Adhyaya 128: Rites for the comb, collyrium, and mirror; initiations for the four social orders; and the Gaṇāntikā vow/insignia

Verse 1

अथ कङ्कटाञ्जनदर्पणम्॥ श्रीवराह उवाच॥ क्षत्रियस्य प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे॥ त्यक्त्वा प्रहरणान्सर्वान्यत्किञ्चित्पूर्वशिक्षितम्॥

ບັດນີ້ (ເລີ່ມ) ພາກທີ່ເອີ້ນວ່າ “ກັງກະຕາຍັນຊະນະດັຣປະນະ”. ພຣະສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເຮົາຈະອະທິບາຍວິທີສຳລັບກະສັດຕຣິຍະ; ຈົ່ງຟັງ. ເມື່ອວາງອາວຸດທັງປວງ ແລະສິ່ງໃດໆທີ່ເຄີຍຝຶກມາກ່ອນ (ວິໄນການຮົບ) ລົງແລ້ວ…”

Verse 2

पूर्वमन्त्रेण मे भूमे तस्य दीक्षां च कारयेत्॥ मया च पूर्वमुक्तानि यानि संसारकाणि च॥

“ດ້ວຍມົນຕຣາກ່ອນນັ້ນ ໂອ ພູມິ ພຶງໃຫ້ເຮັດພິທີດີກສາ (ການເຂົ້າຮັບພິທີ) ແກ່ເຂົາ; ແລະຄຳສອນເກືອບກ່ຽວກັບຊີວິດໂລກີທີ່ເຮົາເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ ກໍພຶງນຳມາປະຕິບັດດ້ວຍ।”

Verse 3

तानि सर्वाणि चानीय एकं वर्ज्यं यशस्विनि॥ न दद्यत्कृष्णसारस्य चर्म तत्र कदाचन॥

“ເມື່ອນຳສິ່ງທັງປວງນັ້ນມາແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ເວັ້ນໄວ້ຢ່າງໜຶ່ງ: ຢ່າໃຫ້ ຫຼື ຢ່າໃຊ້ ໜັງຂອງກຣິສະນະສາຣະ (ກວາງດຳ) ທີ່ນັ້ນເດັດຂາດ।”

Verse 4

पालाशं दण्डकाष्ठं च दीक्षायां न तु कारयेत्॥ छागस्य चैव कृष्णस्य चर्म तत्र प्रदापयेत्॥

ໃນພິທີດີກສາ ບໍ່ພຶງເຮັດໄມ້ທ່ອນຖືຈາກໄມ້ປາລາຊະ; ທີ່ນັ້ນພຶງຖວາຍໜັງແບ້ ແລະໜັງແບ້ສີດຳດ້ວຍ

Verse 5

अश्वत्थं दण्डकाष्ठं तु दीक्षायां तदनन्तरम्॥ कृत्वा द्वादशहस्तां तु वेदिं तत्रोपलेपयेत्॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພິທີດີກສາ ພຶງໃຊ້ໄມ້ທ່ອນຖືຈາກໄມ້ອັສວັດຖະ ເມື່ອສ້າງເວທີ (ແທ່ນບູຊາ) ຍາວສິບສອງສອກແລ້ວ ພຶງສາດ/ສະເມີຍທາໃຫ້ເປັນລຽບຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 6

सर्वं ममोक्तं कर्त्तव्यं यच्च मे पूर्वभाषितम्॥ एवं क्षत्रियदीक्षायां सर्वं सम्पाद्य यत्नतः॥

ທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລະທີ່ເຮົາເຄີຍປະກາດໄວ້ກ່ອນ ລ້ວນເປັນສິ່ງຄວນປະຕິບັດ ດັ່ງນັ້ນ ໃນພິທີດີກສາຂອງກະສັດຕຣິຍະ ເມື່ອຈັດຕຽມທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມພາກເພຍແລ້ວ…

Verse 7

चरणौ मम संगृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्॥

ເມື່ອກຸມພຣະບາດຂອງເຮົາແລ້ວ ພຶງສະດຸດມົນຕຣານີ້

Verse 8

मन्त्रः—त्यक्तानि विष्णो शस्त्राणि त्यक्तं सर्वं क्षत्रियकर्म सर्वम्॥ त्यक्त्वा देवं विष्णुं प्रपन्नोऽथ संसाराद्वै जन्मनां तारयस्व॥

ມົນຕຣາ: “ໂອ ພຣະວິສນຸ ອາວຸດທັງຫຼາຍໄດ້ວາງລົງແລ້ວ; ໜ້າທີ່ຂອງກະສັດຕຣິຍະທັງປວງກໍໄດ້ລະແລ້ວ ເມື່ອລະທີ່ພຶ່ງອື່ນ ແລະເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະເທວະວິສນຸແລ້ວ ບັດນີ້ຂໍພຣະອົງໂຜດຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກສັງສາຣະ ຈາກວົງຈອນແຫ່ງການເກີດທັງຫຼາຍ”

Verse 9

एवं ततो वचश्चोक्त्वा क्षत्रियो मम पार्श्वतः ॥ उभौ च चरणौ गृहीय इमं मन्त्रमुदीरयेत्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຢືນຢູ່ຂ້າງຂ້ອຍ ພຶງຈັບພຣະບາດທັງສອງ ແລ້ວຈຶ່ງສວດມົນຕຣານີ້

Verse 10

तत एवं वचो ब्रूते सर्वं चैवात्र पूजयेत् ॥ विविधैर्गन्धपत्रैश्च धूपैश्चैव यथोदितम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ພຶງປະກອບພິທີບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຂອງຫອມນານາ ໃບໄມ້ ແລະ ທູບ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 11

यथोक्तेनैव तान्भूमे भोजयेत् तदनन्तरम् ॥ शुद्धान्भागवतांश्चैव एवमेतन्न संशयः

ທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ ລາວພຶງໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກເຂົາຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້ຢ່າງເທັ່ງຕົງ ຄື ບັນດາພາກະວັດຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າ; ດັ່ງນີ້ແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 12

