Adhyaya 12

Verse 1

सारस्वत उवाच । गंगोदकं मधुघृते कुंकुमागुरुचंद नम् । गुग्गुलं बिल्वपत्राणि बकपुष्पं च यो वहेत्

ສາຣັສວະຕະ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດທີ່ຖືນ້ຳຄົງຄາ, ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ກີ), ຄຸງກຸມ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ), ອາກາຣູ ແລະ ຈັນທະນະ, ຢາງກຸກກຸລຸ, ໃບບິລວະ ແລະ ດອກບະກຸລາ ເພື່ອການບູຊາ…”

Verse 2

पदचारी शुचितनुर्भारं स्कन्धे निधाय च । तीर्थे स्नात्वा शिवं विष्णुं ब्रह्माणं शंकरं प्रियम्

ເດີນທາງດ້ວຍຕີນ ດ້ວຍກາຍອັນບໍລິສຸດ ແລະວາງພາລະໄວ້ເທິງບ່າ; ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະແລ້ວ ຄວນບູຊາ ພຣະສິວະ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ—ພຣະສັງກະຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ.

Verse 3

दृष्ट्वा निवेदयेद्यस्तु स मुक्तः सर्वबन्धनैः । स नरो गणतां याति यावदाभूतसंप्लवम्

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອໄດ້ເຫັນ (ເທວະຮູບ) ແລ້ວຖວາຍນິເວດນະ (ການຖວາຍບູຊາ) ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກພັນທະທັງປວງ. ຊາຍນັ້ນຈະໄດ້ສະຖານະເປັນ “ຄະນະ” (ຜູ້ຕິດຕາມພຣະສິວະ) ຈົນກວ່າການລະລາຍໃຫຍ່ຂອງສັດທັງຫມົດ.

Verse 4

कलत्रमित्रपुत्रैर्वा भ्रातृभिः स्वजनैर्नरैः । सहितो वा नरैर्याति तीर्थे देवं विचिंत्य च

ບໍ່ວ່າຈະໄປພ້ອມພັນລະຍາ ໝູ່ມິດ ລູກ ພີ່ນ້ອງ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ຫຼືກັບຄົນອື່ນໆ ກໍຕາມ ຜູ້ນັ້ນໄປສູ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ໂດຍລະລຶກພຣະເທວະໃນໃຈ।

Verse 5

देवमूर्तिं शुभां कृत्वा रथस्थां सुप्रतिष्ठिताम् । चन्दनागुरुकर्पूरैरर्चितां कुंकुमेन च

ເຮັດຮູບພຣະເທວະອັນເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຕັ້ງປະດິດຢ່າງດີ ແລະວາງໄວ້ເທິງລົດຮາດ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍຈັນທະນາ ອະກະຣຸ ກາມຟໍ ແລະກຸງກຸມ (saffron) ດ້ວຍ।

Verse 6

पूजयन्विविधैः पुष्पैर्धूपदीपादिकैर्नृप । गीतनृत्यैः सवादित्रैर्हास्यलास्यैरनेकधा

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນຄວນບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ດ້ວຍທູບ ແລະໂຄມໄຟ ແລະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງການຂັບຮ້ອງ ແລະຟ້ອນລໍາ ມີດົນຕີປະກອບ, ດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ແລະລີລາອັນອ່ອນຊ້ອຍຫຼາຍປະການ।

Verse 7

धरित्रीं कांचनं गाश्च जलान्नवसनानि च । तृणेन्धने प्रियां वाणीं यच्छन्याति नरो यदि

ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຈາກໂລກນີ້ໄປ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງໃຫ້ທານແຜ່ນດິນ ຄຳ ງົວ ນ້ຳ ອາຫານ ເສື້ອຜ້າ ແມ່ນກະທັ້ງຫຍ້າແລະໄມ້ຟືນ ພ້ອມທັງຄຳເວົ້າອ່ອນຫວານນ່າຟັງ, ທານນັ້ນຍ່ອມເປັນຊັບທາງທຳຂອງເຂົາ ອັນຖືກສັນລະເສີນໃນມະຫາຕະກະຂອງຕີຣຖະ।

