Adhyaya 1

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ ते संप्रवक्ष्यामि क्षेत्रगर्भं महोदयम् । तद्वस्त्रापथमाहात्म्यं यत्र रैवतको गिरिः

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ບັດນີ້ ເຮົາຈະກ່າວແຈ້ງແກ່ເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ເຖິງ «ໃຈກາງແຫ່ງເຂດສັກສິດ» ອັນລຶກຊຶ້ງ ແລະເປັນມົງຄຸນຍິ່ງ—ນັ່ນຄື ມາຫາຕະມະຍະຂອງ ວັສຕຣາປະຖະ ບ່ອນທີ່ພູ ໄຣວະຕະກະ ຕັ້ງຢູ່.

Verse 2

दामोदरं रैवतके भवं वस्त्रापथे तथा । एतद्रैवतकं क्षेत्रं वस्त्रापथमिति स्मृतम्

ພຣະດາໂມດະຣະ ປະທັບຢູ່ເທິງ ໄຣວະຕະກະ ແລະ ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ກໍປະທັບຢູ່ທີ່ ວັສຕຣາປະຖະ ເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂດສັກສິດໄຣວະຕະກະນີ້ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ວັສຕຣາປະຖະ».

Verse 3

सुवर्णरेवा यत्रस्था नदी पातकनाशनी । यत्र साक्षात्स्थितः कृष्णो दामोदर इति स्मृतः

ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳ ສຸວັນນະເຣວາ ໄຫຼຜ່ານ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ; ແລະທີ່ນັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະ ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ ຖືກລະລຶກນາມວ່າ «ດາໂມດະຣະ»។

Verse 4

यत्र स्थितं मृगीकुण्डं महापातकनाशनम् । सकृच्छ्राद्धे कृते यत्र कल्पकोटिसहस्रकम् । पितॄणां जायते तृप्तिरपुनर्भवकांक्षिणी

ທີ່ນັ້ນມີ ມຣິກີກຸນດະ ຜູ້ທຳລາຍແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່. ຖ້າປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ທີ່ນັ້ນແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ບັນພະບຸລຸດຈະໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ ເທົ່າກັບພັນໆໂກດິກັລປະ ແລະບໍ່ປາຖະໜາການເກີດໃໝ່ອີກ.

Verse 5

देव्युवाच । भगवन्विस्तराद्ब्रूहि दामोदरमहोदयम् । क्षेत्रगर्भस्य माहात्म्यं कर्णिकारूपसंस्थितम्

ເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໂດຍລະອຽດ ພຣະສະຫງ່າລາສີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ດາໂມດະຣະ; ແລະມະຫາຕະມິຍະຂອງແກ່ນໃນຂອງກະເສດຣະ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບ «ກັນນິກາ» ດັ່ງໃຈກາງດອກບົວ.

Verse 6

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि दामोदरहरिं प्रति । इतिहासं पुराख्यातमृषिभिः कल्पवासिभिः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່ ກ່ຽວກັບ ດາໂມດະຣະ-ຫະຣິ, ເລື່ອງທີ່ບັນດາລະສີຜູ້ຢູ່ຜ່ານກັລປະ ໄດ້ປະກາດໄວ້ແຕ່ບູຮານ.

Verse 7

गंगातीरे शुभे रम्ये पुण्ये जनपदाकुले । ऋषिभिः सेविते नित्यं स्वर्गमार्गप्रदे ध्रुवम्

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ຄັງຄາ ອັນເປັນມົງຄຸນ ງາມ ແລະບໍລິສຸດ ອັນແອອັດດ້ວຍບ້ານເມືອງ; ບັນດາລະສີມາບຳເນົາຮັບໃຊ້ຢູ່ເປັນນິດ ແລະມັນຍ່ອມປະທານເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນແນ່ນອນ.

Verse 8

तत्र ज्ञानविदो विप्रा यजंति विविधैर्मखैः । ऋषयः सांख्ययोगेन दानेनैवेतरे जनाः

ທີ່ນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທາງທຳ ບູຊາດ້ວຍຍັດຍາຫຼາຍປະເພດ; ຣິສີດຳເນີນດ້ວຍສາງຂະຍະ ແລະ ໂຍຄະ; ຊົນອື່ນໆດ້ວຍການໃຫ້ທານເປັນກຸສົນ।

Verse 9

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा स्वर्गमभीप्सवः । सेवंते तज्जलं दिव्यं देवानामपि दुर्लभम्

ພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍະ ໄວສະຍະ ແລະ ຊູດຣະ ຜູ້ປາຖະໜາສະຫວັນ ພາກັນໄປພຶ່ງພານ້ຳທິບນັ້ນ ຊຶ່ງແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້ມາ।

Verse 10

तत्र राजा गजोनाम बली सर्वजनाधिपः । गंगाजलाभिषेकार्थं त्यक्वा राज्यं जगाम ह

ທີ່ນັ້ນ ມີພະຣາຊານາມວ່າ ກະຈະ ຜູ້ມີພະລັງ ເປັນເຈົ້າເຫນືອປະຊາທັງປວງ; ເພື່ອຮັບອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳຄົງຄາ ພະອົງລະທິ້ງລາຊະອານາຈັກ ແລະ ອອກເດີນທາງ।

Verse 11

भार्या तस्य सती साध्वी पुत्रिणी रूपसंयुता । साऽप्ययात्सह तेनैव भर्त्रा वै भर्तृवत्सला

ພຣະມະເຫສີຂອງພະອົງ ເປັນສະຕີຜູ້ບໍລິສຸດ ມີຄວາມດີງາມ ມີລູກຫຼານ ແລະ ມີຄວາມງາມ; ນາງກໍອອກເດີນທາງໄປກັບພະສາມີນັ້ນ ເພາະນາງຮັກແລະຈົ່ງຮັກພະສາມີຢ່າງສຸດໃຈ।

Verse 12

संगता नाम नाम्ना च दक्षा दाक्षायणी यथा । एवं निवसतोस्तत्र वर्षाणामयुतं गतम्

ນາງມີນາມວ່າ ສັງກະຕາ ເປັນຜູ້ສາມາດແລະຮອບຄອບ ເຫມືອນດາກຊາຍະນີ ທິດາຂອງດາກຊະ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອທັງສອງພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍຜ່ານໄປສິບພັນປີ।

Verse 13

आजगाम ऋषिस्तत्र भद्रोनाम महायशाः । सहितो बहुभिर्विप्रैर्जपहोमपरायणैः

ແລ້ວພຣະລິສີຜູ້ມີກຽດສຽງຍິ່ງ ຊື່ “ພັດຣະ” ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພຣາຫມັນຫຼາຍຄົນ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການຈະປະ ແລະ ໂຮມະ।