एषा वै क्षत्रिये दीक्षा देवि संसारमोक्षणम् ॥ मत्प्रसादेन कर्तव्यं यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्

ໂອ ເທວີ ນີ້ແທ້ແມ່ນດີກສາຂອງກະສັດຕຣິຍະ ເປັນທາງໃຫ້ພົ້ນຈາກສັງສາຣະ; ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະໜາສິດທິອັນສູງສຸດ ພຶງປະຕິບັດໂດຍອາໄສພຣະປະສາດຂອງຂ້ອຍ

Verse 13

वैश्यस्य चैव वक्ष्यामि शृणु तत्त्वेन सुन्दरि ॥ दीक्षा च यादृशी तस्य यथा भवति सुन्दरि

ແລະບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວິທີຂອງໄວສະຍະ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ ໂອ ຜູ້ງາມ ຕາມຄວາມຈິງວ່າ ດີກສາຂອງເຂົາເປັນແນວໃດ ແລະປະຕິບັດແນວໃດ

Verse 14

त्यक्त्वा तु वैश्यकर्माणि मम कर्मपरायणः ॥ यथा च लभते सिद्धिं तृतीया वर्णसंस्थितिः

ເມື່ອລະທິ້ງໜ້າທີ່ອາຊີບຂອງໄວສະຍະ ແລະຕັ້ງໃຈອຸທິດຕົນຕໍ່ກຳປະຕິບັດທີ່ເຮົາກຳນົດ ເຮົາຈະອະທິບາຍວ່າສະຖານະວັນນະທີສາມບັນລຸສິດທິ (siddhi) ໃນວິນັຍນີ້ແນວໃດ।

Verse 15

सर्वं तत्र समानीय यन्मया पूर्वभाषितम् ॥ दशहस्तां ततः कृत्वा वेदिं वेदविचेतितः

ເມື່ອນຳສິ່ງທັງໝົດທີ່ເຮົາເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນມາຮວບຮວມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດພຶງສ້າງເວທີ (ແທ່ນພິທີ) ໃຫ້ມີຂະໜາດສິບຮັດ (hasta)

Verse 16

लेपयेद्गोमयेनादौ पूर्वन्यायेन तत्र वै ॥ चर्मणापि तु छागस्य स्वगात्रं परिवेष्टयेत्

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ພຶງທາ (ບ່ອນ/ແທ່ນ) ດ້ວຍຂີ້ງົວຕາມກົດເກົ່າ ແລະພຶງຫໍ່ກາຍຂອງຕົນດ້ວຍໜັງແພະດ້ວຍ

Verse 17

उदुम्बरं दन्तकाष्ठं गृहीत्वा दक्षिणे करे ॥ शुद्धभागवतानां च कृत्वा त्रिः परिवर्त्तनम्

ຖືໄມ້ຂັດແຂ້ວຈາກຕົ້ນອຸດຸມພະ (udumbara) ໄວ້ໃນມືຂວາ ແລະເຮັດປະທັກສິນາ (pradakṣiṇā) ຮອບຜູ້ພັກຕະຜູ້ບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າສາມຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນພິທີຕໍ່

Verse 18

जानुभ्यामवनिङ्गत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत्

ເມື່ອຄຸກເຂົ່າລົງໃຫ້ແຕະພື້ນດິນ ແລ້ວ ພຶງສວດມົນຕຣານີ້

Verse 19

मामेवं सोऽपि चोक्त्वा वै मम कर्मप्रसादवान् ॥ गुरोश्च चरणौ गृही इमं मन्त्रं मुदाहरेत् ॥

ເມື່ອເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຜູ້ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກຜົນບຸນແຫ່ງການຮັບໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າ ພຶງຈັບພຣະບາດຂອງອາຈານ ແລ້ວສວດມົນຕຣານີ້।

Verse 20

त्यक्त्वा वै कृषिगोरक्षावाणिज्यक्रयविक्रयम् ॥ लब्धा च त्वत्प्रसादेन विष्णुदीक्षा मयाऽधुना ॥

ເມື່ອລະທິ້ງການເຮັດນາ ການລ້ຽງງົວ ການຄ້າ ແລະການຊື້ຂາຍແລ້ວ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງທ່ານ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບວິດສະນຸ-ດີກສາ (ໄວສະນະວະ) ແລ້ວ।

Verse 21

देवाभिवादनं कृत्वा पुरो भागवतेषु च ॥ पश्चात्तु भोजनं दद्यादपराधबहिष्कृतम् ॥

ເມື່ອຖວາຍນະມັດສະການແດ່ເທວະແລ້ວ ແລະໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະເຈົ້າເປັນອັນດັບທໍາອິດ ຈຶ່ງຄ່ອຍໃຫ້ອາຫານ ໂດຍຕັດອອກສິ່ງທີ່ປົກເປື້ອນດ້ວຍການລ່ວງເກີນ/ຄວາມຜິດ।

Verse 22

एवं दीक्षा तु वैश्यानां मम मार्गानुसारिणाम् ॥ येन मुच्यन्ति सुश्रोणि घोरसंसारसागरात् ॥

ດັ່ງນີ້ແມ່ນດີກສາສໍາລັບພວກໄວສະຍະຜູ້ດໍາເນີນຕາມມາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໂດຍດີກສານີ້ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ພວກເຂົາຈະພົ້ນຈາກມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣະອັນນ່າຢ້ານກົວ।

Verse 23

शूद्रस्यापि प्रवक्ष्यामि मद्भक्तस्य वराङ्गने ॥ यस्तु दीक्षां समासाद्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີອະວະຍະວະອັນປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ (ດີກສາ) ສໍາລັບຊູດຣະຜູ້ເປັນພັກດີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ; ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບດີກສາແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກກິລະບິສະທັງປວງ ຄືຄວາມຜິດແລະມົນທິນ।

