Adhyaya 13

Verse 1

सारस्वत उवाच । छित्त्वा शुभाशुभं कर्म मुक्तिमिच्छेच्छिवां ततः । इदं न शक्यते कर्त्तुं शुभं कार्यं तदा नरैः

ສາຣັສວະຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຕັດຂາດກຳດີແລະກຳຊົ່ວແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປາຖະໜາມຸກຕິອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ. ແຕ່ສະພາບອັນສູງສົ່ງນີ້ ມະນຸດບໍ່ງ່າຍຈະກະທຳໄດ້; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນປະກອບກິດດີອັນແທ້ຈິງ.

Verse 2

उत्थायोत्थाय स्नातव्यं पूज्यौ हरिहरौ स्वयम् । सत्यं वाच्यं हितं कार्यं दानं देयं स्वशक्तितः

ຄວນຕື່ນເຊົ້າຢູ່ເລື້ອຍໆ ແລະອາບນ້ຳ; ພຣະຫາຣິ ແລະພຣະຫາຣະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຕົນເອງ. ຄວນເວົ້າຄວາມຈິງ ເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 3

परापवादभीरुत्वं परदारान्विवर्जयेत् । सुवर्णभूमिहरणब्रह्मदेवस्ववर्जनम्

ຄວນຢ້ານການນຳໃຫ້ຜູ້ອື່ນຖືກຕຳນິ ແລະຫຼີກເວັ້ນຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ. ຈົ່ງງົດຈາກການລັກຄຳ ຫຼືທີ່ດິນ ແລະຢ່າຍຶດເອົາຊັບຂອງພຣະພຣາຫມັນ ຫຼືຂອງເທວະດາ.

Verse 4

ब्राह्मणस्त्रीनरेंद्राणां बालवृद्धतपस्विनाम् । पितृमातृगुरूणां च नाप्रियं मनसा वदेत्

ກ່ຽວກັບພຣະພຣາຫມັນ ແມ່ຍິງ ກະສັດ ເດັກນ້ອຍ ຜູ້ເຖົ້າ ແລະນັກບຳເນັດ—ພ້ອມທັງພໍ່ ແມ່ ແລະອາຈານ—ຢ່າເວົ້າສິ່ງທີ່ຮຸນແຮງ ຫຼືບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ.

Verse 5

देशकालपरिज्ञानं पात्रापात्रविवेचनम् । छाया नृणां न वक्तव्या तक्राग्नींधनकांजिकम्

ຄວນຮູ້ເທົ່າທັນສະຖານທີ່ແລະເວລາ ແລະແຍກແຍະຜູ້ຄວນຮັບກັບຜູ້ບໍ່ຄວນ. ຢ່າເວົ້າເຖິງ “ເງົາ” ຂອງຄົນອື່ນເພື່ອດູຖູກ ແລະຢ່າເວົ້າບໍ່ຖືກການເຖິງນ້ຳນົມສົ້ມ, ໄມ້ຟືນ, ໄຟ, ແລະເຂົ້າຕົ້ມສົ້ມ—ເລື່ອງຈິບຈ້ອຍທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຂັດແຍ້ງ.

Verse 6

औषधं शाकमर्थिभ्यो दातव्यं गृह मेधिभिः । एकादशीपंचदशीचतुर्दश्यष्टमीषु च

ຜູ້ຄອບຄົວຄວນໃຫ້ຢາ ແລະຜັກແກ່ຜູ້ຂັດສົນ—ໂດຍພິເສດໃນວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ 11, 15, 14 ແລະ 8.

Verse 7

अमावास्याव्यतीपातसंक्रांतिग्रहणेषु च । वैधृते पितृमात्रोश्च क्षयाहदिवसेषु च

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ), ໃນວັນວະຍະຕີປາຕະ, ໃນວັນສັງກຣານຕິ (ການຍ້າຍຮາສີຂອງຕາເວັນ), ໃນເວລາຄຣາສ, ໃນວັນໄວທຶຣຕິ, ແລະໃນວັນຄົບຮອບມໍລະນະຂອງພໍ່ແມ່—ຄວນປະກອບທານແລະພິທີທາງທຳມະເຊັ່ນນີ້.

