Adhyaya 6

Verse 1

ईश्वर उवाच । अधुना संप्रवक्ष्यामि मंगलात्पश्चिमे व्रजेत् । तत्र सिद्धेश्वरं पश्येत्सर्वसिद्धिप्रदायकम्

ພຣະອີສະວະຣາກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເສັ້ນທາງ. ຈາກ ມັງຄະລາ ຄວນໄປທາງຕາເວັນຕົກ; ທີ່ນັ້ນ ຄວນເຫັນ ສິດເທສະວະຣາ ຜູ້ປະທານສິດທິທຸກປະການ.

Verse 2

तत्रैव चक्रतीर्थं तु तीर्थकोटिफलप्रदम् । लोकेश्वरं स्वयंभूतं पूर्वमिंद्रेश्वरेति च

ທີ່ນັ້ນເອງມີ ຈັກກະຕີຣະຖະ ອັນໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບຕີຣະຖະນັບໂກດິ. ຍັງມີ ໂລເກສະວະຣາ ຜູ້ບັງເກີດໂດຍຕົນເອງ; ແລະໃນອະດີດ ກໍເຄີຍເອີ້ນວ່າ ອິນເດຣສະວະຣາ ດ້ວຍ.

Verse 3

दृष्ट्वा तं विधिवद्देवि ततो यक्षवनं व्रजेत् । मंगलात्पश्चिमे भागे यत्र देवी स्वयं स्थिता

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນໄປຫາ ຢັກສະວະນະ, ຢູ່ພາກຕາເວັນຕົກຈາກ ມັງຄະລາ, ບ່ອນທີ່ ເທວີ ປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 4

यक्षेश्वरी महाभागा वांछितार्थप्रदायिनी । तां संपूज्य विधानेन ततो वस्त्रापथं पुनः

ຢັກເສະວະຣີ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນອັນຍິ່ງ ເປັນຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ. ເມື່ອບູຊານາງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງ (ຄວນກັບ) ໄປຫາ ວັດສະຕຣາປະຖະ ອີກຄັ້ງ.

Verse 5

गिरिं रैवतकं गत्वा कुर्याद्यात्राविधानतः । मृगीकुंडादितीर्थानि संति तत्रैव कोटिशः

ເມື່ອໄປຮອດ ພູເຂົາ ໄຣວະຕະກະ ແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດຍາດຣາຕາມຂໍ້ກຳນົດ. ທີ່ນັ້ນມີຕີຣະຖະນັບບໍ່ຖ້ວນ ເປັນໂກດິໆ ເຊັ່ນ ມຣຶກີກຸນຑະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 6

यद्भुक्तिशिखरे देवि सीमालिंगं हि तत्स्मृतम् । दशकोटिस्तु तीर्थानि तत्र संति वरान ने

ໂອ ເທວີ, ຢູ່ຍອດພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຸກຕິສິຂະຣາ ນັ້ນ ມີການຈື່ຈຳວ່າເປັນ ສີມາລິງຄະ. ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະສິບໂກດິ, ໂອ ນາງຜູ້ປະເສີດ.

Verse 7

यत्र वै यादवाः सिद्धाः कलौ ये बुद्धिरूपिणः । शतसहस्रार्बुदं च लिंगं तत्रैव तिष्ठति

ບ່ອນທີ່ພວກຢາດະວະຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ສະຖິດຢູ່, ໃນຍຸກກະລິປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາຕື່ນຮູ້; ທີ່ນັ້ນເອງ ລິງຄະນາມ “ສະຕະສະຫັດສະຣາຣບຸດ” ກໍຕັ້ງຢູ່.

Verse 8

गजेंद्रस्य पदं तत्र तत्रैव रसकूपिकाः । सप्त कुण्डानि तत्रैव रैवते पर्वतोत्तमे

ທີ່ນັ້ນເອງມີຮອຍຕີນຂອງ ກະເຈນທຣະ; ແລະທີ່ນັ້ນເອງມີບໍ່ນ້ຳແຫ່ງຣະສະອັນສັກສິດ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີກຸນດະສັກສິດເຈັດແຫ່ງ ຢູ່ເທິງພູ ໄຣວະຕະ ອັນປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 9

अंबिका च स्थिता देवी प्रद्युम्नः सांब एव च । लिंगाकारे पर्वते तु तत्र तीर्थानि कोटिशः

ທີ່ນັ້ນ ເທວີ ອັມບິກາ ສະຖິດຢູ່; ແລະ ປຣະດຍຸມນະ ກັບ ສາມບະ ກໍຢູ່ດ້ວຍ. ເທິງພູທີ່ມີຮູບດັ່ງລິງຄະນັ້ນ ມີຕີຣຖະນັບເປັນໂກດິໆ.

Verse 10

मृगीकुंडं च तत्रैव कालमेघस्तथैव च । क्षेत्रपालस्वरूपेण महोदधि स्वयं स्थितः । दामोदरश्च तत्रैव भवो ब्रह्माडनायकः

ທີ່ນັ້ນເອງມີ ມຣະກີ-ກຸນດະ ແລະ ກາລະ-ເມກະ ດ້ວຍ. ມະຫາສະມຸດເອງກໍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຮູບແຫ່ງ ກະເສດຣະປາລະ (ຜູ້ພິທັກສະຖານສັກສິດ). ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ດາໂມດະຣະ; ແລະ ພະວະ ຜູ້ເປັນນາຍົກແຫ່ງ ພຣະຫມານດະ (ຈັກກະວານ).

Verse 11

पार्वत्युवाच । श्रुतानि तव तीर्थानि देवेश वदतस्तव । गंगा सरस्वती पुण्या यमुना च महानदी

ພາຣະວະຕີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນເລື່ອງຕີຣຖະຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ພຣະອົງກ່າວອະທິບາຍ—ເຊັ່ນ ຄົງຄາ, ສະຣັສວະຕີອັນບໍລິສຸດ, ຢະມຸນາອັນສັກສິດ, ແລະ ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ອື່ນໆ.

Verse 12

गोदावरी गोमती च नदी तापी च नर्मदा । सरयूः स्वर्णरेखा च तमसा पापनाशिनी

ແມ່ນ້ຳ ໂຄດາວະຣີ ແລະ ໂຄມະຕີ; ແມ່ນ້ຳ ຕາປີ ແລະ ນັຣມະດາ; ສະຣະຢູ ແລະ ສະວັນນະເຣຂາ; ແລະ ຕະມະສາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 13

नद्यः समुद्रसंयोगाः सर्वाः पुण्याः श्रुता मया । मोक्षारण्यानि दिव्यानि ।दिव्यक्षेत्राणि यानि च

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າ ແມ່ນ້ຳທັງປວງ—ໂດຍສະເພາະບ່ອນທີ່ມັນໄຫຼໄປພົບທະເລ—ລ້ວນແຕ່ສັກສິດ. ແລະຍັງໄດ້ຍິນເຖິງປ່າທິບທີ່ປະທານໂມກສະ, ແລະ ກະເສດຣະອັນສັກສິດທີ່ເລື່ອງລືວ່າເປັນທິບ.

Verse 14

नगर्यो मुक्तिदायिन्यस्ताः श्रुतास्त्वत्प्रसादतः । ब्रह्मविष्णुशिवादीनां सूर्येंदुवरुणस्य च

ແລະໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນເຖິງນະຄອນທີ່ປະທານໂມກສະ; ແລະເຖິງສະຖານສັກສິດທີ່ສຳພັນກັບ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະສິວະ ແລະອື່ນໆ, ທັງຂອງ ພຣະສູຣະຍະ, ພຣະຈັນ, ແລະ ວະຣຸນະ ດ້ວຍ.

Verse 15

देवताना मृषीणां च संति स्थानान्यनेकशः । परं देव त्वया पुण्यं प्रभासं कथितं मम

ສະຖານທີ່ຂອງເທວະທັງປວງ ແລະ ຂອງຣິສີທັງຫຼາຍ ມີຢູ່ຫຼາຍປະການ. ແຕ່ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ພຣະພາສະອັນສັກສິດ ເປັນສິ່ງສູງສຸດ.

Verse 16

तस्माद्यच्चाधिकं प्रोक्तं क्षेत्रं वस्त्रापथं त्वया । शृण्वंत्या च मया पूर्वं न पृष्टं कारणं तदा

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ວັດສະຕຣາພະຖະ (Vastrāpatha) ເປັນ ກະເສດຕຣະ (kṣetra) ທີ່ຍິ່ງກວ່າ, ຂ້ອຍ—ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຟັງມາກ່ອນ—ໃນເວລານັ້ນບໍ່ໄດ້ຖາມເຫດຜົນເລີຍ.

Verse 17

इदानीं च श्रुतं सर्वं स्वस्थाहं कारणं वद । प्रभावं प्रथमं ब्रूहि क्षेत्रस्य च भवस्य च

ບັດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ຟັງທຸກຢ່າງແລ້ວ ແລະຈິດໃຈສະຫງົບ; ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກເຫດຜົນ. ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງອະທິບາຍພຣະສະຫງ່າລາສີ ທັງຂອງກະເສດຕຣະນີ້ ແລະຂອງ ພະພະວະ (Bhava—ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ.

Verse 18

कस्मिन्देशे च तत्तीर्थं शिवः केनात्र संस्थितः । स्वयंभूर्भगवान्रुद्रः कथं तत्र स्थितः स्वयम् । प्रभो मे महदाश्चर्यं वर्तते तद्वदाधुना

ຕີຣຖະ (tīrtha) ນັ້ນຢູ່ໃນດິນແດນໃດ? ພຣະສິວະຖືກສະຖາປະນາຢູ່ນີ້ໂດຍໃຜ? ພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ (svayambhū) ຜູ້ມີພຣະພອນ ມາປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍພຣະອົງເອງໄດ້ແນວໃດ? ໂອ້ ພຣະອົງ, ນີ້ເປັນຄວາມອັດສະຈັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ຂ້ອຍ—ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຟັງໃນບັດນີ້.

Verse 19

ईश्वर उवाच । वस्त्रापथस्य क्षेत्रस्य प्रभावं प्रथमं शृणु । पश्चाद्भवस्य माहात्म्यं शृणु त्वं च वरानने

ອີສະວະຣະ (Īśvara) ກ່າວວ່າ: «ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງຟັງພະລັງແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກະເສດຕຣະ ວັດສະຕຣາພະຖະ (Vastrāpatha). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຈົ່ງຟັງມາຫາດມະຍະ (māhātmya) ຂອງ ພະພະວະ (Bhava—ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ»

Verse 20

कान्यकुब्जे महाक्षेत्रे राजा भोजेति विश्रुतः । पुरा पुण्ययुगे धर्म्यः प्रजा धर्मेण शासति

ໃນດິນແດນສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ການຍະກຸບຊະ (Kānyakubja) ມີກະສັດຜູ້ໂດ່ງດັງນາມວ່າ ໂພຊະ (Bhoja). ໃນການກ່ອນ ໃນຍຸກອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ທຳມະທຳ ປົກຄອງປະຊາຊົນດ້ວຍ ທັມມະ (dharma).

Verse 21

विशालाक्षो दीर्घबाहुर्विद्वान्वाग्ग्मी प्रियंवदः । सर्वलक्षणसंपूर्णो बह्वाश्चर्यविलोककः

ພຣະອົງມີດວງຕາໃຫຍ່ ແຂນຍາວ ເປັນຜູ້ຮູ້ຫຼາຍ ວາຈາຄົມ ເວົ້າຈາຫວານ; ຄົບຖ້ວນດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນ ແລະຊ່າງສັງເກດອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ।

Verse 22

वनात्कदाचिदभ्येत्य वनपालोब्रवीदिदम् । आश्चर्यं भ्रमता देव वने दृष्टं मयाधुना

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອກັບຈາກປ່າ ຜູ້ເຝົ້າປ່າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະອົງພະເດີນຢູ່ໃນປ່າ ພຶ່ງເຫັນອັດສະຈັນໜຶ່ງ”।

Verse 23

गिरौ विषमभूभागे वहुवृक्षसमाकुले । मृगयूथगता नारी मया दृष्टा मृगानना

ໃນພູເຂົາ ບ່ອນພື້ນດິນຂຸບຂະຫຍຸງ ແລະມີຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຫນາແໜ້ນ ຂ້າພະອົງເຫັນນາງຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ກັບຝູງກວາງ—ໃບໜ້າຄ້າຍກວາງເພດຍິງ।

Verse 24

मृगवत्प्लवते बाला सदा तत्रैव दृश्यते । इति श्रुत्वा वचो राजा तुष्टस्तस्मै धनं ददौ

“ນາງນ້ອຍນັ້ນໂດດພຸ້ນເຫມືອນກວາງ ແລະມັກຈະເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນເສມອ” ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ກໍພໍໃຈ ແລະປະທານຊັບເປັນລາງວັນໃຫ້ເຂົາ।

Verse 25

चतुरं तुरगं दिव्यं वाससी स्वर्णभूषणम् । इदानीमेव यास्यामि सेनाध्यक्ष त्वया सह

“ນໍາມ້າອັນດີ ໄວ ແລະປານດັ່ງທິບມາ, ພ້ອມຜ້ານຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບຄໍາ. ບັດນີ້ເຮົາຈະໄປທັນທີ—ທ່ານແມ່ທັບ—ໄປກັບທ່ານ”।

Verse 26

अश्वानां दशसाहस्रं वागुराणां त्वनेकधा । पत्तयो यांतु सर्वत्र वेष्टयंतु गिरिंवरम्

ໃຫ້ທະຫານມ້າໜຶ່ງໝື່ນ ພ້ອມດ້ວຍຕາຂ່າຍຫຼາຍຊະນິດ ອອກໄປທົ່ວທິດ; ໃຫ້ທະຫານຍ່າງລ້ອມພູອັນປະເສີດ.

Verse 27

न हंतव्यो मृगः कश्चिद्रक्षणीया हि सा मृगी । स्त्रीवेषधारिणी नारी मृगी भवति भूतले

ຢ່າຂ້າກວາງໃດໆເລີຍ; ກວາງແມ່ນັ້ນຄວນຖືກປົກປ້ອງແທ້. ນາງຜູ້ນຸ່ງຮູບແບບສະຕຣີ ກາຍເປັນກວາງແມ່ໃນໂລກນີ້.

Verse 28

क्व यास्यति वराकी सा मद्बलैः परिपीडिता । शस्त्रास्त्रवर्जितं सैन्यं वनपालपदानुगम्

ນາງຜູ້ນ່າສົງສານນັ້ນ ຈະໄປໃສໄດ້ ເມື່ອຖືກກຳລັງຂອງຂ້ອຍບີບຄັ້ນ? ກອງນີ້ບໍ່ມີອາວຸດແລະອາວຸດຍິງ ແລະເຄື່ອນໄຫວຕາມຄຳນຳຂອງຜູ້ພິທັກປ່າ.

Verse 29

अहोरात्रेण संप्राप्तं बहुव्याधजनाग्रतः । अश्वाधिरूढो बलवान्भोजराजो ययौ स्वयम्

ພາຍໃນມື້ໜຶ່ງແລະຄືນໜຶ່ງ ມີນາຍພານຫຼາຍຄົນຢູ່ທາງໜ້າ; ກະສັດໂພຊາຜູ້ມີພະລັງ ຂີ່ມ້າອອກໄປດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 30

निःशब्दपदसञ्चारः संज्ञासंकेतभाषकः । गिरिं संवेष्टयामास वागुराभिः स्वयं नृपः

ພຣະຣາຊາເອງ ເດີນຢ່າງໄຮ້ສຽງ ແລະເວົ້າກັນດ້ວຍສັນຍາແລະເຄື່ອງໝາຍເທົ່ານັ້ນ; ພຣະອົງໄດ້ລ້ອມພູດ້ວຍຕາຂ່າຍດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 31

वनपालेन सहितो मृगयूथं ददर्श सः । सा मृगी मृगमध्यस्था नारीदेहा मुखे मृगी । मृगवच्चेष्टते बाला धावते च मृगैः सह

ພ້ອມກັບຜູ້ເຝົ້າປ່າ ພະອົງໄດ້ເຫັນຝູງກວາງ. ກາງຝູງມີແມ່ກວາງຜູ້ໜຶ່ງ—ກາຍເປັນມະນຸດ ແຕ່ໃບໜ້າເປັນກວາງ. ນາງນ້ອຍນັ້ນເຄື່ອນໄຫວດັ່ງກວາງ ແລະວິ່ງໄປກັບຝູງກວາງ.

Verse 32

अश्वगंधान्समाघ्राय सन्त्रस्ता मृगयूथपाः । क्षुब्धा भ्रान्ताः क्षणे तस्मिन्सर्वे यांति दिशो दश

ເມື່ອໄດ້ກິ່ນມ້າ ພວກຫົວໜ້າຝູງກວາງກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ. ວຸ້ນວາຍ ແລະຫຼົງທາງ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທຸກຕົວກໍຫນີໄປສິບທິດ.

Verse 33

मृगवक्त्रा तु या नारी मृगैः कतिपयैः सह । प्लवमाना निपतिता वागुरायां विचेतना

ແຕ່ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າກວາງ ພ້ອມກັບກວາງບາງຕົວ ໄດ້ໂດດພຸ້ນແລ້ວຕົກລົງໃນຕາຂ່າຍ ແລະສະຕິດັບໄປ.

Verse 34

बलाध्यक्षेण विधृता मृगैः सह शनैर्नृपः । ददर्श महदाश्चर्यं भोजराजो जनैर्वृतः

ໂດຍຖືກຜູ້ບັງຄັບກອງທັບຈັບຢຶດໄວ້ ແລະກວາງທັງຫຼາຍກໍຖືກຄວບຄຸມ, ພະຣາຊາ—ໂພຊະຣາຊາ ຜູ້ມີປະຊາຊົນຫ້ອມລ້ອມ—ຄ່ອຍໆໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່.

Verse 35

ततः कोलाहलो जातः परमानंदिनिस्वनः । मृगैः सह समानिन्ये कान्यकुब्जं मृगीं नृपः

ແລ້ວກໍເກີດສຽງໂຮຮ້ອງອື້ອອງດັງຂຶ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຍິນດີ. ພະຣາຊາໄດ້ນຳ “ແມ່ກວາງ” ນັ້ນ ພ້ອມກັບກວາງທັງຫຼາຍ ໄປຍັງການຍະກຸບຊະ.