Verse 24

सर्वसंस्कारद्रव्याणि मया पूर्वोदितानि च ॥ दीक्षाकामस्य शूद्रस्य शीघ्रं तानि प्रकल्पयेत् ॥

ວັດຖຸສໍາລັບພິທີສັງສະການທັງປວງ ທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ພຶງຈັດຕຽມໃຫ້ໄວ ເພື່ອຊູດຣະ (śūdra) ຜູ້ປາດຖະນາດິກສາ (dīkṣā)។

Verse 25

अष्टहस्तां ततो देवि संलिप्य नीयतां ततः ॥ चर्म नीलस्य छागस्य कल्पयेच्छूद्रयोनये ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ເທວີ ເມື່ອທາ/ຊະໂລມ ພື້ນທີ່ຫຼືອຸປະກອນ ຂະໜາດແປດສອກແລ້ວ ພຶງນໍາອອກໄປຕໍ່ມາ; ແລະພຶງຈັດໜັງແບ້ສີເຂັ້ມໄວ້ ສໍາລັບຜູ້ມີສະຖານະຊູດຣະ

Verse 26

दण्डं च वैष्णवं दद्यात् नीलं वस्त्रं च तस्य वै ॥ एवं गृहीत्वा शूद्रोऽपि दीक्षायाः कारणं परम् ॥

ພຶງມອບໄມ້ທ່ອນໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ແລະຜ້ານຸ່ງຫົ່ມສີເຂັ້ມໃຫ້ເຂົາ; ເມື່ອຮັບໄວ້ແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະກໍເປັນຜູ້ມີຄຸນສົມບັດສູງ ເປັນຫຼັກສໍາລັບດິກສາ

Verse 27

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो लब्धसंज्ञो गतस्पृहः ॥ उभौ तौ चरणौ गृही गुरोर्वै तदनन्तरम् ॥

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ໄດ້ຮັບນາມ/ສັນຍາ (ແຫ່ງດິກສາ) ແລະປາດສະຈາກຄວາມຢາກ ແລ້ວທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຈັບພຣະບາດທັງສອງຂອງຄູອາຈານ

Verse 28

गुरोः प्रसादनार्थाय इमं मन्त्रं मुदाहरेत् ॥

ເພື່ອໃຫ້ຄູອາຈານປິຕິຍິນດີ ພຶງສະແດງອອກມັນຕຣານີ້

Verse 29

मन्त्रः—विष्णुप्रसादे गुह्यं प्रसन्नात्पूर्ववच्च लब्धा चैव संसारमोक्षणाय करोमि कर्म प्रसीद

ມົນຕຣາ: “ດ້ວຍພຣະປະສາດແຫ່ງພຣະວິສນຸ ຄຳສອນອັນລັບນີ້ໄດ້ຮັບມາ ເຊັ່ນເກົ່າ ຈາກຜູ້ມີພຣະເມດຕາ. ເພື່ອພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະ ຂ້າພະເຈົ້າປະກອບພິທີນີ້—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ.”

Verse 30

एतन्मन्त्रं समुच्चार्य कुर्यात्तत्र प्रदक्षिणम् ॥ चतुरश्च यथान्यायं पुनश्चैवाभिवादयेत् ॥

ເມື່ອສວດມົນຕຣານີ້ແລ້ວ ພຶງເຮັດປະທັກສິນາຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ສີ່ຮອບຕາມພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍນະມັດສະການອີກຄັ້ງ

Verse 31

अनन्तरं ततः कुर्याद्गन्धमाल्येन चार्चनम् ॥ भोजयेच्च यथान्यायमपराधविवर्जितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມແລະພວງມາລາ; ແລະພຶງຈັດອາຫານຖວາຍຕາມພິທີ ໂດຍປາສຈາກຄວາມຜິດໃນພິທີ

Verse 32

दीक्षा एषा च शूद्राणामुपचारश्च ईदृशः ॥ चतुर्णामपि वर्णानां दुःखसंसारमोक्षणम्

ນີ້ເປັນດີກສາ (dīkṣā) ສຳລັບຊູດຣະ (Śūdra) ດ້ວຍ ແລະຂໍ້ປະຕິບັດກໍເປັນແນວນີ້; ເປັນວິທີເພື່ອພົ້ນຈາກວົງຈອນສັງສາຣະອັນເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ ສຳລັບວັນນະທັງສີ່

Verse 33

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ चतुर्णामपि वर्णानां यथा छत्रं प्रदीयते

ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກຢ່າງໜຶ່ງແກ່ເຈົ້າ; ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ: ວິທີຖວາຍຈັດຕຣະ (chatra) ເປັນທານ/ເຄື່ອງໝາຍ ສຳລັບວັນນະທັງສີ່

Verse 34

ब्राह्मणे पाण्डुरं छत्रं क्षत्रिये रक्तमेव च ॥ वैश्याय पीतं वै दद्याद्नीलं शूद्राय दापयेत्

ສໍາລັບພຣາຫມັນ ຄວນຖວາຍສະຫຼອງ/ຮົ່ມສີຂາວຈາງ; ສໍາລັບກະສັດຕຣິຍະ ສີແດງ; ສໍາລັບໄວສະຍະ ຄວນຖວາຍສີເຫຼືອງ; ແລະສໍາລັບຊູດຣະ ຄວນໃຫ້ຖວາຍສີຟ້າ/ສີນ້ໍາເງິນ।

Verse 35

सूत उवाच ॥ चातुर्वर्ण्यस्य श्रुत्वा वै सा मही संहितव्रता ॥ वराहं पुनरप्याह नत्वा सा धरणी तदा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງວ່າດ້ວຍວັນນະທັງສີ່ແລ້ວ, ພຣະທຣະນີ—ຜູ້ຮັກສາວຣະຕະດ້ວຍວິໄນ—ໄດ້ກ່າວກັບພຣະວຣາຫະອີກຄັ້ງ; ແລ້ວນາງກໍໂຄ້ງຄໍນົບນ້ອມແລະກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 36

