Adhyaya 8

Verse 1

भोजराज उवाच । प्रभो सारस्वत मया श्रुतं माहात्म्यमुत्तमम् । वस्त्रापथस्य क्षेत्रस्य गिरे रैवतकस्य च

ພະໂບຊະຣາຊາກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານສາຣັສວະຕະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງມາຫາດມະຍະອັນປະເສີດ ຂອງກະເສດຣະວັສຕຣາປະຖະ ແລະຂອງພູເຂົາໄຣວະຕະກະດ້ວຍ।

Verse 2

विशेषेण स्वर्णरेखाभवस्य च जलस्य च । इदानीं श्रोतुमिच्छामि तीर्थोत्पत्तिं वदस्व मे

ໂດຍສະເພາະ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງນ້ຳຂອງ «ສະວັນນະເຣຂາ-ພະວະ» (Svarṇarekhā-bhava) ເປັນພິເສດ. ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວເຖິງກຳເນີດຂອງຕີຣຖະນີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖີດ।

Verse 3

ब्रह्मविष्णुशिवादीनां मध्ये कोऽयं व्यवस्थितः । केयं नदी स्वर्णरेखा सर्वपातकनाशिनी

ໃນບັນດາພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະຊິວະ ແລະອື່ນໆ—«ຜູ້ນີ້» ຜູ້ສະຖິດຢູ່ນີ້ແມ່ນໃຜ? ແລະແມ່ນຫຍັງຄືແມ່ນ້ຳສະວັນນະເຣຂາ (Svarṇarekhā) ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ?

Verse 4

कस्माद्ब्रह्मादया देवा अस्मिंस्तीर्थे समागताः । कथं नारायणो देवः स्वयमेव समागतः

ເພາະເຫດໃດ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈຶ່ງມາຊຸມນຸມກັນທີ່ຕີຣຖະນີ້? ແລະ ພຣະນາຣາຍະນະ ອົງເທວະ ມາດ້ວຍພຣະອົງເອງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 5

हेमालयं परित्यज्य भवानी गिरिमूर्द्धनि । संस्थिता स्कन्दमादाय देवैरिन्द्रादिभिः सह

ລະທິ້ງເຂົາເຮມາລະຍະໄວ້ ພຣະນາງພະວານີໄດ້ອຸ້ມພຣະສະກັນດະ ແລ້ວມາພັກພິງຢູ່ຍອດພູ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີພຣະອິນທຣະເປັນຜູ້ນຳ.

Verse 6

सारस्वत उवाच । शृणु सर्वं महाराज कथयिष्ये सविस्तरम् । येन वै कथ्यमानेन सर्वपापक्षयो भवेत्

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຟັງໃຫ້ຄົບ ໂອ້ ພຣະມະຫາກະສັດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ລະອຽດ—ເພາະການເລົ່າແລະການຟັງນັ້ນເອງ ຄວາມສິ້ນໄປແຫ່ງບາບທັງປວງຈະເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 7

पुरा ब्रह्मदिनस्यांते जगदेतच्चराचरम् । संहृत्य भगवान्रुद्रो ब्रह्मविष्णुपुरस्कृतः

ໃນການກ່ອນ ເມື່ອສິ້ນສຸດແຫ່ງວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ ພຣະຣຸທຣະຜູ້ປະເສີດ—ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນຳໜ້າ—ໄດ້ຮວບຮວມໂລກນີ້ທັງປວງ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ເຂົ້າສູ່ການລະລາຍ (ສັງຫານ).

Verse 8

तां च ते सकलां रात्रिमेकमूर्त्तिभवास्त्रयः । तिष्ठन्ति रात्रि पर्यन्ते पुनर्भिन्ना भवंति ते

ແລະຕະຫຼອດຄືນນັ້ນທັງໝົດ ທັງສາມອົງ—ກາຍເປັນຮູບດຽວ—ຢືນຢູ່ດັ່ງນັ້ນ; ເມື່ອຄືນຈົບລົງ ພວກທ່ານກໍກັບແຍກເປັນອົງຕ່າງໆອີກຄັ້ງ.

Verse 9

ब्रह्मविष्णुशिवा देवा रजःसत्त्वतमोमयाः । सृष्टिं करोति भगवान्ब्रह्मा पालयते हरिः

ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະສິວະ ເປັນເທວະດາຜູ້ປະກອບດ້ວຍ ຣະຈັສ, ສັດຕະວະ, ຕະມະ. ພຣະບະຄະວານ ພຣະຫມາ ກໍ່ການສ້າງ ແລະ ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ຮັກສາໂລກ.

Verse 10

सर्वं संहरते रुद्रो जगत्कालप्रमाणतः । तेनादौ भगवान्सृष्टो दक्षो नाम प्रजापतिः

ຣຸດຣະ ຊອກຮວບທຸກສິ່ງໃຫ້ສະຫຼາຍໄປ ຕາມມາດຕາຂອງເວລາແຫ່ງໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນປະຖົມການ ພຣະຜູ້ເຄົາລົບ ປຣະຈາປະຕິ ນາມ ທັກສະ ຈຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນ.

Verse 11

सर्वे संक्षेपतः कृत्वा ब्रह्माण्डं सचरा चरम् । भिन्ना देवास्त्रयो जाताः सत्यलोकव्यवस्थिताः

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຫຍໍ້ຮວບ “ໄຂ່ຈັກກະວານ” ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ໃຫ້ກະຊັບລົງ, ເທວະດາສາມອົງກໍເກີດຂຶ້ນແຍກຕ່າງກັນ ແລະ ດໍາລົງຢູ່ໃນສັດຕະຍະໂລກ.

Verse 12

त्रयो भुवं समासाद्य कौतुकाविष्टचेतसः । कैलासं ते गिरिवरं समारूढाः सुरेर्वृताः

ເທວະດາທັງສາມນັ້ນ ເມື່ອມາຮອດແຜ່ນດິນ ຈິດໃຈຖືກຄວາມພິສົດພິເສດແລະຄວາມຢາກຮູ້ຄອບງໍາ. ພວກເຂົາໄດ້ຂຶ້ນສູ່ພູເຂົາໄກລາສ ອັນປະເສີດ ໂດຍມີຫມູ່ເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 13

अहं ज्येष्ठो अहं ज्येष्ठो वादोऽभूद्ब्रह्मरुद्रयोः । तदा क्रुद्धो महादेवो ब्रह्माणं हन्तुमुद्यतः

“ຂ້າແມ່ນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ! ຂ້າແມ່ນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ!” ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ການໂຕ້ຖຽງເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງ ພຣະຫມາ ແລະ ຣຸດຣະ. ເມື່ອນັ້ນ ມະຫາເທວະ ໂກດກຽວ ແລະ ມຸ່ງໜ້າຈະປະຫານພຣະຫມາ.

Verse 14

विष्णुना वारितो ब्रह्मा न ते वादस्तु युज्यते । तत्त्वं नाहं यदा नेदं ब्रह्मांडं सचराचरम्

ຖືກພຣະວິສນຸຫ້າມໄວ້ ພຣະພຣະຫມາຖືກກ່າວວ່າ: «ການໂຕ້ຖຽງນີ້ບໍ່ຄວນແກ່ເຈົ້າ. ເພາະຕາມສັດຈິງ ເມື່ອຈັກກະວານນີ້—ພຣະຫມານະດາ (brahmāṇḍa) ພ້ອມສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ຍັງບໍ່ມີ ຂ້າກໍບໍ່ມີເປັນຕົນຕົວແຍກນີ້…»

Verse 15

एक एव तदा देवो जले शेते महेश्वरः । जागर्ति च यदा देवः स्वेच्छया कौतुकात्ततः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າອົງດຽວ—ມະເຫສະວະຣະ—ນອນຢູ່ເທິງນ້ຳແຕ່ຜູ້ດຽວ. ແລະເມື່ອພຣະເທວະນັ້ນຕື່ນຂຶ້ນ ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ແລະດ້ວຍລີລາ/ຄວາມພິລຶກພິລັນ ການຄລີ່ຄາຍຕໍ່ໄປຈຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນ।

Verse 16

अनेन त्वं कृतः पूर्वमहं पश्चात्त्वया कृतः । ब्रह्मांडं कूर्मरूपेण धृतमस्य प्रसादतः

«ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ເຈົ້າຖືກສ້າງກ່ອນ; ແລ້ວພາຍຫຼັງ ຂ້າຖືກສ້າງໂດຍເຈົ້າ. ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນານັ້ນເອງ ພຣະຫມານະດາ (brahmāṇḍa) ຖືກຄ້ຳຈຸນໃນຮູບຄູຣະມະ—ຮູບເຕົ່າ»។

Verse 17

अनुप्रविष्टा ब्रह्मांडं प्रसादाच्छं करस्य च । सृष्टिस्त्वया कृता सर्वा मयि रक्षा व्यवस्थिता

«ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຂ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຈັກກະວານ. ການສ້າງທັງໝົດເຈົ້າເປັນຜູ້ກະທຳ; ແຕ່ການປົກປ້ອງຮັກສາໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນຂ້າ»។

Verse 18

उदासीनवदासीनः संसारात्सारमीक्षते । एक एव शिवो देवः सर्वव्यापी महेश्वरः

«ພຣະອົງນັ່ງຢູ່ດັ່ງຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະເບິ່ງເຫັນສານະສຳຄັນໃນສັງສາຣະ. ມີແຕ່ພຣະຊິວະອົງດຽວເທົ່ານັ້ນເປັນພຣະເທວະ—ມະຫາເທວະ, ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ, ມະເຫສະວະຣະ»។

Verse 19

पितामहत्वं संजातं प्रसादाच्छंकरस्य ते । प्रसादयामास हरं श्रुत्वा ब्रह्मा वचो हरेः

ສະຖານະເປັນ ປິຕາມະຫາ (ປູ່ໃຫຍ່) ຂອງທ່ານ ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ)។ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຂໍພຣະກະລຸນາຈາກ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍການບູຊາສັນລະເສີນ។

Verse 20

अनादिनिधनो देवो बहुशीर्षो महाभुजः । इत्यादिवेदवचनैस्ततस्तुष्टो महेश्वरः । प्राह ब्रह्मन्वरं यत्ते वृणीष्व मनसि स्थितम्

«ພຣະເທວະບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ ມີຫົວຫຼາຍ ແຂນໃຫຍ່ອັນກ້າແຂງ»—ດ້ວຍພຣະວາຈາແຫ່ງເວດາເຊັ່ນນີ້ ມະເຫສະວະຣະກໍພໍໃຈ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ»។