Adhyaya 123: The Greatness of Fragrant Flowers and Leaves: Prabodhinī (Awakening) Observances and Seasonal Rites

Verse 1

अथ सुमनोगन्धादिमाहात्म्यम्॥ सूत उवाच॥ श्रुत्वा तु कोकामाहात्म्यं पृथिवी धर्मसंहितम्॥ विस्मयं परमं याता श्रुत्वा धर्मं महौजसम्॥

ບັດນີ້ເລີ່ມກ່າວເຖິງມະຫາຕະມະຍະຂອງ ສຸມະໂນຄັນທາ ແລະເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຫາຕະມະຍະຂອງ ໂກກາ ອັນປະກອບດ້ວຍທັມມະ ພຣຶຖິວີກໍເກີດຄວາມພິສວົງຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອໄດ້ຟັງທັມມະອັນມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 2

धरण्युवाच॥ अहो प्रभावः कोकाया माहात्म्यं क्रोडरूपिणः॥ तिर्यग्योनिगतो वापि प्राप्तो यत्परमां गतिम्॥

ທະຣະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ອານຸພາບຊ່າງຍິ່ງໃຫຍ່—ນີ້ແມ່ນມະຫາຕະມະຍະຂອງ ໂກກາ ແລະຂອງພຣະຜູ້ຊົງຮູບເປັນໝູປ່າ! ເພາະແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຂົ້າໄປສູ່ຍົນິສັດກໍຍັງອາດບັນລຸຄະຕິສູງສຸດໄດ້ດ້ວຍສິ່ງນີ້”

Verse 3

तव देव प्रसादेन किञ्चिदिच्छामि वेदितुम्॥ यन्मया पूर्वपृष्टोऽसि केन धर्मेण मानवाः॥

ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ້ ເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຮູ້ເພີ່ມອີກໜ່ອຍ: ເມື່ອກ່ອນຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍທູນຖາມພຣະອົງວ່າ ມະນຸດທັງຫຼາຍບັນລຸເປົ້າໝາຍດ້ວຍທັມມະໃດ?

Verse 4

तपसा कर्मणा वापि पश्यन्ति त्वां हि माधव॥ प्रसादसुमुखो भूत्वा निखिलं वक्तुमर्हसि॥

ໂອ້ ມາທະວະ, ດ້ວຍຕະປະຫຼືດ້ວຍກັມມະ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ເຫັນພຣະອົງແທ້; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງມີພຣະພັກຕຣ໌ເມດຕາ ແລະຄວນຕຣັດສອນທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ

Verse 5

एवं पृष्टस्तदा देव्याः माधव्याः स तु माधवः॥ प्रहस्य पुनरेवेदं वक्तुं समुपचक्रमे॥

ເມື່ອເທວີ ມາທະວີ ຖາມແລ້ວ ມາທະວະ ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະເລີ່ມກ່າວຄຳສອນນີ້ອີກຄັ້ງ।

Verse 6

श्रीवराह उवाच॥ एवमेतन्महाभागे यथा त्वं भीरु भाषसे॥ कथयिष्यामि ते धर्मं गुह्यं संसारमोक्षणम्॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ‘ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ດັ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັ່ນ. ເຮົາຈະບອກທຳອັນລຶກລັບ ທີ່ນຳໄປສູ່ການພົ້ນຈາກສັງສາຣະ.’

Verse 7

गते मेघागमे काले प्रसन्नशरदाशये॥ अम्बरे विमले जाते विमले शशिमण्डले॥

ເມື່ອລະດູເມກຝົນຜ່ານພົ້ນໄປ ແລະວັນແຫ່ງລະດູສາຣະດາແຈ້ງໃສສະຫງົບ ເມື່ອຟ້າສະອາດໄຮ້ມົນທິນ ແລະວົງຈັນທຣາສວ່າງໃສບໍລິສຸດ—

Verse 8

नातिशीतं न चात्युष्णे काले हंसविराविणि॥ कुमुदोत्पलकह्लारपद्मसौरभनिर्भरे॥

ໃນເວລາທີ່ບໍ່ໜາວເກີນ ແລະບໍ່ຮ້ອນເກີນ ມີສຽງຫົງຮ້ອງກ້ອງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງດອກກຸມຸດ ອຸດປະລະ ກະຫລາຣະ ແລະປັດມະ—

Verse 9

कुमुदस्य च मासस्य भवेद्या द्वादशी शुभा॥ तस्यां मामर्चयेद्यस्तु तत्प्रभावं शृणुष्व मे॥

ແລະເມື່ອທິຖີທະວາທະສີອັນເປັນມົງຄຸນໃນເດືອນກຸມຸດມາຮອດ—ຜູ້ໃດບູຊາເຮົາໃນວັນນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາເຖິງອານຸພາບແລະຜົນຂອງມັນ।

Verse 10

कृत्वा ममैव कार्याणि द्वादश्यां तत्र माधवि॥ ममैवाराधनार्थाय इमं मन्त्रमुदीरयेत्॥

ໂອ ມາທະວີ, ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດກິດທີ່ກຳນົດໄວ້ເພື່ອເຮົາໃນວັນທວາດະສີແລ້ວ ພຶງສະດຸດມົນຕຣານີ້ເພື່ອການບູຊາເຮົາ.

