸດ—

Verse 62

येन शुध्यन्ति ते भक्तास्तव कर्मपरायणाः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

—ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ບັນດາພັກຕະຂອງພຣະອົງ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນກັມມະ (ໜ້າທີ່ຕາມທຳນຽມ) ຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ. ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າຕາມຄວາມຈິງ ໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າ.

Verse 63

प्रायश्चित्तं महाभागे येन शुध्यन्ति मानवाः ॥ एकाहारं ततः कृत्वा मासमेकं वरानने ॥

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ປຣາຍັດຈິດຕະ (ການແກ້ບາບ) ທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດບໍລິສຸດ ແມ່ນດັ່ງນີ້: ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຈົ່ງຖືເອກາຫາຣະ ຄື ກິນພຽງມື້ດຽວຕໍ່ມື້ ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ.

Verse 64

यावकान्नं त्रीण्यहानि वायुभक्षो दिनत्रयम् ॥ य एतेन विधानॆन देवि कर्माणि कारयेत् ॥

ສາມມື້ໃຫ້ກິນເຂົ້າຍາວະກະເປັນອາຫານ, ແລະສາມມື້ໃຫ້ເປັນວາຍຸພັກສະ (ອົດອາຫານ ປານດັ່ງດຳລົງດ້ວຍລົມ). ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດປະກອບກັມມະຕາມວິທີການນີ້—

Verse 65

सर्वपापप्रमुक्तश्च मम लोकं स गच्छति ॥

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ບຸກຄົນນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 66

धरण्युवाच ॥ यन्मां त्वं भाषसे नाथ आचारस्य व्यतिक्रमम् ॥ उपस्पृश्य समाचारं रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥

ພຣະທຣະນີກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະນາຖ! ເມື່ອພຣະອົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າເຖິງການລ່ວງລະເມີດອາຈາຣະ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງອະທິບາຍພິທີອັນລັບຂອງການປະຕິບັດທີ່ຖືກຕ້ອງ ຄື upaspṛśya—ການສຳຜັດເພື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ

Verse 67

त्रीणि वारान्स्पृशेत्तत्र शिरो ब्रह्मणि संस्थितः ॥ त्रीणि वारान्पुनस्तत्र उभे ते कर्णनासिके ॥

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຈິດຕັ້ງມັ່ນໃນການລະລຶກເຖິງພຣະພຣະມັນ ພຶງສຳຜັດສີສະສາມຄັ້ງ; ແລ້ວທີ່ນັ້ນອີກ ພຶງສຳຜັດສາມຄັ້ງທັງສອງຫູ ແລະ ຮູດັງທັງສອງ

Verse 68

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो मम ये च मते स्थिताः ॥ अनेन विधिना कृत्वा प्रायश्चित्तं यशस्विनि ॥

ຈະເປັນພຣາຫມະນະ ກະສັດຕຣິຍະ ຫຼື ໄວສະຍະ—ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຄຳສອນຂອງເຮົາ—ເມື່ອໄດ້ປະກອບປຣາຍັດຈິຕຕະຕາມວິທີນີ້ແລ້ວ, ໂອ້ ຜູ້ມີກຽດ—

Verse 69

जातं मे विह्वलं चित्तं न स्थिरं जायते क्वचित् ॥ यत्त्वया भाषितं हीदं भक्तानां च दुरासदम् ॥

ໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກະວົນກະວາຍ ບໍ່ອາດຕັ້ງມັ່ນໄດ້ໃນທີ່ໃດເລີຍ; ແລະສິ່ງທີ່ພຣະອົງກ່າວນີ້ ກໍຍາກຈະບັນລຸ ແມ່ນແຕ່ສຳລັບຜູ້ມີພັກຕິ

Verse 70

ततो मां भाषते ब्रह्मन् विष्णुर्मायाकरण्डकः ॥ क्रुद्धा भागवता ब्रह्मन् येन शुद्ध्यन्ति किल्बिषात् ॥

ແລ້ວພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືມາຍາອັນອັດສະຈັນ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ບັນດາຜູ້ພັກດີ ເມື່ອໂກດກໍຍັງເປັນເຫດໃຫ້ຊໍາລະບາບໄດ້”

Verse 71

मत्पूजनं विधानॆन यदीच्छेत् परमाṃ गतिम् ॥ ये मां देवि यजिष्यन्ति क्रोधं त्यक्त्वा जितेन्द्रियाः ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະນາຄວາມສໍາເລັດສູງສຸດ ໂດຍບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ, ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ຈະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າໂດຍລະຄວາມໂກດ ແລະຊະນະອິນທຣີ ຈຶ່ງເໝາະສົມກັບທາງນັ້ນ

Verse 72

वीरासनविधींश्चैव कारयेत् सप्त सप्त च ॥ चतुर्थं भक्ष्यमेकेन मासेन घृतपायसम् ॥

ຄວນປະຕິບັດວິທີທ່າວີຣາສະນະຕາມກໍານົດ—ເຈັດ ແລະອີກເຈັດ (ເທື່ອ/ຊຸດ) ໃນວາລະທີສີ່ ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ອາຫານທີ່ຖວາຍແລະກິນແມ່ນ ghṛta-pāyasa ຄືຂ້າວນົມປຸງເນີຍໃສ