ततो महीवचः श्रुत्वा मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ वराहरूपी भगवानुवाच स महाद्युतिः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະທຣະນີແລ້ວ, ຜູ້ມີສຽງກັງວານດຸດເມກແລະກອງດຸນດຸບີ ຄືພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຮູບພຣະວຣາຫະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວວ່າ।

Verse 37

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन कल्याणि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ सर्वत्र चिन्तनीयोऽहं गुह्यमेव गणान्तिकम्

ສຣີວຣາຫະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງຟັງຕາມຕັດຕະວະ (ຄວາມຈິງ) ໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມເຮົາ. ເຮົາຄວນເປັນທີ່ພິຈາລະນາພາວະນາໄດ້ທຸກແຫ່ງ; ແຕ່ເຮົາແທ້ໆແມ່ນຄວາມລັບ, ໃກ້ຊິດແກ່ວົງໃນຂອງຜູ້ຕິດຕາມ/ຜູ້ຮັບການອຸປະນິຍາຍ।

Verse 38

नारायणवचः श्रुत्वा धरणी शंसितव्रता ॥ हृष्टतुष्टमनास्तत्र श्रुत्वा तच्च महौजसम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງນາຣາຍະນະແລ້ວ, ພຣະທຣະນີ—ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ—ກໍມີໃຈຍິນດີແລະອິ່ມເອມຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນມີມະຫາໂອຊະ (ພະລັງສະຫງ່າ) ນັ້ນ।

Verse 39

शुचिर्भागवतश्रेष्ठा तव कर्मणि नित्यशः ॥ ततः कमलपत्राक्षी भक्ता भक्तेषु वत्सला

ນາງບໍລິສຸດ ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ພັກດີ ແລະມັ່ນຄົງໃນການຮັບໃຊ້ພຣະອົງເປັນນິດ. ແລ້ວນາງຜູ້ມີນັຍນາດຸດໃບບົວ—ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ແລະອ່ອນໂຍນຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ຈຶ່ງກ່າວ/ກະທຳຕໍ່ໄປ.

Verse 40

कराभ्यामञ्जलिं कृत्वा नारायणमथाब्रवीत्

ນາງໄດ້ປະນົມມືທັງສອງເປັນອັນຊະລິ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ນາຣາຍະນະ។

Verse 41

धरण्युवाच ॥ त्वद्भक्तेन महाभाग विधिना दीक्षितेन च ॥ तव चिन्तापरेणात्र किं कर्त्तव्यं च माधव

ທະຣານີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ! ດ້ວຍຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ ຜູ້ໄດ້ຮັບດິກສາຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຕັ້ງໃຈຈົ່ງຈໍາພຣະອົງຢູ່ນີ້—ໂອ ມາຘະວະ ຄວນເຮັດສິ່ງໃດ?”

Verse 42

केन चिन्तयितव्यस्त्वमचिन्त्यो मानुषैः परः ॥ किंच भागवतैः कार्यं यथावित्तं न शक्यते

“ຜູ້ໃດ (ແລະຢ່າງໃດ) ຈຶ່ງຈະພຶງຄິດພິຈາລະນາພຣະອົງໄດ້—ພຣະອົງເປັນຜູ້ອັນມະນຸດຄິດບໍ່ເຖິງ ແລະຢູ່ເທິງກວ່າທຸກສິ່ງ? ແລ້ວບັນດາຜູ້ພັກດີບາກະວະຕະຄວນເຮັດຫຍັງ ເມື່ອການເຮັດຕາມກໍາລັງຂອງຕົນກໍຍັງບໍ່ສາມາດ?”

Verse 43

ततो भूम्या वचः श्रुत्वा आदिरव्यक्तसम्भवः ॥ मधुरं स्वरमादाय प्रत्युवाच वसुन्धराम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງ ພູມິ ແລ້ວ ພຣະອາດິ—ຜູ້ເກີດຈາກອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ)—ໄດ້ຮັບເອົາສຽງອ່ອນໂຍນ ແລະຕອບກັບວະສຸນທະຣາ।

Verse 44

श्रीवराह उवाच ॥ देवि तत्त्वेन वक्ष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ येन चिन्तयसि चिन्तां मम कर्मपरायणा

ພຣະສີວຣາຫະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເຮົາຈະອະທິບາຍຕາມຕັດຕະວະ (ຄວາມເປັນຈິງ) ໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ; ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຄິດໄຕ່ຕອງດ້ວຍຄວາມຫ່ວງໃຍ ແລະອຸທິດໃຈໃນກິດຂອງເຮົາ.”

Verse 45

दीक्षितेन तु शुद्धेन मम निश्चितकर्मणा ॥ गृहीतव्यं विशालाक्षि मन्त्रेण विधिनात्र वै

“ແຕ່ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ສິ່ງນີ້ພຶງຖືກຮັບໂດຍຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນກິດທີ່ເຮົາກຳນົດ ໂດຍມັນຕຣາ ແລະຕາມພິທີການອັນຖືກຕ້ອງ.”

Verse 46

यस्तु भागवतो भूत्वा तद्गृह्णाति गणान्तिकाम् ॥ जनस्य दर्शनस्पर्शसंयुक्तां वामसंयुताम्

“ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເຖິງຈະເປັນພາຄະວະຕະ (ຜູ້ອຸທິດຕົນ) ແຕ່ໄປຮັບ ‘ກະນານຕິກາ’ ທີ່ຜູ້ຄົນເຫັນແລະຈັບຕ້ອງໄດ້ ແລະປະສົມກັບຈາຣີດ ‘ຝ່າຍຊ້າຍ’ (ຜິດທາງ) — ຜູ້ນັ້ນກະທຳຜິດ.”

Verse 47

तस्य धर्मो न विद्येत दीक्षा तस्य महाफला ॥ यस्तु गृह्णाति सुश्रोणि मन्त्रपूतां गणान्तिकाम्

“ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ທັມມະບໍ່ປາກົດ; (ແຕ່ກໍ) ດີກສາຂອງເຂົາຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນໃຫຍ່. ແຕ່ຜູ້ໃດ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຮັບກະນານຕິກາທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍມັນຕຣາ—ນັ້ນແຫຼະຖືກຄວນ.”

Verse 48

आसुरी नाम सा दीक्षा यया धर्मः प्रवर्त्तते ॥ यस्माद्गणान्तिकां गुह्यां चिन्तयेच्छुद्धमानसः

“ດີກສານັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ອາສຸຣີ’ ໂດຍດີກສານັ້ນ ທັມມະຈຶ່ງດຳເນີນໄປໃນຮູບແບບນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດພຶງພິຈາລະນາກະນານຕິກາອັນລັບ (ຕາມຄວນ).”

Verse 49

गुह्यां गणान्तिकां यो मां चिन्तयेत्स बुधोत्तमः ॥ जन्मान्तरसहस्राणि चिन्तिता तेन तेन सः

ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫຼາດອັນປະເສີດ ຜູ້ໃດພິຈາລະນາລະລຶກເຖິງເຮົາດ້ວຍພິທີລັບຊື່ «ຄະນານຕິກາ» ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກພະລັງທິບນັ້ນຈື່ຈຳໄວ້ຊ້ຳໆ ຕະຫຼອດພັນໆຊາດກ່ອນຫຼັງ।

Verse 50

ग्रहणस्य प्रवक्ष्यामि यथा शिष्याय दीयते ॥ मन्त्रं लोकसुखार्थाय तच्छृणुष्व वसुन्धरे

ເຮົາຈະອະທິບາຍວິທີ «ການຮັບເອົາ» ນັ້ນ ຕາມທີ່ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ສິດ. ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ຈົ່ງຟັງມັນຕຣານັ້ນ ເພື່ອຄວາມສຸກແລະກຸສົນຂອງໂລກ।

Verse 51

कौमुदस्य तु मासस्य मार्गशीर्षस्य वाप्यथ ॥ वैशाखस्यापि मासस्य शुक्लपक्षे तु द्वादशी

ໃນເດືອນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເກົາມຸດ» ຄືເດືອນມາຣກະສີຣະສະ ດ້ວຍ; ຫຼືອີກຄັ້ງໃນເດືອນໄວສາຂະ: ໃນວັນທວາທະສີ ແຫ່ງປັກສ໌ສວ່າງ (ສຸກລະປັກສ໌)។

Verse 52

कुर्यान्निरामिषं तत्र दिनानि त्रीणि निश्चितः ॥ तस्मिङ्गणान्तिकं ग्राह्यं मम धर्मविनिश्चयात्

ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ ພຶງຮັກສາການຖືສິນ/ອາຫານນິຣາມິສ ຄືບໍ່ກິນເນື້ອ ເປັນເວລາສາມມື້. ແລ້ວຈຶ່ງພຶງຮັບ «ຄະນານຕິກາ» ຕາມການວິນິດໄຊທາງທຳຂອງເຮົາ।

Verse 53

ममाग्रतो वरारोहे प्रज्वाल्य च हुताशनम् ॥ कुशैरास्तरणं कृत्वा स्थापयित्वा गणान्तिकम्

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຕໍ່ໜ້າເຮົາ ເມື່ອຈຸດໄຟບູຊາໃຫ້ລຸກໂຊນແລ້ວ ແລະປູຮອງດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ ຈຶ່ງພຶງຕັ້ງ «ຄະນານຕິກາ» ໄວ້

Verse 54

मन्त्रः— या धारिता पूर्वपितामहेन ब्रह्मण्यदेवेन भवोद्भवेन ॥ नारायणाद्दक्षिणगात्रजातां हे शिष्य गृह्णीष्व स वै त्वमेव

ມັນຕຣາ: ‘ພະລັງ/ສັກຕິ ທີ່ປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ, ທ່ານຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣະຫມັນ, ຜູ້ເກີດຈາກພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ເຄີຍຖືຮັກສາ—ຜູ້ເກີດຈາກຂ້າງຂວາຂອງນາຣາຍະນະ—ໂອ ສິດ, ຈົ່ງຮັບໄວ້; ແທ້ຈິງນັ້ນແມ່ນເຈົ້າເອງ।’

Verse 55

तत एतेन मन्त्रेण गुरुर्गृह्य गणान्तिकम् ॥ शिष्याय दत्त्वा स्निग्धाय इमं मन्त्रमुदीरयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ອາຈານໄດ້ນຳ “ຄະນານຕິກາ” ໄປໃກ້ກຸ່ມຄະນະ ແລ້ວມອບໃຫ້ສິດຜູ້ມີຄວາມເມດຕາ-ສັດທາ ແລະພຶງສະທາຍມັນຕຣາຕໍ່ໄປນີ້

Verse 56

मन्त्रः— नारायणस्य दक्षिणगात्रजातां स्वशिष्य गृह्णीष्व समयेन देवीम् ॥ एतद्विचिन्त्यापर एव भूत्वा भवे पुनर्भावनमेति नैव

ມັນຕຣາ: ‘ໂອ ສິດຂອງຂ້າ, ຈົ່ງຮັບພຣະເທວີຜູ້ເກີດຈາກຂ້າງຂວາຂອງນາຣາຍະນະ ຕາມການແລະພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອພິຈາລະນານີ້ ແລະອຸທິດໃຈແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ໃນສັງສາຣະຍ່ອມບໍ່ກັບໄປສູ່ພົບໃໝ່ (ເກີດໃໝ່) ເລີຍ’

Verse 57

अकर्मण्येन मुच्येत तव कर्मपरायणः ॥ ततो भूम्या वचः श्रुत्वा लोकनाथो जनार्द्दनः

‘ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນກຳທີ່ທ່ານກຳນົດ ຈະພົ້ນຈາກອະກັມ (ການບໍ່ກະທຳ) ແລະໂທດຂອງມັນ’ ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພູມີ ຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຈຶ່ງຕອບ

Verse 58

धर्मसंयुक्तवाक्येन प्रत्युवाच वसुन्धराम्

ພຣະອົງໄດ້ຕອບວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ສອດຄ່ອງກັບທັມມະ

Verse 59

श्रीवराह उवाच ॥ देवी तत्त्वेन वक्ष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ स्नानस्यैवोपचाराणि यानि कुर्वन्ति कर्मिणः ॥

ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເຮົາຈະອະທິບາຍຕາມຫຼັກຕັດຕະວະໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ—ຄື ອຸປະຈາຣ ແລະ ຂໍ້ປະພຶດປະກອບການອາບນ້ຳຊຳລະ ທີ່ນັກປະກອບພິທີກຳປະຕິບັດ.”

