Adhyaya 29

ບົດນີ້ເລີ່ມດ້ວຍບັນດາລະສີຂໍໃຫ້ອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມເກືອບກ່ຽວກັບກຳເນີດ ແລະ ອານຸພາບຂອງແມ່ນ້ຳ ສຸວັນນະມຸຂະຣີ ພ້ອມທັງກຸ່ມຕີຣຖະທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ສູຕະຫຼັງຈາກການນະມັດສະການ ໄດ້ນຳເລື່ອງທີ່ອ້າງວ່າມາຈາກພຣະລະສີ ພາຣະດວາຊ ແລະ ພາເຂົ້າສູ່ເລື່ອງຜູກພັນກັບມະຫາກາບ: ການຕັ້ງຖິ່ນຖານຂອງປານດະວະທີ່ອິນດຣະປຣັສຖະ ແລະ ຂໍ້ສັນຍາພາຍໃນຄອບຄົວກ່ຽວກັບ ດຣອປະດີ. ມີເງື່ອນໄຂວ່າ ຖ້າພີ່ນ້ອງຄົນໃດເຂົ້າໄປພົບດຣອປະດີໃນເຮືອນຂອງອີກຄົນ ຈະຕ້ອງອອກທີຣຖະຍາຕຣາເປັນເວລາໜຶ່ງປີ. ຕໍ່ມາເກີດເຫດການໃນເມືອງ: ອາຣຈຸນະໄດ້ຊ່ວຍເອົາງົວທີ່ຖືກລັກຂອງພຣາຫມະນະຄືນມາ ແຕ່ຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນເກັບອາວຸດ ທີ່ມີດຣອປະດີ ແລະ ຢຸທິສຖິຣະຢູ່ ເຮັດໃຫ້ເງື່ອນໄຂຄຳສາບານເກີດຜົນ. ຈຶ່ງມີການສົນທະນາທາງທຳມະ: ຢຸທິສຖິຣະເຫັນວ່າການກະທຳນັ້ນຖືກທຳມະເນື່ອງຈາກການປົກປ້ອງພຣາຫມະນະ ແລະ ຊັບສິນ; ແຕ່ອາຣຈຸນະຍືນຍັນວ່າຕ້ອງຮັກສາຄຳສາບານໃຫ້ຄົງຢູ່ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ກຽດສັກສີ ແລະ ຄຸນທຳພັງທະລາຍ. ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກກະສັດ ອາຣຈຸນະອອກເດີນທາງພ້ອມຜູ້ຕິດຕາມ ໄປສັກກາລະຕີຣຖະໃຫຍ່ໆ: ຄົງຄາ, ປຣະຍາກ, ກາສີ, ທະເລພາກໃຕ້, ປູຣີ/ປູຣຸໂສຕຕະມະ, ສິງຫາຈະລະ, ໂຄທາວະຣີ ແລະ ແມ່ນ້ຳອື່ນໆ ຈົນຮອດ ສຣີປະຣະວະຕະ ແລະ ເວງກະຕາຈະລະ. ທີ່ຍອດພູ ລາວບູຊາພຣະຫາຣິ ແລະ ໄດ້ເຫັນແມ່ນ້ຳສຸວັນນະມຸຂະຣີ ທີ່ກ່າວວ່າຖືກນຳມາໂດຍພຣະລະສີອະກັສຕະຍະ (ເກີດຈາກໝໍ້) ເຊື່ອມຄວາມສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳກັບອຳນາດຂອງຕະປະສີ.