Verse 11

मन्त्रः— ब्रह्मणा च रुद्रेण यः स्तूयमानो भवानृषिवन्दितो वन्दनीयश्च प्राप्ता द्वादशीयं ते प्रबुध्यस्व जागृष्व मेघा गताः पूर्णश्चन्द्रः शारदानि पुष्पाणि लोकनाथ तुभ्यमहं ददानीति धर्महेतोस्तव प्रीतये प्रबुद्धं जाग्रतं लोकनाथ त्वां भजमाना यज्ञेन यजन्ते सत्रेण सत्रिणो वेदैः पठन्ति भगवन्तः शुद्धाः प्रबुद्धा जाग्रतो लोकनाथ।

ມົນຕຣາ: “ພຣະອົງຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະ ຣຸດຣະ, ຜູ້ຖືກບັນດາຣິສີນົບນ້ອມ ແລະ ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ—ວັນທວາດະສີຂອງພຣະອົງມາຮອດແລ້ວ; ຈົ່ງຕື່ນ, ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ. ເມກໄດ້ຈາກໄປ; ຈັນທຣາເຕັມດວງ; ດອກໄມ້ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນບານ. ໂອ ລົກນາຖ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແດ່ພຣະອົງ. ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງທັມມະ ແລະ ເພື່ອຄວາມພໍພຣະໄທ—ໂອ ລົກນາຖ ຜູ້ຕື່ນແລ້ວແລະລຸກຂຶ້ນ—ຜູ້ບູຊາພຣະອົງຍ່ອມບູຊາດ້ວຍຍັຊະ; ຜູ້ປະກອບສັດຕຣະຍ່ອມປະກອບດ້ວຍພິທີສັດຕຣະ; ແລະຜູ້ບໍລິສຸດຍ່ອມສວດພຣະເວດ. ຈົ່ງຕື່ນ ແລະ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ລົກນາຖ.”

Verse 12

एवं कर्माणि कुर्वन्ति द्वादश्यां वै यशस्विनि॥ मम भक्ताः व्रतं श्रेष्ठं ते यान्ति परमां गतिम्॥

ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກ, ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ບັນດາພັກຕະຂອງເຮົາປະຕິບັດກິດເຫຼົ່ານີ້ໃນວັນທວາດະສີ; ເມື່ອຮັກສາວຣະຕະອັນປະເສີດນີ້ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 13

एवं वै शारदं कर्म निखिलं कथितं मया॥ देवि संसारमोक्षार्थं मम भक्तसुखावहम्॥

ໂອ ເທວີ, ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພິທີກຳແຫ່ງລະດູສາຣະທັງໝົດ ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ—ເພື່ອການຫຼຸດພົ້ນຈາກສັງສາຣະ ແລະ ເພື່ອຄວາມສຸກສະບາຍຂອງພັກຕະຂອງເຮົາ.

Verse 14

इति प्रबोधिनी कर्म॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि शैशिरं कर्म शोभनम्॥ यानि कर्माणि कुर्वन्ति पुंसो यान्ति परां गतिम्॥

ດັ່ງນີ້ ພິທີປຣະໂບທິນີຈຶ່ງສິ້ນສຸດ. ຕໍ່ໄປນີ້ ເຮົາຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງພິທີລະດູໜາວ (ໄຊສິຣະ) ອັນເປັນມົງຄຸນ—ກິດທັງຫຼາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 15

शीतवाताभिसन्तप्ता मम भक्त्या व्यवस्थिताः॥ अनन्यमनसो भूत्वा योगाय कृतनिश्चयाः॥

ແມ່ນວ່າຖືກລົມໜາວທຳໃຫ້ທຸກທ້ອນ ແຕ່ກໍຍັງຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ; ເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ ແລະຕັ້ງປະຕິຍານແນ່ນອນເພື່ອວິນັຍໂຍຄະ.

