Adhyaya 3

Verse 1

सूत उवाच । इति श्रुत्वा वचो धीमानादरात्कुंभजन्मनः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं कृष्णद्वैपायनो मुनिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງອະກັດສະຕະຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (ກຸມພະຊະນະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະມຸນີ ກຣິສນະທະໄວປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນຫວານຊື່ນ.

Verse 2

व्यास उवाच । भगवन्नद्भुतमिदं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुत्वा त्वत्तो मम मनः परमानंदमाययौ

ວຽາສາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ! ມະຫາຕະພາບອັນອັດສະຈັນ ແລະສູງສຸດຂອງທີ່ທິດນີ້—ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກພຣະອົງ—ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້າພະເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດສູງສຸດ।

Verse 3

अन्यत्तीर्थवरं ब्रूहि तत्त्वेन मम शृण्वतः । न तृप्तिरस्ति मनसः शृण्वतो मम सुव्रत

ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມຈິງ ເຖິງທີ່ທິດອັນປະເສີດອື່ນໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ; ເພາະໃຈຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍອິ່ມໃນການຟັງ—ໂອ ຜູ້ມີວັດຕະອັນງາມ.

Verse 4

अगस्त्य उवाच । शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि तीर्थमन्यदनुत्तमम् । स्वर्गद्वारमिति ख्यातं सर्वपापहरं सदा

ອະກັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມະນະ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາທີ່ທິດອື່ນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ທີ່ໂດງດັງນາມວ່າ “ສະຫວັນດວາຣາ” ເປັນຜູ້ລົບບາບທັງປວງເສມອ.

Verse 5

स्वर्गद्वारस्य माहात्म्यं विस्तराद्वक्तुमीश्वरः । नहि कश्चिदतो वत्स संक्षेपाच्छृणु सुव्रत

ມະຫາຕະພາບຂອງ “ສະຫວັນດວາຣາ” ຈະກ່າວໃຫ້ລະອຽດໄດ້ນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ອຳນາດດຸຈພຣະເຈົ້າກໍຕ້ອງໃຊ້ເວລາຫຼາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ຈົ່ງຟັງແຕ່ໂດຍຫຍໍ້—ໂອ ຜູ້ມີວັດຕະອັນງາມ.

Verse 6

सहस्रधारामारभ्य पूर्वतः सरयूजले । षट्त्रिंशदधिका प्रोक्ता धनुषां षट्शती मितिः

ເລີ່ມແຕ່ “ສະຫັດສະຣະທາຣາ” ໄປທາງຕາເວັນອອກ ໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ, ຂະໜາດຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ຍາວ 636 ດະນຸດ (dhanuṣ).

Verse 7

स्वर्गद्वारस्य विस्तारः पुराणज्ञैर्विशारदैः । स्वर्गद्वारसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ບັນດານັກຮູ້ປຸຣານະຜູ້ຊໍານານ ໄດ້ອະທິບາຍຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ຂອງ «ສະວັກຄະດວາຣ». ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະຈະບໍ່ມີອີກ ຕີຣະຖະໃດສະເໝີດັ່ງສະວັກຄະດວາຣ.

Verse 8

सत्यंसत्यं पुनः सत्यं नासत्यं मम भाषितम् । स्वर्गद्वारसमं तीर्थं नास्ति ब्रह्माण्डगोलके

ຈິງແທ້—ຈິງແທ້—ຈິງອີກຄັ້ງ; ຄໍາຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຄໍາຫຼອກ. ໃນວົງກົມແຫ່ງຈັກກະວານທັງປວງ ບໍ່ມີຕີຣະຖະໃດສະເໝີ «ສະວັກຄະດວາຣ».

Verse 9

हित्वा दिव्यानि भौमानि तीर्थानि सकलान्यपि । प्रातरागत्य तिष्ठन्ति तत्र संश्रित्य सुव्रत

ເຂົາເຈົ້າລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ຕີຣະຖະທິບພະ ແລະຕີຣະຖະໃນໂລກທັງປວງ; ຍາມເຊົ້າຕູ້ມເຂົາເຈົ້າມາຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະຢືນຢູ່ ໂດຍອາໄສພຶ່ງພາສະຖານນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີ.

Verse 10

तस्मादत्र प्रकर्तव्यं प्रातः स्नानं विशेषतः । सर्वतीर्थावगाहस्य फलमात्मन ईप्सता

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຮັດການອາບນ້ໍາຍາມເຊົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ໂດຍພິເສດ—ສໍາລັບຜູ້ປາດຖະໜາຜົນແຫ່ງການລົງອາບໃນຕີຣະຖະທັງປວງ.

Verse 11

त्यजंति प्राणिनः प्राणान्स्वर्गद्वारांतरे द्विज । प्रयांति परमं स्थानं विष्णोस्ते नात्र संशयः

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ສັດທັງຫຼາຍຜູ້ປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດພາຍໃນເຂດ «ສະວັກຄະດວາຣ» ຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 12

मुक्तिद्वारमिदं पश्य स्वर्गप्राप्तिकरं नृणाम् । स्वर्गद्वारमिति ख्यातं तस्मात्तीर्थमनुत्तमम्

ຈົ່ງເບິ່ງ «ປະຕູແຫ່ງມຸກຕິ» ນີ້ ທີ່ໃຫ້ມະນຸດໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ. ມັນມີຊື່ສຽງວ່າ «ສະວັກຄະດວາຣ» ເພາະສະນັ້ນ ຕີຣະຖະນີ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 13

स्वर्गद्वारं सुदुष्प्राप्यं देवैरपि न संशयः । यद्यत्कामयते तत्र तत्तदाप्नोति मानवः

«ສະວັກຄະດວາຣ» ເປັນສິ່ງທີ່ໄດ້ມາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຕາມ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ສິ່ງໃດທີ່ມະນຸດປາດຖະໜາຢູ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນແທ້.

