Adhyaya 131: Expiation for Chewing the Tooth-stick (Dantakāṣṭha)

Verse 1

अथ दन्तकाष्ठाचर्वणप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ दन्तकाष्ठमचरवित्वा यो हि मामुपसर्पति ॥ पूर्वकालकृतं कर्म तेन चैकेन नश्यति

ບັດນີ້ ວ່າດ້ວຍການໄຖ່ບາບເກືອບກັບການຂົມໄມ້ຂັດແຂ້ວ. ສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ຜູ້ໃດເຂົ້າມາຫາເຮົາໂດຍບໍ່ໄດ້ຂົມໄມ້ຂັດແຂ້ວ ດ້ວຍການກະທຳພຽງຢ່າງດຽວນັ້ນ ກຳທີ່ເຄີຍເຮັດໃນການກ່ອນຍ່ອມຖືກທຳລາຍ”

Verse 2

नारायणवचः श्रुत्वा पृथिवी धर्मसंश्रितः ॥ विष्णुभक्तसुखार्थाय हृषीकेशमुवाच ह

ເມື່ອໄດ້ຍິນວັຈນະຂອງນາຣາຍະນະ ປຣຶຖະວີ—ຜູ້ອາໄສທຳມະ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຫຣຶສີເກສະ ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ວິສນຸ.

Verse 3

धरण्युवाच ॥ सर्वकालकृतं कर्म क्लेशेन महताऽनघ ॥ कथमेकापराधेन सर्वमेव प्रणश्यति ॥

ພຣະທຣະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ! ກຳທີ່ສະສົມມາດົນນານ ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມລຳບາກຫນັກ ຈະຖືກທຳລາຍໝົດໄດ້ດ້ວຍຄວາມຜິດພຽງຄັ້ງດຽວແນວໃດ?”

Verse 4

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु सुन्दरी तत्त्वेन कथ्यमानं मयाऽनघे ॥ येन चैका पराधेन पूर्वकर्म प्रणश्यति ॥

ພຣະສີວຣາຫະກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ນາງຜູ້ງາມ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຕາມຫຼັກທັດສະນະວ່າ ຄວາມຜິດພຽງຄັ້ງດຽວເຮັດໃຫ້ກຳເກົ່າພິນາດໄດ້ແນວໃດ”

Verse 5

मनुष्यः किल्बिषी भद्रे कफपित्तसमन्वितः ॥ पूयशोणितसम्पूर्णं दुर्गन्धि मुखमस्य तत् ॥

“ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ມະນຸດຖືກເປື້ອນໂດຍຄວາມຜິດ; ມີເສມະແລະນ້ຳດີປະກອບ. ປາກຂອງເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍໜອງແລະເລືອດ ແລະມີກິ່ນເໝັນ”

Verse 6

तत्सर्वबीजं नश्येत दन्तकाष्ठस्य भक्षणात् ॥ शुद्धिर्भागवती चैव आचारेण विवर्जिता ॥

“ດ້ວຍການກິນໄມ້ຂັດແຂ້ວ ເມັດພື້ນຖານນັ້ນທັງໝົດຍ່ອມພິນາດ; ແລະເມື່ອຂາດອາຈາຣະ ຄືຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ ຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງພາຄະວະຕະ—ຄວາມຜ່ອງໃສແຫ່ງພັກຕິ—ກໍຖືກຕັດອອກ”

Verse 7

धरण्युवाच ॥ दन्तकाष्ठमखादित्वा यः कर्माणि करोति ते ॥ प्रायश्चित्तं च मे ब्रूहि येन धर्मो न नश्यति ॥

ພຣະທຣະນີກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ກິນໄມ້ຂັດແຂ້ວ ແຕ່ຍັງເຮັດພິທີກຳເຫຼົ່ານັ້ນ ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງປຣາຍັດຈິຕຕະ (ການແກ້ບາບ) ທີ່ເຮັດໃຫ້ທັມມະບໍ່ພິນາດ”

Verse 8

श्रीवराह उवाच ॥ एवमेतन्महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ कथयिष्यामि हीदं ते यथा शुध्यन्ति मानवाः ॥

ພຣະສີວຣາຫະຕັດວ່າ: “ເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້ ໂອ ນາງຜູ້ມີພາກດີ ຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມເຮົາ. ເຮົາຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ມະນຸດຈະບໍລິສຸດໄດ້ແນວໃດ”

Verse 9

आकाशशयनं कृत्वा दिनानि द्वे च पञ्च च ॥ अभुक्तदन्तकाष्ठाश्च एवं शुध्यन्ति मानवाः ॥

“ເມື່ອປະຕິບັດ ‘ນອນກາງແຈ້ງ’ ສອງມື້ ຫຼື ຫ້າມື້ ແລະງົດເວັ້ນການໃຊ້/ຄຽວໄມ້ຂັດແຂ້ວ (ດັນຕະກາດຖະ) ດັ່ງນີ້ມະນຸດຈຶ່ງບໍລິສຸດ”

Verse 10

कुतस्तस्यापराधोऽस्ति एवमेव न संशयः ॥

“ໃນກໍລະນີຂອງລາວ ຈະມີຄວາມຜິດໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນດັ່ງນັ້ນແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 11

एवं ते कथितं भद्रे दन्तकाष्ठस्य भक्षणम् ॥ य एतेन विधानेन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥

“ໂອ ນາງຜູ້ດີ (ພັດເຣ) ເລື່ອງການກິນ/ໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ (ດັນຕະກາດຖະ) ເຮົາໄດ້ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດ ປຣາຍັດຈິດຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ຕາມວິທີນີ້…”