Adhyaya 1: Praise of Varāha and Pṛthivī’s Foundational Questions

Verse 1

दंष्ट्राग्रेणोद्धृता गौरुदधिपरिवृता पर्वतैर्निम्नगाभिः साकं मृद्पिण्डवत् प्राग्बृहदुरुवपुषाऽनन्तरूपेण येन। सोऽयं कंसासुरारिर्मुरनरकदशास्यान्तकृत्सर्वसंस्थः कृष्णो विष्णुः सुरेशो नुदतु मम रिपूनादिदेवो वराहः॥ १.२ ॥

ຂໍໃຫ້ອາດິເທວະ ພຣະວະຣາຫະ ຂັບໄລ່ສັດຕູຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນອະນັນຕະ ເຄີຍຍົກແຜ່ນດິນອັນງາມ ທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍມະຫາສະໝຸດ ພ້ອມພູເຂົາແລະແມ່ນ້ຳ ຂຶ້ນທີ່ປາຍງາຂອງພຣະອົງ ເຫມືອນກ້ອນດິນ; ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນ ກຣິດສະນະ, ວິສນຸ, ຈອມເທວະ, ສັດຕູຂອງກັງສະ ແລະ ຜູ້ປະຫານ ມຸຣະ, ນະຣະກະ, ແລະ ຜູ້ສິບໜ້າ (ຣາວະນະ), ຜູ້ເປັນຖານແຫ່ງສັບພະສິ່ງ।

Verse 2

यः संसारार्णवे नौरिव मरणजराव्याधिनक्रोर्मिभीमे भक्तानां भीतिहर्ता मुरनरकदशास्यान्तकृत्कोलरूपी। विष्णुः सर्वेश्वरोऽयं यमिह कृतधियो लीलया प्राप्नुवन्ति मुक्तात्मानो न पापं भवत्तु नुदितारातिपक्षः क्षितीशः ॥ १.३ ॥

ຂໍໃຫ້ບໍ່ມີຄວາມຊົ່ວເກີດຂຶ້ນ: ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຫມືອນເຮືອໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສານ, ນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍຈະລະເຂ້ແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ຄວາມແກ່, ແລະໂລກໄພ, ພ້ອມຄື້ນລົມອັນດຸຮ້າຍ, ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຢ້ານຂອງຜູ້ພັກດີ; ຜູ້ມີຮູບເປັນໝູປ່າ ຜູ້ນຳຈຸດຈົບແກ່ ມຸຣະ, ນະຣະກະ ແລະ ຜູ້ສິບໜ້າ; ພຣະວິສນຸ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຜູ້ທີ່ຜູ້ມີປັນຍາບໍລິສຸດໃນໂລກນີ້ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍລີລາ ແລະເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ; ຂໍໃຫ້ຈອມກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ ຜູ້ຂັບໄລ່ຝ່າຍສັດຕູ ເປັນມົງຄຸນແກ່ພວກເຮົາ।

Verse 3

सूत उवाच । यस्मिन् काले क्षितिः पूर्वं वराहवपुषा तु सा । उद्धृता विष्णुना भक्त्या पप्रच्छ परमेश्वरम् ॥ १.४ ॥

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໃນການເວລາໃນອະດີດ ເມື່ອແຜ່ນດິນ (ກສິຕິ) ຖືກພຣະວິສນຸ ຍົກຂຶ້ນໃນຮູບພຣະວະຣາຫະ (ໝູປ່າ), ນາງໄດ້ຖາມພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 4

धरण्युवाच। कल्पे कल्पे भवानेव मां समुद्धरते विभो। न चाहं वेद ते मूर्तिं नादिसर्गं च केशव॥ १.५ ॥

ທະຣະນີ (ແຜ່ນດິນ) ກ່າວວ່າ: «ໃນແຕ່ລະກັລປະ ແຕ່ລະກັລປະ, ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນອີກ, ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດອັນກວ້າງໃຫຍ່. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຮູບພຣະອົງ, ໂອ ເກສະວະ, ແລະບໍ່ຮູ້ການສ້າງດັ້ງເດີມດ້ວຍ»។

Verse 5

वेदेषु चैव नष्टेषु मत्स्यो भूत्वा रसातलम्। प्रविश्य तानपाकृष्य ब्रह्मणे दत्तवानसि॥ १.६ ॥

ເມື່ອພຣະເວດາທັງຫຼາຍສູນຫາຍ ພຣະອົງໄດ້ເປັນປາ ເຂົ້າໄປຍັງຣະສາຕະລະ ຊັກຊວນຄືນມາ ແລະຖວາຍແດ່ພຣະພຣະຫມາ।

Verse 6

अन्यत्सुरासुरमयं त्वं समुद्रस्य मन्थने । धृतवानसि कौर्म्येण मन्दरं मधुसूदन ॥ १.७ ॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນການກວນມະຫາສະມຸດ ອັນມີເທວະແລະອະສຸຣະຮ່ວມກັນ ໂອ້ ມະທຸສູດະນະ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຮອງພູມັນດະຣະ ໂດຍເປັນກູຣະມະ (ເຕົ່າ).

Verse 7

पुनर्वाराहरूपेण मां गच्छन्तीं रसातलम् । उज्जहारैकदंष्ट्रेण भगवान् वै महार्णवात् ॥ १.८ ॥

ຕໍ່ມາອີກ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຮູບວາຣາຫະ (ໝູປ່າ) ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຍົກຂ້ອຍຂຶ້ນ ເມື່ອຂ້ອຍກຳລັງຈົມລົງໄປຣະສາຕະລະ ໂດຍໃຊ້ງາຂ້າງດຽວ ຈາກມະຫາສະມຸດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 8

अन्यद्धिरण्यकशिपुर्वरदानेन दर्पितः । अबाधमानः पृथिवीं स त्वया विनिपातितः । बलिस्तु बद्धो भगवंस्त्वया वामनरूपिणा ॥ १.९ ॥

ຍັງມີອີກ: ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ໄດ້ຫຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍພອນ ແລະກົດຂີ່ແຜ່ນດິນ; ແຕ່ຖືກພຣະອົງທຳໃຫ້ພິນາດ. ແລະບາລິ ໂອ້ ພຣະຜູ້ປະເສີດ ຖືກພຣະອົງຜູກໄວ້ ໃນຮູບວາມະນະ.

Verse 9

पुनर्निःक्षत्रिया देव त्वया चापि पुरा कृता । जामदग्न्येन रामेण त्वया भूत्वाऽसकृत्प्रभो ॥ १.१० ॥

ໂອ້ ພຣະເທວະ ໃນອະດີດ ພຣະອົງຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນປາສຈາກກະສັດຕຣິຍະອີກຄັ້ງ ໂດຍພຣະອົງເປັນຣາມະ ຈາມະດັກນະ (ປະຣະຊຸຣາມະ) ຊ້ຳໆ ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 10

पुनश्च रावणो रक्षः क्षपितं क्षात्रतेजसा । न च जानाम्यहं देव तव किञ्चिद्विचेष्टितम् ॥ १.११ ॥

ແລ້ວອີກ ຣາວະນະ—ຣັກສະສະ—ຖືກທໍາລາຍໂດຍລັດສະຫມີແຫ່ງພະລັງກະສັດ. ແຕ່ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈເລີຍກ່ຽວກັບພຣະປະສົງ ແລະ ວິທີການອັນພິເສດຂອງພຣະອົງ.

Verse 11

उद्धृत्य मां कथं सृष्टिं सृजसे किं च सा त्वया। सकृद् ध्रियेत कृत्वा च पालयते चापि केन च॥ १.१२ ॥

ເມື່ອພຣະອົງຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນແລ້ວ, ພຣະອົງສ້າງສັນການສ້າງໂລກແນວໃດ? ແລະການສ້າງນັ້ນທີ່ຖືກຈັດຕັ້ງໂດຍພຣະອົງ ແທ້ຈິງແມ່ນຫຍັງ? ເມື່ອສ້າງແລ້ວ ມັນຖືກຄ້ຳຈຸນໄດ້ແມ່ນດ້ວຍຫຍັງແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ, ແລະໂດຍໃຜຈຶ່ງຖືກປົກປ້ອງ?

Verse 12

केन वा सुलभो देव जायसे सततं विभो । कथं च सृष्टेरादिः स्यादवसानं कथं भवेत् ॥ १.१३ ॥

ໂດຍວິທີໃດ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ? ແລະຈຸດເລີ່ມຂອງການສ້າງເກີດຂຶ້ນແນວໃດ, ແລະຈຸດສິ້ນສຸດເກີດຂຶ້ນແນວໃດ?

Verse 13

कथं युगस्य गणना संख्या अस्यानुचतुर्युगम् । के वा विशेषास्तेष्वस्मिन् का वा अवस्थ महेश्वर ॥ १.१४ ॥

ການນັບຄໍານວນຂອງຍຸກາ ຈະເຮັດແນວໃດ—ມາດຕະວັດຕົວເລກຂອງມັນ ແລະການຕາມລໍາດັບໃນສີ່ຍຸກາເປັນແນວໃດ? ແລະລັກສະນະຈໍາແນກໃດບ້າງທີ່ມີໃນຍຸກາເຫຼົ່ານັ້ນໃນວົງຈອນນີ້? ອີກທັງ ສະພາບຂອງພວກມັນເປັນແນວໃດ, ໂອ້ມະເຫສະວະຣະ?

Verse 14

यज्वानः के च राजानः के च सिद्धिं परां गताः । एतत्सर्वं समासेन कथयस्व प्रसीद मे ॥ १.१५ ॥

ຜູ້ປະກອບຍັດຍະມີໃຜແດ່, ແລະກະສັດມີໃຜແດ່, ແລະໃຜແດ່ທີ່ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ? ຂໍພຣະອົງກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້; ຂໍພຣະອົງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 15

इत्युक्तः क्रोधरूपेण जहास परमेश्वरः । हसतस्तस्य कुक्षौ तु जगद्धात्री ददर्श ह ॥ रुद्रान् देवान् सवासवः सिद्धसङ्घान् महर्षिभिः ॥ १.१६ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດ້ວຍຮູບແຫ່ງຄວາມໂກດ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດກໍຫົວເຮາະ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຫົວເຮາະ ຈະກັດທາຕຣີ (ແຜ່ນດິນ ຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກ) ໄດ້ເຫັນໃນພຣະອຸທອນຂອງພຣະອົງ ມີຣຸດຣະ, ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມອິນທຣະ, ແລະຫມູ່ສິດທະພ້ອມມະຫາຣິສີ.

Verse 16

सचन्द्रसूर्यग्रहसप्तलोकानन्तः स्थितांस्तावदुपात्तधर्मान् । इतीदृशं पश्यति सा समस्तं यावत्क्षितिर्वेपितसर्वगात्रा ॥ १.१७ ॥

ນາງ (ແຜ່ນດິນ) ເຫັນທັງໝົດຢ່າງນັ້ນ—ໂລກເຈັດຊັ້ນພ້ອມດ້ວຍດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວເຄາະ—ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ແຕ່ລະສິ່ງດຳລົງຕາມລະບຽບທີ່ຮັບໄວ້; ແລະນາງຍັງເບິ່ງຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວທົ່ວທຸກອະວະຍະ.

Verse 17

उन्मीलितास्यस्तु यदा महात्मा दृष्टो धरण्याऽमलसर्वगात्र्या । तावत्स्वरूपेण चतुर्भुजेन महोदधौ सुप्तमथोऽन्वपश्यत् ॥ १.१८ ॥

ເມື່ອມະຫາອາດມານັ້ນ ເປີດພຣະເນດ ແລະຖືກແຜ່ນດິນ—ຜູ້ມີກາຍທັງໝົດບໍ່ມີມົນທິນ—ເຫັນແລ້ວ, ນາງກໍເຫັນພຣະອົງໃນຮູບອົງແທ້ຂອງພຣະອົງ ມີສີ່ພຣະຫັດ ດັ່ງກຳລັງບັນທົມຢູ່ເທິງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 18

शेषपर्यङ्कशयने सुप्तं देवं जनार्दनम् । दृष्ट्वा तन्नाभिपङ्कस्थमन्तःस्थं च चतुर्मुखम् ॥ कृताञ्जलिपुटा देवी स्तुतिं धात्री जगाद ह ॥ १.१९ ॥

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວະ ຈະນາຣດະນະ ບັນທົມຢູ່ເທິງຕຽງຂອງເສສະ, ແລະເຫັນຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ຢູ່ພາຍໃນ ພັກຢູ່ເທິງດອກບົວຈາກພຣະນາບີຂອງພຣະອົງ, ພຣະເທວີຈຶ່ງປະນົມມື ແລະກ່າວບົດສັນລະເສີນຕໍ່ ທາຕຣີ ຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກ.

Verse 19

धरण्युवाच । नमः कमलपत्राक्ष नमस्ते पीतवाससे । नमः सुरारिविध्वंसकारिणे परमात्मने ॥ १.२० ॥

ທ່ານທະຣະນີກ່າວວ່າ: “ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະເນດດັ່ງກີບດອກບົວ; ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.”

Verse 20

शेषपर्यङ्कशयने धृतवक्षःस्थलश्रिये । नमस्ते सर्वदेवेश नमस्ते मोक्षकारिणे ॥ १.२१ ॥

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ບັນທົມຢູ່ເທິງຕຽງຂອງເສສະ ແລະຊົງມີພຣະສຣີຢູ່ທີ່ອົງອົກ; ນະມະສະການແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ນະມະສະການແດ່ຜູ້ປະທານໂມກສະ।

Verse 21

नमः शार्ङ्गासिचक्राय जन्ममृत्युविवर्जिते। नमो नाभ्युत्थितमहत्त्कमलासनजन्मने॥ १.२२ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ, ດາບ ແລະຈັກຣະ; ຜູ້ພົ້ນຈາກການເກີດແລະການຕາຍ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ) ຈາກດອກບົວໃຫຍ່ທີ່ຜຸດຂຶ້ນຈາກສະດືພຣະອົງ।

Verse 22

नमो विद्रुमरक्तास्यपाणिपल्लवशोभिने । शरणं त्वां प्रसन्नास्मि त्राहि नारीमनागसम् ॥ १.२३ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະພັກສີແດງດັ່ງປະກາລັງ ແລະພຣະຫັດງາມດັ່ງຍອດອ່ອນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງດ້ວຍໃຈສະງົບ; ຂໍພຣະອົງຊ່ວຍປົກປ້ອງນາງນີ້ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ.

Verse 23

पूर्णनीलाञ्जनाकारं वाराहं ते जनार्दन । दृष्ट्वा भीतास्मि भूयोऽपि जगत् त्वद्देहगोचरम् । इदानीं कुरु मे नाथ दयां त्राहि महाभयात् ॥ १.२४ ॥

ໂອ ຈະນາຣະດະນະ, ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບວາຣາຫະຂອງພຣະອົງ ທີ່ມີສີດັ່ງອັນຈັນສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຢ້ານອີກ ເນື່ອງຈາກໂລກທັງປວງເຂົ້າຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ. ບັດນີ້ ໂອ ພຣະນາຖ, ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ແລະຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານອັນໃຫຍ່.

Verse 24

केशवः पातु मे पादौ जङ्घे नारायणो मम । माधवो मे कटिं पातु गोविन्दो गुह्यमेव च ॥ १.२५ ॥

ຂໍໃຫ້ເກສະວະປົກປ້ອງຕີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ນາຣາຍະນະປົກປ້ອງແຂ້ງຂາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ມາທະວະປົກປ້ອງແອວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ໂກວິນດະປົກປ້ອງສ່ວນລັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ.

Verse 25

नाभिं विष्णुस्तु मे पातु उदरं मधुसूदनः । ऊरुं त्रिविक्रमः पातु हृदयं पातु वामनः ॥ १.२६ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະວິດສະນຸ ປົກປ້ອງສະດືຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ພຣະມະທຸສູດະນະ ປົກປ້ອງທ້ອງ. ຂໍໃຫ້ພຣະຕຣິວິກຣະມະ ປົກປ້ອງຕົ້ນຂາ; ຂໍໃຫ້ພຣະວາມະນະ ປົກປ້ອງຫົວໃຈ.

Verse 26

श्रीधरः पातु मे कण्ठं हृषीकेशो मुखं मम । पद्मनाभस्तु नयने शिरो दामोदरो मम ॥ १.२७ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະສຣີທະຣະ ປົກປ້ອງຄໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣິສີເກສະ ປົກປ້ອງໃບໜ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ພຣະປັດມະນາພະ ປົກປ້ອງດວງຕາ; ຂໍໃຫ້ພຣະດາໂມທະຣະ ປົກປ້ອງສີສະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 27

एवं न्यस्य हरेर्न्यासमामानि जगती तदा । नमस्ते भगवन् विष्णो इत्युक्त्वा विरराम ह ॥ १.२८ ॥

ເມື່ອໄດ້ວາງນະຍາສະ (nyāsa) ອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພຣະແຜ່ນດິນ (ຈະກະຕີ) ໄດ້ກ່າວວ່າ “ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ພຣະວິດສະນຸ” ແລະຈຶ່ງນິ່ງສງົບໄປ.