Verse 16

शिशिरे यानि कर्माणि पुष्पिताश्च वनस्पतिः॥ तैरेव चार्चनं कृत्वा जानुभ्यां पतितः क्षितौ॥

ໃນລະດູໜາວ ໃຫ້ປະກອບກຳພິທີທີ່ຄວນເຮັດ ແລະນຳພືດພັນທີ່ກຳລັງອອກດອກມາໃຊ້ໃນການບູຊາ; ແລ້ວຄຸກເຂົ່າລົງໃຫ້ເຂົ່າທັງສອງແຕະດິນ ກ້ມກາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 17

कराभ्यामञ्जलिं कृत्वा इमं मन्त्र मुदीरयेत्॥

ເຮັດອັນຈະລິໂດຍປະນົມມືທັງສອງ ແລ້ວພຶງສວດມັນຕຣານີ້

Verse 18

मन्त्रः— शिशिरो भवान् धातरिमं लोकनाथ हिमं दुस्तरं दुष्प्रवेशं कालं संसारान्मां तारयेमं धर्ता त्रिलोकनाथ।

ມັນຕຣາ: “ຂ້າແຕ່ ທາຕຣິ (ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ) ພຣະອົງແມ່ນລະດູຊິຊິຣະ; ຂ້າແຕ່ ໂລກນາຖ ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຂໍໂປດພາຂ້າຂ້າມພົ້ນສັງສາຣະ ຜ່ານກາລະອັນເຢັນເຢືອກ ຂ້າມຍາກ ເຂົ້າຍາກນີ້; ຂ້າແຕ່ ທຣຕາ ຜູ້ຮອງຮັບ, ຂ້າແຕ່ ຕຣິໂລກນາຖ ເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ.”

Verse 19

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे॥ मासं मार्गशिरं चैव वैशाखं च मम प्रियम्॥

ຍັງມີອີກ ເຮົາຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ—ຂໍຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ—ເຖິງເດືອນ ມາຣກະຊີຣສະ ແລະເດືອນ ໄວຊາຂະ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ.

Verse 20

अहं तत्र प्रवक्ष्यामि पुष्पादीनां च यत्फलम् ॥ नववर्षसहस्राणि नववर्षशतानि च

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຜົນ (phala) ຂອງການຖວາຍບູຊາເຊັ່ນ ດອກໄມ້ເປັນຕົ້ນ; ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ຍ່ອມພຳນັກໄດ້ 9,000 ປີ ແລະ 900 ປີອີກດ້ວຍ.

Verse 21

तिष्ठते विष्णुलोकेऽस्मिन् यो ददाति स्म निश्चलम् ॥ एकैकं गन्धपत्रं च दानमेतन्महत्फलम्

ໃນວິສະນຸໂລກນີ້ ຜູ້ໃດຖວາຍທານດ້ວຍຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ໃບຫອມໃບດຽວ—ທານນີ້ກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 22

मतिमान्धृतिमान्भूत्वा गन्धपुष्पाणि दापयेत् ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि गन्धपत्रस्य यत्फलम्

ເປັນຜູ້ມີປັນຍາ ແລະ ໝັ້ນຄົງແລ້ວ ພຶງໃຫ້ມີການຖວາຍດອກໄມ້ຫອມ. ຕໍ່ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວອີກປະການ: ຜົນຈຳເພາະຂອງການຖວາຍໃບຫອມ.

Verse 23

द्वादश्यां चैव यो दद्यात्त्रीन्मासांश्च समाहितः ॥ कौमुदस्य तु मासस्य मार्गशीर्षस्य वै तथा

ແລະຜູ້ໃດມີຈິດໃຈສະຫງົບ ຖວາຍທານໃນວັນທວາດະຊີ (Dvādaśī) ຕໍ່ເນື່ອງສາມເດືອນ—ຄືໃນເດືອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ເກາມຸດ (Kaumuda) ແລະດັ່ງດຽວກັນໃນ ມາຣກະຊີຣສະ (Mārgaśīrṣa)—

Verse 24

वैशाखस्य तु मासस्य वनमालां सुपुष्पिताम् ॥ एकचित्तं समाधाय गन्धपुष्पाणि यो न्यसेत्

ແລະໃນເດືອນ ໄວສາຂະ (Vaiśākha) ຖວາຍພວງມາລາປ່າ (vanamālā) ທີ່ອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ບານ; ຜູ້ໃດຕັ້ງຈິດໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ ແລ້ວວາງດອກໄມ້ຫອມບູຊາ—