Verse 36

दिव्यवस्त्रसमाच्छन्ना दिव्याभरणभूषिता । नरयानस्थिता नारी प्रविवेश मृगैर्वृता

ນາງນັ້ນນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ; ນັ່ງຢູ່ໃນພາຫະນະຂອງມະນຸດ ແລ້ວເຂົ້າໄປ ໂດຍມີຝູງກວາງລ້ອມຮອບ।

Verse 37

वादित्रैर्ब्रह्मघोषैश्च नीयते नृपमंदिरम् । जनैर्जानपदैर्मार्गे दृश्यते नृपमन्दिरे

ດ້ວຍສຽງດົນຕີ ແລະສຽງສັນລະເສີນພຣະເວດ, ນາງຖືກນໍາໄປສູ່ພຣະຮາຊວັງ. ຕາມທາງ ຊາວເມືອງໄດ້ເຫັນນາງ, ແລະໃນພຣະຮາຊນິເວດກໍເຫັນເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 38

नीयमाना नागरैश्च महदाश्चर्यभाषकैः । पुण्ये मुहूर्त्ते संप्राप्ते सा मृगी नृपमन्दिरम्

ນາງຖືກນໍາໄປໂດຍຊາວເມືອງຜູ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມພິສົດຢ່າງໃຫຍ່. ເມື່ອເວລາມົງຄຸນມາຮອດ, ນາງກວາງນັ້ນຖືກນໍາເຂົ້າສູ່ພຣະຮາຊວັງ।

Verse 39

प्रतीहारेण राजेन्द्र वचसा वारितो जनः । गतः सेनापतिः सैन्यं गृहीत्वा स्वनिकेतनम्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຝູງຊົນຖືກຫ້າມໄວ້ໂດຍຄໍາສັ່ງຂອງພະນັກງານປະຕູ. ນາຍທະຫານໄດ້ຮວບຮວມກອງທັບ ແລ້ວໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ।

Verse 40

राजापि स्वगृहं प्राप्य स्नात्वा संपूज्य देवताः । तां मृगीं स्नापयामास दिव्यगन्धानुलेपनाम्

ພຣະຣາຊາກັບເຖິງພຣະນິເວດຂອງພຣະອົງ ແລ້ວອາບນໍ້າ ແລະບູຊາເທວະດາຕາມພິທີ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງໃຫ້ອາບນໍ້າແກ່ນາງກວາງນັ້ນ ແລະທາດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ।

Verse 41

कुङ्कुमेन विलिप्तांगीं दिव्यवस्त्रावगुंठिताम् । यथोचितं यथास्थानं दिव्याभरणभूषिताम्

ອະວະກາຍຂອງນາງຖືກທາດ້ວຍກຸງກຸມະ (ຜົງຫອມສີແດງ) ແລະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຜ້າທິບ; ຢ່າງເໝາະສົມຕາມທີ່ຄວນ ນາງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສະຫວັນຢູ່ທຸກສ່ວນ.

Verse 42

एकांते निर्जने राजा बभाषे चारुलोचनाम् । का त्वं कस्य सुता केन कारणेन मृगैः सह

ໃນບ່ອນສະຫງົບແລະໂດດດ່ຽວ ພະຣາຊາໄດ້ກ່າວກັບນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເປັນລູກສາວຂອງໃຜ? ແລະເພາະເຫດໃດຈຶ່ງຢູ່ນີ້ກັບຝູງກວາງ?”

Verse 43

स्त्रीणां शरीरं ते कस्मान्मृगीणां वदनं कुतः । इति सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे

“ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມີຮ່າງກາຍເປັນຍິງ ແຕ່ໃບໜ້າກັບເປັນກວາງເພດແມ່? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງທັງໝົດ—ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 44

एवं सा प्रोच्यमानापि न बभाषे कथंचन । मूकवन्न विजानाति न च भुंक्ते सुलोचना

ແມ່ນແຕ່ຖືກຖາມຢ່າງນັ້ນ ນາງກໍບໍ່ເວົ້າຫຍັງເລີຍ; ດັ່ງຄົນໃບ້ ນາງເຫັນຄືບໍ່ຮູ້ສຶກຕົວ ແລະນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມກໍບໍ່ກິນອາຫານເລີຍ.

Verse 45

न भुंक्ते पृथिवीपालो न राज्यं बहु मन्यते । न दारैर्विद्यते कार्यं नाश्वैर्न च गजै रथैः

ພະຣາຊາຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນບໍ່ກິນອາຫານ ແລະບໍ່ເຫັນຄ່າໃນອານາຈັກຂອງຕົນອີກ. ພຣະອົງບໍ່ເຫັນວ່າມີກິດຈະການໃດໃນພຣະມະເຫສີ ຫຼືໃນມ້າ, ຊ້າງ, ແລະລົດສົງຄາມ.

Verse 46

तदेव राज्यं ते दारास्ते गजास्तद्धनं बहु । प्रमदामदसंरक्तं यत्र संक्रीडते मनः

ສໍາລັບລາວ ນັ້ນແຕ່ອັນດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນ ‘ອານາຈັກ’—ແຕ່ອັນດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນ ‘ພັນລະຍາ’—ແຕ່ອັນດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນ ‘ຊ້າງ’ ແລະ ‘ຊັບສົມບັດຫຼາຍ’—ທີ່ໃດຈິດໃຈທີ່ເມົາມົນດ້ວຍກາມະຣາຄະຕໍ່ນາງ ຈຶ່ງຫຼິ້ນແລະສະໜຸກສະໜານ।

Verse 47

आहूयाह प्रतीहारं तया संमोहितो नृपः । पुरोधसं गुरुं विप्रानाचार्याञ्छीघ्रमानय

ກະສັດຜູ້ຖືກນາງເຮັດໃຫ້ຫຼົງມົນ ແລະຫວັ່ນໄຫວ ໄດ້ເອີ້ນປະຕີຫານ (ພະນັກງານປະຕູ) ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງນໍາປຸໂຣຫິດ, ຄູອາຈານ, ແລະພຣາຫມະນະອາຈານມາໃຫ້ໄວ!”

Verse 48

दैवज्ञानथ मन्त्रज्ञान्भिषजस्तांत्रिकांस्तथा । इति सन्नोदितो राज्ञा प्रतीहारो ययौ स्वयम्

ເມື່ອຖືກກະສັດກະຕຸ້ນສັ່ງເຊັ່ນນັ້ນ ປະຕີຫານກໍອອກໄປເອງ ເພື່ອເຊີນຜູ້ຮູ້ນິມິດເທວະ, ຜູ້ຊໍານານມັນຕຣະວິຊາ, ແພດຜູ້ຮັກສາ, ແລະຜູ້ຮູ້ພິທີຕັນຕຣະດ້ວຍ.

Verse 49

आजगाम स वेगेन समानीय द्विजोत्तमान् । राज्ञे विज्ञापयामास देव विप्राः समागताः

ລາວກັບມາດ້ວຍຄວາມໄວ ພ້ອມນໍາພາດວິຊະອຸດຕະມະ (ຜູ້ປະເສີດໃນພວກສອງເກີດ) ມາ ແລ້ວກໍທູນຕໍ່ກະສັດວ່າ: “ຂ້າແຕ່ເທວະ, ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍມາຮອດແລ້ວ.”

Verse 50

प्रवेशय गुरुं द्वाःस्थं संप्राप्तान्मद्धिते रतान् । इति सन्नोदितो राज्ञा तथा चक्रे स बुद्धिमान्

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງໃຫ້ເຂົາເຂົ້າມາ, ຜູ້ເຝົ້າປະຕູ—ຜູ້ທີ່ມາດ້ວຍໃຈຫ່ວງໃຍປະໂຫຍດຂອງເຮົາ.” ເມື່ອຖືກສັ່ງເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ປັນຍານັ້ນກໍເຮັດຕາມທຸກປະການ.

Verse 51

अभ्युत्थाय नृपः पूर्वं नमस्कृत्य प्रपूज्य च । आसनेषूपविष्टांस्तान्बभाषे कार्यतत्परः

ພຣະຣາຊາລຸກຂຶ້ນກ່ອນ ແລ້ວນົບນ້ອມກົດກະບົດ ແລະບູຊາຢ່າງຄວນ; ເມື່ອພວກເຂົານັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ກິດທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ।

Verse 52

इदमाश्चर्यमेवैकं कथं शक्यं निवेदितुम् । जानीत हि स्वयं सर्वे लोकतः शास्त्रतोऽपि वा

“ນີ້ແມ່ນອັດສະຈັນຢ່າງດຽວແທ້—ຈະບອກໃຫ້ຖືກຕ້ອງໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຍ່ອມຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງ ຈະເປັນຕາມຄໍາເລົ່າໃນໂລກ ຫຼືຕາມຄຳພີກໍຕາມ”।

Verse 53

कथमेषा समुत्पन्ना कस्येदं कर्मणः फलम् । अस्यां केन प्रकारेण वचनं मानुषं भवेत्

“ນາງເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ນີ້ແມ່ນຜົນແຫ່ງກຳຂອງໃຜ? ແລະດ້ວຍວິທີໃດ ຄໍາເວົ້າຂອງມະນຸດຈຶ່ງຈະປາກົດຢູ່ໃນນາງໄດ້?”

Verse 54

स्वयं मनुष्यवदना कथमेषा भविष्यति । सावधानैर्द्विजैर्भूयः सर्वं संचिन्त्य चोच्यताम्

“ນາງຈະເປັນຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງມະນຸດໄດ້ແນວໃດ ໂດຍຕົນເອງ? ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຮອບຄອບ ຄິດພິຈາລະນາທຸກຢ່າງອີກຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວປະກາດເຖິງມັນ.”

Verse 55

विप्रा ऊचुः । देव सारस्वतो नाम कुरुक्षेत्रे द्विजोत्तमः । ऊर्द्ध्वरेताः सरस्वत्यां तपस्तेपे जितेन्द्रियः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທີ່ກຸຣຸເຂດຕຣະ ມີພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນາມ ເທວະ ສາຣັສວະຕະ. ທ່ານເປັນຜູ້ຮັກສາພຣະຫມະຈັນທຣະ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະຢູ່ທີ່ແມ່ນ້ຳສາຣັສວະຕີ.”

Verse 56

कथयिष्यति सर्वं ते तेनादिष्टा मृगी स्वयम् । इति श्रुत्वा वचो राजा ययौ सारस्वतं द्विजम्

«ລາວຈະເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ທ່ານ; ນາງກວາງນັ້ນເອງກໍໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຈາກລາວ» ເມື່ອກະສັດໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ກໍໄປຫາພຣາຫມັນ ສາຣັສວະຕະ।

Verse 57

सरस्वतीजले स्नातं प्रभासे ध्यानतत्परम् । दृष्ट्वा प्रदक्षिणीकृत्य साष्टांगं तं प्रणम्य च । उपविष्टो नृपो भूमौ प्रांजलिः सञ्जितेन्द्रियः

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ້ນ—ຜູ້ອາບນ້ໍາໃນນ້ໍາສາຣັສວະຕີ ທີ່ປຣະພາສ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນສະມາທິ—ກະສັດໄດ້ເດີນວຽນຮອບ, ກໍ້ມກາບດ້ວຍການກົ້ມລົງອົງຄ໌ແປດ, ແລ້ວນັ່ງລົງບນດິນ ພ້ອມພະນົມມື ຄວບຄຸມອິນຊີໃຫ້ສົງບົບ।

Verse 58

मनुष्यपदसंचारं श्रुत्वा ज्ञात्वा च कारणम् । सारस्वतो बभाषेऽथ तं नृपं भक्तितत्परम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຝີຕີນຂອງມະນຸດ ແລະຮູ້ເຫດປັດໃຈຂອງມັນແລ້ວ ສາຣັສວະຕະຈຶ່ງກ່າວກັບກະສັດນັ້ນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 59

सारस्वत उवाच । भोजराज शुभं तेस्तु ज्ञातं तत्कारणं मया । मृगानना त्वया नारी समानीता वनात्किल

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະໂພຊະຣາຊາ ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ. ເຫດນີ້ຂ້າໄດ້ຮູ້ແລ້ວ. ແທ້ຈິງ ທ່ານໄດ້ນໍາສະຕຣີຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງກວາງ ມາຈາກປ່າ»។

Verse 60

महदाश्चर्यमेवैतत्तव चेतसि वर्त्तते । आदिष्टा तु मया बाला सर्वं ते कथयिष्यति

«ເລື່ອງນີ້ເປັນຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງໃຫຍ່ໃນໃຈຂອງທ່ານ. ແຕ່ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນ ຂ້າໄດ້ສັ່ງສອນໄວ້ແລ້ວ—ນາງຈະເລົ່າທຸກຢ່າງໃຫ້ທ່ານ»។

Verse 61

जानाम्यहं महाराज चरित्रं जन्म यादृशम् । आश्चर्यं संभवेल्लोके कथ्यमानं तया स्वयम्

ໂອ ມະຫາກະສັດ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ເລື່ອງລາວ—ການເກີດຂອງນາງເປັນແນວໃດ. ເມື່ອນາງເລົ່າເອງ ຈະເປັນຄວາມອັດສະຈັນແກ່ໂລກແທ້ໆ.

Verse 62

इत्यादिश्य गतो वेगाद्रथेनादित्यवर्चसा । अहोरात्रद्वयेनैव संप्राप्तो नृप मन्दिरम्

ເມື່ອໄດ້ຊີ້ນຳດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍອອກເດີນທາງຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍລົດສົດໃສດັ່ງພະອາທິດ; ໃນເວລາພຽງສອງມື້ສອງຄືນ ກໍຮອດພະຮາຊວັງ.

Verse 63

प्रविश्य च मृगीं दृष्ट्वा यत्रास्ते मृगलोचना । तया सारस्वतो ज्ञातो धर्मज्ञः सर्वविद्द्विजः

ເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ ແລ້ວເຫັນນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກວາງ ຢູ່ບ່ອນທີ່ນາງພັກອາໄສ; ນາງກໍຮູ້ຈັກສາຣັສວະຕະ ວ່າເປັນພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະຮູ້ທຸກສິ່ງ.

Verse 64

मृग्युवाच । एष सर्वं हि जानाति कारणं यच्च यादृशम् । वर्त्तमानं भविष्यं च भूतं यद्भुवनत्रये

ນາງຜູ້ເປັນກວາງເວົ້າວ່າ: “ທ່ານນີ້ຮູ້ທຸກສິ່ງແທ້—ທັງເຫດ ແລະສະພາບຂອງມັນ; ທັງປັດຈຸບັນ, ອະນາຄົດ, ແລະອະດີດ ໃນສາມໂລກ.”

Verse 65

एतेन मरणं ज्ञातं मदीयं पूर्वजन्मनि । वस्त्रापथे महाक्षेत्रे तपस्तप्तं भवालये

“ໂດຍທ່ານນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ເຖິງຄວາມຕາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນຊາດກ່ອນ—ເມື່ອໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢາ ຢູ່ວັສຕຣາປະຖະ ມະຫາເຂດສັກສິດ ໃນພະສຳນັກຂອງພະພະວະ (ພຣະສິວະ).”

Verse 66

विधूय कलुषं सर्वं ज्ञानमुत्पाद्य यत्नतः । जरामरणनिर्मुक्तः प्रत्यक्षं दृष्टवान्भवम्

ເມື່ອສັດທາບຸກຄົນສັດສະຫຼັດຄວາມເປື້ອນປົ່ນທັງປວງ ແລະພາກພຽນກໍ່ເກີດປັນຍາແທ້ ກໍພົ້ນຈາກແກ່ແລະຕາຍ ແລະໄດ້ເຫັນພະພະວະ (ພະສິວະ) ໂດຍຕົງ।

Verse 67

अस्य तुष्टो भवो देवो ज्ञातं तीर्थस्य कारणम् । आदिष्टया मया वाच्यं भवेज्जन्मनि कारणम्

ພະພະວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພໍພະໄທໃນເຂົາ ແລະໄດ້ເຜີຍແຈ້ງເຫດແຫ່ງຕີຣະຖະນີ້। ແລະຕາມຄໍາສັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຮັບ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງເຫດແຫ່ງການເກີດນີ້।

Verse 68

इति चिन्तापरा यावत्तावद्विप्रः समागतः । तस्मै प्रणामपरमा मूर्च्छिता निपपात सा

ໃນຂະນະທີ່ນາງຍັງຈົ່ມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນ ພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງກໍມາຮອດ। ນາງພະຍາຍາມກ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ ແຕ່ນາງກໍຫມົດສະຕິ ແລະລົ້ມລົງສູ່ພື້ນ।

Verse 69

अथ सारस्वतो ज्ञानाज्ज्ञातवान्कारणं च तत् । आनयन्तु द्विजा वेगात्कलशं तोयसंभृतम्

ແລ້ວພຣາຫມັນນັ້ນ ໂດຍປັນຍາອັນເກີດແຕ່ພະສາຣັສວະຕີ ກໍຮູ້ເຫດການນັ້ນແຈ້ງຊັດ। ທ່ານກ່າວວ່າ “ໂອ ພວກທະວິຊະ, ຈົ່ງນໍາກະລະສະທີ່ເຕັມນໍ້າມາໄວໆ!”

Verse 70

सवौंषधीः पल्लवांश्च दूर्वाः पुष्पाणि चाक्षतान् । धूपं च चंदनं चैव गोमयं मधुसर्पिषी

“ຈົ່ງນໍາຢາສົມຸນໄພທັງປວງ, ຍອດອ່ອນສົດ, ຫຍ້າດູຣະວາ, ດອກໄມ້ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ມາ; ພ້ອມທັງທູບ ແລະຈັນທະນະ, ຂີ້ງົວ, ນໍ້າເຜິ້ງ ແລະນໍ້າມັນເນີຍ (ghee).”

Verse 71

इत्यादिष्टैर्द्विजैर्वेगात्समानीतं नृपाज्ञया । उपलिप्य च भूभागं स्वस्तिकं संनिवेश्य च

ດັ່ງນັ້ນ ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງ ແລະຮີບນໍາຂອງທັງປວງມາຕາມພຣະບັນຊາກະສັດ. ພວກເຂົາປູນປະລົມພື້ນດິນ ແລະຈັດວາງເຄື່ອງໝາຍ “ສະວັສຕິກະ” ໄວ້ເທິງນັ້ນ.

Verse 72

तत्राग्निकार्यं कृत्वाऽथ वेदान्कुंभे निधाय सः । इन्द्रं तस्मिंश्च विन्यस्य दिक्पालांश्च यथाक्रमम् । हुत्वाग्निं स चरुं कृत्वा ग्रहपूजामकारयत्

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີງານໄຟ (ອັກນິກາຣະຍະ) ແລ້ວນໍາພຣະເວດາທັງຫມົດໃສ່ໄວ້ໃນກຸ່ມພະ (ຄຸມພະ). ຈາກນັ້ນຈຶ່ງສະຖາປະນາພຣະອິນທຣະໃນນັ້ນ ແລະຈັດວາງທະວະດາຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລະ) ຕາມລໍາດັບ. ເມື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟ ແລະຈັດເຮັດຄາຣຸ (caru) ແລ້ວ ລາວໃຫ້ປະກອບພິທີບູຊາດາວນົບ (ກຣະຫະ) ດ້ວຍ.

Verse 73

तोयं सुवर्णपात्रस्थं कृत्वा कुंभान्स्वयं गुरुः । अभिषेकं ततश्चक्रे मुहूर्ते सार्वकामिके

ອາຈານໄດ້ນໍານ້ໍາໃສ່ພາຊະນະຄໍາ ແລະຈັດຕຽມຄຸມພະທັງຫມົດດ້ວຍຕົນເອງ. ຈາກນັ້ນລາວໄດ້ປະກອບອະພິເສກ (abhiṣeka) ໃນມູຮູດອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະສໍາເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 74

अभिषिक्ता तु सा तेन पूता स्नानार्थवारिणा । जाता सचेतना बाला सर्वं पश्यति चक्षुषा

ເມື່ອນາງຖືກອາຈານປະພອຍດ້ວຍນ້ໍາອັນບໍລິສຸດສໍາລັບການອາບນ້ໍາ, ນາງກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຟື້ນສະຕິຂຶ້ນ. ເດັກຍິງນັ້ນສາມາດເຫັນທຸກສິ່ງດ້ວຍດວງຕາຢ່າງແຈ້ງຊັດ.

Verse 75

शृणोति सर्वं जानाति चरित्रं पूर्वजन्मनः । बदरीफलमात्रं तु पुरोडाशं ददौ गुरुः

ນາງຟັງໄດ້ທຸກຢ່າງ ແລະເຂົ້າໃຈເລື່ອງລາວແຫ່ງຊາດກ່ອນ. ຈາກນັ້ນອາຈານໄດ້ມອບພູໂຣດາຊະ (puroḍāśa) ໃຫ້ນາງ ເທົ່າກັບຂະໜາດໝາກບະດາຣີໜຶ່ງໝາກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 76

तयोपभुक्तं यत्नेन ततश्चक्रे स मार्ज्जनम् । मानुषे वचने कर्णे ददौ ज्ञानं गुरुस्ततः

ເມື່ອນາງໄດ້ຮັບປະທານຢ່າງລະມັດລະວັງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີຊໍາລະຊໍາລອງໃຫ້ບໍລິສຸດ। ຕໍ່ມາ ຄູບາອາຈານໄດ້ປະທານປັນຍາ ໂດຍເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຂອງມະນຸດເຂົ້າໃນຫູນາງ।

Verse 77

गुरवे दक्षिणां दत्त्वा ततः सा च मृगानना । भोजराजाय सर्व च चरित्रं पूर्वजन्मनः

ນາງໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາຄູ) ແດ່ຄູບາອາຈານແລ້ວ; ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງກວາງ (ອ່ອນໂຍນ) ຈຶ່ງເລົ່າໃຫ້ພຣະຣາຊາໂພຊະຟັງ ຖຶງເລື່ອງລາວທັງໝົດແຫ່ງຊາດກ່ອນຂອງນາງ।

Verse 78

वक्तुं प्रचक्रमे बाल्याद्यद्वृत्तं पूर्वजन्मनि । नमस्कृत्य गुरुं पूर्वं ब्राह्मणान्क्षत्रियांस्तथा

ຕໍ່ມາ ທ່ານເລີ່ມເລົ່າເຫດການໃນຊາດກ່ອນ ນັບແຕ່ວັຍເດັກ. ກ່ອນອື່ນ ທ່ານໄດ້ນົບນ້ອມຄູບາອາຈານ ແລະກໍນົບນ້ອມບຣາຫມັນ ແລະກະສັດຕຣິຍະເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 79

मृग्युवाच । न विषादस्त्वया कार्यो राजञ्च्छ्रुत्वा मयोदितम् । इतस्त्वं सप्तमे स्थाने कलिंगाधिपतेः सुतः

ມຶກຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຢ່າໄດ້ໂສກເສົ້າເລີຍ ຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ. ຈາກນີ້ໄປ ໃນການເກີດຄັ້ງທີເຈັດ ເຈົ້າຈະເກີດເປັນລູກຊາຍຂອງຜູ້ປົກຄອງກະລິງຄາ».

Verse 80

मृते पितरि बालस्त्वं स्वभिषिक्तः स्वमंत्रिभिः । अहं हि वंगराजस्य संजाता दुहिता किल

«ເມື່ອພໍ່ຂອງເຈົ້າສິ້ນຊີວິດ ເຈົ້າຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ ແຕ່ບັນດາມົນຕຣີຂອງເຈົ້າໄດ້ອະພິເສກເຈົ້າເປັນກະສັດ. ແລະຂ້າເອງ ແທ້ຈິງແລ້ວ ເກີດເປັນທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງວັງຄາ».

Verse 81

परिणीता त्वया देव पित्रा दत्ता स्वयं नृप । त्वयाऽहं पट्टमहिषी कृता योषिद्वरा यतः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂອ ກະສັດ—ບິດາຂອງຂ້າເຈົ້າໄດ້ມອບຂ້າເຈົ້າໃຫ້ພຣະອົງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະພຣະອົງໄດ້ອະພິເສກກັບຂ້າເຈົ້າ. ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງຂ້າເຈົ້າເປັນມະເຫສີມົງກຸດ ເປັນຍິງຜູ້ປະເສີດສຸດ.

Verse 82

युवा जातः क्रमेणैव हिंस्रः क्रूरो बभूव ह । न वेदशास्त्रकुशलो दयाधर्मविवर्जितः

ເມື່ອເຂົາເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຕາມລຳດັບ ເຂົາກໍເປັນຄົນຮຸນແຮງ ແລະໂຫດຮ້າຍ. ເຂົາບໍ່ຊຳນານໃນພຣະເວດ ແລະຄຳພີສາດສະຕຣາ ແຖມຍັງຂາດເມດຕາ ແລະທຳມະ.

Verse 83

लुब्धो मानी महाक्रोधी सत्याचार बहिष्कृतः । न देवं न गुरुं विप्रान्नो जानाति दुराशयः

ເຂົາໂລບ ຖືຕົນ ແລະໂກດແຄ້ນຢ່າງໃຫຍ່ ຈົນຖືກຂັບອອກຈາກຄວາມປະພຶດສັດຈິງ. ດ້ວຍໃຈຊົ່ວ ເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເທວະ ບໍ່ນັບຖືຄູອາຈານ ແລະບໍ່ຍອມຮັບຮູ້ພຣາຫມະນະລະສີ.

Verse 84

विरक्ता हि प्रजास्तस्य ब्राह्मणोच्छेदकारकः । समासन्नैर्नृपैस्तस्य देशः सर्वो विलुंपितः । सैन्यं सर्वं समादाय युद्धायोपजगाम सः

ປະຊາຊົນຂອງເຂົາເບື່ອໜ່າຍແລະຫັນໜີ ເພາະເຂົາເປັນຜູ້ທຳລາຍພຣາຫມະນະ. ກະສັດເພື່ອນບ້ານໄດ້ປຸ້ນປົ້ນດິນແດນຂອງເຂົາທັງໝົດ. ແລ້ວເຂົາຮວບຮວມກອງທັບທັງປວງ ແລະຍົກໄປສູ່ສົງຄາມ.

Verse 85

सहैवाहं गता देव युद्धं जातं नृपैः सह । हारितं सैनिकैस्तस्य गता नष्टा दिशो दश

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າເຈົ້າກໍໄດ້ໄປກັບເຂົາດ້ວຍ. ສົງຄາມເກີດຂຶ້ນກັບກະສັດເຫຼົ່ານັ້ນ. ກອງທັບຂອງເຂົາຖືກຕີແຕກ ແລະຂ້າເຈົ້າກໍໜີຫຼົບ—ຫຼົງທາງໄປທົ່ວສິບທິດ.

Verse 86

त्यक्त्वा धर्मं निजं राजा पलायनपरोऽभवत् । गच्छमानस्तु नृपतिः शत्रुभिः परिपीडितः

ລະທິ້ງທຳມະຂອງຕົນ ພະຣາຊາກໍ່ມຸ່ງແຕ່ຈະຫນີ. ໃນຂະນະທີ່ເສດັດໄປ ນະຣະປະຕິຖືກສັດຕູລ້ອມບີບ ແລະທຳທຸກ.

Verse 87

तवास्मिवादी दुष्टात्मा हतो लोकविरोधकः । देहं तस्य गृहीत्वाग्नौ प्रविष्टाहं नृपोत्तम

ວິນຍານຊົ່ວນັ້ນ ຜູ້ຮ້ອງວ່າ “ຂ້າເປັນຂອງທ່ານ” ຢູ່ເສມອ ຖືກຂ້າ ເພາະເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານປະຊາ. ຂ້າໄດ້ອຸ້ມຮ່າງຂອງເຂົາ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ໄຟ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ.

Verse 88

मृतस्यैवं गतिर्नास्ति नरके स विपच्यते । मृतं कांतं समादाय भार्याग्नौ प्रविशेद्यदि

ສຳລັບຄົນແບບນັ້ນ ຫຼັງຕາຍບໍ່ມີທາງດີ; ເຂົາຖືກເຜົາທຸກທົນໃນນະຣົກ. ແຕ່ຖ້າເມຍອຸ້ມຮ່າງຜົວຜູ້ຮັກທີ່ຕາຍແລ້ວ ແລະເຂົ້າສູ່ໄຟພິທີສົບຂອງເມຍ ກໍມີຊະຕາກຳອື່ນຖືກກ່າວໄວ້.

Verse 89

सा तारयति पापिष्ठं यावदाभूतसंप्लवम् । इह पापक्षयं कृत्वा पश्चात्स्वर्गे महीयते

ນາງຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບຫນັກທີ່ສຸດ ຈົນຮອດມະຫາປະລັຍ. ໃນໂລກນີ້ນາງເຮັດໃຫ້ບາບສິ້ນສຸດ ແລ້ວພາຍຫຼັງນາງຖືກຍົກຍ້ອງໃນສະຫວັນ.

Verse 90

अतस्त्वं ब्राह्मणो जातो देशे मालवके नृप । तस्यैव तत्र भार्याहं संभूता ब्राह्मणी नृप

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ທ່ານເກີດເປັນພຣາຫມັນໃນແດນມາລະວະ. ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ ພະຣາຊາ ຂ້າເກີດເປັນເມຍຂອງລາວ—ເປັນພຣາຫມະນີ.

Verse 91

धनधान्यसमृद्धोऽभूत्तथा जीवधनाधिकः । मृतः पिता मृता माता स च भ्रातृविवर्जितः

ລາວໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງທັນຍາຫານ ແລະຍັງມີ “ຊັບມີຊີວິດ” ຄືຜູ້ພຶ່ງພາ/ຄົນຮັບໃຊ້ຫຼາຍ. ພໍ່ກໍຕາຍ ແມ່ກໍຕາຍ ແລະລາວບໍ່ມີພີ່ນ້ອງຊາຍ.

Verse 92

धनधान्यसमृद्धोऽपि लुब्धो भ्रमति भूतले । अतीव कोपनो विप्रो वेदपाठविवर्जितः

ແມ່ນແຕ່ລາວອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມໂລບ ລາວກໍພາຕົນເອງພະເນຈອນໄປທົ່ວພື້ນດິນ. ພຣາຫມັນນັ້ນໂກດງ່າຍຢ່າງຍິ່ງ ແລະຂາດການສວດຮຽນພຣະເວດ.

Verse 93

स्नानसंध्यादिहीनश्च मायावी याचते जनम् । भक्तिं करोमि परमां स च क्रुध्यति मां प्रति

ລາວຂາດການອາບນ້ຳ ຂາດພິທີສັນທະຍາ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ທັງຍັງເປັນຄົນມີມາຍາ ອອກຂໍທານຈາກຜູ້ຄົນ. ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຖວາຍພັກຕິອັນສູງສຸດແກ່ລາວ ລາວກໍໂກດຕໍ່ຂ້ອຍ.

Verse 94

संतानं तस्य वै नास्ति धनरक्षापरो हि सः । न ददाति न चाश्नाति न जुहोति स रक्षति

ລາວບໍ່ມີລູກຫຼານ ເພາະລາວມຸ່ງແຕ່ການຮັກສາຊັບ. ລາວບໍ່ໃຫ້ທານ ບໍ່ໄດ້ຊື່ນຊົມໃຊ້ສິ່ງທີ່ມີ ບໍ່ບູຊາຖວາຍໄຟ; ມີແຕ່ກັກເກັບແລະປົກປ້ອງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 95

न तर्पणं तिलैर्विप्रो विदधात्यतिलो भतः । कार्त्तिकेऽपि च संप्राप्ते विष्णुपूजाविवर्जितः

ພຣາຫມັນນັ້ນເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບຢ່າງເກີນຂອບ ບໍ່ໄດ້ເຮັດຕັຣປະນະດ້ວຍເມັດງາ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອເດືອນກາຣຕິກະມາຮອດ ລາວກໍຍັງຂາດການບູຊາພຣະວິສນຸ.

Verse 96

दीपं ददाति नो विप्रो मासमेकं निरन्तरम् । न भुंक्ते शाकपत्रं स एकाहारो निरंतरम्

ພຣະພຣາຫມັນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖວາຍປະທີບຕໍ່ເນື່ອງ ແມ່ນແຕ່ເດືອນດຽວກໍບໍ່ຄົບ. ທ່ານບໍ່ກິນໃບຜັກ ແລະຮັກສາວຣະຕະກິນພຽງມື້ດຽວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 97

मासे नभस्ये संप्राप्ते प्राप्ते कृष्णे नृपोत्तम । न करोति गृहे श्राद्धं स्नानतर्पणवर्जितः

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເດືອນນະພັດສະຍະມາຮອດ ແລະຂ້າງແຮມຄ່ຳມາຮອດ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ເຮັດພິທີສຣາດທະໃນເຮືອນ ເນື່ອງຈາກຂາດການອາບນ້ຳ ແລະການຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະ.

Verse 98

न जानाति दिनं पित्र्यं पक्षमेकं निरन्तरम् । अन्यत्र भुंक्ते विप्रोऽसौ क्षयाहेऽपि समागते

ພຣະພຣາຫມັນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກແມ່ນແຕ່ວັນພິຕຣະຍະ ແລະຂ້າງແຮມຕໍ່ເນື່ອງທີ່ກຳນົດໄວ້ແກ່ພິຕຣະ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອວັນກະສະຍາຫະມາຮອດ ທ່ານກໍຍັງໄປກິນຢູ່ບ່ອນອື່ນ ບໍ່ເຄົາລົບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ.

Verse 99

मकरस्थेऽपि संक्रांतौ कृशरान्नं ददाति न । तिलान्सुवर्णं तारं वा वस्त्रं वा फलमेव च । शाकपत्रं स पुष्पं वा न ददाति तथेंधनम्

ແມ່ນແຕ່ໃນວັນສັງກຣານຕິ ເມື່ອພຣະອາທິດເຂົ້າຮາສີມະກະ, ທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ອາຫານກຣິຊະຣາເພື່ອພິທີ. ບໍ່ໃຫ້ງາ, ຄຳ, ເງິນ, ຜ້າ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ໝາກໄມ້; ບໍ່ໃຫ້ໃບຜັກ ຫຼືດອກໄມ້—ແມ່ນແຕ່ໄມ້ຟືນກໍບໍ່ໃຫ້.

Verse 100

गवां गवाह्निकं नैव कथं मुक्तिर्भविष्यति । न याति विष्णुशरणं संप्राप्ते दक्षिणायने

ຖ້າທ່ານບໍ່ເຮັດກິດປະຈຳວັນທີ່ຄວນຕໍ່ຝູງງົວ ການຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອດັກຊິນາຍະນະ—ທາງເດີນຂອງພຣະອາທິດໄປທາງໃຕ້—ມາຮອດ ທ່ານກໍບໍ່ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະວິສະນຸ.

Verse 101

धेनुं ददाति नो विप्रो ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः

ພຣາຫມັນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ທານແມ່ງົວນົມ ໃນຍາມຄຣາສພຣະຈັນ ແລະ ພຣະອາທິດ।

Verse 102

एकापि दत्ता सुपयस्विनी सा सवस्त्रघंटाभरणोपपन्ना । वत्सेन युक्ता हि ददाति दात्रे मुक्तिं कुलस्यास्य करोति वृद्धिम्

ແມ່ນແຕ່ງົວນົມພຽງໜຶ່ງຕົວ ນົມດົກດື່ມ ໃຫ້ທານພ້ອມຜ້າ ກະດິ່ງ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບ ມີລູກງົວຄຽງຄູ່—ທານນັ້ນໃຫ້ມຸກຕິແກ່ຜູ້ໃຫ້ ແລະ ເພີ່ມພູນວົງສາຕະກູນ।

Verse 103

यावंति रोमाणि भवंति तस्यास्तावंति वर्षाणि महीयते सः । ब्रह्मालये सिद्ध गणैर्वृतोऽसौ संतिष्ठते सूर्यसमानतेजाः

ຈຳນວນຂົນທີ່ຢູ່ເທິງງົວນັ້ນມີເທົ່າໃດ ຜູ້ໃຫ້ທານກໍຖືກສັນລະເສີນເທົ່ານັ້ນປີ. ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ສິດທະ ລາວສະຖິດຢູ່ໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ ສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າພຣະອາທິດ।

Verse 104

देवालयं नो विदधाति वापीं कूपं तडागं न करोति कुण्डम् । पुण्यं विवाहं सुजनोपकारं नासौ सतां वा द्विजमंदिरं च

ລາວບໍ່ສ້າງເທວະສະຖານ ບໍ່ຂຸດວາປີ ຫຼື ບໍ່ຂຸດບໍ່ນ້ຳ; ບໍ່ເຮັດສະໜອງ ຫຼື ອ່າງນ້ຳ. ບໍ່ຈັດວິວາຫະອັນເປັນບຸນ ບໍ່ອຸປະການຄົນດີ ແລະ ບໍ່ຕັ້ງທີ່ພັກໃຫ້ຜູ້ມີຄຸນທຳ ຫຼື ເຮືອນໃຫ້ພຣາຫມັນເລີຍ।

Verse 105

धनं सदा भूमिगतं करोति धर्मं न जानाति कुलस्य चासौ । अहं हि तस्यानुगता भवामि कथं हि कांतं परिवं चयामि

ລາວຝັງຊັບສິນໄວ້ໃນດິນເສມອ ແລະ ບໍ່ເຂົ້າໃຈທຳມະທີ່ຄ້ຳຈຸນວົງສາຕະກູນ. ແຕ່ຂ້ອຍຍັງຈົ່ງຮັກພັກດີຕາມລາວ—ຂ້ອຍຈະລະທິ້ງຜົວອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະ ໄປທີ່ອື່ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 106

एवं हि वर्त्तमानः स कालधर्ममुपेयिवान् । धनलोभान्मया देव मरणं परिवर्जितम्

ດຳລົງຊີວິດຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ເຂົ້າສູ່ທຳຂອງກາລະ ຄືຄວາມຕາຍ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບໃນຊັບ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫຼີກລ້ຽງຄວາມຕາຍໃຫ້ລາວ.

Verse 107

पश्यन्त्या गोत्रिभिः सर्वं गृहीतं धनसंचयम् । कालेन महता देव मृताऽहं द्विजमंदिरे

ໃນຂະນະທີ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງຢູ່ ຄັງຊັບທັງໝົດຖືກຍຶດໄປ. ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕາຍໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມັນ.

Verse 108

श्वेतसर्पः समभवद्देशे तस्मिन्नरोत्तम । तत्रैवाहं ब्राह्मणस्य संजाता तनया नृप

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ໃນດິນແດນນັ້ນໄດ້ປາກົດງູຂາວຕົວໜຶ່ງ. ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າເກີດເປັນທິດາຂອງພຣາຫມັນ.

Verse 109

वर्षेष्टमे तु संप्राप्ते परिणीता द्विजन्मना । तस्मिन्नेव गृहे सर्पो मदीये वसते नृप

ເມື່ອອາຍຸຄົບແປດປີ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກແຕ່ງງານໂດຍຜູ້ເປັນດວິຊະ. ໃນເຮືອນນັ້ນເອງ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ງູນັ້ນອາໄສຢູ່—ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ.

Verse 110

भार्या ममेति संदष्टो रात्रौ भर्त्ता महा हिना । मृतोऽपि ब्राह्मणैः सर्पो लगुडैर्विनिपातितः

ໃນຍາມຄືນ ງູໃຫຍ່ກັດຜົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍຄິດວ່າ “ນາງແມ່ນເມຍຂອງຂ້າ”. ແລະແມ່ນແຕ່ງູນັ້ນຕາຍແລ້ວ ພຣາຫມັນກໍຍັງຕີມັນດ້ວຍຄ້ອນໄມ້ໃຫ້ລົ້ມລົງ.

Verse 111

वैधव्यं मम दत्त्वा तु द्विजसर्पौ मृतावुभौ । पित्रा मात्रा महाशोकं कृत्वा मे मुण्डितं शिरः

ເມື່ອໄດ້ປະທານຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍແລ້ວ ທັງພຣາຫມັນ (ຜົວຂ້ອຍ) ແລະງູນັ້ນກໍຕາຍທັງຄູ່. ຕໍ່ມາ ພໍ່ແມ່ຂ້ອຍໂສກເສົ້າຢ່າງໃຫຍ່ ແລະໃຫ້ໂກນຜົມຫົວຂ້ອຍ.

Verse 112

वसाना श्वेतवस्त्रं च विष्णुभक्तिपरायणा । मासोपवासनिरता यानि तीर्थान्यनेकशः

ຂ້ອຍນຸ່ງເສື້ອຜ້າສີຂາວ ແລະອຸທິດໃຈທັງໝົດໃນວິສະນຸພັກຕິ. ຂ້ອຍຕັ້ງໃຈຖືອຸປະວາສະທຸກເດືອນ ແລະໄປຈາລິກບຸນຍາດຕະຣາຫາຕີຣຖະຫຼາຍໆ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 113

सर्पस्तु मकरो जातो गोदावर्यां शिवालये । देवं भीमेश्वरं द्रष्टुं गताऽहं स्वजनैः सह

ແຕ່ງູນັ້ນກັບເກີດໃໝ່ເປັນມະກະຣາ ໃນແມ່ນ້ຳໂຄດາວະຣີ ໃກ້ສະຖານສັກສິດຂອງພຣະສິວະ. ແລະຂ້ອຍໄດ້ໄປກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ເພື່ອເບິ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພີເມສະວະຣະ.

Verse 114

यावत्स्नातुं प्रविष्टाऽहं वृता सर्वजनैर्नृप । मकरेण तदा दृष्टा भार्येयं मम वल्लभा । गृहीता मकरेणाहं नेतुमंतर्जले नृप

ເມື່ອຂ້ອຍເຂົ້າໄປໃນນ້ຳເພື່ອອາບ—ໂອ້ ພຣະຣາຊາ—ໂດຍມີຜູ້ຄົນຫຼາຍລ້ອມຮອບ ມະກະຣານັ້ນເຫັນຂ້ອຍ ແລະຄິດວ່າ “ນາງນີ້ແມ່ນເມຍອັນຮັກຂອງຂ້ອຍ.” ມັນຈຶ່ງຈັບຂ້ອຍ ແລະເລີ່ມລາກຂ້ອຍລົງໄປໃນນ້ຳລຶກ, ໂອ້ ພຣະຣາຊາ.

Verse 115

हाहाकारः समभवज्जनः क्षुब्धः समंततः । कुंताघातेन केनासौ मकरस्तु निपातितः

ສຽງຮ້ອງໂຮຮາດັງຂຶ້ນ ຜູ້ຄົນຕື່ນຕະໜົກວຸ້ນວາຍທົ່ວທຸກທິດ. ແລ້ວມະກະຣານັ້ນຖືກຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຟັນທະລຸດ້ວຍຫອກ ແລະລົ້ມລົງ.

Verse 116

झषवक्त्रः स्थिता चाहं मृता कृष्टा जनैर्बहिः । अग्निं दत्त्वा जले क्षिप्त्वा भस्म लोका गृहान्गताः

ໃບໜ້າຂ້ອຍບິດເບືອນດັ່ງໜ້າປາ ຂ້ອຍນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຕາຍແລ້ວ—ແລະຜູ້ຄົນລາກຂ້ອຍອອກໄປຂ້າງນອກ. ເມື່ອຖວາຍພິທີອັກນິ (ບູຊາໄຟ) ແລະໂຍນຂີ້ເຖົ່າລົງນ້ຳແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກັບເຮືອນໄປ।

Verse 117

स्त्रीवधाल्लुब्ध्वको जातो झषस्तीर्थप्रभावतः । मानुषीं योनिमापन्नस्तस्मिन्नेव महावने

ເນື່ອງຈາກການຂ້າຍິງ ເຂົາເກີດເປັນນາຍພານ; ແຕ່ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣຖະປານັ້ນ ເຂົາໄດ້ກັບມາເກີດເປັນມະນຸດອີກ ໃນປ່າໃຫຍ່ເດີມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 118

अग्नेर्जलाच्च सर्पाच्च गजात्सिंहादवृषादपि । झषाद्विस्फोटकान्मृत्युर्येषां ते नरके गताः

ຜູ້ໃດຕາຍເນື່ອງຈາກໄຟ, ນ້ຳ, ງູ, ຊ້າງ, ສິງ, ງົວຜູ້, ປາ, ຫຼືໂລກຜື່ນຕຸ່ມແຕກ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກ່າວກັນວ່າໄປສູ່ນະລົກ।

Verse 119

आत्महा भ्रूणहा स्त्रीहा ब्रह्मघ्नः कूटसाक्ष्यदः । कन्याविक्रयकर्ता च मिथ्या ब्रतधरस्तु यः

ຜູ້ຂ້າຕົນເອງ, ຜູ້ຂ້າທາຣົກໃນຄັນ, ຜູ້ຂ້າຍິງ, ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ, ຜູ້ໃຫ້ພະຍານເທັດ, ຜູ້ຂາຍສາວພຣົມຈັນ, ແລະຜູ້ສວມເຄື່ອງໝາຍວຣະຕະດ້ວຍການຫລອກລວງ—ຄົນເຊັ່ນນີ້ນັບເປັນຜູ້ບາບຫນັກ।

Verse 120

विक्रीणाति क्रतुं यस्तु मद्यपः स्याद्द्विजस्तु यः । राजद्रोही स्वर्णचौरो ब्रह्मवृत्तिविलोपकः

ຜູ້ໃດຂາຍພິທີຍັດຍະ, ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຈະ) ທີ່ດື່ມເຫຼົ້າ, ຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ກະສັດ, ຂໂຈນຄໍາ, ແລະຜູ້ທໍາລາຍວິຖີຊີວິດທີ່ກໍານົດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນ—ທັງໝົດນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ກໍ່ບາບໃຫຍ່.

Verse 121

गोघ्नस्तु निक्षेपहरो ग्रामसीमाहरस्तु यः । सर्वे ते नरकं यांति या च स्त्री पतिवंचका

ຜູ້ຂ້າງົວ, ຜູ້ລັກຊັບທີ່ຝາກໄວ້, ແລະຜູ້ລັກດິນແດນເຂດບ້ານ—ທັງໝົດນັ້ນໄປສູ່ນະລົກ; ແມ່ຍິງຜູ້ຫລອກລວງຜົວກໍເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 122

झषमृत्युप्रभावेन जाता क्रौंची वने नृप । गोदावरीवने व्याधो भ्रमते मृगमार्गकः

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ເກີດຈາກປາ, ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້ອຍໄດ້ເກີດເປັນນົກກຣົວນຈີເພດຍິງໃນປ່າ. ໃນປ່າໂຄດາວະຣີ ນາຍພານຜູ້ໜຶ່ງເດີນວົນ ຕາມຮອຍທາງກວາງ।

Verse 123

वने क्रौंचः सकामो मां मुदा कामयितुमुद्यतः । दृष्टाहं भ्रमता तेन व्याधेनाकृष्य कार्मुकम्

ໃນປ່າ ນົກກຣົວນຈາເພດຜູ້ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກາມະ ຮີບຮ້ອນຈະຮ່ວມຄູ່ກັບຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ແລ້ວນາຍພານຜູ້ເດີນວົນນັ້ນເຫັນຂ້ອຍ ແລະຊັກຄັນທະນູຂຶ້ນ।

Verse 124

हतः क्रौंचो मृतो राज न्नष्टा स्थानादहं ततः । गोदावरीवने तस्मिन्नेवंरूपं ददर्श तम्

ນົກກຣົວນຈາຖືກຍິງຕາຍ, ໂອ ພະຣາຊາ, ແລ້ວຂ້ອຍກໍຫາຍໄປຈາກບ່ອນນັ້ນ. ໃນປ່າໂຄດາວະຣີນັ້ນເອງ ລາວໄດ້ເຫັນເຂົາໃນຮູບຮ່າງແບບນັ້ນ।

Verse 125

ऋषिर्व्याधं शशापाथ दृष्ट्वा कर्म विगर्हितम् । कामधर्ममकुर्वाणं प्रिया संभाषतत्परम् । क्रौंचं त्वमवधीर्यस्मात्तस्मात्सिंहो भविष्यसि

ແລ້ວພຣະລິສີຜູ້ໜຶ່ງເຫັນການກະທຳອັນນ່າຕຳນິຂອງນາຍພານ—ຂ້ານົກໃນຂະນະທີ່ມັນກຳລັງປະພຶດທຳມະແຫ່ງກາມ ແລະຈົ່ງໃຈສົນທະນາກັບຄູ່ຮັກ—ຈຶ່ງສາບສົ່ງວ່າ: “ເພາະເຈົ້າໄດ້ຂ້າກຣົວນຈາ ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະເປັນສິງໂຕ.”

Verse 126

ऋषिस्तेन विनीतेन स्थित्वा सन्तोषितो नृप । ऋषिर्वदति तस्याग्रे न मे मिथ्या वचो भवेत्

ເມື່ອຜູ້ນັ້ນຜູ້ຖ່ອມຕົນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ພຣະລິສີກໍພໍໃຈ, ໂອ ພຣະຣາຊາ. ພຣະລິສີກ່າວຕໍ່ໜ້າເຂົາວ່າ: «ຄໍາຂອງຂ້າຈະບໍ່ເປັນຄໍາລວງ»។

Verse 127

सिंहस्थस्य प्रसादं ते करिष्ये मुक्तिहेतवे । सुराष्ट्रदेशे भविता सिंहो रैवतके गिरौ

«ເມື່ອເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ເປັນສິງ ຂ້າຈະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ເຈົ້າ ເພື່ອເຫດແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ. ໃນແຜ່ນດິນສຸຣາດຣະ ເຈົ້າຈະເກີດເປັນສິງຢູ່ເທິງພູໄຣວະຕະກະ»។

Verse 128

वस्त्रापथे महा क्षेत्रे मुक्तिस्ते विहिता ध्रुवा । इत्युक्त्वा स ऋषिर्देव गतो भीमेश्वरं प्रति । दुर्वचःश्रवणाद्व्याधः क्रमात्पंचत्वमाययौ

«ໃນວັດສຣາປະຖະ ມະຫາເຂດສັກສິດ ການຫຼຸດພົ້ນຂອງເຈົ້າໄດ້ຖືກກໍານົດໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ»। ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ ພຣະລິສີຜູ້ດຸດດັ່ງເທວະ ກໍໄປສູ່ພຣະພີເມສະວະຣະ. ແຕ່ນາຍພານ ເນື່ອງຈາກໄດ້ຍິນຄໍາຫຍາບຊ້າ ແລະບາບ ຈຶ່ງຄ່ອຍໆເຖິງຄວາມຕາຍ.

Verse 129

क्रौंची क्रौंचवियोगेन गता सा च वनांतरे । मृता दैववशाज्जाता मृगी रैवतके गिरौ

ເມື່ອຖືກແຍກຈາກຄູ່ກຣົວນຈະ ນາງກຣົວນຈີກໍເດີນຫຼົງເຂົ້າໄປໃນປ່າ. ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງຊະຕາ ນາງຕາຍ ແລະໄດ້ເກີດໃໝ່ເປັນແມ່ກວາງເທິງພູໄຣວະຕະກະ.

Verse 130

मृगयूथगता नित्यं मोदते मदविह्वला । व्याधः सिंहः समभवद्गिरेस्तस्य महावने

ນາງຢູ່ກັບຝູງກວາງເປັນນິດ ແລະຊື່ນບານ ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ. ສ່ວນນາຍພານນັ້ນ ໃນປ່າໃຫຍ່ແຫ່ງພູນັ້ນ ກໍກາຍເປັນສິງ.

Verse 131

कामार्ता भ्रमता दृष्टा मृगी सिंहेन यत्नतः । तत्र संभ्रमते नित्यं सिंहश्चापि मृगी वने

ເມື່ອນາງກວາງຜູ້ຖືກກາມຮັກຄອບງຳ ພາລະເດີນຫຼົງທາງ ສິງໂຕໄດ້ເຫັນນາງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ. ຈາກນັ້ນໃນປ່ານັ້ນ ສິງໂຕກໍລ່ອນໄປມາບໍ່ຂາດ ໃຈຈົດຈ້ອງຢູ່ທີ່ນາງກວາງ.

Verse 132

सिंहोऽपि दैवयोगेन ममेयमिति मन्यते । परं हिंस्रस्वभावेन तामादातुं प्रचक्रमे

ດ້ວຍການປະຈົບພົບຕາມວາສະນາ ສິງໂຕກໍຄິດວ່າ “ນາງນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ”. ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍນິໄສດຸຮ້າຍ ມັນຈຶ່ງເລີ່ມຈະຈັບນາງໄປ.

Verse 133

चलत्वं मृगजातीनां विहितं वेधसा स्वयम् । पुनर्गता मृगी यूथं क्रीडते चारुलोचना

ຄວາມວ່ອງໄວບໍ່ຢຸດນິ່ງຂອງຝູງກວາງ ແມ່ນພຣະຜູ້ສ້າງໄດ້ກຳນົດໄວ້ແຕ່ເດີມ. ດັ່ງນັ້ນ ນາງກວາງຕາງາມຈຶ່ງກັບໄປຫາຝູງຂອງນາງອີກ ແລະຫຼິ້ນຢ່າງຮ່າເຮີງ.

Verse 134

भवस्य पश्चिमे भागे तत्र रैवतके गिरौ । अनुयातः शनैः सोऽथ मृगेन्द्रो मृगयूथपः । उत्पपात ततः सिंहो संघस्य मूर्द्धनि

ທາງຕາເວັນຕົກແຫ່ງດິນແດນຂອງພຣະພະວະ ຢູ່ທີ່ພູໄຣວະຕະກະ ຈອມແຫ່ງສັດປ່າ ຫົວໜ້າຝູງກວາງ ຄ່ອຍໆຕາມນາງໄປ. ແລ້ວສິງໂຕກໍກະໂດດຂຶ້ນໃສ່ທີ່ຫົວຂອງຝູງ.

Verse 135

सिंहस्य न मृगैः कार्यं हरिणीं प्रति पश्यतः । यत्र सा हरिणी याति ययौ सिंहस्तथैव ताम्

ສຳລັບສິງໂຕ ບໍ່ມີທຸລະກັບກວາງອື່ນໆ ເພາະມັນເບິ່ງແຕ່ນາງກວາງ. ບ່ອນໃດທີ່ນາງກວາງນັ້ນໄປ ສິງໂຕກໍໄປຕາມນາງເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 136

यदा वेगं मृगी चक्रे सिंहः कुद्धस्तदा वने । सिंहोऽपि वेगवाञ्जातो मृगीवेगाधिकोऽभवत्

ເມື່ອ​ກວາງ​ແມ່​ໄດ້​ເລັ່ງ​ຄວາມ​ໄວ​ໃນ​ປ່າ, ສິງ​ໂຕ​ກໍ​ຄຽດ​ແຄ້ນ. ສິງ​ໂຕ​ກໍ​ວ່ອງ​ໄວ​ຂຶ້ນ ແລະ ຄວາມ​ໄວ​ຂອງ​ມັນ​ກໍ​ລື່ນ​ກາຍ​ກວາງ​ແມ່.

Verse 137

यदा सिंहेन संक्रांता ददौ झम्पां मृगी तु सा । भवस्याग्रे नदीतोये पतिता जलमूर्द्धनि

ເມື່ອ​ສິງ​ໂຕ​ກະ​ໂດດ​ໃສ່​ນາງ, ກວາງ​ແມ່​ໂຕ​ນັ້ນ​ກໍ​ກະ​ໂດດ​ຢ່າງ​ກະ​ທັນ​ຫັນ. ນາງ​ໄດ້​ຕົກ​ລົງ​ໄປ​ໃນ​ນ້ຳ​ແມ່​ນ້ຳ​ຕໍ່​ໜ້າ​ພະ​ພະ​ວະ, ຈົມ​ລົງ​ໄປ​ໃນ​ໜ້າ​ນ້ຳ.

Verse 138

लंबते तु शरीरं मे वेणौ प्रोतं शिरो मम । सिंहः सहैव पतितो मृतः पयसि मध्यतः

ຮ່າງ​ກາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຫ້ອຍ​ຢູ່, ໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່​ຫົວ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຕິດ​ແໜ້ນ​ຢູ່​ໃນ​ໄມ້​ໄຜ່. ສິງ​ໂຕ​ກໍ​ຕົກ​ລົງ​ມາ​ພ້ອມ​ກັບ​ຂ້າ​ນ້ອຍ ແລະ ຕາຍ​ຢູ່​ກາງ​ນ້ຳ.

Verse 139

स्वर्णरेषाजले देव विशीर्णं मम तद्वपुः । न तु वक्त्रं निपतितं त्वक्सारशिरसि स्थितम्

ໂອ້ ພະ​ລາ​ຊາ, ໃນ​ນ້ຳ​ຂອງ​ແມ່​ນ້ຳ ສະ​ວັນ​ນະ​ເລ​ຊາ ຮ່າງ​ກາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຖືກ​ຈີກ​ຂາດ; ແຕ່​ໃບ​ໜ້າ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຕົກ​ລົງ​ນ້ຳ—ມັນ​ຍັງ​ຄ້າງ​ຢູ່​ເທິງ​ປາຍ​ໄມ້​ໄຜ່​ນັ້ນ.

Verse 140

एतच्चरित्रं यत्सर्वं दृष्टं सारस्वतेन वै । तत्तीर्थस्य प्रभावेन सिंहस्त्वं समजायथाः

ເຫດ​ການ​ທັງ​ໝົດ​ນີ້​ໄດ້​ຖືກ​ເຫັນ​ໂດຍ ສາ​ຣັດ​ສະ​ວະ​ຕະ. ແລະ ດ້ວຍ​ອິດ​ທິ​ພົນ​ຂອງ​ສະ​ຖານ​ທີ່​ສັກ​ສິດ (tīrtha) ນັ້ນ, ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ເກີດ​ມາ​ເປັນ​ສິງ​ໂຕ.

Verse 141

इदं हि सप्तमं जन्म सर्वपापक्षयोदयम् । कान्यकुब्जे महादेशे राजा भोजेतिविश्रुतः

ນີ້ແທ້ໆແມ່ນການເກີດຄັ້ງທີເຈັດ ນຳໃຫ້ການສິ້ນສຸດແຫ່ງບາບທັງປວງເກີດຂຶ້ນ. ໃນແຜ່ນດິນໃຫຍ່ການຍະກຸບຊະ ມີກະສັດຜູ້ໂດງດັງນາມ ໂພຊະ.

Verse 142

अहं हि हरिणीगर्भे जाता मानुषरूपिणी । जातं वक्त्रं मृगीणां मे यस्मान्न पतितं जले

ແທ້ໆແລ້ວ ຂ້ອຍເກີດໃນຄອບຄອງຂອງແມ່ກວາງ ແຕ່ມີຮູບຮ່າງເປັນມະນຸດ. ແລະຂ້ອຍໄດ້ໃບໜ້າເປັນກວາງ ເພາະມັນບໍ່ໄດ້ຕົກລົງໃນນ້ຳ.