Verse 8

देवांगनाकरग्राहगृहीतो नन्दनं वनम् । प्राप्य भुंक्ते शुभान्भोगान्यावदाचन्द्रतारकम्

ຖືກນາງຟ້າທັງຫຼາຍຈັບມືນຳໄປ, ເຂົາບັນລຸປ່ານັນດະນະ (Nandana) ແລະເສວຍສຸກອັນເປັນມົງຄຸນ ຕະຫຼອດເວລາທີ່ດວງຈັນແລະດາວຍັງຄົງຢູ່।

Verse 9

तीर्थे संचरितः पुरुषो रोगैः प्राणान्विमुञ्चति । अदृष्ट्वा दैवतं तीर्थे दृष्टतीर्थफलं लभेत्

ຜູ້ຊາຍຜູ້ເດີນທາງໃນຕີຣະຖະ ອາດຈະສູນຊີວິດເນື່ອງຈາກໂລກໄພ; ແຕ່ແມ່ນວ່າບໍ່ໄດ້ເຫັນເທວະດາຢູ່ນັ້ນ ກໍຍັງໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການໄປຢ້ຽມຕີຣະຖະ.

Verse 10

संसारदोषान्विविधान्विचिन्त्य स्त्रीपुत्रमित्रेष्वपि बंधमुक्तः । विज्ञाय बद्धं पुरुषं प्रधानैः स सर्वतीर्थानि करोति देहम्

ເມື່ອພິຈາລະນາຄວາມບົກພ່ອງຫຼາຍປະການຂອງສັງສາຣະ ແລະຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ເມຍ ລູກ ແລະມິດສະຫາຍ; ຮູ້ຈາກບັນດາຜູ້ຮູ້ວ່າມະນຸດຖືກຜູກມັດແນວໃດ ເຂົາຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ກາຍຂອງຕົນເປັນຈຸດຮວມຂອງຕີຣະຖະທັງປວງ.

Verse 11

आजन्मजन्मांन्तरसंचितानि दग्ध्वा स पापानि नरो नरेन्द्र । तेजोमयं सर्वगतं पुराणं भवोद्भवं पश्यति मुच्यते सः

ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ, ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຜົາຜານບາບທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດແລ້ວເກີດອີກ, ເຂົາຍ່ອມເຫັນພຣະບູຮານຜູ້ເປັນແສງສະຫວ່າງ ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະເປັນຕົ້ນກໍາເນີດແຫ່ງພະວະ; ແລ້ວເຂົາກໍພົ້ນທຸກ.

Verse 12

तीर्थे विप्रवचो ग्राह्यं स्नात्वा संध्यार्चनादिकम् । दर्भास्तिला हविष्यान्नं प्रयोगाः श्रद्धया कृताः

ໃນຕີຣະຖະ ຄວນຮັບຟັງຄໍາຊີ້ນໍາຂອງພຣາຫມັນ; ຫຼັງອາບນໍ້າແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີສັນທະຍາບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ໃຊ້ຫຍ້າດັຣພະ ແລະງາ, ຖວາຍອາຫານຮະວິສະຍະ, ປະຕິບັດຕາມພິທີກໍາດ້ວຍສັດທາ.

Verse 13

अगस्त्यं भृङ्गराजं च पुष्पं शतदलं शुभम् । कर्पूरागुरुश्रीखंडं कुंकुमं तुलसीदलम्

ດອກອະກັສຕະຍະ ແລະພຶງກະຣາຊະ, ດອກຮ້ອຍກີບອັນເປັນມົງຄຸນ; ການບູນ, ອະກຸຣຸ, ຈັນທະນະຫອມ, ກຸງກຸມ ແລະໃບຕຸລະສີ—ທັງໝົດນີ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນສັກສິດທີ່ຖືກສັນລະເສີນໃນຕີຣະຖະ.