Verse 8

युगादिमन्वादिदिने गृहे कार्यो महोत्सवः । तीर्थे वा गमनं कार्यं गृहाच्छतगुणं यतः

ໃນວັນຢຸກາດິ ແລະ ມັນວາດິ ຄວນຈັດມະໂຫລະສົບໃນເຮືອນ ຫຼືໄປຫາຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ເພາະບຸນທີ່ຕີຣຖະເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າກວ່າໃນເຮືອນ។

Verse 9

इद्रियाणां जयः कार्यो मद्यं द्यूतं विवर्जयेत् । विवादं गमनं युद्धं गृही यत्नेन वर्जयेत्

ຄວນພະຍາຍາມຊະນະອິນທຣີຍະ ແລະຫຼີກເວັ້ນເຫຼົ້າມຶນເມົາ ແລະການພະນັນ. ຜູ້ຄອບຄົວຄວນຫຼີກການຖຽງທະລະ, ການເດີນທາງຢ່າງປະມາດ, ແລະການຕໍ່ສູ້ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ.

Verse 10

स्नानं दानं जपो होमो देवपूजा द्विजार्चनम् । अक्षयं जायते सर्वं विधिवच्चेद्भवेत्कृतम्

ການອາບນ້ຳ (ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ), ການໃຫ້ທານ, ການສວດມັນຕຣາ, ການບູຊາໄຟ (ໂຫມ), ການບູຊາເທວະ ແລະການນົບນ້ອມພຣາຫມັນ—ເມື່ອເຮັດຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ ບຸນທັງປວງຈະເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 11

एकापि गौः प्रदातव्या वस्त्रालंकारभूषणा । दोग्ध्री सवत्सा तरुणी द्विजमुख्याय कल्पिता

ແມ່ນແຕ່ງົວພຽງໂຕດຽວກໍຄວນໃຫ້ທານ—ປະດັບດ້ວຍຜ້າ ແລະເຄື່ອງປະດັບ—ເປັນງົວໃຫ້ນ້ຳນົມ, ມີລູກຕິດຕາມ, ແລະຍັງໜຸ່ມ; ຖວາຍແດ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 12

संप्राप्य भारतं खंडं मानुषं जन्म चोत्तमम् । धन्यो ददाति यो धेनुं स नरः सूर्यमण्डलम् । भित्त्वा याति विमानेन गम्यमानो गवादिभिः

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸດິນແດນພາຣະຕະວັຣສະ ແລະໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດອັນປະເສີດ ຜູ້ໃດໃຫ້ທານງົວນ້ຳນົມ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີພອນແທ້. ຊາຍນັ້ນຈະຝ່າທະລຸເຖິງມົນທົນພຣະອາທິດ ແລະໄປດ້ວຍວິມານສະຫວັນ ມີງົວແລະອື່ນໆ ຄຸ້ມຄອງນຳສົ່ງ.

Verse 13

सप्त जन्मानि पापानि कृत्वा पापीह चाधमः । एको ददाति यो धेनुं मुच्यते सर्वपातकैः

ແມ່ນແຕ່ຄົນຊົ່ວຕໍ່າຕໍ່ຳໃນໂລກນີ້ ໄດ້ກໍ່ບາບມາເຖິງ 7 ຊາດ—ຖ້າຖວາຍງົວນົມແມ່ນແຕ່ 1 ຕົວ ກໍພົ້ນຈາກຄວາມຕົກຕ່ຳອັນຫນັກທັງປວງ।

Verse 14

यदा स नीयते बद्धो यममार्गेण किंकरैः । तदा नंदा समागत्य स्वं पुत्रमिव पश्यति

ເມື່ອເຂົາຖືກມັດ ແລະຖືກນໍາໄປຕາມທາງຂອງຍະມະ ໂດຍຂ້າຮັບໃຊ້ແຫ່ງຄວາມຕາຍ—ນັ້ນແຫຼະ ນັນດາ ມາຮອດ ແລະເບິ່ງເຂົາດັ່ງລູກຊາຍຂອງນາງເອງ।

Verse 15

विजित्य हुंकृतेनैव तान्दूतान्दूरतः स्थितान् । गोप्रदं तं समादाय प्रयाति शिवमन्दिरम्

ນາງຊະນະພວກທູດນັ້ນທີ່ຢືນຢູ່ໄກ ໂດຍພຽງແຕ່ຮ້ອງສຽງກັງວານ; ແລ້ວນາງພາຜູ້ຖວາຍງົວນັ້ນ ໄປສູ່ວິຫານພຣະສິວະ।

Verse 16

वृषो धर्म हति प्रोक्तो येन मुक्तः स मुच्यते । गोषु मध्ये पितॄन्सर्वान्हरमुद्दिश्य वा हरिम्

ງົວຜູ້ (ວຣິສະ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ‘ຜູ້ທໍາລາຍອະທັມ’; ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ປົດປ່ອຍ ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນແທ້. ໃນກາງຝູງງົວ ຄວນບູຊາບັນພະບຸລຸດທັງປວງ ໂດຍອຸທິດແດ່ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຫຼືບໍ່ກໍແດ່ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ).

Verse 17

सूर्यब्रह्मपुरे वासो जायते ब्रह्मवासरे । दृढं ककुद्मिनं संतं युवानं भारसाधनम्

ໃນເມືອງສູຣະຍ-ພຣະຫມະປຸຣະ ຈະມີທີ່ຢູ່ອາໄສເກີດຂຶ້ນໃນວັນຂອງພຣະຫມະ. (ຄວນຖວາຍ) ງົວຜູ້ຫຼັງໂຄງທີ່ແນ່ນຫນາ—ແຂງແຮງ ໜຸ່ມ ແລະເໝາະສໍາລັບແບກຫາບ.

Verse 18

हलक्षमं बलीवर्दं दत्त्वा विप्राय पर्वसु । तमारुह्य नरो याति गोलोकं शिवसंनिधौ

ໃນວັນບຸນ ຜູ້ໃດຖວາຍງົວໄຖທີ່ເໝາະສົມແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຂຶ້ນຂີ່ງົວນັ້ນ ໄປຮອດໂກໂລກ ໃນພຣະສິວະສັນນິທານ।

Verse 19

अश्वं सास्तरणं दत्त्वा खलीनेन च संयुतम् । अश्वराजबलात्स्वर्गे मोदते ब्राह्मवासरम्

ຜູ້ໃດຖວາຍມ້າພ້ອມຜ້າປູອານ ແລະປະກອບດ້ວຍບັງຫຼັງ ແລະເຄື່ອງສວມຄົບຖ້ວນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງ “ລາຊາແຫ່ງມ້າ” ຜູ້ນັ້ນຊື່ນບານໃນສະຫວັນເທົ່າວັນໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ।

Verse 20

गजदानाद्गजेंद्रेण नीयते नंदनं वनम् । पृथिव्यां सागरांतायामेष राजा भविष्यति

ດ້ວຍການຖວາຍຊ້າງ ຜູ້ນັ້ນຖືກພະຍາຊ້າງນຳພາໄປສູ່ປ່ານັນດະນະ; ແລະໃນແຜ່ນດິນນີ້ທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ ລາວຈະເປັນກະສັດ।

Verse 21

गृहं सोपस्करं दत्त्वा विप्राय गृहमेधिने । लभते नंदने दिव्यं विमानं सार्वकामिकम्

ຜູ້ໃດຖວາຍເຮືອນພ້ອມເຄື່ອງໃຊ້ຄົບຖ້ວນແກ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ຄອບຄົວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບວິມານທິບອັນປະເສີດໃນນັນດະນະ ທີ່ສຳເລັດທຸກປາຖະໜາ।

Verse 22

द्रव्यं पृथिव्यां परमं सुवर्णं हृष्यंति देवा यदि दीयते ततः । सूर्योपि तस्मै रुचिरं विमानं ददाति तावद्भ्रमतेऽत्र यावत्

ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ຄຳແມ່ນຊັບສິນອັນສູງສຸດ; ເມື່ອຖວາຍຄຳ ເທວະທັງຫຼາຍຍິນດີ. ແມ່ນແຕ່ພຣະສຸລິຍະກໍປະທານວິມານອັນງາມໃຫ້ແກ່ຜູ້ຖວາຍ ໃຫ້ເຂົາທ່ອງທ່ຽວໄດ້ຕາມເວລາທີ່ບຸນນັ້ນຍັງຄົງຢູ່।

Verse 23

रौप्यं पितॄणामतिवल्लभं तद्दत्त्वा नरो निर्मलतामुपैति । सोमस्य लोकं लभते स तावद्भुवे निवद्धा ऋषयो हि यावत्

ເງິນເປັນຂອງທີ່ບັນພະບຸລຸດ (Pitṛ) ຮັກຍິ່ງ. ຜູ້ໃດຖວາຍເງິນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ. ແລະຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງໂສມ (Soma) ຕາມການກໍານົດອັນຍາວນານ ດັ່ງທີ່ລະສີຍັງຜູກພັນກັບແຜ່ນດິນຢູ່.

Verse 24

श्रीखंडकर्पूरसमाकुलानि तांबूलरत्नादिफलानि दत्त्वा । पुष्पाणि वस्त्राणि सुखेन याति साकं शशांकं दिवि देववृंदैः

ເມື່ອຖວາຍສ່ວນຜະສົມໄມ້ຈັນ ແລະ ກາມຟໍ (camphor), ພ້ອມທັງຕໍາບູນ (betel), ແກ້ວມະນີ ແລະ ໝາກໄມ້, ອີກທັງດອກໄມ້ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສະຫວັນດ້ວຍຄວາມສຸກ ຢູ່ກັບພຣະສະສາງກະ (ດວງຈັນ) ທ່າມກາງຫມູ່ເທວະດາ.

Verse 25

तक्रोदकतैलघृतदुग्धेक्षुरसमधूनि यो दद्यात् । खर्जूरखंडद्राक्षावातामांजीरकैः साकम्

ຜູ້ໃດຖວາຍນ້ໍານົມສົ້ມ (buttermilk), ນ້ໍາ, ນ້ໍາມັນ, ກີ (ghee), ນ້ໍານົມ, ນ້ໍາອ້ອຍ ແລະ ນ້ໍາເຜິ້ງ—ພ້ອມດ້ວຍຫມາກອິນທະພານ (dates), ນ້ໍາຕານ, ໝາກອະງຸ່ນແຫ້ງ (raisins), ອາລະມອນ (almonds) ແລະ ໝາກເດືອຍ (figs)—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່.

Verse 26

दर्भाक्षतमृद्गोमयदूर्वायज्ञोपवीतानि । तिलचर्मसूर्यपिटकं दत्त्वा ख्यातश्चिरं स्वर्गे

ເມື່ອຖວາຍຫຍ້າດັບພະ (darbha), ເຂົ້າບໍ່ແຕກ (akṣata), ດິນເຜົາ, ຂີ້ງົວ, ຫຍ້າດູຣະວາ (dūrvā) ແລະ ສາຍຍັດຍະໂນປະວີຕະ (yajñopavīta)—ພ້ອມທັງງາ, ໜັງ ແລະ ຮົ່ມກັນແດດ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນທີ່ລືອຊາຍາວນານໃນສະຫວັນ.

Verse 27

आत्माहाराच्चतुर्भागं सिद्धान्नाद्यदि दीयते । हन्तकारः स तं दत्त्वा ध्रुवं याति ध्रुवालये

ຖ້າຜູ້ໃດແບ່ງອາຫານປະຈໍາວັນຂອງຕົນເອງໜຶ່ງສ່ວນສີ່ ເປັນອາຫານປຸງສຸກ (siddhānna) ແລ້ວຖວາຍ, ຜູ້ໃຫ້ນັ້ນເມື່ອຖວາຍແລ້ວ ຈະໄປເຖິງທີ່ພໍານັກອັນໝັ້ນຄົງຂອງ ທຣຸວະ (Dhruva) ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 28

आत्माहारप्रमाणेन प्रत्यहं गोषु दीयते । गवाह्निकं तासु दत्त्वा नरो याति सुरालयम्

ຖ້າຜູ້ໃດໃຫ້ແກ່ງົວທຸກມື້ ຕາມປະມານອາຫານຂອງຕົນ ໂດຍຖວາຍສ່ວນປະຈໍາວັນນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດຖິ່ນສະຖານແຫ່ງເທວະດາ।

Verse 29

कंडनीपेषणीचुल्लीमार्जनीभिश्च यत्कृतम् । पापं गृही क्षालयति ददद्भिक्षां दिनं प्रति

ບາບໃດໆທີ່ຄົນຄອບຄົວກໍ່ຂຶ້ນຈາກການບົດ ການຕໍາ ການຫຸງຕົ້ມທີ່ເຕົາ ແລະການກວາດຖູ—ຜູ້ນັ້ນຊໍາລະອອກໄດ້ ໂດຍໃຫ້ທານທຸກມື້।

Verse 30

ग्रासमात्रा भवेद्भिक्षा सा नित्यं यत्र दीयते । तद्गृहं गृहमन्यच्च स्मशानमिव दृश्यते

ບ່ອນໃດທີ່ໃຫ້ທານທຸກມື້ແຕ່ພຽງຄໍາດຽວ ບ້ານນັ້ນ ແລະບ້ານອື່ນທີ່ເຫມືອນກັນ ປາກົດດັ່ງປ່າຊ້າ (ຂາດສິຣິມົງຄຸນ)।

Verse 31

कुम्भान्सोदकसिद्धान्नांश्छत्रोपानत्कमंडलुम् । अंगुलीयकवासांसि दत्त्वा याति नरो दिवि

ຜູ້ໃດຖວາຍໝໍ້ນ້ໍາ ອາຫານສຸກພ້ອມນ້ໍາ ຮົ່ມ ເກີບ ແລະກະມັນດະລຸ (ພາຊະນະນ້ໍາຂອງນັກບວດ) ພ້ອມທັງແຫວນແລະເຄື່ອງນຸ່ງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຫວັນ।

Verse 32

श्रांतस्य यानं तृषितस्य पानमन्नं क्षुधार्त्तस्य नरो नरेन्द्र । दत्त्वा विमानेन सुरांगनाभिः संस्तूयमानस्त्रिदिवं स याति

ໂອ ກະສັດໃນຫມູ່ມະນຸດ! ຜູ້ໃດໃຫ້ພາຫະນະແກ່ຜູ້ເມື່ອຍລ້າ ໃຫ້ນ້ໍາດື່ມແກ່ຜູ້ຫິວນ້ໍາ ແລະໃຫ້ອາຫານແກ່ຜູ້ຫິວໂຫຍ—ຜູ້ນັ້ນຈະຂຶ້ນສະຫວັນໃນວິມານທິບ ໂດຍຖືກນາງເທວະດາສັນລະເສີນ।

Verse 33

भोजनं सततं देयं यथाशक्त्या घृत प्लुतम् । तन्मया हि यतः प्राणा अतः पुष्यंति प्राणिनः

ຄວນໃຫ້ອາຫານເປັນນິດ ຕາມກຳລັງ ໃຫ້ອຸດົມດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ອັນບໍລິສຸດ; ເພາະຊີວິດຂອງສັດທັງຫຼາຍດຳລົງດ້ວຍມັນ ດັ່ງນັ້ນສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງເຈີຣິນດ້ວຍອາຫານ।

Verse 34

क्षुत्पीडा महती लोके ह्यन्नं तद्भेषजं स्मृतम् । तेन सा शांतिमायाति ततोन्नं देयमुत्तमम्

ຄວາມຫິວໂຫຍເປັນທຸກຂ໌ໃຫຍ່ໃນໂລກ ແລະອາຫານຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຢາຂອງມັນ; ໂດຍອາຫານ ທຸກຂ໌ນັ້ນສົງບົບ ດັ່ງນັ້ນການໃຫ້ອາຫານແມ່ນທານອັນສູງສຸດ।

Verse 35

अन्नं वस्त्रं फलं तोयं तक्रं शाकं घृतं मधु । पत्रं पुष्पं तथोपानत्कंथां यष्टिं कमंडलुम्

ຄວນໃຫ້ທານເປັນອາຫານ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ໝາກໄມ້, ນ້ຳ, ນ້ຳນົມສົ້ມ (buttermilk), ຜັກ, ghee, ນ້ຳເຜິ້ງ, ໃບໄມ້ ແລະດອກໄມ້; ພ້ອມທັງເກີບ, ເສື້ອຄຸມປະຊຸດ, ໄມ້ທ່ອນ (ຄັນທອນ) ແລະກະບອກນ້ຳ (kamandalu) ດ້ວຍ।

Verse 36

छत्रपात्रे व्रतं विद्या अक्षमाला सुरार्चनम् । कन्या कुशोपवीतानि बीजौषधगृहाणि च

ອີກທັງຄວນໃຫ້: ຮົ່ມ ແລະພາຊະນະ, ການອຸປະຖຳວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ), ການສຶກສາຮຽນຮູ້, ສາຍລູກປັດ (rosary), ການບູຊາເທວະ; ພ້ອມທັງການມອບບຸດສາວໃນພິທີແຕ່ງງານ, ສາຍສັກສິດຈາກຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ແລະໂຮງເກັບເມັດພັນກັບຢາສະໝຸນໄພ।

Verse 37

सस्यं क्षेत्रं यज्ञपात्रं योगपट्टं च पादुके । कृष्णाजिनं बुद्धिदानं धर्मादेशकथानकम्

ທານອື່ນໆອາດມີ: ເຂົ້າເມັດແລະນາທົ່ງ, ພາຊະນະສຳລັບຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ), ສາຍຮັດໂຍຄະ (yoga strap) ແລະເກີບສັນດານ, ໜັງກວາງດຳ (kṛṣṇājina), ການໃຫ້ປັນຍາ, ແລະທຳມະກະຖາທີ່ຊີ້ນຳທຳມະ।

Verse 38

अथैतत्संततं देयं तेन श्रेयो महद्भवेत् । सर्वपापक्षयं कृत्वा दाता याति शिवालयम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນໃຫ້ທານເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ດ້ວຍນັ້ນ ຄວາມສຸກສະຫງົບອັນໃຫຍ່ຈະເກີດຂຶ້ນ. ເມື່ອທຳລາຍບາບທັງປວງແລ້ວ ຜູ້ໃຫ້ທານຈະໄປສູ່ພະສິວະທິວາລະຍະ (ທີ່ປະທັບຂອງພະສິວະ).

Verse 39

श्राद्धे गृहस्था भोक्तव्याः कुलीना वेदपारगाः । अक्रोधनाः स्नानशीलाः स्वदेशाचारतत्पराः

ໃນພິທີສຣາດທະ ຄວນໃຫ້ຜູ້ຄອບຄົວໄດ້ຮັບປະທານ—ຜູ້ມີຕະກູນດີ ຊ່ຽວຊານໃນເວດະ ບໍ່ໂກດ ຮັກການອາບນ້ຳແລະຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຍຶດຖືຈາຣິດປະເພນີອັນຖືກຕ້ອງຂອງຖິ່ນຕົນ.

Verse 40

आमंत्र्य पूर्वदिवसे निरीहा अपि ये द्विजाः । अलोलुपा व्याधिहीना न तु ये ग्रामयाजिनः

ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນ (ດວິຊະ) ຜູ້ບໍ່ມຸ່ງຫາໂລກກໍຄວນເຊີນໄວ້ກ່ອນໜຶ່ງມື້—ຜູ້ບໍ່ໂລບ ແລະປອດໂລກ. ແຕ່ບໍ່ຄວນເຊີນຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການປະກອບຍັດຍະໃນບ້ານເປັນອາຊີບ.

Verse 41

तेषां पुरः प्रदातव्यं पिंडदानं विधानतः । श्राद्धं श्रद्धाविहीनेन कृतमप्यकृतं भवेत्

ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ ຕ້ອງໃຫ້ປິນດະທານ (ການຖວາຍກ້ອນຂ້າວ) ຕາມພິທີກົດເກນ. ສຣາດທະທີ່ເຮັດໂດຍຂາດສັດທາ ແມ່ນແມ່ນເຮັດພາຍນອກກໍດັ່ງກັບບໍ່ໄດ້ເຮັດເລີຍ.

Verse 42

तस्माच्छ्रद्धान्वितैः श्राद्धं कर्त्तव्यं क्रोधवर्जितैः । वानप्रस्थो ब्रह्मचारी पथिकस्तीर्थसेवकः

ດັ່ງນັ້ນ ສຣາດທະຄວນຖືກປະກອບໂດຍຜູ້ມີສັດທາ ແລະປາດຈາກຄວາມໂກດ. ຜູ້ຢູ່ປ່າ (ວານະປຣັສຖະ) ນັກພຣະພົມຈາຣີ ຜູ້ເດີນທາງ ແລະຜູ້ອຸທິດຕົນຮັບໃຊ້ຕີຣຖະ—ຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາ.

Verse 43

अतिथिर्वैश्वदेवांते स पूज्यः श्राद्धकर्मणि । सर्वदा यतयः पूज्याः स्वशक्त्या गृहमेधिभिः

ໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງການບູຊາ ໄວສະວະເດວະ (vaiśvadeva) ແຂກຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືໃນພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha)។ ແລະບັນດາຍະຕິ (yati) ຜູ້ບຳເນົາພຣະທຳ ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບເສຍງເສີນເສມອ ໂດຍຄົນເຮືອນ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 44

यात्राविधिमथो वक्ष्ये सेतिहासं नृपोत्तम

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິທີການເດີນທາງຈາລິກແສວງ (yātrā-vidhi) ພ້ອມທັງເລື່ອງເກົ່າອັນສັກສິດ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।