Adhyaya 11

Verse 1

ईश्वर उवाच । सारस्वतस्य विप्रस्य श्रुत्वा भोजनृपो वचः । विवर्णवदनो भूत्वा प्रगृह्यांघ्री वचोऽब्रवीत्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຣາຊາໂພຊະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣາຫມະນະສາຣັສວະຕະ ພຣະພັກກໍຊີດເຊື່ອງ; ແລ້ວຈັບພຣະບາດ (ຂອງມຸນີ) ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 2

मुने नैवं त्वया वाच्यं गंतव्यं निश्चितं मया । नराणां पुण्यदा यात्रा कथयस्व कथं भवेत्

ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນເວົ້າແບບນັ້ນ. ຂ້ອຍໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນຈະໄປ. ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກວ່າ ການເດີນທາງໄປຕີຣຖະ ຈະເປັນຜົນບຸນແກ່ຊົນໄດ້ແນວໃດ.

Verse 3

किं ग्राह्यं किं च मोक्तव्यं किं देयं किं न दीयते । तीर्थोपवासः स्नानं च संध्यास्नानविधिक्रमः । पूजा निद्रा जपो रात्रौ सर्वं संक्षेपतो वद

ສິ່ງໃດຄວນຮັບ ແລະ ສິ່ງໃດຄວນລະ? ສິ່ງໃດຄວນໃຫ້ ແລະ ສິ່ງໃດບໍ່ຄວນໃຫ້? ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວໂດຍຫຍໍ້ທຸກຢ່າງ—ອຸປະວາສະທີ່ຕີຣຖະ, ການອາບນ້ຳ, ລຳດັບພິທີອາບນ້ຳສັນທະຍາ, ການບູຊາ, ການນອນ, ແລະ ການຈະປະຍາມຄຳມົນຕອນກາງຄືນ.

Verse 4

सारस्वत उवाच । सुराष्ट्रदेशे गन्तव्यं गिरौ रैवतके यदि । नृप यात्राविधिं वक्ष्ये त्वमेकाग्रमनाः शृणु

ສາຣັສວະຕະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ຖ້າທ່ານປາດຖະນາໄປດິນແດນສຸຣາສະຕຣະ ແລະ ໄປພູເຂົາໄຣວະຕະກະ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວິໄນອັນຖືກຕ້ອງຂອງການຈາລິກແຫ່ງຕີຣຖະ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈອງ.”

Verse 5

बृहस्पतिबलं गृह्य सूर्यं संतर्प्य चोत्तमम् । वामतः पृष्ठतः सर्वं वृत्वा संशोध्य वासरम्

“ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາກຳລັງຂອງພຣະພຶຫັດສະປະຕິ (Jupiter) ແລະ ໄດ້ບູຊາພຣະອາທິດອັນສູງສຸດໃຫ້ພໍໃຈແລ້ວ, ຄວນເຮັດປະທັກສິນາ ໂດຍໃຫ້ສິ່ງສັກສິດຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ, ແລ້ວຈຶ່ງກວດສອບວັນທີ່ເໝາະສົມຢ່າງລະມັດລະວັງ.”

Verse 6

चंद्रलग्नं ग्रहाज्ज्ञात्वा बलिष्ठाज्जन्मराशितः । शकुनं च शुभं लब्ध्वा प्रस्थातव्यं नृपैर्नृप

“ເມື່ອຮູ້ຈັກລັກນະຈັນທຣະ (ລັກນະຂອງດວງຈັນ) ຈາກດາວເຄາະທັງຫຼາຍ, ໂດຍອ້າງອີງເປັນພິເສດຕາມຣາສີເກີດທີ່ແຂງແຮງທີ່ສຸດ, ແລະ ໄດ້ຮັບນິມິດດີອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ, ບັນດາກະສັດແລະຜູ້ນຳຄວນອອກເດີນທາງ, ໂອ ພະຣາຊາ.”

Verse 7

तीर्थे सदैव गंतव्यं सर्वे मासाश्च शोभनाः । तिथयश्चोत्तमाः सर्वाः स्नानदानार्चनादिषु

ທີ່ທີຣຖະ ຄວນໄປໄດ້ເສມອ; ເດືອນທັງປວງເປັນມົງຄຸນ ແລະ ຕິຖິທຸກວັນດີເລີດ ສໍາລັບອາບນ້ໍາ ທານ ບູຊາ ແລະ ພິທີອື່ນໆ។

Verse 8

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां मासांते पूर्णिमादिने । संक्रांतौ ग्रहणे काला एते प्रोक्ता भवार्चने

ວັນອັດຖະມີ ແລະ ວັນຈະຕຸຣະທັດສີ, ທ້າຍເດືອນ, ວັນເຕັມດວງ, ເວລາສັງກຣານຕິ ແລະ ເວລາຄຣາສ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນເວລາພິເສດສໍາລັບບູຊາພະພະວະ (ພຣະສິວະ).

Verse 9

कैलासं पर्वतं त्यक्त्वा देवीं देवांश्च संगतान् । वैशाखे पंचदश्यां तु भूमिं भित्त्वा भवोऽभवत्

ລະທິ້ງພູໄກລາສ ພ້ອມດ້ວຍເທວີ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ຊຸມນຸມ, ໃນເດືອນໄວສາຂະ ວັນທີ 15, ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ປາກົດອອກມາ ໂດຍແຍກແຜ່ນດິນ.

Verse 10

तस्मिन्नेव दिने देवी स्वर्णरेखा नदी तलात् । पंथानं वासुकिं प्राप्य सर्वपापप्रणाशनी

ໃນວັນນັ້ນເອງ ເທວີໄດ້ກາຍເປັນແມ່ນ້ໍາສະວັນນະເຣຂາ, ຜຸດຂຶ້ນຈາກຂ້າງລຸ່ມ ແລະ ໄປຮອດເສັ້ນທາງທີ່ເອີ້ນວ່າ ວາສຸກິ; ນາງເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 11

ऐरावतपदाक्रांत उज्जयन्तो महागिरिः । सुस्राव तोयं बहुधा गजपादोद्भवं शुचि

ພູໃຫຍ່ອຸຈະຍັນຕະ ຖືກກົດທັບໂດຍຝາຕີນຂອງໄອຣາວະຕະ, ແລ້ວໄດ້ໃຫ້ນ້ໍາບໍລິສຸດໄຫຼອອກເປັນຫຼາຍສາຍ—ເກີດຈາກຮອຍຕີນຊ້າງ.

Verse 12

देवा ब्रह्मादयः सर्वे गंगाद्याः सरितस्तथा । वस्त्रापथे महाक्षेत्रे भवभावेन संगताः

ເທວະທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ຄົງຄາ ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ໃນມະຫາເຂດສັກສິດ ວັດສຣາປະຖະ ດ້ວຍຄວາມພັກດີຕໍ່ ພະພາວະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງເປັນໜຶ່ງດຽວ.

Verse 13

वस्त्रापथस्य क्षेत्रस्य प्रमाणं शृणु भूपते । हरस्य त्यजतो भूमौ पतितं वस्त्रभूषणम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງຂະໜາດແຫ່ງເຂດສັກສິດ ວັດສຣາປະຖະ: ເມື່ອຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຖອດທິ້ງ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນເປັນອາພອນ-ອາພອນປະດັບ ກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 14

तावन्मात्रं स्मृतं क्षेत्रं देवैर्वस्त्रापथं कृतम् । उत्तरेण नदी भद्रा पूर्वस्यां योजनद्वयम्

ເຂດສັກສິດນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ວັດສຣາປະຖະ ທີ່ເທວະທັງປວງສ້າງຕັ້ງ: ທາງເໜືອມີແມ່ນ້ຳ ພັດຣາ, ແລະທາງຕາເວັນອອກກວ້າງໄປສອງ ໂຢຊະນະ.

Verse 15

दक्षिणेन बलेः स्थानमुज्जयन्तो नदीमनु । अपरस्यां परं नद्यो संगमं वामनात्पुरात्

ທາງໃຕ້ມີສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງ ພະບາລິ ຕາມແມ່ນ້ຳ ອຸຈະຍັນຕີ; ແລະທາງຕາເວັນຕົກມີຈຸດບັນຈົບການບັນພົບຂອງແມ່ນ້ຳທີ່ໄກອອກໄປ ອັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກແຕ່ບູຮານ ຈາກກິດຂອງ ວາມະນະ.

Verse 16

एतद्वस्त्रापथं क्षेत्रं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । क्षेत्रस्य विस्तरो ज्ञेयो योजनानां चतुष्टयम्

ເຂດສັກສິດ ວັດສຣາປະຖະ ນີ້ ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ຂະໜາດຂອງເຂດນີ້ ຄວນຮູ້ວ່າເທົ່າກັບ ສີ່ ໂຢຊະນະ.

Verse 17

वैशाखपंचदश्यां तु भवो भावेन भूपते । पूज्यते शिवलोके तु स्थीयते ब्रह्मवासरम्

ໃນວັນທີ 15 ຂອງເດືອນໄວສາຂາ ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ພະພະວະ (ພະສິວະ) ຖືກບູຊາດ້ວຍສັດທາ; ແລະໃນໂລກພະສິວະ ຢູ່ໄດ້ເທົ່າ “ວັນພຣະພຣະຫມາ” ອັນຍາວນານ.

Verse 18

अतो वसंते संप्राप्ते प्रयाणं कुरु भूपते । निगृह्य नियमान्भूत्वा शुचिः स्नातो जितेन्द्रियः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລະດູໃບໄມ້ຜຸດມາຮອດ ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ຈົ່ງອອກເດີນທາງ—ຮັບຖືວິໄນ, ເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ, ອາບນ້ຳ, ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ.

Verse 19

गजवाजिरथांस्त्यक्ता पदाभ्यां याति यो नरः । पुष्पकेण विमानेन स याति शिवमंदिरम्

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ ແລ້ວເດີນໄປດ້ວຍຕີນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພະວິຫານຂອງພະສິວະ ໂດຍວິມານຟູສະປະກະ.

Verse 20

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च । भिक्षाहारेण तोयेन फलाहारेण वा यदि

ຖ້າຜູ້ໃດ (ເດີນທາງ) ດ້ວຍການກິນພຽງມື້ດຽວ, ຫຼືກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ; ແລະບໍ່ຮ້ອງຂໍອາຫານພິເສດ, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານບິນທະບາດ, ຫຼືນ້ຳ, ຫຼືໝາກໄມ້—

Verse 21

उपवासेन कृच्छ्रेण शाकाहारेण याति यः । स याति सुन्दरीवृन्दैर्वीज्यमानो गणैर्दिवि

ຜູ້ໃດທີ່ໄປດ້ວຍການອົບພະວາດ, ດ້ວຍວັດຖຸປະຕິບັດອັນລຳບາກ (ກຣິຈຈະ), ຫຼືກິນແຕ່ຜັກໃບ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປໃນສະຫວັນ ໂດຍຝູງນາງງາມພັດວີດ ແລະມີພວກຄະນະຂອງພະສິວະຕິດຕາມ.

Verse 22

मलस्नानं विना मार्गे पादाभ्यंगविवर्जितः । मलधारी क्षीणतनुर्यष्टिहस्तो जितेन्द्रियः

ໃນທາງເດີນ ບໍ່ອາບນ້ຳເພື່ອຄວາມສະອາດ ແລະບໍ່ທານ້ຳມັນທີ່ຕີນ; ແບກຝຸ່ນຄົນສົກ ກາຍຜອມບາງ ຖືໄມ້ເທົ້າ ແລະຊະນະອິນທຣີ—

Verse 23

शीतातपजलक्लिष्टः शिवस्मरणतत्परः । यदि याति नरो याति स भित्त्वा सूर्यमंडलम्

ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມໜາວ ຄວາມຮ້ອນ ແລະຝົນ ແຕ່ໃຈມຸ່ງໃນການລະລຶກພຣະສິວະ—ຖ້າຊາຍເດີນໄປດັ່ງນີ້ ຍ່ອມບັນລຸເປົ້າໝາຍ ດຸດດັ່ງທະລຸວົງຕາເວັນໄດ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 24

नरकस्थानपि पितॄन्मातृतः पितृतो नृप । अक्षयं सप्त सप्तैव नयेदेवं शिवालये

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດທີ່ຕົກຢູ່ນະລົກ—ທັງຝ່າຍແມ່ ແລະຝ່າຍພໍ່—ກໍຖືກນຳພາອອກຈາກນັ້ນ: ເຈັດແລະເຈັດ ຢ່າງບໍ່ຂາດສິ້ນ ເມື່ອຜູ້ນັ້ນເຂົ້າເຖິງພຣະສິວະສະຖານ.

Verse 25

लुण्ठन्भूमौ यदा याति मृगचर्मावगुंठितः । दण्डप्रमाणभूमेर्वा संख्यां कुर्वन्नरो यदि

ຖ້າຊາຍຄົນໜຶ່ງ ຫຸ້ມກາຍດ້ວຍໜັງກວາງ ແລະເດີນທາງໂດຍກິ້ງໄປຕາມພື້ນດິນ; ຫຼືຖ້າເຂົາວັດແລະນັບຜືນດິນຕາມຄວາມຍາວຂອງໄມ້ເທົ້າ (ເປັນຕະບະ/ຈາລິກ)…

Verse 26

अरण्ये निर्जले स्थाने जलांतःपरिपीडितः । शरण्यं शंकरं कृत्वा मनो निश्चलमात्मनः

ໃນປ່າ ໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີນ້ຳ ຖືກທໍລະມານພາຍໃນດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ; ໃຫ້ຖືພຣະສັງກະຣະເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເຮັດໃຈຂອງຕົນໃຫ້ນິ່ງສະຫງົບ ບໍ່ໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 27

सप्तद्वीपवतीं पृथ्वीं समुद्रवसनां नृप । स लब्ध्वा बहुभिर्यज्ञैर्यज्ञे दत्त्वा च मेदिनीम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໄດ້ຄອບຄອງແຜ່ນດິນມີທະວີບ 7 ແລະມີມະຫາສະໝຸດເປັນສາຍຄາດຮອບ ພ້ອມທັງປະກອບຍັດຍາຫຼາຍຄັ້ງ ແລະຍັງຖວາຍແຜ່ນດິນນັ້ນເປັນທານໃນຍັດຍາ…

Verse 28

सप्तभौमविमानस्थो दिव्यदेहो हराकृतिः । निरीक्ष्य मेदिनीं मंदं कृत मंगलमण्डनम्

ຢູ່ເທິງວິມານທິບມີ 7 ຊັ້ນ ມີກາຍທິບ ແລະມີຮູບພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ທ່ານເບິ່ງແຜ່ນດິນຢ່າງອ່ອນໂຍນ ທີ່ປະດັບດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນອັນສະຫງ່າງາມ.

Verse 29

मृगनेत्राभुजस्पर्शलग्नपीनपयोधरः । गीतवाद्यविनोदेन सत्यलोकं व्रजेन्नरः

ມີນາງອັບສະຣາຕາດວງຕາດັ່ງກວາງ ຜູ້ກອດກຽວດ້ວຍການສຳຜັດແຂນ ຈົນອົກອັນເຕັມອຸ່ນແນບຊິດ ແລະມ່ວນຊື່ນດ້ວຍເພງແລະດົນຕີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ສັດຕະຍະໂລກ (Satyaloka).

Verse 30

विधाय भुजवेगं वा पादौ बद्ध्वा शनैः शनैः । मौनेन मानुषो मायां त्यक्त्वा याति शिवालये

ຈະເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍແຮງແຂນ ຫຼືຈະມັດຕີນແລ້ວຄ່ອຍໆເດີນຢ່າງຊ້າຫຼາຍ ມະນຸດຜູ້ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສງົບງຽບ ຍ່ອມສະລະມາຍາ ແລະໄປຮອດສິວາລະຍະ—ພຣະວິຫານຂອງພຣະສິວະ.

Verse 31

ब्रह्मघ्नो वा सुरापो वा स्तेयी वा गुरुतल्पगः । कृतघ्नो मुच्यते पापैर्मृतो मुक्तिमवाप्नुयात्

ຈະເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ຫຼືຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ ຫຼືຂໂຈນ ຫຼືຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ ຫຼືຜູ້ອະກະຕັນຍູ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ແລະເມື່ອຕາຍ ຍ່ອມບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 32

मातरं पितरं देशं भ्रातरं स्वजनबांधवान् । ग्रामं भूमिं गृहं त्यक्त्वा कृत्वा चेंद्रियसंयमम्

ລະທິ້ງແມ່ ພໍ່ ຖິ່ນເກີດ ພີ່ນ້ອງ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງຫມົດ—ປະລະບ້ານ ຜືນດິນ ແລະເຮືອນ—ແລ້ວຝຶກການສຳລວມອິນທຣີ…

Verse 33

गृहीत्वा शिवसंस्कारं नरो भ्राम्यति भूतले । द्रष्टुं तीर्थान्यनेकानि पुण्यान्यायतनानि च

ເມື່ອໄດ້ຮັບສິວະສັງສະການ/ວິທີປະຕິບັດຂອງພຣະສິວະ ຊາຍຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງພາຕົນເດີນທາງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ເພື່ອເບິ່ງຕີຣຖະຫຼາຍໆ ແລະສະຖານບູຊາອັນບຸນສິດອີກດ້ວຍ।

Verse 34

कस्मिंस्तीर्थे शुभे स्थाने छित्त्वा संसारबन्धनम् । अभयां दक्षिणां दत्त्वा शिवशिवेति भाषकः

«ໃນຕີຣຖະອັນມົງຄຸນໃດ ໃນສະຖານທີ່ບຸນສິດໃດ ຄົນຈຶ່ງຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງສັງສານ—ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທັກສິນາທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານ ແລະເວົ້າຢູ່ເລື້ອຍໆວ່າ ‘ສິວະ ສິວະ’?»

Verse 35

एकांते निर्जने स्थाने शिवस्मरणतत्परः । यदि तिष्ठति तं यान्ति नमस्कर्तुं नराधिप

«ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຖ້າຜູ້ໃດຢູ່ໃນບ່ອນສະງົບ ໂດດດ່ຽວ ໄຮ້ຜູ້ຄົນ—ມຸ່ງໝັ້ນໃນການລະລຶກພຣະສິວະ—ຄົນອື່ນຈະມາກາບນົບນ້ອມພຣະອົງນັ້ນ.»

Verse 36

आयांति देवताः सर्वे चिह्नं तस्य निरीक्षितुम् । विमानवृन्दैर्नेतव्यः कदासौ पुरुषोत्तमः

«ເທວະທັງປວງພາກັນມາເພື່ອເບິ່ງເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ນັ້ນ. ‘ເມື່ອໃດໜໍ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດນັ້ນຈະຖືກນຳໄປໂດຍຂະບວນວິມານຟ້າ?’»

Verse 37

यदा तु पञ्चत्वमुपैति काले कलेवरं स्कन्धकृतं नरैश्च । निरीक्ष्यमाणः सुरसुन्दरीभिः स नीयमानो मदविह्वलाभिः

ເມື່ອຮອດເວລາອັນຄວນ ລາວເຂົ້າສູ່ສະພາບ «ຫ້າທາດ» (ຄວາມຕາຍ) ແລະຮ່າງກາຍຖືກຫາມໄປເທິງບ່າຂອງຄົນ; ນາງຟ້າສະຫວັນພາກັນຈ້ອງເບິ່ງ. ນາງງາມຈາກສະຫວັນຜູ້ເມົາດ້ວຍຄວາມປິຕິ ນຳພາລາວໄປຂ້າງໜ້າ.

Verse 38

सुरेन्द्रसूर्याग्निधनेशरुद्रैः संपूज्यमानः शिवरूपधारी । सुरादिलोकान्प्रविमुच्य वेगाच्छिवालये तिष्ठति रुद्रभक्तः

ຖືກບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນໂດຍ ອິນທຣາ, ພະອາທິດ, ອັກນິ, ກຸເບຣາ ແລະ ຣຸດຣາ; ຜູ້ສວມຮູບພຣະສິວະນັ້ນ ຜູ້ພັກດີຕໍ່ຣຸດຣາ ຂ້າມພົ້ນໂລກຂອງເທວະດາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະພັກຢູ່ໃນພຣະສິວາລະຍະ ອັນເປັນຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະສິວະເອງ.