Adhyaya 15

Verse 1

सारस्वत उवाच । अथासौ वामनो विप्रो लब्धज्ञानो भवार्चने । जगाम तद्वनं रम्यं गिरे रैवतकस्य यत्

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນວາມະນະ ໄດ້ບັນລຸປັນຍາທາງທຳ ດ້ວຍການບູຊາພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວໄດ້ໄປສູ່ປ່າອັນຮື່ນຮົມ ອັນເປັນຂອງພູໄຣວະຕະກະ.

Verse 2

यत्र वृक्षा बहुविधा दीर्घशाखाः फलान्विताः । वटोदुम्बरबिल्वाश्च सर्जार्जुनकदंबकाः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ກິ່ງຍາວ ແລະອຸດົມດ້ວຍໝາກ: ວັດ (banyan), ອຸດຸມບະຣະ, ບິລວະ, ພ້ອມທັງສັຣຈະ, ອັຣຈຸນ ແລະກະດັມບະ.

Verse 3

पलाशाश्वत्थनिंबाश्च धवाटीवारुणीद्रुमाः । शमीकंकोललिंबांश्च बीजपूरी च दाडिमः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນປະລາຊະ, ອັດສະວັດຖະ, ແລະນິມບະ; ຕົ້ນທະວາ ແລະຕົ້ນວາຣຸນີອື່ນໆ; ຍັງມີຊະມີ, ກັງໂກລ, ຕົ້ນມະນາວ, ບີຊະປູຣີ ແລະຕົ້ນທັບທິມ.

Verse 4

बदरी निंबकः पूगः कदली शल्लकी शिवा । तालहिंतालशिरसा बीजकावंशखादिराः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນບະດະຣີ (ພຸດຊູຈູບ), ນິມບະ, ປູກະ (ໝາກຫມາກ), ກະດະລີ (ກ້ວຍ), ຊັລລະກີ ແລະຊິວາ; ມີຕົ້ນຕາລ, ຮິມຕາລ, ຊິຣາສາ, ພ້ອມທັງບີຊະກະ, ໄມ້ໄຜ່ ແລະຂະດິຣະ.

Verse 5

अजगासनगागुच्छा इंगुदीकोरवेंगुदाः । ब्रह्मवृक्षाः कुरुबकाः करंजाः पुत्रजीविनः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນອະຊະກາສະນະ ແລະພຸ່ມຕົ້ນກາ; ມີອິງກຸດີ, ໂກຣະວະ, ແລະເອງກຸດາ; ມີຕົ້ນພຣະພຣະຫມາ, ກຸຣຸບະກະ, ກະຣັນຈະ, ແລະພຸດຣະຊີວະກະ.

Verse 6

अंकोल्लाः पारिभद्राश्च कलंबाः पनसास्तथा । उज्ज्वलाश्च हरिद्राश्च गंगडीवायवा द्रुमाः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນອັງໂກລລາ, ຕົ້ນປາຣິຊາຕະ/ປາຣິພັດຣະ; ມີກະລຳບາ ແລະຕົ້ນຂະໜຸນ; ຍັງມີຕົ້ນອຸຈຊະວະລາອັນສະຫວ່າງ, ຕົ້ນຫະຣິດຣາ, ແລະຕົ້ນກັງກະດີ-ວາຍະວະ.

Verse 7

तेसुण्डकाः शिरीषाश्च खर्जूरीकरवंदिकाः । सेवाली शाल्मली शाला मधूकाश्च विभीतकाः

ມີຕົ້ນເຕສຸນດະກະ ແລະຕົ້ນສິຣີສະ; ມີຕົ້ນຄັດຊູຣີ (ປາມອິນທະພານ) ແລະກະຣະວັນດິກາ; ມີເສວາລີ, ຊາລະມະລີ ແລະຕົ້ນຊາລາ, ພ້ອມດ້ວຍມະທູກາ ແລະວິພີຕະກະ—ເປັນປ່າສັກສິດປະດັບວັສຕຣາປະຖະ-ກະເສດຕຣະ.

Verse 8

हरीतक्यः कटाहाश्च कर्यष्टा आटरूषकाः । विकच्छवः कपित्थाश्च रोहिणीवेत्रकद्रुमाः

ມີຕົ້ນຫະຣີຕະກີ ແລະກະຕາຮາ; ມີກະຣະຍັດຕາ ແລະພືດອາຕະຣູສະກະ; ມີວິກັດຊະວະ ແລະຕົ້ນກະປິດຖະ, ພ້ອມດ້ວຍຕົ້ນໂຣຫິນີ ແລະຕົ້ນເວດຣະກະ—ແຜ່ຄວາມງາມອັນເປັນມົງຄຸນໃນດິນແດນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 9

मदनफलानिर्गुण्डीपाटलानंदिपादपाः । लवंगैलालवल्यश्च सन्ताना अगरुद्रुमाः

ມີຕົ້ນມະດະນະຜົນ, ນິຣຄຸນດີ ແລະຕົ້ນປາຕະລາ, ພ້ອມທັງຕົ້ນນັນດິ; ມີພືດຫອມລະເວັງ (ກະວີ) ແລະເອລາ (ກະວີຫອມ), ມີເຄືອລະວະລີ, ຕົ້ນສັນຕານາ ແລະຕົ້ນອະກະຣຸ—ເປັນພືດຫອມສົມຄວນແກ່ຕີຣະຖະອັນນ່າເຄົາລົບ.

