Adhyaya 127: Description of the Brāhmaṇa Initiation Procedure (Dīkṣā-sūtra)

Verse 1

अथ ब्राह्मणदीक्षासूत्रवर्णनम्॥ सूत उवाच॥ एवं धर्मांस्ततः श्रुत्वा बहुमोक्षार्थकारणात्॥ प्रत्युवाच ततो भूमिर्लोकनाथं जनार्दनम्

ບັດນີ້ແມ່ນການພັນລະນາວ່າດ້ວຍສູດ (ຂໍ້ກຳນົດ) ແຫ່ງການດິກສາສຳລັບພຣາຫມະນ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງທຳທັງຫຼາຍ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດເສັ້ນທາງສູ່ໂມກສະຫຼາຍປະການແລ້ວ ພູມິຈຶ່ງຕອບກັບຕໍ່ຈະນາຣະດະນ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ।

Verse 2

अहो प्रभावः क्षेत्रस्य कथ्यमानोऽतिपुष्कलम्॥ अहं भारभराक्रान्ता लघुर्जातास्मि धावती

ອ້າວ! ອຳນາດແຫ່ງເຂດສັກສິດນີ້—ເມື່ອຖືກພັນລະນາ—ຊ່າງອຸດົມຫຼາຍຢ່າງຍິ່ງ. ຂ້ອຍຜູ້ຖືກກົດທັບດ້ວຍພາລະຫນັກ ບັດນີ້ກາຍເປັນເບົາ ແລະເຄື່ອນໄຫວໄດ້ວ່ອງໄວ।

Verse 3

विमोहा च विशुद्धा च शृण्वानाहं त्विमां प्रभो॥ अहं लोकेषु विख्याता मुखात्तव विनिस्सृता

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອຂ້ອຍຟັງຖ້ອຍຄຳນີ້ ຂ້ອຍກໍພົ້ນຈາກຄວາມຫຼົງ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດດ້ວຍ. ຂ້ອຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກທັງຫຼາຍ ເພາະຂ້ອຍໄດ້ອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງທ່ານ।

Verse 4

पुनः पृच्छामि ते देव संशयं धर्मसंहितम् ॥ येन धर्मविधानॆन दीक्षा प्राप्यते पुष्कला ॥

ໂອ ເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມອີກເທື່ອເຖິງຄວາມສົງໄສໃນຄຳຮວບຮວມແຫ່ງທຳມະ: ດ້ວຍວິທີການຕາມບັນຍັດທຳມະປະການໃດ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບດີກຊາອັນສົມບູນແລະມັ່ນຄົງ?

Verse 5

एतन्मे परमं गुह्यं परं कौतूहलं च मे ॥ धर्मसंग्रहणार्थाय तद्भवान्वक्तुमर्हसि ॥

ນີ້ເປັນຄວາມລັບອັນສູງສຸດສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເປັນຄວາມຢາກຮູ້ອັນສູງສຸດດ້ວຍ; ເພື່ອການຮວບຮວມ (ເຂົ້າໃຈ) ທຳມະ ຂໍທ່ານເມດຕາອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງ

Verse 6

ततो महीवचः श्रुत्वा मेघदुन्दुभिनिःस्वनः ॥ वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງມະຫີແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຮູບວະຣາຫະ ຜູ້ມີສຽງດັ່ງເມກແລະກອງດຸນດຸບີ ໄດ້ຕອບກັບວະສຸນທະຣາ

Verse 7

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि मम धर्मं सनातनम् ॥ देवा एतन्न जानन्ति ये च योगव्रते स्थिताः ॥

ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາຕາມຄວາມຈິງ ທຳມະອັນສະນາຕະນະຂອງເຮົາ. ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ຮູ້ ແລະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍກະວຣະຕະກໍບໍ່ຮູ້ເຊັ່ນກັນ

Verse 8

एतं धर्मं वरारोहे माङ्गल्यं मुखनिःसृतम् ॥ अहमेको विजानामि मद्भक्ता ये जना भुवि ॥

ໂອ ວະຣາໂຣເຫ, ທຳມະນີ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະໄຫຼອອກຈາກພຣະໂອດ (ວາຈາ). ເຮົາຜູ້ດຽວຮູ້ມັນ—ແລະຜູ້ຄົນໃນໂລກທີ່ເປັນຜູ້ພັກຕິຕໍ່ເຮົາກໍຮູ້ເຊັ່ນກັນ

Verse 9

यच्च पृच्छसि मे भद्रे दीक्षां भागवतीं कथाम् ॥ तच्छृणुष्व वरारोहे कर्मसंसारमोक्षणम् ॥

ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າ ຄື ຄຳເລົ່າເຖິງພິທີດີກສາ ແບບພາຄະວະຕະ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາງຜູ້ສະໂພກງາມ—ນີ້ແມ່ນອຸບາຍພົ້ນຈາກວົງຈອນສັງສານອັນເກີດຈາກກຳ।

Verse 10

हरन्ति मनुजा येन गर्भसंसारसागरात् ॥ मयि शान्तं मनः कृत्वा तदुत्कृष्टं च सुन्दरि ॥

ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ມະນຸດຖືກນຳຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານ ທີ່ເລີ່ມຈາກການກັບໄປເກີດໃນຄັນ. ເມື່ອເຮັດໃຈໃຫ້ສະຫງົບໃນຂ້າ—ໂອ ນາງງາມ—ນັ້ນແມ່ນວິທີອັນຍອດຢິ່ງທີ່ຖືກຍອມຮັບ।

Verse 11

अभिगच्छेद्गुरुं देवि शाधि शिष्योऽस्मि मां गुरो ॥ तदाज्ञां तु पुरस्कृत्य दीक्षाद्रव्याणथाहरेत् ॥

ໂອ ເທວີ, ຄວນເຂົ້າໄປຫາຄູບາອາຈານ (guru) ແລ້ວກ່າວວ່າ ‘ຂໍໃຫ້ສອນຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນສິດຂອງທ່ານ, ໂອ ຄູບາ’। ແລ້ວຈຶ່ງຍຶດຄຳສັ່ງຂອງຄູບາເປັນຫຼັກ ແລະນຳເຄື່ອງສຳລັບພິທີດີກສາມາ।

Verse 12

लाजा मधु कुशाश्चैव घृतं चामृतसन्निभम् ॥ गन्धं सुमनसो धूपं दीपं प्रापणकादिकम् ॥

ລາຈາ (ເຂົ້າພອງ), ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ຫຍ້າກຸສະ; ນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghṛta) ດຸດອມຣິຕະ; ເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ທູບ ປະທີບ ແລະ ເຄື່ອງນະເວດຍ໌ເຊັ່ນ prāpaṇaka ແລະອື່ນໆ।

Verse 13

कृष्णाजिनं च पालाशं दण्डं चैव कमण्डलुम् ॥ घटं वासः पादुके च शुक्लयज्ञोपवीतकम् ॥

ແລະ ໜັງກວາງດຳ (kṛṣṇājina), ໄມ້ທ່ອນຖືຈາກໄມ້ປະລາສະ (palāśa), ພ້ອມທັງ ກະມັນດະລຸ (kamaṇḍalu) ພາຊະນະນ້ຳ; ໝໍ້ (ghaṭa), ຜ້າ, ປາດຸກາ (pādukā) ແລະ ຍັຊໂຍປະວີຕະສີຂາວ (ສາຍສັກສິດ)។

Verse 14

यन्त्रिकामर्घपात्रं च चरुस्थालीं सदर्विकाम् ॥ तिलव्रीहियवांश्चैव विविधं च फलोदकम्

ແລະ (ພຶງນໍາມາ) ເຄື່ອງປະກອບພິທີ, ພາຊະນະອະຣະຄະຍະ, ໝໍ້ສໍາລັບຫຸງ “ຈະຣຸ” ພ້ອມທັບພີ; ທັງງາ, ເຂົ້າ, ແລະບາເລ, ພ້ອມນໍ້າປຸງດ້ວຍໝາກໄມ້ນານາຊະນິດ.

Verse 15

भक्ष्यभोज्यान्नपानं च कर्मण्यांश्चैव सञ्चयान् ॥ दीक्षिताः यदि भुञ्जन्ति मम कर्मपरायणाः

ຖ້າຜູ້ໄດ້ຮັບດິກສາ—ຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ວິທີປະຕິບັດທີ່ກໍານົດ—ບໍລິໂພກ (ແຕ່) ອາຫານທີ່ກິນໄດ້, ອາຫານສຸກ, ເຂົ້າທັນຍາຫານ, ແລະເຄື່ອງດື່ມ, ພ້ອມທັງເສບຽງທີ່ສະສົມໄວ້ເພື່ອພິທີ…

Verse 16

यानि कानि च बीजानि रत्नानि विविधानि च ॥ काञ्चकादीनि सुश्रोणि तानि शीघ्रमुपाहरेत्

ບັນດາເມັດພັນໃດໆ ແລະຮັດຕະນະທຣັບນານາຊະນິດ, ພ້ອມທັງສິ່ງຂອງເຊັ່ນຄໍາ—ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ—ພຶງນໍາອອກມາຂ້າງໜ້າໂດຍໄວເພື່ອຖວາຍ.

Verse 17

एतान्येवोपहार्याणि गुरुमूले ततः परम् ॥ स्नात्वा मङ्गलसंयुक्तो दीक्षाकामश्च ब्राह्मणः

ສິ່ງຖວາຍເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນຄວນນໍາໄປຖວາຍທີ່ສໍານັກຄູ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອອາບນໍ້າຊໍາລະແລ້ວ ແລະປະກອບດ້ວຍຈາຣີດອັນເປັນມົງຄຸນ, ພຣາຫມະນຜູ້ປາຖະໜາດິກສາພຶງດໍາເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 18

गुरोस्तु चरणौ गृहीत्वा ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ ततस्तु गुर्वनुज्ञातो वेदिं कुर्याच्च पुष्कलाम्

ເມື່ອຈັບຕີນຂອງຄູໄວ້ ລາວພຶງກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດສິ່ງໃດເພື່ອທ່ານ?” ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູ ລາວພຶງສ້າງເວທີ (ແທ່ນບູຊາ) ໃຫ້ກວ້າງຂວາງ.