Verse 60

वृत्तेष्वेवोपचारेषु जलप्राधानिकेषु च ॥ कङ्कतीं चाञ्जनं चैव दर्पणं चैव सुन्दरी ॥

“ໃນອຸປະຈາຣທີ່ກຳນົດໄວ້—ໂດຍສະເພາະອຸປະຈາຣທີ່ນ້ຳເປັນຫຼັກ—ໂອ ຜູ້ງາມ, ມີການໃຊ້ຫວີ, ອັນຈະນະ (ສີທາຕາ) ແລະ ກະຈົກດ້ວຍ.”

Verse 61

यथा मन्त्रेण दातव्यं तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ स्पृष्ट्वा तु मम गात्राणि क्षौमवस्त्रेण संवृतः ॥

“ວິທີທີ່ຄວນຖວາຍດ້ວຍມົນຕຣາ ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ. ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດອະວະຍະຂອງເຮົາແລ້ວ, ໂດຍຫຸ້ມກາຍດ້ວຍຜ້າລິນິນ…”

Verse 62

अञ्जलौ कङ्कतीं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

“ເມື່ອຖືຫວີໄວ້ໃນອັນຈະລີ (ຝາມືປະນົມ) ກໍຄວນເວົ້າມົນຕຣານີ້”

Verse 63

मन्त्रः — एतां कङ्कतीमञ्जलिस्थां प्रगृह्य प्रसीद नारायण शिरः प्रसाधि हि ॥

ມົນຕຣາ: “ຂໍພຣະອົງຮັບເອົາຫວີນີ້ທີ່ວາງໃນອັນຈະລີ; ໂອ ນາຣາຍະນະ ຂໍຈົ່ງເມດຕາ ແລະ ຈັດແຕ່ງສີສະໃຫ້ງາມເປັນລະບຽບ”

Verse 64

महानुभाव विश्वनेत्रे स्वनेत्रे याभ्यां पश्यसे त्वं त्रिलोकीम् ॥ लोकप्रभो सर्वलोकप्रधान एषो जनमञ्जनं लोकनाथ ॥

ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ໂອ ດວງຕາແຫ່ງສາກົນ; ດ້ວຍດວງຕາຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງຊົງເຫັນໄຕໂລກ. ໂອ ຈອມໂລກ ຜູ້ເປັນປະທານເໜືອທຸກໂລກ; ນີ້ແມ່ນອັນຊະນະ (ຄອລລິເຣຍມອັນສັກສິດ) ສໍາລັບສັດທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂລກ.

Verse 65

ततः संस्नापयेद्देवं मन्त्रेणानेन सुव्रतम् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງອາບນ້ໍາບູຊາແດ່ພຣະເທວະດ້ວຍມັນຕຣານີ້—ໂອ ຜູ້ຖືວັດອັນດີ (ສຸວຣະຕະ)

Verse 66

मन्त्रः — एषा मया माधव त्वत्प्रसादाद्गुरुप्रसादाच्च हि मन्त्रपूजा ॥ प्राप्ता ममैषा वै गणान्तिका च भवेदधर्मो न च मे कदाचित् ॥

ມັນຕຣາ: ໂອ ມາທະວະ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຄູອາຈານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍມັນຕຣານີ້; ແລະການປະຕິບັດນີ້ກໍເກືອບກ່ຽວກັບພວກກະນະ (gaṇa) ຜູ້ຕິດຕາມ. ຂໍໃຫ້ອະທັມບໍ່ເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນເວລາໃດໆ.

Verse 67

मन्त्रः — देवदेव स्नानीयमिदं मम कल्पितं सुवर्णकलशं गृहाण प्रसीद एषोऽञ्जलिर्मया परिकल्पितः स्नाहि स्नाहीति ॥

ມັນຕຣາ: ໂອ ເທວະເທວະ, ເຄື່ອງອາບນ້ໍາບູຊານີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັດເຮັດໄວ້ແລ້ວ; ຂໍພຣະອົງຮັບຄະລະສະທອງຄໍານີ້ ແລະຈົ່ງເມດຕາ. ອັນຈະລີ (ການນ້ອມຖວາຍດ້ວຍຝາມືປະນົມ) ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັດໄວ້; ຂໍພຣະອົງອາບນ້ໍາ, ອາບນ້ໍາເຖີດ.

Verse 68

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນະ” ແລ້ວ ພຶງສະທ້ອນມັນຕຣານີ້

Verse 69

य एतेन विधानॆन मम कर्मणि दीक्षितः ॥ गुरोर्गृहीत्वा महतो मम लोकाय गच्छति ॥ कुशिष्याय न दातव्या पिशुनाय शठाय च

ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບດີກສາໃນກຳຂອງເຮົາຕາມວິທີນີ້ ແລະຮັບຈາກຄູອາຈານຜູ້ໃຫຍ່ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດໂລກຂອງເຮົາ. ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ສິດຊົ່ວ ຜູ້ນິນທາ ຫຼືຜູ້ຫລອກລວງ.

Verse 70

एषा चैव वरारोहे गृहीत्वा गणनान्तिका ॥ सुशिष्याय च दातव्या हस्ते चैव गणान्तिका

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ກະນານັນຕິການີ້ ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຮັບແລ້ວ ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ສິດດີ; ແລະຄວນວາງກະນານຕິການັ້ນໃນມືຂອງສິດນັ້ນ.