Verse 10

श्रीखण्डकर्पूरनगाः कल्पवृक्षा नगोतमाः । वामनेन तदा दृष्टाश्छायावृक्षाः सुरार्चिताः

ແລ້ວພຣະວາມນະໄດ້ເຫັນຕົ້ນໄມ້ອັນປະເສີດ—ຕົ້ນຈັນທະນາ ແລະ ຕົ້ນກາມຟໍ ພ້ອມທັງກັລປະວຶກສະຜູ້ບັນດານປາຖະນາ—ເປັນຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຮົ່ມເຢັນ ທີ່ເທວະດາຍັງນັບຖືບູຊາ।

Verse 11

उदयास्तमने येषां छाया न प्रतिहन्यते । तेषां दर्शनमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत्

ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ຮົ່ມຂອງມັນບໍ່ຖືກຕັດຂາດ ໃນຍາມຕາເວັນຂຶ້ນ ຫຼື ຍາມຕາເວັນຕົກ—ພຽງແຕ່ເຫັນກໍເຮັດໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ।

Verse 12

ये जनाः पुण्यकर्माणस्तेषां ते दृष्टिगोचराः । एतान्पश्यन्ययौ वृक्षांस्ततो रैवतकं गिरिम्

ມີແຕ່ຜູ້ມີກຸສົນກຳເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະເຫັນຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພວກມັນແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງເດີນທາງໄປສູ່ພູໄຣວະຕະກະ.

Verse 13

यावन्निरीक्षते तुंगं शिखरं तस्य मूर्द्धनि । आश्चर्यं ददृशे विप्रो महल्लोकभयंकरम्

ເມື່ອພຣາຫມະນະເງີຍມອງໄປຫາຍອດພູອັນສູງສົ່ງ ຢູ່ເທິງສຸດນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນ—ໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ນ່າຢ້ານກົວຕໍ່ໂລກທັງປວງ।

Verse 14

धूमज्वलनमध्यस्थान्पुरुषान्पंच पश्यति । कृष्णांगान्खेचरान्रौद्रान्कृष्णागुरुविभूषितान्

ທ່ານເຫັນບຸລຸດຫ້າຕົນຢືນຢູ່ກາງຄວັນແລະໄຟ—ມີອະວະຍະວະດຳ, ເປັນຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນອາກາດ, ດຸຮ້າຍນ່າກົວ, ແລະປະດັບດ້ວຍໄມ້ອະກາຣູດຳຫອມ.

Verse 15

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे द्वितीये वस्त्रापथक्षेत्रमाहात्म्ये सारस्वतप्रोक्ततीर्थयात्राविधाने श्रीदामोदरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົບພາກທີສິບຫ້າ ທີ່ມີຊື່ວ່າ "ການພັນລະນາເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ພຣະສີດາໂມດອນ" ໃນພາກທີສອງ "ວັສຕຣາປະຖະ ເຂດຕຣະ ມະຫາດຕະມະຍະ" ພາຍໃນພາກທີເຈັດ ປະພາສະ ຂັນດະ ຂອງ ພຣະສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນສັກສິດ.

Verse 16

सघर्घरीकचरणन्यासनादितपर्वतान् । फेत्कारभासुराकारान्काशकुञ्चितमूर्द्धजान्

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນຮູບຮ່າງຄືພູເຂົາ ຄືກັບວ່າຖືກວາງໄວ້ດ້ວຍສຽງຕີນດັງສະນັ່ນ ທີ່ເປັ່ງປະກາຍດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ມີຜົມຫຍອງຄືຫຍ້າກາຊາ.

Verse 17

नरमांसवसासारकवलव्यग्रतालुकान् । जनगंधसमाज्ञानभवतीव्रविलोचनान्

ເພດານປາກຂອງພວກເຂົາເຈົ້າຕັ້ງໃຈຈະກິນຊີ້ນມະນຸດ ແລະ ໄຂມັນ; ໂດຍການຮັບຮູ້ກິ່ນຂອງມະນຸດ, ພວກເຂົາເຈົ້າຈ້ອງເບິ່ງດ້ວຍສາຍຕາທີ່ຮ້າຍກາດແລະແຫຼມຄົມ.

Verse 18

पञ्चाग्निसाधनाव्याप्तदिव्यचक्षुः प्रभावतः । देवान्पश्यति विप्रेन्द्रो ज्ञातकार्यपरंपरः

ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງຕາທິບ ທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນຜ່ານການບໍາເພັນພຽນໄຟຫ້າກອງ ພຣາມຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໄດ້ເຫັນເຫຼົ່າເທວະດາ ແລະ ເຂົ້າໃຈລໍາດັບຂອງສິ່ງທີ່ຕ້ອງເຮັດ.

Verse 19

एते क्षेत्राधिपाः पञ्च महादेवेन निर्मिताः । महाबला रैवतके निवसंति गिरौ सदा

ເຈົ້າແຫ່ງດິນແດນສັກສິດທັງຫ້ານີ້ ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍ ພຣະມະຫາເທບ ມີຄວາມແຂງແຮງຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ອາໄສຢູ່ເທິງພູ ໄຣວະຕະກະ ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 20

स्वेच्छाचारान्नरान्मर्त्त्यान्वारयति नगे तथा । हरिं हरं नदीं देवीं न पश्यंति गिरिं यथा

ດັ່ງນັ້ນເທິງພູ ຍັງຫ້າມມະນຸດຜູ້ຕາຍທີ່ປະພຶດຕາມໃຈຕົນ; ຄົນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ເຫັນ ຮະຣິ(ວິສນຸ) ຮະຣະ(ສິວະ) ແມ່ນ້ຳເທວີ ຫຼືພູ ຕາມຄວາມເປັນຈິງເລີຍ।

Verse 21

दृष्ट्वा ज्ञात्वा स्तुतिं चक्रे ध्यात्वा देवं महेश्वरम् । जयंति दुष्टदैत्येंद्रयुद्धध्यानांकितं वपुः । बिभ्रति भ्रातरो ये ते पंचेंद्रसमविक्रमाः

ເມື່ອເຫັນແລະຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ ລາວໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນ ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະມະເຫສະວະຣະ. ຜູ້ຊະນະແມ່ນພີ່ນ້ອງເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີກາຍຖືກປະທັບດ້ວຍການພິຈາລະນາສົງຄາມກັບຈອມດາຍຕະຍະຜູ້ຊົ່ວ—ກ້າຫານມີພະລັງດັ່ງອິນທຣະຫ້າອົງ.

Verse 22

रुद्रवक्त्रोद्भवा दक्षा दक्षाध्वरविनाशकाः । स्वावलीढाहुतीनष्टभीतवाडवनंदिताः

ເກີດຈາກປາກຂອງຣຸດຣະ ມີຄວາມສາມາດແລະພະລັງ; ເປັນຜູ້ທຳລາຍພິທີບູຊາຂອງທັກສະ—ໂດງດັງດ້ວຍການເຮັດໃຫ້ໄຟວາດະວະຫວາດກົວ ເມື່ອອາຫຸຕິຖືກກິນໝົດແລະພິທີຖືກທຳລາຍ.

Verse 23

कुङ्कुमागरुकर्पूरलिप्तांगाः सुविभूषिताः । मदिरामोदमत्तांगनृत्यगीतकराः सुराः

ທາກາຍດ້ວຍຄຸງຄຸມ ອະກະຣຸ ແລະກາມຟໍ ປະດັບປະດາຢ່າງງາມ; ເທວະທັງຫຼາຍ—ເມົາດ້ວຍຄວາມຫອມຫວານແຫ່ງນ້ຳເຫຼົ້າ—ເຄື່ອນກາຍຟ້ອນລຳ ແລະໃຊ້ມືຂັບຮ້ອງ.

Verse 24

ब्रह्मांडभ्रमणश्रांत स्वगंधत्रस्तसंचराः । मनोजवाः कामगमा क्षेत्रपाला जयंति ते

ຜູ້ຊະນະແມ່ນຜູ້ພິທັກຮັກສາເຂດສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນ—ເມື່ອຍລ້າຈາກການທ່ອງໄປທົ່ວຈັກກະວານ ແລະເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍກິ່ນຂອງຕົນທີ່ນ່າຢ້ານ; ໄວດັ່ງໃຈ ແລະໄປໄດ້ທຸກບ່ອນຕາມປາຖະໜາ.

Verse 25

इत्यादिवचनात्तुष्टा द्विजस्याग्रे स्वयं स्थिताः । एकपादोऽस्म्यहं चैको द्वितीयो गिरिदारुणः

ເມື່ອພໍໃຈດ້ວຍຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພວກເຂົາກໍຢືນດ້ວຍຕົນເອງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພຣາຫມັນ. ຜູ້ໜຶ່ງກ່າວວ່າ «ຂ້າແມ່ນ ເອກະປາດ» ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງກ່າວວ່າ «ຜູ້ທີສອງແມ່ນ ກິຣິດາຣຸນ»។

Verse 26

तृतीयो मेघनादस्तु सिंहनादश्चतुर्थकः । पंचमः कालमेघोऽहं कुर्मः किं ते वदस्व तत्

«ຜູ້ທີສາມແມ່ນ ເມກະນາດ; ຜູ້ທີສີ່ແມ່ນ ສິງຫະນາດ. ຂ້າແມ່ນຜູ້ທີຫ້າ ກາລະເມກະ. ພວກເຮົາຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ? ຈົ່ງບອກເຖີດ»។

Verse 27

द्विज उवाच । यदि तुष्टा भवंतो मे यदि देयो वरो धुवम् । अहो आप्रलयं यावत्स्थातव्यं मत्प्रतिष्ठितैः

ພຣະພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ຖ້າພວກເຈົ້າພໍໃຈໃນຂ້າ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນແທ້ໆ—ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້ ໂດຍການປະດິດສະຖານຂອງຂ້າ ຈົນກວ່າວັນປະລະຍະໂລກ»។

Verse 28

एकपादो गिरि तटे प्रहर्षात्प्रथमं स्थितः । वसतौ वसता तेन गिरौ च गिरिदारुणः

ເອກະປາດໄດ້ຢືນຕັ້ງຢູ່ກ່ອນສຸດ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຢູ່ຊາຍເຂົາ. ແລະເນື່ອງຈາກການພັກອາໄສຂອງທ່ານ ພູນັ້ນເອງກໍກາຍເປັນພູອັນນ່າເກງຂາມ ເຕັມໄປດ້ວຍສັກສິດແລະອໍານາດ.

Verse 29

प्रतिष्ठितः प्रसाद्याथ वरदोऽसौ स्वयं स्थितः । उज्जयंतगिरेर्मूर्ध्नि मेघनादः स्वयं ययौ

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖືກປະດິດສະຖານ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາປະນີປະນອມແລ້ວ ຜູ້ປະທານພອນນັ້ນກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ. ແລະເມກະນາດກໍໄດ້ໄປດ້ວຍຕົນເອງສູ່ຍອດພູອຸຈະຍັນຕະ.

Verse 30

भवानीशंकरं रम्यं सिंहनादस्तथाविशत् । स्वयं वस्त्रापथेनैव भवस्याग्रे निरूपितः

ແລ້ວ ສິງຫະນາດ ໄດ້ເຂົ້າໄປຍັງພະສະຖານອັນງາມສະຫງ່າຂອງ ພະນາງພະວານີ ແລະ ພະສັງກະຣະ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງ ວັດສະຕຣາພະຖະ ທ່ານຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຢືນຕໍ່ໜ້າ ພະພະວະ (ພະສິວະ) ດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 31

स्वणरेखानदीतीरे कालमेघो महाबलः । सर्वलोकोपकारार्थं तीर्थं संस्थापितं पुरा

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ສະວັນນະເຣຂາ ກາລະເມກະ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ເຄີຍສ້າງຕັ້ງ ຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ.

Verse 32

वामनेन स्वयं गत्वा क्षेत्रपालास्तु पूजिताः । पुरा युगादौ राजेंद्र सर्वे देवाः समागताः

ພະວາມະນະ ໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະໄດ້ບູຊາ ຜູ້ພິທັກຮັກສາເຂດສັກສິດ. ໃນການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຍຸກ ໂອ ພະຣາຊາ, ທວງເທວະທັງປວງໄດ້ຊຸມນຸມກັນທີ່ນັ້ນ.

Verse 33

सुराष्ट्रदेशे संप्राप्ताः पुण्ये रैवतके गिरौ । रक्षार्थं सर्वलोकानां वधार्थं देववैरिणाम्

ພວກເຂົາໄດ້ມາຮອດແດນ ສຸຣາດຣະ ເທິງພູ ໄຣວະຕະກະ ອັນສັກສິດ—ເພື່ອປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ ແລະເພື່ອທຳລາຍສັດຕູຂອງເທວະ.

Verse 34

विष्णोः कण्ठे तदा मुक्ता जयमाला सुरोत्तमैः । दामोदरेति विख्यातं दत्तं नामोत्तमं हरेः

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍ ໄດ້ຄ້ອງພວງມາລາແຫ່ງໄຊຊະນະໄວ້ທີ່ຄໍຂອງ ພະວິສນຸ. ແລະ ພະຫະຣິ ໄດ້ຮັບນາມອັນປະເສີດ ອັນໂດ່ງດັງວ່າ “ດາໂມດະຣະ”.

Verse 35

सारमेय समारूढान्करिहस्तान्समेखलान् । खङ्गखेटकहस्तांश्च डमरुड्डामरस्वनान्

ຂີ່ເທິງໝາ ມີມືດັ່ງມືຊ້າງ ຄາດສາຍຄາດແອວ ຖືດາບແລະໂລ່ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງກອງ ḍamaru—

Verse 36

सर्वतीर्थमयी पुण्या स्वर्णरेखा नदी स्थिता । भुक्तिमुक्तिप्रदं पुण्यं विष्णुलोकप्रदायकम्

ແມ່ນ້ຳສະວັນນະເຣຂາ ອັນບໍລິສຸດ ຕັ້ງຢູ່ນີ້ ເປັນແກ່ນສານຂອງຕີຣຖະທັງປວງ; ມີບຸນມີມົງຄຸນ ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະມຸກຕິ ພາໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 37

क्षालनं सर्वपापानां रोगदारिद्र्यनाशनम् । दामोदरं रैवतके परमानंददायकम्

ການອາບນ້ຳ (ທີ່ນີ້) ຊຳລະບາບທັງປວງ ທຳລາຍໂລກໄພແລະຄວາມທຸກຍາກ. ພຣະດາໂມດະຣະ ທີ່ໄຣວະຕະກະ ປະທານອານັນດາອັນສູງສຸດ.

Verse 38

ये पश्यंति विमानैस्ते नीयंते विष्णुमंदिरे । न गृहे कार्तिकः कार्यो विशेषाद्भीष्मपंचकम्

ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນການປະກົດອັນສັກສິດນີ້ ຈະຖືກນຳໄປດ້ວຍລົດຟ້າສະຫວັນ ສູ່ວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ. ພິທີກາຣຕິກະ—ໂດຍສະເພາະ ບີສະມະ-ປັນຈະກະ—ບໍ່ຄວນເຮັດຢູ່ແຕ່ໃນເຮືອນ (ຄວນເຮັດໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້).

Verse 39

पंचकाद्द्वादशी श्रेष्ठा कार्या दामोदरे जले । प्रातःस्नानं प्रकर्त्तव्यं संप्राप्ते कार्तिके जनैः

ໃນບັນດາການຖືພິທີຫ້າວັນ (ໃນເດືອນກາຣຕິກະ) ວັນດວາດະຊີເປັນວັນຍອດຢ່າງຍິ່ງ ຄວນປະຕິບັດໃນນ້ຳຂອງພຣະດາໂມດະຣະ. ເມື່ອກາຣຕິກະມາຮອດ ປະຊາຊົນຄວນອາບນ້ຳຕອນເຊົ້າ.

Verse 40

मासोपवासः कर्त्तव्यो यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः । सतीभिर्विधवाभिश्च मुक्तिस्थानमभीप्सुभिः

ພວກດວງບວດ ແລະ ນັກຮຽນພຣະພົມຈັນ ຄວນຖືອຸປະວາດເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ; ດັ່ງດຽວກັນ ສະຕີຜູ້ມີສິນ ແລະ ແມ່ໝ້າຍ—ຜູ້ປາຖະໜາຖິ່ນແຫ່ງມຸກຕິ—ກໍຄວນປະຕິບັດ.

Verse 41

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च । उपवासेवन कृच्छ्रेण शाकाहारेण वा पुनः

ດ້ວຍການກິນພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້, ຫຼືກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ, ຫຼືຮັບແຕ່ຂອງທີ່ບໍ່ໄດ້ຂໍ, ຫຼືຖືອຸປະວາດ; ຫຼືອີກຢ່າງ ດ້ວຍການປະພຶດຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດ ຫຼືດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜັກ—ກໍສາມາດຮັກສາວຣະຕະໄດ້.

Verse 42

संसेव्यः कार्त्तिके विष्णुर्दीपदानपरैर्नरैः । ब्रह्मचर्यपरैर्मासो नीयते यदि मानवैः

ໃນເດືອນກາຣຕິກາ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍສັດທາ ໂດຍຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຖວາຍປະທີບ. ຖ້າມະນຸດຜ່ານເດືອນນັ້ນດ້ວຍການຖືພຣະພົມຈັນ ກໍເປັນບຸນອັນຍິ່ງ.

Verse 43

तदा विष्णुपुरे वासः क्रियते विष्णुना सह । पञ्चोपवासाः कर्त्तव्याः संप्राप्ते भीष्मपंचके

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ຢູ່ອາໄສໃນນະຄອນຂອງພຣະວິສນຸ ຄຽງຄູ່ກັບພຣະອົງ. ເມື່ອບີສະມະ-ປັນຈະກະມາຮອດ ຄວນຖືອຸປະວາດຫ້າຄັ້ງ.

Verse 44

एकादशीं समारभ्य पंचमी पूर्णिमादिनम् । तदेतत्पंचकं प्रोक्तं सर्वपापहरं नृणाम्

ເລີ່ມຈາກວັນເອກາດະສີ ໄປຈົນເຖິງວັນທີຫ້າ ທີ່ສິ້ນສຸດໃນວັນເພັງ—ນີ້ແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປັນຈະກະ” ອັນກ່າວວ່າຊຳລະບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ.

Verse 45

सर्वेषामपि मासानां पञ्चकात्कार्तिकादपि । एकादशी कार्तिकस्य पुण्या दामोदरे कृता

ໃນບັນດາເດືອນທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ໃນກາຣຕິກະປັນຈະກະດ້ວຍ ເອກາດະສີໃນເດືອນກາຣຕິກະ ເມື່ອຖືປະຕິບັດແດ່ພຣະດາໂມດະຣະ ຍິ່ງບໍລິສຸດເປັນພິເສດ।

Verse 46

मिष्टान्नं कार्तिके देयं हविष्यं सघृतप्लुतम् । सुवर्णं रजतं वस्त्रं तोयमन्नं फलानि च

ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ຄວນໃຫ້ທານອາຫານຫວານ ແລະຖວາຍຮະວິສະຍະທີ່ຊຸ່ມດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ດ້ວຍ; ຄຳ, ເງິນ, ຜ້າ, ນ້ຳ, ເຂົ້າ/ອາຫານ ແລະໝາກໄມ້ ກໍຄວນບໍລິຈາກເຊັ່ນກັນ।

Verse 47

मासांते विविधं देयं गौस्तिलाः कुसुमानि च । सर्वदानेषु यत्पुण्यं सर्व तीर्थेषु यत्फलम्

ໃນທ້າຍເດືອນ ຄວນໃຫ້ທານຫຼາກຫຼາຍ—ເຊັ່ນ ງົວ, ງາ, ແລະດອກໄມ້. ດ້ວຍການນັ້ນ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບບຸນໃນທານທັງປວງ ແລະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບການໄປຕີຣຖະທັງປວງ।

Verse 48

अश्वमेधादिभिर्यज्ञैर्गयायां पिंडदस्य यत् । तत्फलं जायते नॄणां दृष्टे दामोदरे नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜົນທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະພິທີໃຫຍ່ໆ ເລີ່ມຈາກອັດສະວະເມດະ ແລະຈາກການຖວາຍປິນດະທີ່ຄະຍາ—ຜົນນັ້ນເອງ ເກີດແກ່ມະນຸດ ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນພຣະດາໂມດະຣະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 49

एकादश्यां कृतस्नानो देव पूजापरो भवेत् । स्नाप्य पञ्चामृतेनैव ततस्तीर्थोदकेन च

ໃນວັນເອກາດະສີ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຄວນຕັ້ງໃຈໃນການບູຊາພຣະເທວະ. ຄວນອາບພຣະອົງດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ ແລ້ວຕໍ່ມາດ້ວຍນ້ຳຕີຣຖະອັນສັກສິດອີກດ້ວຍ।

Verse 50

कुंकुमागरुश्रीखंडकर्पूरोदकमिश्रितैः । पूजयित्वा ततः पुष्पैः शतपत्रैः सुगं धिभिः

ໃຊ້ນ້ຳທີ່ປົນກຸງກຸມ ອາກະຣຸ ສີຂັນ ແລະ ກາມຟໍ ບູຊາກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ—ດອກບົວຮ້ອຍກີບ.

Verse 51

मालतीकुसुमैः शुभ्रैर्बहुभिस्तुलसीदलैः । वस्त्रयज्ञोपवीतं च दत्त्वा धूपं प्रधूपयेत्

ດ້ວຍດອກມາລະຕີສີຂາວຫຼາຍໆ ແລະ ໃບຕຸລະສີຫຼາຍໆ ຈົ່ງບູຊາ; ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະ ສາຍຍັດຍະໂຍປະວີຕ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງອົບທູບໃຫ້ຫອມຟຸ້ງ.

Verse 52

दीपं दद्याद्धृतेनैव तैलेनापि घृतं विना । नैवेद्यं विविधं देयं फलं तांबूलमेव च

ຈົ່ງຖວາຍປະທີບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ຫຼືຖ້າບໍ່ມີກີ ກໍໃຊ້ນ້ຳມັນໄດ້. ຈົ່ງຖວາຍນາໄວເດຍຫຼາຍຢ່າງ ພ້ອມຜົນໄມ້ ແລະ ຕາມບູລາ (ໝາກພູກ-ໃບພູກ).

Verse 53

प्रासादपूजा कर्त्तव्या ध्वजदानादिना नृप । गौः सवत्सा ततो देया संसारार्णवतारिणी

ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງບູຊາພຣາສາດ/ວິຫານ ພ້ອມການຖວາຍທຸງ (ທະວະຈະ) ແລະ ທານອື່ນໆ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ທານແມ່ງົວພ້ອມລູກງົວ—ເປັນທານທີ່ພາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສາຣ.

Verse 54

ततः प्रदक्षिणां कृत्वा गीतवादित्रनिस्वनैः । वेदपाठपुराणैश्च व्याख्यादिव्यकथादिभिः

ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນຮອບ) ພ້ອມສຽງຮ້ອງເພງ ແລະ ດົນຕີ; ພ້ອມການສວດວິດ, ອ່ານປຸຣານະ, ການອະທິບາຍ ແລະ ນິທານສັກສິດອື່ນໆ ເພື່ອສະເຫຼີມພິທີບູຊາ.

Verse 55

देवाग्रे जागरः कार्यो दीपो देयोंऽतिभूमिषु । सप्तधान्यमयाः सप्त पर्वता दीपसंयुताः

ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະ ພຶງປະຕິບັດການຕື່ນເຝົ້າຍາມຄ່ຳ ແລະຖວາຍໂຄມໄຟເທິງແທ່ນສູງ. ຈັດ “ພູ” 7 ລູກ ທຳດ້ວຍເຂົ້າເມັດ 7 ຊະນິດ ໃຫ້ມີໂຄມໄຟປະດັບທຸກພູ.

Verse 56

फलतांबूलपक्वान्नपूरिताः परिकल्पिताः । विद्वद्भिः श्रोत्रियैः श्रांतैर्ब्राह्मणैर्गृहमेधिभिः

ສິ່ງຈັດຕຽມເຫຼົ່ານີ້ ພຶງຈັດໃຫ້ເຕັມດ້ວຍໝາກໄມ້, ຕາມບູລາ (ໃບໝາກ) ແລະອາຫານສຸກ. ໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ເປັນຊໂຣຕຣິຍະ (ຝຶກວິທີເວດ) ເຖິງຈະເມື່ອຍລ້າ ແລະເປັນຄົນຄອບຄົວ ກໍພຶງຈັດເຮັດ.

Verse 57

स्त्रीभिश्च नरशार्दूल श्रोतव्या वैष्णवी कथा । एवं जागरणं कार्यं रागक्रोधविवर्जितैः

ໂອ ຜູ້ກ້າຫານດັ່ງເສືອໃນມະນຸດ! ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍກໍພຶງຟັງກະຖາໄວສະນະວະອັນສັກສິດ. ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຶງປະຕິບັດການຕື່ນເຝົ້າຍາມຄ່ຳ ໂດຍປາດຈາກຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມໂກດ.

Verse 58

कृत्वा जागरणं रात्रावुदिते सूर्यमडले । पूर्वां संध्यां ततः स्नात्वा कृत्वा मध्याह्नमाचरेत्

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດການຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ເມື່ອດວງອາທິດຂຶ້ນສູ່ຟ້າ ພຶງປະກອບສັນທະຍາຍາມເຊົ້າກ່ອນ. ຈາກນັ້ນອາບນ້ຳ ແລະປະຕິບັດພິທີຍາມທ່ຽງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 59

देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च संतर्प्य विधिपूर्वकम् । कृत्वा श्राद्धं पितॄणां तु दद्याद्दानं स्वशक्तितः

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຕັຣປະນະ (ການບຳລຸງໃຫ້ອິ່ມໃຈ) ແດ່ພຣະເທວະ, ບັນພະບຸລຸດ ແລະມະນຸດ ຕາມພິທີການແລ້ວ, ແລະໄດ້ປະກອບສຣາດທະແດ່ບັນພະບຸລຸດ, ພຶງໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 60

देवं दामोदरं पूज्य पुष्पधूपादिना पुनः । नरसिंहं सुरं पूज्य वैनतेयं च पूजयेत्

ຄວນບູຊາພຣະດາໂມດະຣະອີກຄັ້ງ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະອື່ນໆ. ຄວນບູຊາພຣະນະຣະສິງຫະຜູ້ເປັນເທວະ ແລະບູຊາວາຍນະເຕຍ (ກະຣຸດ) ດ້ວຍ.

Verse 61

कृत्वा जागरणं रात्रावुत्थाप्य मधुसूदनम् । द्वादशीभुक्तिमासाद्य कार्यं पारणकं नरैः

ເມື່ອໄດ້ຖືການຕື່ນຢາມຄືນ (ຈາກະຣະນະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດພິທີ “ປຸກ” ພຣະມະທຸສູດະນະ. ເມື່ອຮອດເວລາກິນອັນຖືກຕ້ອງໃນວັນດວາດະສີ ຄວນເຮັດພິທີປາຣະນະ (ແກ້ອົບອາຫານອົບພອນ).

Verse 62

ब्राह्मणान्भोजयित्वा च सहितः पुत्रबांधवैः । विकलांधकृपणानां देयमन्नं स्वशक्तितः

ເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນແລ້ວ ພ້ອມກັບລູກຫຼານແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ຄວນໃຫ້ອາຫານຕາມກຳລັງ ແກ່ຜູ້ພິການ ຜູ້ຕາບອດ ແລະຜູ້ທຸກຍາກ.

Verse 63

दामोदरे रैवतके स्वर्णरेखानदीजले । एवं यः कुरुते यात्रां तस्य पुण्यफलं शृणु

ທີ່ພຣະດາໂມດະຣະໃນພູໄຣວະຕະກະ ແລະໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳສະວັນນະເຣຂາ—ຜູ້ໃດປະຕິບັດການຈາລິກບຸນແບບນີ້ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນບໍລິສຸດຂອງເຂົາ.

Verse 64

ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च ग्रामसीमाविलोपकः । राजद्रोही गुरुद्रोही मिथ्याव्रतधरश्च यः

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມສຸລາ, ຜູ້ລົບລ້າງໝາຍແດນຂອບເຂດບ້ານ, ຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ກະສັດ, ຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ຄູອາຈານ, ຫຼືຜູ້ຖືວຣະຕະອັນບໍ່ແທ້—

Verse 65

कूटसाक्ष्यप्रदो यश्च यश्च न्यासापहारकः । बालस्त्रीघातको विप्रः संध्यास्नानविवर्जितः

ຜູ້ໃຫ້ພະຍານທີ່ເທັດ, ຜູ້ລັກຂອງຝາກ, ຜູ້ຂ້າເດັກ ຫຼື ແມ່ຍິງ; ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ລະເລີຍພິທີສັນທະຍາ ແລະ ການອາບນ້ຳ—

Verse 66

देवब्रह्म स्वहर्त्ता च वेदविक्रयकारकः । कन्याविक्रयकर्त्ता च देवब्राह्मणनिंदकः

ຜູ້ລັກຊັບຂອງເທວະ ຫຼື ຂອງພຣາຫມັນ, ຜູ້ຄ້າຂາຍພຣະເວດ, ຜູ້ຂາຍສາວພຣົມຈັນ, ຫຼື ຜູ້ດ່າທໍ່ເທວະ ແລະ ພຣາຫມັນ—

Verse 67

विश्वासघातको विप्रः शूद्रान्नादोऽथ लुब्धकः । नायकः परदाराणां स्वयंदत्तापहारकः

ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ໃຈ, ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານຈາກຊູດຣະ, ນາຍພານຜູ້ໂລບ, ຜູ້ນຳພາຜູ້ອື່ນໃຫ້ໄປສຳພັນກັບເມຍຄົນອື່ນ, ແລະຜູ້ລັກຄືນຂອງທີ່ຕົນເຄີຍໃຫ້—ຄົນເຫຼົ່ານີ້ນັບເປັນຜູ້ບາບຫນັກ.

Verse 68

पर्वमैथुनसेवी च तथा वै सेतुभेदकः । परिणीतामृतुस्नातां स्वयं यो नाभिगच्छति

ຜູ້ເສບເມຖຸນໃນວັນພິທີອັນຖືກຫ້າມ, ຜູ້ທຳລາຍຂົວຄັນດິນ ຫຼື ຄັນດິນສັກສິດ, ແລະຜູ້ບໍ່ເຂົ້າຫາເມຍທີ່ແຕ່ງງານຖືກຕ້ອງເມື່ອນາງອາບນ້ຳຫຼັງຮອບເດືອນ—ຜູ້ນັ້ນກໍຕົກໃນບາບເຊັ່ນກັນ.

Verse 69

ब्राह्मणी विधवा बाला न भवेच्छ्रुतधारिणी । महापातकिनश्चैते तथान्ये बहवो नृप

ນາງພຣາຫມະນີຜູ້ເປັນແມ່ໝ້າຍ ແລະຍັງໜຸ່ມ ບໍ່ອາດຮັກສາຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດໄວ້ໄດ້; ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຖືກນັບເປັນມະຫາປາຕະກິນ (ຜູ້ບາບໃຫຍ່).

Verse 70

स्वर्णरेखाजले स्नात्वा दृष्ट्वा दामोदरं हरिम् । रात्रौ जागरणं कृत्वा मुच्यते सर्वपातकैः

ໄດ້ອາບນ້ຳໃນສາຍນ້ຳສະວັນນະເຣຂາ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະຫຣິ ດາໂມດະຣະ; ຄືນນັ້ນຢູ່ຍາມຕື່ນສະຫວ່າງ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 71

न तु ये पापकर्माणः समायाताः प्रजागरे । संसारसागरे तीर्थे गच्छंति न हरेः पुरम्

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍຶດຕິດໃນກຳບາບ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະມາຮ່ວມຍາມຄືນ ກໍບໍ່ອາດໄປເຖິງນະຄອນຂອງພຣະຫຣິ ຜ່ານຕີຣະຖານ “ສັງສາຣະສາຄະຣະ” ໄດ້.

Verse 72

यथा यथा याति नरः प्रजागरे तथातथा विष्णुपुरे विचिंत्यते । वासः सुरैर्वैष्णवलोकहेतवे मृदंगगीतध्वनिनादिते गृहे

ມະນຸດຜູ້ໃດຢູ່ຍາມຄືນໃນພຣະພິທີຢ່າງໃດ ໃນນະຄອນຂອງພຣະວິສນຸ ກໍຖືກລະລຶກ ແລະຖືກນັບຖືຕາມຢ່າງນັ້ນ. ເພື່ອໄດ້ບັນລຸໂລກໄວສນະວະ ທວງເທວະດາຈັດເຮືອນພັກໃຫ້ ທີ່ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງກອງມຣິດັງກະ ແລະບົດຮ້ອງສັກສິດ.

Verse 73

गदासि शंखारिधराश्चतुर्भुजा दैतेयदर्पापहरूपधारिणः । प्रगीयमानाः सुरसुंदरीभिस्ते यांति खं खेचरगात्रसंगाः

ຖືຄະທາ ແລະດາບ, ຖືສັງຂ໌ ແລະຈັກຣະ, ມີສີ່ແຂນ ແລະສະແດງຮູບທີ່ທຳລາຍຄວາມອວດອ້າງຂອງພວກໄດຕະຍະ; ຖືກນາງຟ້າຮ້ອງສັນລະເສີນ ແລະພວກເຂົາຂຶ້ນສູ່ຟ້າ ພ້ອມກັບຫມູ່ສັດຟ້າ.

Verse 74

वाराहकल्पे प्रथमं युगादौ दामोदरो रैवतके प्रसिद्धः । सैषा नदी या सरितां वरिष्ठा सोऽयं हरिर्यो भुवनस्य कर्ता

ໃນວະຣາຫະກັລປະ ໃນຕົ້ນຍຸກທຳອິດແຕ່ເດີມ ດາໂມດະຣະໄດ້ໂດ່ງດັງຢູ່ເຂົາໄຣວະຕະກະ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ; ແລະນີ້ແຫຼະແມ່ນພຣະຫຣິ ຜູ້ສ້າງສັບພະໂລກ.

Verse 75

इदं पुराणं पठते शृणोति नरो विमानैर्मधुसूद नालये । देवांगनादत्तभुजश्चतुर्भुजः स नीयते देवगणैरभिष्टुतः

ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼື ຟັງ ປູຣານະນີ້ ໃນພະສະຖານຂອງ ມະທຸສູດນະ ຈະຖືກນຳຂຶ້ນຍານທິບບົນຟ້າ; ໂດຍພະນາງຟ້າປະທານ ຈຶ່ງມີສີ່ກອນ ແລະຖືກນຳໄປ ທ່າມກາງການສັນລະເສີນຂອງໝູ່ເທວະດາ।