Verse 14

त्यक्त्वा संसारमार्गं तु स्वर्गमार्गजिगीषवः । गंगानिषेवणं कृत्वा स्फोटयित्वाऽत्मजं मलम्

ພວກເຂົາລະທິ້ງເສັ້ນທາງແຫ່ງສັງສານ ແລະມຸ່ງຫາເສັ້ນທາງສູ່ສະຫວັນ; ໄດ້ນິເສວນາພຣະແມ່ຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ແລະສະລັດທິ້ງມົນທິນທີ່ເກີດຈາກຕົນເອງ।

Verse 15

जलं दत्त्वा तु भूतेभ्यः पूजयित्वा जनार्द्दनम् । यावद्यांति नदीतीर ऋषयो भद्रकादयः । तावत्पश्यंति राजानं गजं वरगजोपमम्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍນ້ຳແກ່ສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ ແລະບູຊາພຣະຈະນາຣັດທະນະ (Janārdana) ແລ້ວ, ເມື່ອພຣະລິສີທີ່ມີພັດຣະເປັນຫົວໜ້າ ມຸ່ງໄປຫາຝັ່ງແມ່ນ້ຳ, ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະຣາຊາ “ກະຊະ” ສົງ່າງາມດັ່ງຊ້າງປະເສີດ।

Verse 16

तेनैव दृष्टा मुनयो राज्ञा निहतकल्मषाः । सप्तर्षयो यथा स्वर्गे सुरराजेन धीमता

ພຣະຣາຊານັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະມຸນີທັງຫຼາຍ—ຜູ້ຖືກກຳຈັດບາບມົນທິນແລ້ວ—ດັ່ງທີ່ໃນສະຫວັນ ພຣະອິນທຣະຜູ້ມີປັນຍາ ເຫັນສັບຕະລິສີ (Seven Ṛṣis) ຉັນໃດ.

Verse 17

तमृषिं स च संप्रेक्ष्य पदानि दश पंच च । आगच्छन्त्वत्र पूजार्हा भवतो मम मन्दिरम्

ເມື່ອພຣະຣາຊາເຫັນພຣະລິສີນັ້ນ ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າສິບຫ້າກ້າວ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂໍເຊີນມາທີ່ນີ້ ທ່ານຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ, ຂໍໃຫ້ມາຍັງວິຫານ/ວັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 18

पश्यंतु संगतां सर्वे मम भार्यां यशस्विनीम् । तस्याः पूजां समादाय यो मार्गो मनसि स्थितः

ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນເບິ່ງເຫັນພັນລະຍາຜູ້ມີກຽດຂອງຂ້າ ນາມວ່າ ສັງກະຕາ. ເມື່ອຮັບການບູຊາຂອງນາງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ຈົ່ງໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃນໃຈຂອງທ່ານ.

Verse 19

तं गच्छध्वं महाभागाः पुण्याः पुण्यमभीप्सवः । एवमुक्तास्तु ते राज्ञा ऋषयः कौतुकान्विताः । आजग्मुर्मंदिरं शुभ्रं पुरंदरपुरोपमम्

ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຜູ້ບໍລິສຸດປາຖະນາບຸນ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອກະສັດກ່າວດັ່ງນີ້ ບັນດາລຶສີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດພິເສດ ກໍໄດ້ມາຮອດວິຫານຂາວສະຫວ່າງ ຄ້າຍນະຄອນຂອງພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣາ).

Verse 20

आसनानि विचित्राणि दत्त्वा तेषां मनस्विनी । संगता राजराजेन सार्द्धमग्रे व्यवस्थिता

ນາງສັງກະຕາ ຜູ້ມີປັນຍາແລະໃຈໝັ້ນ ໄດ້ຖວາຍອາສນະອັນວິຈິດຫຼາກຫຼາຍໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ແລ້ວນາງກໍຢືນຢູ່ດ້ານໜ້າ ຄຽງຂ້າງກະສັດແຫ່ງກະສັດ.

Verse 21

कृत्वा करपुटं राजा ऋषीणां पुण्यकर्मणाम् । बभाषे वचनं राजा भद्रो भद्रं सुसंगतम्

ກະສັດໄດ້ພັບຝາມືເປັນກະຣະປຸດ ນ້ອມນະມັດສະການຕໍ່ບັນດາລຶສີຜູ້ປະພຶດກິດບຸນ. ແລ້ວກະສັດກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນເໝາະສົມ ແລະເປັນມົງຄຸນ ຢ່າງຖືກການຖືກເວລາ.

Verse 22

वसुधा वसुसंपूर्णा मंडिता नगरी पुरी । पर्वतैश्च समुद्रैश्च सरिद्भिश्च सरोवरैः

ແຜ່ນດິນຜູ້ອຸດົມໄປດ້ວຍຊັບສົມບັດ ໄດ້ປະດັບນະຄອນນັ້ນໃຫ້ງາມສະຫງ່າ ດ້ວຍພູເຂົາ ທະເລ ແມ່ນ້ຳ ແລະສະໜອງບຶງຫຼາຍປະການ.

Verse 23

ग्रामैश्चतुष्पथैर्घोरैर्गोकुलैराकुलीकृता । नररत्नैरश्वरत्नैर्गजरत्नैस्तु संकुला

ທີ່ນັ້ນແອດແນ່ນດ້ວຍບ້ານເມືອງ ແລະ ສີ່ແຍກທາງໃຫຍ່ອັນຄຶກຄື້ນ; ຄືກຄື້ນດ້ວຍຖິ່ນຖານຄົນລ້ຽງງົວ; ແລະແອດແນ່ນດ້ວຍ “ອັນມະນີຂອງມະນຸດ”, ມ້າດີ ແລະ ຊ້າງອັນສົງ່າງາມ।

Verse 24

दुस्त्यजा भोगभोक्तृणां परं ज्ञानमजानताम् । संसारेऽत्र महाघोरे पुनरावृत्तिकारिणि

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ມຸ່ງແຕ່ເສບສຸກພົບພາບ ແລະ ບໍ່ຮູ້ປັນຍາສູງສຸດ, ສັງສານອັນນ່າຢ້ານນີ້ລະທິ້ງຍາກນັກ—ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ການກັບມາເກີດຊ້ໍາໆ.

Verse 25

पतंति पुरुषा भद्र पत्राणीव पुनःपुनः । कृतेन येन विप्रेंद्र स्वर्गं प्राप्नोति निर्मलम् । दानेन तपसा चैव तत्त्वमा चक्ष्व सुव्रत

ມະນຸດທັງຫຼາຍຕົກລົງຊ້ໍາໆ, ໂອ ພັດຣາ, ດັ່ງໃບໄມ້. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍກຳກະທຳໃດຈຶ່ງບັນລຸສະຫວັນອັນບໍ່ມີມົນທິນ? ຂໍຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ຂ້າ—ດ້ວຍທານ ແລະ ຕະປະສະ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ.

Verse 26

भद्र उवाच । तीर्थानि तोयपूर्णानि देवाः पाषाणमृन्मयाः । आत्मस्थं ये न पश्यंति ते न पश्यंति तत्परम्

ພັດຣາກ່າວວ່າ: “ຕີຣຖະທັງຫຼາຍແມ່ນນ້ໍາທີ່ເຕັມດ້ວຍນ້ໍາ; ເທວະທັງຫຼາຍແມ່ນຮູບປັ້ນຫີນ ຫຼື ດິນ. ຜູ້ໃດບໍ່ເຫັນອົງສູງສຸດທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະມາ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຫັນສິ່ງສູງສຸດແທ້.”

Verse 27

संति तीर्थान्यनेकानि पुण्यान्यायतनानि च । पुण्यतोया पवित्रश्च सरितः सागरास्तथा । बहुपुण्यप्रदा पृथ्वी स्थानेस्थाने पदेपदे

ມີຕີຣຖະຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ສະຖານທີ່ສັກສິດຫຼາຍປະການ. ແມ່ນ້ໍາ ແລະ ທະເລກໍຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ນ້ໍາຂອງມັນເປັນບຸນ. ແຜ່ນດິນມອບບຸນຫຼາຍ—ທຸກສະຖານທີ່, ທຸກກ້າວຍ່າງ.

Verse 28

यद्यस्ति तव राजेंद्र ज्ञानं ज्ञानवतां वर । विष्णुं जिष्णुं हृषीकेशं शंखिनं गदिनं तथा

ຖ້າທ່ານມີປັນຍາແທ້ ໂອ ພະຣາຊາເອກ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້—ຈົ່ງຮູ້ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຊະນະ (Jishṇu) ພຣະຫຣິສີເກຊ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ແລະຜູ້ຖືຄະທາ (ຄອນ).

Verse 29

चतुर्भुजं महाबाहुं प्रभासे दैत्यसूदनम् । वाराहं वामनं चैव नारसिंहं बलार्जुनम्

ຜູ້ມີສີ່ພະຫັດ ແຂນໃຫຍ່ຍິ່ງ, ຜູ້ປາບອະສູຣໃນພຣະພາສາ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າເປັນ ວາຣາຫະ ແລະ ວາມະນະ, ພ້ອມທັງ ນາຣາສິງຫະ, ວີຣະບຸລຸດຜູ້ແຂງແກ່ງ (ດຸຈອາຣຈຸນ).

Verse 30

रामं रामं च रामं च पुरुषोत्तममेव च । पुंडरीकेक्षणं चैव गदापाणिं तथैव च

«ຈົ່ງລະລຶກແລະສັນລະເສີນ ຣາມ—ຣາມ—ຣາມ; ແລະພຣະປຸຣຸສົດຕະມະ ຜູ້ເປັນບຸກຄົນສູງສຸດ; ພຣະເນດດຸຈດອກບົວ; ແລະຜູ້ຖືຄະທາໃນພະຫັດ»।

Verse 31

राघवं शक्रदमनं गोविंदं बहुपुण्यदम् । जयं च भूधरं चैव देवदेवं जनार्द्दनम्

«ຈົ່ງລະລຶກ ຣາຄະວະ, ຜູ້ປາບອິນທຣະ; ໂກວິນທະ ຜູ້ປະທານບຸນຫຼາຍ; ຊະຍະ; ຜູ້ທົງແຜ່ນດິນ; ເທວະເທວະ; ແລະ ຊະນາຣະດະນະ»।

Verse 32

सुरोत्तमं श्रीधरं च हरिं योगीश्वरं तथा । कपिलेशं भूतनाथं श्वेतद्वीपपतिं हरिम्

«ຈົ່ງລະລຶກ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາເທວະ; ສຣີທະຣະ; ຮະຣິ; ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ; ກະປິເລຊະ; ພຣະນາຖແຫ່ງສັດທັງປວງ; ແລະ ຮະຣິ ຈອມອະທິປະໄຕແຫ່ງ ສະເວຕະດວີປະ»។

Verse 33

बदर्याश्रमवासौ च नरनारायणौ तथा । पद्मनाभं सुनाभं च हयग्रीवं विशां पते

(ຄວນລະນຶກ) ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ບະດະຣີ-ອາສຣະມ; ປັດມະນາພ; ສຸນາພ; ແລະ ຫະຍະກຣີວ—ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາຊົນ.

Verse 34

द्विजनाथं धरानाथं खड्गपाणिं तथैव च । दामोदरं जलावासं सर्वपापहरं हरिम्

(ຄວນລະນຶກ) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທະວິຊະ; ຈອມເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ; ຜູ້ຖືດາບ; ດາໂມດະຣະ; ຜູ້ມີທີ່ພຳນັກໃນນ້ຳ; ແລະ ຮະຣິ ຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ.

Verse 35

एतान्येव हि स्थानानि देवदेवस्य चक्रिणः । गच्छते यत्र तत्रैव मुच्यते सर्वपातकैः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຈັກຣະ. ຜູ້ໃດໄປບ່ອນໃດກໍຕາມ ທີ່ນັ້ນເອງຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບຫນັກທັງປວງ.

Verse 36

गंगा च यमुना चैव तथा देवी सरस्वती । दृषद्वती गोमती च तापी कावेरिणी तथा

ຄື ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ, ພ້ອມທັງ ເທວີສະຣະສະວະຕີ; ດຣິສັດວະຕີ ແລະ ໂກມະຕີ; ຕາປີ ແລະ ຄາເວຣີ ດ້ວຍ.

Verse 37

नर्मदा शर्मदा चैव नदी गोदावरी तथा । शतद्रुश्च तथा विंध्या पयोष्णी वरदा तथा

ນະຣະມະດາ ແລະ ຊະຣະມະດາ, ພ້ອມທັງ ແມ່ນ້ຳໂກດາວະຣີ; ຊະຕະດຣຸ ແລະ ແມ່ນ້ຳວິນທະຍາ; ພະໂຍສະນີ ແລະ ວະຣະດາ ດ້ວຍ.

Verse 38

चर्मण्वती च सरयूर्गंडकी चंडपापहा । चंद्रभागा विपाशा च शोणश्चैव पुनःपुनः

ແມ່ນ້ຳ ຈະຣະມະນະວະຕີ ແລະ ສະຣະຍູ; ຄັນດະກີ ຜູ້ທຳລາຍບາບຢ່າງແຮງ; ຈັນທຣະພາຄາ, ວິພາສາ ແລະ ໂສນາ—ຖືກສັນລະເສີນຊ້ຳໆ ອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ।

Verse 39

एताश्चान्याश्च बहवो हिमवत्प्रभवाः शुभाः । तासु स्नातो नरः स्वर्गं याति पातकवर्जितः

ແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ແມ່ນ້ຳມົງຄຸນອື່ນໆອີກຫຼາຍ ທີ່ເກີດຈາກພູຫິມະວັດ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນັ້ນ ຈະໄປສູ່ສະຫວັນ ໂດຍປາດຈາກບາບ।

Verse 40

वनानि नंदनादीनि पर्वता मंदरादयः । नामोच्चारेण येषां हि पापं याति रसातले

ປ່ານານາເຊັ່ນ ນັນດະນະ ແລະ ພູເຂົາເຊັ່ນ ມັນດະຣະ—ແຕ່ພຽງເອີ້ນນາມຂອງມັນ ບາບກໍຕົກລົງໄປສູ່ຄວາມເລິກໃຕ້ພິພົບ।

Verse 41

गज उवाच । भद्रं हि भाषितं भद्र आख्यानममृतोपमम् । पृच्छामि सर्वधर्मज्ञ त्वामहं किंचिदेव हि

ກະຈາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພັດຣະ, ຄຳທີ່ທ່ານເວົ້ານັ້ນເປັນມົງຄຸນ; ນິທານນີ້ປານດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ. ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຫ່ງທຳມະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມທ່ານອີກນິດໜຶ່ງ.”

Verse 42

यस्मिन्मासे दिने यस्मिंस्तीर्थे यस्मिन्क्रमान्नरैः । अक्षयं सेव्यते स्वर्गस्तन्ममाचक्ष्व सुव्रत

ໃນເດືອນໃດ ໃນວັນໃດ ໃນຕີຣຖະໃດ ແລະ ໂດຍການປະພຶດປະຕິບັດແນວໃດຂອງຜູ້ຄົນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຜົນແຫ່ງສະຫວັນເປັນ ‘ອະກະສະຍະ’ ບໍ່ເສື່ອມສູນ? ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ.

Verse 43

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । अक्षयो येन वै स्वर्गस्तन्मे गदितुमर्हसि

ການອາບນ້ຳ, ການໃຫ້ທານ, ການສວດມົນ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ), ການສຶກສາພຣະເວດ, ແລະການນະມັດສະການເທວະດາ—ດ້ວຍອັນໃດ ສະຫວັນຈຶ່ງເປັນຜົນບຸນບໍ່ສິ້ນ? ຂໍທ່ານກ່າວໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ.

Verse 44

भद्र उवाच । श्रूयतां राजशार्दूल कथां कथयतो मम । यां श्रुत्वा मुच्यते पापान्नरो नरवरोत्तम

ພັດຣາກ່າວວ່າ: “ໂອ ເສືອໃນບັນດາກະສັດ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງທີ່ຂ້ອຍຈະເລົ່າ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈະພົ້ນຈາກບາບ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ.”

Verse 45

ऋषीणां कथितं पूर्वं नारदेन महात्मना

ໃນກ່ອນການ, ພຣະນາຣະດະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ແກ່ບັນດາລືສີ.

Verse 46

एवं पृष्टश्च तैः सर्वैर्नारदो मुनिसत्तमः । कथयामास संहृष्टो मेघदुदुभिनिस्वनैः

ເມື່ອຖືກທຸກຄົນຖາມດັ່ງນັ້ນ, ພຣະນາຣະດະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ ກໍເລີ່ມເລົ່າດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ດ້ວຍສຽງກັງວານດັ່ງກອງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 47

रम्ये हिमवतः पृष्ठे समवाये मया श्रुतम् । तदहं तव वक्ष्यामि श्रोतुकामं नरर्षभ

ໃນການຊຸມນຸມອັນງາມຢູ່ເນີນພູຫິມາລະຍະ, ຂ້ອຍໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ເພາະທ່ານປາຖະໜາຟັງ.

Verse 48

तीर्थान्येव हि सर्वाणि पुनरावर्त्तकानि तु । अक्षयांल्लभते लोकांस्तत्तीर्थं कथयामि ते

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຕີຣຖະອື່ນໆທັງໝົດ ໃຫ້ຜົນທີ່ຕ້ອງກັບຄືນອີກ; ແຕ່ໂດຍຕີຣຖະນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂລກອະມະຕະອັນບໍ່ເສື່ອມ. ຕີຣຖະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.

Verse 49

मार्गशीर्षे कान्यकुब्ज उषित्वा राजसत्तम । न शोचति नरो नारी स्वर्गं याति परावरम्

ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ ຖ້າໄດ້ພັກຢູ່ການຍະກຸບຊະ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງ ກໍບໍ່ໂສກເສົ້າ; ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ສະຫວັນ ອັນເປັນພູມສູງສຸດ.

Verse 50

पौषस्य पौर्णमासी या यदि सा क्रियतेऽर्बुदे । वर्षाणामर्बुदं स्वर्गे मोदते पितृभिः सह

ຖ້າຜູ້ໃດປະຕິບັດພິທີວັນເດືອນເຕັມ (ປູຣະນະມາສີ) ໃນເດືອນປໍຊະ ທີ່ອັຣບຸດະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຜູ້ນັ້ນຈະຊື່ນບານໃນສະຫວັນເປັນເວລາໜຶ່ງກະຣອຣປີ ພ້ອມກັບປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 51

माघ्यां यदि गयाश्राद्धं पितॄणां यच्छते नरः । त्रयाणामपि देवानां चतुर्थः स प्रजायते

ໃນເດືອນມາຄະ ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດຖວາຍກະທຳ ກະຍາ-ສຣາດທະ ແດ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ), ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນດັ່ງ “ອົງທີ່ສີ່” ໃນບັນດາເທວະສາມຈຳພວກ—ໄດ້ສະຖານະເທວະ.

Verse 52

फाल्गुन्यां हिमवत्पृष्ठे वसन्नेकां निशां नरः । स याति परमं स्थानं यत्र देवो जनार्द्दनः

ໃນເດືອນພາລກຸນະ ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດພັກອາໄສເພີງໜຶ່ງຄືນ ຢູ່ເນີນພູຮິມະວັດ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານທີ່ສູງສຸດ ທີ່ພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ປະທັບຢູ່.

Verse 53

चैत्र्यां श्राद्धं प्रभासे तु ये कुर्वंति मनीषिणः । न ते मर्त्त्या भवन्तीह कुलजैः सह सत्तमाः

ໃນເດືອນໄຈຕຣະ (Caitra) ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ ປຣະພາສະ (Prabhāsa) ຈະບໍ່ຄົງເປັນມະນຸດທົ່ວໄປອີກ; ພ້ອມດ້ວຍວົງສາຕະກູນ ພວກເຂົາກາຍເປັນຜູ້ສູງສົ່ງ।

Verse 54

चतुर्भुजे तु वैशाख्यां ये कुर्वंति जलप्रिये । तथावंत्यां नरः कश्चित्स याति परमां गतिम्

ໃນເດືອນໄວສາຂະ (Vaiśākha) ຜູ້ໃດປະກອບພິທີຕາມທຳນຽມທີ່ ຈະຕຸຣະພຸຊະ (Caturbhuja)—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງນ້ຳ—ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບເຊັ່ນນັ້ນທີ່ ອະວັນຕີ (Avantī) ຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິສູງສຸດ।

Verse 55

ज्यैष्ठ्यां ज्येष्ठर्क्षयुक्तायां श्राद्धं च त्रितकूपके । कुर्युर्युगानि ते त्रीणि वसंति नाकसद्मनि

ໃນເດືອນໄຈຍິດຖະ (Jyaiṣṭha) ເມື່ອນັກສັດຕຣະ ເຈຍິດຖາ (Jyeṣṭhā) ປະກົບກັນ ຜູ້ທີ່ປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ທີ່ ຕຣິຕະກູປະກະ (Tritakūpaka) ຈະພັກອາໄສໃນວິມານສະຫວັນ ນານສາມຍຸກ (yuga)។

Verse 56

यो व्रजेशवने नद्यां दिनानि नव पंच च । तिष्ठते च नरः स्वर्गं वैकुण्ठमभिगच्छति

ຜູ້ໃດຢູ່ພັກຂ້າງແມ່ນ້ຳໃນ ວຣະເຈສະວະນະ (Vrajeśavana) ເປັນເວລາສິບສີ່ວັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຖິງ ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha)។

Verse 57

श्रावणस्य तु मासस्य पूर्णायां पूर्वसागरे । स्नानं दानं जपं श्राद्धं नरः कुर्वन्न शोचति

ໃນວັນເພັງເດືອນສຣາວະນະ (Śrāvaṇa) ທີ່ມະຫາສະໝຸດຕາເວັນອອກ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ໃຫ້ທານ ສວດຈະປະ (japa) ແລະປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໂສກເສົ້າອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 58

तथा भाद्रपदे क्षेत्रे प्रभासे शशिभूषणम् । पूजयित्वा नरो लिंगं देवलिंगी भवेत्ततः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ທີ່ທົ່ງສັກສິດພຣະພາສະ ເມື່ອບຸກຄົນໄດ້ບູຊາລິງຄະນາມ «ສະສິພູສະນະ» ແລ້ວ ຕໍ່ມາຈະເປັນ «ເທວະ-ລິງຄີ» ຜູ້ມີສະພາບລິງຄະອັນທິບພະ.

Verse 59

आश्विने चंद्रभागायां श्राद्धं स्नानं करोति यः । स्थानं युगसहस्राणां कृतं तेन त्रिविष्टपे

ຜູ້ໃດໃນເດືອນອາສະວິນ ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະ ປະກອບພິທີສຣາດທະ ທີ່ແມ່ນ້ຳຈັນທຣະພາກາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສະຖານະໃນຕຣິວິດສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ດຳລົງຢູ່ໜຶ່ງພັນຍຸກາ.

Verse 60

अष्टाक्षरैश्चतुर्बाहुं ध्यायंति मुनिसत्तमाः । बहुनाऽत्र किमुक्तेन गजाहं प्रवदामि ते

ດ້ວຍມັນຕຣາອັກສອນແປດ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພາວະນາລະລຶກເຖິງພຣະອົງຜູ້ມີສີ່ພະຫັດ. ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍອັນໃດອີກ? ໂອ ທ່ານຊ້າງ, ຂ້າຈະປະກາດໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງຊັດເຈນ.

Verse 61

दामोदरसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । मासानां कार्त्तिकः श्रेष्ठः कार्त्तिके भीष्मपंचकम्

ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະ ຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ ຕີຣະຖະໃດທີ່ເທົ່າທຽມດາໂມດະຣະ. ໃນບັນດາເດືອນ ກາຣຕິກະເປັນເດືອນສູງສຸດ; ແລະໃນເດືອນກາຣຕິກະ «ບີສະມະ-ປັນຈະກະ» ຍິ່ງສັກສິດເປັນພິເສດ.

Verse 62

तत्रापि द्वादशी श्रेष्ठा राजन्दामोदरे जले । किमन्यैर्बहुभिस्तीर्थेः कि क्षेत्रैः कि महावनैः । दामोदरे नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ແມ່ນແຕ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ວັນທວາດະສີແມ່ນວັນດີທີ່ສຸດສຳລັບນ້ຳດາໂມດະຣະ. ຈະຕ້ອງການຕີຣະຖະອື່ນໆຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຈະຕ້ອງການກະເສດຕະຣະອື່ນ ຫຼື ປ່າໃຫຍ່ເພື່ອຫຍັງ? ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນດາໂມດະຣະ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 63

गज उवाच । भद्र भद्रं त्वया प्रोक्तं रसायनमिवापरम् । भूयोऽहं श्रोतुमिच्छामि तीर्थस्यास्य महाफलम्

ຊ້າງກ່າວວ່າ: ໂອ ພັດຣະ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນເປັນມົງຄຸນ ດັ່ງຢາອະມະຕະອີກຢ່າງໜຶ່ງ. ຂ້ອຍປາດຖະນາຟັງຕໍ່ເຖິງຜົນອັນໃຫຍ່ຂອງຕີຣຖະນີ້.

Verse 64

के देशाः किं प्रमाणं तु का नदी केः च पर्वताः । जना वसंति के तत्र ऋषयः के तपस्विनः

ມີແດນໃດບ້າງ, ຂອບເຂດກວ້າງເທົ່າໃດ, ມີແມ່ນ້ຳໃດ, ແລະມີພູໃດບ້າງ? ຜູ້ຄົນໃດອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະມີຣິສີກັບນັກຕະປະສະວິນໃດພຳນັກຢູ່?

Verse 65

भद्र उवाच । पृथिवी वसुसंपूर्णा सागरेण तु वेष्टिता । मंडिता नगरैर्ग्रामैः सुरैः परपुरंजय

ພັດຣະກ່າວວ່າ: ແຜ່ນດິນໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຊັບສົມບັດ ແລະຖືກທະເລຫ້ອມລ້ອມ. ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍເມືອງແລະບ້ານ—ພ້ອມທັງເທວະດາ, ໂອ ຜູ້ພິຊິດປ້ອມສັດຕູ.

Verse 66

वाराणसी प्रभासं च संगमं सितकृष्णयोः । एवं साराणि तीर्थानि यस्मान्मृत्युहराणि च

ວາຣານາສີ, ປະພາສະ, ແລະຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຂາວກັບແມ່ນ້ຳດຳ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຕີຣຖະອັນເປັນແກ່ນສານ, ເພາະມັນກຳຈັດຄວາມຕາຍໄດ້.

Verse 67

दामोदरेति ये नूनं स्मरंतो यत्र तत्र हि । ते वसंति हरेर्गेहं न सरंति कदाचन

ແນ່ນອນ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ລະລຶກນາມ “ດາໂມດະຣະ” ຢູ່ທຸກບ່ອນ—ພວກເຂົາຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຮະຣິ ແລະບໍ່ເຄີຍຕົກຫຼຸດຈາກສະພາບນັ້ນເລີຍ.

Verse 68

सोमनाथस्य सान्निध्य उदयन्तो गिरिर्महान् । तस्य पश्चिमभागे तु रैवतक इति स्मृतः

ໃກ້ພຣະໂສມນາຖ ມີພູໃຫຍ່ອັນສົງ່າ ຊື່ ອຸດະຍັນຕະ; ທາງຕາເວັນຕົກຂອງມັນ ມີພູທີ່ຈື່ຈຳວ່າ ໄຣວະຕະກະ.

Verse 69

वाहिनी वहते तत्र नदी कांचनशेखरात् । धातवस्तत्र ते रक्ताः श्वेता नीलास्तथाऽसिताः

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳວາຫິນີ ໄຫຼອອກຈາກ ການຈະນະເສຂະຣະ. ແຮ່ທາດທີ່ພົບມີສີແດງ ສີຂາວ ສີຟ້າ ແລະສີດຳ.

Verse 70

पाषाणाः कुञ्जराकाराश्चान्ये सैरिभसन्निभाः । चणकाकृतयश्चान्ये अन्ये गोक्षुरकप्रभाः

ທີ່ນັ້ນມີຫີນບາງກ້ອນຮູບຄ້າຍຊ້າງ; ບາງກ້ອນຄ້າຍຄວາຍໃຫຍ່ອັນກ້າແຂງ. ບາງກ້ອນຮູບຄ້າຍເມັດຖົ່ວຈະນະກະ, ແລະບາງກ້ອນສົ່ງປະກາຍຄ້າຍຜົນໜາມ ໂກກສຸຣະ—ເປັນອັດສະຈັນໃນດິນແດນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 71

वृक्षा वल्ल्यश्च गुल्माश्च संतानाः संत्यनेकशः । सर्वं तत्कांचनमयं मूलं पुष्पं फलं दलम्

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນໄມ້ ເຄືອໄມ້ ແລະພຸ່ມໄມ້ ຢ່າງຫຼາຍຫຼາຍ. ທັງໝົດລ້ວນມີທາດເປັນຄຳ—ທັງຮາກ ດອກ ຜົນ ແລະໃບ.

Verse 72

न हि पश्यति पापात्मा मुक्तः पापेन पश्यति । सेव्यते स गिरिर्नित्यं धातुवादपरैर्नरैः

ຜູ້ທີ່ຖືກບາບຜູກມັດ ບໍ່ອາດເຫັນມັນໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ; ຜູ້ພົ້ນຈາກບາບເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເຫັນໄດ້. ເພາະສະນັ້ນ ພູນັ້ນຈຶ່ງຖືກໄປນະມັດສະການເປັນນິດ ໂດຍຜູ້ອຸທິດໃຈໃນ ທາດຸວາດະ (ຄຳສອນເລື່ອງໂລຫະ).

Verse 73

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैः शूद्रानुगैर्बहिः । पक्षिणस्तत्र बहवः शिवाशिवगिरस्तदा

ພາຍນອກນັ້ນ ມີພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍະ ໄວສະຍະ ຊູດຣະ ແລະຜູ້ຕິດຕາມຂອງຊູດຣະ; ທີ່ນັ້ນຍັງມີນົກຫຼາຍ ຮ້ອງສຽງທັງມົງຄຸນ ແລະອັບມົງຄຸນ।

Verse 74

हंससारसचक्राह्वाः शुककोकिलबर्हिणः । मृगाश्च वानरेन्द्राश्च हंसा व्याघ्रास्तथैव च

ມີຫົງສາ ນົກສາຣະສ ນົກຈັກຣະວາກ ນົກແກ້ວ ນົກກຸກກູ ແລະນົກຢູງ; ຍັງມີກວາງ ແລະຝູງລີງຜູ້ສູງສົ່ງ—ມີຫົງສາ ແລະແມ່ນແຕ່ເສືອດ້ວຍ।

Verse 76

सर्वे विमानमारूढा गच्छन्ति हरिमन्दिरम् । वायुना पातितं यत्र पत्रपुष्पफलादिकम्

ທຸກຄົນຂຶ້ນຂີ່ວິມານທິບ ແລ້ວໄປສູ່ພຣະວິຫານອັນເປັນທີ່ສະຖິດຂອງພຣະຫຣິ; ທີ່ນັ້ນ ໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ທີ່ລົມພັດໃຫ້ຕົກລົງ—

Verse 77

तस्या नद्या जलं स्पृष्ट्वा सर्वं वै मुक्तिमाप्नुते । सा नदी पृथिवीं भित्त्वा पातालादागता नृप

ແຕ່ພຽງແຕ່ແຕະນ້ຳຂອງແມ່ນ້ຳນັ້ນ ທຸກຄົນກໍໄດ້ບັນລຸມຸກຕິ. ແມ່ນ້ຳນັ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກປາຕາລາ ໂດຍຜ່າແຜ່ນດິນຂຶ້ນມາ।

Verse 78

पूर्वं पन्नगराजस्तु तेन मार्गेण चागतः । स्नातुं दामोदरे तीर्थे यममृत्युप्रघातिनि

ໃນກ່ອນການ ພະຍານາກຣາຊາ ໄດ້ມາຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນເອງ ເພື່ອອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະດາມໂອດຣະ—ສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ທຳລາຍຍະມະ ແລະຄວາມຕາຍ।

Verse 79

स्वर्गादागत्य चन्द्रोऽपि यष्टुं यज्ञं सुपुष्कलम् । यक्ष्मरोगाद्विनिर्मुक्तो गतः स्वर्गं निरामयः

ແມ່ນແຕ່ ຈັນທຣະ (ພຣະຈັນ) ກໍລົງມາຈາກສະຫວັນ ເພື່ອປະກອບຍັດຍະອັນອຸດົມສົມບູນ; ພໍພົ້ນຈາກໂລກຢັກສະມາ (ໂລກຊຸດໂຊມ) ກໍກັບຄືນສູ່ສະຫວັນ ດ້ວຍຄວາມປອດໄພໄຮ້ໂລກໄພ.

Verse 80

बलिना चैव दानानि दत्तान्यागत्य कार्तिके । हरिश्चन्द्रेण विधिना नलेन नहुषेण च

ພຣະບາລີກໍໄດ້ມາໃນເດືອນກາຣຕິກາ ແລະຖວາຍທານດ້ວຍສັດທາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະຫຣິສຈັນທຣະ ຖວາຍຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ, ແລະນະລະ ກັບນະຫຸສະ ກໍດັ່ງນັ້ນ.

Verse 81

नाभागेनांबरीषाद्यैः कृतं कर्म सुदुष्करम् । दत्त्वा दानान्यनेकानि गजा गावो हया रथाः

ນາພາກະ ແລະອຳບາຣີສະ ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ກະທຳກິດອັນຍາກຍິ່ງ—ໂດຍຖວາຍທານຫຼາຍປະເພດ: ຊ້າງ, ງົວ, ມ້າ, ແລະລົດສົງຄາມ.

Verse 82

अनडुत्कांचना भूमिं रत्नानि विविधानि च । छत्राणि विप्रमुख्येभ्यो यानानि चैव वाससी

ພວກເຂົາຍັງຖວາຍງົວຜູ້, ຄຳ, ດິນແດນ ແລະເພັດນິລະມະນີຫຼາຍຊະນິດ; ແລະແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນເລີດ ກໍຖວາຍຮົ່ມ, ພາຫະນະ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍ.

Verse 83

अन्नानि रसमिश्राणि दत्त्वा दामोदराग्रतः । गतास्ते विष्णु भुवनं नागच्छंति महीतले

ເມື່ອຖວາຍອາຫານທີ່ປະສົມດ້ວຍລົດຊາດອັນໂອຊະ ຕໍ່ໜ້າພຣະດາໂມທະຣະ ແລ້ວ, ພວກເຂົາໄດ້ໄປສູ່ພຣະວິສນຸພະວະນະ ແລະບໍ່ຫວນກັບມາສູ່ໂລກມະນຸດອີກ.

Verse 84

पत्रं पुष्पं फलं तोयं तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः । द्विजानां भक्तिसंयुक्तः स याति जलशायिनम्

ຜູ້ໃດໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຖວາຍໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ຫຼືນ້ຳ ດ້ວຍສັດທາຕໍ່ພວກທະວິຊະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງພຣະອົງຜູ້ບັນທົມເທິງນ້ຳ।

Verse 85

प्रकृतिं चापि यो दद्यान्मुष्टिं वाथ क्षुधार्थिने । विमानवरमारूढः स सोमं प्रति गच्छति

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດໃຫ້ອາຫານເພີຍນ້ອຍ ຫຼືແມ່ນແຕ່ກຳມືໜຶ່ງ ແກ່ຜູ້ຫິວ ຜູ້ນັ້ນຈະຂຶ້ນວິມານອັນວິເສດ ແລະໄປສູ່ແດນພຣະໂສມະ।

Verse 86

दामोदराग्रतः कृत्वा पर्वतानन्नसंभवान् । पूजितान्फलपुष्पैश्च दीपं दद्यात्सवर्त्तिकम्

ໃນພຣະພັກດາໂມດະຣະ ໃຫ້ຈັດຮູບ “ພູເຂົາ” ດ້ວຍອາຫານ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍໝາກໄມ້ແລະດອກໄມ້ ຈຶ່ງຖວາຍປະທີບພ້ອມໄສ້ໄຟ।

Verse 87

अवाप्य दुष्करं स्थानं कुलानां तारयेच्छतम् । चतुरंगुलमात्रेपि दत्ते दामोदराग्रतः

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸສະຖານະທີ່ເຂົ້າເຖິງຍາກ ຜູ້ນັ້ນຍັງຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນໄດ້ເຖິງຮ້ອຍຕະກູນ—ຖ້າໃນພຣະພັກດາໂມດະຣະ ໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຂະໜາດສີ່ນິ້ວມືເທົ່ານັ້ນ।

Verse 88

दाने युगसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । मा गच्छ हिमवत्पृष्ठं मलयं मा च मन्दरम्

ດ້ວຍການໃຫ້ທານແບບນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນສະຫວັນເປັນພັນໆຍຸກ. ຢ່າໄປສູ່ຍອດຮິມະວັດ, ຢ່າໄປມະລະຍະ, ແລະຢ່າໄປມັນດະຣະ।

Verse 89

गच्छ रैवतकं शैलं यत्र दामोदरः स्थितः । कृत्वा मासोपवासं तु द्विजो दामोदराग्रतः

ຈົ່ງໄປຫາພູເຂົາ ໄຣວະຕະກະ ບ່ອນທີ່ພຣະດາໂມດະຣະ ປະທັບຢູ່. ພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ຖືອຸປະວາສະ ໜຶ່ງເດືອນ ແລ້ວຢືນນົບນ້ອມຕໍ່ໜ້າພຣະດາໂມດະຣະ ເພື່ອໄດ້ຜົນບຸນທີ່ສັນຍາໄວ້.

Verse 90

न निवर्तति कालेन दामोदरपुरं व्रजेत् । करोत्यनशनं यश्च नरो नार्यथवा पुनः । सर्व लोकानतिक्रम्य स हरेर्गेहमाप्नुयात्

ເຂົາບໍ່ກັບຄືນຕາມການເວລາ ແຕ່ໄປສູ່ນະຄອນຂອງພຣະດາໂມດະຣະ. ຜູ້ໃດ—ຊາຍຫຼືຍິງ—ທີ່ຖືອະນະຊະນະ (ອົດອາຫານສິ້ນເຊີງ) ຈະຂ້າມພົ້ນທຸກໂລກ ແລະເຖິງພຣະນິວາສຂອງພຣະຮະຣິ.

