Adhyaya 19

Verse 1

राजोवाच । गृहीत्वा दक्षिणां दैत्यान्महाविष्णुर्जनार्दनः । चकार किं ममाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຮັບເອົາພວກດານະວະ/ໄດຕະຍະເປັນດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາຍັດ) ແລ້ວ ມະຫາວິສນຸ—ຈະນາຣະດະນະ—ໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ຂໍຈົ່ງບອກເຖີດ ເພາະຄວາມສົນໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ»។

Verse 2

सारस्वत उवाच । एवं स्तुतः सुरैर्देवो गृहीत्वा मेदिनीं हरिः । बलिं निर्वासयामास संपूर्णे यज्ञकर्मणि । यज्ञांते दक्षिणां लब्ध्वा संपूर्णोऽभूदथाध्वरः

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖືກເທວະດາທັງຫຼາຍສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິໄດ້ຄອບຄອງແຜ່ນດິນ; ເມື່ອພິທີຍັດສໍາເລັດສົມບູນ ພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ບາລິອອກ. ແລະເມື່ອໃນທ້າຍຍັດໄດ້ຮັບດັກຊິນາ ພິທີຍັດນັ້ນກໍສົມບູນບໍລິບູນ»។

Verse 3

भगवानप्यसंपूर्णे तृतीये तु क्रमे विभुः । समभ्येत्य बलिं प्राह ईषत्प्रस्फुरिताधरः

ແມ່ນແຕ່ກ້າວທີສາມຍັງບໍ່ສໍາເລັດ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອໍານາດທົ່ວໄປກໍເຂົ້າໄປໃກ້ບາລິ ແລະກ່າວດ້ວຍຮິມຝີປາກສັ່ນເບົາໆ।

Verse 4

ऋणे भवति दैत्येन्द्र बंधनं घोरदर्शनम् । त्वं पूरय पदं तन्मे नोचेद्बन्धं प्रतीच्छ भोः

«ເມື່ອຍັງມີໜີ້ຄ້າງຢູ່ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ພັນທະອັນນ່າຢ້ານກໍຈະຕາມມາ. ຈົ່ງເຕີມກ້າວນັ້ນໃຫ້ແກ່ຂ້າ; ບໍ່ຊັ້ນກໍຈົ່ງຮັບເອົາເຄື່ອງຈອງນີ້ ໂອ ທ່ານ»។

Verse 5

तन्मुरारिवचः श्रुत्वा पुरो भूत्वा बलेः सुतः । बाणो वामनमाचष्टे तदा तं विश्वरूपिणम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງມຸຣາຣິ ບານະ ບຸດຂອງບະລິ ກ້າວອອກໄປຂ້າງໜ້າ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະວາມະນະ ຜູ້ຢືນເປັນຮູບສາກົນໃນຂະນະນັ້ນ។

Verse 6

कृत्वा महीमल्पतरां वपुः कृत्वा तु वामनम् । पदत्रयं याचयित्वा विश्वरूपमगाः कथम्

“ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເຫມືອນນ້ອຍລົງ ແລະຮັບຮ່າງເປັນຄົນເຕັ້ຍຄືວາມະນະ ແລ້ວຂໍສາມກ້າວ; ແຕ່ເຈົ້າກາຍເປັນຮູບສາກົນໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 7

यदि तृतीयं क्रमणं याचसे जगदीश्वर । पुनर्वामनतां याहि बलिर्दास्यति तत्पदम्

“ຖ້າເຈົ້າຂໍກ້າວທີສາມ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຈົ່ງກັບໄປເປັນວາມະນະອີກ; ບະລິຈະມອບກ້າວນັ້ນໃຫ້ແກ່ວາມະນະອົງເດີມ.”

Verse 8

यादृग्विधाय बलिना वामनायोदकं कृतम् । तत्तादृशाय दातव्यमथ किं विश्वरूपिणे

“ນ້ຳບູຊາທີ່ບະລິໄດ້ຫຼັ່ງຖວາຍ ເຮັດເພື່ອວາມະນະແບບນັ້ນ; ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເປັນແບບດຽວກັນ—ແລ້ວຈະໃຫ້ແກ່ຜູ້ເປັນຮູບສາກົນໄດ້ຢ່າງໃດ?”

Verse 9

भवत्कृतमिदं विश्वं विश्वस्मिन्वर्तते बलिः । छद्मना नैव गृह्णन्ति साधवो ये महेश्वर

“ໂລກທັງປວງນີ້ເປັນຜົນແຫ່ງການສ້າງຂອງເຈົ້າ ແລະບະລິກໍດຳລົງຢູ່ໃນໂລກນີ້. ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຜູ້ດີແທ້ບໍ່ຮັບດ້ວຍການຫຼອກລວງ.”

Verse 10

जगदेतज्जगन्नाथ तावकं यदि मन्यसे । ज्ञात्वा बलिममर्यादं भवद्भक्तिपराङ्मुखम्

«ຖ້າພຣະອົງຖືວ່າໂລກທັງປວງນີ້ເປັນຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະນາຖແຫ່ງໂລກ—ເມື່ອຮູ້ວ່າ ບາລິ ເປັນຜູ້ລ່ວງເກີນຂອບເຂດ ແລະຫັນຫນ້າຈາກພຣະພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ…»

Verse 11

कंठपाशेन निष्कास्य केन वै वार्यते भवान् । गोपालमन्यं कुरुते रक्षणाय च गोपतिः । सुतृणं चारयन्पूर्वो गोपः किं कुरुते तदा

«ຖ້າພຣະອົງໄລ່ເຂົາອອກດ້ວຍບ່ວງຄໍ, ໃຜໜໍຈະຫ້າມພຣະອົງໄດ້? ເມື່ອຈອມເຈົ້າແຫ່ງຝູງງົວແຕ່ງຕັ້ງຄົນເລີ້ຍງງົວຄົນອື່ນເພື່ອປົກປ້ອງ, ຄົນເລີ້ຍງງົວເກົ່ານັ້ນຈະເຮັດຫຍັງໃນຂະນະນັ້ນ—ເມື່ອເຂົາພຽງແຕ່ພາງົວກິນຫຍ້າດີ?»

Verse 12

इत्येवमुक्ते तेनाथ वचने बलिसूनुना । प्रोवाच भगवान्वाक्यमादिकर्ता जनार्दनः

ເມື່ອບຸດຂອງບາລິໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະຈະນາຣະດະນະ—ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ຜູ້ສ້າງດັ້ງເດີມ—ຈຶ່ງຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 13

यान्युक्तानि वचांसीत्थं त्वया बालेन सांप्रतम् । तेषां त्वं हेतुसंयुक्तं शृणु प्रत्युत्तरं मम

«ໂອ ເດັກນ້ອຍ, ຕໍ່ຖ້ອຍຄໍາທີ່ເຈົ້າເວົ້າໄວ້ໃນບັດນີ້, ຈົ່ງຟັງຄໍາຕອບຂອງຂ້າ ທີ່ປະກອບດ້ວຍເຫດຜົນ ແລະມີມູນຖານແນ່ນອນ.»

Verse 14

पूर्वमुक्तस्तव पिता मया बाण पदत्रयम् । देहि मह्यं प्रमाणेन तदेतत्समनुष्ठितम्

«ໂອ ບານະ, ກ່ອນນີ້ຂ້າໄດ້ຂໍ ‘ສາມກ້າວ’ ຂອງດິນຈາກພໍ່ຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງສະແດງໃຫ້ຂ້າເຫັນ ດ້ວຍຫຼັກຖານອັນຖືກຕ້ອງ ວ່າການນັ້ນໄດ້ປະຕິບັດສໍາເລັດຕາມຄວາມຄວນແທ້.»

Verse 15

किं न वेत्ति प्रमाणं मे बलिस्तव पिता सुत । बलेरपि हितार्थाय कृतमेतत्पदत्रयम्

ໂອ ລູກເອີຍ, ບາລິ—ພໍ່ຂອງເຈົ້າ—ບໍ່ຮູ້ມາດຕາທີ່ແທ້ຂອງເຮົາດອກບໍ? ການກ້າວ «ສາມກ້າວ» ນີ້ ເຮັດເພື່ອປະໂຫຍດຂອງບາລິເອງ.

