Adhyaya 9

Verse 1

ब्रह्मोवाच । यदि सृष्टं मया सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । तदा मूर्तिमिमां त्यक्त्वा भवः सृष्टो मयाऽधुना

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຖ້າແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງສາມໂລກທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ກໍຈົ່ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງຮູບນີ້ ແລ້ວໃຫ້ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຖືກສ້າງໂດຍຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້»។

Verse 2

पितामहमहत्त्वं स्यात्तथा शीघ्रं विधीयताम् । ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा विष्णुना स प्रमोदितः

«ຂໍໃຫ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແລະຕຳແໜ່ງ ‘ປິຕາມະຫາ’ ຖືກສ້າງຕັ້ງ—ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໄວ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸກໍເຮັດໃຫ້ທ່ານນັ້ນຊື່ນບານໃຈ.

Verse 3

महदाश्चर्यजनके संप्राप्तो गिरिमूर्द्धनि । न विचारस्त्वयाकार्यः कर्त्तव्यं ब्रह्मभाषितम्

«ໃນຍາມອັນນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງນີ້ ເມື່ອມາຮອດຍອດພູແລ້ວ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ລັງເລ; ສິ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວ ຈົ່ງຕ້ອງປະຕິບັດ»។

Verse 4

तथेत्युक्त्वा शिवो देवस्तत्रैवांतरधीयत । ब्रह्मा ययौ मेरुशृंगं मनसः शिरसि स्थितम्

ພຣະສິວະເທວະກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລ້ວກໍຫາຍໄປທັນທີໃນທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ໄປຍັງຍອດເຂົາເມຣຸ ອັນຕັ້ງຢູ່ເທິງຍອດແຫ່ງຈິດ—ເຖິງໄດ້ດ້ວຍພຣະປະສົງອັນສັກສິດ.

Verse 5

तपस्तेपे प्रजानाथो वेदोच्चारणतत्परः । अथर्ववेदोच्चरणं यावच्चक्रे पितामहः

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງປະຊາສັດທັງປວງໄດ້ບຳເນັດຕະປະ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການສະດຸດສຽງພຣະເວດ. ພຣະປິຕາມະຫະໄດ້ສືບຕໍ່ສະດຸດອັຖະຣະວະເວດ ຕາມເວລາທີ່ຈຳເປັນ.

Verse 6

मुखाद्रुद्रः समभवद्रौद्ररूपो भवापहः । अर्द्धनारीनरवपुर्दुष्प्रेक्ष्योऽतिभयंकरः

ຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະພຣະຫມາ ພຣະຣຸດຣະໄດ້ບັງເກີດ ມີຮູບອັນດຸຮ້າຍ ເປັນຜູ້ກຳຈັດພັນທະແຫ່ງສັງສາຣ. ພຣະກາຍຂອງພຣະອົງເປັນຄຶ່ງຍິງຄຶ່ງຊາຍ ເບິ່ງຍາກ ແລະນ່າຢ້ານຢິ່ງ.

Verse 7

विभजात्मानमित्युक्त्वा ब्रह्मा चांतर्दधे भयात् । तथोक्तोसौ द्विधा स्त्रीत्वं पुरुषत्वं तथाऽकरोत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ «ຈົ່ງແບ່ງຕົນເອງ» ແລ້ວກໍຫາຍໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງນັ້ນ ພຣະຣຸດຣະກໍເຮັດໃຫ້ເກີດສອງພາກ—ຄວາມເປັນຍິງ ແລະຄວາມເປັນຊາຍ.

Verse 8

बिभेद पुरुषत्वं च दशधा चैकधा पुनः । एकादशैते कथिता रुद्रास्त्रिभुवनेश्वराः

ພຣະອົງໄດ້ແຍກພາກຊາຍອອກເປັນສິບສ່ວນ ແລະອີກຄັ້ງໃຫ້ເປັນໜຶ່ງດຽວ. ພວກນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ຣຸດຣະສິບເອັດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ.

Verse 9

कृत्वा नामानि सर्वेषां देवकार्ये नियोजिताः । विभज्य पुनरीशानी स्वात्मानं शंकराद्विभोः

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງນາມໃຫ້ແກ່ທຸກຜູ້ແລ້ວ ພວກເຂົາຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ປະກອບກິດຂອງເທວະ. ຕໍ່ມາ ອີຊານີ ໄດ້ແບ່ງອົງຕົນຂອງນາງອອກຈາກ ຊັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະສິ່ງ ແລະຢືນແຍກອອກໄປ.

Verse 10

महादेवनियोगेन पितामहमुपस्थिता । तामाह भगवान्ब्रह्मा दक्षस्य दुहिता भव

ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງ ມະຫາເທວະ ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ). ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີພຣະພາກ ກ່າວກັບນາງວ່າ: “ຈົ່ງເປັນທິດາຂອງ ທັກສະ.”

Verse 11

सापि तस्य नियोगेन प्रादुरासीत्प्रजापतेः । नियोगाद्ब्रह्मणो दक्षो ददौ रुद्राय तां सतीम्

ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງພຣະອົງ ນາງກໍໄດ້ປາກົດເປັນທິດາຂອງ ປຣະຊາປະຕິ. ແລະດ້ວຍຄໍາບັນຊາຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ທັກສະໄດ້ມອບ ສະຕີ ນັ້ນໃຫ້ ຣຸດຣະ ເປັນຄູ່ຄອງ.

Verse 12

दाक्षीं रुद्रोऽपि जग्राह स्वकीयामेव शूलभृत् । अथ ब्रह्मा बभाषे तं सृष्टिं कुरु सतीपते

ຣຸດຣະ ຜູ້ຖືສາມງ່າມ ກໍໄດ້ຮັບ ດາກຊີ (ສະຕີ) ເປັນຂອງຕົນແທ້. ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງ ສະຕີ, ຈົ່ງກະທໍາການສ້າງສັນ.”

Verse 13

रुद्र उवाच । सृष्टिर्मया न कर्त्तव्या कर्त्तव्या भवता स्वयम् । पालनं विष्णुना कार्यं संहर्ताऽहं व्यवस्थितः

ຣຸດຣະ ກ່າວວ່າ: “ການສ້າງສັນ ບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງຂ້ອຍ; ທ່ານຕ້ອງເຮັດເອງ. ການປົກປັກຮັກສາ ໃຫ້ ວິສນຸ ກະທໍາ; ຂ້ອຍຖືກສະຖາປະນາເປັນຜູ້ທໍາລາຍ.”

Verse 14

स्थाणुवत्संस्थितो यस्मा त्तस्मात्स्थाणुर्भवाम्यहम्

ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ນິ່ງ ເຫມືອນເສົາທີ່ບໍ່ໄຫວ ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ «ສະຖານຸ».

Verse 15

रजोरूपाः सत्त्वरूपास्तमोरूपाश्च ये नराः । सर्वे ते भवता कार्या गुणत्रयविभागतः

(ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ) «ບັນດາສັດທີ່ມີສະພາບແຫ່ງຣາຊັສ, ສັດຕະວະ, ແລະ ຕະມັສ—ຈົ່ງສ້າງເຂົາທັງປວງ ຕາມການແບ່ງຂອງຄຸນທັງສາມ».

Verse 16

यदा ते तामसैः कार्यं तदा रौद्रो भव स्वयम् । यदा ते राजसैः कार्यं तदा त्वं राजसो भव । सात्त्विकैस्ते यदा कार्यं तदा त्वं सात्त्विको भव

«ເມື່ອວຽກຂອງເຈົ້າຕ້ອງການຕະມັສ ຈົ່ງເປັນຜູ້ດຸຮ້າຍ (ຣາວດຣະ) ດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອຕ້ອງການຣາຊັສ ຈົ່ງເປັນຣາຊັສ. ແລະເມື່ອຕ້ອງການສັດຕະວະ ຈົ່ງເປັນສັດຕະວະ».

Verse 17

ईश्वर उवाच । इत्याज्ञाप्य च ब्रह्माणं स्वयं सृष्ट्यादिकर्मसु । गृहीत्वा तां सतीं रुद्रः कैलासमधितिष्ठति

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກຊົງມີພຣະບັນຊາແກ່ພຣະພຣະຫມາ ກ່ຽວກັບກິດງານແຫ່ງການສ້າງແລະອື່ນໆ ຣຸດຣະໄດ້ນຳພຣະນາງສະຕີໄປ ແລະປະທັບຢູ່ເທິງໄກລາສ».

Verse 18

दक्षः कालेन महता हरस्यालयमाययौ

ຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ດັກສະໄດ້ມາຮອດທີ່ປະທັບຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 19

अथ रुद्रः समुत्थाय कृतवान्गौरवं बहु । ततो यथोचितां पूजां न दक्षो बहु मन्यते

ແລ້ວພຣະຣຸດຣະລຸກຂຶ້ນ ແລະສະແດງການເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ. ແຕ່ດັກສະບໍ່ເຫັນຄ່າການບູຊາທີ່ເຮັດຕາມຄວາມສົມຄວນນັ້ນ.

Verse 20

तदा वै तमसाविष्टः सोऽधिकं ब्राह्मणः शुभः । पूजामनर्घ्यामन्विच्छञ्जगाम कुपितो गृहम्

ໃນເວລານັ້ນ ດັກສະ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງ ແມ່ນຖືກຄວາມມືດແຫ່ງຕະມັດຄອບງຳ. ລາວສະແຫວງຫາການຍົກຍ້ອງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະໄປເຮືອນດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 21

कदाचित्तां गृहं प्राप्तां सतीं दक्षः सुदुर्मनाः । भर्त्रा सह विनिंद्यैनां भर्त्सयामास वै रुषा

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອສະຕີມາຮອດເຮືອນຂອງລາວ ດັກສະຜູ້ເສົ້າໃຈຢ່າງຫນັກ ໄດ້ດ່າທໍ່ນາງພ້ອມກັບສາມີຂອງນາງ ແລະຕໍ່ວ່ານາງດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 22

पंचवक्त्रो दशभुजो मुखे नेत्रत्रयान्वितः । कपर्द्दी खंडचंद्रोसौ तथासौ नीललोहितः

«ພຣະອົງມີຫນ້າຫ້າ ແລະແຂນສິບ; ທີ່ພຣະພັກມີດວງຕາສາມ. ພຣະອົງແມ່ນກະປັດດີ ຜູ້ຖືຈັນທຣາເສັ້ຽວທີ່ແຕກ; ແລະພຣະອົງຍັງເປັນນີລະໂລຫິຕະດ້ວຍ»។

Verse 23

कपाली शूलहस्तोऽसौ गजचर्मावगुंठितः । नास्य माता न च पिता न भ्राता न च बान्धवः

«ພຣະອົງແມ່ນກະປາລີ ຜູ້ຖືຕຣິສູລ; ພຣະອົງຖືກຫຸ້ມດ້ວຍໜັງຊ້າງ. ພຣະອົງບໍ່ມີແມ່ ບໍ່ມີພໍ່ ບໍ່ມີພີ່ນ້ອງ ແລະບໍ່ມີຍາດພີ່ນ້ອງ»។

Verse 24

सर्पास्थिमंडितग्रीवस्त्यक्त्वा हेमविभूषणम् । भिक्षया भोजनं यस्य कथमन्नं प्रदास्यति

ຄໍຂອງພຣະອົງປະດັບດ້ວຍງູ ແລະ ກະດູກ ໄດ້ລະທິ້ງເຄື່ອງປະດັບຄໍາ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ອາຫານດ້ວຍການຂໍທານ ຈະປະທານອາຫານໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 25

कदाचित्पूर्वतो याति गच्छन्याति स पश्चिमे । दक्षिणस्यां वृषो याति स्वयं याति स चोत्तरे

ບາງຄັ້ງພຣະອົງໄປທາງຕາເວັນອອກ; ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ກໍໄປທາງຕາເວັນຕົກ. ງົວພາຫະນະຂອງພຣະອົງໄປທາງໃຕ້ ແຕ່ພຣະອົງເອງໄປທາງເໜືອ.

Verse 26

तिर्यगूर्ध्वमधो याति नैव याति न तिष्ठति । इति चित्रं चरित्रं ते भर्त्तुर्नान्यस्य दृश्यते

ພຣະອົງເຄື່ອນໄຫວໄປຂ້າງຂວາງ ຂຶ້ນເທິງ ແລະ ລົງລຸ່ມ; ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ “ໄປ” ຢ່າງແທ້ ແລະບໍ່ເຄີຍຢືນນິ່ງ. ນີ້ແມ່ນຈະລິດອັນພິສົດ ແລະປະຫຼາດຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ທີ່ບໍ່ເຫັນໃນຜູ້ອື່ນໃດ.

