Adhyaya 10: The Threefold Division by the Guṇas, the Deities’ Attainment of Worship, and the Opening of the Durjaya Episode

Verse 1

श्रीवराह उवाच । एवं सृष्ट्वा जगत्सर्वं भगवान् लोकभावनः । विरराम ततः सृष्टिर्व्यवर्धत धरे तदा ॥ १०.१ ॥

ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ອຸປະຖຳແລະກໍ່ເກີດໂລກ—ໄດ້ສ້າງຈັກກະວານທັງປວງແລ້ວ ພຣະອົງກໍຢຸດຈາກການສ້າງ. ຫຼັງນັ້ນ ໂອ ແຜ່ນດິນເອີຍ ການສ້າງກໍຂະຫຍາຍຕໍ່ໄປໃນເວລານັ້ນ»។

Verse 2

वृद्धायामथ सृष्टौ तु सर्वे देवाः पुरातनम् । नारायणाख्यं पुरुषं यजन्तो विविधैर्मखैः ॥ १०.२ ॥

ເມື່ອການສ້າງໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ແລ້ວ ທຸກພຣະເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ບູຊາດ້ວຍພິທີຍັດຍະຫຼາກຫຼາຍ ພຣະບຸລຸດດັ້ງເດີມ ຜູ້ມີນາມວ່າ ນາຣາຍະນະ।

Verse 3

द्वीपेषु चैव सर्वेषु वर्षेषु च मखैर्हरिम् । देवाः सत्रैर्महद्भिस्ते यजन्तः श्रद्धयान्विताः । तोषयामासुरत्यर्थं स्वं पूज्यं कर्तुमीप्सवः ॥ १०.३ ॥

ແທ້ຈິງ ໃນດວີປະທັງປວງ ແລະໃນວັດສະ (varṣa) ທຸກແຫ່ງ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ມີສັດທາ ໄດ້ບູຊາພຣະຮະຣິ ດ້ວຍພິທີຍັດຍະ ແລະສັດຕຣະອັນໃຫຍ່ ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງ ເພາະປາດຖະໜາຈະສ້າງສະຖານະອັນຄວນແກ່ການນະມັດຂອງຕົນເອງ।

Verse 4

एवं तोषयतां तेषां बहुवर्षसहस्रिकम् । काले देवस्तदा तुष्टः प्रत्यक्षत्वं जगाम ह ॥ १०.४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຂົາບຳເນີນການເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທຢູ່ເປັນພັນໆປີ ຕາມການເວລາ ພຣະເທວະນັ້ນເມື່ອພໍພຣະໄທແລ້ວ ກໍໄດ້ປາກົດຕົວໂດຍກົງແທ້ໆ।

Verse 5

अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रो महागिरेः शृङ्गमिवोल्लिखंस्तदा । उवाच किं कार्यमथो सुरेशो ब्रूतां वरं देववरा वरं वः ॥ १०.५ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ຈອມເທວະ—ຜູ້ມີແຂນຫຼາຍ ທ້ອງກວ້າງ ແລະມີຕາກັບໃບໜ້າຫຼາຍຮູບ—ໄດ້ຂູດຖູດັ່ງກຳລັງຂຸດຍອດພູໃຫຍ່ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ຈະໃຫ້ເຮັດສິ່ງໃດ? ຈົ່ງກ່າວມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຈົ່ງເລືອກພອນ; ພອນໜຶ່ງແກ່ພວກເຈົ້າ»।

Verse 6

देवा ऊचुः । जयस्व गोविन्द महानुभाव त्वया वयं नाथ वरेण देवाः । मनुष्यलोकेऽपि भवन्तमाद्यं विहाय नास्मान्भवते ह कश्चित् ॥ १०.६ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພຣະໂກວິນທະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຊະນະເຖິງຊັຍ. ໂດຍພຣະອົງ—ເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະ—ພວກເຮົາເທວະຖືກຄ້ຳຈຸນ. ແມ່ນແຕ່ໃນໂລກມະນຸດ ນອກຈາກພຣະອົງ ຜູ້ເປັນປະຖົມ ກໍບໍ່ມີໃຜເປັນຜູ້ປົກປ້ອງພວກເຮົາໄດ້ແທ້»។

Verse 7

रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च । सर्वे भवन्तं शरणं गताः स्म कुरुष्व पूज्यानिह विश्वमूर्ते ॥ १०.७ ॥

ຣຸດຣະ, ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ ແລະ ສາດຫະ; ວິສເວເທວະ, ອັສວິນ, ມະຣຸດ ແລະ ອຸສະມະປະ—ພວກເຮົາທັງໝົດໄດ້ເຂົ້າຫາພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ. ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາໃນທີ່ນີ້.

Verse 8

एवमुक्तस्तदा तैस्तु महायोगेश्वरो हरिः । करोमि सर्वान् वः पूज्यानित्युक्त्वाऽन्तरधीयत ॥ १०.८ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນໃນເວລານັ້ນ, ພຣະຫຣິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະອັນຍິ່ງ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າທຸກຄົນເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການເຄົາລົບ». ເວົ້າແລ້ວ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 9

देवा अपि निजौकांसि गतवन्तः सनातनम् । स्तुवन्तः परमेशोऽपि त्रिविधं भावमास्थितः ॥ १०.९ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ກັບໄປຫາຖິ່ນພຳນັກອັນນິລັນດອນຂອງຕົນ. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍາລັງສັນລະເສີນ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດກໍໄດ້ຮັບເອົາພາວະສາມປະການ.

Verse 10

एवं त्रिधा जगद्धाता भूत्वा देवान् महेश्वरः । आराध्य सात्त्विकं राजं तामसं च त्रिधा स्थितम् ॥ १०.१० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກໃນສາມປະການ ແລະໄດ້ບູຊາ/ໃຫ້ກຽດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສະພາວະສາມ: ສັດຕະວິກ, ຣາຊະສ ແລະ ຕາມະສ.

Verse 11

सात्त्विकेन पठेद्वेदान् यजेद्यज्ञेन देवताः । आत्मनोऽवयवो भूत्वा राजसेनापि केशवः ॥ १०.११ ॥

ດ້ວຍຈິດໃຈສາດຕະວິກ ຄວນອ່ານພຣະເວດ; ດ້ວຍພິທີຍັດຍະ ຄວນບູຊາເທວະດາ. ແມ່ນແຕ່ເກສະວະ ກໍຮັບສະຖານະເປັນອະວະຍະວະຂອງອາດມາ ແລະກະທຳດ້ວຍຮູບແບບຣາຈະສິກດ້ວຍ.

Verse 12

स कालरूपिणं रौद्रं प्रकृत्या शूलपाणिनम् । आत्मनो राजसीं मूर्तिं पूजयामास भक्तितः । तामसेनापि भावेन असुरेषु व्यवस्थितः ॥ १०.१२ ॥

ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນຫມູ່ອະສຸຣະ ລາວໄດ້ບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ຮູບອົງຣາຈະສິກຂອງຕົນ—ອັນນ່າຢ້ານ ເປັນຮູບແຫ່ງເວລາ ແລະໂດຍທຳມະຊາດຖືຕຣິສູນ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ລາວຍັງສອດຄ່ອງກັບອາການຕາມະສິກດ້ວຍ.

Verse 13

एवं त्रिधा जगद्धाता भूत्वा देवान् महेश्वरः । आराधयामास ततो लोकोऽपि त्रिविधोऽभवत् ॥ १०.१३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ມະເຫສະວະຣະ ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກໃນສາມປະການ ແລ້ວຈຶ່ງອາຣາທະນາບູຊາເທວະດາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂລກກໍເກີດເປັນສາມປະເພດ.

Verse 14

ब्रह्मविष्णुमहेशानानाम्ना गृहीय व्यवस्थितः । स च नारायणो देवः कृते युगवरे प्रभुः ॥ १०.१४ ॥

ໂດຍຮັບເອົານາມວ່າ ພຣະພຣະຫມາ, ວິສນຸ, ແລະ ມະເຫສະ ລາວດຳລົງຢູ່ຢ່າງເປັນລະບຽບ. ແລະເທວະນັ້ນເອງ—ນາຣາຍະນະ—ເປັນພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນຍຸກກຣິຕະ (ສັດຕະຍະ) ອັນປະເສີດ.

Verse 15

त्रेतायां रुद्ररूपस्तु द्वापरे यज्ञमूर्तिमान् । कलौ नारायणो देवो बहुरूपो व्यजायत ॥ १०.१५ ॥

ໃນຍຸກເຕຣຕາ ພຣະອົງເປັນຮູບຣຸດຣະ; ໃນຍຸກດວາປະຣະ ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງຍັດຍະ; ແລະໃນຍຸກກະລິ ພຣະນາຣາຍະນະ ໄດ້ປະສູດເປັນຫຼາຍຮູບຫຼາຍປາງ.

Verse 16

तस्यादिकृत्ततो विष्णोश्चरितं भूरितेजसः । श्रृणुष्व सर्वं सुश्रोणि गदतो मम भामिनि ॥ १०.१६ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ແລະ ນາງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ—ຈົ່ງຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ປະຫວັດການຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີເທຊະອັນຫຼາຍ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວເລົ່າ.

Verse 17

आसीत्कृतयुगे राजा सुप्रतीको महाबलः । तस्य भार्याद्वयं चासीदविषिष्टं मनोरमम् ॥ १०.१७ ॥

ໃນຍຸກກຣິຕະ ມີກະສັດນາມ ສຸປຣະຕີກະ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະອົງມີມະເຫສີສອງອົງ ທີ່ເທົ່າທຽມກັນໃນຄຸນຄ່າ ແລະ ງາມນ່າຊົມ.

Verse 18

विद्युत्प्रभा कान्तिमती तयोरेते तु नामनी । तयोः पुत्रं समं राजा न लेभे यत्नवानपि ॥ १०.१८ ॥

ວິດຍຸດປຣະພາ ແລະ ການຕິມະຕີ—ນີ້ແມ່ນນາມຂອງທັງສອງ. ແຕ່ກະສັດ ແມ່ນແມ່ນຈະພາກພຽນພະຍາຍາມ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະລູກຊາຍຈາກນາງທັງສອງ.

Verse 19

यदा तदा मुनिश्रेष्ठमात्रेयं वीतकल्मषम् । तोषयामास विधिना चित्रकूटे नगोत्कमे ॥ १०.१९ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ບຳເນີນພິທີຕາມຫຼັກວິນັຍ ເພື່ອໃຫ້ອາດເຣຍະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ພໍໃຈ ທີ່ຈິດຣະກູດ ພູອັນເລີດລ້ຳ.

Verse 20

सक ऋषिष्टोषितस्तेन दीर्घकालं वरार्थिना । वरं दिदित्सया यावदब्रवीदत्रिजो मुनिः ॥ १०.२० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີສະກະ ໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈຈາກພຣະອົງ ຜູ້ປາດຖະໜາພອນ ເປັນເວລາຍາວນານ. ເມື່ອປາດຖະໜາຈະປະທານພອນ ມຸນີຜູ້ເກີດຈາກອະຕຣິ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 21

तावदिन्द्रोऽपि करिणा गतः पार्श्वेन तस्य ह । देवसैन्यैः परिवृतस्तूष्णीमेव महाबलः ॥ १०.२१ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ອິນທຣະກໍເຂົ້າມາຢູ່ຂ້າງເຂົາ ໂດຍຂີ່ຊ້າງ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບເທວະ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ກໍຢູ່ນິ່ງສງົບງຽບ।

Verse 22

तं दृष्ट्वा अन्तर्गतप्रीतिमप्रीतिं प्रीतवान् मुनिः । चुकोप देवराजाय शापमुग्रं ससर्ज ह ॥ १०.२२ ॥

ເມື່ອເຫັນຜູ້ນັ້ນ ມຸນີຜູ້ມີຄວາມປິຕິພາຍນອກ ແຕ່ຮູ້ວ່າພາຍໃນມີຄວາມບໍ່ພໍໃຈ; ທ່ານໂກດຕໍ່ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ແລະປະກາດຄຳສາບອັນຮຸນແຮງ।

Verse 23

यस्मात् त्वया ममावज्ञा कृता मूढ दिवसपते । ततस्त्वं चालितो राज्याद् अन्यलोके वसिष्यसि ॥ १०.२३ ॥

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ດູໝິ່ນຂ້າ ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວັນອັນຫຼົງ; ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະຖືກຂັບອອກຈາກລາຊະອຳນາດ ແລະຈະໄປຢູ່ໃນໂລກອື່ນ।

Verse 24

एवमुक्त्वाऽपि कोपेन सुरेशं तं च भूपतिम् । उवाच राजन् पुत्रस्ते भविता दृढविक्रमः ॥ १०.२४ ॥

ເຖິງແມ່ນຈະກ່າວແລ້ວດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ທ່ານກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລະຕໍ່ພະຣາຊາວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີວິກຣະມະແນ່ນອນ.”

Verse 25

इन्द्ररूपोपमः श्रीमानुद्यच्छस्त्रः प्रतापवान् । विद्याप्रभावकर्मज्ञः क्रूरकर्मा भविष्यति । दुर्जयोऽतिबली राजा एवमुक्त्वा गतो मुनिः ॥ १०.२५ ॥

“ບຸດນັ້ນຈະມີສິຣີສົມບູນ ຮູບພັນສົມດັ່ງອິນທຣະ; ຈະຍົກອາວຸດ ມີເດຊະແລະອຳນາດ. ຈະຮູ້ການກະທຳທີ່ເກີດຈາກພະລັງແຫ່ງວິຊາ ແຕ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ກະທຳການອັນໂຫດຮ້າຍ. ເປັນພະຣາຊາຜູ້ແຂງແກ່ຫາຜູ້ຊະນະຍາກ.” ກ່າວແລ້ວ ມຸນີກໍຈາກໄປ।

Verse 26

सोऽपि राजा सुप्रतीको भार्यायां गर्भमावहत् । विद्युत्प्रभायां धर्मज्ञः साऽपि काले त्वसूयत ॥ १०.२६ ॥

ພຣະຣາຊາ ສຸປຣະຕີກະ ກໍໄດ້ໃຫ້ພຣະມະເຫສີ ວິດຍຸດປຣະພາ ຖືພາ; ນາງເປັນຜູ້ຮູ້ທຳມະ ແລະໃນເວລາອັນຄວນ ກໍໄດ້ປະສູດບຸດ.

Verse 27

तस्य चेष्टेर् बलेनासौ मुनेः सौम्यो बभूव ह । वेदशास्त्रार्थविद्यायां पारगो धर्मवान् शुचिः ॥ १०.२८ ॥

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຄວາມພາກພຽນອັນມີວິໄນຂອງມຸນີນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເປັນຜູ້ອ່ອນໂຍນ; ຊ່ຽວຊານໃນອັດຖະຂອງເວດາແລະສາດສະຕຣາ, ມີທຳມະ ແລະບໍລິສຸດ.

Verse 28

या द्वितीया अभवत् पत्नी तस्य राज्ञो महात्मनः । नाम्ना कीर्त्तिमती धन्या तस्याः पुत्रो बभूव ह । नाम्ना सुद्युम्न इत्येवं वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १०.२९ ॥

ພຣະມະເຫສີອົງທີສອງຂອງພຣະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ມີນາມວ່າ ກີຣຕິມະຕີ ຜູ້ເປັນມງຄົນ. ຈາກນາງ ມີພຣະຣາຊະບຸດເກີດຂຶ້ນ ຊື່ ສຸດຍຸມນະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວດາ ແລະ ເວດາງຄະ.

Verse 29

अथ कालेन महता स राजा राजसत्तमः । सुप्रतीकः सुतं दृष्ट्वा दुर्जयं योग्यं अन्तिके ॥ १०.३० ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ພຣະຣາຊາຜູ້ຍອດໃນບັນດາກະສັດ ຄື ສຸປຣະຕີກະ ໄດ້ເຫັນພຣະຣາຊະບຸດ ດຸຣຊະຍະ ຢູ່ໃກ້ພຣະອົງ ເປັນຜູ້ເໝາະສົມ ແລະຍາກຈະພ່າຍແພ້.

Verse 30

आत्मनो वृद्धभावं च वाराणस्याधिपो बली । चिन्तयामास राज्यार्थं दुर्जयं प्रति भामिनि ॥ १०.३१ ॥

ເຈົ້ານາຍແຫ່ງວາຣານະສີ ຜູ້ມີພະລັງ ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາເຖິງຄວາມແກ່ຊະລາຂອງຕົນ; ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ພຣະອົງໄດ້ຄິດເລື່ອງລາຊະອານາຈັກ ໂດຍອ້າງອີງເຖິງ ດຸຣຊະຍະ.

Verse 31

एवं सञ्चिन्त्य धर्मात्मा तस्य राज्यं ददौ नृपः । स्वयं च चित्रकूटाख्यं पर्वतं स जगाम ह ॥ १०.३२ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຈທາງທຳ ໄດ້ປະທານອຳນາດແຫ່ງຣາຊະອານາຈັກໃຫ້ແກ່ເຂົາ; ແລ້ວພະອົງເອງໄດ້ໄປຍັງພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈິຕຣະກູຕະ.

Verse 32

दुर्जयोऽपि महद्राज्यं हस्त्यश्व रथवाजिभिः । संयोज्य चिन्तयामास राज्यवृद्धिं प्रति प्रभुः ॥ १०.३३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຣາຊະອານາຈັກໃຫຍ່ນັ້ນຈະຍາກຕໍ່ການພິຊິດ ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍ ໄດ້ຮວບຮວມອານາຈັກໃຫຍ່ດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະກອງມ້າ ແລ້ວພິຈາລະນາເຖິງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຣາຊະອານາຈັກ.

Verse 33

एवं सञ्चिन्त्य मेधावी हस्त्यश्व रथपत्तिभिः । समेतां वाहिनीं कृत्वा उत्तरां दिशमाश्रितः । तस्य चोत्तरतो देशाः सर्वे सिद्धा महात्मनः ॥ १०.३४ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຈັດຕັ້ງກອງທັບໃຫ້ຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ ປະກອບດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະທະຫານຍ່າງທ້າວ ແລ້ວມຸ່ງໜ້າໄປທາງທິດເໜືອ. ແລະທາງເໜືອຈາກພຣະມະຫາຈິດນັ້ນ ມີດິນແດນທັງປວງອັນສຳເລັດພ້ອມ ແລະຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 34

भारताख्यमिदं वर्षं साधयित्वा सुदुर्जयः । ततः किंपुरुषं नाम वर्षं तेनापि साधितम् ॥ १०.३५ ॥

ເມື່ອໄດ້ປົກຄອງດິນແດນນີ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ພາຣະຕະ (Bhārata) ໃຫ້ສຳເລັດ—ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເປັນຜູ້ຍາກຈະເອົາຊະນະ—ຕໍ່ມາ ດິນແດນທີ່ຊື່ວ່າ ກິມປຸຣຸສະ-ວັຣສະ (Kiṁpuruṣa-varṣa) ກໍຖືກພຣະອົງພິຊິດເຊັ່ນກັນ.

Verse 35

ततः परतरं चान्यद्धरिवर्षं जिगाय सः । रम्यं हिरण्मयं चापि कुरुभद्राश्वमेव च । इलावृतं मेरुमध्यमेतत्सर्वं जिगाय सः ॥ १०.३६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ພິຊິດດິນແດນອື່ນອີກທີ່ເອີ້ນວ່າ ຫະຣິວັຣສະ (Harivarṣa); ພ້ອມທັງ ຣັມຍະກະ (Ramyaka), ຫິຣັນມະຍະ (Hiraṇmaya) ແລະ ກຸຣຸພະດຣາຊະວະ (Kurubhadrāśva) ດ້ວຍ. ພຣະອົງໄດ້ພິຊິດທັງໝົດນີ້—ຮວມທັງ ອິລາວຣິຕະ (Ilāvṛta) ທີ່ມີພູເມຣຸ (Meru) ເປັນສູນກາງ.

Verse 36

जित्वा जम्ब्वाख्यमेतद्धि द्वीपं यावदसौ नृपः । जगाम देवराजानं जेतुं सर्वसुरान्वितम् ॥ १०.३७ ॥

ເມື່ອຊະນະເກາະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈັມບູ ແລ້ວ ກະສັດນັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງໄປປະຫັດປະຫານພະຣາຊາແຫ່ງເທວະດາ ຄື ອິນດຣະ ຜູ້ມີເທວະດາທັງປວງຕິດຕາມອຸປະຖຳ।

Verse 37

मेरुपर्वतमारोह्य देवगन्धर्वदानवान् । गुह्यकान् किं नरान् दैत्यान्स्ततो ब्रह्मसुतो मुनिः । नारदो दुर्जयजयम् देवराजाय शंसत ॥ १०.३८ ॥

ເມື່ອຂຶ້ນໄປເຖິງພູເມຣຸ ພະມຸນີນາຣະດະ ຜູ້ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະດາ, ຄັນທັຣວະ, ດານະວະ, ກຸຫຍະກະ, ມະນຸດ ແລະ ໄດຕະຍະ ແລ້ວປະກາດແດ່ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະດາ ຂ່າວ “ຊັຍຊະນະຂອງ ທຸຣຊະຍະ”।

Verse 38

तत इन्द्रस्त्वरायुक्तो लोकपालैः समन्वितः । जगाम दुर्जयं हन्तुं सोऽचिरेणास्त्रनिर्ज्जितम् । विहाय पर्वतं मेरुं मर्त्यलोकमिहागतः ॥ १०.३९ ॥

ຕໍ່ມາ ອິນດຣະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ ແລະມີລົກກະປາລະທັງຫຼາຍຕິດຕາມ ໄດ້ອອກໄປເພື່ອປະຫັດປະຫານທຸຣຊະຍະ; ແຕ່ໃນໄມ່ຊ້າ ທຸຣຊະຍະກໍຖືກອາວຸດປະຫານຈົນພ່າຍ. ລະທິ້ງພູເມຣຸໄວ້ ພຣະອົງໄດ້ມາຮອດໂລກມະນຸດ (ມັດຕະຍະໂລກ) ທີ່ນີ້।

Verse 39

पूर्वदेशे च देवेन्द्रो लोकपालैः समं प्रभुः । स्थितवांस्तस्य सुमहच्चरितं सम्भविष्यति ॥ १०.४० ॥

ໃນທິດຕາເວັນອອກ ພຣະເທວະເອນດຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະດາ ໄດ້ປັກຖານພ້ອມກັບລົກກະປາລະທັງຫຼາຍ; ຈາກນັ້ນຈະເກີດເລື່ອງລາວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ।

Verse 40

दुर्जयश्च सुराञ्जित्वा यावत् प्रतिनिवर्तते । गन्धमादनपृष्ठे तु स्कन्धावारनिवेशनम् । कृत्वावस्थितसम्भारमागतं तापसौ तु तम ॥ १०.४१ ॥

ເມື່ອຊະນະເທວະດາແລ້ວ ທຸຣຊະຍະກໍຫັນກັບ. ທີ່ລາດເຂົາຄັນທະມາດະນະ ລາວໄດ້ຕັ້ງຄ່າຍທະຫານ; ເມື່ອຈັດເຄື່ອງສະບຽງ ແລະ ອຸປະກອນໃຫ້ພ້ອມແລ້ວ ຄູ່ຕາປະສະ (ນັກບຳເນັດ) ກໍມາຮອດຫາລາວ।

Verse 41

तावगतावथाब्रूतां राजन् दुर्ज्जय लोकपाः । निवारितास्त्वया सर्वं लोकपालैर्विना जगत् । न प्रवर्त्तत तस्मान् नौ देहि तत्पदमुत्तमम् ॥ १०.४२ ॥

ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍເຂົ້າໄປໃກ້ ພວກໂລກະປາລາໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ ດຸຣຊະຍະ, ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ຫ້າມພວກເຮົາ ໂລກທັງປວງໂດຍບໍ່ມີຜູ້ພິທັກໂລກ ບໍ່ອາດດໍາເນີນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານປະທານຕໍາແໜ່ງສູງສຸດນັ້ນແກ່ພວກເຮົາ»។

Verse 42

एवमुक्ते ततस्तौ तु दुर्ज्जयः प्राह धर्मवित् । कौ भवान्ताविति ततस्तावूचतुररिंदमौ । विद्युत्सुविद्युन्नामानावसुराविति मानद ॥ १०.४३ ॥

ເມື່ອກ່າວຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ດຸຣຊະຍະ ຜູ້ຮູ້ທຳ ໄດ້ກ່າວກັບທັງສອງວ່າ: «ພວກເຈົ້າທັງສອງແມ່ນໃຜ?» ແລ້ວທັງສອງ ຜູ້ປາບສັດຕູ ຕອບວ່າ: «ພວກເຮົາແມ່ນອະສຸຣະ ຊື່ ວິດຍຸດ ແລະ ສຸວິດຍຸດ, ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ»।

Verse 43

त्वया सम्प्रति चेच्छामो धर्म्यं सत्सु सुसंस्कृतौ । लोकपालमतं सर्वमावां कुर्म सुदुर्जय ॥ १०.४४ ॥

ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ຊະນະຍາກ, ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະກະທຳທາງທີ່ຖືກທຳ—ອັນຖືກຂັດເກົາດີໃນຫມູ່ຄົນດີ—ຮ່ວມກັບທ່ານ ແລະຈະປະຕິບັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຕາມຄໍາແນະນໍາຂອງຜູ້ພິທັກໂລກ (ໂລກະປາລາ) ທັງປວງ।

Verse 44

एवमुक्ते दुर्ज्जयेन तौ स्वर्गे सन्निवेशितौ । लोकपालौ कृतौ सद्यस्ततोऽन्तर्धानं जग्मतुः ॥ १०.४५ ॥

ເມື່ອດຸຣຊະຍະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງຖືກຈັດຕັ້ງໃຫ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ; ໃນທັນທີນັ້ນເຂົາຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນຜູ້ພິທັກໂລກ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 45

तयोरपि महत्कर्म चरितं च धराधरे । भविष्यति महाराजो दुर्जयो मन्दरोपरि ॥ १०.४६ ॥

ໂອ ຜູ້ທົນຮັບແຜ່ນດິນ (ທະຣາທະຣ), ການກະທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເລື່ອງລາວແຫ່ງວິລະກຳຂອງທັງສອງນັ້ນ ກໍຈະເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ; ແລະຈະມີພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ຊະນະຍາກ—ປະກົດຂຶ້ນເທິງພູມັນດະຣາ.

Verse 46

धनदस्य वनं दिव्यं दृष्ट्वा नन्दनसन्निभम् । मुदा बभ्राम रम्येऽस्मिन् स यावद्राजसत्तमः ॥ १०.४७ ॥

ເມື່ອກະສັດຜູ້ປະເສີດໄດ້ເຫັນປ່າທິບຂອງທະນະດາ (ກຸເບຣ) ຄ້າຍສວນນັນດະນະ ພຣະອົງກໍໄດ້ທ່ອງທ່ຽວດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນສະຖານທີ່ອັນງາມນີ້ ຕາມເວລາທີ່ພຣະອົງພັກຢູ່ນັ້ນ।

Verse 47

तावत्सुवर्णवृक्षाधः कन्याद्वयमपश्यत । अतीवरूपसम्पन्नमतीवाद्भुतदर्शनम् ॥ १०.४८ ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພາຍໃຕ້ຕົ້ນໄມ້ຄຳ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນນາງສາວສອງນາງ ຜູ້ມີຄວາມງາມຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະມີຮູບລັກອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 48

दृष्ट्वा तु विस्मयाविष्टः क इमे शुभलोचने । एवं संचिन्त्य यावत् स क्षणमेकं व्यवस्थितः । तस्मिन्वने तावदुभौ तापसौ सोऽवलोकयत् ॥ १०.४९ ॥

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ພຣະອົງກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງຫນັກ: “ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມທັງສອງນີ້ແມ່ນໃຜ?” ຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຢືນນິ່ງພຽງຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ; ແລ້ວໃນປ່ານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນຕາປະສະວິສອງອົງ।

Verse 49

तौ दृष्ट्वा सहसा राजा ययौ प्रीत्या परां मुदम् । अवतीर्य द्विपात् तूर्णं नमश्चक्रे तयोः स्वयम् ॥ १०.५० ॥

ເມື່ອເຫັນທ່ານທັງສອງນັ້ນ ກະສັດກໍບັນເທີງປິຕິຢ່າງສູງສຸດໃນທັນທີ; ພຣະອົງລົງຈາກຊ້າງຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະກໍກົ້ມນົບນ້ອມດ້ວຍພຣະອົງເອງຕໍ່ທ່ານທັງສອງ।

Verse 50

उपविष्टः स ताभ्यां तु कौशे दत्ते वरासने । पृष्टः कस्त्वं कुतश्चासि कस्य वा किमिह स्थितः ॥ १०.५१ ॥

ພຣະອົງໄດ້ນັ່ງລົງເທິງອາສນະອັນປະເສີດ ທີ່ປູດ້ວຍຜ້າໄໝ ຊຶ່ງທ່ານທັງສອງມອບໃຫ້; ແລ້ວຖືກຖາມວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ມາຈາກໃສ? ເປັນຂອງໃຜ (ຂຶ້ນກັບໃຜ)? ແລະມາຢືນຢູ່ນີ້ເພື່ອຈຸດປະສົງອັນໃດ?”

Verse 51

तौ प्रहस्याब्रवीद् राजा सुप्रतीकेतिविश्रुतः । तस्य पुत्रः समुत्पन्नो दुर्जयो नाम नामतः ॥ १०.५२ ॥

ແລ້ວກະສັດຜູ້ມີນາມລືຊາ “ສຸປຣະຕີກະ” ຍິ້ມແລະກ່າວ. ພຣະອົງມີພຣະຣາຊບຸດເກີດຂຶ້ນ ມີນາມວ່າ “ດຸຣຊະຍະ”.

Verse 52

पृथिव्यां सर्वराजानो जिगीषन्निह सत्तमौ । आगतोऽस्मि ध्रुवं चैव स्मर्तव्योऽहं तपोधनौ ॥ भवन्तौ कौ समाख्यातं ममानुग्रहकाङ्क्षया ॥ १०.५३ ॥

“ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ກະສັດທັງຫຼາຍລ້ວນມຸ່ງຫາຊັຍຊະນະ. ຂ້າພະເຈົ້າມາທີ່ນີ້ແນ່ນອນ; ແລະພວກເຈົ້າທັງສອງ ຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ ຄວນຈື່ຈຳຂ້າພະເຈົ້າ. ຈົ່ງບອກມາ—ພວກເຈົ້າທັງສອງແມ່ນໃຜ—ເພາະປາດຖະນາພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 53

तापसावूचतुः । आवां हेतृप्रहेत्राख्यौ मनोः स्वायम्भुवः सुतौ । आवां देवविनाशाय गतौ स्वो मेरुपर्वतम् ॥ १०.५४ ॥

ພວກຕະປະສອງອົງກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາສອງຄົນ ມີນາມວ່າ ເຮຕຣະ ແລະ ປຣະເຮຕຣະ ເປັນບຸດຂອງ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ. ພວກເຮົາໄດ້ໄປຍັງພູເມຣຸ ເພື່ອທຳລາຍເທວະ.”

Verse 54

तत्रावयोर्महासैन्यं गजाश्वरथसंकुलम् । जिगाय सर्वदेवानां शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.५५ ॥

ທີ່ນັ້ນ ກອງທັບໃຫຍ່ຂອງພວກເຮົາ ອັດແນ່ນດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ ໄດ້ຊະນະກອງທັບຂອງເທວະທັງປວງ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະຕໍ່ມາເປັນພັນໆ.

Verse 55

ते च देवाः महत्सैन्यं दृष्ट्वा सर्वं निपातितम् । असुरैरुज्जहितप्राणं ततस्ते शरणं गताः ॥ १०.५६ ॥

ແລະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ເຫັນກອງທັບໃຫຍ່ທັງໝົດຖືກລົ້ມລົງ—ຊີວິດຖືກອະສຸຣະພາກໄປ—ຈຶ່ງໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ).

Verse 56

क्षीराब्धौ यत्र देवेशो हरिः शेते स्वयं प्रभुः । तत्र विज्ञापयामासुः सर्वे प्रणतिपूर्वकम् ॥ १०.५७ ॥

ໃນມະຫາສະມຸດນ້ຳນົມ—ບ່ອນທີ່ ພຣະຫຣິ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ບັນທົມຢູ່ໂດຍອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ—ທີ່ນັ້ນ ທຸກຄົນໄດ້ກ່າວທູນຄຳຮ້ອງຂໍ ພ້ອມການນົບນ້ອມກ່ອນ।

Verse 57

देवदेव हरे सर्वं सैन्यं त्वसुरसत्तमैः । पराजितं परित्राहि भीतं विह्वल्लोचनम् ॥ १०.५८ ॥

ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ໂອ ຮຣິ! ກອງທັບທັງໝົດຂອງພວກເຮົາ ຖືກອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດພ່າຍແພ້. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງ; ພວກເຮົາຢ້ານກົວ ຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ।

Verse 58

त्वया देवासुरे युद्धे पूर्वं त्राताः स्म केशव । सहस्रबाहोः क्रूरस्य समरे कालनेमिनः ॥ १०.५९ ॥

ໂອ ເກສະວະ! ໃນສົງຄາມເທວະ-ອະສຸຣະໃນອະດີດ ພວກເຮົາເຄີຍໄດ້ຮັບການຊ່ວຍຊີວິດຈາກພຣະອົງ—ເມື່ອປະຈັນໜ້າ ກາລະເນມິ ຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ມີພັນມື ໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 59