Verse 25

वर्षाणि द्वादशैवेह तेन पूजा कृता भवेत् ॥ शालपुष्पेण मिश्रेण कौमुद्यां गन्धकेन च

ໃນທີ່ນີ້ ຕະຫຼອດສິບສອງປີ ຖືວ່າເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາສຳເລັດແລ້ວ। ໃນການກໍມຸດີ ໃຫ້ບູຊາດ້ວຍການປົນດອກສາລາ ແລະພ້ອມກິ່ນຫອມດ້ວຍ។

Verse 26

मासि मार्गशिरे भद्रे दद्यादुत्पलमिश्रितम् ॥ एवं महत्फलं भद्रे गन्धपत्रस्य च स्मृतम्

ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ພຶງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ປົນອຸດປະລະ (ດອກບົວ)។ ດັ່ງນີ້, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜົນອັນໃຫຍ່ຂອງໃບຫອມ ຖືກຈື່ຈຳຕາມປະເພນີ।

Verse 27

श्रुत्वेति वचनं तस्य प्रश्रयेण तु माधवि ॥ प्रहस्य प्रणयाद्वाक्यमित्युवाच वसुन्धरा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງລາວ, ໂອ ມາທະວີ, ວະສຸນທະຣາຍິ້ມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວວາຈາອັນອ່ອນໂຍນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ

Verse 28

द्वादशीं चापि देवेश प्रशंससि सदा मम ॥ इति पृष्टस्तदा देव्याः धरिण्या स तु माधवः

“ໂອ ທ່ານເທເວດສະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ທ່ານຍ້ອງຍໍ ທະວາທະສີ ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເສມອ” ເມື່ອເທວີ ທະຣະນີ ຖາມດັ່ງນີ້ ມາທະວະ (ວິສນຸ/ວະຣາຫະ) ຈຶ່ງຖືກເຊີນໃຫ້ຕອບ

Verse 29

प्रहस्य तामुवाचेदं वचनं धर्मसंश्रितम् ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि येनेमौ मम च प्रियौ

ລາວຍິ້ມແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນອີງຢູ່ໃນທຳມະແກ່ນາງວ່າ: “ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງ, ໂອ ເທວີ, ໂດຍເຫດນີ້ ສອງປະການນີ້ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮັກແກ່ເຮົາດ້ວຍ”

Verse 30

तिथीनां द्वादशी चापि सर्वयज्ञफलाधिका ॥ त्वया द्विजसहस्रेभ्यो यत्फलं प्राप्नुयान्नरः

ໃນບັນດາວັນຕິຖີ ວັນທະວາທະສີ (Dvādaśī) ຖືກກ່າວວ່າເກີນກວ່າຜົນຂອງຍັດຍາທັງປວງ; ໂດຍການນົບນ້ອມບູຊາທ່ານ ມະນຸດຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນນັບພັນ.

Verse 31

तदेकं संप्रदायैव द्वादश्यामभिविन्दति ॥ कौमुद्यां च प्रबुद्धोऽस्मि वैशाख्यां च समुद्घृतः

ໂດຍການຖວາຍທານ/ອຸທິດພຽງອັນດຽວນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນໃນວັນທະວາທະສີແທ້. ‘ໃນເດືອນກາຣຕິກ (Kaumudī) ຂ້າຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນ ແລະໃນເດືອນໄວສາຂ (Vaiśākha) ຂ້າຖືກຍົກຂຶ້ນອີກ’ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 32

महानाधिहरॊ योगस्तेनैतत्प्रभवो धरे ॥ अतः कौमुदिकायां तु वैशाख्यां यतमानसः

ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ ວິນັຍການປະຕິບັດນີ້ເປັນໂຍຄະທີ່ກຳຈັດຄວາມທຸກທົນອັນໃຫຍ່; ຈາກນັ້ນເອງຈຶ່ງເກີດປະໂຫຍດນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໃນ Kaumudī (Kārtika) ແລະໃນ Vaiśākha ຄວນພາກພຽນດ້ວຍຈິດທີ່ແນ່ວແນ່.

Verse 33

गन्धपत्रं करे गृहीय इमं मन्त्र मुदीरयेत् ॥ मन्त्रः — भगवन्नाज्ञापय इमं बहुतरं नित्यं वैशाखं चैव कार्तिकम्

ເມື່ອຈັບໃບໄມ້ຫອມໄວ້ໃນມື ຄວນສະດຸດມົນຕຣານີ້ວ່າ: ‘ໂອ ພຣະພະຄະວານ ຂໍໂປດບັນຊາ/ຮັບເອົາການບູຊາອັນອຸດົມນີ້—ໄວສາຂອັນເປັນນິດ ແລະກາຣຕິກດ້ວຍ’

Verse 34

गृहीाण गन्धपत्राणि धर्ममेव प्रवर्धय ॥ नमो नारायणेत्युक्त्वा गन्धपत्रं प्रदापयेत्

‘ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບເອົາໃບໄມ້ຫອມເຫຼົ່ານີ້; ແລະຂໍໃຫ້ທຳມະເຈີຣິນຂຶ້ນ’ ເມື່ອກ່າວ ‘ນະໂມ ນາຣາຍະນະ’ ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍໃບໄມ້ຫອມນັ້ນ.