Verse 27

निर्गुणः स गुणातीतो निःस्नेहो मूकवत्स्थितः । सर्वज्ञः सर्वगः सर्वः पठ्यते भुवनत्रये

ພຣະອົງໄຮ້ຄຸນລັກສະນະ ແລະເຫນືອກວ່າຄຸນລັກສະນະທັງປວງ; ໄຮ້ຄວາມຍຶດຕິດ ສະຖິດດັ່ງຜູ້ນິ່ງງຽບ. ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ເປັນທຸກຢ່າງ—ດັ່ງນີ້ຖືກສັນລະເສີນໃນສາມໂລກ.

Verse 28

कदाचिन्नैव जानाति न शृणोति न पश्यति । दैत्यानां दानवानां च राक्षसानां ददाति यः

ບາງຄັ້ງພຣະອົງບໍ່ຮູ້ ບໍ່ໄດ້ຍິນ ບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແຕ່ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ປະທານພອນ ແມ່ນແຕ່ແກ່ໄດຕະຍະ ດານະວະ ແລະ ຣາກຊະສະ.

Verse 29

न चास्य च पिता कश्चिन्न च भ्रातास्ति कश्चन । एक एव वृषारूढो नग्नो भ्रमति भूतले

ພຣະອົງບໍ່ມີພໍ່ເລີຍ ແລະບໍ່ມີພີ່ນ້ອງໃດໆ. ພຣະອົງຢູ່ຜູ້ດຽວ ຂີ່ງົວພະອຸສະພະ ແລະເປືອຍກາຍ ພາລະເດີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ.

Verse 30

न गृहं न धनं गोत्रमनादिनिधनोव्ययः । स्थिरबुद्धिर्न चैवासौ क्रीडते भुवनत्रये

ພຣະອົງບໍ່ມີເຮືອນ ບໍ່ມີຊັບສິນ ບໍ່ມີວົງຕະກູນ—ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ດ້ວຍປັນຍາອັນໝັ້ນຄົງ ພຣະອົງສະໜຸກຫຼິ້ນຢູ່ໃນສາມໂລກ.

Verse 31

कदाचित्सत्यलोके सौ पातालमधितिष्ठति । गिरिसानुषु शेतेऽसावशिवोपि शिवः स्मृतः

ບາງຄັ້ງພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນສັດຕະຍະໂລກ; ບາງຄັ້ງພຣະອົງປົກຄອງຢູ່ໃນປາຕາລາ. ພຣະອົງນອນຢູ່ຕາມໄຫລ່ເຂົາ—ແມ່ນແຕ່ດູຄື ‘ອະສຸພ’ ກໍຍັງຖືກຈື່ຈໍາວ່າ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນມງຄົດ.

Verse 32

श्रीखंडादीनि संत्यज्य सदा भस्मावगुंठितः । सर्वदेति वचः सत्यं किमन्यत्स प्रदास्यति

ພຣະອົງລະທິ້ງໄມ້ຈັນ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ແລ້ວຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດຢູ່ເສມອ. ຄໍາວ່າ “ພຣະອົງໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ” ແມ່ນຄວາມຈິງ. ມີສິ່ງໃດອີກທີ່ພຣະອົງຈະບໍ່ປະທານ?

Verse 33

धिक्त्वां जामातरं धिक्तं ययोः स्नेहः परस्परम् । तस्य त्वं वल्लभा भार्या स च प्राणाधिकस्तव

ຂໍໃຫ້ອັບອາຍແກ່ເຈົ້າ ແລະອັບອາຍແກ່ລູກເຂີຍນັ້ນ—ແກ່ພວກເຈົ້າສອງຄົນທີ່ຮັກກັນແຕ່ພຽງສອງຝ່າຍ! ເຈົ້າແມ່ນເມຍອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຂົາ ແລະເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ເຈົ້າຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ.

Verse 34

न च पित्रास्ति ते कार्यं न मात्रा न सखीषु च । केवलं भर्तृभक्ता त्वं तस्माद्गच्छ गृहान्मम

ໃນທີ່ນີ້ ເຈົ້າບໍ່ມີໜ້າທີ່ຕໍ່ພໍ່ ຫຼື ແມ່ ຫຼື ໝູ່ມິດອີກແລ້ວ. ເຈົ້າຈົ່ງຈົງຮັກພຽງແຕ່ຜົວ ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງໄປຈາກເຮືອນຂ້ອຍໃນບັດນີ້.

Verse 35

अन्ये जामातरः सर्वे भर्तुस्तव पिनाकिनः । त्वमद्यैवाशु चास्माकं गृहाद्गच्छ वरं प्रति

ລູກເຂີຍອື່ນໆທັງໝົດ ເໝາະກັບຜົວທົ່ວໄປ. ແຕ່ຜົວຂອງເຈົ້າແມ່ນ ປິນາກິນ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ. ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ເອງ ຈົ່ງຮີບອອກຈາກເຮືອນພວກເຮົາ ໄປຫາເຈົ້າບ່າວຂອງເຈົ້າ.

Verse 36

तस्य तद्वाक्यमाकर्ण्य सा देवी शंकरप्रिया । विनिंद्य पितरं दक्षं ध्यात्वा देवं महेश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະເທວີ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສັງກະຣະ—ໄດ້ຕໍາໜິພໍ່ຂອງນາງ ທ່ານດັກສະ ແລະເຂົ້າສະມາທິຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ ປັກໃຈໄວ້ແຕ່ພຣະສິວະພຽງອົງດຽວ.

Verse 37

श्वेतवस्त्रा जले स्नात्वा ददाहात्मानमात्मना । याचितस्तु शिवो भर्त्ता पुनर्जन्मांतरे तया

ນາງນຸ່ງຜ້າຂາວ ອາບນ້ໍາໃນນ້ໍາສະອາດ ແລະດ້ວຍຈິດຕັ້ງໃຈຂອງນາງເອງ ໄດ້ມອບກາຍໃຫ້ແກ່ໄຟ. ຕໍ່ມາ ໃນຊາດໃໝ່ ນາງໄດ້ຂໍພຣະສິວະເປັນຜົວ.

Verse 38

पिता मे हिमवानस्तु मेनागर्भे भवाम्यहम् । अत्रांतरे हिमवता तपसा तोषितो हरः । प्रत्यक्षं दर्शनं दत्त्वा हिमवंतं वचोऽब्रवीत्

«ຂໍໃຫ້ ຮິມະວານ ເປັນພໍ່ຂອງຂ້ອຍ ແລະຂໍໃຫ້ຂ້ອຍເກີດຈາກຄັນຂອງ ເມນາ»। ໃນຂະນະນັ້ນ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈດ້ວຍຕະປະຂອງຮິມະວານ; ພຣະອົງປາກົດຕໍ່ໜ້າ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາແກ່ຮິມະວານ.

Verse 39

एषा दत्ता सुता तुभ्यं परिणेष्यामि तामहम् । देवानां कार्य्यसिद्ध्यर्थं गिरिराजो भविष्यसि

«ລູກສາວນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າມອບໃຫ້ເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະແຕ່ງງານກັບນາງ. ເພື່ອໃຫ້ພະເທວະດາບັນລຸພະປະສົງ ເຈົ້າຈະເປັນກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ»។

Verse 40

आत्ममूर्त्तौ प्रविष्टां तां ज्ञात्वा देवो महेश्वरः । शशाप दक्षं कुपितः समागत्याथ तद्गृहम्

ເມື່ອຮູ້ວ່ານາງໄດ້ເຂົ້າສູ່ຮູບທາດແທ້ຂອງຕົນ (ລະທິ້ງກາຍ) ພຣະມະເຫສວະຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂກດກຽວ ໄປຮອດເຮືອນຂອງດັກສະ ແລະປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ເຂົາ។

Verse 41

त्यक्त्वा देहमिमं ब्राह्म्यं क्षत्रियाणां कुले भव । स्वायंभुवत्वं संत्यज्य दक्ष प्राचेतसो भव

«ຈົ່ງລະທິ້ງກາຍທີ່ເກີດໃນພຣາຫມັນນີ້ ແລະໄປເກີດໃນຕະກູນກະສັດກະສັດຕຣິຍະ. ຈົ່ງສະລະສະຖານະສະວາຍັມພູວະ, ໂອ ດັກສະ, ແລ້ວເປັນ ປຣາເຈຕະສະ»។

Verse 42

स्वस्यां सुतायामूढायां पुत्रमुत्पादयिष्यसि । एवं शप्त्वा महादेवो ययौ कैलासपर्वतम्

«ເທິງລູກສາວຂອງເຈົ້າເອງຜູ້ຫຼົງຜິດ ເຈົ້າຈະໃຫ້ກຳເນີດບຸດຄົນໜຶ່ງ»। ເມື່ອສາບແຊ່ງດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະ ກໍໄປສູ່ພູໄກລາສະ।

Verse 43

स्वायभुवोऽपि कालेन दक्षः प्राचेतसोऽभवत् । भवानीं स सुतां लब्ध्वा गिरिस्तुष्टो हिमा लयः

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ແມ່ນແຕ່ດັກສະຜູ້ເປັນສະວາຍັມພູວະ ກໍກາຍເປັນ ປຣາເຈຕະສະ. ແລະເມື່ອພູຫິມາລະຍະໄດ້ຮັບພຣະນາງພະວານີເປັນລູກສາວ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາກໍປິຕິຍິນດີ.

Verse 44

मेनापि तां सुतां लब्ध्वा धन्यं मेने गृहाश्रमम् । तां दृष्ट्वा जायमानां च स्वेच्छयैव वराननाम्

ເມນາກໍໄດ້ຮັບທິດານັ້ນ ແລ້ວເຫັນວ່າ ຊີວິດເຮືອນຂອງນາງເປັນມົງຄຸນ. ເມື່ອເຫັນນາງນ້ອຍໜ້າງາມເກີດຂຶ້ນ ດັ່ງເກີດດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງນາງເອງ ນາງກໍປິຕິຍິນດີໃນວາສະນາຂອງຕົນ.

Verse 45

मेना हिमवतः पत्नी प्राहेदं पर्वतेश्वरम् । पश्य बालामिमां राजन्राजीवसदृशाननाम्

ເມນາ ພັນລະຍາຂອງຮິມະວານ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຈອມເຂົາທັງປວງວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງເບິ່ງນາງນ້ອຍນີ້ ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວ.”

Verse 46

हिताय सर्वभूतानां जातां च तपसा शुभाम् । सोऽपि दृष्ट्वा महादेवीं तरुणादित्यसन्निभाम्

ນາງເກີດຂຶ້ນດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນມົງຄຸນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ. ເຂົາກໍເຫັນພຣະເທວີຍິ່ງໃຫຍ່ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນຍາມຮຸ່ງ ແລ້ວກໍມອງດ້ວຍຄວາມຄາຣະວະຢ່າງຢ້ານກົວ.

Verse 47

कपर्दिनीं चतुर्वक्त्रां त्रिनेत्रामतिलालसाम् । अष्टहस्तां विशालाक्षीं चंद्रावयवभूषणाम्

ເຂົາເຫັນນາງຜູ້ມີຜົມມັດເປັນກອບ ມີສີ່ໜ້າ ມີສາມຕາ ແລະສະຫວ່າງໄສຢ່າງຫຼາຍ—ມີແປດມື ມີຕາກວ້າງ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຮູບດວງຈັນ.

Verse 48

प्रणम्य शिरसा भूमौ तेजसा तु सुविह्वलः । भीतः कृतांजलिः स्तब्धः प्रोवाच परमेश्वरीम्

ເຂົາກໍກົດສະຫຼຸດລົງ ນຳສີສະກົດກັບພື້ນດິນ ແລະຖືກພຣະຣັດສະມີຂອງນາງທຳໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະນິ່ງງັນ ເຂົາປະນົມມື ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະເທວີສູງສຸດ.

Verse 49

हिमवानुवाच । का त्वं देवि विशालाक्षि शंस मे संशयो महान्

ຫິມະວານກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີຕາກວ້າງ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ຂໍຈົ່ງບອກ—ຄວາມສົງໄສຂອງຂ້ອຍໃຫຍ່ຫຼາຍ»។

Verse 50

देव्युवाच । मां विद्धि परमां शक्तिं महेश्वरसमाश्रयाम् । अनन्यामव्ययामेकां यां पश्यंति मुमुक्षवः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຂ້ອຍແມ່ນພະລັງອັນສູງສຸດ (ຊັກຕິ) ອາໄສຢູ່ໃນມະຫາເທວ (ມະເຫສະວະຣ). ຂ້ອຍແມ່ນອົງດຽວ ບໍ່ເສື່ອມ ບໍ່ມີອົງທີສອງ—ຜູ້ແສວງຫາມຸກຕິຍ່ອມເຫັນ»។

Verse 51

दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे रूपमैश्वरम् । एतावदुक्त्वा विज्ञानं दत्त्वा हिमवते स्वयम्

«ຂ້ອຍຈະປະທານດວງຕາທິບໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງເບິ່ງຮູບອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງຂ້ອຍ» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ນາງໄດ້ປະທານປັນຍາຮູ້ແທ້ໃຫ້ຫິມະວານດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 52

सूर्यकोटिप्रतीकाशं तेजोबिंबं निराकुलम् । ज्वाला मालासहस्राढ्यं कालानलशतोपमम्

ລາວໄດ້ເຫັນວົງກົມແຫ່ງລັດສະໝີ ສ່ອງສວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບສິບລ້ານ—ສະຫງົບ ບໍ່ວຸ່ນວາຍ—ອຸດົມດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງໄຟນັບພັນ ດັ່ງໄຟກາລານະລະນັບຮ້ອຍໃນວາລະສິ້ນການ।

Verse 53

दंष्ट्राकरालमुद्धर्षं जटामंडलमंडितम् । प्रशांतं सौम्यवदनमनंताश्चर्यसंयुतम्

ມີຂີ້ວຟັນອັນນ່າຢ້ານ ແລະຄວາມຮຸນແຮງອັນສູງສົ່ງ ແຕ່ປະດັບດ້ວຍວົງຈະຕາ—ສະຫງົບ ມີໃບໜ້າອ່ອນໂຍນ ເຕັມໄປດ້ວຍອັດສະຈັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 54

चंद्रावयवलक्ष्माणं चंद्रकोटिसमप्रभम् । किरीटिनं गदाहस्तं नुपुरैरुपशोभितम्

ມີລັກສະນະດັ່ງດວງຈັນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບດວງຈັນສິບລ້ານ ສວມມົກກຸດ ຖືຄະທາ ແລະປະດັບດ້ວຍກຳໄລຂໍ້ຕີນອັນງາມສົດ.

Verse 55

दिव्यमाल्यांबरधरं दिव्यगंधानुलेपनम् । शंखचक्रधरं काम्यं त्रिनेत्रं कृत्तिवाससम्

ສວມພວງມາລາແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທິບ ທາດ້ວຍກິ່ນຫອມສະຫວັນ; ຖືສັງຂ໌ແລະຈັກຣາ ນ່າຊົມຢ່າງຍິ່ງ—ມີສາມຕາ ແລະນຸ່ງຜືນໜັງ.

Verse 56

अंडस्थं चांडबाह्यस्थं बाह्यमभ्यंतरं परम् । सर्वशक्तिमयं शुभ्रं सर्वालंकारसंयुतम्

ລາວໄດ້ເຫັນອົງສູງສຸດ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນໄຂ່ໂລກ ແລະຢູ່ເຫນືອກວ່ານັ້ນ; ທັງພາຍນອກ ແລະພາຍໃນ ພ້ອມທັງຜູ້ເກີນກວ່າທຸກຢ່າງ—ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງທັງປວງ ສະຫວ່າງຂາວບໍລິສຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບທັງຫມົດ.

Verse 57

ब्रह्मेन्द्रोपेन्द्रयोगीन्द्रैर्वन्द्यमान पदांबुजम् । सर्वतः पाणिपादांतं सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम्

ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຖືກບູຊາໂດຍພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອິນທຣາ, ອຸເປນທຣາ(ວິສນຸ) ແລະຈອມໂຍຄີ; ພຣະອົງມີມືແລະຕີນຢູ່ທຸກດ້ານ ແລະມີຕາ ຫົວ ແລະໃບໜ້າໃນທຸກທິດທາງ.

Verse 58

सर्वमावृत्य तिष्ठंतं ददर्श परमेश्वरम् । दृष्ट्वा नन्दीश्वरं देवं देव्या महेश्वरं परम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະປະຣະເມສະວະຣາ ຢືນຢູ່ໂດຍປົກຄຸມທຸກສິ່ງ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນນັນດີອີສະວະຣາ—ພຣະເທວະ—ລາວກໍໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣາອົງສູງສຸດພ້ອມກັບພຣະເທວີ.

Verse 59

भयेन च समाविष्टः स राजा हृष्टमानसः । आत्मन्याधाय चात्मानमोंकारं समनुस्मरन्

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວປົກຄຸມ ແຕ່ໃຈກໍປິຕິ ກະສັດນັ້ນຮວບຮວມໃຈໃນຕົນ ແລະລະລຶກ “ໂອມກາຣ” ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 60

नाम्नामष्टसहस्रेण स्तुत्वाऽसौ हिम वान्गिरिः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຮິມະວານ—ເຈົ້າແຫ່ງພູຜາ—ໄດ້ສັນລະເສີນ (ພຣະເທວະ) ດ້ວຍນາມສັນລະເສີນຈຳນວນແປດພັນ।

Verse 61

भूयः प्रणम्य भूतात्मा प्रोवाचेदं कृतांजलिः । यदेतदैश्वरं रूपं जातं ते परमेश्वरि

ເຂົາໄດ້ກົດກະບົດອີກຄັ້ງ ຜູ້ມີຈິດສູງສົ່ງນັ້ນ ພ້ອມພະນົມມື ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະແມ່ປະຣະເມສະວະຣີ, ຮູບອັນເປັນໄອສະວະຣະນີ້ທີ່ປາກົດຈາກພຣະອົງ—”

Verse 62

भीतोऽस्मि सांप्रतं दृष्ट्वा तत्त्वमन्यत्प्रदर्शय । एवमुक्ता च सा देवी तेन शैलेन पार्वती

“ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານ ເມື່ອເຫັນສິ່ງນີ້; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະແດງຫຼັກທັດທະວະອື່ນທີ່ແທ້ກວ່າ (ຄວາມເປັນຈິງອື່ນ) ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.” ເມື່ອພູນັ້ນກ່າວດັ່ງນີ້ ພາຣະວະຕີ ພຣະເທວີ ຈຶ່ງ (ຕອບ).

Verse 63

संहृत्य दर्शयामास स्वरूपमपरं परम् । नीलोत्पलदलप्रख्यं नीलोत्पलसुगंधिकम्

ນາງໄດ້ຖອນຮູບປາກົດອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ແລ້ວສະແດງຮູບອັນສູງສຸດອີກປະການໜຶ່ງ—ງາມດັ່ງກີບດອກບົວສີນ້ຳເງິນ ແລະຫອມດັ່ງດອກບົວສີນ້ຳເງິນເອງ।

Verse 64

द्विनेत्रं द्विभुजं सौम्यं नीलालकविभूषितम् । रक्तपादांबुजतलं सुरक्तकरपल्लवम्

ນາງປາກົດດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ ມີສອງຕາ ແລະສອງແຂນ ປະດັບດ້ວຍຜົມສີຟ້າເຂັ້ມ; ຝ່າຕີນດັ່ງດອກບົວແດງ ແລະຝາມືອ່ອນນຸ່ມກໍແດງສົດງາມ।

Verse 65

श्रीमद्विशालसद्वृत्तं ललाटतिलकोज्ज्वलम् । भूषितं चारुसर्वांगं भूषणैरतिकोमलम्

ນາງສົງ່າງາມຮຸ່ງເຮືອງ—ຮ່າງກາຍກວ້າງສົມສ່ວນດີ; ທີ່ໜ້າຜາກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕິລະກະອັນຮຸ່ງ. ອະວະຍະວະງາມທັ້ງປວງຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ອ່ອນນຸ່ມ ແລະອ່ອນຊ້ອຍຍິ່ງ।

Verse 66

दधानं चोरसा मालां विशालां हेमनिर्मिताम् । ईषत्स्मितं सुबिंबोष्ठं नूपुरारावशोभितम्

ນາງສວມມາລາກວ້າງໃຫຍ່ທຳດ້ວຍຄຳໄວ້ເທິງອົກ; ມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ແລະຮິມຝີປາກດັ່ງໝາກບິມບະສຸກ. ນາງຍິ່ງສົດໃສດ້ວຍສຽງກັງວານຫວານຂອງນູປຸຣະທີ່ຂໍ້ຕີນ।

Verse 67

प्रसन्नवदनं दिव्यं चारुभ्रूमहिमास्पदम् । तदीदृशं समालोक्य स्वरूपं शैलसत्तमः । भयं संत्यज्य हृष्टात्मा बभाषे परमेश्वरीम्

ໃບໜ້ານາງຜ່ອງໃສ ສະຫງົບ ແລະເປັນທິບ; ເປັນບ່ອນສະຖິດແຫ່ງສະຫງ່າງາມທີ່ຖືກປະດັບໂດຍຄິ້ວອັນງາມ. ເມື່ອເຫັນຮູບພຣະສະຫງ່ານັ້ນ ພູເຂົາຜູ້ປະເສີດສຸດກໍລະທິ້ມຄວາມຢ້ານ ແລະດ້ວຍໃຈຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະເທວີສູງສຸດ।

Verse 68

हिमवानुवाच । अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलाः क्रियाः । यन्मे साक्षात्त्वमव्यक्ता प्रसन्ना दृष्टिगोचरा । इदानीं किं मया कार्यं तन्मे ब्रूहि महेश्वरि

ຫິມະວານກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຜົນ, ມື້ນີ້ກິດການທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດກໍໄດ້ຜົນ—ເພາະພຣະນາງ ຜູ້ບໍ່ປາກົດຮູບ (ອະວະຍັກຕະ) ໄດ້ປາກົດຕໍ່ສາຍຕາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພຣະເມດຕາ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ຂໍພຣະແມ່ມະເຫສະວະຣີ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 69

महेश्वर्युवाच । शिवपूजा त्वया कार्या ध्यानेन तपसा सदा । अहं तस्मै प्रदातव्या केनचित्कारणेन वै

ນາງມະເຫສະວະຣີ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າພຶງບູຊາພຣະສິວະເປັນນິດ ໂດຍສະມາທິ ແລະ ຕະປະສະຍາ. ໂດຍເຫດປະສົງແຫ່ງເທວະດາບາງປະການ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືກມອບໃຫ້ພຣະອົງ»។

Verse 70

यादृशस्तु त्वया दृष्टो ध्येयो वै तादृशस्त्वया । एक एव शिवो देवः सर्वाधारो धराधरः

«ເຈົ້າເຫັນພຣະອົງແນວໃດ ກໍພຶງພິຈາລະນາພຣະອົງແນວນັ້ນ. ພຣະສິວະເປັນເທວະອົງດຽວ—ເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ເປັນຖານຮອງທຸກສິ່ງ, ໂອ ຜູ້ທົນຮັບແຜ່ນດິນ»។

Verse 71

सारस्वत उवाच । तपश्च कृतवान्रुद्रः समागम्य हिमाचलम् । तस्योमा परमां भक्तिं चकार शिवसंनिधौ

ສາຣະສະວະຕະ ກ່າວວ່າ: «ຣຸດຣະໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ ຫຼັງຈາກມາເຖິງພູຫິມາຈະລະ. ທີ່ນັ້ນ ອຸມາ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ຖວາຍພັກຕິອັນສູງສຸດ»។

Verse 72

देवकार्येण केनापि देवो वै ज्ञापितः प्रभुः । उपयेमे हरो देवीमुमां त्रिभुवनेश्वरीम्

ໂດຍພຣະກິດຂອງເທວະດາບາງປະການ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖືກແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວ ຮະຣະ ໄດ້ອຸປະເຍມະ ແຕ່ງງານກັບ ພຣະເທວີອຸມາ ຜູ້ເປັນເຈົ້ານາງແຫ່ງສາມໂລກ।

Verse 73

स शप्तः शंभुना पूर्वं दक्षः प्राचेतसो नृपः । विनिंद्य पूर्ववैरेण गंगाद्वारेऽयजद्धरिम्

ກະສັດດັກສະ ບຸດຂອງປຣາເຈຕະສະ ເຄີຍຖືກພຣະສັມພູສາບໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ເນື່ອງຈາກຄວາມອາຄາດເກົ່າ ລາວໄດ້ດູໝິ່ນພຣະອົງ ແລະ ປະກອບຍັດຍະບູຊາແດ່ພຣະຫຣິ ທີ່ຄົວປະຕູແຫ່ງຄົງຄາ (ຄັງກາດວາຣະ)។

Verse 74

देवाश्च यज्ञभागार्थमाहूता विष्णुना स्वयम् । सहैव मुनिभिः सर्वैरागता मुनिपुंगवाः

ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ປາດຖະນາສ່ວນແຫ່ງຍັດ ຖືກພຣະວິສນຸເຊີນດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ແລະພ້ອມກັບມຸນີທັງປວງ ນັກດູພຣະທຳຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 75

दृष्ट्वा देवकुलं कृत्स्नं शंकरेण विनाऽगतम् । दधीचो नाम विप्रर्षिः प्राचेतसमथाब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນຫມູ່ເທວະທັງປວງມາຮອດ ໂດຍບໍ່ມີພຣະສັງກະຣະ, ພຣາຫມະນ-ຣິສີນາມ ດະທີຈິ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ດັກສະ ບຸດແຫ່ງປຣາເຈຕະສະ.

Verse 76

दधीचिरुवाच । ब्रह्माद्यास्तु पिशाचांता यस्याज्ञानुविधायिनः । स हि वः सांप्रतं रुद्रो विधिना किं न पूज्यते

ດະທີຈິກ່າວວ່າ: “ແຕ່ພຣະພຣະຫມາເປັນຕົ້ນ ຈົນເຖິງພິສາຈາ ທັງປວງລ້ວນດຳເນີນຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ. ຣຸດຣະອົງນັ້ນ ບັດນີ້ຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ—ເຫດໃດຈຶ່ງບໍ່ຄວນບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ?”

Verse 77

दक्ष उवाच । सर्वेष्वेव हि यज्ञेषु न भागः परिकल्पितः । न मंत्रा भार्यया सार्द्धं शंकरस्येति नेष्यते

ດັກສະກ່າວວ່າ: “ໃນຍັດທັງປວງ ບໍ່ໄດ້ກຳນົດສ່ວນໃຫ້ພຣະອົງ. ແລະກໍບໍ່ຍອມຮັບວ່າ ຈະເຊີນພຣະສັງກະຣະດ້ວຍມັນຕຣາ ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງ.”

Verse 78

विहस्य दक्षं कुपितो वचः प्राह महामुनिः । शृण्वतां सर्वदेवानां सर्वज्ञानमयः स्वयम्

ມະຫາມຸນີໄດ້ຫົວເຮາະເຢາະດັກສະ ແລ້ວໂກດ ກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້; ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງປວງກຳລັງຟັງ ພຣະອົງເອງເປັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາຮູ້ທົ່ວ.

Verse 79

यतः प्रवृत्तिर्विश्वात्मा यश्चासौ भुवनेश्वरः । न त्वं पूजयसे रुद्रं देवैः संपूज्यते हरः

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ກິດການທັງປວງເກີດຈາກພຣະອົງ—ວິນຍານແຫ່ງສາກົນ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງຫມົດ—ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ບູຊາຣຸດຣະ, ເຖິງແມ່ນວ່າຮະຣະຖືກເທວະທັງຫມົດບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນກໍຕາມ।

Verse 80

दक्ष उवाच । अस्थिमालाधरो नग्नः संहर्ता तामसो हरः । विषकंठः शूलहस्तः कपाली नागवेष्टितः

ທັກສະກ່າວວ່າ: «ຮະຣະສວມພວງມາລາກະດູກ, ເປືອຍກາຍ, ເປັນຜູ້ທຳລາຍ, ມີທາມະສະທຳ—ຄໍມີພິດ, ຖືສູນສາມງ່າ, ຖືກະໂຫຼກ, ແລະພັນດ້ວຍງູ»।

Verse 81

ईश्वरो हि जगत्स्रष्टा प्रभुर्योऽसौ सनातनः । सत्त्वात्मकोऽसौ भगवानिज्यते सर्वकर्मसु

ພຣະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສ້າງໂລກ ແລະເປັນນາຍຜູ້ເປັນນິລັນດອນ. ພຣະພະຄະວານຜູ້ມີສັດຕະວະທຳນັ້ນ ຖືກບູຊາໃນພິທີ ແລະການກະທຳທຸກຢ່າງ।

Verse 82

दधीचिरुवाच । किं त्वया भगवानेष सहस्रांशुर्न दृश्यते । सर्वलोकैकसंहर्ता कालात्मा परमेश्वरः

ດະທີຈິກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ເຫັນພຣະພະຄະວານນີ້—ຜູ້ມີຮັງສີພັນດວງ? ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທຳລາຍແຕ່ຜູ້ດຽວຂອງທຸກໂລກ, ເປັນກາລະເອງ, ແລະເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ»។

Verse 83

एष रुद्रो महादेवः कपर्द्दी चाग्रणीर्हरः । आदित्यो भगवान्सूर्यो नीलग्रीवो विलोहितः

ພຣະອົງນີ້ແມ່ນຣຸດຣະ—ມະຫາເທວະ—ກະປັດດີ ແລະຮະຣະ ຜູ້ນຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະອົງແມ່ນອາທິດຕະ, ພຣະສູຣະຜູ້ເປັນພະຄະວານ—ຜູ້ຄໍສີນ້ຳເງິນ ແລະຜູ້ມີສີແດງເຂັ້ມ»។

Verse 85

एवमुक्ते तु मुनयः समायाता दिदृक्षवः । बाढमित्यब्रुवन्दक्षं तस्य साहाय्यकारिणः

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີທັງຫຼາຍກໍມາຊຸມນຸມ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະເຫັນ. ພວກເຂົາຕອບດັກສະວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລະເປັນຜູ້ຊ່ວຍຂອງລາວ។

Verse 86

तपसाविष्टमनसो न पश्यंति वृषध्वजम् । सहस्रशोऽथ शतशो बहुशोऽथ य एव हि

ດ້ວຍໃຈຖືກຄອບງຳໂດຍຕະປະ ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນວຶຣິສະທະວະຊະ (ພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) — ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງປາກົດເປັນພັນໆ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະເປັນຫຼາຍຮູບຫຼາຍນາມກໍຕາມ.

Verse 87

देवांश्च सर्वे भागार्थमागता वासवादयः । नापश्यन्देवमीशानमृते नारायणं हरिम्

ເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ພາກັນມາເພື່ອຮັບສ່ວນຂອງຍັດ. ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນພຣະອີສານະ (ພຣະສິວະ) ເລີຍ; ເຫັນແຕ່ນາຣາຍະນະ ຮະຣິ ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 88

रुद्रं क्रोधपरं दृष्ट्वा ब्रह्मा ब्रह्मासनाद्ययौ । अन्तर्हिते भगवति दक्षो नारायणं हरिम्

ເມື່ອເຫັນຣຸທຣະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ພຣະພຣະຫມາກໍລຸກຈາກບັນລັງພຣະຫມາ ແລະອອກໄປ. ແລະເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ອັນຕະຣະຫິດຈາກສາຍຕາ ດັກສະຈຶ່ງຫັນໄປຫານາຣາຍະນະ ຮະຣິ.

Verse 89

रक्षकं जगतां देवं जगाम शरणं स्वयम् । प्रवर्तयामास च तं यज्ञं दक्षोऽथ निर्भयः

ດັກສະໄດ້ໄປພຶງພາເປັນທີ່ພຶງຂອງຕົນ ຕໍ່ພຣະເທວະຜູ້ປົກປ້ອງໂລກທັງຫຼາຍ. ແລ້ວຈຶ່ງກໍ່ໃຫ້ຍັດນັ້ນເຄື່ອນໄຫວອີກຄັ້ງ ດ້ວຍໃຈບໍ່ຫວາດຫວັນ.

Verse 90

रक्षको भगवान्विष्णुः शरणागतरक्षकः । पुनः प्राहाध्वरे दक्षं दधीचो भगवन्नृप

ຜູ້ປົກປ້ອງແມ່ນພຣະພິດສະນຸ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ມາພຶ່ງພາ. ແລ້ວໃນພິທີຍັດນັ້ນ ດະທີຈະ ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງຕໍ່ ດັກສະ—ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 91

निर्भयः शृणु दक्ष त्वं यज्ञभंगो भवि ष्यति । अपूज्यपूजनाद्दक्ष पूज्यस्य च विवर्जनात्

ດັກສະເອີຍ ຈົ່ງຟັງໂດຍບໍ່ຢ້ານ: ພິທີຍັດນີ້ຈະຖືກທຳລາຍ—ເພາະເຈົ້າບູຊາຜູ້ບໍ່ຄວນບູຊາ ແລະລະເລີຍຜູ້ຄວນບູຊາແທ້.

Verse 92

नरः पापमवाप्नोति महद्वै नात्र संशयः । असतां प्रग्रहो यत्र सतां चैव विमानता

ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບບາບໃຫຍ່—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ໃນບ່ອນທີ່ຄົນຊົ່ວຖືກໜຸນຫຼັງ ແລະຄົນດີຖືກຫຍັບຫຍາມ.

Verse 93

दण्डो देवकृतस्तत्र सद्यः पतति दारुणः । एवमुक्त्वा स विप्रर्षिः शशापेश्वरविद्विषः

ທີ່ນັ້ນ ການລົງໂທດອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ເທວະດາກະທຳ ຈະຕົກລົງທັນທີ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນ-ລຶສີນັ້ນ ໄດ້ສາບແຊ່ງຜູ້ທີ່ເກຽດຊັງພຣະເຈົ້າ.

Verse 94

यस्माद्बहिष्कृतो देवो भवद्भिः परमेश्वरः । भविष्यध्वं त्रयीबाह्याः सर्वेऽपीश्वरविद्विषः

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າທັງຫຼາຍໄດ້ຂັບໄລ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນພຣະອົງສູງສຸດ, ພວກເຈົ້າທັງໝົດ—ຜູ້ເກຽດຊັງອີສະວະຣະ—ຈະເປັນຄົນນອກຈາກຕຣີເວດ.

Verse 95

मिथ्यारीतिसमाचारा मिथ्याज्ञानप्रभाषिणः । प्राप्ते कलियुगे घोरे कलिजैः किल पीडिताः

ພວກເຂົາຈະດຳເນີນຕາມຂົນທຳນຽມແລະການປະພຶດອັນບິດເບືອນ ເວົ້າອ້າງວ່າເປັນປັນຍາແຕ່ແທ້ໆແມ່ນປອມ; ເມື່ອຍຸກກະລິອັນນ່າຢ້ານມາຮອດ ພວກເຂົາຈະຖືກທຸກຂ໌ທໍລະມານໂດຍຄວາມຊົ່ວທີ່ເກີດຈາກກະລິແທ້ໆ।

Verse 96

कृत्वा तपोबलं घोरं गच्छध्वं नरकं पुनः । भविष्यति हृषीकेशः स्वामी वोऽपि पराङ्मुखः

ແມ່ນແຕ່ຈະເຮັດຕະປະອັນຮ້າຍແຮງ ແລະສະສົມພະລັງຕະປະໄວ້ຫຼາຍປານໃດ ພວກເຈົ້າກໍຈະຕ້ອງໄປນະລົກອີກຄັ້ງ; ແລະຮຶສີເກດສະ (ພຣະວິສນຸ) ແມ່ນແຕ່ເປັນອົງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ກໍຈະຫັນໜ້າຫ່າງຈາກພວກເຈົ້າເຊັ່ນກັນ।

Verse 97

सारस्वत उवाच । एवमुक्त्वा स ब्रह्मर्षिर्विरराम तपोनिधिः । जगाम मनसा रुद्रमशेषाध्वरनाशनम्

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພຣະຣິສີຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະນັ້ນກໍຢຸດນິ່ງ. ແລ້ວດ້ວຍພະລັງໃຈ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປຫາຣຸດຣະ ຜູ້ທຳລາຍພິທີບູຊາທັງປວງເມື່ອມັນຖືກບິດເບືອນ।

Verse 98

एतस्मिन्नंतरे देवी महादेवं महेश्वरम् । गत्वा विज्ञापयामास ज्ञात्वा दक्षमखं शिवा

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເທວີຊິວາ ເມື່ອຮູ້ເລື່ອງຍັດຍາຂອງດັກສະ ກໍໄດ້ໄປຫາມະຫາເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ແລະກ່າວທູນແຈ້ງໃຫ້ພຣະອົງຊາບ।

Verse 99

देव्युवाच । दक्षो यज्ञेन यजते पिता मे पूर्वजन्मनि । तेन त्वं दूषितः पूर्वमहं चातीव दुःखिता । विनाशयस्व तं यज्ञं वरमेनं वृणोम्यहम्

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: ໃນຊາດກ່ອນ ດັກສະຜູ້ເປັນບິດາຂອງຂ້າ ກຳລັງປະກອບຍັດຍາ. ເພາະເຫດນັ້ນ ພຣະອົງເຄີຍຖືກຫຍັບຫຍາມ ແລະຂ້າກໍເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທຳລາຍຍັດຍານັ້ນ—ນີ້ແມ່ນພອນທີ່ຂ້າເລືອກຂໍ।

Verse 100

सारस्वत उवाच । एवं विज्ञापितो देव्या देवदेवो महेश्वरः । ससर्ज सहसा रुद्रं दक्षयज्ञजिघांसया

ສາຣັສວະຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບການທູນຈາກເທວີແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຈອມເທວະ ໄດ້ບັນດານໃຫ້ຣຸທຣະປາກົດຂຶ້ນທັນທີ ເພື່ອທໍາລາຍຍັດຍະຂອງດັກສະ।

Verse 101

सहस्रशिरसं क्रूरं सहस्राक्षं महाभुजम् । सहस्रपाणिं दुर्द्धर्षं युगांतानलसन्निभम्

ທ່ານນັ້ນມີສະຫົວພັນ ດຸຮ້າຍ, ມີຕາພັນ ແຂນໃຫຍ່ກ້າແຂງ; ມີມືພັນ ບໍ່ອາດຕ້ານທານ—ດັ່ງໄຟແຫ່ງການສິ້ນຍຸກ।

Verse 102

दंष्ट्राकरालं दुष्प्रेक्ष्यं शंखचक्रधरं प्रभुम् । दण्डहस्तं महानादं शार्ङ्गिणं भूतिभूषणम्

ມີຂຽວຟັນນ່າຢ້ານ ເບິ່ງຍາກຢ່າງຫນັກ; ພຣະອົງນັ້ນຖືສັງຂ໌ ແລະ ຈັກຣະ; ຖືຄທາໃນມື ຮ້ອງຄໍາຮາມດັງກ້ອງ, ຖືຄັນທະນູ ສາຣັງຄະ ແລະ ປະດັບດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ວິບູຕິ).

Verse 103

वीरभद्र इति ख्यातं देवदेवसमन्वितम् । स जातमात्रो देवेशमुपतस्थे कृतांजलिः

ທ່ານໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ວີຣະພັດຣະ» ແລະມີເທວະທັງຫຼາຍຕິດຕາມ. ທັນທີທີ່ເກີດ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປປະນົມມື ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຈອມເທວະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 104

तमाह दक्षस्य मखं विनाशय शमस्तु तं । विनिन्द्य मां स यजते गंगाद्वारे गणेश्वर

ພຣະສິວະຕັດກັບທ່ານວ່າ: «ຈົ່ງທໍາລາຍມະຄະ (ຍັດຍະ) ຂອງດັກສະ ແລະໃຫ້ມັນສິ້ນສຸດ. ເຂົາໄດ້ດູຖູກເຮົາ ແຕ່ຍັງປະກອບພິທີນັ້ນຢູ່ທີ່ ຄັງຄາດວາຣະ—ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະຂອງເຮົາ!»

Verse 105

ततो बंधप्रमुक्तेन सिंहेनेव च लीलया । वीरभद्रेण दक्षस्य नाशार्थं रोम चोद्धुतम्

ແລ້ວ ວີຣະພັດຣະ ດັ່ງສິງທີ່ພົ້ນຈາກພັນທະ ແລະດັ່ງຫຼິ້ນເລີນ ໄດ້ສັ່ນຂົນກາຍ ເພື່ອທຳລາຍ ດັກສະ।

Verse 106

रोम्णा सहस्रशो रुद्रा निसृष्टास्तेन धीमता । रोमजा इति विख्यातास्तत्र साहाय्यकारिणः

ຈາກຂົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ປ່ອຍຣຸດຣະເປັນພັນໆ. ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ “ໂຣມະຊະ” ແລະເປັນຜູ້ຊ່ວຍຂອງທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 107

शूलशक्तिगदाहस्ता दण्डोपलकरास्तथा । कालाग्निरुद्रसंकाशा नादयन्तो दिशो दश

ພວກເຂົາຖືສູນສາມງ່າ, ຫອກ, ຄ້ອນ; ບາງຄົນຖືໄມ້ທ່ອນ ແລະຫີນ. ຜູ້ຕິດຕາມອັນດຸຮ້າຍ ຄ້າຍຣຸດຣະເປັນໄຟແຫ່ງກາລ ໄດ້ຮ້ອງກັບກ້ອງ ໃຫ້ທິດທັງສິບສະທ້ອນສະເທືອນ।

Verse 108

सर्वे वृषसमारूढाः सभा र्याश्चातिभीषणाः । समाश्रित्य गणश्रेष्ठं ययुर्दक्षमखं प्रति

ພວກເຂົາທັງໝົດຂີ່ງົວພະຍາດຸ ນ່າຢ້ານກົວ ພ້ອມດ້ວຍຄູ່ຄອງ ໄດ້ອາໄສຢູ່ຫຼັງຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ ແລ້ວມຸ່ງໄປຫາພິທີບູຊາຂອງດັກສະ।

Verse 109

देवांगनासहस्राढ्यमप्सरोगीतिनादितम् । वीणावेणुनिनादाढ्यं वेदवादाभि नादितम्

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍນາງຟ້ານັບພັນ ກ້ອງກັບດ້ວຍບົດເພງຂອງອັບສະຣາ; ອຸດົມດ້ວຍສຽງວີນາ ແລະຂຸ່ຍ ແລະສະທ້ອນດ້ວຍການສວດວິດະພາກຂອງເວດາ।

Verse 110

दृष्ट्वा दक्षं समासीनं देवैब्रह्मर्षिभिः सह । उवाच स वृषारूढो दक्षं वीरः स्मयन्निव

ເມື່ອເຫັນດັກສະນັ່ງຮ່ວມກັບເທວະ ແລະ ພຣະຣິສີພຣະພຣົມ ວິລະບຸລຸດຜູ້ຂີ່ງົວນັ້ນ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ດັກສະ ດຸດດັ່ງຍິ້ມຢູ່।

Verse 111

वयं ह्यचतुराः सर्वे शर्वस्यामितते जसः । भागार्थलिप्सया प्राप्ता भागान्यच्छ त्वमीप्सितान्

«ພວກເຮົາທັງໝົດ ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ສະຫຼາດພໍ ຕໍ່ໜ້າພຣະສະຣະວະ (Śarva) ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້। ພວກເຮົາມາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາສ່ວນແບ່ງ ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານສ່ວນທີ່ທ່ານເຫັນວ່າຄວນ»।

Verse 112

भागो भवद्भ्यो देयस्तु नास्मभ्यमिति कथ्यताम् । ततो वयं विनिश्चित्य करिष्यामो यथोचितम्

«ຂໍໃຫ້ປະກາດໃຫ້ແຈ້ງຊັດວ່າ: “ສ່ວນແບ່ງນີ້ຄວນໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນແກ່ພວກເຮົາ.” ແລ້ວພວກເຮົາຈະຕັດສິນຕາມນັ້ນ ແລະປະພຶດຕາມທີ່ຄວນ»។

Verse 113

एवमुक्ता गणेशेन प्रजापतिपुरःसराः

ເມື່ອຖືກພຣະຜູ້ນໍາແຫ່ງຄະນະ (Gaṇa) ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພວກທີ່ມີພຣະປະຊາປະຕິ (ດັກສະ) ເປັນຫົວໜ້າ ກໍໄດ້ຕອບກັບ।

Verse 114

देवा ऊचुः । प्रमाणं नो विजानीथ भागं मंत्रा इति धुवम्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ມັນຕຣາທັງຫຼາຍ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຮູ້ຫຼັກອັນເປັນປະມານ ກ່ຽວກັບສ່ວນແບ່ງໃນພິທີບູຊາ; ນີ້ແນ່ນອນ»។

Verse 115

मंत्रा ऊचुः । सुरा यूयं तमोभूतास्तमोपहतचेतसः । ये नाध्वरस्य राजानं पूजयेयुर्महेश्वरम्

ມັນຕຣາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ພວກເຈົ້າກາຍເປັນຄວາມມືດ ໃຈຖືກມົວມົນຄອບງຳ ເພາະບໍ່ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ ອົງອະທິປະໄຕແຫ່ງຍັດຍາ»។

Verse 116

ईश्वरः सर्वभूतानां सर्वदेवतनुर्हरः । गण उवाच । पूज्यते सर्वयज्ञेषु कथं दक्षो न पूजयेत्

«ອີສະວະຣະ—ຮະຣະ—ເປັນຮ່າງຮວມຂອງເທວະທັງປວງ ແລະເປັນອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງຫຼາຍ»। ກະນະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຖືກບູຊາໃນຍັດຍາທຸກຢ່າງ; ແລ້ວດັກສະຈະບໍ່ບູຊາໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 117

मंत्राः प्रमाणं न कृता युष्माभिर्बलगर्वितैः । यस्मादसह्यं तस्मान्नो नाशयाम्यद्य गर्वितम्

ພວກເຈົ້າຜູ້ເມົາມານດ້ວຍພະລັງ ບໍ່ຍອມຮັບອຳນາດແຫ່ງມັນຕຣາອັນສັກສິດ. ເມື່ອຄວາມອວດອົງນີ້ກາຍເປັນສິ່ງທົນບໍ່ໄດ້ ມື້ນີ້ຂ້າຈະທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງພວກເຈົ້າ.

Verse 118

इत्युक्त्वा यज्ञशालां तां देवोऽहन्गणपुंगवः । गणेश्वराश्च संक्रुद्धा यूपानुत्पाट्य चिक्षिपुः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈອມນາຍແຫ່ງກະນະຜູ້ເປັນເທວະ ໄດ້ຟາດຕີສາລາຍັດຍານັ້ນ. ແລະບັນດາກະນະເຈົ້າທີ່ໂກດແຄ້ນ ໄດ້ຖອນເສົາຍູປະອອກ ແລ້ວໂຍນທິ້ງໄປ.

Verse 119

प्रस्तोतारं सहोतारमध्वर्युं च गणेश्वरः । गृहीत्वा भीषणाः सर्वे गंगास्रोतसि चिक्षिपुः

ບັນດາກະນະເຈົ້າຜູ້ນ່າຢ້ານ ໄດ້ຈັບພຣະສະໂຕຕຣິ, ອຸດຄາຕຣິ, ແລະ ອັດວະຣະຍຸ ແລ້ວໂຍນພວກເຂົາທັງໝົດລົງໃນກະແສນ້ຳຄົງຄາ.

Verse 120

वीरभद्रोऽपि दीप्तात्मा वज्रयुक्तं करं हरेः । व्यष्टंभयददीनात्मा तथान्येषां दिवौकसाम्

ວີຣະພັດຣະກໍດ້ວຍ ຈິດວິນຍານສະຫວ່າງໄສ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ໄດ້ຢັບຢັ້ງແຂນຂອງພຣະຫຣິ ທີ່ມີພະລັງດັ່ງວັດຊະຣະ; ແລະຍັງຢັບຢັ້ງມືຂອງເທວະດາຊາວສະຫວັນອື່ນໆ ອີກດ້ວຍ।

Verse 121

भगनेत्रे तथोत्पाट्य कराग्रेणैव लीलया । निहत्य मुष्टिना दंडैः सप्ताश्वं च न्यपातयत्

ລາວໄດ້ຖອນດວງຕາຂອງພະພາກະ ດ້ວຍປາຍນິ້ວມືເທົ່ານັ້ນ ດັ່ງກັບຫຼິ້ນ; ແລ້ວກໍຕີລົງດັນດະດ້ວຍກຳປັ້ນ ແລະທຳໃຫ້ສັບຕາອັດສະວະລົ້ມລົງອີກດ້ວຍ।

Verse 122

तथा चंद्रमसं देवं पादांगुष्ठेन लीलया । धर्षयामास वलवान्स्मयमानो गणेश्वरः

ແລະດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະຜູ້ມີພະລັງ ຍິ້ມຢ່າງສະຫງ່າ ໄດ້ຫຍັບຢາມ ແລະກົດຂີ່ພຣະຈັນທະເທວະ ດ້ວຍນິ້ວໂປ້ງຕີນ ດັ່ງກັບເປັນການຫຼິ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 123

वह्नेर्हस्तद्वयं छित्त्वा जिह्वामुत्पाट्य लीलया । जघान मूर्ध्नि पादेन मुनीनपि मुनीश्वरान्

ລາວຕັດມືທັງສອງຂອງພຣະອັກນິ ແລະດຶງລີ້ນອອກດັ່ງກັບຫຼິ້ນ; ແລ້ວກໍຟາດດ້ວຍຕີນໃສ່ສະຫົວ ແມ່ນແຕ່ບັນດາມຸນີໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນັກຕະປະສະວີກໍຍັງຖືກຕີ.

Verse 124

तथा विष्णुं सगरुडं समायातं महाबलः । विव्याध निशितैर्बाणैः स्तंभयित्वा सुदर्शनम्

ດັ່ງນັ້ນເມື່ອພຣະວິດສະນຸ ມາພ້ອມກັບຄຣຸດະ ຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ນັ້ນ, ນັກຮົບຜູ້ແຂງກ້າໄດ້ຢັບຢັ້ງການໝຸນຂອງຈັກຣະສຸດັຣຊະນະກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງຍິງພຣະອົງດ້ວຍລູກສອນຄົມກຣິບ.

Verse 125

ततः सहस्रशो भद्रः ससर्ज गरुडान्बहून् । वैनतेयादभ्यधिकान्गरुडं ते प्रदुद्रुवुः

ຕໍ່ມາ ພະບັດຣະ ໄດ້ສ້າງ ກະຣຸດາ ນັບພັນ—ຫຼາຍອົງ ແມ່ນແຂງກ້າ ເກີນກວ່າ ໄວນະເຕຍ; ແລ້ວ ກະຣຸດາເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍພາກັນ ພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ ກະຣຸດາ ເອງ.

Verse 126

तान्दृष्ट्वा गरुडो धीमान्पलायनपरोऽभवत् । तत्स्थितो माधवो वेगाद्यथा गौः सिंहपीडिता

ເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນ ກະຣຸດາຜູ້ມີປັນຍາ ກໍມຸ່ງໜ້າຈະຫຼົບໜີ; ແລະ ມາທະວະ ທີ່ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກແຮງກະທັນຫັນ ສັ່ນສະເທືອນ—ດັ່ງງົວຖືກສິງໂຕ ຂົ່ມເຫັງ.

Verse 127

अंतर्हिते वैनतेये विष्णौ च पद्मसंभवः । आगत्य वारयामास वीरभद्रं शिवप्रियम्

ເມື່ອ ວິສນຸ ຜູ້ຂີ່ໄວນະເຕຍ (ກະຣຸດາ) ຫາຍໄປແລ້ວ, ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍມາຮອດ ແລະຫ້າມປະຄອງ ວີຣະບັດຣະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ພຣະສິວະ.

Verse 128

प्रसादयामास स तं गौरवात्परमेष्ठिनः । तेऽदृश्यं नैव जानंति रुद्रं तत्रागतं सुराः

ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ ພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ລາວຈຶ່ງພະຍາຍາມປະລອບໃຈພຣະອົງ; ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ນັ້ນ ບໍ່ຮູ້ຈັກ ຣຸດຣະ ຜູ້ມາຮອດ ເພາະພຣະອົງ ເປັນຜູ້ລີ້ລັບ.

Verse 129

स देवो विष्णुना ज्ञातो ब्रह्मणा च दधीचिना । तुष्टाव भगवान्ब्रह्मा दक्षो विष्णुदिवौकसः

ພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນ ຖືກຮູ້ຈັກໂດຍ ວິສນຸ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ດະທີຈິ. ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ, ທັກສະ ແລະ ເທວະຊາວສະຫວັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ ວິສນຸ ກໍພາກັນ ສັນລະເສີນພຣະອົງ.

Verse 130

विशेषात्पार्वतीं देवीमीश्वरार्द्धशरीरिणीम् । स्तोत्रैर्नानाविधैर्दक्षः प्रणम्य च कृताञ्जलिः

ໂດຍພິເສດ ທັກສະ ໄດ້ປະນົມມືກົດກົງ ແລະ ສັນລະເສີນ ພຣະນາງປາຣະວະຕີ—ເທວີຜູ້ແບ່ງຄື່ງພຣະກາຍຂອງພຣະເຈົ້າ—ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະເພດ।

Verse 131

ततो भगवती प्राह प्रहसंती महेश्वरम् । त्वमेव जगतः स्रष्टा संहर्ता चैव रक्षकः

ແລ້ວພຣະນາງຜູ້ມີພຣະພອນ ຍິ້ມແຍ້ມ ແລະ ກ່າວຕໍ່ມະເຫສະວະຣະວ່າ: “ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ສ້າງໂລກ ເປັນຜູ້ທຳລາຍ ແລະ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ.”

Verse 132

अनुग्राह्यो भगवता दक्षश्चापि दिवौ कसः । ततः प्रहस्य भगवान्कर्पद्दी नीललोहितः । उवाच प्रणतान्देवान्दक्षं प्राचेतसं हरः

ດັກສະ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ກໍເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລ້ວພຣະອົງນີລະໂລຫິຕະ ຍິ້ມແຍ້ມ ແລະ ຮະຣະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທີ່ກົດກົງ ແລະ ຕໍ່ດັກສະ ບຸດແຫ່ງປຣາເຈຕະສະ.

Verse 133

गच्छध्वं देवताः सर्वाः प्रसन्नो भवतामहम् । संपूज्यः सर्वयज्ञेषु प्रथमं देवकर्मणि

“ໄປເຖີດ ເທວະທັງຫຼາຍ; ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນພວກເຈົ້າ. ໃນຍັດທຸກຢ່າງ ຈົ່ງບູຊາຂ້າພະເຈົ້າກ່ອນ ໃນຕອນເລີ່ມພິທີເທວະກຳ.”

Verse 134

त्वं चापि शृणु मे दक्ष वचनं सर्वरक्षणम् । त्यक्त्वा लोकेषणामेनां मद्भक्तो भव यत्नतः

“ແລະ ເຈົ້າດັກສະ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັນເປັນການປົກປ້ອງທຸກດ້ານ: ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຢາກໄດ້ຊື່ສຽງໃນໂລກ ແລະ ຈົ່ງພາກພຽນເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 135

भविष्यसि गणेशानः कल्पांतेऽनुग्रहान्मम । तावत्तिष्ठ ममादेशात्स्वाधिकारेषु निर्वृतः । इत्युक्त्वाऽदर्शनं प्राप्तो दक्षस्यामिततेजसः

«ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ໃນທ້າຍກັລປະ ເຈົ້າຈະເປັນ ພຣະຄເນຊານະ. ຈົນກວ່ານັ້ນ ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ໃນໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະຜູ້ມີຮັດສະມີຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງທັກສະ।

Verse 136

दधीचिना शिवो दृष्टो विज्ञप्तः शापमोचने । कथं शापं मया दत्तं तरिष्यंति तवाज्ञया

ດະທີຈິ ໄດ້ເຫັນພຣະຊິວະ ແລະທູນຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍຈາກຄຳສາບແຊ່ງ ກ່າວວ່າ: «ຄຳສາບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໄວ້ ພວກເຂົາຈະຂ້າມພົ້ນໄດ້ແນວໃດ ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ?»

Verse 137

शिव उवाच । भविष्यंति त्रयी बाह्याः संप्राप्ते तु कलौ युगे । पठिष्यंति च ये वेदास्ते विप्राः स्वर्गगामिनः

ພຣະຊິວະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກະລິຍຸກມາຮອດ ຈະມີຜູ້ຢືນຢູ່ນອກຈາກພຣະໄຕຣີເວດ. ແຕ່ບຣາຫມັນຜູ້ຍັງສຶກສາ ແລະສວດທ່ອງພຣະເວດ ຈະໄດ້ໄປສະຫວັນ»

Verse 138

आगमा विष्णुरचिताः पठ्यन्ते ये द्विजातिभिः । तेपि स्वर्गं प्रयास्यंति मत्प्रसादान्न संशयः

«ອາຄະມະທີ່ພຣະວິສນຸຮຽບຮຽງໄວ້ ເມື່ອດວິຊາຕິທັງຫຼາຍສຶກສາອ່ານ ພວກເຂົາກໍຈະໄປສະຫວັນດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»

Verse 139

कलिकालप्रभावेन येषां पाठो न विद्यते । गृहस्थधर्माचरणं कर्तव्यं मम पूजनम्

«ໂດຍອຳນາດຂອງກະລິການ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ສາມາດສວດທ່ອງຄຳພີໄດ້ ຄວນປະພຶດທຳຂອງຄົນເຮືອນ ແລະບູຊາເຮົາ»

Verse 140

अवश्यं च मया कार्यं तेषां पापविमोचनम् । भिक्षां भ्रमामि मध्याह्ने अतीते भस्मगुंठितः

ຂ້າພະເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າພົ້ນຈາກບາບແນ່ນອນ. ເມື່ອທ່ຽງຜ່ານໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຂີ້ເທົ່າ ແລະອອກພະເດີນຂໍບິນທະບາດ.

Verse 141

जटाजूटधरः शांतो भिक्षापात्रकरो द्विजः । यो ददाति च मे भिक्षां स्वर्गं याति स मानवः

ເປັນດວິຊະຜູ້ສະງົບ ຖືກມັດຜົມເປັນຊຸດຈະຕາ ແລະຖືບາດຂໍທານ—ຜູ້ໃດຖວາຍທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໃນຮູບນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 142

उपानहौ वा च्छत्रं वा कौपीनं वा कमंडलुम् । यो ददाति तपस्विभ्यो नरो मुक्तः स पातकैः । दधीचेः स वरान्दत्त्वा वभाषे सह विष्णुना

ຈະເປັນເກີບ ຫຼືຮົ່ມ ຫຼືຜ້າຄາດແອວ (ກໍປີນ) ຫຼືຄະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ) —ຜູ້ໃດຖວາຍໃຫ້ແກ່ນັກຕະປະສະວີ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບ. ເມື່ອປະທານພອນແກ່ດະທີຈິແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ ໃນທ່າມກາງພຣະວິສນຸ.

Verse 143

रुद्र उवाच । यस्ते मित्रं स मे मित्रं यस्ते रिपुः स मे रिपुः । यस्त्वां पूजयते विष्णो स मां पूजयते ध्रुवम्

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດເປັນມິດຂອງເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນເປັນມິດຂອງຂ້າ; ຜູ້ໃດເປັນສັດຕູຂອງເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນເປັນສັດຕູຂອງຂ້າ. ໂອ ພຣະວິສນຸ, ຜູ້ໃດບູຊາເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນບູຊາຂ້າແນ່ນອນ.

Verse 144

यः स्तौति त्वां स मां स्तौति प्रियो यस्ते स मे प्रियः । अहं यत्र च तत्र त्वं नास्ति भेदः परस्परम्

ຜູ້ໃດສັນລະເສີນເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນສັນລະເສີນຂ້າ; ຜູ້ໃດເປັນທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ. ບ່ອນໃດທີ່ຂ້າຢູ່ ທີ່ນັ້ນເຈົ້າກໍຢູ່—ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພວກເຮົາ.

Verse 145

कृष्ण उवाच । एवमेतत्परं देव वक्तव्यं यत्तथैव तत् । अर्द्धनारीनरवपुर्यदा दृष्टो मया पुरा

ພຣະກຣິດນະຕັດວ່າ: “ແທ້ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດ; ຄໍາທີ່ພຣະອົງກ່າວ ຄວນຮັບໄວ້ຕາມນັ້ນ. ໃນກ່ອນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຫັນຮູບກາຍທີ່ເປັນຄຶ່ງຍິງ ຄຶ່ງຊາຍ…”

Verse 146

नेयं नारी मया दृष्टा दृष्टं रूपं किलात्मनः । शंखचक्रगदाहस्तं वनमालाविभूषितम्

ບໍ່ແມ່ນແມ່ຍິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຮູບຂອງຕົນເອງ—ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະ ຄະດາ ໃນພຣະຫັດ ພ້ອມປະດັບດ້ວຍມາລາແຫ່ງປ່າໄມ້.

Verse 147

श्रीवत्सांकं पीतवस्त्रं कौस्तुभेन विराजि तम् । द्वितीयार्द्धं मया दृष्टं शूलहस्तं त्रिलोचनम्

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຄຶ່ງໜຶ່ງມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍແກ້ວ ກອສຕຸພະ; ແລະອີກຄຶ່ງໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນມີສາມຕາ ຖືຕຣິສູນໃນພຣະຫັດ.

Verse 148

चंद्रावयवसंयुक्तं जटाजूटकपालिनम् । एकीभावं प्रपन्नोहं यथा पूर्वं तथाऽधुना । न मां गौरी प्रपश्येत प्रपश्यामि तथैव च

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຮູບນັ້ນປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາຄຶ່ງດວງ ມີຜົມຈະຕາມັດ ແລະຖືຖ້ວຍກະໂຫຼກ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພຶ່ງພາໃນຄວາມເປັນໜຶ່ງນີ້—ເຊັ່ນເກົ່າ ເຊັ່ນດຽວກັນໃນບັດນີ້. ຂໍໃຫ້ ເທວີໂກຣີ ຢ່າເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເຫັນນາງດັ່ງເກົ່າເຊັ່ນກັນ.

Verse 149

ईश्वर उवाच । आवयोरंतरं नास्ति चैकरूपावुभावपि । यो जानाति स जानाति सत्यलोकं स गच्छति

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ລະຫວ່າງພວກເຮົາສອງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາທັງສອງເປັນຮູບດຽວ. ຜູ້ໃດຮູ້ດັ່ງນີ້ ຜູ້ນັ້ນຮູ້ຄວາມຈິງ; ແລະຈະໄປຮອດ ສັດຕະຍະໂລກ.”

Verse 150

इत्युक्त्वा स ययौ तत्र कैलासं पर्वतोत्तमम् । कृष्णोपि मंदरं प्राप्तो देवकार्येण केनचित्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍໄປຈາກທີ່ນັ້ນສູ່ພູໄກລາສາ ອັນເປັນພູທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ. ແລະພຣະກຣິດສະນາກໍໄປຮອດພູມັນດະຣາ ໂດຍເຫດແຫ່ງພະລະກິດທິບພະອັນໃດໜຶ່ງ.

Verse 151

अत्रांतरे दैत्यराजो महादेवप्रसादतः । हिरण्यनेत्रतनयो बाधतेसौ जगत्त्रयम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງດານະວະ ໂດຍພອນຈາກພຣະມະຫາເທວະ ຄືບຸດຂອງຮິຣັນຍະເນດຣະ ໄດ້ເລີ່ມກໍ່ຄວາມທຸກທໍລະມານແກ່ໂລກທັງສາມ.