Verse 14

बिल्वप्रमाणपिंडेषु दीपोद्द्योतितभूमिषु । तांबूल फलनैवेद्यं तिलदर्भोदकेन च

ໃຫ້ຈັດປັ້ນຂອງບູຊາເປັນກ້ອນຂະໜາດເທົ່າຜົນບິລວະ ໃນພື້ນທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍໂຄມໄຟ ແລ້ວຖວາຍໃບໝາກ, ໝາກໄມ້ ແລະອາຫານນະເວດຍະ ພ້ອມນ້ຳທີ່ຊຳລະດ້ວຍງາ ແລະຫຍ້າດັຣພະ।

Verse 15

तीर्थे संकल्पितं मर्त्यैस्तदनंतं प्रजायते । अयने विषुवे चैव संक्रांतौ ग्रहणेषु च

ສັງກັລປະ (ຄຳຕັ້ງໃຈ) ທີ່ມະນຸດຕັ້ງໄວ້ໃນຕີຣຖະ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ໂດຍພິເສດໃນອະຍະນະ, ວິສຸວະ, ສັງກຣານຕິ ແລະໃນຍາມຄຣາສ (ຄຣະຫະນະ).

Verse 16

मासांतेऽपर पक्षे तु क्षयाहे पितृमातृके । गजच्छायां त्रयोदश्यां द्रव्ये प्राप्तौ द्विजोत्तमः

ໃນທ້າຍເດືອນ ໃນຝ່າຍຄ່ຳ (ອະປະຣະປັກສະ) ໃນວັນກະສະຍະສຳລັບບິດາມານາ ໃນວັນທີ 13 ທີ່ກະຈັດຊາຍາ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ຄອບຄອງຊັບສິນ।

Verse 17

गृहे श्राद्धं प्रकुर्वीत पितॄणामृणमुक्तये । गृहाच्छतगुणं नद्यां या नदी याति सागरम्

ຄວນປະກອບສຣາດທະ (śrāddha) ໃນເຮືອນເພື່ອພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ; ແຕ່ຖ້າປະກອບທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ—ແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼໄປສູ່ທະເລ—ຜົນບຸນຈະເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າກວ່າໃນເຮືອນ।

Verse 18

प्रभासे पुष्करे राजन्गंगायां पिंडतारके । प्रयागे नृपगोमत्यां भवदामोदराग्रतः

ໂອ ພຣະຣາຊາ—ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ປຣະພາສະ, ປຸສກະຣະ, ທີ່ແມ່ນ້ຳຄັງຄາທີ່ປິນດະຕາຣະກະ, ທີ່ປຣະຍາກ ຫຼືທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ—ຕໍ່ໜ້າພຣະພະວະ ແລະພຣະດາໂມດະຣະ ສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວສັນລະເສີນ ເພື່ອການຖວາຍແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະບຸນແຫ່ງຕີຣຖະ।

Verse 19

नर्मदादिषु तीर्थेषु कुर्याच्छ्राद्धं नरो यदि । सर्वपापविनिर्मुक्तः पितरो यांति सद्गतिम्

ຖ້າຜູ້ໃດໜຶ່ງເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ຕາມຕີຣະຖານສັກສິດ ເຊັ່ນ ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະບັນພະບຸລຸດໄດ້ຮັບສັດຄະຕິ (ຄະຕິອັນດີ)។

Verse 20

संतानमुत्तमं लब्ध्वा भुक्त्वा भोगाननुत्तमान् । दिव्यं विमानमारुह्य प्रान्ते याति सुरालयम्

ໄດ້ຮັບລູກຫຼານອັນປະເສີດ ແລະໄດ້ເສບສຸກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ໃນບັ້ນປາຍ ຈຶ່ງຂຶ້ນວິມານທິບ ແລະໄປສູ່ວັງເທວະ (ສຸຣາລະຍະ)។

Verse 21

जातकर्मादियज्ञेषु विवाहे यज्ञकर्मणि । देवप्रतिष्ठाप्रारंभे वृद्धिश्राद्धं प्रकल्पयेत्

ໃນພິທີຍັດເຊັ່ນ ພິທີກໍາເນີດ (jātakarma ແລະອື່ນໆ), ໃນພິທີແຕ່ງງານ, ໃນການປະກອບຍັດ, ແລະເມື່ອເລີ່ມຕົ້ນການປະດິດສະຖາປະນາເທວະ ຄວນຈັດພິທີ ວຣິດທິ-ສຣາດທະ (vṛddhi-śrāddha) ເພື່ອຄວາມເຈີຣິນແລະມົງຄຸນ।

Verse 22

तृप्यन्ति देवताः सर्वा स्तृप्यंति पितरो नृणाम् । वृद्धिश्राद्धकृतो गेहे जायते सर्वमंगलम्

ເທວະທັງປວງພໍໃຈ ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງມະນຸດກໍພໍໃຈເຊັ່ນກັນ। ໃນເຮືອນທີ່ເຮັດ ວຣິດທິ-ສຣາດທະ (vṛddhi-śrāddha) ພອນມົງຄຸນທຸກປະການຈະເກີດຂຶ້ນ।

Verse 23

कामः क्रोधश्च लोभश्च मोहो मद्यमदादयः । माया मात्सर्यपैशुन्यमविवेको विचारणा

ກາມະ, ໂກຣດ, ໂລພ, ໂມຫະ, ຄວາມເມົາມຶນຈາກເຫຼົ້າແລະອື່ນໆ; ມາຍາ (ການຫລອກລວງ), ມາດສະຣະຍະ (ຄວາມອິດສາ), ໄພຊຸນຍະ (ການນິນທາກ່າວຮ້າຍ), ອະວິເວກະ (ຂາດປັນຍາແຍກແຍະ), ແລະວິຈາຣະນາອັນບິດເບືອນ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໂທດທີ່ຂັດຂວາງທັມມະ ແລະຫຼຸດຜົນຂອງກິດກຳສັກສິດ।

Verse 24

अहंकारो यदृच्छा च चापल्यं लौल्यता नृप । अत्यायासोप्यनायासः प्रमादो द्रोहसाहसम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄວາມຍຶດຕົນ (ອະຫັງກາຣ), ການເຮັດຕາມອາການບັງເອີນ, ຄວາມຫວັ່ນໄຫວບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະ ຄວາມຢາກອັນບໍ່ສົງົບ; ການພະຍາຍາມເກີນຄວນ ແລະ ຄວາມສະບາຍເກີນໄປຈົນເກີດຄວາມປະມາດ; ຄວາມປະມາດ, ການທໍລະຍົດ, ແລະ ຄວາມກ້າບ້າບິ່ນ—ທັງໝົດນີ້ເປັນນິໄສທຳລາຍ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເສຍທາງແຫ່ງທັມມະ.

Verse 25

आलस्यं दीर्घसूत्रत्वं परदारोपसेवनम् । अल्पाहारो निराहारः शोकश्चौर्यं नृपोत्तम

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມຂີ້ຄ້ານ, ການຜັດຜ່ອນວຽກງານຍາວນານ, ການໄປຄົບຫາພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ; ການກິນຢ່າງບໍ່ພອດີ—ກິນນ້ອຍເກີນ ຫຼື ບໍ່ກິນເລີຍ—ຄວາມໂສກ ແລະ ການລັກຂໂມຍ; ທັງໝົດນີ້ກໍຖືກຕຳນິວ່າເປັນຄວາມຜິດທີ່ທຳລາຍທັມມະ.

Verse 26

एतान्दोषान्गृहे नित्यं वर्जयन्यदि वर्तते । स नरो मण्डनं भूमेर्देशस्य नगरस्य च

ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ແລະ ຫຼີກເວັ້ນຄວາມຜິດເຫຼົ່ານີ້ເປັນນິດ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງແຜ່ນດິນ—ເປັນກຽດແກ່ປະເທດ ແລະ ເມືອງຂອງຕົນດ້ວຍ.

Verse 27

श्रीमान्विद्वान्कुलीनोऽसौ स एव पुरुषोत्तमः । सर्वतीर्थाभिषेकश्च नित्यं तस्य प्रजायते

ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ມີປັນຍາ, ແລະ ມີຕະກູນສູງ—ແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາມະນຸດ. ສຳລັບລາວ, ບຸນກຸສົນດັ່ງການອາບນ້ຳອະພິເສກໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງ ເກີດຂຶ້ນທຸກວັນ.

Verse 28

तदा तीर्थफलं सम्यक्त्यक्तदोषस्य जायते । स्नानं सन्ध्या जपो होमः पितृदेवर्षितर्पणम् । श्राद्धं देवस्य पूजा च त्यक्तदोषस्य जायते

ໃນເວລານັ້ນ, ຜົນແຫ່ງການໄປຕີຣຖະຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງເຕັມສ່ວນແທ້ໆ ສຳລັບຜູ້ທີ່ລະທິ້ງຄວາມຜິດ. ການອາບນ້ຳ, ພິທີສັນທະຍາ (sandhyā), ການສວດຈະປະ (japa), ການບູຊາໄຟໂຮມະ (homa), ການຖວາຍນ້ຳບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ເທວະ ແລະ ຣິສີ; ພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ແລະ ການນະມັດສະການພຣະເທວະ—ທັງໝົດນີ້ຍ່ອມໃຫ້ຜົນແກ່ຜູ້ທີ່ລະຄວາມຜິດແລ້ວ.

Verse 29

प्रयागे वा कुरुक्षेत्रे सरस्वत्यां च सागरे । गयायां वा रुद्रपदे नरनारायणाश्रमे

ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ທີ່ ປຣະຍາກ (Prayāga) ຫຼື ກຸຣຸເກສະຕຣະ (Kurukṣetra), ທີ່ແມ່ນ້ຳ ສະຣັສວະຕີ ແລະ ທະເລ, ທີ່ ກະຍາ, ທີ່ ຣຸດຣະປະດະ, ຫຼື ອາສຣົມ ນະຣະ-ນາຣາຍະນະ—

Verse 30

प्रभासे पुष्करे कृष्णे गोमत्यां पिंडतारके । वस्त्रापथे गिरौ पुण्ये तथा दामोदरे नृप

ທີ່ ປຣະພາສະ (Prabhāsa), ທີ່ ປຸສກະຣະ (Puṣkara), ທີ່ ກຣິສນະ (ແມ່ນ້ຳ/ຕີຣຖະ), ທີ່ ໂກມະຕີ (Gomatī), ທີ່ ປິນຑະຕາຣະກະ (Piṇḍatāraka), ທີ່ ວັສຕຣາປະຖະ ເທິງພູອັນບຸນ, ແລະທີ່ ດາໂມດະຣະ (Dāmodara) ເຊັ່ນກັນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ—

Verse 31

भीमेश्वरे नर्मदायां स्कांदे रामेश्वरादिषु । उज्जयिन्यां महाकाले वाराणस्यां च भूर्भुवः

ທີ່ ພີເມສະວະຣະ (Bhīmeśvara) ບນແມ່ນ້ຳ ນະຣະມະດາ (Narmadā), ທີ່ ຕີຣຖະຂອງ ສະການດະ (Skānda-tīrtha), ທີ່ ຣາເມສະວະຣະ (Rāmeśvara) ແລະສະຖານທີ່ອື່ນໆ; ທີ່ ອຸຈະຍິນີ (Ujjayinī) ຕໍ່ໜ້າ ມະຫາກາລະ (Mahākāla); ແລະທີ່ ວາຣານະສີ (Vārāṇasī) ອັນເປັນແດນແຫ່ງດິນແລະສະຫວັນ—

Verse 32

कालिंद्यां मथुरायां च सकृद्याति नरो यदि । सदोषो मुच्यते दोषैर्ब्रह्महत्यादिभिः कृतैः

ຖ້າມະນຸດຜູ້ໃດໄດ້ໄປພຽງຄັ້ງດຽວກໍຕາມ ເຖິງ ກາລິນດີ (ຢະມຸນາ) ແລະ ມະຖຸຣາ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ແບກບາບຜິດຫຼາຍ ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງ ຮວມທັງບາບໜັກເຊັ່ນ ບຣະຫມະຫັດຕະຍາ (brahmahatyā) ດ້ວຍ.

Verse 33

अपि कीटः पतंगो वा पक्षी वा सूकरोऽपि वा । खरोष्ट्रकुंजरा वाजिमृगसिंहसरीसृपाः

ແມ່ນແຕ່ໜອນ ຫຼື ແມງໄມ້, ນົກ ຫຼື ໝູປ່າກໍຕາມ; ລາ, ອູດ, ຊ້າງ, ມ້າ, ກວາງ, ສິງ ແລະ ສັດເລື້ອຍຄານທັງຫຼາຍ—

Verse 34

ज्ञानतोऽज्ञानतो राजंस्तेषु स्था नेषु ये मृताः । सर्वे ते पुण्यकर्माणः स्वर्गं भुक्त्वा सुखं बहु

ຂໍ່ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດຕາຍໃນສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ—ທຸກຄົນເປັນຜູ້ກະທຳບຸນ; ໄດ້ເສວຍສຸກໃນສະຫວັນແລ້ວ ຍ່ອມປະສົບຄວາມສຸກຫຼາຍ.

Verse 35

चतुर्वर्णेषु सर्वे ते जायंते कर्मबंधनात् । कर्मबंधं विहायाशु मुक्तिं यांति नराः पुनः

ທຸກຄົນນັ້ນເກີດໃໝ່ໃນສີ່ວັນນະ ເນື່ອງຈາກພັນທະແຫ່ງກຳ; ແລ້ວເມື່ອລະພັນທະກຳນັ້ນໂດຍໄວ ພວກເຂົາຍ່ອມບັນລຸມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ອີກຄັ້ງ.

Verse 36

मोदंते तीर्थमरणात्स्वर्गभोगावसानतः । संप्राप्य भारते खंडे कर्मभूमिं महोदयम्

ເມື່ອຈາກໄປທີ່ຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ພວກເຂົາຍ່ອມຊື່ນບານ; ແລະເມື່ອການເສວຍສຸກໃນສະຫວັນສິ້ນສຸດ ພວກເຂົາບັນລຸດິນແດນພາຣະຕະ—ກຳມະພູມິອັນສູງສົ່ງ—ເພື່ອໃຫ້ອຸດົມມົງຄຸນທາງທຳເກີດຂຶ້ນໃໝ່.

Verse 37

अनेकाश्चर्यसंयुक्तं बहुपर्वतमंडितम् । गंगायाः सरितः सर्वाः समुद्रैः सह संगताः

ດິນແດນນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ ແລະປະດັບດ້ວຍພູເຂົາຫຼາຍລູກ; ທັງຫມົດແມ່ນ້ຳ—ໂດຍມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາເປັນປະທານ—ຖືກກ່າວວ່າໄຫຼໄປຮວມກັບທະເລ.

Verse 38

पदेपदे निधानानि संति तीर्थान्यनेकशः । येषां स्मरणमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत्

ທຸກກ້າວທຸກຍ່າງມີຂຸມຊັບ—ມີຕີຣຖະສັກສິດນັບບໍ່ຖ້ວນ—ທີ່ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງກໍ ບາບທັງປວງຍ່ອມສິ້ນໄປ.

Verse 39

पातालमार्गा बहवः स्वर्गमार्गश्च दृश्यते । गगने दृश्यते सूर्यो हृदये दृश्यते हरः

ມີເສັ້ນທາງຫຼາຍໄປສູ່ປາຕາລ ແລະເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນກໍປາກົດ. ໃນຟ້າເຫັນພະອາທິດ; ໃນດວງໃຈເຫັນພະຫະຣະ (ພະສິວະ).

Verse 40

ध्यानेन ज्ञानयोगेन तपसा वचसा गुरोः । सत्येन साहसेनैव दृश्यते भुवनत्रयम्

ດ້ວຍສະມາທິ, ດ້ວຍຍົກະແຫ່ງປັນຍາ, ດ້ວຍຕະປະສະ, ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງຄູບາ, ແລະດ້ວຍຄວາມຈິງພ້ອມຄວາມກ້າຫານ—ໂລກທັງສາມຈຶ່ງຮູ້ໄດ້ ແລະປາກົດຊັດ.

Verse 41

वेदस्मृतिपुराणैश्च ये न पश्यंति भूतलम् । पातालं स्वर्गलोकं च वंचितास्ते नरा इह

ຜູ້ໃດອ້າງອີງວິດາ, ສະມຣິຕິ, ແລະປຸຣານ ແຕ່ບໍ່ເຫັນຄວາມແທ້ຂອງໂລກພື້ນດິນ—ທັງປາຕາລ ແລະໂລກສະຫວັນ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໃນທີ່ນີ້ເອງຖືກຫລອກ ແລະຖືກພາດພົ້ນ.

Verse 42

ये विरज्यंति न स्त्रीषु कामासक्ता विचेतसः । देहोन्यथा वरस्त्रीणामन्यथा तैश्च चिंतितम्

ຜູ້ໃດບໍ່ເກີດວິຣາກະຕໍ່ແມ່ຍິງ, ຈິດໃຈວຸ້ນວາຍ ແລະຖືກກາມະຜູກມັດ—ຈະພົບວ່າຄວາມເປັນຈິງຂອງກາຍນັ້ນແມ່ນຢ່າງໜຶ່ງ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ຄິດຝັນເຖິງ “ແມ່ຍິງອັນປະເສີດ” ກັບເປັນອີກຢ່າງໜຶ່ງ.

Verse 43

जन्मभूमिषु ते रक्ता जन्यंते जंतवः पुनः । मुक्तिमार्गात्पुनर्भ्रष्टा जायंते पशुयोनिषु

ຜູ້ມີຊີວິດທີ່ຕິດພັນກັບຖິ່ນເກີດ ຈະເກີດຊ້ຳໆອີກ. ເມື່ອຫຼຸດຈາກເສັ້ນທາງແຫ່ງມຸກຕິອີກຄັ້ງ ກໍເກີດໃໝ່ໃນຄັນສັດເດຍລະສານ.

Verse 44

धनानि संप्राप्य वराटिकां ये द्विजातिमुख्याय विधाय पूजाम् । यच्छंति नो निर्मलचेतना ये नराधमा दैवहता मृतास्ते

ຜູ້ຊາຍຕໍ່າຊ້າ ທີ່ໄດ້ຊັບສົມບັດແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ທານແມ່ນແຕ່ເຫຼຽນດຽວ ແລະບໍ່ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍໃຈບໍ່ບໍລິສຸດ—ພວກເຂົາຖືກຊະຕາກຳທຳລາຍ ແລະຕາຍໄປ.

Verse 45

देहं सुपुष्टं विजरं च यौवनं लब्ध्वा न गंगादिषु यांति ये नराः । माता पिता नो न सुतो न बांधवो भार्या स्वसा नो दुहिता न विद्यते

ຜູ້ໃດໄດ້ຮ່າງກາຍອຸດົມ ແລະພະລັງຍຸວະວັຍ ແຕ່ບໍ່ໄປຫາແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະນ້ຳສັກສິດອື່ນໆ—ສໍາລັບເຂົາແລ້ວ ດັ່ງກັບບໍ່ມີແມ່ ບໍ່ມີພໍ່ ບໍ່ມີລູກຊາຍ ບໍ່ມີຍາດ; ບໍ່ມີເມຍ ບໍ່ມີເອື້ອຍນ້ອງ ບໍ່ມີລູກສາວເລີຍ.

Verse 46

एकस्तु यो याति कथं न क्लिश्यते मूर्खो न जानाति भवं महेश्वरम् । स्नात्वा न पश्यंति हरं महेश्वरं दैवेन ते वै मुषिता नराधमाः

ຜູ້ຊາຍທີ່ໄປຜູ້ດຽວ ຈະບໍ່ທຸກທໍລະມານໄດ້ແນວໃດ? ຄົນໂງ່ບໍ່ຮູ້ຈັກ Bhava ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ. ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະແລ້ວ ກໍບໍ່ເຫັນ Hara ມະເຫສະວະຣະ—ໂດຍຊະຕາກຳ ຄົນຕໍ່າເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຫຼອກລວງ ແລະຖືກປົດຊິງປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ.