Adhyaya 16

ບົດນີ້ຍົກຍ້ອງ «ຊະລະດານ» (ການໃຫ້ນ້ຳ) ທີ່ເວັງກະຕາດຣິ ເປັນກຳມະທຳທີ່ຕັດສິນໃຈດ້ານຈິດທຳ ແລະມີຜົນກຳມະທີ່ແຮງກວ່າປົກກະຕິ. ສຣີສູຕະກ່າວວ່າ ການລະເລີຍການໃຫ້ນ້ຳ ໂດຍສະເພາະຕໍ່ຜູ້ຫິວນ້ຳ ອາດນຳໄປສູ່ການເກີດໃໝ່ທີ່ບໍ່ດີ. ຕໍ່ມາເລົ່າອິຕິຫາສະ: ພຣະຣາຊາ ເຮມາງກະ ແຫ່ງວົງອິກສະວາກຸ ເປັນຜູ້ໃຈບຸນກວ້າງຂວາງ (ໃຫ້ງົວ, ຊັບສິນ, ອຸປະຖຳພິທີ) ແຕ່ກັບອ້າງວ່າ “ນ້ຳຫາງ່າຍ” ຈຶ່ງບໍ່ເປັນບຸນ. ພຣະອົງຍັງໃຫ້ກຽດຜິດຄົນ ແລະບໍ່ຮູ້ຈັກເລືອກຜູ້ຄວນຮັບ (pātra-viveka) ໂດຍລະເລີຍພຣາຫມັນຜູ້ຮຽນຮູ້ ແລະມີວິໄນ. ຜົນຄື ພຣະອົງຕົກຕ່ຳເກີດຫຼາຍຊາດ ຈົນສຸດທ້າຍເກີດເປັນຈິ້ງແລນເຮືອນ (gṛhagodhikā) ຢູ່ມິຖິລາ. ເມື່ອພຣະລະສີ ສຣຸຕະເທວ ມາຢ້ຽມ ແລະຖືກກະສັດທ້ອງຖິ່ນບູຊາ ນ້ຳລ້າງຕີນ (pādodaka) ກະເດັນໄປໂດນຈິ້ງແລນ ເຮັດໃຫ້ເກີດ jāti-smaraṇa (ຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ). ເຮມາງກະສາລະພາບຄວາມຜິດ ແລະສຣຸຕະເທວອະທິບາຍສາເຫດ: ບໍ່ໃຫ້ນ້ຳທີ່ເວັງກະຕາດຣິ ແລະໃຫ້ທານຜິດທາງ. ດ້ວຍການໂອນບຸນ ແລະການຊຳລະດ້ວຍນ້ຳ ພຣະລະສີຊ່ວຍໃຫ້ພຣະອົງພົ້ນຈາກສະພາບສັດ ໄດ້ຂຶ້ນສະຫວັນ ເກີດເປັນກະສັດອີກ ແລະສຸດທ້າຍໄດ້ Viṣṇu-sāyujya. ບົດຈົບດ້ວຍການຢືນຢັນຄວາມບໍລິສຸດຂອງເວັງກະຕາດຣິ ແລະຊະລະດານເປັນທາງໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ (Viṣṇuloka-prada).