Adhyaya 115: The Arising of Diverse Dharmas: Devotional Observances and Varṇa-Based Duties

Verse 1

अथ विविधधर्मोत्पत्तिः ॥ ततो महीवचः श्रुत्वा देवो नारायणोऽब्रवीत् ॥ कथयिष्यामि ते देवि कर्म स्वर्गसुखावहम्

ບັດນີ້ (ເລີ່ມ) ການເກີດຂຶ້ນຂອງທຳມະຫຼາຍປະການ. ຕໍ່ມາເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ມະຫີ (ແຜ່ນດິນ) ພຣະນາຣາຍະນະຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງກຳປະພຶດທີ່ນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຸກແຫ່ງສະຫວັນ”

Verse 2

यत्त्वया पृच्छ्यते देवि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ स्थितिं सत्तां तु मर्त्यानां भक्त्या ये च व्यवस्थिताः

ໂອ ເທວີ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ—ໂອ ວະສຸນທະຣາ—ຈົ່ງຟັງ. ຂ້າຈະອະທິບາຍສະພາບແລະພາວະຂອງມະນຸດຜູ້ຕາຍໄດ້ ແລະຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິດ້ວຍ.

Verse 3

नाहं दानसहस्रेण नाहं यज्ञशतैरपि ॥ तुष्यामि न तु वित्तेन ये नराः स्वल्पचेतसः

ຂ້າບໍ່ພໍໃຈດ້ວຍທານນັບພັນ ແລະບໍ່ພໍໃຈດ້ວຍຍັດຍະນັບຮ້ອຍ; ທັງບໍ່ພໍໃຈດ້ວຍຊັບສິນ—ທີ່ຄົນປັນຍານ້ອຍໄລ່ຕາມ.

Verse 4

एकचित्तं समाधाय यो मां जानाति माधवि ॥ नित्यं तुष्यामि तस्याहं पुरुषं बहुदोषकम्

ໂອ ມາດະວີ, ຜູ້ໃດຮວບຮວມໃຈໃຫ້ເປັນເອກະຈິດ ແລ້ວຮູ້ຈັກຂ້າ, ຂ້າພໍໃຈຜູ້ນັ້ນຢູ່ເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ລາວມີຂໍ້ບົກພ່ອງຫຼາຍກໍຕາມ.

Verse 5

यच्च पृच्छसि मां भद्रे कर्म स्वर्गसुखावहम् ॥ तच्छृणुष्व वरारोहॆ गदतो मे शुचिस्मिते

ໂອ ຜູ້ດີງາມ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າ—ເລື່ອງການປະພຶດກັມມະທີ່ນຳມາສຸກແຫ່ງສະຫວັນ—ຈົ່ງຟັງ. ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ໂອ ຜູ້ຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດ, ຈົ່ງຟັງເມື່ອຂ້າກ່າວ.

Verse 6

ये नमस्यति मां नित्यं पुरुषा बहुचेतसः ॥ अर्द्धरात्रेऽन्धकारे च मध्याह्ने वापराह्णके

ຜູ້ຊາຍທັງຫຼາຍຜູ້ນົບນ້ອມຂ້າເປັນນິດ ແມ່ນແຕ່ໃຈມີຄວາມຄິດຫຼາຍທາງ—ໃນຍາມທ່ຽງຄືນທ່າມກາງຄວາມມືດ ຫຼືຍາມທ່ຽງວັນ ຫຼືຍາມບ່າຍ.

Verse 7

यस्य चित्तं न नश्येत मम भक्तिव्यवस्थितम् ॥ द्वादश्यामुपवासं तु यः कुर्यान्मम तत्परः ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຈິດໃຈບໍ່ເສື່ອມຄອນ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ—ຜູ້ນັ້ນຜູ້ມຸ່ງເຮົາ ຖ້າຖືອຸປະວາສ (ອົບວາດ) ໃນວັນທວາດະຊີ (Dvādaśī)

Verse 8

ते मामेव प्रपश्यन्ति मयि भक्तिपरायणाः ॥ लब्धचेतो गुणज्ञश्च नरो भक्तिव्यवस्थितः ॥

ຜູ້ທີ່ອຸທິດພັກຕິຢ່າງເອກະຈິດຕໍ່ເຮົາ ຍ່ອມເຫັນແຕ່ເຮົາຜູ້ດຽວ; ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິ ມີຈິດສະຫງົບໝັ້ນ ແລະຮູ້ຈັກຈໍາແນກຄຸນ (guṇa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ

Verse 9

इच्छया अपि भवेद्भद्रे स्वर्गे वसति सुन्दरि ॥ स्वल्पकेन न गम्यन्ते दुष्प्राप्योऽहं वरानने ॥

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາພຽງຢ່າງດຽວ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ໂອ ຜູ້ງາມ—ກໍອາດໄດ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ; ແຕ່ເຮົາບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້ດ້ວຍວິທີອັນຕື້ນໆ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ເພາະເຮົາເປັນຜູ້ຍາກຈະໄດ້ພົບ

Verse 10

द्वादश्यामुपवासं तु ये च कुर्वन्ति ते नराः ॥ तेषामेव प्रपश्यन्ति मम भक्तिपरायणाः ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຖືອຸປະວາສໃນວັນທວາດະຊີຢ່າງແທ້ຈິງ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນພັກຕະຜູ້ອຸທິດໃນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ; ການເຫັນ (ເຮົາ) ມີແກ່ເຂົາເທົ່ານັ້ນ

Verse 11

कृत्वा चैवोपवासं प्रगृह्य चैव जलाञ्जलिम् ॥ नमो नारायणेत्युक्त्वा आदित्यं चावलोकयेत् ॥

ແລະເມື່ອປະຕິບັດອຸປະວາສແລ້ວ ຈົ່ງຕັກນ້ຳໃສ່ອັນຊະລີ (añjali) ແລ້ວກ່າວວ່າ ‘ນະໂມ ນາຣາຍະນະ’ ແລ້ວພຶງເບິ່ງໄປຫາອາທິຕະຍະ (ພຣະອາທິດ)

Verse 12

यावन्तो बिन्दवः किञ्चित्पतन्त्येवाञ्जलेर्जलात् ॥ तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥

ຈຳນວນຢອດນ້ຳເທົ່າໃດ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ທີ່ຕົກຈາກນ້ຳໃນອັນຈະລີ (ຝາມືປະນົມ) ເທົ່ານັ້ນເທົ່າກັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຍົກຍ້ອງໃນສະຫວັນໂລກເປັນພັນໆປີ।

Verse 13

अथ चैव तु द्वादश्यां पुरुषा धर्मवादकाः ॥ विधिना च प्रयत्नेन ये मां कुर्वन्ति मानुषाः ॥

ແລະຍັງຕໍ່ໄປ ໃນວັນທວາດະຊີ ບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ກ່າວທຳມະ—ຜູ້ເປັນມະນຸດແລ້ວບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ,

Verse 14

पाण्डुरैश्चैव पुष्पैश्च मृष्टैर्धूपैस्तु धूपयेत् ॥ यो मे धारयते भूमौ तस्यापि शृणु या गतिः ॥

ພຶງຖວາຍທູບຫອມ ແລະດອກໄມ້ສີອ່ອນ (ຂາວ) ເພື່ອບູຊາ। ແລະຜູ້ໃດຕັ້ງ/ຄ້ຳຈຸນຮູບຫຼືເຄື່ອງໝາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ເທິງພື້ນດິນ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍວ່າເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມໄປສູ່ໃດ।

Verse 15

दत्त्वा शिरसि पुष्पाणि इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥ हृदि कृत्वा तु मन्त्रांश्च शुक्लाम्बरधरो धरे ॥

ເມື່ອວາງດອກໄມ້ໄວ້ເທິງສີສະແລ້ວ ພຶງສະທາຍມົນຕຣານີ້। ແລະເມື່ອຝັງມົນຕຣາໄວ້ໃນດວງໃຈ ຜູ້ນຸ່ງເຄື່ອງຂາວພຶງປະກອບພິທີກຳນັ້ນ।

Verse 16

सुमान्यः सुमना गृह्य प्रीयतां भगवान्हरिः ॥

ນຳດອກໄມ້ງາມໆ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ພໍພຣະໄທ”

Verse 17

नमोऽस्तु विष्णवे व्यक्ताव्यक्तगन्धिगन्धान्सुगन्धान्वा गृह्ण गृह्ण नमो भगवते विष्णवे ॥ अनेन मन्त्रेण गन्धं दद्यात् ॥ श्रुत्वा प्रत्यागतमाधारसवनं पतये भवं प्रविष्टं मे धूप धूपनं गृह्णातु मे भगवाञ्च्युतः ॥ अनेन मन्त्रेण धूपं दद्यात् ॥

ນະໂມແດ່ພຣະວິສນຸ—ຂໍພຣະອົງຮັບ, ຮັບເອົາກິ່ນຫອມທັງທີ່ປາກົດ ຫຼືບໍ່ປາກົດ, ທັງຫອມ ຫຼືບໍ່ຫອມ; ນະໂມແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະວິສນຸ. ດ້ວຍມົນຕຣນີ້ພຶງຖວາຍເຄື່ອງຫອມ. ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ແລະກັບສູ່ຖານແຫ່ງພິທີ ຂໍພຣະອະຈະຍຸຕະ (Acyuta) ຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ຮັບທູບ ແລະການຮົມຄວັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ເຂົ້າສູ່ການຖວາຍນີ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ເປັນນາຍ (pataye). ດ້ວຍມົນຕຣນີ້ພຶງຖວາຍທູບ.

Verse 18

श्रुत्वा चैवं च शास्त्राणि यो मामेव तु कारयेत् ॥ मम लोकं च गच्छेत जायेतैव चतुर्भुजः ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳສອນແຫ່ງສາດສະຕຣາດັ່ງນີ້ ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ບັນຍັດເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະຕິບັດໂດຍອ້າງເຖິງຂ້າພະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າພະອົງ ແລະແທ້ຈິງຈະເກີດເປັນຜູ້ມີສີ່ແຂນ

Verse 19

श्यामाकं स्वस्तिकं चैव गोधूमं मुद्गकं तथा ॥ शालयस्तु यवाश्चैव तथा नीवारकाङ्गुकाः ॥

ເຂົ້າຟ່າງ śyāmāka, ເມັດທັນຍາພືດ svastika, ເຂົ້າສາລີ (wheat) ແລະ mudga (ຖົ່ວຂຽວ); ອີກທັງເຂົ້າສານຫຼາຍຊະນິດ, ຢະວະ (barley), ແລະ nīvāra ເຂົ້າປ່າ, ພ້ອມທັງເມັດ aṅguka

Verse 20

एतानि यस्तु भुञ्जीत मम कर्मपरायणः ॥ शङ्खं चक्रं लाङ्गलं च मुसलं स च पश्यति ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກິນເມັດທັນຍາພືດເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍຕັ້ງໝັ້ນໃນກຳທີ່ຂ້າພະອົງບັນຍັດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຫັນສັງຂ໌, ຈັກຣ, ໄຖ, ແລະສາກຕຳ

Verse 21

ब्राह्मणस्य तु वक्ष्यामि शृणु कर्म वसुन्धरे ॥ यानि कर्माणि कुर्वीत मम भक्तिपरायणः ॥

ບັດນີ້ຂ້າພະອົງຈະກ່າວເຖິງໜ້າທີ່ຂອງພຣາຫມະນ; ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ: ກຳທັງຫຼາຍທີ່ຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ຂ້າພະອົງພຶງປະຕິບັດ

Verse 22

षट्कर्मनिरतो भूत्वा अहङ्कारविवर्जितः ॥ लाभालाभं परित्यज्य भिक्षाहारो जितेन्द्रियः ॥

ຕັ້ງໝັ້ນໃນກິດ 6 ປະການ ປາດຈາກອະຫັງການ; ລະຄວາມຍຶດຕິດໃນໄດ້-ເສຍ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ແລະສຳລວມອິນທຣີຍ໌.

Verse 23

मम कर्मसमायुक्तः पैशुन्येन विवर्जितः ॥ शास्त्रानुसारिमध्यस्थो नवृद्धशिशुचेतनः ॥

ຜູ້ຜູກພັນກັບການປະພຶດທີ່ເຮົາສອນ ປາດຈາກການນິນທາ; ດຳເນີນຕາມຊາສຕຣາ ແລະຢືນຢູ່ຢ່າງກາງ—ເຫັນໃຈທັງເດັກນ້ອຍແລະຜູ້ເຖົ້າ.

Verse 24

एतद्वै ब्रह्मणः कर्म एकचित्तो जितेन्द्रियः ॥ इष्टापूर्तं च कुरुते स मामेति वसुन्धरे ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ນີ້ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງພຣາຫມັນ: ມີໃຈເປັນໜຶ່ງ ແລະສຳລວມອິນທຣີຍ໌, ປະກອບອິດຕະ ແລະ ປູຣຕະ (ຍັດຍະ ແລະກຸສົນສາທາລະນະ); ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມມາຫາເຮົາ.

Verse 25

क्षत्रियाणां प्रवक्ष्यामि मम कर्मसु तिष्ठताम् ॥ यानि कर्माणि कुर्वीत क्षत्रियो मध्यसंस्थितः ॥

ເຮົາຈະປະກາດໜ້າທີ່ຂອງກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນການປະພຶດທີ່ເຮົາສອນ—ວ່າກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຢືນຢູ່ຢ່າງສົມດຸນຄວນເຮັດກິດໃດບ້າງ.

Verse 26

दानशूरश्च कर्मज्ञो यज्ञेषु कुशलः शुचिः ॥ मम कर्मसु मेधावी अहङ्कारविवर्जितः ॥

ກ້າຫານໃນການໃຫ້ທານ ຮູ້ໜ້າທີ່ ຊຳນານໃນຍັດຍະ ແລະບໍລິສຸດ; ສະຫຼາດໃນການປະພຶດທີ່ເຮົາສອນ ແລະປາດຈາກອະຫັງການ.

Verse 27

अल्पभाषी गुणज्ञश्च नित्यं भागवतप्रियः ॥ गुरुविद्योऽनसूयश्च निन्द्यकर्मविवर्जितः ॥

ລາວເວົ້ານ້ອຍ ຮູ້ຈັກຄຸນທຳ ແລະຮັກໃຄ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພະພາຄະວັດຢູ່ເສມອ; ຝຶກໃນການເຄົາລົບຄູອາຈານແລະວິຊາ ປາດສະຈາກຄວາມອິດສາ ແລະຫຼີກເວັ້ນການກະທຳທີ່ນ່າຕຳນິ।

Verse 28

भजते मम यो नित्यं मम लोकाय गच्छति ॥ वैश्यानां तु प्रवक्ष्यामि मम कर्मसु तिष्ठताम् ॥

ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າ। ບັດນີ້ຂ້າຈະອະທິບາຍໜ້າທີ່ຂອງພວກໄວສະຍະ—ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນກຳມະທີ່ບັນຍັດໄວ້ເພື່ອຂ້າ।

Verse 29

यानि कर्माणि कुरुते मम भक्तिपथे स्थितः ॥ एतैर्गुणैः स्वधर्मेण लाभालाभविवर्जितः ॥

ກຳມະໃດໆທີ່ລາວເຮັດ ລາວເຮັດໃນຂະນະທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງພັກຕິຕໍ່ຂ້າ; ມີຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ ແລະດຳລົງສະວະທັມຂອງຕົນ ລາວພົ້ນຈາກການຍຶດຕິດໃນກຳໄລແລະຂາດທຶນ।

Verse 30

ऋतुकालाभिगामी च शान्तात्मा मोहवर्जितः ॥ शुचिर्दक्षो निराहारो मम कर्मरतः सदा ॥

ລາວເຂົ້າຫາຄວາມສຳພັນສາມີພັນລະຍາແຕ່ໃນລະດູການທີ່ຄວນ; ຈິດໃຈສະຫງົບ ແລະປາດສະຈາກຄວາມຫຼົງ; ບໍລິສຸດ ຊຳນານ ສຳລວມໃນອາຫານ ແລະອຸທິດຕົນໃນກຳມະທີ່ບັນຍັດໄວ້ເພື່ອຂ້າຢູ່ເສມອ।

Verse 31

गुरुसम्पूजको नित्यं युक्तो भक्तानुवत्सलः ॥ वैश्योऽप्येवं सुसंयुक्तो यस्तु कर्माणि कारयेत् ॥

ຜູ້ທີ່ບູຊາຄູອາຈານເປັນນິດ ມີວິໄນ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ໄວສະຍະຜູ້ປະກອບພ້ອມດັ່ງນີ້ ຄວນຈັດໃຫ້ກຳມະທີ່ກຳນົດໄວ້ໄດ້ຖືກປະຕິບັດ।

Verse 32

तस्याहं न प्रणश्यामि स च मे न प्रणश्यति ॥ अथ शूद्रस्य वक्ष्यामि कर्माणि शृणु माधवि ॥

ເຮົາບໍ່ເຄີຍທິ້ງເຂົາ ແລະເຂົາກໍບໍ່ເຄີຍທິ້ງເຮົາ. ບັດນີ້ເຮົາຈະກ່າວເຖິງໜ້າທີ່ຂອງຊູດຣ; ໂອ ມາຘະວີ ຈົ່ງຟັງ.

Verse 33

कर्माणि यानि कृत्वा ह शूद्रो मह्यं व्यवस्थितः ॥ दम्पती मम भक्तौ यो मम कर्म परायणौ ॥

ໂດຍການປະຕິບັດໜ້າທີ່ໃດໆ ຊູດຣຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນຕໍ່ເຮົາ. ຄູ່ຜົວເມຍຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນກິດທີ່ເຮົາກຳນົດ—

Verse 34

उभौ भागवतौ भक्तौ मद्भक्तौ कर्मनिष्ठितौ ॥ देशकालौ च वानीतौ रजसा तमसोज्झितौ ॥

ທັງສອງເປັນຜູ້ພັກຕິແຫ່ງພະພະຄະວັດ—ເປັນຜູ້ພັກຕິຂອງເຮົາ—ໝັ້ນຄົງໃນໜ້າທີ່; ແລະໃນການປະພຶດຕາມກາລະເທດສະ ຖືກນຳທາງດີ ໄດ້ລະທິ້ງຣະຊັສ ແລະ ຕະມັສແລ້ວ.

Verse 35

निरहङ्कारशुद्धात्मा आतिथेयो विनीतवान् ॥ श्रद्धधानोऽतिपूतात्मा लोभमोहविवर्जितः ॥

ປາດຈາກອະຫັງການ ມີອາດຕະມັນບໍລິສຸດ ຮັບຮອງແຂກດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ; ມີສັດທາ ຈິດໃຈບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ແລະປາດຈາກໂລພະກັບໂມຫະ.

Verse 36

नमस्कारप्रियो नित्यं मम चिन्ताव्यवस्थितः ॥ शूद्रः कर्माणि मे देवि य एवं सममाचरेत् ॥

ມັກການນະມັດສະການເປັນນິດ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນການພິຈາລະນາຮຳລຶກເຖິງເຮົາ. ໂອ ເທວີ ຊູດຣຜູ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຮົາແບບນີ້ ດ້ວຍຈິດໃຈເສມພາບ—

Verse 37

एवं कर्मगुणाश्चैव येन भक्त्या व्यवस्थितः ॥ सर्ववर्णाश्च मां देवि अपरं क्षत्रिये शृणु ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຄຸນລັກສະນະແຫ່ງກຳກັບການກະທຳ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິ. ໂອ ເທວີ ວັນນະທຸກຊັ້ນພຶງດຳເນີນຕາມເຮົາ; ບັດນີ້ ໂອ ກະສັດຕຣິຍ ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປ.

Verse 38

येन तत्प्राप्यते योगं तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ त्यक्त्वा लाभमलाभं च मोहं कामं च वर्जयेत् ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຈົ່ງຟັງວິທີທີ່ເຮັດໃຫ້ບັນລຸໂຍຄະນັ້ນ: ພຶງລະທັງໄດ້ແລະບໍ່ໄດ້ ແລະພຶງຫຼີກຈາກຄວາມຫຼົງແລະຕັນຫາ.

Verse 39

न शीतं च न चोष्णे च लब्धालब्धं विचिन्तयेत् ॥ न तिक्तेनास्ति कटुना मधुराम्लैर्न लावणैः ॥

ບໍ່ພຶງຄິດຫຼາຍເຖິງຄວາມໜາວຫຼືຄວາມຮ້ອນ ແລະບໍ່ພຶງຫມົກມຸ່ນກັບສິ່ງທີ່ໄດ້ຫຼືບໍ່ໄດ້. ບໍ່ພຶງຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຄວາມມັກໃນລົດຂົມ ເຜັດ ຫວານ ສົ້ມ ຫຼືເຄັມ.

Verse 40

न कषायैः स्पृहा यस्य प्राप्नुयात्सिद्धिमुत्तमाम् ॥ भार्या पुत्राः पिता माता उपभोगार्थसंयुतम् ॥

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ມີຄວາມຢາກແມ່ນແຕ່ຕໍ່ລົດຝາດ ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ. ແຕ່ພັນລະຍາ ລູກ ພໍ່ ແມ່ ຜູກພັນກັບເປົ້າໝາຍແຫ່ງການເສບສຸກ ຈຶ່ງເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຕິດພັນ.

Verse 41

य एतान् हि परित्यज्य मम कर्मरतः सदा ॥ धृतिज्ञः कुशलश्चैव श्रद्धधानो धृतव्रतः ॥

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ແລະອຸທິດຕົນໃນກຳເພື່ອເຮົາຢູ່ເສມອ ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າໃຈຄວາມຫມັ້ນຄົງ ມີຄວາມຊຳນານ ມີສັດທາ ແລະໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະຂອງຕົນ.

Verse 42

तत्परो नित्यमुद्युक्तः अन्यकार्यजुगुप्सकः ॥ बाले वयसि कल्पश्च अल्पभोगी कुलान्वितः ॥

ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນເປົ້າໝາຍນັ້ນຢ່າງສະເໝີ ຂະຫຍັນຫມັ້ນພຽນ ແລະເບື່ອໜ່າຍກິດອື່ນ ຝຶກວິໄນຕັ້ງແຕ່ເດັກ ບໍລິໂພກພອດປານກາງ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນວົງຕະກູນ-ຊຸມຊົນອັນຄວນເຄົາລົບ।

Verse 43

कारुण्यः सर्वसत्त्वानां प्रत्युत्थायी महाक्षमः ॥ काले मौनक्रियां कुर्याद्यावत्तत्कर्म कारयेत् ॥

ຜູ້ມີເມດຕາກະຣຸນາຕໍ່ສັດທັງປວງ ຜູ້ລຸກຂຶ້ນຮັບໃຊ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຜູ້ອົດທົນຢ່າງຍິ່ງ—ເມື່ອເຖິງການອັນຄວນ ພຶງປະຕິບັດພຣະວິນັຍແຫ່ງຄວາມງຽບ (ມົນ) ຕາມໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດໃຫ້ປະຕິບັດ।

Verse 44

त्रिकालं च दिशो भागं सदा कर्मपथि स्थितः ॥ उपपन्नानभुञ्जानः कर्माण्यभोजनानि च ॥

ຮັກສາການສາມຍາມ ແລະພິຈາລະນາການແບ່ງທິດທາງ ຢືນຢັນຢູ່ເທິງເສັ້ນທາງແຫ່ງກຳອັນມີວິໄນຢູ່ເສມອ; ບໍ່ບໍລິໂພກສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນ ແລະປະຕິບັດກິດຕະກຳທີ່ມີການອົດອາຫານຮ່ວມດ້ວຍ।

Verse 45

अनुष्ठानपरश्चैव मम पार्श्वे मनश्चरः ॥ काले मूत्रपुरीषाणि विसृज्य स्नानवत्सलः ॥

ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການປະຕິບັດ ແລະໃຫ້ໃຈເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃກ້ເຮົາ (ຫັນໄປຫາຄູ/ພຣະ) ເມື່ອເຖິງເວລາອັນຄວນ ພຶງຂັບຖ່າຍປັດສະວະແລະອຸຈະ ແລະເປັນຜູ້ຮັກການອາບນ້ຳເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 46

पयसा यावकेनापि कदाचिद्वायुभक्षणः ॥ कदाचित्षष्ठकालेन क्वचिद्दृष्टमहाफलः ॥

ບາງຄັ້ງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນົມ ຫຼືດ້ວຍຢະວາກູ (ໂຈ໊ກຂ້າວບາເລ); ບາງຄັ້ງປະຕິບັດວາຍຸພັກຊະນະ ດຸດດື່ມລົມ (ອົດອາຫານຢ່າງເຂັ້ມ); ບາງຄັ້ງກິນພຽງໃນຊ່ວງທີ່ຫົກ—ດັ່ງນີ້ໃນບາງກໍລະນີ ກ່າວກັນວ່າເຫັນຜົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 47

कदाचित्तु चतुर्थेन कदाचित्फलमेव च ॥ कदाचिद्दशमे भुञ्जेत्पक्षे मासे वसुन्धरे

ບາງຄັ້ງຄວນຮັບປະທານໃນວັນທີ 4, ບາງຄັ້ງຮັບປະທານແຕ່ໝາກໄມ້ເທົ່ານັ້ນ. ບາງຄັ້ງຄວນຮັບປະທານໃນວັນທີ 10—ພາຍໃນຄຶ່ງເດືອນ ຫຼື ໜຶ່ງເດືອນ, ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແມ່ພື້ນດິນ).

Verse 48

य एतत्सप्त जन्मानि मम कर्माणि कुर्वते ॥ योगिनस्तान्प्रपश्यन्ति पूर्वोक्तान्कर्मसु स्थितान्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິບັດກຳຂອງເຮົານີ້ຕະຫຼອດ 7 ຊາດ, ບັນດາໂຍຄີຍ່ອມເຫັນພວກເຂົາ—ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນກຳທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ.

Verse 49

यानि कर्माणि कुर्वन्तु मां प्रपश्यन्ति माधवि ॥ तानि ते कथयिष्यामि येन भक्त्या व्यवस्थिताः

ໂອ ມາທະວີ, ເຮົາຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງກຳທັງຫຼາຍ ທີ່ເມື່ອປະຕິບັດແລ້ວ ພວກເຂົາຍ່ອມເຫັນເຮົາ; ໂດຍກຳນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 50

एतत्ते कथितं देवि श्रेष्ठं चैव मम प्रियम् ॥ तव चैवं प्रियार्थाय मन्त्रपूजां सुखावहम्

ໂອ ເທວີ, ນີ້ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ—ເປັນສິ່ງປະເສີດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ. ແລະເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງເຈົ້າ ເຮົາຈະກ່າວເຖິງການບູຊາມົນຕຣາ ອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຸກແລະຄວາມສະຫງົບສະບາຍ.

Verse 51

अभ्युत्थानादिकुशलः पैशुन्येन विवर्जितः ॥ एतैर्गुणैः समायुक्तो यो मां व्रजति क्षत्रियः

ຊ່ຽວຊານໃນກິດເຊັ່ນການລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບແລະຮັບໃຊ້ ແລະຫ່າງໄກຈາກການນິນທາໃສ່ຮ້າຍ—ກະສັດຕຣິຍະຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ເຂົ້າມາຫາເຮົາ (ຄວນໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ).

Verse 52

त्यक्त्वा ऋषिसहस्राणि शूद्रमेव भजाम्यहम् ॥ चातुर्वर्ण्यस्य कर्माणि यत्त्वया परिपृच्छितम्

ລະທິ້ງຣິຊີນັບພັນ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງນັບຖືບູຊາແມ່ນແຕ່ຊູດຣະຄົນດຽວ; ບັດນີ້ຈະກ່າວເຖິງໜ້າທີ່ແຫ່ງຈາຕຸວັນນະ ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມໄວ້।

Verse 53

पुष्पे गन्धे च धूपे च मत्कर्मणि सदा रतः ॥ कदाचित्कन्दमूलानि फलानि च कदाचन

ດ້ວຍດອກໄມ້ ກິ່ນຫອມ ແລະ ທູບ ຍ່ອມອຸທິດຕົນໃນພິທີຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ; ບາງຄັ້ງກິນຫົວແລະຮາກ ບາງຄັ້ງກໍກິນຜົນໄມ້ດ້ວຍ।