Adhyaya 14
ບົດນີ້ ສູຕະເລົ່າໃຫ້ບັນດາລະສີໃນນາຍມິສາຣັນຍະ ຟັງເປັນອິຕິຫາສ ເພື່ອອະທິບາຍອານຸພາບຊໍາລະບາບຂອງ ສະວາມີຕີຣຖ/ສະວາມີ-ປຸສກະຣິນີ. ລະສີຖາມເຖິງ ສຸມະຕິ—ຊາດຕະກູນ ການຕົກຕໍ່າທາງທໍາ ແລະວິທີໄດ້ຮັບການໄຖ່ບາບ. ສູຕະກ່າວວ່າ ສຸມະຕິເປັນລູກຂອງ ຍັຊຍະເທວ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັນ ແລະມີສິນທໍາ ໃນມະຫາຣາດສະຕຣະ. ແຕ່ສຸມະຕິກັບຫຼົ່ນລົງຢ່າງໜັກ: ທິ້ງພໍ່ ແລະພັນລະຍາຜູ້ຊື່ສັດ ໄປຄົບຫານາງກິຣາຕີ (ຍິງຊົນເຜົ່າ) ລັກຂອງ ເມົາເຫຼົ້າ ແລະສຸດທ້າຍຂ້າພຣາຫມັນຄົນໜຶ່ງ ໃນຂະນະປອມຕົວເພື່ອປົ່ນ. ບາບນີ້ເອີ້ນວ່າ “ມະຫາປາຕະກະ” ແລະ “ພຣະຫມະຫັດຍາ” ຖືກພາບເປັນອໍານາດນ່າຢ້ານ ຕາມຫຼອກຫຼອນເຖິງເຮືອນ ແລະຂູ່ເຕືອນຍັຊຍະເທວວ່າ ການໃຫ້ທີ່ພັກແກ່ຄົນຕົກຕໍ່າ ຈະນໍາໄພມາສູ່ຄອບຄົວທັງໝົດ. ໃນຍາມວິກິດ ລະສີ ທຸຣວາສະ (ອົງປະກອບແຫ່ງຣຸດຣະ) ມາຮອດ; ຍັຊຍະເທວຂໍວິທີຊໍາລະບາບ. ທຸຣວາສະກ່າວວ່າ ການໄຖ່ບາບທົ່ວໄປເກືອບຈະເຮັດບໍ່ໄດ້ ແຕ່ໃຫ້ທາງອອກດ້ວຍສະຖານທີ່: ໄປອາບນໍ້າທີ່ ເວັງກະຕາດຣິ ຕີຣຖ ຄື ສະວາມີ-ປຸສກະຣິນີ. ເມື່ອສຸມະຕິອາບນໍ້າ ອາກາສະວານີປະກາດວ່າ ບໍລິສຸດທັນທີ ແລະຍົກຍ້ອງຕີຣຖນັ້ນເປັນ “ຂວານຟັນຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງບາບ”. ທ້າຍບົດມີຜົນສະຣຸຕິ ສັນຍາບຸນສູງແກ່ຜູ້ຟັງ ຫຼືສະດຸດອ່ານເລື່ອງນີ້.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.