Adhyaya 108: The Eulogy and Procedure of Donating the ‘Salt-Cow’ (Lavaṇadhenu)

Verse 1

अथ लवणधेनुदानमाहात्म्यम् ॥ होतोवाच ॥ लवणधेनुं प्रवक्ष्यामि तां निबोध नृपोत्तम ॥ षोडशप्रस्थसंयुक्तां धेनुं कृत्वा तु मानवः ॥

ບັດນີ້ຈະກ່າວເຖິງມະຫິມາແຫ່ງການບໍລິຈາກ ‘ງົວເກືອ’ ໂຫຕຣະກ່າວວ່າ: “ຂ້າຈະອະທິບາຍງົວເກືອ; ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈ. ເມື່ອບຸກຄົນປັ້ນງົວທີ່ປະກອບດ້ວຍເກືອ 16 ປຣັສຖະ ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນດໍາເນີນຕໍ່ຕາມນີ້.”

Verse 2

अनुलिप्ते महीपृष्ठे कृष्णाजिनकुशोत्तरे ॥ धेनुं लवणमयीं कृत्वा षोडशप्रस्थसंयुताम् ॥

ເທິງພື້ນດິນທີ່ໄດ້ທາແລະຈັດການຕາມພິທີ ໂດຍປູໜັງກວາງດໍາ ແລະຫຍ້າກຸສະໄວ້ຂ້າງເທິງ ຄວນປັ້ນງົວທີ່ເຮັດດ້ວຍເກືອ ໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍເກືອ 16 ປຣັສຖະ.

Verse 3

वत्सं चतुर्भी राजेन्द्र इक्षुपादांश्च कारयेत् ॥ सुवर्णमुखशृङ्गाणि खुरा रौप्यमयास्तथा ॥

ໂອ ຈອມກະສັດ ຄວນໃຫ້ປັ້ນລູກງົວອີກຕົວໜຶ່ງໃຫ້ມີ 4 ສ່ວນ ແລະໃຫ້ເຮັດຂາຈາກອ້ອຍ. ໃບໜ້າແລະເຂົາຄວນເຮັດດ້ວຍຄໍາ ແລະກີບກໍຄວນເຮັດດ້ວຍເງິນເຊັ່ນກັນ.

Verse 4

मुखं गुडमयं तस्या दन्ताः फलमया नृप ॥ जिह्वां शर्करया राजन् घ्राणं गन्धमयं तथा ॥ नेत्रे रत्नमये कुर्यात् कर्णौ पत्रमयौ तथा ॥ श्रीखण्डमयकोष्ठौ च नवनीतमयाः स्तनाः ॥

ໂອ ກະສັດ ປາກຂອງມັນຄວນເຮັດດ້ວຍນ້ໍາຕານອ້ອຍກ້ອນ (ກູຑ); ແຂ້ວເຮັດດ້ວຍໝາກໄມ້. ໂອ ຣາຊັນ ລີ້ນເຮັດດ້ວຍນ້ໍາຕານ ແລະດັ່ງນັ້ນຈົມູກເຮັດດ້ວຍຂອງຫອມ. ຕາເຮັດດ້ວຍຮັດຕະນະ ຫູເຮັດດ້ວຍໃບໄມ້; ສີຂ້າງເຮັດດ້ວຍຈັນທະນາ ແລະເຕົ້ານົມເຮັດດ້ວຍເນີຍ.

Verse 5

सूत्रपुच्छां ताम्रपृष्ठां दर्भरोमां पयस्विनीम् ॥ कांस्योपदोहां राजेन्द्र घण्टाभरणभूषिताम् ॥

ໂອ ພະຣາຊາເອກ! ຈົ່ງຈັດເຮັດໃຫ້ມີຫາງເປັນເສັ້ນດ້າຍ ຫຼັງເປັນທອງແດງ ຂົນເປັນຫຍ້າດັຣພະ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ນ້ຳນົມ; ມີພາຊະນະຮີດນົມເຮັດດ້ວຍໂລຫະລະຄັງ ປະດັບດ້ວຍລະຄັງແລະເຄື່ອງປະດັບ

Verse 6

सुगन्धपुष्पधूपैश्च पूजयित्वा विधानतः ॥ आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥

ແລະເມື່ອບູຊາຕາມພິທີດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມແລະທູບແລ້ວ ຈົ່ງຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າຄູ່ໜຶ່ງ ແລະນໍາໄປຖວາຍແດ່ພຣາຫມັນ

Verse 7

नक्षत्रग्रहपीडां च सर्वकालं प्रदापयेत् ॥ ग्रहणे वाथ संक्रान्तौ व्यतीपाते तथायने ॥

ແລະຄວນໃຫ້ທານນີ້ເພື່ອບັນເທົາຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກນັກສັດແລະດາວເຄາະທຸກເວລາ—ໂດຍສະເພາະໃນຄາວຄຣາສ, ໃນວັນສັງກຣານຕິ, ໃນວະຕີປາຕະ ແລະໃນຈຸດອາຍະນະ (ສົລສະຕິດ)

Verse 8

द्विजाय साधुवृत्ताय वेदवेदाङ्गवेदिने ॥ द्विजाय साधुवृत्ताय कुलीनाय च धीमते ॥

ຄວນຖວາຍແກ່ດວິຊະຜູ້ປະພຶດດີ ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດແລະເວດາງຄະ; ແກ່ດວິຊະຜູ້ປະພຶດດີ ຜູ້ມີຕະກູນດີ ແລະມີປັນຍາຮອບຄອບ

Verse 9

वेदवेदाङ्गविदुषे श्रोत्रियायाहिताग्नये ॥ ईदृशाय प्रदातव्या तथाऽमत्सरिणे नृप ॥

ຄວນໃຫ້ທານນີ້ແກ່ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດແລະເວດາງຄະ ແກ່ສຣໂຕຣິຍະ ແລະແກ່ຜູ້ຮັກສາໄຟສັກສິດ (ອາຫິຕາກນິ); ແກ່ຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນ ແລະແກ່ຜູ້ປາສະຈາກຄວາມອິດສາ—ໂອ ພະຣາຊາ—ພຶງຖວາຍທານ

Verse 10

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन दक्षिणां कंबलं ददेत ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन स्वशक्त्या कनकेन तु

ເມື່ອຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າຄູ່ໜຶ່ງແລ້ວ ພຶງຖວາຍຜ້າຫົ່ມຂົນສັດເປັນທັກສິນາ. ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແລະຖວາຍຄຳຕາມກຳລັງຂອງຕົນດ້ວຍ.

Verse 11

ब्राह्मणं पूज्य विधिवत्पूर्वोक्तविधिना नृप ॥ सदक्षिणं च गोपुच्छं दत्त्वा ब्राह्मणहस्तके

ໂອ ພະຣາຊາ ເມື່ອບູຊາພຣາຫມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແລະເມື່ອວາງຫາງງົວພ້ອມທັກສິນາໃສ່ມືພຣາຫມັນແລ້ວ…

Verse 12

इमं मन्त्रं समुच्चार्य ततस्तां प्रतिपादयेत् ॥ इमां गृहीण भो विप्र रुद्ररूपां नमोऽस्तु ते

ແລ້ວຈຶ່ງສະດຸດມົນຕຣານີ້ ແລະມອບນາງເປັນທານວ່າ: “ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ) ຈົ່ງຮັບເອົານີ້; ນາງມີຮູບເປັນຣຸທຣະ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ”

Verse 13

रसज्ञा सर्वभूतानां सर्वदेवनमस्कृता ॥ कामं पूरय मे देवि रुद्ररूपे नमोऽस्तु ते

ໂອ ເທວີ ຜູ້ຮູ້ຊຶ້ງຣົດສານແຫ່ງສັດທັງປວງ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫມົດນະມັດສະການ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າສຳເລັດ ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນຣຸທຣະ ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ

Verse 14

दत्त्वा धेनुं तु लवणेनैकाहं चैव तिष्ठति ॥ स्वयं त्रिरात्रं विप्रेण तथैव लवणाशिना

ເມື່ອຖວາຍງົວແລ້ວ ຈະຖືຂໍ້ສຳຣວມໜຶ່ງວັນໂດຍອາໄສ (ອາຫານ) ເກືອ; ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ຕົນເອງຢູ່ກັບພຣາຫມັນສາມຄືນ ໂດຍດຳຣົງຊີວິດເຊັ່ນຜູ້ກິນເກືອ

Verse 15

सहस्रेण शतेनाथ स्वशक्त्या कनकेन तु ॥ दत्त्वेमां स्वर्गमाप्नोति यत्र देवो वृषध्वजः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖວາຍພ້ອມດ້ວຍພັນໜຶ່ງແລະຮ້ອຍໜຶ່ງ ແລະຖວາຍຄຳຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮອດສະຫວັນ ບ່ອນທີ່ເທວະຜູ້ຖືທຸງຮູບງົວ (ວຶສະທະວະຈະ) ປະທັບຢູ່।

Verse 16

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः ॥ मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं च गच्छति

ຜູ້ໃດຟັງຂໍ້ນີ້ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນສວດອ່ານ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸທຣະ।

Verse 17

इष्ट्वा चैवं च मन्त्रं तु पुच्छदेशोपविश्य च ॥ छत्रकोपानहौ देये मुद्रिकाकर्णमात्रकैः

ເມື່ອບູຊາດັ່ງນີ້ ແລະໃຊ້ມົນຕຣາ ພ້ອມທັງນັ່ງຢູ່ບ່ອນສ່ວນຫາງ ຄວນຖວາຍຮົ່ມແລະເກີບ ພ້ອມດ້ວຍແຫວນ ແລະເຄື່ອງປະດັບຫູຂະໜາດພອດສົມ।