Verse 19

प्रतिष्ठाप्य विधानॆन धान्योपरीदृढं नवम् ॥ जलेन पूरितं मन्त्रैः पुष्पपल्लवशोभितम्

ເມື່ອໄດ້ປະດິດສະຖານຕາມພິທີ—ພາຊະນະໃໝ່ວາງໃຫ້ໝັ້ນເທິງເມັດທັນຍາ—ເຕີມນ້ຳໃຫ້ເຕັມ ພ້ອມມົນຕຣາ ແລະປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ກັບຍອດອ່ອນສົດໃໝ່।

Verse 20

तस्योपरि तिलैः पूर्णपात्रं स्थाप्य विधानतः ॥ पूजयेनमां गुरुं द्रव्यैः शिष्येणैवोपकल्पितैः

ເທິງນັ້ນ ຕາມພິທີ ພຶງວາງພາຊະນະທີ່ເຕັມດ້ວຍເມັດງາ; ແລະດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ສິດຈັດກຽມເອງ ພຶງບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ—ຄືຄູ (ກຸຣຸ)

Verse 21

तत्रार्चनविधिं कृत्वा गुरुधर्मविनिश्चयः ॥ पूर्वोक्तानि च द्रव्याणि वेदिमध्यमुपाहरेत्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບວິທີອາຣຈະນາ (ບູຊາ) ແລະໄດ້ກຳນົດໜ້າທີ່ຕາມທຳຂອງກຸຣຸແລ້ວ ພຶງນຳເຄື່ອງບູຊາທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ມາວາງໃນກາງແທ່ນບູຊາ

Verse 22

चतुरः कलशान्दद्याच्चतुष्पार्श्वेषु सुन्दरि ॥ वारिपूर्णान्द्विजाञ्छुद्धान्सहकारविभूषितान्

ໂອ ຜູ້ງາມ, ພຶງວາງຄະລະສະ 4 ໃບໄວ້ທັງ 4 ດ້ານ—ເຕັມນ້ຳ ບໍລິສຸດສຳລັບທະວິຊະ—ແລະປະດັບດ້ວຍໃບມະມ່ວງ

Verse 23

सर्वतः शुक्लसूत्रेण वेष्टयेत तथानघे ॥ पूर्णपात्राणि चत्वारि चतुष्पार्श्वेषु स्थापयेत्

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ພຶງພັນລ້ອມທຸກດ້ານດ້ວຍດ້າຍສີຂາວ; ແລະພຶງວາງພາຊະນະທີ່ເຕັມສີ່ໃບໄວ້ທັງສີ່ດ້ານ

Verse 24

एवं मन्त्रं ततः कृत्वा दद्याद्दीक्षाप्रयोजकः ॥ स च मन्त्रो यथान्यायं येन वा तुष्यते गुरुः

ເມື່ອຈັດທຳມົນຕຣາແລ້ວ ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ໃຫ້ດີກສາຄວນມອບມົນຕຣານັ້ນ. ມົນຕຣາພຶງເປັນໄປຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຫຼືເປັນມົນຕຣາທີ່ເຮັດໃຫ້ຄຸຣຸພໍໃຈ.

Verse 25

यथान्यायं च सङ्गृह्य गुरुकर्मविनिश्चितः ॥ प्रपद्यावसथं विष्णोर्दीक्षाणां परिकाङ्क्षिणः

ເມື່ອຮວບຮວມສິ່ງຈຳເປັນຕາມວິທີ ແລະຕັ້ງໃຈແນ່ນອນໃນໜ້າທີ່ຕໍ່ຄຸຣຸແລ້ວ ຜູ້ປາຖະໜາດີກສາຄວນເຂົ້າໄປຫາທີ່ພັກ/ສະຖານສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 26

उपस्पृश्य यथान्यायं भूत्वा पूर्वमुखस्ततः ॥ सर्वांस्तु श्रावयेच्छिष्यान्दीक्षाणार्थं न संशयः

ຫຼັງຈາກຊຳລະຕາມວິທີໂດຍການແຕະນ້ຳ (upaspṛśya) ແລ້ວ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ແລ້ວຄວນໃຫ້ສິດທັງປວງຟັງເພື່ອດີກສາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 27

यस्तु भागवतांदृष्ट्वा स्वयं भागवतः शुचिः ॥ अभ्युत्थानं न कुर्वीत तेनाहं तु विहिंसितः

ຜູ້ໃດແມ່ນແຕ່ຕົນເອງເປັນພາຄະວະຕະຜູ້ບໍລິສຸດ ເມື່ອເຫັນພາຄະວະຕະທັງຫຼາຍແລ້ວບໍ່ລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍຜູ້ນັ້ນເຮົາຖືກກະທົບຈິງໆ (ລະບຽບອັນສັກສິດຖືກລົບຫຼູ່)។

Verse 28

भार्यां प्रियसखीं यस्तु साध्वीं हिंसति निर्घृणः ॥ न तेन तां प्राप्नुवन्ति हिंसका दुष्टयोनिजाः

ຜູ້ໃດທີ່ໃຈຮ້າຍ ທຳຮ້າຍພັນລະຍາຂອງຕົນ—ຜູ້ເປັນເພື່ອນຮັກແລະສະຕຣີຜູ້ມີສິນ (sādhvī)—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບຄຸນຄ່າອັນດີແທ້ຂອງຄວາມສຳພັນນັ້ນ; ຜູ້ຮຸນແຮງຈະເກີດໃນຍົນີ/ພົບພາບອັນຕ່ຳຊ້າ.

Verse 29

ब्रह्मघ्नश्च कृतघ्नश्च गोग्नश्च कृतपातकाः ॥ एताञ्छिष्यान् विवर्जेत उक्ता ये चान्यपातकाः

ຄວນຫຼີກເວັ້ນສິດທິສາວົກແບບນີ້: ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ອະກະຕັນຍູ (ເຮັດຮ້າຍຜູ້ມີພຣະຄຸນ), ຜູ້ຂ້າງົວ, ແລະຜູ້ກະທຳມະຫາບາບ; ພ້ອມທັງຄົນບາບອື່ນໆທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ។

Verse 30

बिल्ववृक्षोदुम्बरौ च तथा चान्ये कदाचन ॥ कर्मण्याश्चैव ये वृक्षा न च्छेत्तव्याः कदाचन

ຕົ້ນບິລວະ ແລະຕົ້ນອຸດຸມພະ ພ້ອມທັງຕົ້ນໄມ້ອື່ນໆ—ໂດຍສະເພາະຕົ້ນໄມ້ທີ່ກ່ຽວກັບພິທີກຳ—ບໍ່ຄວນຕັດເລີຍໃນເວລາໃດໆ।

Verse 31

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं मोक्षधर्मं सनातनम् ॥ भक्ष्याभक्ष्यं च तं शिष्यं वेदितव्यं तदन्तरे

ຖ້າປາດຖະນາສິດທິອັນສູງສຸດ—ທາງທຳແຫ່ງໂມກສະອັນນິລັນດອນ—ໃນເລື່ອງນັ້ນຄວນໃຫ້ສາວົກຮູ້ວ່າ ອັນໃດຄວນກິນ ແລະອັນໃດບໍ່ຄວນກິນ।

Verse 32

करीरस्य वधः शस्तः फलान्यौदुम्बरस्य च ॥ सद्योभक्षा भवत्तेन अभक्ष्या पूतिवासिका

ການຕັດເກັບກະຣີຣະ ແມ່ນຖືກອະນຸຍາດ ແລະຜົນຂອງອຸດຸມພະກໍເຊັ່ນກັນ। ຕາມກົດນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນອາຫານທີ່ກິນໄດ້ທັນທີ; ແຕ່ ປູຕິວາສິກາ ບໍ່ຄວນກິນ।

Verse 33

न भक्षणीयं वाराहं मांसं मत्स्याश्च सर्वशः ॥ अभक्ष्या ब्राह्मणैरेते दीक्षितैश्च न संशयः

ບໍ່ຄວນກິນເນື້ອວຣາຫະ (ໝູປ່າ) ແລະປາທຸກຊະນິດໂດຍທົ່ວໄປ។ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນອະພັກຊະສຳລັບພຣາຫມັນ ແລະຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ (dīkṣita) ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 34

परिवादं न कुर्वीत न हिंसां वा कदाचन ॥ पैशुन्यं न च कर्त्तव्यं स्तैन्यं वापि कदाचन ॥

ບໍ່ພຶງນິນທາຫຼືໃສ່ຮ້າຍ ແລະບໍ່ພຶງກະທຳຄວາມຮຸນແຮງໃນເວລາໃດໆ. ບໍ່ພຶງຊອກຊວນໃຫ້ແຕກແຍກ (ຊອກຊວນດ້ວຍຄຳຮ້າຍ) ແລະບໍ່ພຶງລັກຂໂມຍໃນເວລາໃດໆ.

Verse 35

अतिथिं चागतं दृष्ट्वा दूराध्वानं गतं क्वचित् ॥ संविभागस्तु कर्त्तव्यो येन केनापि पुत्रक ॥

ເມື່ອເຫັນແຂກຜູ້ມາຮອດ ຜູ້ເດີນທາງໄກມາຈາກບ່ອນໃດກໍຕາມ ໂອ້ລູກເອີຍ ພຶງແບ່ງປັນອາຫານຫຼືຊັບພະຍາກອນໃຫ້ ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມທີ່ສາມາດເຮັດໄດ້.

Verse 36

गुरुपत्नी राजपत्नी ब्राह्मणस्त्री कदाचन ॥ मनसापि न गन्तव्या एवं विष्णुः प्रभाषते ॥

ເມຍຂອງຄູ (ກຸຣຸປັດນີ) ເມຍຂອງກະສັດ ແລະເມຍຂອງພຣາຫມັນ—ບໍ່ພຶງເຂົ້າໄປໃກ້ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ ໃນເວລາໃດໆ; ພຣະວິສນຸຕຣັດດັ່ງນີ້.

Verse 37

दृष्ट्वा परस्य भाग्यानि आत्मनो व्यसनं तथा ॥ तत्र मन्युर्न कर्त्तव्यं एवं धर्मः सनातनः ॥

ເມື່ອເຫັນຄວາມໂຊກດີຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະເຫັນຄວາມທຸກຍາກຂອງຕົນເອງດ້ວຍ ໃນຂະນະນັ້ນບໍ່ພຶງບໍ່ມຄວາມໂກຣດ; ນີ້ແມ່ນຫຼັກທຳອັນຖາວອນ.

Verse 38

एवं ततः श्रावयीत दीक्षाकामं वसुन्धरे ॥ छत्रं चोपानहं चैव मनसा चोपकल्पयेत् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມວິທີນີ້ ໂອ້ວະສຸນທະຣາ ພຶງໃຫ້ຜູ້ປາຖະໜາດີກສາ ກ່າວ/ປະກາດຖ້ອຍຄຳຕາມພິທີ; ແລະພຶງຈັດເຕັມໃນໃຈທັງຮົ່ມ ແລະເກີບ.

Verse 39

द्वे द्वे औदुम्बरस्य पत्रे वेदिमध्ये तु स्थापयेत् ॥ क्षुरं चैव वरारोहे जलपूर्णं च भाजनम् ॥

ໃນກາງເວທີບູຊາ ພຶງວາງໃບໄມ້ອຸດຸມພະຣະ (udumbara) ສອງໃບໆ; ແລະ ໂອ້ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ພຶງວາງມີດໂກນ ແລະ ພາຊະນະທີ່ເຕັມນ້ຳດ້ວຍ.

Verse 40

ममावाहनपूर्वं तु मन्त्रेण विधिनार्चयेत् ॥ मन्त्रः— ॐ सप्त सागराश्च सप्तद्वीपानि सप्त पर्वताश्च दश स्वर्गसहस्राश्च समस्ताश्च नमोऽस्तु सर्वास्ते हृदये वसन्ति ॥ यश्चैतद्वर्षति पुनरुन्नमति ॥

ເມື່ອໄດ້ອາວາຫນ (ເຊີນ) ຂ້າພະອົງກ່ອນແລ້ວ ພຶງບູຊາຕາມພິທີດ້ວຍມັນຕຣາ. ມັນຕຣາວ່າ: ‘ໂອມ—ນອບນ້ອມແດ່ ທະເລໃຫຍ່ 7, ທະວີບ 7, ພູ 7, ແລະສະຫວັນ 10,000 ພ້ອມທັງສິ່ງທັງປວງ; ທັງໝົດນັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນຫົວໃຈ’ ແລະ: ‘ຜູ້ໃດເຮັດໃຫ້ນີ້ເກີດຝົນ ຜູ້ນັ້ນຈະລຸກຂຶ້ນອີກ’

Verse 41

ॐ भगवन् वासुदेव ममैतत्साराय युक्तं वराहरूपसृष्टेन पृथिव्यां तु मन्त्रानुस्मरणं च आज्ञापयानुभावनास्माकमाज्ञप्तमनुचिन्तयित्वा भगवन्नागच्छ दीक्षाकामविप्रस्त्वत्प्रसादात्तु दीक्षति ॥

ໂອມ. ໂອ້ ພຣະພະຄະວານ ວາສຸເທວ ຂໍພຣະອົງຊົງມີພຣະບັນຊາໃຫ້ການລະລຶກມັນຕຣາເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນທີ່ຖືກສ້າງໂດຍຮູບວະຣາຫະ ເພື່ອໃຫ້ພິທີນີ້ຂອງຂ້າພະອົງສຳເລັດ. ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສິ່ງທີ່ຖືກບັນຊາແກ່ພວກເຮົາແລ້ວ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ ຂໍພຣະອົງເສດັດມາ; ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ພຣາຫມະນຜູ້ປາຖະນາທີກສາ ຈະໄດ້ຮັບທີກສາ.

Verse 42

एतन्मन्त्रं उदाहृत्य शिरसा जानुभ्यामवनीं गतेन भवितव्यम् ॥

ເມື່ອກ່າວມັນຕຣານີ້ແລ້ວ ພຶງຢູ່ໃນອາການນອບນ້ອມ ໂດຍກົ້ມລົງແຕະພື້ນດ້ວຍສີສະແລະເຂົ່າ (ຄືການກາບແບບສາດຕາງຄະ).

Verse 43

ॐ स्वागतम् स्वागत्वानिति ॥

ໂອມ— “ຍິນດີຕ້ອນຮັບ, ຍິນດີຕ້ອນຮັບແທ້” ດັ່ງນີ້ເວົ້າກັນ.

Verse 44

तत एतेन मन्त्रेण आनयित्वा वसुन्धरे ॥ अर्घ्यं पाद्यं च दातव्यं मन्त्रेण विधिनिश्चयात् ॥

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ເມື່ອໄດ້ອັນເຊີນພິທີດ້ວຍມົນຕຣານີ້ແລ້ວ ພຶງຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແລະ ປາດຍະ (ນ້ຳລ້າງຕີນ) ຕາມວິທີກຳນົດໂດຍມົນຕຣາຢ່າງແນ່ນອນ

Verse 45

मन्त्रः— अकृतघ्ने देवानसुराकृतघ्नरुद्रेण ब्राह्मणाय च लब्धं सर्वमिमां भगवतेऽस्तु दत्तं प्रतिगृह्णीष्व च लोकनाथ ॥

ມົນຕຣາ: “ໂອ ຜູ້ບໍ່ລືມບຸນຄຸນ (ອະກຣິຕຄະນ), ສິ່ງທັງປວງທີ່ພຣາຫມະນໄດ້ຮັບໂດຍຣຸດຣະ ຜູ້ປະຫານເທວະແລະອະສຸຣ—ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນັ້ນຖວາຍແດ່ພຣະພະຄະວານ ໂອ ໂລກະນາຖ ຈົ່ງຮັບເອົາ”

Verse 46

मन्त्रः— एवं वरुणः पातु शिष्य ते वपतः शिरः ॥ जलेन विष्णुयुक्तेन दीक्षा संसारमोक्षणम् ॥

ມົນຕຣາ: “ດັ່ງນີ້ຂໍໃຫ້ວະຣຸນະປົກປ້ອງສີສະຂອງເຈົ້າ ໂອ ສິດ ໃນຍາມທີ່ກຳລັງໂກນ. ດ້ວຍນ້ຳທີ່ປະກອບດ້ວຍພຣະວິສນຸ (ນ້ຳອັນພຣະວິສນຸຊຳລະ) ດີກສາຈຶ່ງເປັນທາງພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະ”

Verse 47

एकस्य कलशं दद्यात्कर्मकारस्य सुन्दरी ॥ निष्कलं तु शिरः कृत्वा शोणितेन विवर्जितम् ॥

ໂອ ຜູ້ງາມ ພຶງມອບກະລະສະ (ໝໍ້ນ້ຳພິທີ) ໜຶ່ງໃບໃຫ້ແກ່ຜູ້ປະກອບພິທີ; ແລະເມື່ອໂກນສີສະໃຫ້ເກົ່າງໝົດແລ້ວ ພຶງໃຫ້ປາສະຈາກເລືອດ

Verse 48

पुनः स्नानं ततः कृत्वा शीघ्रमेव न संशयः ॥ एतस्य विधिवत्कृत्वा दीक्षाकामस्य सुन्दरी ॥

ຈາກນັ້ນອາບນ້ຳອີກຄັ້ງໃຫ້ໄວ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດຕາມວິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ໂອ ຜູ້ງາມ (ພິທີນີ້) ເພື່ອຜູ້ປາຖະໜາດີກສາ

Verse 49

दत्त्वा संसारमोक्षाय सर्वकामविनिश्चितः ॥ जानुभ्यामवनीं गत्वा इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍບູຊາເພື່ອການພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສານ—ດ້ວຍຄວາມແນ່ນອນໃນຈຸດປະສົງທັງປວງ—ໃຫ້ຄຸກເຂົ່າທັງສອງລົງກັບດິນ ແລ້ວຈຶ່ງສວດມົນບົດນີ້।

Verse 50

मन्त्रः— ॐ वेदाम्यहं भागवतांश्च सर्वान् सुदीक्षिताः ये गुरवश्च सर्वे ॥ विष्णुप्रसादेन च लब्धदीक्षा मम प्रसीदन्तु नमामि सर्वान् ॥

ມົນຕຣາ: “ໂອມ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮັບຮູ້ບັນດາພັກຕະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທັງປວງ ແລະຄູອາຈານທັງຫມົດຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາຢ່າງສົມບູນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິສນຸ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບດີກສາ; ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫມົດເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ທຸກທ່ານ.”

Verse 51

नत्वा तु भगवद्भक्तान् प्रज्वाल्य च हुताशनम् ॥ घृतेन मधुमिश्रेण लाजाकृष्णतिलैस्तथा ॥

ເມື່ອນົບນ້ອມແດ່ພັກຕະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຈຸດໄຟບູຊາໃຫ້ລຸກໂຊນແລ້ວ ພຶງຖວາຍອາຮຸຕິດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍໃສຜສົມນ້ຳເຜິ້ງ ແລະດ້ວຍເຂົ້າຄົ່ວ (ລາຈາ) ກັບງາດຳດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 52

सप्तवारांस्ततो दत्त्वा विंशतिं च तिलोदनम् ॥ जानुभ्यामवनीं गत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຖວາຍອາຮຸຕິເຈັດຄັ້ງ ແລະຖວາຍອາຮຸຕິເຂົ້າຜສົມງາອີກຊາວຄັ້ງແລ້ວ ໃຫ້ຄຸກເຂົ່າທັງສອງລົງກັບດິນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວມົນຕຣານີ້।

Verse 53

मन्त्रः— अश्विनौ दिशः सोमसूर्यौ साक्षिमात्रं वयं प्रसन्नाः शृण्वन्तु मे सत्यवाक्यं वदामि ॥

ມົນຕຣາ: “ຂໍໃຫ້ອັສວິນທັງສອງ ທິດທັງປວງ ແລະໂສມາກັບສູຣະຍະ—ເປັນພະຍານ—ຈົ່ງຟັງຂ້າພະເຈົ້າ. ພວກເຮົາສະຫງົບຜ່ອງໃສ; ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຖ້ອຍຄຳສັດຈິງ।”

Verse 54

सत्येन धार्यते भूमिर्भूमिः सत्येन तिष्ठति ॥ सत्येन गच्छते सूर्यो वायुः सत्येन वाति च ॥

ດ້ວຍຄວາມຈິງ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຖືກຄ້ຳຈຸນ; ດ້ວຍຄວາມຈິງ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນ. ດ້ວຍຄວາມຈິງ ພະອາທິດຈຶ່ງເຄື່ອນໄປ, ແລະດ້ວຍຄວາມຈິງ ລົມກໍພັດພາດ້ວຍ.

Verse 55

तिस्रः प्रदक्षिणाः कृत्वा देवं भागवतं गुरुम् ॥ गुरुपादौ तु संगृह्य इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ 3 ຮອບ ຮອບຄູຣຸຜູ້ເປັນພາຄະວະຕະ ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າແລ້ວ ພຶງຈັບພຣະບາດຄູຣຸ ແລະສວດມົນຕຣານີ້

Verse 56

मन्त्रः — गुरुदेवप्रसादेन लब्धा दीक्षा यदृच्छया ॥ यच्चैवापकृतं किञ्चिद्गुरुर्मर्षयतां मम ॥

ມົນຕຣາ: ‘ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຄູຣຸເທວະ ແລະພຣະເຈົ້າ ດ້ວຍວາສະນາດີ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບດີກສາ; ແລະຄວາມຜິດນ້ອຍໆໃດໆທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດ ຂໍໃຫ້ຄູຣຸເມດຕາອະໄພໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ’

Verse 57

एवं प्रसादयित्वा तु शिष्यो मन्त्रेण सुन्दरी ॥ वेदिमध्ये स्थापयित्वा भूत्वा पूर्वमुखस्ततः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ທຳໃຫ້ຄູຣຸພໍໃຈດ້ວຍມົນຕຣາແລ້ວ ໂອ ຜູ້ງາມເລີດ ສິດຈະພຶງວາງ (ສິ່ງ/ຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ) ໄວ້ກາງເວທີບູຊາ ແລ້ວຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະດຳເນີນຕໍ່

Verse 58

शिष्यमेव यतो दृष्ट्वा गृहीत्वा च कमण्डलुम् ॥ शुक्लयज्ञोपवीतं च इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເບິ່ງໄປທີ່ສິດ ແລະຖືກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳພິທີ) ພ້ອມທັງຍັຊໂຍປະວີຕະສີຂາວ (ສາຍສັກສິດ) ແລ້ວພຶງອອກສຽງມົນຕຣານີ້

Verse 59

मन्त्रः — विष्णुप्रसादेन गतोऽसि सिद्धिं प्राप्ता च दीक्षा सकमण्डलुश्च ॥ गृहीत्वा तु कराभ्यां युक्तोऽसि कर्मणा क्रियायां चैव ॥

ມັນຕຣາ: ‘ໂດຍພຣະປະສາດແຫ່ງພຣະວິສນຸ ເຈົ້າໄດ້ໄປຮອດຄວາມສໍາເລັດ; ໄດ້ຮັບດີກສາ ແລະໄດ້ກະມັນດະລຸ. ເມື່ອຮັບໄວ້ດ້ວຍມືທັງສອງ ບັດນີ້ເຈົ້າສົມຄວນສໍາລັບກັມມະ ແລະ ກິຣິຍາ—ພິທີແລະການປະຕິບັດ।’

Verse 60

ततो मुखपदं कृत्वा दीक्षितो गुरुणा तथा ॥ सर्वप्रदक्षिणं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ ‘ມຸຂ-ປະດ’ ແລະໄດ້ຮັບດີກສາຈາກຄູບາອາຈານຕາມຄວນ ພຶງເຮັດປະທັກສິນາໃຫ້ຄົບ ແລ້ວກ່າວມັນຕຣານີ້

Verse 61

अधोऽधो भूत्वा यद्यहं भ्राम्यल्लब्धो गुरुर्विष्णुदीक्षा च लब्धा ॥ तव प्रसादाच्च गुरो यथा च ॥

‘ຖ້າແມ່ນຂ້ອຍຍິ່ງຖ່ອມຕົນລົງ ແລະພະເນຈອນຢູ່ ແຕ່ກໍໄດ້ພົບຄູບາອາຈານ ແລະໄດ້ຮັບດີກສາແຫ່ງພຣະວິສນຸ—ໂດຍພຣະປະສາດຂອງທ່ານ ໂອ້ ຄູບາອາຈານ ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່’

Verse 62

एतेन मन्त्रेण मुखपदं कारयेत् ॥ शौचसेके वै कुर्याद्देवान्तन्तुवाससम् ॥

ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ພຶງໃຫ້ປະກອບ ‘ມຸຂ-ປະດ’। ໃນເວລາຊໍາລະລ້າງແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ (ເສົາຈະ-ເສກະ) ພຶງຈັດແຕ່ງເຄື່ອງນຸ່ງໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍຈົນສຸດທ້າຍ

Verse 63

एवं वै वास आदत्ते गृह्ण वत्स कमण्डलुम् ॥ इमं लोकेषु विख्यातं शोधनं सर्वकर्मसु ॥

ດັ່ງນີ້ແທ້ ລາວຈຶ່ງຮັບເຄື່ອງນຸ່ງ. ‘ຈົ່ງຮັບໄປ ໂອ້ ລູກທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຮັບກະມັນດະລຸ—ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນີ້ ໂດງດັງໃນບັນດາໂລກ ສໍາລັບກັມມະທຸກຢ່າງ’

Verse 64

मधुपर्कं गृहीत्वा च त्विमं मन्त्रं उदीरयेत् ॥ मन्त्रः—गृहाण मधुपर्कं च प्रार्थकाय विशोधनम् ॥

ເມື່ອຮັບເອົາຄຳຖວາຍມະທຸປາຣກະແລ້ວ ພຶງສະດອງມົນນີ້ວ່າ: “ຂໍຈົ່ງຮັບມະທຸປາຣກະ; ນີ້ແມ່ນການຊຳລະໃຫ້ຜູ້ຂໍ.”

Verse 65

ततो गृहीत्वा चरणौ गुरोर्यत्नात्सुतोषयेत् ॥ शिरसा चाञ्जलिं कृत्वा मनश्चैव सुसंयतम् ॥ गुरूपदिष्टं सन्धार्य इमं मन्त्रं उदीरयेत् ॥

ຈາກນັ້ນ ຈັບພຣະບາດຂອງຄູອາຈານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານພໍໃຈດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ກ້ົມສີສະ ແລະປະນົມມື (ອັນຈະລິ) ຄຸ້ມໃຈໃຫ້ສະຫງົບ ຈື່ຈຳຄຳສອນຂອງກູຣູ ແລ້ວພຶງສະດອງມົນນີ້

Verse 66

मन्त्रः—शृण्वन्तु मे भागवतास्तु सर्वे गुरुश्च मे सर्वकामक्षयं चकार ॥ अहं शिष्यो दासभूतस्तथैव देवसमो गुरुश्च मे तथोपपन्नम् ॥