Verse 71

रुद्राक्षैरुत्तमा सा तु मध्यमा पुत्रजीवकैः ॥ ज्ञेया कनिष्ठा पद्माक्षैर्देवि ते कथिता मया

ມາລານັ້ນຖືວ່າດີທີ່ສຸດເມື່ອເຮັດດ້ວຍເມັດຣຸດຣາກສະ; ຊັ້ນກາງເຮັດດ້ວຍເມັດປຸດຣະຊີວະ; ແລະຊັ້ນຕ່ຳພຶງຮູ້ວ່າເຮັດດ້ວຍເມັດປັດມາກສະ. ໂອ ເທວີ ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 72

एतत्कश्चिन्न जानाति जन्मान्तरशतैरपि ॥ सर्वलोकहितां शुद्धां मोक्षकामां गणान्तिकाम्

ແທບຈະບໍ່ມີໃຜຮູ້ເລີຍ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານການເກີດມາຫຼາຍຮ້ອຍຊາດ—ກະນານຕິການີ້ອັນບໍລິສຸດ ມຸ່ງເພື່ອໂມກສະ ແລະຖືກກ່າວວ່າເປັນປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ.

Verse 73

नोच्छिष्टः संस्पृशेत् तां तु स्त्रीणां हस्ते न कारयेत् ॥ आकाशे स्थापनं कुर्यान्न च वामेन संस्पृशेत्

ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງມັນໃນສະພາບບໍ່ບໍລິສຸດຫຼັງການກິນ; ບໍ່ຄວນໃຫ້ຢູ່ໃນມືຂອງແມ່ຍິງ. ຄວນວາງໄວ້ໃນທີ່ສູງຈາກດິນ ແລະບໍ່ຄວນແຕະດ້ວຍມືຊ້າຍ.

Verse 74

न दर्शयेच्च कस्यापि चिन्तयित्वा तु पूजयेत् ॥ एतत्ते परमं गुह्यमाख्यातं मोक्षदायकम्

ບໍ່ພຶງເປີດເຜີຍໃຫ້ໃຜເຫັນ; ພຶງບູຊາໂດຍຮັກສາການລະລຶກໄວ້ໃນໃຈ. ຄວາມລັບສູງສຸດນີ້ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ ເປັນຜູ້ໃຫ້ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 75

एवं हि विधिपूर्वेण पालयेत गणान्तिकाम् ॥ विशुद्धो मम भक्तश्च मम लोकं स गच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ ພຶງຮັກສາ “ຄະນານຕິກາ” ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອບໍລິສຸດ ແລະເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 76

एवं विष्णोर्वचः श्रुत्वा धरणी संहितव्रता ॥ प्रत्युवाच परं श्रेष्ठं लोकनाथं महौजसम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະວິສນຸແລ້ວ ທະຣະນີ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວັດຕະປະຕິບັດ—ໄດ້ຕອບກັບພຣະນາຖແຫ່ງໂລກ ຜູ້ປະເສີດສູງສຸດ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 77

दर्पणं ते कथं देयं तन्ममाख्याहि माधव ॥ येन तुष्टो निजं रूपं पश्यसे चिन्तितः प्रभो

ໂອ ມາທະວະ ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຄວນຖວາຍກະຈົກແດ່ພຣະອົງແນວໃດ; ໂດຍວິທີໃດ ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທແລ້ວ ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເມື່ອຖືກລະລຶກພິຈາລະນາ ພຣະອົງຈະສຳແດງຮູບຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 78

धरण्यास्तद्वचः श्रुत्वा वराहः पुनरब्रवीत् ॥ शृणु मे दर्पणविधिं यथावद्देवि सुव्रते

ເມື່ອວຣາຫະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງທະຣະນີແລ້ວ ກໍໄດ້ກ່າວອີກວ່າ: “ໂອ ເທວີຜູ້ມີວັດຕະອັນດີ ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາເຖິງວິທີກະຈົກ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວນ”

Verse 79

नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ।

ເມື່ອໄດ້ກ່າວວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນະ” ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນສວດມັນຕຣານີ້ຕໍ່ໄປ।

Verse 80

य एतेन विधानॆन मम कर्मपरायणः ॥ करोति मम कर्माणि तारितं कुलसप्तकम् ।

ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດຕົນຕໍ່ໜ້າທີ່ທີ່ເຮົາກຳນົດ ແລະປະກອບພິທີຂອງເຮົາຕາມວິທີນີ້—ສາຍຕະກູນຂອງເຂົາຈົນເຖິງ 7 ຊົ່ວຄົນ ຖືກກ່າວວ່າໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ (ສູ່ຄວາມປອດໄພ/ຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 81

एतेन मन्त्रेण वै भूमे उपचारस्तु ईदृशः॥ हृष्टतुष्टेन कर्तव्यॊ यदीच्छेत्परमां गतिम् ।

ໂອ ພູມິ, ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ວິທີການບູຊາປະຄອງ (ອຸປະຈາຣ) ທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນດັ່ງນີ້: ຖ້າປາຖະໜາຄະຕິອັນສູງສຸດ ພຶງກະທຳດ້ວຍໃຈຍິນດີແລະພໍໃຈ।

Verse 82

मन्त्रः— नाहं शस्त्रं देवदेव स्मृशामि परापवादं न च देव ब्रवीमि ॥ कर्म करोमि संसारमोक्षणं त्वया चोक्तमेव वराहसंस्थान ।

ມັນຕຣາ: “ໂອ ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຈັບອາວຸດ; ແລະ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເວົ້ານິນທາຜູ້ອື່ນ. ຂ້າພະເຈົ້າກະທຳກິດເພື່ອຫຼຸດພົ້ນຈາກສັງສາຣະ—ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສອນໄວ້ແທ້, ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນວະຣາຫະ”

