Adhyaya 9

ບົດນີ້ເປັນການສົນທະນາລະຫວ່າງ ທະຣະນີ ແລະ ພຣະວະຣາຫະ ກ່ຽວກັບວ່າໃນກະລິຍຸກ ຜູ້ຄົນຈະເຫັນການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າເທິງພູໄດ້ຢ່າງໃດ. ພຣະວະຣາຫະໄດ້ເລົ່າເຫດການຕົວຢ່າງ: ວາສຸ ນິສາດ ຜູ້ຢູ່ປ່າ ມີພັກຕິຕໍ່ ປຸຣຸສົດຕະມະ ໄດ້ນໍາເຂົ້າສະຍາມາກຕົ້ມຄົວປົນນໍ້າເຜິ້ງ ຖວາຍແດ່ພຣະວິສນຸ ຜູ້ປະທັບກັບ ສຣີ ແລະ ພູ. ເມື່ອລູກນ້ອຍກິນຂອງຖວາຍ ວາສຸເຂົ້າໃຈຜິດ ຍົກດາບຈະຟັນ; ພຣະວິສນຸປາກົດຈາກຕົ້ນໄມ້ ຈັບດາບ ແລະສອນວ່າ ພັກຕິຂອງເດັກນ້ອຍເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ ພ້ອມຢືນຢັນວ່າພຣະອົງຍັງປະທັບຢູ່ທີ່ ສວາມິ-ສະຣະ/ສວາມິປຸສກະຣິນີ. ຕໍ່ມາ ຣັງກະດາສ ຜູ້ມາຈາກແດນປານດະຍາ ໄດ້ໄປສັກກາລະຕາມຕີຣຖະ: ສະຖານວະຣາຫະ, ສຸວັນນະມຸຂະຣີ, ກາມະລາຂະຍະສະຣະ, ຈັກຣະຕີຣຖະ ແລ້ວເຫັນ ສຣີນິວາສ ໃກ້ສວາມິປຸສກະຣິນີ. ລາວສ້າງສວນ ຂຸດບໍ່ນໍ້າ ແລະຈັດດອກໄມ້ເປັນເສວາປະຈໍາ; ແຕ່ຄັ້ງໜຶ່ງຖືກດຶງໃຈໂດຍການຫຼິ້ນນໍ້າຂອງຄັນທະຣະວະ ຈົນພາດໜ້າທີ່ ແລະອາຍ. ພຣະເຈົ້າປອບໃຈ ຊີ້ວ່າເຈດຕະນາພາຍໃນເປັນຫົວໃຈ ແລະພະຍາກອນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງດັ່ງກະສັດ ຄຽງຄູ່ກັບພັກຕິ ຈົນເຖິງມົກສະ. ຕໍ່ໄປເລົ່າເຖິງ ໂຕນດະມານ ກະສັດວົງສົມະກຸລະ ຜູ້ອອກລ່າສັດໃກ້ເວັງກະຕາດຣິ ໄດ້ຜ່ານຕີຣຖະຕ່າງໆ ແລະພົບເທວີ ເຣນຸກາ. ນົກແກ້ວຫ້າສີຮ້ອງ “ສຣີນິວາສ” ນໍາທາງໃຫ້ພົບຜູ້ຮັກສາປ່ານິສາດ ຜູ້ນໍາໄປຫາພຣະເຈົ້າທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃກ້ສວາມິປຸສກະຣິນີ; ທັງສອງບູຊາ ແລະແບ່ງປັນຂອງຖວາຍສະຍາມາກ-ນໍ້າເຜິ້ງ. ເຣນຸກາປະທານພອນການເມືອງ—ອານາຈັກບໍ່ມີໃຜຊະນະ ແລະນະຄອນຫຼວງຕັ້ງຊື່ຕາມພຣະອົງ—ເປັນ “ເທວະເທວະ-ປຣະສາດ”. ທ້າຍສຸດ ສຸກະອະທິບາຍມະຫາຕະມະຂອງ ປັດມະ-ສະຣະ: ພຣະລັກສະມີ (ປັດມາ/ຣາມາ) ເນື່ອງຈາກຄໍາສາບຂອງ ທຸຣວາສາ ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະຢູ່ທະເລສາບດອກບົວ; ເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນດ້ວຍສະຕຸຕິ. ພຣະນາງປະທານພອນໃຫ້ຜູ້ອາບນໍ້າ ແລະບູຊາດ້ວຍໃບບິລວະ ພ້ອມສະຕຸຕິນີ້: ຟື້ນຟູກຽດສັກສີທີ່ເສຍໄປ, ຄວາມຮັ່ງມີ, ແລະມົກສະ; ແລ້ວເສດັດກັບໄວກຸນຖະພ້ອມພຣະວິສນຸເທິງຄຣຸດ.