Verse 16

तस्माद्यन्मम बालेय त्वत्पित्रांऽबु करे महत् । दत्तं तेनास्य सुतले कल्पं यावद्वसिष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ເນື່ອງຈາກພໍ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ຖວາຍທານອັນໃຫຍ່ ພ້ອມນ້ຳອຸທິດ ລົງໃນມືຂອງເຮົາ, ລາວຈະຢູ່ໃນສຸຕະລາ ຕະຫຼອດເທົ່າກັບໜຶ່ງກັລປະ.

Verse 17

गते मन्वन्तरे बाण श्राद्धदेवस्य साम्प्रतम् । सावर्णिके त्वागते च बलिरिन्द्रो भविष्यति

ໂອ ບານະ, ເມື່ອມັນວັນຕະຣະປັດຈຸບັນຂອງ ສຣາດທະເທວະ ຜ່ານພົ້ນໄປ ແລະ ມັນວັນຕະຣະ ສາວັນນິກະ ມາຮອດ, ບາລິຈະເປັນພຣະອິນທຣາ.

Verse 18

इति प्रोक्त्वा बलिसुतं बाणं देवस्त्रिविक्रमः । प्रोवाच बलिमभ्येत्य वचनं मधुराक्षरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ ບານະ ລູກຂອງບາລິ ແລ້ວ, ພຣະເທວະ ຕຣິວິກຣະມະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາບາລິ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ຫວານຊື່ນ.

Verse 19

श्रीभगवानुवाच । अपूर्णदक्षिणे यागे गच्छ राजन्महातलम् । सुतलंनाम पातालं वस तत्र निरामयः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕຣັດວ່າ: «ເນື່ອງຈາກພິທີບູຊາຍັງບໍ່ຄົບດ້ວຍທັກຊິນາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງໄປມະຫາຕະລະ. ໃນປາຕາລະທີ່ຊື່ວ່າ ສຸຕະລາ ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍປອດໄພຈາກໂລກາພະຍາດ»

Verse 20

बलिरुवाच । सुतलस्थस्य मे नाथ कथं चरणयोस्तव । दर्शनं पूजनं भोगो निवसामि यथासुखम्

ພະລິກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃນສຸຕະລາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນພຣະບາດຂອງພຣະອົງ, ບູຊາ, ແລະຊື່ນຊົມການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 21

श्रीभगवानुवाच । दैत्येन्द्र हदये नित्यं तावके निवसाम्यहम् । अतस्ते दर्शनं प्राप्तः पुनः स्थास्ये तवान्तिकम्

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ, ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງເຈົ້າເສມອ. ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະອີກຄັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃກ້ເຈົ້າ»

Verse 22

तथान्यमुत्सवं पुण्यं वृत्ते शक्रमहोत्सवे । दीपप्रतिपन्नामाऽसौ तत्र भावी महोत्सवः

ເມື່ອມະໂຫດສົບຂອງພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ, ທີ່ນັ້ນຈະເກີດມີການສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນບຸນຍິ່ງອີກຢ່າງໜຶ່ງ—ມະໂຫດສົບໃຫຍ່ຊື່ “ດີປະ-ປະຕິປັນນາ”

Verse 23

तत्र त्वां नरशार्दूला हृष्टाः पुष्टाः स्वलंकृताः । पुष्पदीपप्रदानेन अर्चयिष्यंति यत्नतः

ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ຜູ້ຄົນທັງຫຼາຍ—ມີຄວາມຍິນດີ, ອຸດົມສົມບູນ, ແລະແຕ່ງກາຍງາມ—ຈະບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພາກເພຍ ໂດຍຖວາຍດອກໄມ້ ແລະ ດວງໄຟປະທີບ

Verse 24

तत्रोत्सवः पुण्यतमो भविष्यति धरातले । तव नामांकितो दैत्य तेन त्वं वत्सरं सुखी

ມະໂຫດສົບນັ້ນທີ່ນັ້ນຈະເປັນງານບຸນທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນແຜ່ນດິນ. ມີຊື່ຂອງເຈົ້າຈາລຶກໄວ້, ໂອ ໄດຕະຍະ, ໂດຍງານນັ້ນເຈົ້າຈະຢູ່ຢ່າງສຸກຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ

Verse 25

भविष्यसि नरा ये तु दृढभक्तिसहा न्विताः । त्वामर्चयन्ति विधिवत्तेऽपि स्युः सुखभागिनः

ແລະຜູ້ໃດທີ່ມີພັກດີອັນໝັ້ນຄົງ ບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ຮ່ວມແບ່ງປັນຄວາມສຸກ.

Verse 26

यथैव राज्यं भवतस्तु सांप्रतं तथैव सा भाव्यथ कौमुदीति । इत्येवमुक्त्वा मधुमदितीश्वरं निवासयित्वा सुतलं सभार्यकम्

“ດັ່ງທີ່ອານາຈັກຂອງເຈົ້າຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ, ພິທີບຸນທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ກາວມຸດີ’ ກໍຈະເກີດຂຶ້ນເຊັ່ນນັ້ນ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພຣະອົງຜູ້ຊະນະມະທຸ ໄດ້ໃຫ້ເຂົາພັກຢູ່ສຸຕະລາ ພ້ອມພັນລະຍາ.

Verse 27

उर्वी समादाय जगाम तूर्णं स शक्रसद्मामरसंघजुष्टम् । दत्त्वा मघोने मधुजित्त्रिविष्टपं कृत्वा तु देवान्मखभागभोगिनः

ເມື່ອຮັບເອົາພາລະແຫ່ງແຜ່ນດິນແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວສູ່ວິມານຂອງສັກຣະ (ອິນທຣະ) ທີ່ຝູງອະມະຣະສະຖິດຢູ່. ແລ້ວຈຶ່ງມອບສະຫວັນທີ່ຜູ້ຊະນະມະທຸໄດ້ມາ ໃຫ້ແກ່ມະຄະວານ (ອິນທຣະ) ແລະໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບສ່ວນອັນຄວນໃນຍັດ.

Verse 28

अन्तर्दधे विश्वपतिर्महेशः संपश्यतां वै वसुधाधिपानाम्

ມະເຫສະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ໃນຂະນະທີ່ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນກຳລັງເບິ່ງຢູ່.

Verse 29

गृहीत्वेति बले राज्यं मनुपुत्रे नियोजितम् । द्वीपांतरे च ते दैत्याः प्रेषिताश्चाज्ञया स्वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຄືນອານາຈັກຈາກບະລິ ແລະມອບໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງມະນຸ. ສ່ວນພວກໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຖືກສົ່ງໄປຍັງທະວີບອື່ນ ດ້ວຍພຣະບັນຊາໂດຍກົງ.

Verse 30

पातालनिलया ये तु ते तत्रैव निवेशिताः । देवानां परमो हर्षः संजातो बलिनिग्रहे

ຜູ້ທີ່ເຄີຍຢູ່ໃນປາຕາລາ ກໍຖືກຈັດໃຫ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດເກີດຂຶ້ນໃນໝູ່ເທວະ ເມື່ອບາລິຖືກປະຫັດປະຫານແລະຄວບຄຸມໄດ້.

Verse 31

निवासाय पुनश्चक्रे वामनो वामनो मनः । तत्र क्षेत्रे स्वनगरे वामनः स न्युवास ह

ແລ້ວວາມະນະກໍຫັນໃຈອີກຄັ້ງໄປສູ່ການພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໃນກະເສດຕະອັນສັກສິດນັ້ນ ດຸດດັ່ງເມືອງຂອງພຣະອົງເອງ ວາມະນະໄດ້ພັກອາໄສຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 32

सारस्वत उवाच । प्रादुर्भावस्ते कथितो नरेन्द्र पुण्यः शुचिर्वामनस्याघहारी । स्मृते यस्मिन्संश्रुते कीर्तिते च पापं यायात्संक्षयं पुण्यमेति

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າແລ້ວເຖິງການປາກົດອັນບຸນບໍລິສຸດ ແລະຊໍາລະຈິດ ຂອງວາມະນະ ຜູ້ກໍາຈັດບາບ. ເມື່ອເລື່ອງນີ້ຖືກລະລຶກ, ຖືກຟັງ, ຫຼືຖືກສັນລະເສີນສວດທ່ອງ ບາບຈະຫຼຸດລົງ ແລະບຸນຈະເພີ່ມພູນ.

Verse 33

ईश्वर उवाच । इति सारस्वतवचः श्रुत्वा भोजः स भूपतिः । नमस्कृत्य मुनिश्रेष्ठं पूजयामास भक्तितः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຣາຊາໂບຊະໄດ້ຟັງຄໍາຂອງສາຣັສວະຕະດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກໍກົ້ມນົບຕໍ່ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ແລະບູຊາທ່ານດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 34

ततो यथोक्तविधिना स भोजो नृपसत्तमः । वस्त्रापथक्षेत्र यात्रां परिवारजनैः सह । कृत्वा कृतार्थतां प्राप्तो जगामान्ते परं पदम्

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາໂບຊະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາກະສັດ ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ ແລະເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງວັສຕຣາປະຖະກະເສດຕະ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ. ເມື່ອສໍາເລັດຈຸດປະສົງແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ໄປສູ່ສະຖານະອັນສູງສຸດໃນບັ້ນປາຍ.

Verse 35

एतन्मया पुण्यतमं प्रभासक्षेत्रे च वस्रापथमीरितं ते । श्रुत्वा पठित्वा परया समेतो भक्त्या तु विष्णोः पदमभ्युपैति

ນີ້ແມ່ນເລື່ອງອັນມີບຸນສູງສຸດ ກ່ຽວກັບວັສຣາປະຖະ ໃນແດນສັກສິດປຣະພາສາ ທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແຈ້ງແກ່ເຈົ້າ. ຜູ້ໃດຟັງ ແລະສວດອ່ານດ້ວຍພັກດີສູງສຸດ ຍ່ອມເຂົ້າເຖິງພະບາດຂອງພຣະວິສນຸແນ່ນອນ.

Verse 36

यथा पापानि धूयंते गंगावारिविगाहनात् । तथा पुराणश्रवणाद्दुरितानां विना शनम्

ເຊັ່ນດຽວກັບບາບທັງຫຼາຍຖືກຊຳລະໄປໂດຍການລົງອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ດັ່ງນັ້ນການຟັງພຸຣານະກໍທຳໃຫ້ກຳຈັດກຳຊົ່ວໄດ້ຢ່າງຄ່ອຍໆ.

Verse 37

इदं रहस्यं परमं तवोक्तं न वाच्यमेतद्धरिभक्तिवर्जिते । द्विजस्य निन्दानिरतेऽतिपापे गुरावभक्ते कृतपापबुद्धौ

ຄວາມລັບອັນສູງສຸດນີ້ ເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ; ບໍ່ຄວນເວົ້າໃຫ້ຜູ້ທີ່ຂາດພັກດີຕໍ່ຮະຣິຟັງ—ທັງບໍ່ຄວນໃຫ້ຜູ້ບາບໜັກ ຜູ້ມັກດ່າວ່າພຣາຫມັນ, ຜູ້ບໍ່ເຄົາລົບຄູບາອາຈານ, ແລະຜູ້ມີໃຈມຸ່ງກະທຳຜິດ.

Verse 38

इदं पठेद्यो नियतं मनुष्यः कृतभावनः । तस्य भक्तिः शिवे कृष्णे निश्चला जायते धुवम्

ຜູ້ໃດທີ່ມີວິໄນ ແລະມີໃຈຈົ່ງຈໍາ ອ່ານສວດນີ້ເປັນປະຈຳ ດ້ວຍຈິດພິຈາລະນາ, ຄວາມພັກດີອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ພຣະຊິວະ ແລະພຣະກຣິສນະ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 39

तद्भक्त्या सकलानर्थान्प्राप्नोति पुरुषोत्तमः । पुराणवाचिने दद्याद्गोभूस्वर्णविभूषणम्

ດ້ວຍພັກດີນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມດີງາມ ແລະປະໂຫຍດທຸກປະການຕາມປາດຖະໜາ. ຄວນຖວາຍທານແກ່ຜູ້ກ່າວພຸຣານະ ເຊັ່ນ ງົວ, ທີ່ດິນ, ຄຳ, ແລະເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 40

वित्तशाठ्यं न कर्तव्यं कुर्वन्दारिद्र्यमाप्नुयात् । त्रिःकृत्वा प्रपठञ्छृण्वंन्सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ບໍ່ຄວນຕະໜີ້ຕະໜອງຕໍ່ຊັບສິນ; ຜູ້ເຮັດຢ່າງນັ້ນຈະຕົກສູ່ຄວາມທຸກຍາກ. ແຕ່ຖ້າສວດແລະຟັງສາມເທື່ອ ຈະໄດ້ສົມປາດຖະໜາທັງປວງ.