Adhyaya 13

ສູຕະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ສວາມິຕີຣຖະ ໂດຍເລົ່າປະຫວັດຂອງພຣະຣາຊາ ທັມມະຄຸບຕະ ບຸດຂອງນັນດະ ແຫ່ງວົງສົມະ. ນັນດະມອບການປົກຄອງໃຫ້ບຸດ ແລ້ວເຂົ້າປ່າເພື່ອບຳເນັດ. ທັມມະຄຸບຕະປົກຄອງດ້ວຍນະໂຍບາຍ ການບູຊາຍັດ ແລະການໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມະນ ຮັກສາລະບຽບສັງຄົມໃຫ້ສົງົບ ບໍ່ໃຫ້ມີການລ່າລວງປົ່ນປີ້. ໃນຄັ້ງໜຶ່ງໄປລ່າສັດ ຄືນມືດກໍຄອບງຳໃນປ່ານ່າຢ້ານ. ພຣະອົງບູຊາສັນທະຍາ ແລະສວດຄາຖາ ກາຍັດຣີ ແລ້ວຂຶ້ນໄປຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້; ຫມີຕົວໜຶ່ງທີ່ໜີສິງໂຕກໍປີນຂຶ້ນມາ. ຫມີຂໍໃຫ້ຕົກລົງກັນເຝົ້າຍາມຄືນ; ສິງໂຕພະຍາຍາມຊັກຈູງໃຫ້ຫັກຫຼັງຄຳສັນຍາ ແຕ່ຫມີໄດ້ເຕືອນວ່າການທຳລາຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈ (ວິສວາສະ-ຆາຕະ) ໜັກກວ່າບາບອື່ນ. ຕໍ່ມາເມື່ອພຣະຣາຊາໂຍນຫມີທີ່ກຳລັງນອນ ຫມີເຜີຍຕົນເປັນລະສີ ທະຍານະກາດຖະ ແລະສາບໃຫ້ພຣະອົງບ້າຄັ້ງ. ລະສີຍັງບອກວ່າສິງໂຕແທ້ໆແມ່ນຍັກສະ ພັດຣະນາມະ ອະດີດລັດຖະມົນຕີຂອງກຸເບຣະ ຖືກໂຄຕະມະສາບໃຫ້ເປັນສິງ; ໂດຍການສົນທະນາກັບທະຍານະກາດຖະ ຍັກສະພົ້ນຄຳສາບ ແລະກັບໄປອະລະກາ. ເມື່ອອຳມາດແຈ້ງຂ່າວຄວາມບ້າໃຫ້ນັນດະ ນັນດະໄປພົບລະສີ ໄຈມິນີ. ໄຈມິນີຊີ້ນຳໃຫ້ນຳເຈົ້າຊາຍໄປອາບນ້ຳທີ່ ສວາມິປຸສກະຣິນີ ຢູ່ເຂົາເວັງກະຕະ ໃກ້ແມ່ນ້ຳສຸວັນນະມຸຂະຣີ; ອາບນ້ຳແລ້ວຄວາມບ້າຫາຍທັນທີ. ພໍ່ລູກບູຊາ ເວັງກະເຕສະ/ສຣີນິວາສະ ແລະທັມມະຄຸບຕະໃຫ້ທານ ກັບໄປປົກຄອງດ້ວຍທຳ. ທ້າຍບົດກ່າວຜົນບຸນວ່າ ການຈົມນ້ຳໃນສວາມິປຸສກະຣິນີ ຊ່ວຍຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມບ້າ ໂລກຊັກຄ້າຍລົມຊັກ ແລະອຳນາດດາວຮ້າຍ; ແລະກ່ອນອາບນ້ຳທີ່ໃດກໍຕາມ ຖ້າກ່າວ “ສວາມິຕີຣຖະ” ສາມເທື່ອ ຈະນຳໄປສູ່ຖິ່ນພຣະພຣະຫມັນ; ການຟັງເລື່ອງນີ້ກໍທຳລາຍບາບໜັກໄດ້.