Adhyaya 114: The Varāha Incarnation and Pṛthivī’s Inquiries on Ritual Procedure and Devotional Outcomes

Verse 1

अथ श्रीवराहावतारः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ संस्तूयमानो भगवान्मुनिभिर्मन्त्रवादिभिः ॥ तुष्टो नारायणो देवः केशवः परमो विभुः ॥

ບັດນີ້ (ເລີ່ມ) ເລື່ອງອະວະຕາຣະສີວະຣາຫະອັນເປັນມົງຄຸນ। ສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະພະຄະວານຖືກສັນລະເສີນໂດຍມຸນີຜູ້ຊຳນານໃນການສວດມົນຕຣາ ພຣະອົງກໍຊົມຊື່ນ—ນາຣາຍະນະເທວະ, ເກສະວະ, ຜູ້ເປັນອຳນາດສູງສຸດ।

Verse 2

ततो ध्यानं समास्थाय दिव्यं योग्यं च माधवः ॥ मधुरं स्वरमास्थाय प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ແລ້ວມາທະວະໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນທິບ ແລະມີວິໄນແຫ່ງໂຍຄະ; ພ້ອມດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນ ຈຶ່ງຕອບກັບວສຸນທຣາ (ແມ່ທຣະນີ)។

Verse 3

तव देवि प्रियार्थाय भक्त्या यं त्वं व्यवस्थिताः ॥ कारयिष्यामि ते सर्वं यत्ते हृदि व्यवस्थितम् ॥

ໂອ ເທວີ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຮັກ—ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍພັກຕິ—ສິ່ງໃດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ ຂ້າຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດທັງໝົດ

Verse 4

अहं त्वां धारयिष्यामि सशैलवनकाननाम् ॥ ससागरां ससरितं सप्तद्वीपसमन्विताम् ॥

ຂ້າຈະອຸ້ມຊູເຈົ້າ—ພ້ອມດ້ວຍພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງສວນ; ພ້ອມດ້ວຍມະຫາສະໝຸດ ແລະແມ່ນ້ຳ; ອັນປະກອບດ້ວຍດວີປະເຈັດ (dvīpa)

Verse 5

एवमाश्वासयित्वा तु वसुधां स च माधवः ॥ रूपं संकल्पयामास वाराहं सुमहौजसम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປອບໃຈວສຸທາ (ແມ່ທຣະນີ) ແລ້ວ ມາທະວະຈຶ່ງສັງກັລປະກຳນົດຮູບເປັນວຣາຫະ—ຮູບໝູປ່າ—ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 6

षट् सहस्राणि चोच्छ्रायो विस्तारेण पुनस्त्रयः ॥ एवं नवसहस्राणि योजनानां विधाय च ॥

ຄວາມສູງຂອງພຣະອົງແມ່ນ ຫົກພັນ ໂຍຊະນະ ແລະຄວາມກວ້າງອີກ ສາມພັນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກຳນົດເປັນ ເກົ້າພັນ ໂຍຊະນະ

Verse 7

वामया दंष्ट्रया गृह्य उज्जहार च मेदिनीम् ॥ सपर्वतवनाकारां सप्तद्वीपां सपत्तनाम् ॥

ພຣະອົງຈັບແຜ່ນດິນດ້ວຍງາຊ້າຍ ແລ້ວຍົກ “ເມດິນີ” ຂຶ້ນ—ພ້ອມຮູບຮ່າງພູເຂົາແລະປ່າໄມ້ ມີທະວີບ 7 ແລະເມືອງ/ຖິ່ນຖານທັງຫມົດຂອງນາງ.

Verse 8

नगा विलग्नाः पतिताः केचिद्विज्ञानसंश्रिताः ॥ शोभन्ते च विचित्राङ्गमेघाः सन्ध्यागमे यथा ॥

ພູເຂົາບາງສ່ວນເກາະຕິດ ບາງສ່ວນກໍຕົກລົງ; ມັນປາກົດງາມ—ດັ່ງເມກຮູບຫຼາກຫຼາຍເມື່ອຍາມສົນທະຍາມາເຖິງ—ໃນຂະນະທີ່ຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ.

Verse 9

चन्द्रनिर्मलसङ्काशा वराहमुखसंस्थिताः ॥ शोभन्ते चक्रपाणेश्च मृणालं कर्दमे यथा ॥

ສະຫວ່າງດັ່ງຄວາມໃສສະອາດຂອງດວງຈັນ ແລະສະຖິດຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງວຣາຫະ; ມັນສ່ອງປະກາຍ—ດັ່ງໃຍບົວໃນຕົມ—ເທິງພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣາ.

Verse 10

तस्यामेव तु कालस्य परिमाणं युगेषु च ॥ एकसप्ततिके कल्पे कर्दमोऽयं प्रजापतिः ॥

ໃນການນັ້ນເອງ ແລະຕາມມາດຕະວັດເວລາໃນຍຸກທັງຫຼາຍ: ໃນກັລປະທີ 71 ນີ້ “ກັຣດະມະ” ຖືກນັບເປັນ ປຣະຊາປະຕິ.

Verse 11

ततः पृथिव्या देवश्च भगवान्विष्णुरव्ययः ॥ अन्योन्याभिमताश्चैव वाराहे कल्प उत्तमे ॥

ຕໍ່ມາ ກ່ຽວກັບແຜ່ນດິນ ພຣະເທວ—ພຣະພະຄະວານ ວິສນຸ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ໄດ້ພໍໃຈແລະເຫັນພ້ອມກັນກັບນາງໂດຍຕ່າງຝ່າຍ; ດັ່ງນີ້ໃນ ວຣາຫະ-ກັລປະ ອັນປະເສີດ.

Verse 12

सा गौः स्तुवति तं चैव पुराणं परमाव्ययम् ॥ योगेन परमेनैव शरणं चैव गच्छति

ງົວນັ້ນ (ແຜ່ນດິນ) ສັນລະເສີນພຣະອົງ ແລະຍັງສວດປຸຣານະອັນສູງສຸດ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ແລະດ້ວຍໂຍຄະອັນສູງສຸດເທົ່ານັ້ນ ນາງຈຶ່ງໄປຮັບເອົາພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງໂດຍແທ້។

Verse 13

आधारः कीदृशो देव उपयोगश्च कीदृशः ॥ कालेकाले च देवेश कर्मणश्चापि कीदृशः

‘ໂອ ພຣະເທວ! ຖານຮອງຮັບ (ອາທານ) ຄວນເປັນແນວໃດ ແລະ ວິທີນໍາໃຊ້/ຂັ້ນຕອນ ຄວນເປັນແນວໃດ? ແລະໃນເວລາອັນສົມຄວນແຕ່ລະຄັ້ງ ໂອ ຈອມເທວ ກຳມະພິທີ (ກັມມະ) ຄວນເປັນແນວໃດ?’

Verse 14

कीदृशी पश्चिमा सन्ध्या कीदृशी ह्यर्धबाह्यतः ॥ शेषाः समानास्त्वा देव ये तु कर्माणि कुर्वते

‘ສັນທະຍາທາງຕາເວັນຕົກ (ພິທີຍາມແລງ) ເປັນແນວໃດ ແລະໃນດ້ານຂອງພາວະ “ອາດ-ບາຫຍະ” (ກຶ່ງພາຍນອກ) ເປັນແນວໃດ? ໂອ ພຣະເທວ! ລາຍລະອຽດທີ່ເຫຼືອຄ້າຍກັນ; (ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງ) ຜູ້ທີ່ປະກອບກຳມະພິທີເຫຼົ່ານັ້ນ’

Verse 15

किंनु संस्थापने देव आवाहनविसर्जने ॥ अगुरुं गन्धधूपं च प्रमाणं गृह्यते कथम्

‘ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະເທວ! ໃນການປະດິດສະຖານ (ປຣະຕິດຖາ) ແລະໃນອາວາຫນະ–ວິສັດຊະນະ (ອັນເຊີນແລະສົ່ງຄືນ) ຈະກໍານົດປະມານທີ່ຖືກຕ້ອງສໍາລັບ ອະກຸຣຸ, ນ້ໍາຫອມ ແລະ ທູບ ໄດ້ແນວໃດ?’

Verse 16

कथं पाद्यं च गृह्णाति स्नापनालेपनानि च ॥ कथं दीपश्च दातव्यः कन्दमूलफलानि च

‘(ພຣະເທວ) ຮັບປາດຍະ ຄືນ້ໍາລ້າງພຣະບາດ ແນວໃດ ແລະການອາບນ້ໍາກັບການທາເຄື່ອງຫອມ ແນວໃດ? ແລະຄວນຖວາຍປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ແນວໃດ ພ້ອມທັງຫົວພືດ ຮາກ ແລະ ໝາກໄມ້ ແນວໃດ?’

Verse 17

आसनं शयनं चैव किङ्कर्म्मापि विधीयते ॥ कथं पूजादि कर्त्तव्यं प्राणास्तत्र च वै कति

ມີການກຳນົດອາສນະ (ບ່ອນນັ່ງ) ແລະ ບ່ອນນອນ/ພັກ (ຊະຍະນະ) ດ້ວຍຫຼືບໍ່, ແລະຄວນປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ປະເພດໃດ? ການບູຊາແລະພິທີອື່ນໆ ຄວນເຮັດແນວໃດ, ແລະທີ່ນັ້ນນັບ ‘ປຣານ’ (ລົມຫາຍໃຈ/ພະລັງຊີວິດ) ກີ່ປະການ?

Verse 18

पश्चिमापूर्वसन्ध्यायां किं पुण्यं चापि तत्र वै ॥ शरदि कीदृशं कर्म शिशिरे कर्म कीदृशम्

ໃນການປະຕິບັດສັນທະຍາໃນເວລາສົມຄວນຍາມແລງແລະຍາມເຊົ້າ ທີ່ນັ້ນໄດ້ບຸນ (puṇya) ປະເພດໃດແທ້? ແລະໃນລະດູສະຣັດ (ໃບໄມ້ຫຼົ່ນ) ຄວນເຮັດກຳ/ພິທີແນວໃດ, ໃນລະດູຫນາວ (ຊິຊິຣະ) ຄວນເຮັດກຳແນວໃດ?

Verse 19

यानि तत्रोपभोग्यानि पुष्पाणि च फलानि च ॥ कर्मण्यास्ते अकर्मण्या ये च शास्त्रबहिष्कृताः

ດອກໄມ້ ແລະ ໝາກໄມ້ໃດບ້າງທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການນຳໄປໃຊ້/ຖວາຍທີ່ນັ້ນ? ສິ່ງໃດເໝາະກັບກຳພິທີ ແລະ ສິ່ງໃດບໍ່ເໝາະ—ຮວມທັງສິ່ງທີ່ຖືກຄຳພີຊາສຕຣະ (śāstra) ກັ້ນອອກ?

Verse 20

किं कर्मणा भोगवता तावद्गच्छति माधवम् ॥ कथं कर्म न चान्नेषु अतिगच्छति कीदृशम्

ດ້ວຍກຳພິທີປະເພດໃດທີ່ມີພ້ອມດ້ວຍ bhoga (ເຄື່ອງຖວາຍ/ຂອງບູຊາ) ຈຶ່ງຈະໄປເຖິງມາທະວະ (Mādhava) ໄດ້? ແລະກຳພິທີຈະບໍ່ໃຫ້ເກີນພອດໃນເລື່ອງການຖວາຍອາຫານ (anna) ໄດ້ແນວໃດ—ຂອບເຂດທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນແນວໃດ?

Verse 21

अर्च्चायाः किं प्रमाणं तु स्थापनाṃ चापि कीदृशम् ॥ परिमाणं कथं देव उपवासश्च कीदृशः

ມາດຕະຖານຂະໜາດຂອງ arccā (ຮູບບູຊາ/ອົງພຣະ) ແມ່ນເທົ່າໃດ, ແລະການປະດິດສະຖານ (ການຕັ້ງ) ຄວນເປັນແນວໃດ? ໂອ ພຣະເທວ, ຈະກຳນົດຂະໜາດແນວໃດ, ແລະ upavāsa (ການອົດອາຫານ/ຖືສິນ) ຄວນເປັນແນວໃດ?

Verse 22

पीतकं शुक्लरक्तं वा कथं गृह्णाति वाससाम् ॥ तेषां तु कानि वस्त्राणि यैर्हितं प्रतिपद्यते

ບໍ່ວ່າສີເຫຼືອງ ສີຂາວ ຫຼືສີແດງ—ຈະຮັບເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແນວໃດ? ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໃດຈຶ່ງໃຫ້ໄດ້ປະໂຫຍດອັນຄວນໄດ້?

Verse 23

केषु लोकेषु गच्छन्ति मधुपर्कस्य भक्षणात् ॥ स्तवे परमकालेऽपि तव भक्तस्य माधव

ດ້ວຍການບໍລິໂພກມະທຸປາຣກະ ພວກເຂົາໄປສູ່ໂລກໃດບ້າງ? ແລະແມ່ນແຕ່ໃນກາລສຸດທ້າຍ ໂອ ມາຘະວະ ຜົນກຳຂອງຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງເປັນແນວໃດ?

Verse 24

किम्प्रमाणं तु दातव्यं मधुपर्कसमन्वितम् ॥ कानि मांसानि ते देव फलं शाकस्य कीदृशः

ຄວນໃຫ້ປະລິມານເທົ່າໃດພ້ອມກັບມະທຸປາຣກະ? ໂອ ເທວະ ເນື້ອຊະນິດໃດຈຶ່ງເໝາະສົມ ແລະຜົນຂອງການຖວາຍ/ບໍລິໂພກຜັກເປັນແນວໃດ?

Verse 25

प्रापणेष्वपि युज्येत कर्म शास्त्रसमायुतम् ॥ आहूतस्य च मन्त्रेण आगते धर्मवत्सल

ແມ່ນແຕ່ໃນເລື່ອງການໄດ້ມາ/ການຮັບ ກໍຄວນປະຕິບັດກຳຕາມຊາສຕຣາ. ແລະເມື່ອຜູ້ທີ່ໄດ້ເຊີນດ້ວຍມັນຕຣາມາຮອດ ໂອ ຜູ້ຮັກທຳ…

Verse 26

केन मन्त्रविधानॆन प्राशनं ते प्रदीयते ॥ व्रतस्य चोपचारेषु अर्च्चयित्वा यथाविधि

ດ້ວຍວິທີມັນຕຣາແບບໃດ ຈຶ່ງຖວາຍການກິນ/ການຮັບປະທານແດ່ພຣະອົງ? ແລະໃນອຸປະຈາຣະແຫ່ງວຣະຕະ ເມື່ອໄດ້ບູຊາຕາມວິທີແລ້ວ…

Verse 27

केऽत्र भुञ्जन्ति तद्देव सर्वशुद्धिकरं परम् ॥ ये तु एकाशिनो देवमुपसर्पन्ति माधवम्

ໂອ ພຣະເທວະ! ທີ່ນີ້ໃຜເປັນຜູ້ບໍລິໂພກສິ່ງນັ້ນ—ອຸປາຍອັນສູງສຸດທີ່ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທັງປວງ? ແລະຜູ້ທີ່ກິນພຽງຄັ້ງດຽວແລ້ວເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະມາທະວະ…

Verse 28

तेषां तु का गतिर्देव तव मार्गानुसारिणाम् ॥ व्रतं कृत्वा यथोक्तेन येऽभिगच्छन्ति माधवम्

ໂອ ພຣະເທວະ! ຜູ້ທີ່ຕາມມາກຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິປາຍທາງແນວໃດ—ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດວຣະຕະຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ແລ້ວໄປຫາພຣະມາທະວະ?

Verse 29

तेषां तु का गतिर्देव तव भक्तिं प्रकुर्वताम् ॥ कृच्छ्रसांतपने कृत्वा येऽभिगच्छन्ति माधवम्

ໂອ ພຣະເທວະ! ຜູ້ທີ່ປູກຝັງພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິແນວໃດ—ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕະປະ ‘ກຣິຈຉະ-ສາມຕະປະນະ’ ແລ້ວໄປຫາພຣະມາທະວະ?

Verse 30

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते तव कर्मपरायणाः ॥ वाय्वाहारं ततः कृत्वा कृष्णं समधिगच्छति

ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນກຳເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ? ແລ້ວເມື່ອປະຕິບັດ ‘ວາຍວາຫາຣ’ (ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມ/ອາກາດ) ກໍຈະເຖິງພຣະກຣິສນະ

Verse 31

तेषां तु का गतिः कृष्ण तव भक्तौ व्यवस्थिताः ॥ अक्षारलवणं कृत्वा येऽभिगच्छन्ति चाच्युतम्

ໂອ ພຣະກຣິສນະ! ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິແນວໃດ—ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຂໍ້ວັດ ‘ອັກສາຣ-ລະວະນະ’ ແລ້ວໄປຫາພຣະອະຈະຍຸຕະ?

Verse 32

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते तव कर्मानुसारिणः ॥ कृत्वा पयोव्रतं चैव येऽभिगच्छन्ति चाच्युतम् ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ປະພຶດຕາມບັນຍັດແຫ່ງກຳຂອງພຣະອົງ ໄດ້ປະຕິບັດພະໂຍວຣະຕະ (ພຣະຕນົມ) ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາອັຈຍຸຕະ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ?

Verse 33

ते कां गतिं प्रपद्यन्ते नरा ये व्रतक॑रिणः ॥ दत्त्वा गवाह्निकं चैव ये प्रपद्यन्ति माधवम् ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ມະນຸດຜູ້ປະຕິບັດວຣະຕະ ໄດ້ຖວາຍທານ «ກະວາຫນິກ» ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງພາມາທະວະ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ?

Verse 34

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते तव भक्त्या व्यवस्थिताः ॥ उञ्छवृत्तिं समास्थाय येऽभिगच्छन्ति माधवम् ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອຸຍຈະວຣິຕຕິ (ເກັບເກືອບສ່ວນເຫຼືອຈາກການເກັບກ່ຽວ) ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາມາທະວະ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ?

Verse 35

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते नरा भिक्षोपजीविनः ॥ गृहस्थधर्मं कृत्वा वै येऽभिगच्छन्ति माधवम् ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ມະນຸດຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍທານທີ່ຂໍໄດ້ ແລະໄດ້ປະຕິບັດທຳຂອງຄະຣະຫັດຖະໃຫ້ສົມບູນ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາມາທະວະ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ?

Verse 36

काँल्लोकांस्ते प्रपद्यन्ते तव क्षेत्रेषु ये मृताः ॥ कृत्वा पञ्चातपं चैव माधवाय प्रयच्छति ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ຕາຍໃນເຂດສັກສິດ (ເຂດບູຊາ) ຂອງພຣະອົງ ຈະໄປສູ່ໂລກໃດບ້າງ? ແລະຜູ້ທີ່ບຳເພັນຕະປະ «ປັນຈາຕະປະ» (ໄຟຫ້າ) ແລ້ວອຸທິດຜົນແດ່ມາທະວະ ຈະໄດ້ຄະຕິແນວໃດ?

Verse 37

कां गतिं वै परायान्ति ये तु पञ्चातपे मृताः ॥ कण्ठशय्यां समासाद्य ये प्रपश्यन्ति चाच्युतम् ॥

ຜູ້ໃດຕາຍໃນຂະນະປະພຶດຕະບະ «ປັນຈາຕະປະ» ຈະໄປຮອດຄະຕິໃດແທ້? ແລະຜູ້ທີ່ຖືພຣະວັດ «ກັນຖະຊັຍຍາ» ແລ້ວໄດ້ເຫັນອະຈະຍຸຕະ ຈະໄດ້ຄະຕິໃດ?

Verse 38

तेषां तु का गतिर्देव कण्ठशय्यां समाश्रिताः ॥ आकाशशयनं कृत्वा ये प्रपद्यन्ति चाच्युतम् ॥

ແຕ່ໂອ ພຣະເທວະ, ຜູ້ທີ່ຖືວັດ «ກັນຖະຊັຍຍາ» ຈະໄດ້ຄະຕິໃດ? ແລະຜູ້ທີ່ປະພຶດ «ອາກາສະຊະຍະນະ» ຄືນອນໃຕ້ຟ້າໂລ່ງ ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງອະຈະຍຸຕະ ຈະໄປຮອດຄະຕິໃດ?

Verse 39

तेषां तु का गतिः कृष्ण तव भक्तिपरायणाः ॥ गोव्रजे शयनं कृत्वा ये प्रपद्यन्ति केशवम् ॥

ໂອ ກຣິດສະນະ, ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ແລະເຮັດທີ່ພັກນອນໃນໂຄວຣະຊະ ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງເກສະວະ ຈະໄດ້ຄະຕິໃດ?

Verse 40

तेषां तु का गतिर्ब्रह्मंस्तव भक्तिपथे स्थिताः ॥ शाकाहारं ततः कृत्वा येऽभिगच्छन्ति चाच्युतम् ॥

ໂອ ພຣາຫມະນ, ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງພັກຕິຕໍ່ທ່ານ ແລ້ວຕໍ່ມາຖື «ຊາກາຫາຣະ» ຄືອາຫານຜັກ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາອະຈະຍຸຕະ ຈະໄດ້ຄະຕິໃດ?

Verse 41

तेषां तु का गतिर्देव कणभक्षास्तु ये नराः ॥ पञ्चगव्यं ततः पीत्वा येऽभिगच्छन्ति माधवम् ॥

ໂອ ພຣະເທວະ, ມະນຸດຜູ້ເປັນ «ກະນະພັກສະ» ຄືດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນເມັດທັນຍານ້ອຍໆ ຈະໄດ້ຄະຕິໃດ? ແລະຜູ້ທີ່ຕໍ່ມາດື່ມ «ປັນຈະກະວະຍະ» ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາມາທະວະ ຈະໄປຮອດຄະຕິໃດ?

Verse 42

तेषां तु का गतिर् देव ये नरा यावकाशिनः ॥ आहारं गोमयं कृत्वा येऽभिगच्छन्ति केशवम् ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ບຸກຄົນທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເຂົ້າບາເລ ແລະເຮັດຂີ້ງົວເປັນອາຫານ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາເກສະວະ ຈະໄດ້ຄະຕິໃດ?

Verse 43

नारायण गतिस्तेषां कीदृशोऽत्र विधिः स्मृतः ॥ सक्तुं वै भक्षयित्वा तु ये प्रपद्यन्ति चाच्युतम् ॥

ຄະຕິຂອງເຂົາຖືກກ່າວວ່າເປັນນາຣາຍະນະ; ທີ່ນີ້ມີວິທີກົດລະບຽບແນວໃດຖືກສອນ? ຄືຜູ້ທີ່ກິນສັກຕຸ (ແປ້ງເມັດພືດຄົ້ວ) ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງອະຈະຍຸຕະ

Verse 44

तेषां तु का गतिर् देव तव कर्मपरायणाः ॥ शिरसा दीपकं कृत्वा येऽभिगच्छन्ति केशवम् ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນພິທີກຳຂອງພຣະອົງ ແລະວາງຕະເກີຍໄຟໄວ້ເທິງຫົວ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາເກສະວະ ຈະໄດ້ຄະຕິໃດ?

Verse 45

ते गतिं कां प्रपद्यन्ते तव चिन्तापरायणाः ॥ अश्माशनं व्रतं कृत्वा ये प्रपद्यन्ति नित्यशः ॥

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການລະລຶກຖຶງພຣະອົງ ແລະຖືພຣົດອັດສະມາຊະນະ (ກິນເທິງຫີນ/ຫຼືກິນຫີນ) ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງຢູ່ເປັນນິດ ຈະບັນລຸຄະຕິໃດ?

Verse 46

तेषां तु का गतिर् देव तव भक्तिपरायणाः ॥ भक्षयित्वा तु दूर्वां ये प्रपद्यन्ते मनीषिणः ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ—ຜູ້ຮູ້ຜູ້ຄິດທີ່ກິນຫຍ້າດູຣະວາ (dūrvā) ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງ—ຈະໄດ້ຄະຕິໃດ?

Verse 47

तेषां तु का गतिर् देव स्वधर्मगुणचारिणः ॥ जानुभ्यां प्रतिपद्यन्ते तव प्रीत्या च माधव ॥

ໂອ ພຣະເທວະ! ຜູ້ທີ່ປະພຶດຕາມທຳຂອງຕົນ ແລະຄຸນຄວາມດີ, ແລະ ໂອ ມາທະວະ! ຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄປດ້ວຍຫົວເຂົ່າເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະອົງ—ຄະຕິ ຫຼື ປາຍທາງຂອງເຂົາແມ່ນຫຍັງ?

Verse 48

तेषां तु का गतिर् देव तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ उत्तानशयनं कृत्वा धारयन्ति हि दीपिकाम् ॥

ໂອ ພຣະເທວະ! ຂ້າພະອົງຜູ້ຖາມ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊີ້ແຈງ: ຜູ້ທີ່ນອນຫງາຍ (ອຸຕຕານະຊະຍະນະ) ແລ້ວຖືປະທີບນ້ອຍໆ ຢ່າງແທ້ຈິງ ມີຄະຕິໃດ?

Verse 49

ते यान्ति कां गतिं देव कथ्यते या च शाश्वती ॥ जानुभ्यां दीपकं कृत्वा केशवाय प्रपद्यते ॥

ໂອ ພຣະເທວະ! ເຂົາເຈົ້າໄປສູ່ຄະຕິໃດ—ທີ່ຖືກກ່າວວ່າເປັນນິລັນດອນ—ຄືຜູ້ທີ່ຄຸກເຂົ່າຖວາຍປະທີບ ແລ້ວຂໍພຶ່ງພາພຣະເກສະວະ?

Verse 50

तेषां तु का गतिर् देव कथ्यते चैव शाश्वती ॥ अवाङ्मुखस्तु भूत्वा वै यः प्रपद्येज्जनार्द्दनम् ॥

ໂອ ພຣະເທວະ! ຄະຕິຂອງບຸກຄົນນັ້ນແມ່ນຫຍັງ—ທີ່ກ່າວວ່າເປັນນິລັນດອນ—ຜູ້ທີ່ຄວ່ຳໜ້າ (ອະວາງມຸຂະ) ແລ້ວເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະຈະນາຣະດະນະ?

Verse 51

भगवन् का गतिस्तस्य अवाक्शिरसि शायिनः ॥ पुत्रदारगृहं चैव मुक्त्वा योऽनुप्रपद्यते ॥

ໂອ ພຣະພະຄະວານ! ຄະຕິຂອງຜູ້ນັ້ນແມ່ນຫຍັງ ຜູ້ທີ່ນອນໂດຍໃຫ້ຫົວຕ່ຳລົງ, ແລະຜູ້ທີ່ລະທິ້ງລູກ ເມຍ ແລະເຮືອນເຮືອນຊານ ແລ້ວຕິດຕາມມາຂໍພຶ່ງພາ?

Verse 52

का गतिस्तस्य सिद्धा तु कथयस्व सुरोत्तम ॥ भाषितोऽसि मया ह्येवं सर्वलोकसुखावहम्

ຂ້າແຕ່ເທວະຜູ້ປະເສີດ ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຄະຕິອັນແນ່ນອນຂອງຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ນັ້ນ. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຖາມທ່ານແບບນີ້—ເປັນຄຳສອນທີ່ເກື້ອກູນຕໍ່ສຸກສະຫວັດດີຂອງທຸກໂລກ.

Verse 53

गमनागमनं चैव त्वत्प्रसन्नेन माधव ॥ त्वं ज्ञाता त्वं पिता चैव सर्वधर्मविनिश्चयः

ໂອ ມາທະວະ ການໄປແລະການກັບຄືນ ກໍອາໄສພຣະກະລຸນາອັນໂປດປານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮູ້, ແມ່ນພໍ່ດ້ວຍ, ແລະເປັນຜູ້ຕັດສິນທ້າຍສຸດໃນທຸກທຳ (ທັມມະ).

Verse 54

भस्माकुलेषु निक्षिप्य कथं चाग्नौ प्रपद्यते ॥ कां गतिं प्रतिपद्यन्ते त्वद्भक्ता जलमास्थिताः

ເມື່ອຜູ້ໜຶ່ງຖືກວາງໄວ້ທ່າມກາງກອງຂີ້ເຖົ່າ ລາວຈະເຂົ້າສູ່ໄຟ (ພິທີ) ໄດ້ແນວໃດ? ແລະບັນດາຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ ເມື່ອເຂົ້າສູ່ນ້ຳແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ?

Verse 55

त्वत्क्षेत्रसंस्थितो वापि तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ स्मरण पुत्र ते कृष्ण यैस्तु नाम प्रकीर्त्यते

ຫຼືຖ້າຜູ້ໃດອາໄສຢູ່ໃນເຂດສັກສິດ (ເກດຕະ) ຂອງພຣະອົງ ຂໍຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຖາມນີ້. ໂອ ກຣິດສະນະ ໂອ ບຸດເອີຍ ຜູ້ທີ່ປະກາດນາມຂອງພຣະອົງດ້ວຍການລະລຶກ (ສະມະຣະນະ) ຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນໃດ?

Verse 56

नमो नारायणेत्युक्त्वा तेषां वै का गतिर्भवेत् ॥ उद्यतेष्वपि शस्त्रेषु हन्यमाना रणे नराः

ເມື່ອໄດ້ເວົ້າວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນະ” ແລ້ວ ຄະຕິຂອງເຂົາເຈົ້າຈະເປັນຢ່າງໃດແນ່? ແມ່ນແຕ່ເມື່ອອາວຸດຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະມະນຸດກຳລັງຖືກສັງຫານໃນສະໜາມຮົບ…

Verse 57

नामप्रकीर्तनात्तेषां कीदृशी तु गतिर्भवेत् ॥ अहं शिष्या च दासी च तव भक्त्या व्यवस्थिताः

ດ້ວຍການປະກາດແລະສັນລະເສີນພຣະນາມຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄະຕິ (ຈຸດໝາຍ) ແນວໃດ? ຂ້ານ້ອຍເປັນທັງສິດ ແລະນາງຮັບໃຊ້ ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 58

रहस्यं धर्मसंयुक्तं तन्ममाचक्ष्व माधव ॥ एवं तत्परमं गुह्यं मम प्रीत्या जगद्गुरो

ໂອ ມາດະວະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອະທິບາຍແກ່ຂ້ານ້ອຍ ຄວາມລັບແຫ່ງຄໍາສອນທີ່ປະສານກັບທັມມະນັ້ນ. ໂອ ຄູແຫ່ງໂລກ ຂໍໃຫ້ເປີດເຜີຍຄວາມລັບອັນສູງສຸດນັ້ນ ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງຂ້ານ້ອຍ.

Verse 59

एवं हि धार्यमाणा सा पृथिवी सागरान्विता ॥ वर्षाणां च सहस्रं हि वज्रदंष्ट्रेण साधुना

ດັ່ງນັ້ນແທ້ ແຜ່ນດິນນັ້ນພ້ອມດ້ວຍມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍ ຖືກຊູມຊອງແລະຍົກຖືໄວ້; ແລະໂດຍຜູ້ດີຜູ້ມີງາດັ່ງວັຊຣະ ໄດ້ຖືຄອງໄວ້ຕະຫຼອດພັນປີ.

Verse 60

वसन्ते कीदृशं कर्म ग्रीष्मे किं कर्म कारयेत् ॥ प्रावृट्काले च किं कर्म वर्षान्ते किञ्च कारयेत्

ໃນລະດູບ່ອນໄມ້ຜຸດ (ວະສັນຕະ) ຄວນເຮັດກິດຈະກໍາແນວໃດ? ໃນລະດູຮ້ອນຄວນໃຫ້ເຮັດກິດໃດ? ແລະໃນລະດູຝົນຄວນເຮັດກິດໃດ, ທັງໃນທ້າຍລະດູຝົນຄວນໃຫ້ເຮັດສິ່ງໃດ?

Verse 61

कानि कर्म्माणि कुर्वीत तव भक्तस्य भोजनात् ॥ यस्तु तं प्रापणं देव न च दोषप्रसादिकम्

ຄວນປະຕິບັດກິດໃດບ້າງ ກ່ຽວກັບການຮັບປະທານ (ຫຼືການຖວາຍອາຫານ) ຂອງຜູ້ພັກຕິຂອງພຣະອົງ? ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໂອ ເທວະ ທີ່ເຮັດ ‘ປຣາປະນະ’ ນັ້ນ ບໍ່ເກີ່ຍວກັບໂທດ ຫຼືການປະເລົາປະໂລມໃຫ້ພໍໃຈ.

Verse 62

कां गतिं ते प्रपद्यन्ते तव कर्मपरायणाः ॥ तव क्षेत्रेषु वैकुण्ठ ये तु प्राणान्विमुञ्चते

ໂອ ໄວກຸນຖະ! ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນກຳທີ່ເຮັດເພື່ອພຣະອົງ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ? ແລະຜູ້ທີ່ປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດໃນເຂດສັກສິດຂອງພຣະອົງ ຈະເປັນແນວໃດ?

Verse 63

तेषां तु का गतिर् देव शिरसा दीपधारणात् ॥ ये हि नित्यं पयः पीत्वा तव चिन्ताव्यवस्थिताः

ແຕ່ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ຖືປະທີບໄວ້ເທິງສີສະ ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໃດ?—ຜູ້ທີ່ດື່ມນົມເປັນນິດ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນການຄິດຄຳນຶງຖຶງພຣະອົງ

Verse 64

अतस्त्वयैव वक्तव्यो योगसाङ्ख्यविनिश्चयः ॥ त्वां भजंश्च गते जीवे मधुपर्कसमन्वितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ປະກາດຂໍ້ສະຫຼຸບອັນແນ່ນອນຂອງ ໂຍຄະ ແລະ ສາງຂະຍະ. ແລະເມື່ອຊີວິດຈາກໄປ ຜູ້ທີ່ບູຊາພຣະອົງ—ພ້ອມພິທີມະທຸປັຣກະ—ຈະບັນລຸຜົນທີ່ກ່າວໄວ້

Verse 65

केषु द्रव्येषु संयुक्तं मधुपर्कं प्रदीयते ॥ के तु कर्मगुणास्तस्य मधुपर्कस्य माधव

ໂອ ມາທະວະ! ມະທຸປັຣກະ ຄວນນຳໄປຖວາຍໂດຍຜະສົມກັບສານຫຍັງບ້າງ? ແລະຜົນທາງພິທີກຳກັບຄຸນລັກສະນະຂອງມະທຸປັຣກະນັ້ນແມ່ນຫຍັງ?