Adhyaya 23

ສູຕະໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາລິສີ ນຳເສີນມາຫາດມະຍະຂອງ Cakratīrtha ໃນຖານະທີ່ເນັ້ນການຊຳລະມົນທິນ. ການຟັງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕີຣຖະນີ້ ຖືກກ່າວວ່າຊ່ວຍລ້າງຄວາມດ່າງພ້ອມ ແລະນຳໃຈຜູ້ບູຊາໄປສູ່ພຣະວິສນຸລົກ. ເລື່ອງຕໍ່ມາເວົ້າເຖິງ Padmanābha ພຣາຫມັນ-ຕະປະສີຜູ້ມີວິໄນ ຜູ້ບຳເນັດຕະປະຍາວນານຢູ່ຝັ່ງ Cakrapuṣkariṇī ດ້ວຍຄຸນທຳ: ສັດຈະ, ເມດຕາກະລຸນາ, ການສຳລວມ, ບໍ່ຍຶດຕິດ, ແລະປາດຖະນາດີຕໍ່ສັດທັງປວງ. Śrīnivāsa/Veṅkaṭeśvara ປາກົດພຣະອົງ ຮັບສະຕຸຕິທີ່ສັນລະເສີນພຣະຄຸນເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ, ຜູ້ລ້າງມົນທິນ, ພະຍານແຫ່ງຈັກກະວານ, ແລະທີ່ພຶ່ງຂອງພັກຕະ; ຈາກນັ້ນຊີ້ນຳໃຫ້ຢູ່ບູຊາຕໍ່ເນື່ອງຂ້າງຕີຣຖະ. ຕໍ່ມາມີຣາກສະສະຂົ່ມຂູ່; Padmanābha ຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂໍຄຸ້ມຄອງ. ພຣະວິສນຸສົ່ງ Sudarśana ຈັກກະອັນສັກສິດມາດ້ວຍແສງໄຟຮຸ່ງໂຮງ ໃຫ້ອະສູນຫນີ ແລະຖືກປະຫານ. Padmanābha ສັນລະເສີນ Sudarśana ແລະຂໍການປົກປ້ອງຕະຫຼອດ; Sudarśana ປະທານພອນວ່າຈະສະຖິດຢູ່ Cakratīrtha ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ. ການອາບນ້ຳທີ່ນີ້ຖືກກ່າວວ່ານຳໄປສູ່ໂມກສະ ແລະສົ່ງຜົນຊຳລະເຖິງລູກຫຼານ; ທ້າຍບົດຍ້ຳຜົນບຸນຂອງການອ່ານ/ຟັງ ແລະຍົກ Cakratīrtha ເປັນຕີຣຖະທີ່ຫາທຽບບໍ່ໄດ້.