Verse 152

अमरत्वं हराल्लब्ध्वा कामांधो नैव पश्यति । हरांगधारिणीं देवीं दिव्यरूपां सुलोचनाम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມອະມະຕະຈາກພຣະຫະຣະ ແລ້ວ ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໃນກາມ ລາວຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເທວີ—ຜູ້ມີພຣະຫະຣະເປັນເຄື່ອງປະດັບ ມີຮູບງາມທິບພະ ແລະດວງຕາງາມ.

Verse 153

ममेति स च जानाति याचते च हरं प्रति । हरोऽपि कार्यव्यसनस्त्यक्त्वा कैलासपर्वतम्

ລາວຄິດວ່າ “ນາງເປັນຂອງຂ້ອຍ” ແລ້ວກໍທູນຂໍຕໍ່ພຣະຫະຣະ. ພຣະຫະຣະເອງກໍຖືກພະລະກິດດ່ວນບີບຄັ້ນ ຈຶ່ງລະທິ້ງພູໄກລາສາອອກໄປ.

Verse 154

मंदरं समनुप्राप्तो देवं द्रष्टुं जनार्द्दनम् । परस्परं समालोच्यामुंचद्देवीं स मंदरे

ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດພູມັນດະຣາ ເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າພຣະຈະນາຣະດະນ (Janārdana). ເມື່ອປຶກສາກັນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ປະທິ້ງພຣະເທວີໄວ້ທີ່ນັ້ນ ເທິງພູມັນດະຣາ.

Verse 155

नारायणगृहे देवी स्थिता देवीगणैर्वृता । अत्रांतरे गौतमस्तु गोवधान्मलिनीकृतः

ເທວີປະທັບຢູ່ໃນເຮືອນຂອງນາຣາຍະນະ ມີຝູງເທວີຫຼາຍອົງຫ້ອມລ້ອມ. ໃນຂະນະນັ້ນ ໂກຕະມະກໍຖືກມົນທິນ ເນື່ອງຈາກການຂ້າງົວ.

Verse 156

पवित्रीकरणायास्य भिक्षुरूपधरो हरः । गौतमस्य गृहं प्राप्तो मंदरं चांधको गतः

ເພື່ອຊໍາລະໃຫ້ລາວບໍລິສຸດ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງສວມຮູບເປັນພະບິນທະບາດ ແລ້ວໄປຮອດເຮືອນຂອງໂກຕະມະ. ອັນທະກະກໍໄປຫາມັນດະຣະເຊັ່ນກັນ.

Verse 157

ययाचे पार्वतीं दुष्टो युद्धं चक्रे स विष्णुना । हारितं तु गणैः सर्वैर्देवीं दैत्यो न पश्यति

ຜູ້ຊົ່ວນັ້ນໄດ້ຂໍພຣະປາຣະວະຕີ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ສົງຄາມກັບພຣະວິດສະນຸ. ແຕ່ເທວີຖືກຝູງຄະນະທັງປວງພາໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ເຮັດໃຫ້ອະສູຣະບໍ່ເຫັນນາງອີກ.

Verse 158

स्त्रीरूपधारी कृष्णोऽसौ गौरीं रक्षति मंदिरे । गौरीणां तु शतं चक्रे हरिस्तत्र स मायया

ພຣະກຣິດສະນະນັ້ນສວມຮູບເປັນຍິງ ໄດ້ປົກປ້ອງພຣະໂກຣີຢູ່ໃນວິຫານ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະຫະຣິໂດຍອໍານາດມາຍາ ສ້າງ “ໂກຣີ” ໄດ້ເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍອົງ.

Verse 159

विष्णोर्देहसमुद्भूता दिव्यरूपा वरस्त्रियः । अन्धको नैव जानाति कैषा गौरी नु पार्वती

ຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະວິດສະນຸ ໄດ້ບັງເກີດນາງຜູ້ປະເສີດ ມີຮູບອັນທິບ. ອັນທະກະບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ເລີຍວ່າ ຜູ້ໃດແມ່ນໂກຣີ ແລະຜູ້ໃດແມ່ນປາຣະວະຕີ.

Verse 160

विलंबस्तत्र सञ्जातो मोहितो विष्णुमायया । तावच्छिवः समायातः कृत्वा गौतमपावनम्

ທີ່ນັ້ນເກີດຄວາມຊ້າຊ້າ ເພາະລາວຖືກມາຍາຂອງພຣະວິສນຸຫຼອກລວງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະສິວະໄດ້ມາຮອດ ຫຼັງຈາກໄດ້ກະທຳການຊຳລະບາບໃຫ້ແກ່ເກົາຕະມະ.

Verse 161

भिक्षामात्रेण चान्नेन गौतमो निर्मलीकृतः । सोंधकेन तदा युद्धं चक्रे रुद्रोऽपि कोपितः

ດ້ວຍອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກບິນທະບາດແຕ່ພຽງນ້ອຍ ເກົາຕະມະກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ. ແລ້ວຮຸດຣະຜູ້ໂກດກໍໄດ້ຮົບກັບອັນທະກະ.

Verse 162

अमरोऽसौ हराज्जातः शूले प्रोतः सुदारुणे । शूलस्थस्तु स्तुतिं चक्रे तस्य तुष्टो महेश्वरः

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນ “ອະມະຣະ” ເກີດຈາກຮະຣະ ແລະຖືກປັກຕິດໄວ້ເທິງຕຣິສູນອັນນ່າສະພຶງກົວ. ແຕ່ເມື່ອຢູ່ເທິງຕຣິສູນ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ມະເຫສວະຣະຈຶ່ງພໍພຣະໄທກັບລາວ.

Verse 163

गणेशत्वं ददौ तस्मै यावदाभूतसंप्लवम् । स्वसरूपामुमादेवीं कृष्णस्तस्मै ददौ स्वयम्

ພຣະອົງໄດ້ປະທານສະຖານະເປັນຄະເນຊະໃຫ້ແກ່ລາວ ຈົນກວ່າຈະເຖິງມະຫາປະລັຍ. ແລະພຣະກຣິສນະເອງ ໄດ້ປະທານອຸມາເທວີໃນຮູບແທ້ຂອງນາງໃຫ້ແກ່ລາວ.

Verse 164

गौरीरूपाः स्त्रियश्चान्या धरित्र्यां तास्तु प्रेषिताः । कृत्वा नामानि सर्वासां लोके पूज्या भविष्यथ

ຍິງອື່ນໆອີກຜູ້ມີຮູບດັ່ງພຣະເກົາຣີ ຖືກສົ່ງລົງສູ່ແຜ່ນດິນ. ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ທຸກນາງແລ້ວ ພວກເຈົ້າທັງປວງຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາໃນໂລກ.

Verse 165

एता ये पूजयिष्यंति पूजयिष्यन्ति ते शिवाम् । शिवां ये पूजयिष्यंति तेऽर्चयन्ते हरं हरिम्

ຜູ້ໃດບູຊາຮູບປາງເຫຼົ່ານີ້ ຍ່ອມເປັນການບູຊາພຣະສີວາ (Śivā) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລະຜູ້ໃດບູຊາພຣະສີວາ ກໍຄືການນົບນ້ອມບູຊາທັງພຣະຮະຣະ (Hara) ແລະພຣະຫະຣິ (Hari).

Verse 167

ब्रह्मेशनारायणपुण्यचेतसां शृण्वन्ति चित्रं चरितं महात्मनाम् । मुच्यंति पापैः कलिकालसंभवैर्यास्यंति नाकं गणवृन्दवंदिताः

ຜູ້ມີຈິດໃຈບໍລິສຸດ ຜູ້ເລື່ອມໃສໃນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ພຣະອີສະ (Īśa) ແລະ ພຣະນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ເມື່ອໄດ້ຟັງຈະຣິຕອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງມະຫາບຸລຸດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດໃນຍຸກກະລິ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍຝູງຄະນະ (Gaṇa) ນົບນ້ອມສັນລະເສີນ.

Verse 168

एवं काले वर्त्तमाने हरः कैलासपर्वते । रक्षोदानवदैत्यैस्तु गृह्यतेऽसौ वरान्बहून्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອການເວລາດໍາເນີນໄປ ພຣະຮະຣະ (Śiva) ປະທັບຢູ່ເທິງພູໄກລາສະ (Kailāsa). ທີ່ນັ້ນ ພວກຣາກສະສະ, ດານະວະ ແລະ ໄດຕະຍະ ເຂົ້າໄປເຝົ້າ ແລະໄດ້ຮັບພອນຫຼາຍປະການຈາກພຣະອົງ.

Verse 169

ब्रह्मदत्तवरो रौद्रस्तारकाख्यो महासुरः । तेन सर्वं जगद्व्याप्तं तस्य नष्टा सुरा रणे

ມີອະສຸຣະຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ດຸຮ້າຍ ຊື່ ຕາຣະກະ (Tāraka) ຜູ້ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະພຣະຫມາ. ໂດຍເຂົານັ້ນ ໂລກທັງປວງຖືກຄອບງໍາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍພ່າຍແພ້ໃນສົງຄາມ.

Verse 170

महादेवसुतेनाजौ हंतव्योऽसौ ससर्ज तम् । कार्तिकेयमुमापुत्रं रुद्रवीर्यसमुद्भवम्

“ເຂົາຈະຕ້ອງຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມໂດຍບຸດຂອງພຣະມະຫາເທວະ” ດັ່ງນີ້ແຜນທິບຈຶ່ງຖືກວາງໄວ້. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດພຣະກາຣຕິເກຍ (Kārttikeya) ບຸດຂອງອຸມາ ຜູ້ເກີດຈາກພະລັງຂອງຣຸດຣະ (Rudra).

Verse 171

देवैरिन्द्रादिभिः सर्वैः सेनाध्यक्ष्येभिषेचितः । तेनापि दैवयोगेन तारकाख्यो निपातितः

ທ່ານເທວະທັງປວງ ມີອິນທຣາເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ອະພິເສກແຕ່ງຕັ້ງພຣະອົງເປັນແມ່ທັບ. ແລະໂດຍພຣະອົງ—ຕາມພຣະປະສົງແຫ່ງເທວະ—ຕາຣະກາຖືກປະຫານລົງ.

Verse 172

कैलासशिखरासीनो देवदेवो जगद्गुरुः । उमया सह संतुष्टो नन्दिभद्रादिभिर्वृतः

ພຣະເທວະເທວາ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ ປະທັບນັ່ງຢູ່ເທິງຍອດເຂົາໄກລາສ. ພຣະອົງຊື່ນບານພ້ອມອຸມາ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍນັນດີ, ພັດຣາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 173

स्कन्देन गजवक्त्रेण धनाध्यक्षेण संयुतः । अथ हासपरं देवं शनैः प्रोवाच तं शिवा

ພຣະອົງມີສະກັນດະ, ຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ (ຄະເນຊະ), ແລະທ່ານຄຸເບຣະ ເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ ຮ່ວມຢູ່ດ້ວຍ. ແລ້ວຊິວາ (ອຸມາ) ເຫັນພຣະເທວະຢູ່ໃນອາລົມຮ່າເຮີງ ຈຶ່ງເວົ້າກັບພຣະອົງຢ່າງແຜ່ວເບົາ.

Verse 174

केन देव प्रकारेण तोषं यास्यसि शंकर । मर्त्यानां केन दानेन तपसा नियमेन वा

«ໂອ ພຣະເທວະ, ໂອ ສັງກະຣະ, ດ້ວຍວິທີໃດພຣະອົງຈຶ່ງຈະພໍພຣະໄທ? ໃນຫມູ່ມະນຸດ ດ້ວຍທານໃດ—ດ້ວຍຕະປະສະ ຫຼືດ້ວຍນິຍະມໃດ—ພຣະອົງຈຶ່ງພໍໃຈ?»

Verse 175

केन वा कर्मणा देव केन मन्त्रेण वा पुनः । स्नानेन केन देवेश केन धूपेन तुष्यसि

«ຫຼືດ້ວຍກຳໃດ ໂອ ພຣະເທວະ, ແລະອີກຄັ້ງດ້ວຍມັນຕຣາໃດ? ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃດ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ແລະດ້ວຍທູບໃດພຣະອົງຈຶ່ງພໍໃຈ?»

Verse 176

पुष्पेण केन मे नाथ केन पत्रेण शंकर । कया संतुष्यसे स्तुत्या साहसेन च केन वै

«ດ້ວຍດອກໄມ້ໃດ ຂ້າແຕ່ພຣະນາຖ ແລະດ້ວຍໃບໄມ້ໃດ ໂອ ສັງກະຣະ? ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນໃດ ພຣະອົງຈຶ່ງພໍພຣະໄທ ແລະດ້ວຍການກະທຳກ້າຫານໃດແທ້?»

Verse 177

नैवेद्येन च केन त्वं केन होमेन तुष्यसि । केन कष्टेन वा देव केनार्घेण मम प्रभो

«ແລ້ວດ້ວຍນະໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ) ໃດ ພຣະອົງຈຶ່ງພໍພຣະໄທ, ແລະດ້ວຍໂຮມະ (ພິທີບູຊາໄຟ) ໃດ ພຣະອົງຈຶ່ງອິ່ມໃຈ? ດ້ວຍຄວາມລຳບາກໃດ ໂອ ພຣະເທວະ, ແລະດ້ວຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ໃດ ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ?»

Verse 178

षोडशैते मया प्रश्नाः पृष्टा मे निर्णयं वद

«ຄຳຖາມທັງສິບຫົກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມແລ້ວ; ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກ່າວຄຳຕັດສິນອັນແນ່ນອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ»

Verse 179

शंकर उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि कथयिष्ये मम प्रियम् । शिवपूजाप्रकारोऽयं क्रियते वचसा गुरोः

ສັງກະຣະ ກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ແລ້ວ ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າໄດ້ຖາມ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ວິທີບູຊາພຣະສິວະນີ້ ພຶງປະຕິບັດຕາມພຣະວາຈາ (ຄຳສອນ) ຂອງຄູບາອາຈານ»

Verse 180

अभयं सर्वजंतूनां दानं देवि मम प्रियम् । सत्यं तपः समाख्यातं परदारविवर्जनम्

«ການໃຫ້ຄວາມປອດໄພແກ່ສັດທັງປວງ—ນີ້ແຫຼະ ໂອ ເທວີ ແມ່ນທານທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກ. ຄວາມສັດຈິງ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຕະປະ (ຕະປັດ), ແລະການຫຼີກເວັ້ນຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ ແມ່ນການສຳລວມຕົນທີ່ແທ້»

Verse 181

प्रियो मे नियमो देवि कर्म तल्लोकरञ्जनम् । मयों नमः शिवायेति मन्त्रोऽयमुररीकृतः

ໂອ ເທວີ, ນິຍະມະ (ວິໄນ) ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ, ແລະກຳທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກຊື່ນບານ. «ນະມະຫ໌ ຊິວາຍ»—ມັນຕຣານີ້ ຂ້າໄດ້ຮັບຮອງເປັນອຳນາດ.

Verse 182

सर्वपापविनिर्मुक्तो मम देवि स वल्लभः । पापत्यागो भवेत्स्नानं धूपो मे गौग्गुलः प्रियः

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ. ການລະທິ້ງບາບນັ້ນແຫຼະແມ່ນການອາບນ້ຳທີ່ແທ້; ແລະທູບທີ່ຂ້າຮັກແມ່ນ ກຸກກຸລຸ (ຢາງຫອມ).

Verse 183

धत्तूरकस्य पुष्पं मे बिल्वपत्रं मम प्रियम् । स्तुतिः शिवशिवायेति साहसं रणकर्मणि

ດອກດັດທູຣາ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ, ແລະໃບບິລວະ (bilva) ກໍເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງຂ້າ. ການສັນລະເສີນວ່າ «ຊິວະ, ຊິວະ!» ແລະຄວາມກ້າຫານໃນໜ້າທີ່ສົງຄາມ ກໍເປັນທີ່ຖືກໃຈ.

Verse 184

न बिभेति नरो यस्तु तस्याग्रे संभवाम्यहम् । हंतकारो गवां यस्तु नैवेद्यं मम वल्लभम्

ຜູ້ຊາຍຜູ້ບໍ່ຢ້ານກົວ ຂ້າຈະປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ຂ້າງົວ ນາໄວດະຍະ (ອາຫານບູຊາ) ບໍ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ.

Verse 185

पूर्णाहुत्या परा प्रीतिर्जायते मम सुन्दरि । शुश्रूषा वल्लभं कष्टं यतीनां च तपस्विनाम्

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ໂດຍພູຣະນາຫຸຕິ (ການຖວາຍບູຊາອັນສົມບູນ) ຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າ. ການຮັບໃຊ້ (ຊຸຊຣູຊາ) ແກ່ຍະຕີ ແລະຄວາມລຳບາກທີ່ນັກບວດຜູ້ສະຫຼະໂລກ ແລະຕະປັສວິນ ອົດທົນ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ.

Verse 186

सूर्योदये महादेवि मध्याह्नेऽस्तमने तथा । अर्घो यो दीयते सूर्ये वल्लभोऽसौ मम प्रिये

ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ, ຕອນທ່ຽງ ແລະ ຕອນຕາເວັນຕົກ, ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍນ້ຳອັກຄະແດ່ພະອາທິດ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ທີ່ຮັກ.

Verse 187

किं दानैः किं तपोभिर्वा किं यज्ञैर्भाववर्जितैः । दया सत्यं घृणाऽस्तेयं दंभपैशुन्यवर्जितम् । भक्त्या यद्दीयते स्तोकं देवि तद्वल्लभं मम

ການໃຫ້ທານ, ການບຳເພັນຕົບະ ຫຼື ການບູຊາຍັນ ຈະມີປະໂຫຍດຫຍັງ ຫາກປາສະຈາກຄວາມສັດທາຈາກໃຈຈິງ? ຄວາມເມດຕາ, ຄວາມຈິງ, ຄວາມອ່ອນໂຍນ, ການບໍ່ລັກຂະໂມຍ ແລະ ຄວາມບໍ່ໜ້າຊື່ໃຈຄົດ - ສິ່ງເລັກນ້ອຍທີ່ຖວາຍດ້ວຍຄວາມສັດທາ, ໂອ ເທວີ, ສິ່ງນັ້ນຍ່ອມເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 188

एवं यावत्कथयति प्रश्नान्सूक्ष्मान्यथोदितान् । तावद्ब्रह्मादिभिर्देवैर्विष्णुस्तत्र ययौ स्वयम्

ໃນຂະນະທີ່ພະອົງກຳລັງອະທິບາຍບັນຫາທີ່ເລິກເຊິ່ງຕາມທີ່ໄດ້ຖືກຖາມຢູ່ນັ້ນ, ພະວິຊະນຸເອງກໍໄດ້ສະເດັດມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພະພົມ ແລະ ເທວະດາອົງອື່ນໆ.

Verse 189

विष्णुरुवाच । नाहं पालयितुं शक्तस्त्वं ददासि वरान्बहून् । दैत्यानां दानवादीनां राक्षसानां महेश्वर

ພະວິຊະນຸ ກ່າວວ່າ: 'ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດຮັກສາຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍໄດ້, ເພາະທ່ານປະທານພອນຫຼາຍປະການແກ່ພວກ ໄດດຕິຍະ, ດານະວະ ແລະ ຮາກສົດ, ໂອ ມະເຫສວນ.'

Verse 190

विकृतिं यांति पश्चात्ते कष्टं वध्या भवंति मे । पत्रेण पुष्पमात्रेण ओंकारेण शिवेन च । मुक्तिं याति नरो देव भवभक्तिं करोतु कः

ຕໍ່ມາພວກເຂົາກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສື່ອມຊາມ; ພວກເຂົາຍາກທີ່ຈະປາບປາມ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງສັງຫານພວກເຂົາ. ແຕ່ມະນຸດບັນລຸການຫຼຸດພົ້ນ, ໂອ ພະເຈົ້າ, ພຽງແຕ່ດ້ວຍໃບໄມ້, ດອກໄມ້, ຄຳວ່າ 'ໂອມ' ແລະ ຊື່ 'ສີວະ' - ດັ່ງນັ້ນ ໃຜຈະຍັງບຳເພັນຄວາມພັກດີຕໍ່ການວຽນວາຍຕາຍເກີດໃນໂລກນີ້ອີກ?

Verse 191

इन्द्रादयोऽपि ये देवा यज्ञैराप्याययंति ते । न यजंति द्विजा यज्ञान्भिक्षादानेन तुष्यसि

ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ກໍຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍພິທີຍັດ; ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ປາຖະນາຍັດທີ່ດວິຊະກະທຳ—ພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍການໃຫ້ທານ.

Verse 192

रुद्र उवाच । इन्द्रादिभिर्न मे कार्यं ब्रह्मा मे किं करिष्यति । येन केन प्रकारेण प्रजाः पाल्यास्त्वया ऽधुना

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: “ຂ້າບໍ່ມີທຸລະກັບອິນທຣາແລະຜູ້ອື່ນ; ພຣະພຣະຫມາຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ຂ້າໄດ້? ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ ຈາກນີ້ໄປ ປະຊາຊົນຕ້ອງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍເຈົ້າ.”

Verse 193

मदीया प्रकृतिस्त्वेषा तां कथं त्यक्तुमुत्सहे । त्वयाहं ब्रह्मणा देवैर्वरकर्मणि योजितः

“ນີ້ແມ່ນທຳມະຊາດຂອງຂ້າເອງ—ຂ້າຈະອົດທົນປະລະມັນໄດ້ແນວໃດ? ໂດຍເຈົ້າ ໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ ຂ້າຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ປະກອບກິດແຫ່ງການປະທານພອນ.”

Verse 194

इदानीमेव किं नष्टं मुक्त्वा देवीं तवाग्रतः । भूत्वा मूर्तिं परित्यज्य एकाकी विचराम्यहम्

“ດຽວນີ້ຈະເສຍຫາຍຫຍັງ ຖ້າຂ້າລະຈາກເທວີຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ? ເມື່ອຂ້າໄດ້ຮັບຮູບກາຍແລ້ວ ຂ້າຈະລະທິ້ງຮູບນັ້ນ ແລະພະເດີນພຽງລຳພັງ.”

Verse 195

इत्युक्त्वा स शिवो देवस्तत्रैवांतरधीयत । गते तस्मिञ्छिवे तत्र संक्षोभः सुमहानभूत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະສິວະເທວະກໍຫາຍໄປທີ່ນັ້ນເລີຍ. ເມື່ອພຣະສິວະຈາກໄປ ທີ່ນັ້ນເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 196

उमा प्रोवाच चेन्द्रादीन्ब्रह्मविष्णुगणांस्तथा । इदानीं किं मया कार्यं भवद्भिः शिववर्जितैः

ນາງອຸມາໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຫມູ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສນຸວ່າ: “ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມີທຸລະກິດອັນໃດກັບພວກເຈົ້າ ເມື່ອພວກເຈົ້າຂາດພຣະສິວະ?”

Verse 197

अत्रान्तरे च ये चान्ये देवास्तत्र समागताः । ऋषयश्चैव सिद्धाश्च तथा नारदपर्वतौ

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະອື່ນໆກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ທັງບັນດາລຶສີ ແລະສິດທະທັງຫຼາຍ ກໍມາພ້ອມກັບນາຣະດະ ແລະປາຣະວະຕະ.

Verse 198

गंगासरस्वतीनद्यो नागा यक्षाः समागताः । ब्रह्मादिभिः समालोच्य कथमेतद्भविष्यति

ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະສະຣະສະວະຕີ ພ້ອມທັງນາຄາ ແລະຢັກສະ ກໍມາຊຸມນຸມ. ເຂົາໄດ້ປຶກສາກັບພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ແລ້ວຖາມວ່າ: “ເລື່ອງນີ້ຈະສຳເລັດແນວໃດ—ຕໍ່ໄປຈະເກີດຫຍັງ?”

Verse 199

विष्णुरुवाच । सहैव गम्यतां तत्र यत्र देवो गतः शिवः । स्वल्पा यासेन ते यान्तु नराः स्वर्गं शिवाज्ञया

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຈົ່ງໄປພ້ອມກັນ ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ພຣະສິວະໄດ້ໄປ. ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ຂໍໃຫ້ມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຖິງສະຫວັນ ໂດຍຄວາມລຳບາກເພີຍນ້ອຍ.”

Verse 200

सत्यलोके नरा यान्तु देवा यान्तु धरातलम् । रक्षोदानवदैत्यानां वरान्यच्छतु शंकरः

“ຂໍໃຫ້ມະນຸດໄປສູ່ສັດຕະຍະໂລກ; ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍລົງສູ່ພື້ນດິນ. ແລະຂໍໃຫ້ພຣະສັງກະຣະປະທານພອນແກ່ຣັກສະສະ, ດານະວະ, ແລະໄດຕະ.”

Verse 201

तेषां बाधा मया कार्या यै च स्युर्धर्मलोपकाः । हृष्टे शिवे मया कार्या व्यवस्था स्वर्गगामिनाम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງຫ້າມປາມຜູ້ທີ່ຈະເປັນຜູ້ທໍາລາຍທັມມະ. ແລະເມື່ອພຣະສິວະພໍພຣະໄທ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຕັ້ງລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີຊະຕາໄປສະຫວັນ.

Verse 202

त्रयीधर्मं परित्यज्य येऽन्यं धर्ममुपासते । ते नरा नरकं यांतु यावदाभूतसंप्लवम्

ຜູ້ໃດລະທິ້ງທັມມະແຫ່ງພຣະເວດາສາມ ແລ້ວໄປນັບຖືທັມມະອື່ນ—ຂໍໃຫ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໄປນະລົກ ຈົນກວ່າຈະເຖິງການລະລາຍແຫ່ງສັດທັງປວງ.