Adhyaya 10

Verse 1

पार्वत्युवाच । अहो तीर्थस्य माहात्म्यं गिरे रैवतकस्य च । भवस्य देवदेवस्य तथा वस्त्रापथस्य च

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ໂອ້! ມະຫິມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕີຣຖະນີ້, ແລະພູໄຣວະຕະກະ, ຂອງພະພະວະ—ເທວະເທວະ—ແລະຂອງວັສຕຣາປະຖະດ້ວຍ»។

Verse 2

गंगा सरस्वती चैव गोमती नर्मदा नदी । स्वर्णरेखाजले सर्वास्तथा ब्रह्मा सवासवः

ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ສະຣະສະວະຕີ, ໂກມະຕີ ແລະ ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ—ທັງໝົດຢູ່ໃນນ້ຳຂອງສະວັນນະເຣຂາ; ແລະພຣະພຣະຫມາພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາກໍຢູ່ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 3

ब्रह्मेन्द्र विष्णुमुख्यानां देवानां शंकरस्य च । वासो विरचितस्तत्र यावद्ब्रह्मदिनं भवेत्

ທີ່ນັ້ນໄດ້ຈັດທຳເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອິນທຣາ, ພຣະວິສນຸ ແລະເທວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າອື່ນໆ—ພ້ອມທັງພຣະສັງກະຣະ—ໃຫ້ຄົງຢູ່ຈົນເທົ່າກັບວັນໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ (ການເວລາຈັກກະວານ).

Verse 4

क्षेत्रतीर्थप्रभावं च प्रसादात्तव शंकर । श्रुतं सविस्तरं सर्वमिदं त्वदुदितं मया

ໂອ ພຣະສັງກະຣະ, ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ ອຳນາດແຫ່ງກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ ແລະຕີຣຖະທັງຫຼາຍ—ທຸກຢ່າງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 5

महेश्वर प्रभो ब्रूहि किं चकार जनेश्वरः । भोजराजो मृगीं प्राप्य स च सारस्वतो मुनिः

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ: ກະສັດໂພຊະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ໄດ້ເຮັດຫຍັງ ຫຼັງຈາກໄດ້ກວາງເພດຍິງ? ແລະມຸນີສາຣະສະວະຕະໄດ້ເຮັດຫຍັງ?

Verse 6

ईश्वर उवाच । तासु सर्वासु नारीषु रूपौदार्यगुणाधिका । नित्यं प्रमुदिता शांता नित्यं मंगलकारिका

ພຣະອີສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: ໃນບັນດານາງທັງປວງ ນາງນັ້ນເລີດກວ່າດ້ວຍຄວາມງາມ ຄວາມໃຈກວ້າງ ແລະຄຸນທຳ—ຍິນດີເສມອ ສະຫງົບເສມອ ແລະເປັນຜູ້ນຳມາຊຶ່ງມົງຄຸນເສມອ។

Verse 7

माता स्वसा सखी पुत्री स्त्रीषु संबन्धवर्धनी । पिता भ्राता गुरुः पुत्रः पुरुषेषु तथा कृतः

ໃນຝ່າຍແມ່ຍິງ ນາງເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນສາຍສຳພັນ—ເປັນແມ່ ເປັນເອື້ອຍ/ນ້ອງ ເປັນໝູ່ ເປັນລູກສາວ; ໃນຝ່າຍຜູ້ຊາຍ ນາງກໍຖືກນັບຖືເຊັ່ນດຽວກັນ—ເປັນພໍ່ ເປັນອ້າຍ/ນ້ອງ ເປັນຄູອາຈານ ແລະເປັນລູກຊາຍ។

Verse 8

एवं गुणवतीं भार्यां प्राप्य हृष्टो जनेश्वरः । सारस्वतं मुनिं स्तुत्वा राजा वचनमब्रवीत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພົບພາລະຍາຜູ້ມີຄຸນທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ ກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ພຣະອົງໄດ້ສັນລະເສີນມຸນີສາຣັສວະຕະ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 9

राजोवाच । ब्रह्मा विष्णुर्हरः सूर्य इन्द्रोऽग्निर्मरुतां गणः । ब्रह्मचर्येण तपसा त्वया सन्तोषिताः प्रभो

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິດສະນຸ, ພຣະຫະຣະ, ພຣະສຸຣິຍະ, ພຣະອິນທຣະ, ພຣະອັກນິ ແລະຫມູ່ມະຣຸດທັງຫຼາຍ ໄດ້ພໍໃຈດ້ວຍພຣະພຣະຫມະຈັນທະຣິຍະ (ພຣະຈັນທະຣິຍະ) ແລະຕະປະສະຂອງທ່ານ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ.

Verse 10

दैवतं परमं मे त्वं पिता माता गुरुः प्रभुः । येन जन्मांतरं सर्वं प्रत्यक्षं कथितं मम

ທ່ານແມ່ນເທວະດາສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນພໍ່ ເປັນແມ່ ເປັນຄູອາຈານ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າ; ໂດຍທ່ານນີ້ແຫຼະ ຊາດກ່ອນທັງໝົດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຖືກບອກໃຫ້ຮູ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດ ປານດັ່ງເຫັນດ້ວຍຕາ.

Verse 11

सुराष्ट्रदेशो विख्यातो गिरी रैवतको महान् । भवः स्वयंभूर्भगवान्क्षेत्रे वस्त्रापथे श्रुतः

ແຜ່ນດິນສຸຣາດຣະເປັນທີ່ລືອຊາ ແລະ ພູເຂົາໄຣວະຕະກະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍໂດງດັງ. ໃນເຂດສັກສິດວັດສະຣາປະຖະ ພຣະພະວະ (ສິວະ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນສະວະຍັມພູ—ປາກົດໂດຍຕົນເອງ.

Verse 12

उज्जयंतगिरेर्मूर्ध्नि गौरीस्कन्दगणेश्वराः । भावयंतो भवं सर्वे संस्थिता ब्रह्मवासरम्

ເທິງຍອດພູອຸຈະຍັນຕະ ພຣະເກົາຣີ, ສະກັນດະ, ແລະ ຄະເນສະ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານທັງປວງ ພາກັນຕັ້ງຢູ່ຕະຫຼອດ “ວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ” ໂດຍພິຈາລະນາ ແລະ ບູຊາພຣະພະວະ (ສິວະ).

Verse 13

वामनो नगरं स्थाप्य शिवं सिद्धेश्वरं प्रति । जित्वा दैत्यं बलिं बद्ध्वा स्वयं रैवतके स्थितः

ວາມະນະໄດ້ສ້າງນະຄອນໜຶ່ງ ແລ້ວຫັນໄປຫາພຣະສິວະໃນນາມ “ສິດເທສະວະຣະ”. ຫຼັງຈາກຊະນະອະສຸຣະບາລິ ແລະ ມັດເຂົາໄວ້ ພຣະອົງເອງກໍມາພັກອາໄສຢູ່ເທິງພູໄຣວະຕະກະ.

Verse 14

इत्येतत्सर्वमाश्चर्यं जीवद्भिर्यदि दृश्यते । तीर्थयात्राविधानेन भवो वस्त्रापथे हरिः

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າສັດມີຊີວິດໄດ້ເຫັນຄວາມອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້ ກໍເປັນເພາະການປະຕິບັດພິທີຈາລິກທີ່ຖືກຕ້ອງ. ທີ່ວັດສະຣາປະຖະ ພຣະພະວະ (ສິວະ) ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະຫະຣິ (ວິສນຸ).

Verse 15

त्यक्त्वा राज्यं प्रियान्पुत्रान्पत्त्यश्वरथकुञ्जरान् । पुत्रं राज्ये प्रतिष्ठाप्य गन्तव्यं निश्चितं मया

ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງອານາຈັກ ພ້ອມທັງລູກຊາຍອັນຮັກ, ທະຫານຍ່າງ, ມ້າ, ລົດສົງຄາມ ແລະ ຊ້າງ. ໄດ້ສະຖາປະນາລູກຊາຍໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງໃຈແນ່ນອນວ່າຈະອອກເດີນທາງ.

Verse 16

त्वत्प्रसादाच्छ्रुतं सर्वं गम्यते यदि दृश्यते । तीर्थयात्राविधानेन भवो वस्त्रापथे हरिः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງທັງໝົດແລ້ວ; ແລະຖ້າສາມາດໄປເຖິງແລະເຫັນໄດ້ຈິງ ດ້ວຍວິໄນແຫ່ງການຈາລິກຕີຣຖະ—ທີ່ວັສຕຣາປະຖະ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນພະຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 17

सूर्यलोकं सोमलोकमिंद्रलोकं हरेः पुरम् । ब्रह्मलोकमतिक्रम्य यास्येऽहं शिवमंदिरम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ້າວຂ້າມໂລກຂອງພຣະສຸຣິຍະ, ໂລກຂອງພຣະໂສມະ, ໂລກຂອງພຣະອິນທຣະ ແລະນະຄອນຂອງພຣະຮະຣິ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຍັງຂ້າມໂລກພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວຈະໄປສູ່ພຣະວິຫານ-ຖິ່ນສະຖິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 18

श्रुत्वा हि वाक्यं विविधं नरेन्द्रात्प्रहृष्टरोमा स मुनिर्बभूव । जिज्ञासमानो हि नृपस्य सर्वं निवारयामास मुनिर्नरेन्द्रम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຫຼາກຫຼາຍຂອງພຣະຣາຊາ ມຸນີນັ້ນປິຕິຍິນດີ ຂົນລຸກຊູ່. ແຕ່ເພາະປາດຖະນາຈະຮູ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງພຣະປະສົງຂອງກະສັດ ມຸນີຈຶ່ງພະຍາຍາມຫ້າມພຣະອົງໄວ້.

Verse 19

सारस्वत उवाच । गृहेऽपि देवा हरविष्णुमुख्या जलानि दर्भा नृपते तिलाश्च । अनेकदेशांतरदर्शनार्थं मनो निवार्यं नृपते त्वयेति

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນເຮືອນກໍມີເທວະດາທັງຫຼາຍ—ໂດຍສະເພາະ ພຣະຫະຣະ (ສິວະ) ແລະ ພຣະວິສນຸ—ພ້ອມທັງນ້ໍາ, ຫຍ້າດັຣພະ, ແລະເມັດງາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຫ້າມໃຈທີ່ວິ່ງອອກນອກເພື່ອແຕ່ຈະເຫັນດິນແດນຫຼາຍໆ.