इदानीमपि देवेश असुरौ देवकण्टकौ । हेतृप्रहेतृनामानौ बहुसैन्यपरिच्छदौ । तौ हत्वा त्राहि नः सर्वान् देवदेव जगत्पते ॥ १०.६० ॥

ບັດນີ້ກໍດີ ໂອ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ມີອະສຸຣະສອງຕົນ ເປັນໜາມທີ່ທຳຮ້າຍເທວະ ຊື່ ເຫຕຣ ແລະ ປຣະເຫຕຣ, ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບຫຼາຍຫຼວງ. ຂໍພຣະອົງສັງຫານເຂົາເຈົ້າ ແລະປົກປ້ອງພວກເຮົາທັງໝົດ, ໂອ ເທວະເທວາ, ຈອມໂລກາ।

Verse 60

एवमुक्तस्ततो देवो विष्णुर्नारायणः प्रभुः । अहं यास्यामि तौ हन्तुमित्युवाच जगत्पतिः ॥ १०.६१ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວທູນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງ ວິສນຸ-ນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ໄດ້ກ່າວໃນຖານະຈອມໂລກາວ່າ: “ເຮົາຈະໄປສັງຫານອະສຸຣະສອງນັ້ນ.”

Verse 61

एवमुक्तास्ततो देवा मेरुपर्वतसन्निधौ । प्रातस्थुस्तेऽथ मनसा चिन्तयन्तो जनार्दनम् ॥ १०.६२ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ຢູ່ໃກ້ພູເມຣຸ ກໍອອກເດີນທາງ ໂດຍໃນໃຈຄິດຮຳລຶກພຣະຊະນາຣະດະນ (Janārdana)។

Verse 62

तैः सञ्चिन्तितमात्रस्तु देवश्चक्रगदाधरः । आवयोः सैन्यमाविश्य एक एव महाबलः ॥ १०.६३ ॥

ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາພຽງແຕ່ຄິດຮອດພຣະອົງ ພຣະເທວະຜູ້ຖືຈັກຣາແລະຄະທາ ກໍເຂົ້າມາສູ່ກອງທັບຂອງພວກເຮົາ; ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 63

एकधा दशधात्मानं शतधा च सहस्रधा । लक्षधा कोटिधा कृत्वा स्वभूत्याऽच जगत्पतिः ॥ १०.६४ ॥

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໂດຍພະລັງອັນເປັນທຳມະຊາດຂອງພຣະອົງ ຊົງເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເປັນໜຶ່ງ ເປັນສິບ ເປັນຮ້ອຍ ເປັນພັນ; ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ເປັນແສນ ແລະເປັນໂກຕິ ໃນຮູບອັນຫຼາກຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 64

एवं स्थिते देववरे अस्मत्सैन्ये महाबलः । यः कश्चिदसुरो राजन्नावयोर्बलमाश्रितः । स हतः पतितो भूमौ दृश्यते गतचेतनः ॥ १०.६५ ॥

ເມື່ອເປັນໄປດັ່ງນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ ໃນກອງທັບຂອງພວກເຮົາມີຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ອະສຸຣະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາໄສພະລັງຂອງພວກເຮົາທັງສອງ ຜູ້ນັ້ນຖືກສັງຫານ ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນ ເຫັນໄດ້ວ່າໝົດສະຕິ।

Verse 65

एवं तत् सहसा सैन्यं मायया विश्वमूर्तिना । निहतं साश्वकलिलं पत्तिद्विपसमाकुलम् ॥ १०.६६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກອງທັບນັ້ນຖືກທຳລາຍ ໂດຍມາຍາ (ອຳນາດກົນລະຍຸດອັນລຶກລັບ) ຂອງຜູ້ມີຮູບສາກົນ; ເປັນກອງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍມ້າ ແລະຄວາມວຸ່ນວາຍ ພ້ອມທັງແອດແນ່ນດ້ວຍທະຫານຍ່າງທີ່ແລະຊ້າງ।

Verse 66

चतुरङ्गं बलं सर्वं हत्वा देवो रथाङ्गधृक् । आवां शोषावथो दृष्ट्वा गतोऽन्तर्द्धानमीश्वरः ॥ १०.६७ ॥

ເມື່ອພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຈັກຣາ ໄດ້ປະຫານກອງທັບສີ່ຫມວດທັງໝົດແລ້ວ ແລະເຫັນພວກເຮົາສອງຄົນຜອມແຫ້ງ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອິດສະຫຼະກໍເຂົ້າສູ່ອັນຕະທານ ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 67

अवयोरिदृशं कर्म दृष्टं देवस्य शार्ङ्गिणः । ततस्तमेव शरणं गतावाराधनाय वै ॥ १०.६८ ॥

ການກະທຳແບບນີ້ຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ຖືກພຣະເຈົ້າຊາຣັງກິນ (ຜູ້ຖືຄັນທະນູຊາຣັງກາ) ເຫັນແລ້ວ। ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງໄປຫາພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງ ເພື່ອບູຊາແລະຂໍຄວາມເມດຕາ।

Verse 68

त्वं चास्मन्मित्रतनयः सुप्रतीकात्मजो नृप । इमे चावयोः कन्ये गृहाण मनुजेश्वर । हेतृकन्या सुकेशी तु मिश्रकेशी प्रहेतृणः ॥ १०.६९ ॥

ແລະທ່ານດ້ວຍ ໂອ້ກະສັດ, ທ່ານເປັນບຸດຂອງມິດຂອງພວກເຮົາ, ເປັນບຸດຂອງສຸປຣະຕີກາ. ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບເອົາກະນຍາສອງນີ້ຂອງພວກເຮົາ, ໂອ້ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ: ສຸເກຊີ ບຸດສາວຂອງເຮຕຣ ແລະ ມິສຣະເກຊີ ບຸດສາວຂອງປຣະເຮຕຣ।

Verse 69

दुर्जयस्त्वेवमुक्तस्तु हेतॄणा ते उभे शुभे । कन्ये जग्राह धर्मेण भार्यार्थं मनुजेश्वरः ॥ १०.७० ॥

ດຸຣະຊະຍະ ເມື່ອຖືກເຮຕຣ ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ຮັບເອົາກະນຍາທັງສອງຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນເປັນພັນລະຍາ ຕາມທຳມະ ເພື່ອການອະພິວາຫະ—ທ່ານຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າໃນມະນຸດ।

Verse 70

ते लब्ध्वा सहसा राजा मुदा परमया युतः । आजगाम स्वकं राष्ट्रं निजसैन्यसमावृतः ॥ १०.७१ ॥

ເມື່ອໄດ້ພວກນາງມາໂດຍທັນທີ ກະສັດກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີສູງສຸດ ແລ້ວກັບໄປຍັງອານາຈັກຂອງຕົນ ໂດຍມີກອງທັບຂອງຕົນຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 71

ततः कालेन महता तस्य पुत्रद्वयं बभौ । सुकेश्याः सुप्रभः पुत्रो मिश्रकेश्याः सुदर्शनः ॥ १०.७२ ॥

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ລາວມີບຸດສອງຄົນເກີດຂຶ້ນ: ສຸປຣະພະ ເປັນບຸດຂອງ ສຸເກສຍາ ແລະ ສຸດັຣຊະນະ ເປັນບຸດຂອງ ມິສຣະເກສຍາ.

Verse 72

स राजा दुर्जयः श्रीमान् लब्ध्वा पुत्रद्वयं शुभम् । स्वयं कालान्तरे श्रीमान् जगामारण्यं अन्तिके ॥ १०.७३ ॥

ກະສັດ ດຸຣຊະຍະ ຜູ້ມີສິຣີສົມບູນ ໄດ້ຮັບບຸດຄູ່ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລ້ວຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ພຣະອົງໄດ້ໄປຢູ່ປ່າສະຫງົບໃກ້ໆ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 73

तत्रस्थो वनजातीर् हि बाधयन् वै भयंकराः । ददर्शारण्यामाश्रित्य मुनिं स्थितमकल्मषम् ॥ १०.७४ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ສັດປ່າອັນນ່າຢ້ານກົວ ທີ່ເກີດຈາກປ່າ ກໍາລັງກໍ່ຄວາມລໍາບາກ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນມຸນີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ພໍານັກຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ.

Verse 74

तपस्यन्तं महाभागं नाम्ना गौरमुखं शुभम् । ऋषिवृन्दस्य गोप्तारं त्रातारं पापिनः स्वयम् ॥ १०.७५ ॥

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນນັກຕະປະສະຍາຜູ້ມີສິຣີມົງຄຸນ ແລະມີວາສະນາຍິ່ງ ຊື່ວ່າ ໂກຣະມຸຂະ; ຜູ້ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາຫມູ່ລະສີ ແລະເປັນຜູ້ຊ່ວຍກູ້ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບ.

Verse 75

तस्याश्रमे विमलजलाविलेमरुत्सुगन्धिवृक्षप्रवरे द्विजन्मनः । रराज जीमूत इवाम्बरान्महीमुपागतः प्रवरविमानवद्गृहः ॥ १०.७६ ॥

ໃນອາສຣົມນັ້ນ ອັນໂດດເດັ່ນດ້ວຍນ້ໍາອັນບໍລິສຸດ ລົມອ່ອນທີ່ຫອມກິ່ນ ແລະຕົ້ນໄມ້ອັນປະເສີດ ເຮືອນຂອງທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງເມກທີ່ລົງຈາກຟ້າສູ່ດິນ ຄ້າຍວິມານອາກາດອັນວິເສດ.

Verse 76

ज्वलनमखाग्निप्रतिभाषिताम्बरः सुशुद्धसंवासितवेषकुट्टकः । शिष्यैः समुच्चारितसामनादकः सुरूपयोषिदृषिकन्याकाकुलः । इतीदृशोऽस्यावसाथो वराश्रमे सुपुष्पिताशेषतरुप्रसूनः ॥ १०.७७ ॥

ໃນອາສຣົມອັນປະເສີດນັ້ນ ທີ່ພັກຂອງທ່ານມີລັກສະນະດັ່ງນີ້: ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຖືກສ່ອງໂດຍໄຟບູຊາ; ເຄື່ອງຄອບຂອງຕະປະສີຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍການຢູ່ອາໄສຢ່າງມີວິໄນ; ມີສຽງສາມັນ (Sāman) ທີ່ສິດສະຫຼຸບຮ້ອງຢ່າງຊັດເຈນ; ເຕັມໄປດ້ວຍນາງຜູ້ງາມ ແລະ ບຸດສາວຂອງລຶສີ; ແລະຕົ້ນໄມ້ທັງປວງກໍບານດອກໄມ້ຢ່າງອຸດົມສົມບູນ.

Verse 77

तस्याः पुत्रः समभवद् दुर्जयाख्यो महाबलः । जातकर्मादिसंस्कारं तस्य चक्रे मुनिः स्वयम् ॥ (दुर्वासा नाम तपसो तस्य देहमकल्मषः

ນາງໄດ້ມີບຸດເກີດຂຶ້ນ ຊື່ວ່າ «ດຸຣຊະຍະ» ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ມຸນີໄດ້ປະກອບພິທີກຳເນີດ (ຊາຕະກັມ) ແລະສັງສະກາຣະອື່ນໆໃຫ້ເຂົາດ້ວຍຕົນເອງ—(ຕະປະສີນາມ «ດຸຣວາສາ») ຜູ້ມີກາຍບໍ່ມີມົນທິນເນື່ອງຈາກຕະປະ…