Adhyaya 25

ບົດທີ 25 ເປັນການກ່າວມາຫາດມະຍະຂອງຕີຣຖະ ໂດຍພຣະສູຕະ (Śrī Sūta) ຕໍ່ບັນດາລຶສີໃນໄນມິສາຣັນຍະ। ທ່ານປະກາດເລື່ອງ «ຊາບາລີຕີຣຖະ» (Jābālītīrtha) ຢູ່ເວັງກະຕາດຣິ (Veṅkaṭādri) ເປັນສະຖານທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ। ລຶສີທັງຫຼາຍຖາມເຖິງຄົນຊື່ ດຸຣາຈາຣ (Durācāra) ແລະຄວາມຜິດຂອງລາວ। ສູຕະເລົ່າວ່າ ດຸຣາຈາຣ ເປັນພຣາຫມັນຢູ່ໃກ້ແມ່ນ້ຳກາເວຣີ ໄດ້ຄົບຄົນມີມະຫາປາຕະກະ (mahāpātaka) ເຊັ່ນ ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ, ຜູ້ລັກ, ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຄູອາຈານ ຢ່າງຍາວນານ। ຄຳສອນໄດ້ອະທິບາຍການປົກປ່ອຍມົນທິນແບບຂັ້ນຕອນ: ຢູ່ຮ່ວມ, ສຳຜັດ, ກິນຮ່ວມ, ນອນຮ່ວມ ກັບຄົນຜິດ ເຮັດໃຫ້ «ພຣາຫມັນຍະ» ຄ່ອຍໆຫຼຸດລົງ ຈົນກາຍເປັນຜິດເທົ່າກັນ। ດຸຣາຈາຣຈຶ່ງຖືກເວຕາລະ (vetāla) ຄອບງຳ ແລະພາໃຫ້ເດີນພະເນຈອນ। ດ້ວຍບຸນທີ່ຍັງເຫຼືອ ແລະການບັນດານຂອງພຣະເຈົ້າ ລາວໄດ້ໄປຮອດເວັງກະຕາດຣິ ແລະຖືກຈຸ່ມລົງໃນຊາບາລີຕີຣຖະ; ເວຕາລະແລະບາບຖືກປົດປ່ອຍທັນທີ। ຕໍ່ມາລາວໄປພົບລຶສີ ຊາບາລີ (Jābāli) ເພື່ອຂໍຄຳອະທິບາຍ; ຊາບາລີກ່າວວ່າ ເວຕາລະນັ້ນເຄີຍເປັນພຣາຫມັນ ແຕ່ລະເລີຍພິທີ pārvana-śrāddha ໃນວັນມໍລະນະ ຈຶ່ງຖືກບັນພະບຸລຸດສາບ ແລະກາຍເປັນເວຕາລະ; ການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນີ້ ປົດປ່ອຍເຂົາໄປວິສນຸໂລກ (Viṣṇuloka) ໄດ້ດ້ວຍ। ບົດທ້າຍຕັ້ງຂໍ້ຕັກເຕືອນວ່າ ຜູ້ລະເລີຍສຣາດທະໃຫ້ພໍ່ແມ່ຜູ້ລ່ວງລັບ ຈະຕົກສູ່ສະພາບເວຕາລະ ແລະນະລົກ; ແລະຍືນຢັນວ່າ ອາບນ້ຳທີ່ຊາບາລີຕີຣຖະແມ່ນລ້າງບາບໜັກໆ ແມ່ນກະທັ້ງບາບທີ່ບໍ່ມີປຣາຍະຈິຕຕະໃນສມຣິຕິ; ແລະການຟັງເລື່ອງນີ້ກໍເປັນທາງພົ້ນບາບເຊັ່ນກັນ।