ມົນ: “ຂໍໃຫ້ພາກະວະຕະຜູ້ເລື່ອມໃສທັງປວງຈົ່ງຟັງຂ້າພະເຈົ້າ; ກູຣູຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງສິ້ນໄປສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນສິດ ຢູ່ໃນພາວະດຸດຜູ້ຮັບໃຊ້; ແລະກູຣູຂອງຂ້າພະເຈົ້າເທົ່າດັ່ງເທວະ—ຈຶ່ງເໝາະສົມ”

Verse 67

एषागमे ब्राह्मणस्य दीक्षा भूमे ह्युदाहृता ॥ त्रयाणामथ वर्णानां मम दीक्षाविधीञ्छृणु ॥

ໂອ ແມ່ທໍຣະນີ, ໃນອາຄະມະນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງພິທີດິກຊາຂອງພຣາຫມະນແລ້ວ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາເຖິງວິທີດິກຊາຂອງວັນນະອື່ນອີກສາມປະເພດ

Verse 68

एतेनैव विधानेन दीक्षयेत वसुन्धरे ॥ उभौ च प्राप्नुताṃ सिद्धिमाचार्यः शिष्य एव च ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ດ້ວຍວິທີການນີ້ເທົ່ານັ້ນພຶງໃຫ້ດິກຊາ; ແລະທັງສອງ—ອາຈານ ແລະ ສິດ—ອາດບັນລຸສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ) ໄດ້

Verse 69

मयोक्तां लभते कश्चिद्दीक्षां चैव सुखावहाम् ॥ चातुर्वर्ण्यविधानेन तां दीक्षां शृणु सुन्दरि ॥

ບຸກຄົນໃດໜຶ່ງຍ່ອມໄດ້ຮັບດີກສາ (dīkṣā) ຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ ອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຸກສະຫງົບ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ຈົ່ງຟັງດີກສານັ້ນຕາມລະບຽບຈາຕຸຣວັນນະຍະ (cāturvarṇya).

Verse 70

ब्राह्मणो दीक्षमाणस्तु चतुरस्रां तु षोडशहस्तां कृत्वा तत्र च कलशोपरी युञ्जेत् ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ກຳລັງຮັບດີກສາ ພຶງຈັດມົນດົນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ຂະໜາດ 16 ຮັດ (hasta) ແລ້ວໃນນັ້ນພຶງຈັດພິທີໂດຍວາງ/ອາໄສກະລະສະ (kalaśa) ຕາມວິທີ.

Verse 71

कन्यां दत्त्वा पुनस्तांस्तु कर्मणा नोपपादयेत् ॥ अष्टौ पितृगणास्तेन हिंसिता नात्र संशयः ॥

ເມື່ອໄດ້ມອບບຸດສາວ (ໃນການແຕ່ງງານ) ແລ້ວ ຢ່າໄດ້ກັບໄປລົບລ້າງຂໍ້ຕົກລົງນັ້ນດ້ວຍກຳພິທີ. ໂດຍເຫດນັ້ນ ກຸ່ມປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) 8 ກຸ່ມຖືກທຳຮ້າຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 72

कनकादीनि रत्नानि यौवनस्था च कामिनी ॥ तत्र चित्तं न कर्तव्यमेवं विष्णुः प्रभाषते ॥

ຄຳ ແລະຊັບສິນອື່ນໆ, ເພັດນິນຈິນດາ, ແລະນາງສາວວັຍໜຸ່ມຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດກາມ—ຢ່າໄດ້ຕັ້ງໃຈຍຶດຕິດໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້; ດັ່ງນີ້ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຊົງປະກາດ.

Verse 73

एवं भूमे ततो दत्त्वा अर्घ्यं पाद्यं च कर्मणा ॥ क्षुरं गृहीत्वा यथान्यायमिमं मन्त्रं उदीरयेत् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ແຜ່ນດິນ, ຫຼັງຈາກຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ແລະ ປາດຍະ (pādya) ຕາມພິທີແລ້ວ, ຈັບມີດໂກນ ແລະພຶງສະທາຍມົນຕຣານີ້ຕາມກົດລະບຽບ.

Verse 74

एवं सत्यं ततः कृत्वा ब्राह्मणा वीक्षणं पुनः॥ गुरुम् प्रसादयत्तत्र मन्त्रेण विधिनार्च्चयन्॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວັດ/ຄຳປະຕິຍານອັນເປັນສັດຈິງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຈຶ່ງກວດພິຈາລະນາອີກຄັ້ງ; ແລະທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ບູຊາຕາມພິທີດ້ວຍມົນຕຣາ ເພື່ອໃຫ້ຄຸຣຸພໍໃຈ।

Verse 75

मन्त्रः—गृह्णीष्व गन्धपात्राणि सर्वगन्धं सुखोचितम्॥ सर्ववैष्णवकं शुद्धं सर्वसंसारमोक्षणम्॥

ມົນຕຣາ: “ຈົ່ງຮັບເອົາພາຊະນະເຄື່ອງຫອມ—ກິ່ນຫອມທຸກຢ່າງທີ່ເໝາະກັບຄວາມສຸກ; ເປັນໄວສະນະວະໂດຍສິ້ນເຊີງ, ບໍລິສຸດ, ແລະເປັນທາງໃຫ້ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣະທັງປວງ।”