Verse 83

मन्त्रः— अहं हि वैश्यो भवन्तमुपागतः प्रमुच्य कर्माणि च वैश्ययोगम् ॥ दीक्षा च लब्धा भगवत्प्रसादात्प्रसीदतां मे भवबन्धमोक्षणम् ।

ມັນຕຣາ: “ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນໄວຊະຍະ ຜູ້ໄດ້ເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ, ລະທິ້ງການກະທຳ ແລະພັນທະອາຊີບແຫ່ງສະພາບໄວຊະຍະ. ແລະການຮັບດີກຊາໄດ້ມາໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພະພຣະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ມີການປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກພັນທະແຫ່ງພະວະ (ການເກີດມີຢູ່) ເຖີດ”

Verse 84

भक्ष्याभक्ष्यं ततस्त्यक्त्वा त्यक्त्वा वै शूद्रकर्म च ॥ एवं वदेत् ततो देवं शूद्रो दीक्षाभिकाङ्क्षिणम् ।

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອລະທິ້ງທັງອາຫານທີ່ຄວນກິນແລະບໍ່ຄວນກິນ ແລະລະທິ້ງກຳມະອາຊີບຂອງຊູດຣະແລ້ວ ຊູດຣະຜູ້ປາຖະໜາດິກສາ ພຶງກ່າວຕໍ່ເທວະດາດັ່ງນີ້។

Verse 85

धरोवाच ॥ श्रुता दीक्षा यथान्यायं चातुर्वर्ण्यस्य केशव ॥ दीक्षितैः किं नु कर्तव्यं तव कर्मपरायणैः ।

ພຣະທຣາ (ແຜ່ນດິນ) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເກສະວະ! ຂ້າໄດ້ຟັງດິກສາຕາມຫຼັກຖືກຕ້ອງສໍາລັບຈາຕຸວັນນະແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບດິກສາ ແລະອຸທິດຕົນຕໍ່ກຳມະທີ່ທ່ານກຳນົດ ຄວນເຮັດຫຍັງ?”

Verse 86

एषा गणान्तिका नाम दीक्षा अङ्गबीजनिःसृता ॥ एतद्गुह्यां महाभागे मम चिन्तां विचिन्तयेत् ।

ດິກສານີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ຄະນານຕິກາ’ ເກີດຈາກພະຍາງຄໍາເມັດ (ບີຊະ) ຂອງອະວະທິພຍ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ພຶງພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດຕໍ່ຄໍາສອນອັນລັບນີ້—ອັນເປັນຄໍາແນະນໍາທີ່ຂ້າໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງແລ້ວ

Verse 87

ततः शिष्यॊ गुरुश्चैव दीक्षितः शुचिरुत्तमः ॥ नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ।

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ສິດແລະຄູບາອາຈານທັງສອງ ເມື່ອໄດ້ຮັບດິກສາແລະບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນະ” ແລ້ວພຶງສວດມົນຕຣານີ້

Verse 88

अञ्जनं कङ्कतीं चैव शीघ्रमेव प्रसादयेत् ॥ ततो जानुस्थितो भूत्वा मम कर्मपरायणः ।

ພຶງຈັດການ/ຕຽມອັນຊະນະ ແລະ ກັງກະຕີ ໃຫ້ພ້ອມໂດຍໄວ ແລ້ວຈຶ່ງຄຸກເຂົ່າຢູ່ ແລະດໍາລົງຄວາມອຸທິດຕົນຕໍ່ກຳມະທີ່ຂ້າກຳນົດໄວ້

Verse 89

उत्तमाष्टाधिकशतं पञ्चाशत्तुर्यमध्यमाः ॥ तदर्धं स्यात्कनिष्ठापि परिमाणेन सुन्दरी ॥

ມາດຕະຖານສູງສຸດແມ່ນ 108; ມາດຕະຖານກາງແມ່ນ 50 ແລະ 3/4. ໂອ ຜູ້ງາມ, ມາດຕະຖານຕ່ຳສຸດແມ່ນ ຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ ຕາມຂະໜາດທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 90

मन्त्रः— श्रुतिर्भागवती श्रेष्ठा श्रुती अग्निद्विजश्च तव मुखं नासेऽश्विनौ नयने चन्द्रसूर्यौ मुखं च चन्द्र इव गात्राणि जगत्प्रधानानीमं च दर्पणं पश्य पश्य रूपम् ।

ມົນຕຣາ: ສຣຸຕິພາກະວະຕີແມ່ນສູງສຸດ. ຫູທັງສອງແມ່ນອັກນີ ແລະ ດວິຊ; ໃນດັ່ງມີອັສວິນຄູ່; ໃນຕາມີຈັນທຣາ ແລະ ສຸຣິຍະ; ແລະໃບໜ້າດັ່ງຈັນທຣາ. ອະວະຍະວະເປັນທາດຫຼັກຂອງໂລກ. ຈົ່ງເບິ່ງ, ຈົ່ງເບິ່ງໃນກະຈົກນີ້—ຈົ່ງເຫັນຮູບນັ້ນ.

Verse 91

ममैव शरणं गत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः— शूद्रोऽहं शूद्रकर्माणि मुक्त्वाऽभक्ष्यं च सर्वशः ॥

ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາໃນເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈົ່ງກ່າວມົນຕຣານີ້ວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຊູດຣ; ລະທິ້ງກິດຂອງຊູດຣ ແລະ ລະເວັ້ນອາຫານທີ່ຫ້າມກິນທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ…”

Verse 92

धरण्युवाच ॥ स्नानोपकल्पनान्तेषु किं कर्तव्यं नु माधव ॥ प्रसाधनविधिं चैव केन मन्त्रेण कल्पयेत् ॥

ປຣຶຖິວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ມາຘະວະ, ເມື່ອການກະກຽມເພື່ອອາບນ້ຳສິ້ນສຸດແລ້ວ ຄວນເຮັດຫຍັງ? ແລະຄວນຈັດວິທີການປະດັບກາຍແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍມົນຕຣາໃດ?”