Adhyaya 11: Hospitality at Gauramukha’s Hermitage and the Power of the Wish-Fulfilling Jewel

Verse 1

श्रीवराह उवाच । ततस्तमीदृशं दृष्ट्वा तदा गौरमुखाश्रमम् । दुर्ज्जयश्चिन्तयामास रम्यमाश्रममण्डलम् ॥ ११.१ ॥

ພຣະສີວະຣາຫາຕັດວ່າ: ຕໍ່ມາ ເມື່ອດູຣຊະຍະໄດ້ເຫັນອາສຣົມນັ້ນດັ່ງກ່າວ—ອາສຣົມຂອງເກົາຣະມຸຂະ—ເຂົາຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາເຖິງບໍລິເວນອາສຣົມອັນງາມລະມຸນນັ້ນ.

Verse 2

प्रविशाम्यत्र पश्यामि ऋषीन् परमधार्मिकान् । चिन्तयित्वा तदा राजा प्रविवेश तमाश्रमम् ॥ ११.२ ॥

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປທີ່ນີ້ ແລະຈະເຫັນບັນດາລຶສີຜູ້ມີທຳອັນສູງສຸດ.” ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກະສັດກໍເຂົ້າໄປໃນອາສຣົມນັ້ນ.

Verse 3

तस्य प्रविष्टस्य ततो राज्ञः परमहर्षितः । चकार पूजां धर्मात्मा तदा गौरमुखो मुनिः ॥ ११.३ ॥

ເມື່ອກະສັດເຂົ້າໄປແລ້ວ ລຶສີເກົາຣະມຸຂະ ຜູ້ມີຈິດໃນທຳ ແລະຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ກໍໄດ້ກະທຳພິທີບູຊາຕ້ອນຮັບເພື່ອໃຫ້ກຽດແກ່ພຣະອົງ.

Verse 4

स्वागतातिक्रियाः कृत्वा कथान्ते तं महामुनिः । स्वशक्त्या अहं नृपश्रेष्ठ सानुगस्य च भोजनम् ॥ ११.४ ॥

ເມື່ອໄດ້ກະທຳພິທີຕ້ອນຮັບຕາມປະເພນີ ແລະມາລະຍາດອື່ນໆແລ້ວ ໃນທ້າຍການສົນທະນາ ມະຫາມຸນີໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຕາມກໍາລັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດອາຫານໃຫ້ພຣະອົງ ພ້ອມທັງຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງ.”

Verse 5

करिष्यामि प्रमुच्यन्तां साधु वाह इति द्विजः । एवमुक्त्वा स्थितस्तूष्णीं स मुनिः संशितव्रतः ॥ ११.५ ॥

ພຣະພຣາຫມັນ (ທະວິຊະ) ກ່າວວ່າ: «ຂ້າຈະເຮັດ; ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າພົ້ນ—ດີແທ້»។ ເວົ້າແລ້ວ ມຸນີຜູ້ຖືວຣະຕະແນ່ນອນ ຢືນນິ່ງຢ່າງສງົບ।

Verse 6

राजाऽपि तस्थौ तद्भक्त्या स्वसहायैः समन्वितः । अक्षौहिण्यो बलस्यास्य पञ्चमात्रास्तदा स्थिताः । अयं च तापसः किं मे दास्यते भोजनं त्विह ॥ ११.६ ॥

ພຣະຣາຊາກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ທ່ານ ແລະມີຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງຄົບຄັນ. ໃນເວລານັ້ນ ກອງທັບຂອງພຣະອົງ 5 ອັກເສົາຫິນີ ຕັ້ງຄ່າຍຢູ່. ແລະພຣະອົງຄິດວ່າ: «ຕາປະສະນີ້ຈະໃຫ້ອາຫານຫຍັງແກ່ຂ້າໃນທີ່ນີ້?»

Verse 7

निमन्त्र्य दुर्जयं विप्रस्तदा गौरमुखो नृपम् । चिन्तयामास किं चास्य मया देयं तु भोजनम् ॥ ११.७ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຊີນພຣະຣາຊາ ດຸຣຊະຍະ ແລ້ວ ພຣະພຣາຫມັນ ໂກຣະມຸຂະ ກໍຄິດວ່າ: «ຂ້າຄວນໃຫ້ອາຫານຫຍັງແກ່ພຣະອົງ?»

Verse 8

एवं चिन्तयतस्तस्य महर्षेर्भावितात्मनः । स्थितो मनसि देवेशो हरिर्नारायणः प्रभुः ॥ ११.८ ॥

ເມື່ອມະຫາຣິຊິ ຜູ້ຝຶກຝົນຈິດໃຈດີ ກຳລັງຄິດຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ຮະຣິ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕ ກໍປະດິດຢູ່ໃນຈິດຂອງທ່ານ।

Verse 9

ततः संस्मृत्य मनसा देवं नारायणं तदा । तोषयामास गङ्गायां प्रविश्य मुनिसत्तमः ॥ ११.९ ॥

ຕໍ່ມາ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະເທວະ ນາຣາຍະນະ ໃນໃຈ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ເພື່ອບຳເນີນການບູຊາປະນີປະນອມ (ປະລະໂປມ) ໃນເວລານັ້ນ।

Verse 10

धरण्युवाच । कथं गौरमुखो विष्णुं तोषयामास भूधर । एतन्मे कौतुकं श्रोतुं सम्यगिच्छा प्रवर्तते ॥ ११.१० ॥

ພຣະທະຣະນີ (ແຜ່ນດິນ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພູທະຣະ, ກໍຣະມຸຂະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະວິສນຸ ພໍພຣະໄທ ແນວໃດ? ຄວາມປາຖະໜາຢ່າງແຮງກ້າ ເພື່ອຟັງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 11

नमोऽस्तु विष्णवे नित्यं नमस्ते पीतवाससे । नमस्ते चाद्यरूपाय नमस्ते जलरूपिणे ॥ ११.११ ॥

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະວິສນຸ ຕະຫຼອດການ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບດັ່ງເດີມ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນນ້ຳ.

Verse 12

नमस्ते सर्वसंस्थाय नमस्ते जलशायिने । नमस्ते क्षितिरूपाय नमस्ते तेजसात्मने ॥ ११.१२ ॥

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຖານຮອງຮັບແຫ່ງທຸກລະບຽບທີ່ຕັ້ງຢູ່; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ບັນທົມຢູ່ເທິງນ້ຳ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນແຜ່ນດິນ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີແກ່ນສານເປັນຄວາມສະຫວ່າງ (ເຕຊັສ).

Verse 13

नमस्ते वायुरूपाय नमस्ते व्योमरूपिणे । त्वं देवः सर्वभूतानां प्रभुस्त्वमसि हृरिच्छयः ॥ ११.१३ ॥

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນລົມ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນຟ້າ. ພຣະອົງເປັນເທວະຂອງສັດທັງປວງ; ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າ—ສະຖິດເປັນແຮງດົນໃຈໃນດວງໃຈ.

Verse 14

त्वमोङ्कारो वषट्कारः सर्वत्रैव च संस्थितः । त्वमादिः सर्वदेवानां तव चादिर्न विद्यते ॥ ११.१४ ॥

ພຣະອົງແມ່ນພະຍາງ «ໂອມ» ແລະ ຄຳອຸທານ «ວະສັດ»; ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ພຣະອົງເປັນປະຖົມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແຕ່ສຳລັບພຣະອົງ ບໍ່ມີຜູ້ໃດພົບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໄດ້.

Verse 15

त्वं भूस्त्वं च भुवो देव त्वं जनस्त्वं महः स्मृतः । त्वं तपस्त्वं च सत्यं च त्वयि देव चराचरम् ॥ ११.१५ ॥

ໂອ ພຣະເທວະ, ທ່ານແມ່ນ Bhū ແລະ ທ່ານແມ່ນ Bhuvaḥ; ທ່ານແມ່ນ Janaḥ ແລະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ Mahaḥ. ທ່ານແມ່ນ Tapas ແລະ Satya; ໃນທ່ານ ໂອ ພຣະເທວະ, ມີສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວທັງປວງ.

Verse 16

त्वत्तो भूतमिदं विश्वं त्वदुद्भूताऋगादयः । त्वत्तः शास्त्राणि जातानि त्वत्तो यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ ११.१६ ॥

ຈາກທ່ານ ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ຈາກທ່ານ ພຣະເວດ Ṛg ແລະ ພຣະເວດອື່ນໆ ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ. ຈາກທ່ານ ຄຳສອນອັນເປັນຫຼັກ (śāstra) ໄດ້ເກີດ; ແລະ ພິທີບູຊາຍັດ (yajña) ທັງຫຼາຍ ຕັ້ງຢູ່ເທິງທ່ານ.

Verse 17

त्वत्तो वृक्षाः वीरुधश्च त्वत्तः सर्वा वनौषधिः । पशवः पक्षिणः सर्पास्त्वत्त एव जनार्दन ॥ ११.१७ ॥

ຈາກທ່ານ ຕົ້ນໄມ້ ແລະ ພືດເລື້ອຍຄານໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ຈາກທ່ານ ສະໝຸນໄພປ່າທັງປວງໄດ້ເກີດ. ສັດ, ນົກ, ແລະ ງູ ກໍເກີດຈາກທ່ານແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໂອ Janārdana.

Verse 18

ममापि देवदेवेश राजाऽदुर्जयसंज्ञितः । आगतोऽभ्यागतस्तस्य आतिथ्यं कर्तुमुत्सहे ॥ ११.१८ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ, ກະສັດຜູ້ໜຶ່ງຊື່ Durjaya ກໍໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າເປັນແຂກ. ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມທີ່ຈະກະທຳການຕ້ອນຮັບແຂກ (ātithya) ໃຫ້ເຂົາ.

Verse 19

तस्य मे निर्धनस्याद्य देवदेव जगत्पते । भक्तिनम्रस्य देवेश कुरुष्वान्नाद्यसंचयम् ॥ ११.१९ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ, ໂອ ຈອມໂລກ (Jagatpati), ມື້ນີ້ ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຂັດສົນ ແລະ ນ້ອມກາຍດ້ວຍພັກດີ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຈັດຕຽມອາຫານ ແລະ ຂອງຈຳເປັນໃຫ້ພໍພຽງ.

Verse 20

यं यं स्पृशामि हस्तेन यं यं पश्यामि चक्षुषा । वृक्षं वा तृणकन्दं वा तत्तदन्नं चतुर्विधम् ॥ ११.२० ॥

ສິ່ງໃດທີ່ຂ້ອຍແຕະດ້ວຍມື ແລະສິ່ງໃດທີ່ຂ້ອຍເຫັນດ້ວຍຕາ—ຈະເປັນຕົ້ນໄມ້ ຫຼືຫົວ/ເຫງົ້າໃນຫຍ້າ—ທຸກຢ່າງນັ້ນກາຍເປັນອາຫານ ໃນຮູບແບບສີ່ປະການ।

Verse 21

तथा त्वन्यतमं वापि यद्ध्यातं मनसा मया । तत्सर्वं सिद्ध्यतां मह्यं नमस्ते परमेश्वर ॥ ११.२१ ॥

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈ—ບໍ່ວ່າຈະເປັນຢ່າງໃດ—ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນັ້ນສຳເລັດແກ່ຂ້ອຍ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 22

इति स्तुत्या तु देवेशस्तुतोष जगतां पतिः । मुनेस्तस्य स्वकं रूपं दर्शयामास केशवः ॥ ११.२२ ॥

ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ກໍຊົມຊື່ນພໍພຣະໄທ; ແລ້ວ ເກສະວະ ໄດ້ສະແດງຮູບອັນແທ້ຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ມຸນີນັ້ນເຫັນ।

Verse 23

उवाच सुप्रसन्नात्मा ब्रूहि विप्र वरं परम् । एवं श्रुत्वाऽक्षिणी यावदुन्मीलयति वै मुनिः ॥ ११.२३ ॥

ດ້ວຍພຣະໄທອັນສະຫງົບສຸກຢ່າງຍິ່ງ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ວິປຣະ ຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງກ່າວຂໍພອນອັນສູງສຸດ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ມຸນີກໍເລີ່ມເປີດຕາຂຶ້ນ।

Verse 24

तदा शङ्खगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः । गरुडस्थोऽपि तेजस्वी द्वादशादित्यसप्रभः ॥ ११.२४ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ແລະຄະດາໃນພຣະຫັດ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ; ທັງໆທີ່ປະທັບເທິງຄຣຸດ ກໍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງມີເດຊາ ດຸດດັ່ງຮັດສະໝີຂອງອາທິຕະຍະທັງສິບສອງ।

Verse 25

दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता । यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ॥ ११.२५ ॥

ຖ້າໃນຟ້າ ຄວາມສະຫວ່າງຂອງດວງອາທິດພັນດວງ ເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັນ ກໍອາດຈະພໍປຽບໄດ້ກັບສະຫງ່າລາສີຂອງທ່ານມະຫາຈິດນັ້ນ।

Verse 26

तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा । ददर्श स मुनिर्देवि विस्मयोत्फुल्ललोचनः ॥ ११.२६ ॥

ທີ່ນັ້ນ ໃນຈຸດດຽວ ທ່ານໄດ້ເຫັນຈັກກະວານທັງໝົດ ແຕ່ຖືກແບ່ງແຍກເປັນຫຼາຍຮູບແບບ. ໂອ ເທວີ, ມຸນີນັ້ນເຫັນດ້ວຍດວງຕາທີ່ເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ.

Verse 27

जगाम शिरसा देवं कृताञ्जलिरथाब्रवीत् । यदि मे वरदो देवो भूयाद् भक्तस्य केशव ॥ ११.२७ ॥

ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະເທວະ ດ້ວຍການກົດສີສະ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະເທວະເກສະວະ ຈະປະທານພອນແກ່ຜູ້ພັກດີເຊັ່ນຂ້າ…”

Verse 28

इदानीमेष नृपतिर्यथा सबलवाहनः । ममाश्रमे कृताहारः श्वः प्रयाता स्वकं गृहम् ॥ ११.२८ ॥

ບັດນີ້ ກະສັດຜູ້ນີ້ ພ້ອມດ້ວຍກອງກຳລັງ ແລະພາຫະນະທັງຫຼາຍ ໄດ້ຮັບປະທານອາຫານໃນອາສຣົມຂອງຂ້າແລ້ວ; ມື້ອື່ນຈະເດີນທາງກັບເຮືອນຂອງຕົນ.

Verse 29

इत्युक्तस्तस्य देवेशो वरदः सम्बभूव ह । चित्तसिद्धिं ददौ तस्मै मणिं च सुमहाप्रभम् ॥ ११.२९ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ກໍເປັນຜູ້ປະທານພອນໃຫ້ແກ່ທ່ານແທ້ໆ; ພຣະອົງປະທານ citta-siddhi ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຈິດ ແລະມະນີອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງໃຫ້.

Verse 30

तं दत्त्वाऽन्तर्दधे देवः स च गौरमुखो मुनिः । जगाम चाश्रमं पुण्यं नाना ऋषिनिषेवितम् ॥ ११.३० ॥

ເມື່ອປະທານສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະໄດ້ຫາຍໄປ; ແລ້ວມຸນີນາມ ໂກຣະມຸຂະ ໄດ້ໄປສູ່ອາສຣົມອັນສັກສິດ ທີ່ມີຣິສີຫຼາຍອົງເຂົ້າມາພັກພິງ।

Verse 31

तत्र गत्वा स विप्रेन्द्रश्चिन्तयामास वै मुनिः । हिमवच्छिखराकारं महाभ्रमिव चोन्नतम् । शशाङ्करश्मिसङ्काशं गृहं वै शतभूमिकम् ॥ ११.३१ ॥

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ມຸນີຜູ້ເປັນປະທານໃນບັນດາພຣາຫມະນ໌ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາເຖິງເຮືອນຫຼວງໜຶ່ງ: ສູງດັ່ງເມກໃຫຍ່ ຮູບດັ່ງຍອດພູຫິມາລະຍະ ສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ ແລະສູງເຖິງຮ້ອຍຊັ້ນ।

Verse 32

तादृशानां सहस्राणि लक्षकोट्यश्च सर्वशः । गृहानि निर्ममे विप्रो विष्णोर्लब्धवरस्तदा ॥ ११.३२ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມະນ໌ນັ້ນ—ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະວິສນຸ (Viṣṇu)—ໄດ້ໃຫ້ສ້າງເຮືອນເຊັ່ນນັ້ນຂຶ້ນທົ່ວທຸກທີ່: ເປັນພັນໆ ແລະເປັນແສນໆ ຈົນເຖິງໂກດິ (crore) ນັບບໍ່ຖ້ວນ।

Verse 33

प्राकाराणि ततोऽपान्ते तल्लग्नोद्यानकानि च । कोकिलाकुलघुष्टानि नानाद्विजवराणि च । चम्पकाशोकपुन्नागनागकेशरवन्ति च ॥ ११.३३ ॥

ຕໍ່ມາ ຕາມຊາຍນອກມີກຳແພງລ້ອມ (ປຣາກາຣ) ແລະສວນທີ່ຕິດກັບກຳແພງນັ້ນ; ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກກຸກກິລາເປັນຝູງໆ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍນົກດີຫຼາຍຊະນິດ; ພ້ອມທັງມີດົງໄມ້ຈຳປາກາ (campaka), ອະໂສກ (aśoka), ປຸນນາກາ (punnāga) ແລະນາກເກສະຣະ (nāgakeśara) ອຸດົມສົມບູນ।

Verse 34

नानाजात्यस्तथा वृक्षाः गृहोद्यानॆषु सर्वशः । हस्तिनां हस्तिशालाश्च तुरगाणां च मन्दुराः ॥ ११.३४ ॥

ແລະໃນສວນຂອງເຮືອນທັງຫຼາຍ ມີຕົ້ນໄມ້ນານາຊະນິດຢູ່ທົ່ວໄປ; ມີໂຮງຊ້າງສຳລັບຊ້າງ ແລະມີຄອກມ້າ (mandura) ສຳລັບມ້າ।

Verse 35

चकार सञ्चयान् विप्रो नानाभक्ष्याणि सर्वशः । भक्ष्यं भोज्यं तथा लेह्यं चोष्यं बहुविधं तथा । चकारान्नाद्यनिचयं हेमपात्र्यश्च सर्वतः ॥ ११.३५ ॥

ພຣະພຣາຫມັນໄດ້ຈັດເກັບສະສົມອາຫານຫຼາຍຊະນິດທົ່ວທຸກທິດ—ອາຫານສໍາລັບກິນ, ສໍາລັບຄຽວເປັນມື້, ສໍາລັບເລຍ, ແລະສໍາລັບດູດ ນານາປະເພດ. ທ່ານຍັງຈັດກອງເສບຽງອາຫານທີ່ປຸງແລ້ວໄວ້ທົ່ວໄປ ພ້ອມພາຊະນະຄໍາອີກດ້ວຍ.

Verse 36

एवं कृत्वा स विप्रस्तु राजानं भूरितेजसम् । उवाच सर्वसैन्यानि प्रविशन्तु गृहानिति ॥ ११.३६ ॥

ເມື່ອເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາຜູ້ມີຣັດສະຫມີຫຼາຍວ່າ: “ໃຫ້ກອງທັບທັງໝົດເຂົ້າໄປສູ່ເຮືອນພັກຂອງຕົນເຖີດ.”

Verse 37

एवमुक्तस्ततो राजा तद्गृहं पर्वतोपमम् । प्रविवेशान्तरेष्वन्ये भृत्या विविशुराशु वै ॥ ११.३७ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາກໍເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຫຼວງອັນໃຫຍ່ໂຕ ດັ່ງພູເຂົາ. ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ອື່ນໆກໍເຂົ້າໄປຢ່າງວ່ອງໄວທາງຫ້ອງດ້ານໃນ.

Verse 38

ततस्तेषु प्रविष्टेषु तदा गौरमुखो मुनिः । प्रगृह्य तं मणिं दिव्यं राजानं छेदमब्रवीत् ॥ ११.३८ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າໄປແລ້ວ ມຸນີນາມ ກໍຣະມຸກຂະ ໄດ້ຈັບເອົາແກ້ວມະນີອັນທິບພະ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາເຊດາ.

Verse 39

मज्जनाभ्यवहारार्थं पथि श्रमकृते तथा । विलासिनीस्तथा दासान् प्रेषयिष्यामि ते नृप ॥ ११.३९ ॥

“ເພື່ອການອາບນ້ໍາ ແລະການຮັບປະທານອາຫານ, ພ້ອມທັງເພື່ອບັນເທົາຄວາມເມື່ອຍລ້າໃນທາງ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສົ່ງນາງຜູ້ຮູ້ຈັກການບັນເທີງ ແລະບ່າວໃຊ້ໄປໃຫ້ພຣະອົງ.”

Verse 40

एवमुक्त्वा स विप्रेन्द्रस्तं मणिं वैष्णवं शुभम् । एकान्ते स्थापयामास राज्ञस्तस्य प्रपश्चतः ॥ ११.४० ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໄດ້ນໍາມະນີໄວສະນະອັນເປັນມງຄົດ ໄປປະດິດໄວ້ໃນບ່ອນສະງົບ ໃນຂະນະທີ່ພຣະຣາຊາກໍາລັງເບິ່ງຢູ່។

Verse 41

तस्मिन् स्थापितमात्रे तु मणौ शुद्धसमप्रभे । निश्चेरुर्योषितस्तत्र दिव्यरूपाः सहस्रशः ॥ ११.४१ ॥

ແຕ່ເມື່ອມະນີນັ້ນ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍບໍລິສຸດອັນເທົ່າທຽມ—ຖືກປະດິດໄວ້ພຽງແຕ່ທັນໃດ ນາງຜູ້ມີຮູບງາມດັ່ງເທວະ ກໍປາກົດອອກມາເປັນພັນໆ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 42

सुकुमाराङ्गरागाद्याः सुकुमारवराङ्गनाः । सुकपोलाः सुचार्व्यङ्ग्यः सुकेशान्ताः सुलोचनाः । काश्चित्सौवर्णपात्रीश्च गृहीत्वा संप्रatasthire ॥ ११.४२ ॥

ນາງຜູ້ງາມອ່ອນຊ້ອຍ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງທາກາຍແລະອື່ນໆ ມີແກ້ມງາມ ຮ່າງກາຍອ່ອນຊ້ອຍນ່າຊົມ ຜົມຈັດເປັນລະບຽບ ແລະດວງຕາງາມ; ພວກນາງອອກເດີນທາງ ແລະບາງນາງຖືພາຊະນະຄໍາໄປດ້ວຍ।

Verse 43

एवं योषिद्गणास्तत्र नराः कर्मकरास्तथा । निर्जग्मुस्तस्य नृपतेः सर्वे भृत्या नृपस्य ह । केवलं भोजनं पूर्वं परिधानं च सर्वशः ॥ ११.४३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ກຸ່ມນາງທັງຫຼາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຊາຍຜູ້ເປັນກໍາມະກອນກໍດີ ລ້ວນອອກໄປຈາກພຣະຣາຊານັ້ນ—ແມ່ນບໍລິວານຂອງພຣະຣາຊາທັງໝົດ—ໂດຍນໍາໄປພຽງແຕ່ອາຫານສໍາຮອງແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 44

ताः स्त्रियः सर्वभृत्यानां राजमार्गेण मज्जनं । ददुस्ते च नराश्वानां हस्तिनां च त्वरान्विताः ॥ ११.४४ ॥

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຈັດການການອາບນ້ໍາໃຫ້ແກ່ບໍລິວານທັງໝົດ ຕາມທາງຫຼວງຂອງພຣະຣາຊາ; ແລະດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນ ພວກນາງຍັງຈັດຫາສິ່ງຈໍາເປັນໃຫ້ແກ່ຊາຍ, ມ້າ, ແລະຊ້າງອີກດ້ວຍ।

Verse 45

नानाविधानि तूर्याणि तत्रावाद्यन्त सर्वशः । मज्जने नृपतेस्तत्र ननृतुश्चान्ययोषितः । अपराश्च जगुस्तत्र शक्रस्येव प्रमज्जतः ॥ ११.४५ ॥

ທີ່ນັ້ນ ເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຊະນິດຖືກບັນເລີງຈາກທຸກທິດ. ໃນຍາມທີ່ພະຣາຊາປະກອບພິທີຈຸ່ມນ້ຳຊຳລະ ນາງອື່ນໆບາງນາງຟ້ອນ ແລະບາງນາງຮ້ອງ ດັ່ງກັບພຣະອິນທຣາກຳລັງອາບນ້ຳ.

Verse 46

एवं दिव्योपचारेण स्नात्वा राजा महामनाः । चिन्तयामास राजेन्द्रो विस्मयाविष्टचेतनः । किमिदं मुनिसामर्थ्यं तपसो वाऽथ वा मणेः ॥ ११.४६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳດ້ວຍການປະຄອງຮັບໃຊ້ອັນເທວະດາ ພະຣາຊາຜູ້ໃຈໃຫຍ່—ຈິດໃຈຖືກຄວາມພິສົດຄອບງຳ—ໄດ້ຄິດວ່າ: “ພະລັງຂອງພວກມຸນີນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ເປັນຜົນແຫ່ງຕະປະສະ ຫຼືເປັນອານຸພາບຂອງມະນີ?”

Verse 47

यथा च नृपतेः पूजा कृता तेन महर्षिणा । तद्वद्भृत्यजनस्यापि चकार मुनिसत्तमः ॥ ११.४८ ॥

ດັ່ງທີ່ມະຫາຣິສີນັ້ນໄດ້ປະກອບການບູຊາຕ້ອນຮັບພະຣາຊາຢ່າງສົມຄວນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດກໍໄດ້ກະທຳການຕ້ອນຮັບອັນຄວນແກ່ບັນດາຂ້າຮັບໃຊ້ ແລະພວກຕິດຕາມຂອງພະຣາຊາເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 48

यावत् स राजा बुभुजे सभृत्यबलवाहनः । तावदस्तगिरिं भानुर्जगामारुणसप्रभः ॥ ११.४९ ॥

ຕາມເວລາທີ່ພະຣາຊານັ້ນເພີດເພີນຢູ່ ພ້ອມດ້ວຍຂ້າຮັບໃຊ້ ກອງທັບ ແລະພາຫະນະຂອງພະອົງ ພຣະອາທິດຜູ້ມີຮັດສະມີປະກອບດ້ວຍສີແດງອ່ອນ ກໍໄດ້ເຄື່ອນໄປສູ່ພູຕົກດິນ (ພູແຫ່ງການຕົກ).

Verse 49

ततस्तु रात्रिः समपद्यताधुना शरच्छशाङ्कोज्ज्वलऋक्षमण्डिता । करोति रागं स च रोहिणीधवः सुसङ्गतं सौम्यगुणेषु तापि च ॥ ११.५० ॥

ຕໍ່ມາ ຄືນກໍມາຮອດ ບັດນີ້ຖືກປະດັບດ້ວຍກຸ່ມດາວນັກສັດທີ່ສະຫວ່າງໄສໂດຍດວງຈັນໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ. ແລະພຣະຈັນ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂຣຫິນີ—ໄດ້ຈຸດໃຫ້ເກີດຄວາມອາລົມອາວອນ ສອດຄ່ອງກັບຄຸນອ່ອນໂຍນ ແຕ່ກໍກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້ອນດ້ວຍ.

Verse 50

भृगूद्वहः कृष्णतरांशुभानुना सहोद्यातो दैत्यगुरुः सुराधिपः । अथान्तरात्पक्षगतो न राजते स्वभावयोगेन मतिस्तु देहिनाम् ॥ ११.५१ ॥

ເມື່ອຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວົງພຣຶກຸ ຜູ້ເປັນອາຈານຂອງພວກໄດຕະ ລຸກຂຶ້ນພ້ອມກັບພຣະອາທິດທີ່ລຳແສງມືດລົງ ພຣະອົງຈອມເທວະກໍບໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງເມື່ອເຂົ້າໄປດ້ານໃນ (ຖືກບັງ)។ ດັ່ງນັ້ນ ຈິດໃຈຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ ຍ່ອມໄຫຼໄປຕາມສະພາບເດີມຂອງຕົນ ໂດຍພະລັງແຫ່ງສະວະພາວະກຳເນີດ।

Verse 51

सुरक्ततां भूमिसुतश्च मुञ्चते राहुः सिती चन्द्रमसोऽंशुभिः सितैः । मुक्तः स्वभावो जगतः सुरासुरैरनुस्वभावो बलवान् सुकृन्नृपः ॥ ११.५२ ॥

ແມ່ນແຕ່ພູມິສຸຕະກໍປ່ອຍຄວາມແດງເຂັ້ມຂອງຕົນ; ແລະ ຣາຫຸ ກໍກາຍເປັນຈາງໂດຍແສງຂາວຈາງຂອງດວງຈັນ. ສະວະພາວະດັ່ງເດີມຂອງໂລກຮາວກັບຖືກປົດປ່ອຍ—ທັງໃນເທວະແລະອະສຸຣະ—ແຕ່ກະສັດຜູ້ມີພະລັງ ຜູ້ກະທຳກຸສົນ ຍ່ອມປະພຶດຕາມລຳດັບແຫ່ງສະວະພາວະນັ້ນ.

Verse 52

सितेश्वराख्यापितरश्मिमण्डले सूर्यत्वसिद्धान्तकषेव निर्मले । करोति केतुर्न परे महत्तमस्तदा कुशीलॆषु गतिश्च निर्मला ॥ ११.५३ ॥

ໃນວົງມົນແຫ່ງລຳແສງອັນບໍລິສຸດ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສິເຕສະວະຣະ» ອັນປານດັ່ງຖືກຂັດເງົາໂດຍຫຼັກທິດສະດີອັນຕັ້ງມັ່ນແຫ່ງສະພາບພຣະອາທິດ, ເກຕຸບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມມືດອັນໃຫຍ່ຫຼາຍໃນທີ່ອື່ນ. ແລະໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງສິ່ງທັງຫມົດກໍກະຈ່າງໃສ.

Verse 53

बुधोच्चबुद्धिर्जगतो विभावयन् रराज राज्ञो तनयः स्वकर्मभिः । भृरीतेच्छकः कक्षविवाहितश्चिरं भवेदियं साधुषु सम्मितिर्ध्रुवम् ॥ ११.५४ ॥

ພຣະຣາຊະບຸດຜູ້ມີປັນຍາສູງ ແລະຄວາມຮູ້ແຈ້ງ ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ໃນຂະນະທີ່ທຳໃຫ້ໂລກປະຈັກດ້ວຍກຳກິດຂອງຕົນ. ເປັນຜູ້ແສວງຫາທີ່ພຶ່ງອັນຖືກຕ້ອງ ແລະເປັນຜູ້ຜູກພັນດ້ວຍການແຕ່ງງານໃນສາຍກະກສະ (Kakṣa) ມາດົນນານ; ດັ່ງນັ້ນ ມາດຕະຖານແຫ່ງການນັບຖືໃນຫມູ່ສາທຸຊົນນີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນໝັ້ນຄົງ.

Verse 54

करोति केतुः कपिलं वियच्छिरं राज्ञः सुराणां पथि संस्थितं भृशम् । न दुर्जनः सज्जनसंसदि क्वचित् करोति शुद्धं निजकर्मकौशलम् ॥ ११.५५ ॥

ເກຕຸກໍ່ໃຫ້ເກີດເຄື່ອງໝາຍສີອອກເຫຼືອງນ້ຳຕານ ທີ່ແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວ ແລະຕັ້ງຢູ່ຢ່າງແຂງແຮງໃນເສັ້ນທາງຂອງກະສັດແລະເທວະ. ແຕ່ຄົນຊົ່ວ ແມ່ນແຕ່ໃນສະພາຂອງຄົນດີ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຄວາມຊຳນານໃນກຳຂອງຕົນບໍລິສຸດໄດ້ໃນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 55

शशाङ्करश्मिप्रविभासिता अपि प्रकाशमीयुर्निरताः पदे पदे । कुलम्भवाः सम्भवधर्मपत्तयो महांशुयोगान्महतां समुन्नतिम् ॥ ११.५६ ॥

ແມ່ນແຕ່ຖືກສ່ອງດ້ວຍລຳແສງຈັນ ພວກເຂົາກໍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງອອກ—ໝັ້ນຄົງໃນທຸກກ້າວ. ເກີດຈາກຕະກູນສູງ ດຳລົງຕາມທຳທີ່ເໝາະກັບຖານະ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສູງສົ່ງຂອງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍການຄົບຫາກັບຜູ້ມີຮັດສະມີສູງສົ່ງ.

Verse 56

त्रिदोषसक्तान्निकृतोऽस्य सर्वशः सुतेन राज्ञो वरुणस्य सूर्यजः । विराजते कौशिकसन्निवेशिता न वेदकर्म क्वचिदन्यथा भवेत् ॥ ११.५७ ॥

ຜູ້ນີ້ຜູ້ຕິດຢູ່ໃນຕຣິໂດສະ (vāta–pitta–kapha) ໄດ້ຖືກປັດອອກໄປທົ່ວທັງ; ແຕ່ຜູ້ເກີດຈາກພະອາທິດ—ບຸດຂອງພະຣາຊາວະຣຸນ—ທີ່ກໍຊິກະໄດ້ຈັດຕັ້ງໄວ້ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງສົງ່າ. ພິທີກຳແຫ່ງເວດະ ບໍ່ຄວນຜິດແຜກຈາກແບບທີ່ຖືກຕ້ອງໃນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 57

द्वन्द्वः समेतान् मम यः शिशुः पुरा हरिर्य आराधितवान् नृपासनम् । लक्ष्म्यापि बुद्ध्या सुचिरं प्रकाशते ध्रुवेण विष्णुस्मरणेन दुर्लभम् ॥ ११.५८ ॥

ລູກນ້ອຍຂອງຂ້ອຍ ຄື ຮະຣິ ຜູ້ເຄີຍພົບພາຄູ່ຕົກກັນ (ດວນດວ) ໃນອະດີດ ແຕ່ກໍຍັງນົບນ້ອມບັນລັງພະຣາຊາ. ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍລາພະຍົດ (ລັກສະມີ) ແລະປັນຍາ ລາວກໍສ່ອງສະຫວ່າງດົນນານ; ແຕ່ການລະລຶກພຣະວິສນຸຢ່າງໝັ້ນຄົງເຊັ່ນນີ້ ເປັນສິ່ງຫາໄດ້ຍາກ.

Verse 58

इतीदृशी रात्रिरभूदृषेः शुभे वराश्रमे दुर्जयभूपतेः शुभा । सभृत्यसामन्तवराश्वदन्तिनः सुभक्तवस्त्राभरणादिपूजया ॥ ११.५९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຄືນນັ້ນໄດ້ຜ່ານໄປ—ເປັນມົງຄຸນ—ສຳລັບລະສີໃນອາສຣົມອັນປະເສີດນັ້ນ; ແລະກໍເປັນມົງຄຸນສຳລັບພະຣາຊາດຸຣຊະຍະດ້ວຍ—ມີຂ້າລາຊການ ແລະພັນທະມິດສາມັນຕະຄອຍຮັບໃຊ້, ມີມ້າດີ ແລະຊ້າງດີ, ດ້ວຍການບູຊາຖວາຍອາຫານດີ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງປະດັບ ແລະກຽດຕິຍົດອື່ນໆ.

Verse 59

इतीदृशायां वररत्नचित्रिताः सुपट्टसंवीतवरास्तृतास्तदा । गृहेषु पर्यङ्कवराः समाश्रिताः सुरूपयोषित्कृतभङ्गभासुराः ॥ ११.६० ॥

ໃນບັນຍາກາດແບບນັ້ນ ຕຽງນອນອັນປະເສີດໃນເຮືອນທັງຫຼາຍ ຖືກປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີອັນດີ ແລະຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າລະອຽດ ພ້ອມຜ້າປູອັນປະນີດ. ຜູ້ຄົນໄດ້ເຂົ້າພັກພິງໃນຕຽງນັ້ນ ແລະມັນສ່ອງງາມດ້ວຍທ່າທາງອັນອ່ອນຊ້ອຍທີ່ສາວງາມຈັດໃຫ້.

Verse 60

स तत्र राजा विससर्ज भूभृतः स्वयं सभृत्यानपि सर्वतो गृहान् । गतेषु सुष्वाप वरस्त्रिया वृतः सुरेशवत्स्वर्गगतः प्रतापवान् ॥ ११.६१ ॥

ທີ່ນັ້ນ ພະຣາຊາ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ ໄດ້ປ່ອຍກັບບ້ານເຮືອນທັງຫຼາຍຈາກທຸກທິດ ພ້ອມທັງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຂົາເຈົ້າ ໂດຍພະອົງເອງ. ເມື່ອເຂົາເຈົ້າໄປແລ້ວ ຜູ້ກ້າຫານນັ້ນໄດ້ນອນ ມີນາງຜູ້ດີເລີດຫ້ອມລ້ອມ; ດັ່ງຜູ້ໄດ້ເຂົ້າສະຫວັນ ພະອົງກໍເປັນເຫມືອນຈອມເທວະດາ.

Verse 61

एवं सुमनसस्तस्य सभृत्यस्य महात्मनः । ऋषेस्तस्य प्रभावेण हृष्टास्तु सुषुपुस्तदा ॥ ११.६२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງມະຫາອາດມາ ຜູ້ມີໃຈດີນັ້ນ ກໍມີໃຈຊື່ນບານ. ແລະໂດຍອານຸພາບຂອງລຶສີນັ້ນ ພວກເຂົາຍິນດີ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນກໍຫຼັບໄປ.

Verse 62

ततो रात्र्यां व्यतीतायां स राजा ताः स्त्रियः पुनः । अन्तर्द्धानं गतास्तत्र दृष्ट्वा तानि गृहाणि च ॥ ११.६३ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄືນນັ້ນຜ່ານໄປ ພະຣາຊາໄດ້ເບິ່ງອີກຄັ້ງ ແລ້ວເຫັນວ່າ ນາງທັງຫຼາຍທີ່ນັ້ນ ໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ; ແລະພະອົງກໍເຫັນເຮືອນເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ.

Verse 63

अदृश्यानि महार्हाणि वरासनजलानि च । राजा स विस्मयाविष्टश्चिन्तयामास दुःखितः ॥ ११.६४ ॥

ພະອົງໄດ້ເຫັນຂອງມີຄ່າສູງທີ່ບໍ່ປາກົດແກ່ສາຍຕາທົ່ວໄປ ແລະຍັງເຫັນບ່ອນນັ່ງອັນດີເລີດ ແລະນ້ຳອັນປະເສີດ. ພະຣາຊານັ້ນຖືກຄວາມພິສົດປົກຄຸມ ແລ້ວເລີ່ມຄິດພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມໂສກ.

Verse 64

कथमेवं मणिर्मह्यं भवतीति पुनः पुनः । चिन्तयन्नधिगम्याथ स राजा दुर्जयस्तदा ॥ ११.६५ ॥

ພະອົງຄິດຊ້ຳໆວ່າ “ເປັນແນວໃດກັນ ທີ່ແກ້ວມະນີນີ້ມາຮອດຂ້ອຍ?” ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ ພະຣາຊາດຸຣຊະຍະ ໃນເວລານັ້ນ ກໍໄດ້ປະພຶດຕາມທີ່ຄວນ.

Verse 65

चिन्तामणिमिमं चास्य हरामीति विचिन्त्य सः । प्रयाणं नोदयामास स राजाश्रमबाह्यतः । आश्रमस्य बहिर्गत्वा नातिदूरे सवाहनः ॥ ११.६६ ॥

ຄິດວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າຈະເອົາແກ້ວຈິນຕາມະນິນີ້ຈາກເຂົາ» ພະຣາຊາຈຶ່ງອອກເດີນທາງຈາກນອກອາສຣົມ; ອອກພົ້ນອາສຣົມໄປໄດ້ບໍ່ໄກ ພ້ອມດ້ວຍພາຫະນະຂອງພະອົງ.

Verse 66

ततो विरोचनाख्यं वै प्रेषयामास मन्त्रिणम् । ऋषेर्गौरमुखस्यापि मणेर्याचनकर्मणि ॥ ११.६७ ॥

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາໄດ້ສົ່ງມະນະຕຣີຊື່ ວິໂຣຈະນະ ໄປເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂໍ (ພອນ/ຂອງ) ຈາກລຶສີ ໂກຣະມຸຂະ ໂດຍເຉື່ອນໄຂເລື່ອງແກ້ວນັ້ນ.

Verse 67

ऋषिं तं च समागत्य मणिं याचितुमुद्यतः । रत्नानां भाजनं राजा मणिं तस्मै प्रदीयताम् ॥ ११.६८ ॥

ເຂົາເຂົ້າໄປພົບລຶສີນັ້ນ ແລະຕຽມຈະຂໍແກ້ວ; ມີຖ້ອຍຄໍາວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພະຣາຊາ—ຜູ້ເປັນພາຊະນະແຫ່ງຣັດນະທັງຫຼາຍ—ປະທານແກ້ວນັ້ນໃຫ້ແກ່ເຂົາ»।

Verse 68

अमात्येनैवमुक्तस्तु क्रुद्धो गौरमुखोऽब्रवीत् । प्रतिगृह्णाति विप्रस्तु राजा चैव ददाति च । त्वं च राजा पुनर्भूत्वा याचसे दीनवत् कथम् ॥ ११.६९ ॥

ເມື່ອຖືກອາມາດກ່າວຢ່າງນັ້ນ ລຶສີ ໂກຣະມຸຂະ ໂກດແຄ້ນ ແລະກ່າວວ່າ: «ພຣາຫມະນະຍ່ອມຮັບທານ; ພະຣາຊາຍ່ອມໃຫ້. ແຕ່ເຈົ້າເປັນພະຣາຊາອີກເທື່ອແລ້ວ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງຂໍທານດັ່ງຄົນອົດຢາກ?»

Verse 69

एवं ब्रूहि दुराचारं राजानं दुर्जयं स्वयम् । गच्छ द्रुतं दुराचार मा त्वां लोकोऽत्यगादिति ॥ ११.७० ॥

«ຈົ່ງໄປກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາຜູ້ປະພຶດຊົ່ວນັ້ນ—ຜູ້ຍາກຈະຊະນະໂດຍຕົນເອງ—ຕາມຄໍານີ້. ໄປໃຫ້ໄວ, ໂອ ຄົນຊົ່ວ, ຢ່າໃຫ້ປະຊາຊົນລະທິ້ງເຈົ້າ» ເຂົາກ່າວດັ່ງນັ້ນ.

Verse 70

एवमुक्त्वा मुनिः प्रागात् कुशेध्माहरणाय वै । चिन्तयन् मनसा तं च मणिं शत्रुविनाशनम् ॥ ११.७१ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີກໍອອກໄປເກັບຫຍ້າກຸຊະ ແລະ ໄມ້ຟືນ; ໃນໃຈກໍພິຈາລະນາມະນີນັ້ນ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ।

Verse 71

एवमुक्तस्तदा दूतो जगाम च नृपान्तिकम् । कथयामास तत्सर्वं यदुक्तं ब्राह्मणेन च ॥ ११.७२ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທູດກໍໄປຫາພຣະຣາຊາ; ແລ້ວເລົ່າທຸກຢ່າງທີ່ພຣາຫມະນໄດ້ກ່າວໄວ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 72

ततः क्रोधपरीतात्मा श्रुत्वा ब्राह्मणभाषितम् । दुर्जयः प्राह नीलाख्यं सामन्तं गच्छ माचिरम् । ब्राह्मणस्य मणिं गृह्य तूर्णमेहि यदृच्छया ॥ ११.७३ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພຣາຫມະນ ຈິດໃຈຂອງດຸຣຊະຍະຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ; ລາວຈຶ່ງກ່າວກັບສາມັນຕະຊື່ ນີລະ ວ່າ: «ໄປເຖີດ ຢ່າຊ້າ; ຈົ່ງເອົາມະນີຂອງພຣາຫມະນ ແລ້ວກັບມາໄວໆ ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ»।

Verse 73

एवमुक्तस्तदा नीलो बहुसेनापरिच्छदः । जगाम स च विप्रस्य वन्याश्रममण्डलम् ॥ ११.७४ ॥

ເມື່ອຖືກສັ່ງດັ່ງນັ້ນ ນີລະຜູ້ມີກອງທັບຫຼາຍ ແລະ ບໍລິວານຫຼາຍ ກໍອອກເດີນທາງ; ແລະໄປຮອດເຂດອາສຣົມໃນປ່າຂອງພຣາຫມະນ।

Verse 74

तत्राग्निहोत्रशालायां दृष्ट्वा तं मणिमाहितम् । उत्तीर्य स्यन्दनान्नीलः सोऽवरोहत भूतले ॥ ११.७५ ॥

ທີ່ນັ້ນ ໃນໂຮງອັກນິໂຫຕຣ ເມື່ອເຫັນມະນີນັ້ນຖືກຕັ້ງໄວ້ແລ້ວ ນີລະກໍລົງຈາກລົດສຽນດະນະ ແລະກ້າວລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 75

अवतीर्णे ततस्तस्मिन् नीले परमदारुणे । क्रूरबुद्ध्या मनेस्तस्मान्निर्जग्मुः शस्त्रपाणयः ॥ ११.७६ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ລົງໄປທີ່ນັ້ນ—ບ່ອນສີຟ້າຄໍາ່ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ—ຊາຍຖືອາວຸດ ຜູ້ມີໃຈໂຫດຮ້າຍ ໄດ້ອອກມາຈາກຜູ້ເກີດຈາກໃຈ (ມະນິ)។

Verse 76

सरथाः सध्वजाः साश्वाः सबाणाः सासिचर्मिणः । सधनुष्काः सतूणीराः योधाः परमदुर्जयाः ॥ निश्चेरुस्तं मणिं भित्वा असंख्येया महाबलाः ॥ ११.७७ ॥

ນັກຮົບທັງຫຼາຍ—ຂຶ້ນລົດຮົບມີທຸງ ມີມ້າ ພ້ອມລູກທະນູ ດາບ ແລະໂລ່ ຖືຄັນທະນູ ແລະກະບອກລູກທະນູ—ຜູ້ຍາກຈະຊະນະໃນສົງຄາມ ແລະມີຈໍານວນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ ມີກໍາລັງຍິ່ງໃຫຍ່—ໄດ້ພຸ້ງອອກມາ ຫຼັງຈາກທຳລາຍມະນິນັ້ນ.

Verse 77

तत्र सज्जा महाशूरा दश पञ्च च संख्यया । नामभिस्तान् महाभागे कथयामि श्रृणुष्व तान् ॥ ११.७८ ॥

ທີ່ນັ້ນ ມີວິລະຊົນຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ ພ້ອມຮົບ ຈໍານວນສິບຫ້າ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວນາມຂອງເຂົາເຈົ້າ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ.

Verse 78

सुप्रभो दीप्ततेजाश्च सुरश्मिः शुभदर्शनः । सुकान्तिः सुन्दरः सुन्दः प्रद्युम्नः सुमनाः शुभः ॥ ११.७९ ॥

«ສຸປຣະໂພ—ຜູ້ສະຫວ່າງສຸດ, ດີບຕະເຕຊະ—ຜູ້ມີລັດສະຫມີເຜົາໄໝ້, ສຸຣັຊມິ—ຜູ້ມີຮັດສະມີທິບ, ສຸພະດັຣຊະນະ—ຜູ້ມີຮູບລັກມົງຄຸນ, ສຸການຕິ—ຜູ້ມີຄວາມສະຫວ່າງງາມ, ສຸນທະຣະ—ຜູ້ງາມ, ສຸນທະ—ຜູ້ນ່າຊື່ນຊົມ, ປຣະດຍຸມນະ, ສຸມະນາ—ຜູ້ມີໃຈດີ, ສຸພະ—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ»

Verse 79

सुशीलः सुखदः शम्भुः सुदान्तः सोम एव च । एते पञ्चदश प्रोक्ता नायका मणितोत्थिताः ॥ ११.८० ॥

«ສຸຊີລະ, ສຸຂະດາ, ຊັມພູ, ສຸດານຕະ, ແລະ ໂສມະ ດ້ວຍ»។ ຜູ້ນໍາທັງສິບຫ້ານີ້ ຖືກກ່າວວ່າ ເກີດຂຶ້ນຈາກມະນິ (ແກ້ວມະນີ)។

Verse 80

ततो विरोचनं दृष्ट्वा बहुसैन्यपरिष्कृतम् । योधयामासुरव्यग्रा विविधायुधपाणयः ॥ ११.८१ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນ ວິໂຣຈະນະ ຈັດຂະບວນກອງທັບໃຫຍ່ຢ່າງພ້ອມພຽງ ພວກເຂົາຜູ້ຮ້ອນໃຈຢາກຮົບ ຖືອາວຸດຫຼາຍຊະນິດ ໄດ້ເຂົ້າປະລະກັນ।

Verse 81

धनूंषि तेषां कनकप्रभाणि शरान् सुजाम्बूनदपुङ्खनद्धान् । पतन्ति खङ्गानि विभीषणानि भुशुण्डिशूलाः परमप्रधानाः ॥ ११.८२ ॥

ຄັນທະນູຂອງພວກເຂົາສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄໍາ ແລະລູກສອນທີ່ຜູກຂົນດ້ວຍຄໍາຈາມບູນະດະອັນປະນີດ ກໍຕົກລົງ; ດາບອັນນ່າສະພຶງກໍຕົກລົງດ້ວຍ ພ້ອມທັງຄອນບູຊຸນດີ ແລະຫອກຊັ້ນສູງສຸດ।

Verse 82

रथो रथं संपरिवार्य तस्थौ गजो गजस्यापि हयो हरस्य । पदातिरत्युग्रपराक्रमश्च पदातिमेव प्रससार चाग्र्यम् ॥ ११.८३ ॥

ລົດຮົບໜຶ່ງລ້ອມລົດຮົບອີກໜຶ່ງແລ້ວຢືນຫມັ້ນ; ຊ້າງປະຈັນຊ້າງ ແລະມ້າປະຈັນມ້າ. ທະຫານຍ່າງທີ່ມີຄວາມກ້າຫານດຸຮ້າຍ ກໍພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ ປະຈັນກັບທະຫານຍ່າງຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 83

द्वन्द्वान्यनेकानि तथैव युद्धे द्रवन्ति शूराः परिभर्त्सयन्तः । विभीषणं निर्गतचापमार्गं बभूव बाहुप्रभवं सुघोरम् ॥ ११.८४ ॥

ໃນສົງຄາມ ການດວນດຽວຫຼາຍຢ່າງກໍພຸ້ນຂຶ້ນ ເມື່ອວີລະຊົນພາກັນພຸ້ນໄປພ້ອມກັບຄໍາດ່າທ້າ. ແລ້ວສໍາລັບ ວິພີສະນະ ຜູ້ອອກໄປຢູ່ໃນແນວຍິງຂອງຄັນທະນູ ກໍເກີດອາວຸດພຸ້ນອັນນ່າສະພຶງຢ່າງຍິ່ງ ອັນເກີດຈາກກໍາລັງແຂນ.

Verse 84

तथा प्रवृत्ते तुमुलेऽथ युद्धे हतः स राज्ञः सचिवो विसंज्ञः । सहानुगः सर्वबलैरुपेतो जगाम वैवस्वतमन्दिराय ॥ ११.८५ ॥

ເມື່ອສົງຄາມອັນດຸເດືອດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນດັ່ງນັ້ນ ອໍາມາດຂອງພະຣາຊາກໍຖືກຟັນລົງ ແລະໝົດສະຕິ. ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມ ແລະມີກອງກໍາລັງທັງປວງປະຄອງ ລາວໄດ້ໄປສູ່ສໍານັກຂອງ ໄວວັສວະຕະ (ຍະມະ) ຄື ໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ.

Verse 85

तस्मिन् हते दुर्जयराजमन्त्रिणि उपाययौ स्वेन बलेन राजा । स दुर्जयः साश्वरथोऽतितीव्रः प्रतापवांस्तैर्मणिजैर्यuyodha ॥ ११.८६ ॥

ເມື່ອລັດຖະມົນຕີຫຼວງຂອງ ດຸຣຊະຍະ ຖືກສັງຫານແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ກ້າວອອກມາດ້ວຍກຳລັງຂອງພຣະອົງ. ດຸຣຊະຍະນັ້ນ ຂຶ້ນລົດມ້າ ໄວຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີພະລັງກ້າ ໄດ້ຮົບກັບນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 86

ततस्तस्मिंस्तदा राज्ञो महत्कदनमाबभौ । ततो हेतुप्रहेत्रीभ्यां श्रुत्वा जामातरं रणे ॥ ११.८७ ॥

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ການຂ້າຟັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ພະຣາຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຈາກຜູ້ກໍ່ເຫດແລະຜູ້ປະຕິບັດ ກ່ຽວກັບລູກເຂີຍໃນສົງຄາມ (ພຣະອົງຈຶ່ງກະທຳຕາມຄວນ).

Verse 87

युध्यमानं महाबाहुं ततस्त्वाययतुश्चमूः । तस्मिन् बले तु दैत्या ये तान् शृणुष्व धरिरितान् ॥ ११.८८ ॥

ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ນັ້ນກຳລັງຮົບຢູ່ ກອງທັບກໍໄດ້ເຄື່ອນມາ. ບັດນີ້ ສ່ວນດາຍຕະຍະທີ່ຢູ່ໃນກຳລັງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຕາມທີ່ພຣະຫຣິ (Hari) ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 88

प्रघसो विघसश्चैव सङ्घसोऽशनिसप्रभः । विद्युत्प्रभः सुघोषश्च उन्मत्ताक्षो भयङ्करः ॥ ११.८९ ॥

ເຂົາເຈົ້າມີນາມວ່າ ປຣະຄະສະ, ວິຄະສະ, ແລະ ສັງຄະສະ; ອະຊະນິສະປຣະພະ (ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ); ວິດຍຸດປຣະພະ (ສະຫວ່າງດັ່ງສາຍຟ້າ); ສຸໂຄສະ (ສຽງມົງຄຸນ/ກ້ອງກັງວານ); ອຸນມັດຕາກສະ (ຕາຄຸ້ມຄັ່ງ); ແລະ ພະຍັງກະຣະ (ຜູ້ນໍາຄວາມຢ້ານກົວ).

Verse 89

अग्निदन्तोऽग्नितेजाश्च बाहुशक्रः प्रतर्दनः । विराधो भीमकर्मा च विप्रचित्तिस्तथैव च ॥ ११.९० ॥

ອັກນິດັນຕະ ແລະ ອັກນິເຕຊະ; ບາຫຸຊັກຣະ ແລະ ປຣະຕັຣດະນະ; ວິຣາດະ ແລະ ພີມະກັຣມະນ; ແລະ ວິປຣະຈິດຕິ ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 90

एते पञ्चदश श्रेष्ठा असुराः परमायुधाः । अक्षौहिणीपरिवार एकैकोऽत्र पृथक्पृथक् ॥ ११.९१ ॥

ອະສຸຣະຜູ້ປະເສີດ 15 ອົງນີ້ ຖືອາວຸດອັນສູງສຸດ; ແຕ່ລະອົງຢູ່ນີ້ ມີກອງອັກເສົາຫິນີເປັນບໍລິວານແຍກຕ່າງຫາກ।

Verse 91

महामायास्तु समरे दुर्ज्जयस्य महात्मनः । युयुधुर्मणिजैः सार्द्धं महासैन्यपरिच्छदाः ॥ ११.९२ ॥

ຕໍ່ມາ ພວກມະຫາມາຍາ ໃນສົງຄາມ ໄດ້ຮົບຮ່ວມກັບພວກມະນິຈະ ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບໃຫຍ່ແລະເຄື່ອງສົງຄາມຄົບຖ້ວນ ເພື່ອມະຫາອາດມາ ດຸຣຈະຍະ (ຜູ້ຍາກຈະຊະນະ)។

Verse 92

सुप्रभः प्रघसं त्वाजौ ताडयामास पञ्चभिः । शरैराशीविषाकारैः प्रतप्तैः पतगैरिव ॥ ११.९३ ॥

ໃນສົງຄາມ ສຸປຣະພະ ໄດ້ຕີປະກະສະ ດ້ວຍລູກສອນ 5 ດອກ ຮ້ອນແຮງ ແລະມີຮູບດັ່ງງູພິດ ດຸດດັ່ງນົກໄຟທີ່ກຳລັງບິນ।

Verse 93

तप्ततेजास्त्रिभिर्बाणैर्विघसं संप्रविध्यत । संघसं दशभिर्बाणैः सुरश्मिः प्रत्यविध्यत ॥ ११.९४ ॥

ຕັບຕະເຕຊາ ໄດ້ຍິງວິຄະສະ ດ້ວຍລູກສອນ 3 ດອກ; ແລະ ສຸຣັດມິ ໄດ້ຕອບໂຕ ຍິງສັງຄະສະ ດ້ວຍລູກສອນ 10 ດອກ।

Verse 94

अशनिप्रभं रणेऽविध्यत् पञ्चभिः शुभदर्शनः । विद्युत्प्रभं सुकान्तिस्तु सुघोषं सुन्दरस्तथा ॥ ११.९५ ॥

ໃນສົງຄາມ ຜູ້ງາມນາມສຸພະດັດສະນະ ໄດ້ຍິງອະສະນິປຣະພາ ດ້ວຍລູກສອນ 5 ດອກ; ສຸການຕິ ໄດ້ຍິງວິດຍຸດປຣະພາ; ແລະ ສຸນດະຣະ ກໍຍິງສຸໂຄສະ ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 95

उन्मत्ताक्षं तथाविध्यत् सुन्दः पञ्चभिराशुगैः । चकर्त च धनुस्तस्य शितेन नतपर्वणा ॥ ११.९६ ॥

ແລ້ວ ສຸນດະ ຍິງ ອຸນມັດຕາກສະ ດ້ວຍລູກສອນໄວ 5 ດອກ ແລະດ້ວຍລູກສອນຄົມທີ່ມີຂໍ້ງໍ ກໍຕັດຄັນທະນູຂອງເຂົາຂາດລົງ។

Verse 96

सुमना अग्निदंष्ट्रं तु सुषुभश्चाग्नितेजसम् । सुशीलो वायुषक्रं तु सुमुखश्च प्रतर्दनम् ॥ ११.९७ ॥

“ສຸມະນາ ແມ່ນ ອັກນິດັມສະຕຣະ; ສຸສຸພະ ແມ່ນ ອັກນິເຕຊະສະ. ສຸຊີລະ ແມ່ນ ວາຍຸຊັກຣະ; ແລະ ສຸມຸຂະ ແມ່ນ ປຣະຕັຣດະນະ.”

Verse 97

विराधेन तथा शम्भुः सुकीर्तिर्भीमकर्म्मणा । विप्रचित्तिस्तथा सोमं एतद्युद्धं महानभूत् ॥

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຊັມພູ ສູ້ກັບ ວິຣາດະ; ສຸກີຣຕິ ປະລະກັບ ພີມະກັມມະນະ; ແລະ ວິປຣະຈິຕຕິ ປະລະກັບ ໂສມະ—ດັ່ງນີ້ ຍຸດທະການນີ້ຈຶ່ງໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 98

परस्परं सुयुद्धेन योद्धयित्वाऽस्त्रलाघवात् । यथासंख्येन ते दैत्याḥ पुनर्मणिभवैर्हताः ॥ ११.९९ ॥

ເຂົາເຈົ້າສູ້ກັນແບບສົມຄວນ ແລະດ້ວຍຄວາມຊໍານານໃນການໃຊ້ອາວຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ດາຍຕະທັງຫຼາຍນັ້ນ ຖືກພວກມະນິພະວະ ຟັນລົງອີກຄັ້ງຕາມລໍາດັບ।

Verse 99

यावत् संग्रामघोरो वै महांस्तेषां व्यवर्धत । तावत् समित्कुशादीनि कृत्वा गौरमुखो मुनिः ॥ ११.१०० ॥

ເທົ່າທີ່ສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນພວກເຂົາ ຍິ່ງທະວີຄວາມຮຸນແຮງ ເທົ່ານັ້ນເທົ່າກັນ ມຸນີ ກໍຣະມຸຂະ ກໍໄດ້ຈັດກຽມໄມ້ຟືນ, ຫຍ້າກຸສະ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ໄວ້ພ້ອມ।

Verse 100

आगतॊ महदाश्चर्यं संग्रामं भीमदर्शनम् । बहुसैन्यपरिवारं स्थितं तं चापि दुर्ज्जयम् ॥ ११.१०१ ॥

ມີອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ: ສົງຄາມທີ່ນ່າຢ້ານກົວ, ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບຫຼາຍ—ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະຍາກຈະພິຊິດໄດ້ແທ້ໆ.

Verse 101

एवं कृत्वा मणिकृतं रौद्रं गाढं च संयुगम् । चिन्तयामास देवेशं हरिं गौरमुखो मुनिः ॥ ११.१०३ ॥

ເມື່ອໄດ້ກະທຳໃຫ້ເກີດການປະລະທີ່ດຸຮ້າຍ ແລະຕິດພັນແນ່ນຫນາ ອັນເນື່ອງດ້ວຍແກ້ວມະນີນັ້ນ, ມຸນີຜູ້ຊື່ ກອຣະມຸກຂະ ໄດ້ຄິດຄຳນຶງເຖິງ ຮະຣິ—ອົງຈອມເທວະທັງປວງ.

Verse 102

स देवः पुरतस्तस्य पीतवासाः खगासनः । किमत्र ते मया कार्यमिति वाणीमुदीरयत् ॥ ११.१०४ ॥

ເທວະອົງນັ້ນ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະນັ່ງເທິງຄຣຸດ (ກະຣຸດາ) ປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າລາວ ແລະກ່າວວາຈາວ່າ: “ໃນນີ້ ມີສິ່ງໃດທີ່ເຮົາຄວນເຮັດໃຫ້ເຈົ້າ?”

Verse 103

स ऋषिः प्राञ्जलिर्भूत्वा उवाच पुरुषोत्तमम् । जहीमं दुर्ज्जयं पापं ससैन्यं परिवारिणम् ॥ ११.१०५ ॥

ຣິສີຜູ້ນັ້ນ ພັບມືຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະກ່າວຕໍ່ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ວ່າ: “ຂໍພຣະອົງທຳລາຍຜູ້ບາບນີ້ຜູ້ພິຊິດຍາກ ພ້ອມທັງກອງທັບ ແລະບໍລິວານຂອງມັນ.”

Verse 104

एवमुक्तस्तदा तेन चक्रं ज्वलनसन्निभम् । मुमोच दुर्जयबले कालचक्रं सुदर्शनम् ॥ ११.१०६ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວຂໍເຊັ່ນນັ້ນໃນເວລານັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ປ່ອຍ ສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ—ຈັກຣະແຫ່ງກາລະ ອັນບໍ່ອາດຕ້ານທານ, ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກ—ໄປສູ່ສັດຕູຜູ້ມີກຳລັງພິຊິດຍາກ.

Verse 105

तेन चक्रेण तत्सैन्यमासुरं दुर्जयं क्षणात् । निमेषान्तरमात्रेण भस्मवद् बहुधा कृतम् ॥ ११.१०७ ॥

ດ້ວຍຈັກຣານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍກອງທັບອະສຸຣະທີ່ຍາກຈະຊະນະ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ໃຫ້ແຕກກະຈາຍເປັນຫຼາຍສ່ວນ ດຸດດັ່ງຂີ້ເຖົ່າ।

Verse 106

एवं कृत्वा ततो देवो मुनिं गौरमुखं तदा । उवाच निमिषेणेदं निहतं दानवं बलम् ॥ ११.१०८ ॥

ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ພຣະເທວະໄດ້ກ່າວກັບມຸນີ ກໍຣະມຸຂ ໃນເວລານັ້ນວ່າ: “ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກຳລັງດານະວະນີ້ຖືກສັງຫານແລ້ວ.”

Verse 107

अरण्येऽस्मिंस्ततस्त्वेवं नैमिषारण्यसंज्ञितम् । भविष्यति यथार्थं वै ब्राह्मणानां विशेषतः ॥ ११.१०९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ປ່ານີ້ຈະໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ໄນມິສາຣັນຍະ” ຢ່າງແທ້ຈິງຕາມຄວາມໝາຍຂອງນາມນັ້ນ ໂດຍສະເພາະໃນການເກີດປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ।

Verse 108

अहं च यज्ञपुरुष एतस्मिन् वनगोचरे । नाम्ना याज्या सदा चेमे दश पञ्च च नायकाः । कृते युगे भविष्यन्ति राजानो मणिजा मुने ॥ ११.११० ॥

“ເຮົາດ້ວຍແມ່ນ ຍັຊຍະ-ປຸຣຸສະ ໃນດິນແດນປ່ານີ້. ໂດຍນາມ ເຮົາເອີ້ນວ່າ ‘ຢາຊຍາ’; ແລະຜູ້ນຳສິບຫ້າຄົນນີ້ກໍຢູ່ຄູ່ນີ້ເສມອ. ໃນຍຸກກຣິຕະ ໂອ ມຸນີ, ພວກເຂົາຈະເປັນກະສັດ ເກີດຈາກ ມະນິຈາ.”

Verse 109

एवमुक्त्वा ततो देवो गतोऽन्तर्धानमीश्वरः । द्विजोऽपि स्वाश्रमे तस्थौ मुदा परमया युतः ॥ ११.१११ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະ ກໍເຂົ້າສູ່ການເລືອນຫາຍ ບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ດວິຊະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງກໍຢູ່ໃນອາສຣົມຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ।

Verse 110

पाठभेदः सुमना अग्निदंष्ट्रं तु सुवेदश्चाग्नितेजसम् ॥

ຂໍ້ອ່ານຕ່າງກັນ: (ນາມ/ສະຫຼຸບນາມ) «ສຸມະນາ»; «ອັກນິດັມສະຕຣະ»; «ສຸເວດະ»; ແລະ (ຜູ້) ມີຄວາມສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟ।

Verse 111

सुनलो वायुषक्रौ तु सुवेदस्तु प्रतर्दनम् ॥

«ສຸນະລະ»; «ວາຍຸສັກຣະ»; «ສຸເວດະ»; ແລະ «ປຣະຕັຣດະນະ»—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລາຍຊື່ນາມ/ສະຫຼຸບນາມ។

Verse 112

११.१००

ລາຍການນີ້ເປັນແຕ່ໝາຍເລກບົດ «11.100» ເທົ່ານັ້ນ ແລະບໍ່ມີຂໍ້ຄວາມບົດຕາມທີ່ໃຫ້ມາ।

Verse 113

एवं स्नात्वा शुभे वस्त्रे परिधायोत्तमे तथा । विविधान्नं तु विधिना बुभुजे स नृपोत्तमः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ແລະນຸ່ງເສື້ອຜ້າອັນດີງາມເປັນມົງຄຸນ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ສະເຫຼີມສະເຫຼີຍອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ຕາມພິທີການອັນຖືກຕ້ອງ។