Adhyaya 133: Expiations for ritual-time impurity and the offense of defecation/urination in a sacred context
Pūjāsāmāyika-gūdra-vāpūrīṣotsarjana-prāyaścitta
Ritual-Manual (Prāyaścitta) / Ethical-Discourse (Purity and Social Conduct)
ອັດທະຍາຍ 133 ເປັນບົດສົນທະນາແນວສອນທຳ ທີ່ພຣະວະຣາຫະຊີ້ແຈງ “ປຣາຍະຊິຕຕະ” (ວິທີຊົດໃຊ້ບາບ/ຊຳລະມົນທິນ) ສຳລັບຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດໃນເວລາບູຊາ ແລະຄວາມຜິດຈາກການຂັບຖ່າຍອຸຈະລະ/ປັດສາວະໃນບ່ອນຫຼືບົດບາດອັນສັກສິດ. ພຣະອົງກ່າວວ່າການໄດ້ສຳຜັດຫຼືເຂົ້າໃກ້ພຣະອົງ ຊ່ວຍປົດປ່ອຍຈາກຄວາມຜິດທີ່ກ່ຽວກັບການກະທຳທາງກາຍອັນສຳພັນກັບວາຕະ ແລ້ວອະທິບາຍຜົນກຳເປັນການເກີດເປັນສັດ ແລະໂທດໃນນະລົກເຣົາຣະວະ ສຳລັບຜູ້ຝ່າຝືນວິໄນແຕ່ອ້າງຕົນວ່າຍຶດຖືພິທີ. ພຣະປຣິຖວີຖາມເຖິງຄວາມໜັກເບົາຂອງບາບຂອງຜູ້ສັດທາຕໍ່ “ກັມມະ” ຂອງພຣະວະຣາຫະ ແລະຂໍວິທີຊຳລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ບູຊາ. ພຣະວະຣາຫະຕອບດ້ວຍຂໍ້ປະຕິບັດແກ້ໄຂ ເຊັ່ນ ຕະປະສະຍາທີ່ກ່ຽວກັບໄຟ ແລະກົດລະບຽບການນອນ/ທີ່ນອນ ພ້ອມສະຫຼຸບວ່າວິໄນທີ່ຖືກຕ້ອງຈະຟື້ນຄືນຄວາມບໍລິສຸດ ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຜິດ ແລະນຳໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດສອດຄ່ອງກັບໂລກ/ທາມຂອງພຣະວະຣາຫະ ເປັນແນວທາງຈິຣິຍະທຳແຫ່ງການສຳລວມກາຍ ແລະຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄວາມສັກສິດຂອງແຜ່ນດິນ
Primary Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 133
Verse 1
अथ पूजासामयिकगुदरवपुरीषोत्सर्जनयोः प्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ स्पृशमानेन मां भूमे वातकर्म प्रमुच्यते ॥ एवं च पुरुषो युक्तो वायुपीडितमानसः ॥
ບັດນີ້ (ຈະກ່າວເຖິງ) ປຣາຍັດຈິຕຕະ ສຳລັບຄວາມຜິດທີ່ກ່ຽວກັບການບູຊາຕາມເວລາທີ່ກຳນົດ, ອາການທ້ອງຜິດປົກກະຕິ, ແລະການຂັບຖ່າຍອຸຈະລະ. ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ໂອ ພູມິ (ແຜ່ນດິນ), ດ້ວຍການແຕະຕ້ອງເຮົາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກອາການກາຍທີ່ກ່ຽວກັບວາຕະ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຈິດຖືກວາຍຸກົດດັນ ຈະກັບສູ່ຄວາມສົມດຸນອັນຖືກຕ້ອງ”
Verse 2
मक्षिका पञ्च वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि मूषकः ॥ श्वा चैव त्रीणि वर्षाणि कूर्मो वै जायते नव ॥
(ຜູ້ນັ້ນ) ເກີດເປັນແມງວັນ 5 ປີ; ເປັນໜູ 3 ປີ; ເປັນໝາ 3 ປີ; ແລະແທ້ຈິງ ເກີດເປັນເຕົ່າ 9 ປີ
Verse 3
एष वै तापनं देवि मोहनं मम सांप्रतम् ॥ यो वै शास्त्रं विजानाति मम कर्मपरायणः ॥
ໂອ ເທວີ, ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນປັດຈຸບັນຂອງຂ້າ ທີ່ທັງເຜົາໃຫ້ຮ້ອນເພື່ອຂັດເກົາ ແລະທັງເຮັດໃຫ້ເກີດມົວໝອງ; ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງຊາສະຕຣະ (śāstra) ຢ່າງແທ້ ແລະອຸທິດຕົນໃນວິນັຍແຫ່ງກຳທີ່ຂ້າກໍານົດ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ພຶງພາກຳຂອງຂ້າ.
Verse 4
श्रुत्वा वाक्यं हृषीकेशं प्रत्युवाच वसुंधरा ॥ धरण्युवाच ॥ अतुलं लभते पापं तव कर्मपरायणः ॥
ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງ ຫຣິສີເກສ (Hṛṣīkeśa) ແລ້ວ ວະສຸນທະຣາ ໄດ້ຕອບກັບ. ພຣະທຣະນີກ່າວວ່າ: “ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນວິນັຍກຳທີ່ທ່ານກໍານົດ ຍ່ອມຮັບບາບອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້”
Verse 5
तस्य देव सुखार्थाय विशुद्धिं वक्तुमर्हसि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु कार्त्स्न्येन मे देवि कथ्यमानं मया अनघे ॥
ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫວັດດີຂອງຜູ້ນັ້ນ ໂອ ເທວະ, ທ່ານຄວນກ່າວວິທີຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ສຣີວະຣາຫະ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂອ ເທວີ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ສິ່ງທີ່ຂ້າຈະກ່າວ”
Verse 6
अपराधमिमं कृत्वा सन्तरेद्येन कर्मणा ॥ पावकेन दिनं त्रीणि नक्तानि च पुनस्त्रयः ॥
ເມື່ອໄດ້ກະທໍາອາປະຣາດນີ້ແລ້ວ ຄວນຂ້າມພົ້ນດ້ວຍກຳໃດ?—ໂດຍໄຟ: ສາມວັນ ແລະອີກສາມຄືນ
Verse 7
कर्म चैवं ततः कृत्वा स च मे नापराध्यति ॥ सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥
ເມື່ອຕໍ່ມາໄດ້ປະຕິບັດກຳນັ້ນຕາມນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ລ່ວງລະເມີດກົດຂອງຂ້າອີກ; ລະທິ້ງຄວາມຜູກພັນທັງປວງ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າ
Verse 8
एतत्ते कथितं भद्रे महाकर्मापराधिनः ॥ दोषं चैव गुणं चैव यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥
ໂອ ຜູ້ດີງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ ກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ກໍ່ອາຊະຍາກຳຫນັກໃນການປະຕິບັດ: ທັງໂທດແລະຄຸນ ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມ.
Verse 9
शृणु तत्त्वेन मे भूमे कथ्यमानं मया अनघे ॥ पुरीषं मुच्यते यस्तु मम कर्म समाचरन् ॥
ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງ ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ: ຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມກຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳນົດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ.
Verse 10
प्रायश्चित्तं वदाम्यत्र येन मुच्येत किल्बिषात् ॥ मम कर्मपरिभ्रष्टो विह्वलेनान्तरात्मना ॥
ຢູ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງການຊົດໃຊ້ບາບ (ປຣາຍັດຈິຕຕະ) ທີ່ເຮັດໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຜິດ; ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຫຼຸດຈາກວິໄນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳນົດ ແລະຈິດໃນຫວັ່ນໄຫວ.
Verse 11
एकां जलमयीं शय्यामेकामाकाशशायिनीम् ॥ एवं कृत्वा विधानं तु सोऽपराधात्प्रमुच्यते ॥
ຄວນປະຕິບັດການນອນເທິງທີ່ນອນແຫ່ງນ້ຳໜຶ່ງຄັ້ງ ແລະການນອນໃນທີ່ໂລ່ງກາງແຈ້ງໜຶ່ງຄັ້ງ; ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີການນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຜິດໂດຍສົມບູນ.
Verse 12
एतत्ते कथितं भद्रे पुरीषं यः समुत्सृजेत् ॥ मद्भक्तेषु विशालाक्षि अपराधविनिश्चयः ॥
ໂອ ຜູ້ດີງາມ, ນີ້ໄດ້ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ: ກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ໂຍນຂອງສົກປົກ/ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດໃສ່ຜູ້ພັກຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ໂອ ຜູ້ມີຕາກວ້າງ—ນີ້ແມ່ນການວິນິດໄສແຫ່ງຄວາມຜິດນັ້ນ.
Verse 13
दिव्यवर्षसहस्रं तु रौरवे नरके वसेत् ॥ पुरीषं भक्षयेत्तत्र मम कर्मपरायणः ॥
ເຂົາຈະຢູ່ໃນນະລົກ ຣາວະຣະ ເປັນເວລາພັນປີທິບ; ທີ່ນັ້ນເຂົາຈະກິນອາຈົມ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນພິທີກຳຂອງເຮົາກໍຕາມ।
Frequently Asked Questions
The text frames bodily restraint and respect for ritual-terrestrial sanctity as ethical obligations: violations involving impurity and waste-discharge are treated as aparādha requiring prāyaścitta, and disciplined corrective observances are presented as restoring moral-ritual order and social conduct.
The chapter does not specify tithi, lunar month, or seasonal timing. It does, however, quantify durations for observances and consequences (e.g., three days/nights in certain austerities; multi-year animal-rebirth durations; and a thousand divine years in Raurava).
By staging Bhūmi/Pṛthivī as the questioning interlocutor and linking impurity (especially waste-discharge) to moral fault, the narrative implies that bodily waste management is not merely private but impacts the sanctity of the Earth; prāyaścitta functions as a mechanism to re-stabilize the human–terrestrial relationship through regulated conduct.
No royal lineages, dynastic lists, or named sages are referenced in this passage. The only explicit figures are Varāha and Bhūmi (Vasundharā/Dharaṇī), with cosmological reference to Raurava (naraka).
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.