Verse 14

स्वर्गद्वारे परा सिद्धिः स्वर्गद्वारे परा गतिः । जप्तं दत्तं हुतं दृष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् । ध्यानमध्ययनं सर्वं दानं भवति चाक्षयम्

ທີ່ «ສະວັກຄະດວາຣ» ມີຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ; ທີ່ «ສະວັກຄະດວາຣ» ມີຈຸດໝາຍສູງສຸດ. ສິ່ງໃດທີ່ສວດດ້ວຍຈະປະ, ສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ທານ, ສິ່ງໃດທີ່ບູຊາໄຟ, ສິ່ງໃດທີ່ໄປເບິ່ງແລະນົບນ້ອມ, ຕະປະທີ່ປະພຶດ ແລະກຳທັງປວງ—ການພິຈາລະນາ, ການສຶກສາ, ແລະທານທັງໝົດ ກາຍເປັນອະກະຊະຍະ (ບໍ່ສູນສິ້ນ).

Verse 15

जन्मांतरसहस्रेण यत्पापं पूर्वसंचितम् । स्वर्गद्वारप्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

ບາບໃດທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດພັນໆຊາດ—ສຳລັບຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປໃນ «ສະວັກຄະດວາຣ» ບາບນັ້ນທັງໝົດຍ່ອມສູນສິ້ນໄປ.

Verse 16

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा वै वर्णसंकराः । कृमिम्लेच्छाश्च ये चान्ये संकीर्णाः पापयोनयः

ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ຊູດຣະ ແລະຜູ້ມີກຳເນີດປົນປົວ; ທັງກຣິມິ, ມເລັດຈະ ແລະສັດອື່ນໆ ຜູ້ເກີດມາຫຼາກຫຼາຍໃນຍົນີອັນມີບາບ—

Verse 17

कीटाः पिपीलिकाश्चैव ये चान्ये मृगपक्षिणः । कालेन निधनं प्राप्ताः स्वर्गद्वारे शृणु द्विज

ແມງນ້ອຍ ແລະ ມົດ ພ້ອມທັງສັດປ່າ ແລະ ນົກອື່ນໆ ຜູ້ຕາຍຕາມການເວລາຢູ່ ສະວັກດວາຣ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ທະວິຊາ.

Verse 18

कौमोदकीकराः सर्वे पक्षिणो गरुडध्वजाः । शुभे विष्णुपुरे विष्णुर्जायते तत्र मानवाः

ທຸກຜູ້ກາຍເປັນຜູ້ຖືຄອນ «ເກົາໂມດະກີ»; ນົກທັງຫຼາຍກໍມີເຄື່ອງໝາຍທຸງຂອງກະຣຸດ. ໃນນະຄອນອັນມົງຄຸນຂອງພຣະວິສນຸນັ້ນ ມະນຸດເກີດມາມີສະພາບ ແລະ ຊະຕາກຳຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 19

अकामो वा सकामो वा अपि तीर्थगतोपि वा । स्वर्गद्वारे त्यजन्प्राणान्विष्णुलोके महीयते

ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຫຼື ມີຄວາມປາຖະໜາ—ແມ່ນແຕ່ມາຮອດຕີຣຖະເທົ່ານັ້ນ—ຜູ້ໃດສະຫຼະຊີວິດທີ່ ສະວັກດວາຣ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 20

मुनयो देवताः सिद्धाः साध्या यक्षा मरुद्गणाः । यज्ञोपवीतमात्रेण विभागं चक्रिरे तु ये

ບັນດາມຸນີ, ເທວະດາ, ສິດທະ, ສາດຍະ, ຢັກສະ ແລະ ຝູງມະຣຸດ—ຜູ້ທີ່ແບ່ງແຍກກັນແຕ່ດ້ວຍສາຍຍັດ «ຍັຍໂຍປະວີຕະ» ເທົ່ານັ້ນ—

Verse 21

मध्याह्नेऽत्र प्रकुर्वंति सान्निध्यं देवतागणाः । तस्मात्तत्र प्रकुर्वंति मध्याह्ने स्नानमादरात्

ໃນເວລາທ່ຽງ ຝູງເທວະດາທັງຫຼາຍປາກົດສານນິດຢູ່ທີ່ນີ້ໂດຍພິເສດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນອາບນ້ຳເວລາທ່ຽງຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 22

कुर्वंत्यनशनं ये तु स्वर्गद्वारे जितेंद्रियाः । प्रयांति परमं स्थानं ये च मासोपवासिनः

ຜູ້ໃດຄວບຄຸມອິນທຣີຍໄດ້ ແລະປະພຶດອະນະຊະນະ (ອົດອາຫານ) ທີ່ສະວັກຄະດວາຣາ ພ້ອມທັງຜູ້ຖືອຸປະວາສຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ຍ່ອມໄດ້ຮອດຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດ।

Verse 23

अन्नदानरता ते च रत्नदा भूमिदा नराः । गोवस्त्रदाश्च विप्रेभ्यो यांति ते भवनं हरेः

ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນອັນນະທານ (ຖວາຍອາຫານ), ຜູ້ໃຫ້ເພັດພອຍ ແລະຜືນດິນ, ພ້ອມທັງຜູ້ຖວາຍງົວ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນ ຍ່ອມໄປສູ່ພຳນັກຂອງພຣະຫຣິ (Hari).

Verse 24

यत्र सिद्धा महात्मानो मुनयः पितरस्तथा । स्वर्गं प्रयांति ते सर्वे स्वर्गद्वारं ततः स्मृतम्

ບ່ອນໃດທີ່ສິດທາ, ມະຫາຕະມາ, ມຸນີ ແລະພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ທັງປວງ ໄດ້ໄປຮອດສະຫວັນ; ດັ່ງນັ້ນບ່ອນນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສະວັກຄະດວາຣາ» ປະຕູແຫ່ງສະຫວັນ।

Verse 25

चतुर्द्धा च तनुं कृत्वा देवदेवो हरिः स्वयम् । अत्र वै रमते नित्यं भ्रातृभिः सह राघवः

ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ ໄດ້ປະກອບພຣະວິກາຍເປັນສີ່ພາກດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ແລະທີ່ນີ້ພຣະຣາຄະວະ ຍ່ອມສຳລານຢູ່ເປັນນິດ ພ້ອມດ້ວຍພີ່ນ້ອງຂອງພຣະອົງ।

Verse 26

ब्रह्मलोकं परित्यज्य चतुर्वक्त्रः सनातनः । अत्रैव रमते नित्यं देवैः सह पितामहः

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມະໂລກະກໍຖືກລະທິ້ງ; ຜູ້ມີສີ່ໜ້າອັນນິລັນດອນ ຄືພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຍ່ອມສຳລານຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນນິດ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 27

कैलासनिलयावासी शिवस्तत्रैव संस्थितः

ພຣະສິວະ ຜູ້ພັກອາໄສໃນຖິ່ນກາຍລາສາ ກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງດ້ວຍ.

Verse 28

मेरुमन्दरमात्रोऽपि राशिः पापस्य कर्मणः । स्वर्गद्वारं समासाद्य स सर्वो व्रजति क्षयम्

ແມ່ນແຕ່ກອງກຳບາບອັນໃຫຍ່ເທົ່າເຂົາເມຣຸແລະມັນດະຣາ ເມື່ອເຖິງສະວັນດວາຣາ ກໍສູນສິ້ນໄປທັງໝົດ.

Verse 29

या गतिर्ज्ञानतपसां या गतिर्यज्ञयाजिनाम् । स्वर्गद्वारे मृतानां तु सा गतिर्विहिता शुभा

ຄວາມໄປສູ່ຄວາມດີອັນປະເສີດທີ່ຜູ້ອຸທິດໃຫ້ແກ່ປັນຍາແລະຕະປະສະ ແລະຜູ້ປະກອບຍັດຍະ ໄດ້ຮັບ—ຄວາມໄປນັ້ນເອງ ຖືກກຳນົດໃຫ້ແກ່ຜູ້ຕາຍທີ່ສະວັນດວາຣາ.

Verse 30

ऋषिदेवासुरगणैर्जपहोमपरायणैः । यतिभिर्मोक्षकामैश्च स्वर्गद्वारो निषेव्यते

ສະວັນດວາຣາ ຖືກເຂົ້າໄປບໍລິການແລະນົບນ້ອມໂດຍຝູງລະສີ, ເທວະ, ແລະອະສຸຣະ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນຈະປະແລະໂຮມະ—ພ້ອມທັງຍະຕິຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ.

Verse 31

षष्टिवर्षसहस्राणि काशीवासेषु यत्फलम् । तत्फलं निमिषार्द्धेन कलौ दाशरथीं पुरीम्

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການຢູ່ກາສີຫົກໝື່ນປີ—ໃນຍຸກກະລິ ພຽງແຕ່ຄຶ່ງນິມິດ ໂດຍໄປພຶ່ງພານະຄອນອະໂຍທະຍາ ເມືອງຂອງດາຊະຣະຖະ ກໍໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 32

या गतिर्योगयुक्तानां वाराणस्यां तनुत्यजाम् । सा गतिः स्नानमात्रेण सरय्वां हरिवासरे

ສະຖານະອັນສູງສຸດທີ່ໂຍຄີຜູ້ສະຫຼະກາຍໃນວາຣານາສີໄດ້ບັນລຸ—ສະຖານະນັ້ນເອງ ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ໃນວັນຂອງພຣະຫຣິ.

Verse 33

स्वर्गद्वारे मृतः कश्चिन्नरकं नैव पश्यति । केशवानुगृहीता हि सर्वे यांति परां गतिम्

ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ «ປະຕູສະຫວັນ» ຍ່ອມບໍ່ເຫັນນະລົກເລີຍ; ເພາະຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກເກສະວະ ທຸກຄົນຍ່ອມໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 34

भूलोके चांतरिक्षे च दिवि तीर्थानि यानि वै । अतीत्य वर्तते तानि तीर्थान्येतद्द्विजोत्तम

ບັນດາທີ່ຂ້າມອັນສັກສິດທີ່ມີຢູ່ໃນໂລກ ໃນພາກກາງອາກາດ ແລະໃນສະຫວັນ—ສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ເຫນືອກວ່າທັງໝົດ, ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ.

Verse 35

विष्णुभक्तिं समासाद्य रमन्ते तु सुनिश्चिताः । संहृत्य शक्तितः कामं विषयेषु हि संस्थितम्

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸແລ້ວ ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງຍ່ອມຊື່ນບານແນ່ນອນ—ໂດຍດຶງກັບຕາມກຳລັງ ຄວາມໃຄ່ທີ່ຝັງຢູ່ໃນອາລົມວັດຖຸ.

Verse 36

शक्तितः सर्वतो युक्त्वा शक्तिस्तपसि संस्थिता । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ເຂົາເຈົ້ານຳກຳລັງຂອງຕົນມາຜູກຮວມທຸກດ້ານ ແລ້ວພະລັງນັ້ນຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະ; ສຳລັບເຂົາເຈົ້າ ບໍ່ມີການຫວນກັບສູ່ການເກີດອີກ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂກຕິກະລະປະກໍຕາມ.

Verse 37

हन्यमानोऽपि यो विद्वान्वसेच्छस्त्रशतैरपि । स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

ແມ່ນແຕ່ນັກຮູ້ຖືກຟັນຕີດ້ວຍອາວຸດຮ້ອຍປະການ ຖ້າຢູ່ພັກອາໄສຢູ່ນີ້ ຈະໄປຮອດຖິ່ນສູງສຸດ ໄປຮອດແລ້ວບໍ່ໂສກເສົ້າອີກ।

Verse 38

स्वर्गद्वारे वियुज्येत स याति परमां गतिम् । उत्तरं दक्षिणं वापि अयनं न विकल्पयेत्

ຖ້າຜູ້ໃດລະຈາກກາຍຢູ່ທີ່ “ສະຫວັນທະວາຣ” ກໍຈະໄປຮອດຄວາມຫມາຍສູງສຸດ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງແຍກວ່າເປັນທາງອາຍະນະເໜືອ ຫຼື ອາຍະນະໃຕ້।

Verse 39

सर्वस्तेषां शुभः कालः स्वर्गद्वारं श्रयंति ये । स्नानमात्रेण पापानि विलयं यांति देहिनाम्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ພຶງພາ “ສະຫວັນທະວາຣ” ທຸກເວລາລ້ວນເປັນມົງຄຸນ; ແຕ່ພຽງອາບນ້ໍາ ບາບຂອງຜູ້ມີກາຍກໍລະລາຍຫາຍໄປ।

Verse 40

यावत्पापानि देहेन ये कुर्वंति जनाः क्षितौ । अयोध्या परमं स्थानं तेषामीरितमादरात्

ບາບໃດໆກໍຕາມທີ່ມະນຸດໃນໂລກນີ້ເຮັດດ້ວຍກາຍ ອະໂຍທະຍາຖືກປະກາດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າເປັນຖິ່ນສູງສຸດສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ।

Verse 41

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे पंचदश्यां विशेषतः । तस्य सांवत्सरी यात्रा देवैश्चन्द्रहरेः स्मृता

ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນເຈຍດຖະ ຂ້າງຂຶ້ນ ວັນທີ 15 ນັ້ນ ພິທີຈາລິກປະຈໍາປີຂອງ “ຈັນທະຣະຫຣິ” (Candrahari) ຖືກລະລຶກ—ເຖິງຂັ້ນເທວະດາກໍກ່າວໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 42

तस्मिन्नुद्यापनं चन्द्रसहस्रं व्रतयोगिभिः । कार्यं प्रयत्नतो विप्र सर्वयज्ञफलाधिकम्

ໃນໂອກາດນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ປະຕິບັດວຣະຕະດ້ວຍສັດທາ ພຶງກະທຳພິທີສິ້ນສຸດ (ອຸດຍາປະນະ) ຂອງ «ຈັນທຣະສະຫັດສະຣະ-ວຣະຕະ» ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຜົນບຸນຍິ່ງກວ່າຍັດທັງປວງ.

Verse 43

तस्मिन्कृते महापापक्षयात्स्वर्गो भवेन्नृणाम्

ເມື່ອກະທຳນັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງສົມຄວນ ດ້ວຍການສິ້ນໄປແຫ່ງບາບໃຫຍ່ ສະຫວັນຈຶ່ງເປັນທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ສຳລັບມະນຸດ.

Verse 44

श्रीव्यास उवाच । भगवन्ब्रूहि तत्त्वेन तस्य चन्द्रहरेः शुभाम् । उत्पत्तिं च तथा चंद्रव्रतस्योद्यापने विधिम्

ພຣະສີວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງ ເຖິງກຳເນີດອັນມົງຄຸນຂອງ «ຈັນທຣະຫຣິ» ນັ້ນ, ແລະວິທີພິທີສິ້ນສຸດ (ອຸດຍາປະນະ) ຂອງ ຈັນທຣະ-ວຣະຕະ ດ້ວຍ.

Verse 45

अगस्त्य उवाच । अयोध्यानिलयं विष्णुं नत्वा शीतांशुरुत्सुकः । आगच्छत्तीर्थमाहात्म्यं साक्षात्कर्तुं सुधानिधिः । अत्रागत्य च चन्द्रोऽथ तीर्थयात्रां चकार सः

ອະກັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນມະຫັດສະຈັນແຫ່ງຕີຣຖະທັງຫຼາຍ, ພຣະຈັນ—ຄັງແຫ່ງນ້ຳອະມຣິຕ—ໄດ້ນົບນ້ອມພຣະວິສະນຸຜູ້ປະທັບໃນອະໂຢດະຍາ ແລ້ວຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້. ເມື່ອມາຮອດແລ້ວ ຈັນທຣະກໍໄດ້ເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 46

क्रमेण विधिपूर्वं च नानाश्चर्यसमन्वितः । समाराध्य ततो विष्णुं तपसा दुश्चरेण वै

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບ ແລະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ, ທ່າມກາງເຫດອັນອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ, ພຣະຈັນໄດ້ບູຊາສັກກາລະພຣະວິສະນຸ ແລະປະຕິບັດຕະປະສະຍາອັນຫນັກຫນ່ວງແທ້ໆ.

Verse 47

तत्प्रसादं समासाद्य स्वाभिधानपुरस्सरम् । हरिं संस्थापयामास तेन चंद्रहरिः स्मृतः

ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາພຣະຫຣິ ໂດຍນໍານາມຂອງຕົນໄວ້ເປັນຫົວ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈື່ຈໍາວ່າ «ຈັນທຣະຫຣິ».

Verse 48

वासुदेवप्रसादेन तत्स्थानं जातमद्भुतम् । तद्धि गुह्यतमं स्थानं वासुदेवस्य सुव्रत

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງວາສຸເທວ ສະຖານນັ້ນກາຍເປັນອັນນ່າອັດສະຈັນແທ້; ເພາະມັນແມ່ນທີ່ສະຖິດລັບລຶກທີ່ສຸດ ແລະສັກສິດສູງສຸດຂອງວາສຸເທວ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ.

Verse 49

सर्वेषामिव भूतानां भर्तुर्मोक्षस्य सर्वदा । अस्मिन्सिद्धाः सदा विप्र गोविंदव्रतमास्थिताः

ໃນບ່ອນນີ້, ໂອ ພຣາຫມັນ, ບັນດາສິດທະທັງຫຼາຍສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ, ຍຶດຖືວຣະຕະຂອງໂກວິນດະ (Govinda-vrata) ຢ່າງສະເໝີ—ໂກວິນດະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຫຼຸດພົ້ນສໍາລັບສັດທັງປວງ.

Verse 50

नानालिंगधरा नित्यं विष्णुलोकाभिकांक्षिणः । अभ्यस्यंति परं योगं मुक्तात्मानो जितेंद्रियाः

ຜູ້ທີ່ສວມເຄື່ອງໝາຍ ແລະປະພຶດວິນັຍນານາຢ່າງເປັນນິດ, ປາຖະໜາຕໍ່ໂລກຂອງວິສນຸຢູ່ເສມອ, ບັນດາຜູ້ມີອາດຕະມາຫຼຸດພົ້ນ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ ຍ່ອມຝຶກຝົນໂຢຄະອັນສູງສຸດຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 51

यथा धर्ममवाप्नोति अन्यत्र न तथा क्वचित् । दानं व्रतं तथा होमः सर्वमक्षयतां व्रजेत

ດັ່ງທີ່ຄົນເຮົາໄດ້ຮັບທັມມະໃນບ່ອນນີ້ ບ່ອນອື່ນບໍ່ມີທີ່ໃດຈະໄດ້ເທົ່ານີ້. ທານ, ວຣະຕະ, ແລະໂຮມ—ທຸກຢ່າງທີ່ເຮັດໃນບ່ອນນີ້ ຍ່ອມເປັນບຸນອັນບໍ່ສິ້ນ (ອັກສະຍະ).

Verse 52

सर्वकामफलप्राप्तिर्जायते प्राणिनां सदा । तस्मादत्र विधातव्यं प्राणिभिर्यत्नतः क्रमात् । दानादिकं विप्रपूजा दंपत्योश्च विशेषतः

ໃນທີ່ນີ້ ຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາອັນຖືກທຳທັງປວງ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແກ່ສັດທັງຫຼາຍເປັນນິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນກະທຳດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ເຊັ່ນ ການໃຫ້ທານ ແລະໂດຍພິເສດ ການບູຊາພຣາຫມັນ—ໂດຍສະເພາະໃຫ້ຜົວເມຍຮ່ວມກັນປະຕິບັດ.

Verse 53

सर्वयज्ञाधिकफलं सर्वतीर्थावगाहनम् । सर्वदेवावलोकस्य यत्पुण्यं जायते नृणाम्

ຜົນອັນສູງກວ່າພິທີບູຊາຍັດທັງປວງ, ບຸນຈາກການລົງອາບນ້ຳໃນທ່ານ້ຳສັກສິດທັງປວງ, ແລະບຸນທີ່ເກີດແກ່ມະນຸດຈາກການໄດ້ເຫັນເທວະທັງປວງ—

Verse 54

तत्सर्वं जायते पुण्यं प्राणिनामस्य दर्शनात् । तस्मादेतन्महाक्षेत्रं पुराणादिषु गीयते

ບຸນທັງປວງນັ້ນ ຍ່ອມເກີດແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານທີ່ນີ້ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນໃນປຸຣານະ ແລະຄຳພີອື່ນໆ ວ່າເປັນມະຫາເຂດສັກສິດ (ມະຫາກເສດຣະ).

Verse 55

उद्यापनविधिश्चात्र नृभिर्द्विजपुरस्सरम् । अग्रे चंद्रहरेश्चन्द्र सहस्रव्रतसंज्ञकः

ທີ່ນີ້ຍັງສອນພິທີອຸດຍາປະນະ (udyāpana) ຄືພິທີສິ້ນສຸດວຣະຕະ ໃຫ້ມະນຸດປະຕິບັດໂດຍຈັດໃຫ້ພຣາຫມັນຢູ່ແນວໜ້າ. ກ່ອນອື່ນແມ່ນວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຈັນທຣະ-ສະຫັດສະຣະ ວຣະຕະ» ເພື່ອບູຊາພຣະຈັນທຣະຈອມເຈົ້າ.

Verse 56

गते वर्षद्वये सार्द्धे पंचपक्षे दिनद्वये । दिवसस्याऽष्टमे भागे पतत्येकोऽधिमासकः

ເມື່ອຜ່ານໄປສອງປີເຄິ່ງ ພ້ອມທັງຫ້າປັກ (ຫ້າຄື່ງເດືອນ) ແລະສອງມື້ ແລ້ວ, ໃນສ່ວນທີ່ແປດຂອງມື້ ຈະເກີດມີເດືອນເພີ່ມອີກໜຶ່ງ (ອະທິມາສະ, adhimāsa).

Verse 57

त्र्यधिके वा अशीत्यब्दे चतुर्मासयुते ततः । भवेच्चन्द्रसहस्रं तु तावज्जीवति यो नरः । उद्यापनं प्रकर्त्तव्यं तेन यात्रा प्रयत्नतः

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອຄົນມີອາຍຸ 83 ປີ ພ້ອມເພີ່ມ 4 ເດືອນ ພິທີ «ຈັນທຣາພັນ» (ພຣະຈັນພັນດວງ) ຈຶ່ງສຳເລັດ ຖ້າຜູ້ນັ້ນມີຊີວິດຮອດ. ແລ້ວຄວນເຮັດ udyāpana ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະອອກທາງຈາລິກດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ.

Verse 58

यत्पुण्यं परमं प्रोक्तं सततं यज्ञयाजिनाम् । सत्यवादिषु यत्पुण्यं यत्पुण्यं हेमदायिनि । तत्पुण्यं लभते विप्र सहस्राब्दस्य जीविभिः

ບຸນອັນສູງສຸດທີ່ກ່າວໄວ້ວ່າເປັນຂອງຜູ້ປະກອບຍັດຍາຢ່າງສະເໝີ, ບຸນຂອງຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງ, ແລະບຸນຂອງຜູ້ໃຫ້ຄຳເປັນທານ—ບຸນນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ທີ່ມີຊີວິດຜ່ານມາດຕະການ «sahasrābda» ຈະໄດ້ຮັບ.

Verse 59

सर्वसौख्यप्रदं तादृक्पुण्यव्रतमिहोच्यते

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຄຳພີນີ້ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ວຣະຕະອັນເປັນບຸນນັ້ນ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການ.

Verse 60

चतुर्दश्यां शुचिः स्नात्वा दन्तधावनपूर्वकम् । चरितब्रह्मचर्य्यश्च जितवाक्कायमानसः । पौर्णमास्यां तथा कृत्वा चंद्रपूजां च कारयेत्

ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນຈັນ ໃຫ້ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ອາບນ້ຳໂດຍມີການຖູແຂ້ວເປັນກ່ອນ ແລະດຳລົງພຣະຫມະຈັນຍາ (brahmacarya) ພ້ອມຊະນະຄຳເວົ້າ ກາຍ ແລະໃຈ. ໃນວັນເຕັມດວງກໍເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ ແລ້ວຈັດໃຫ້ມີການບູຊາພຣະຈັນ.

Verse 61

पूर्वं च मातरः पूज्या गौर्यादिकक्रमेण च । ऋत्विजः पूजयेद्भक्त्या वृद्धिश्राद्धपुरस्सरम्

ກ່ອນອື່ນ ຄວນບູຊາແມ່ເທວີອັນສັກສິດ ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ເລີ່ມຈາກ ເກົາຣີ (Gaurī) ແລະອື່ນໆ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ໃຫ້ນັບຖືບູຊາພຣະສະຫມະນະພິທີ (ṛtvij) ໂດຍມີ vṛddhi-śrāddha ເປັນພິທີນຳ.

Verse 62

प्रयतैः प्रतिमा कार्या चंद्रमंडलसन्निभा । सहस्रसंख्या ह्यथवा तदर्द्धं वा तदर्द्धकम् । निजवित्तानुमानेन तदर्धेन तदर्द्धिकम्

ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະການຕຽມການຢ່າງລະມັດລະວັງ ຄວນສ້າງພະປະຕິມາໃຫ້ຄ້າຍດວງຈັນ. ຈໍານວນໃຫ້ເປັນພັນ ຫຼືຄຶ່ງ ຫຼືຄຶ່ງອີກຄັ້ງ ຕາມກໍາລັງຊັບຂອງຕົນ; ຖ້າຈໍາເປັນ ກໍຫຼຸດລົງອີກຕາມທຶນທີ່ມີ.

Verse 63

ततः श्रद्धानुमानाद्वा कार्या वित्तानुमानतः । अथवा षोडश शुभा विधातव्याः प्रयत्नतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນດໍາເນີນຕາມຂະໜາດແຫ່ງສັດທາ ຫຼືຕາມຂະໜາດແຫ່ງຊັບສິນ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຈົ່ງຈັດຕຽມສິ່ງມົງຄຸນສິບຫົກປະການ (ພະປະຕິມາ/ເຄື່ອງບູຊາ) ຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 64

चंद्रपूजां ततः कुर्यादागमोक्तविधानतः । माषैः षोडशभिः कार्या प्रत्येकं प्रतिमा शुभा

ຈາກນັ້ນ ຄວນປະກອບພິທີບູຊາດວງຈັນ ຕາມວິທີທີ່ອາຄະມະ (Āgama) ກ່າວໄວ້. ພະປະຕິມາມົງຄຸນແຕ່ລະອົງ ຄວນສ້າງດ້ວຍ māṣa ສິບຫົກ (ນ້ໍາໜັກ/ປະລິມານທີ່ກໍານົດ).

Verse 65

सोममंत्रेण होमस्तु कार्यो वित्तानुमानतः । प्रतिमास्थापनं कुर्यात्सोममंत्रमुदीरयेत्

ການບູຊາໄຟ (homa) ຄວນກະທໍາດ້ວຍມັນຕຣາໂສມະ ຕາມກໍາລັງຊັບ. ແລ້ວຈຶ່ງຕັ້ງປະດິດພະປະຕິມາ ແລະຂັບຂານມັນຕຣາໂສມະໃນຂະນະຕັ້ງນັ້ນ.

Verse 66

सोमोत्पत्तिं सोमसूक्तं पाठयेच्च प्रयत्नतः । चंद्रपूजां ततः कुर्यादागमोक्तविधानतः

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຄວນໃຫ້ອ່ານເລື່ອງກໍາເນີດຂອງໂສມະ ແລະບົດສູກຕະໂສມະ (Soma-sūkta). ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງປະກອບພິທີບູຊາດວງຈັນ ຕາມວິທີທີ່ອາຄະມະປະກາດໄວ້.

Verse 67

चंद्रन्यासं कलान्यासं कारयेन्मंडले जलम् । एकादशेंद्रियन्यासं तथैव विधिपूर्वकम्

ພຶງກະທຳນະຍາສະແດ່ຈັນທຣະ ແລະນະຍາສະແດ່ກະລາ (ສ່ວນຂອງດວງຈັນ) ພ້ອມທັງປະພອມນ້ຳໃນມັນດະລະ. ອີກທັງພຶງກະທຳນະຍາສະແດ່ອິນທຣິຍະ 11 ປະການ ຕາມພິທີກຳມະອັນຖືກຕ້ອງໂດຍລຳດັບ.

Verse 68

चंद्रबिंबनिभं कार्य्यं मंडलं शुभतंडुलैः । मध्ये च कलशः स्थाप्यो गव्येन पयसाप्लुतः

ພຶງສ້າງມັນດະລະໃຫ້ຄ້າຍດວງຈັນກົມ ໂດຍໃຊ້ເຂົ້າສານອັນເປັນມງຄົດ. ກາງມັນດະລະໃຫ້ຕັ້ງກະລະສະ (kalaśa) ໃຫ້ເຕັມດ້ວຍນົມງົວ.

Verse 69

चतुरस्रेषु संपूर्णान्कलशान्स्थापयेद्बहिः । मंडले चंद्रपूजा च कर्तव्या नामभिः क्रमात्

ພາຍນອກໃນສີ່ມຸມ ພຶງຕັ້ງກະລະສະທີ່ເຕັມສົມບູນໄວ້. ແລ້ວໃນມັນດະລະ ພຶງກະທຳພິທີບູຊາຈັນທຣະ ຕາມລຳດັບ ໂດຍເອີ້ນພຣະນາມຂອງພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 70

चंद्राय विधवे नित्यं नमः कुमुदबंधवे

ນະມະສະການຕໍ່ຈັນທຣະ—ຜູ້ຈັດວາງກົດເກນ—ເປັນນິດ; ແລະນະມະສະການຕໍ່ມິດແຫ່ງດອກກຸມຸດາ (ບົວກາງຄືນ).

Verse 71

सुधांशवे च सोमाय ओषधीशाय वै नमः । नमोऽब्जाय मृगांकाय कलानां निधये नमः

ນະມະສະການແດ່ດວງຈັນຜູ້ມີລຳແສງດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ; ນະມະສະການແດ່ໂສມະ (Soma) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສະຫມຸນໄພຢາ. ນະມະສະການແດ່ຜູ້ດຸດດັ່ງດອກບົວ (ອັນເຢັນແລະບໍລິສຸດ), ແດ່ມຣິກາງກະ (mṛgāṅka) ແລະແດ່ຄັງແຫ່ງກະລາທັງປວງ.

Verse 72

नमो नक्षत्रनाथाय शर्वरीपतये नमः । जैवातृकाय सततं द्विजराजाय वै नमः

ນະໂມແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງດາວນັກສັດ; ນະໂມແດ່ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄືນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມນົບຕະຫຼອດແດ່ ໄຈວາຕຶກາ ຜູ້ໃຫ້ຊີວິດ, ແດ່ພຣະຈັນ «ກະສັດແຫ່ງທະວິຊະ».

Verse 73

एवं षोडशभिश्चंद्रः स्तोतव्यो नामभिः क्रमात्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຈັນ (ຈັນທຣະ) ຄວນຖືກສັນລະເສີນຕາມລຳດັບ ດ້ວຍນາມທັງສິບຫົກ.

Verse 74

ततो वै प्रयतो दद्याद्विधिवन्मंत्रपूर्वकम् । शंखतोयं समादाय सपुष्पं फलचंदनम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ສຳລວມຕົນຄວນຖວາຍບູຊາຕາມພິທີ ໂດຍມີມັນຕຣານຳໜ້າ—ຕັກນ້ຳໃນຫອຍສັງຂ໌ ພ້ອມດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະຈັນທະນາທາ.

Verse 75

नमस्ते मासमासांते जायमान पुनःपुनः । गृहाणार्घ्यं शशांक त्वं रोहिण्या सहितो मम

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ ‘ເກີດ’ ຂຶ້ນຊ້ຳໆ ໃນທ້າຍເດືອນທຸກເດືອນ. ໂອ ສະສາງກະ, ພ້ອມດ້ວຍ ໂຣຫິນີ, ຂໍຈົ່ງຮັບອັຣຄະຍະນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 76

एवं संपूज्य विधिवच्छशिनं प्रणतो भवेत् । षोडशान्ये च कलशा दुग्धपूर्णाः सरत्नकाः

ເມື່ອບູຊາພຣະຈັນຕາມພິທີແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຄວນກົ້ມນົບ. ແລະຄວນຈັດກະລະສະອື່ນອີກສິບຫົກໃບ ເຕັມນ້ຳນົມ ແລະປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ.

Verse 77

सवस्त्राच्छादनाः शांत्यै दातव्यास्ते द्विजन्मने । अभिषेकं ततः कुर्यात्पायसेन जलेन तु

ໃຫ້ຫຸ້ມດ້ວຍຜ້າແລະເຄື່ອງນຸ່ງ ແລ້ວມອບພາຊະນະນັ້ນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະ ເພື່ອຄວາມສະຫງົບ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ເຮັດອະພິເສກ ດ້ວຍພາຍະສະ (ເຂົ້າຫວານນົມ) ແລະນ້ຳ.

Verse 78

ऋत्विजां मनसस्तुष्टिः कार्या वित्तानुमानतः । ब्राह्मणं भोजयेत्तत्र सकुटुंबं विशेषतः

ຄວນເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຣິຕວິຈະ ພໍໃຈຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ. ທີ່ນັ້ນຄວນເລີ້ຍງອາຫານພຣາຫມັນໂດຍພິເສດ ພ້ອມຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາ.

Verse 79

पूजनीयौ प्रयत्नेन वस्त्रैश्च द्विजदंपती । कर्तव्यं च ततो भूरिदक्षिणादानमुत्तमम्

ຄູ່ສາມີພຣາຫມັນຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນໃຫ້ດັກຊິນາ (ທານຕອບແທນ) ຢ່າງຫຼາຍ ແລະຢ່າງປະເສີດ.

Verse 80

प्रतिमाश्च प्रदातव्या द्विजेभ्यो धेनुपूर्विकाः । सुवर्णं रजतं वस्त्रं तथान्नं च विशेषतः । दातव्यं चंद्रसुप्रीत्यै हर्षादेवं द्विजन्मने

ຄວນມອບຮູບປະຕິມາ (ຮູບບູຊາ) ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍ ໂດຍໃຫ້ທານງົວເປັນອັນດັບທຳອິດ. ຄຳ, ເງິນ, ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະໂດຍພິເສດອາຫານ ຄວນບໍລິຈາກ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຈຶ່ງຄວນມອບທານເຫຼົ່ານີ້ແກ່ທະວິຊະ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຈັນ (ຈັນທຣະ) ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 81

उपवासविधानेन दिनशेषं नयेत्सुधीः । अनंतरे च दिवसे कुर्याद्भगवदर्चनम् । बांधवैः सह भुञ्जीत नियमं च विसर्ज्जयेत्

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນນຳເວລາທີ່ເຫຼືອຂອງວັນໄປຕາມວິທີອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ). ໃນມື້ຕໍ່ໄປ ຄວນກະທຳການບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະປະກາດປ່ອຍວິນັຍ/ວຣະຕະໃຫ້ສິ້ນສຸດ.

Verse 82

एवं च कुरुते चंद्रसहस्रं व्रतमुत्तमम् । ब्रह्मघ्नोऽपि सुरापोऽपि स्तेयी च गुरुतल्पगः । व्रतेनानेन शुद्धात्मा चंद्रलोकं व्रजेन्नरः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຈຶ່ງປະຕິບັດວຣະຕະອັນປະເສີດ ຊື່ «ຈັນທຣະສະຫັດສະຣະ»। ໂດຍວຣະຕະນີ້ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ຜູ້ດື່ມສຸລາ ຜູ້ລັກ ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງອາຈານ ກໍສາມາດຊໍາລະຈິດ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກແຫ່ງດວງຈັນໄດ້।

Verse 83

यादृशश्च भवेद्विप्र प्रियो नारायणस्य च । एवं करोति नियतं कृतकृत्यो भवेन्नरः

ໂອ ພຣາຫມັນ! ບຸກຄົນຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ ຖ້າເປັນຜູ້ທີ່ນາຣາຍະນະຮັກພໍໃຈ ແລະປະຕິບັດຂໍ້ປະພຶດນີ້ຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ສໍາເລັດພັນທະແຫ່ງຊີວິດ.