Verse 35

पुष्पाणां च प्रवक्ष्यामि यो गुणो यच्च वै फलम् ॥ दत्त्वा वै गन्धपत्राणि पुष्पहस्तः शुचिर्नरः ॥ ॐ नमो वासुदेवायेत्युक्त्वा मन्त्र मुदीरयेत्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຄຸນຂອງດອກໄມ້ ແລະຜົນທີ່ໄດ້ຮັບ. ເມື່ອຖວາຍໃບຫອມແລ້ວ ຜູ້ບໍລິສຸດຖືດອກໄມ້ໃນມື ພຶງເວົ້າມົນຕຣາ “ໂອມ ນະໂມ ວາສຸເທວາຍ” ແລ້ວຈຶ່ງສວດຕໍ່ໄປ.

Verse 36

मन्त्रः — भगवन्नाज्ञापय सुमनांसीमानि अर्चयितुं मां सुमनसङ्कुरु गृहीष्व सुमनस्कं देव सुगन्धेन ते नमः

ມົນຕຣາ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໂປຣດອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້; ຂໍໃຫ້ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຜ່ອງໃສເປັນມົງຄຸນ. ຂ້າແຕ່ເທວະ ຂໍໂປຣດຮັບການຖວາຍນີ້ດ້ວຍໃຈຍິນດີ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານພ້ອມກິ່ນຫອມ.”

Verse 37

दिव्यं वर्षसहस्रं वै मम लोकेषु तिष्ठति ॥ एकैकस्य तु पुष्पस्य पुण्यमेतन्महाफलम्

ຜູ້ຖວາຍຈະພັກຢູ່ໃນໂລກຂອງເຮົາເປັນເວລາໜຶ່ງພັນປີທິບ; ແລະດອກໄມ້ແຕ່ລະດອກ ບຸນນີ້ໃຫ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 38

सुमनो गन्धसम्भूतं यत्त्वया पूर्वपृच्छितम्

ດອກ ‘ສຸມະນັສ’ ທີ່ເກີດຈາກກິ່ນຫອມ ຊຶ່ງເຈົ້າເຄີຍຖາມໄວ້ກ່ອນ—ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງມັນ.

Verse 39

यावल्लोकाश्च धार्यन्ते तावत्कालं वसुन्धरे ॥ मद्भक्तो जायते धन्यो नान्यभक्तः कदाचन

ຕາບໃດທີ່ໂລກທັງຫຼາຍຍັງຖືກຄ້ຳຈຸນຢູ່, ໂອ ແມ່ທຣະນີ, ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາຍ່ອມເກີດມາເປັນຜູ້ມີວາສະນາ; ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິບໍ່ເຄີຍເປັນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ.

Verse 40

यस्त्वथैतेन मन्त्रेण शिशिरे कर्म कारयेत् ॥ स गच्छेत्परमां सिद्धिं मम भक्त्या व्यवस्थितः ॥

ຜູ້ໃດໃຊ້ມົນຕຣານີ້ໃຫ້ປະກອບພິທີໃນລະດູໜາວ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ຍ່ອມບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ।

Verse 41

प्रभो द्वादश मासाश्च षष्ट्युत्तरशतत्रयम् ॥ तत्र द्वावेव किं मह्यं भगवन् किं प्रशंससि ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມີສິບສອງເດືອນ ແລະມີສາມຮ້ອຍຫົກສິບວັນ ໃນນັ້ນ ສອງຢ່າງໃດຈຶ່ງເປັນປະໂຫຍດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍພິເສດ ໂອ ພະຄະວານ ພຣະອົງຊົມເຊີຍອັນໃດ

Verse 42

प्राप्नोति ददमानस्तु मम कर्मपरायणः ॥ न जन्ममरणं चैव न ग्लानिं न च वै क्षुधाम् ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ໃຫ້ທານຕາມພິທີ ແລະອຸທິດຕົນໃນກິດທີ່ເຮົາກຳນົດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນນັ້ນ: ບໍ່ມີການເກີດແລະຕາຍ ບໍ່ມີຄວາມເມື່ອຍລ້າ ແລະບໍ່ມີຄວາມຫິວ