Verse 91

विघ्नानि तत्र तिष्ठन्ति नित्यं पञ्चशतानि च । धर्मविध्वंसकर्तॄणि नरस्तत्र न गच्छति

ທີ່ນັ້ນມີອຸປະສັກຫ້າຮ້ອຍ ຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ ເປັນຜູ້ທຳລາຍທຳມະ; ເພາະສະນັ້ນຊາຍຈຶ່ງບໍ່ໄປບ່ອນນັ້ນ.

Verse 92

प्रद्युम्नबलशैनेयगदाचक्रादिभिः सदा । शतलक्षप्रमाणैस्तु सेव्यते स गिरिर्महान्

ພູເຂົາໃຫຍ່ນັ້ນ ຖືກບຳລຸງຮັບໃຊ້ເປັນນິດ ໂດຍພຣະປຣັດຍຸມນະ, ພຣະບະລະ, ໄຊເນຍ, ຄະດາ, ຈັກຣະ ແລະອື່ນໆ ໃນຈຳນວນເຖິງຫຼາຍຮ້ອຍລ້ານ.

Verse 93

क्रीडंति नार्यस्तेषां हि नित्यं दामोदराग्रतः । सुचन्द्रवदना गौर्यः श्यामाश्चैव सुमध्यमाः

ແມ່ຍິງຂອງພວກເຂົາ ມັກຫຼິ້ນສະໜຸກເປັນນິດ ຕໍ່ໜ້າພຣະດາໂມດະຣະ; ບາງນາງມີໃບໜ້າງາມດັ່ງດວງຈັນ, ບາງນາງຜິວຂາວ, ບາງນາງຜິວຄ່ຳ, ແຕ່ທຸກນາງລ້ວນເອວບາງງາມ.

Verse 94

नितंबिन्यः सुकेशाश्च शुभ्राः स्वायतलोचनाः । सुगंडा ललिताश्चैव सुकक्षाः सुपयोधराः

ມີສະໂພກອ່ອນຊ້ອຍ ຜົມງາມລະອຽດ ສະຫວ່າງໄສ ຕາກວ້າງ; ແກ້ມງາມ ມີເສນ່ຫາ ແອວສົມສ່ວນ ແລະ ອົງອົບເຕັມອຸດົມ।

Verse 95

शोभमानाः सुजंघाश्च सुपादाः सुन्दरांगुलीः । राजपुत्र्यो गिरौ तस्मिन्हसंति च रमंति च

ງາມສະຫວ່າງ ນ່ອງຂາງາມ ຕີນງາມ ແລະ ນິ້ວຕີນສວຍ; ພຣະທິດາເຈົ້າຊາຍຢູ່ເທິງພູນັ້ນ ຫົວເຮາະ ແລະ ເພີນພໍໃນການຫຼິ້ນສະນຸກ।

Verse 96

कौसुंभं पादयुगले कुंकुमं पीतकंचुकम् । ब्राह्मणीभ्यो ददन्तीह स्पर्द्धमानाः पृथक्पृथक्

ທີ່ນີ້ ພວກນາງແຂ່ງຂັນກັນ ແລະ ຖວາຍແກ່ແມ່ຍິງພຣາຫມັນ: ສີຄໍາຝອຍສໍາລັບຕີນຄູ່, ກຸງກຸມ ແລະ ເສື້ອຊັ້ນໃນສີເຫຼືອງ—ແຕ່ລະຄົນຖວາຍແຍກກັນ।

Verse 97

भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च लेह्यं चोष्यं च पिच्छिलम् । तांबूलं पुष्पसंयुक्तं कार्तिके हरिवासरे

ອາຫານກິນຄໍາ ອາຫານກິນອິ່ມ ເຄື່ອງດື່ມ ຂອງຫວານທີ່ເລຍ ຂອງທີ່ຄຽວ ແລະ ຂອງນຸ່ມລະມຸນ; ພ້ອມທັງໝາກພູກມີດອກໄມ້—ຖວາຍໃນເດືອນກາຣຕິກ ໃນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ।

Verse 98

दृष्ट्वा तु रेवतीकुंडं प्रदद्यात्फलमुत्तमम् । पुत्रिणी ऋद्धिसंपन्ना सुभगा जायते सती

ແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ເຣວະຕີກຸນດ໌ ກໍໄດ້ຮັບຜົນອັນສູງສຸດ: ແມ່ຍິງຜູ້ມີສິນທຳ ຈະໄດ້ບຸດທິດາ ມີຄວາມຮັ່ງມີ ແລະ ໂຊກດີພ້ອມພຽງ।

Verse 99

एवं कृत्वा तु सा रात्रि नीयते निद्रया विना । वेदघोषैः सुपुण्यैस्तु भारताख्यानवाचनैः

ເມື່ອໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຄືນນັ້ນຜ່ານໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ນອນ ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງສວດວິດາອັນມີບຸນ ແລະການອ່ານເລື່ອງພາຣະຕະ।

Verse 100

हुंकृतैस्तलशब्दैश्च तालशब्दैः पुनःपुनः । देशभाषाविभाषिण्यो रामामण्डलमध्यतः । हास्यनृत्यसमायुक्ता राजन्दामोदराग्रतः

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງຮັບ ສຽງຕົບມື ແລະສຽງຈັງຫວະຕາລະຊ້ຳໆ ເວົ້າພາສາຖິ່ນ ຢູ່ກາງວົງນາງສາວ ພ້ອມກັບຫົວເຮາະແລະຟ້ອນລຳ ໂອ ພະຣາຊາ ຕໍ່ໜ້າດາໂມດະຣະ।

Verse 101

पञ्चपाषाणकं हर्म्यं यः करोति शिवालयम् । पंचवर्षसहस्राणि स्वर्ग लोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງເຮືອນສັກກາລະແດ່ພຣະສິວະ ດ້ວຍຫີນຫ້າກ້ອນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນສະຫວັນ ຫ້າພັນປີ।

Verse 102

दशपाषाणसंयुक्तं कृत्वा दामोदराग्रतः । दशवर्षसहस्राणि स्वर्गे हल्लति मल्लति

ເມື່ອສ້າງສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ປະກອບດ້ວຍຫີນສິບກ້ອນ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າດາໂມດະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະເພີນພໍໃນສະຫວັນ ດ້ວຍຄວາມສຸກສົດຊື່ນ ສິບພັນປີ।

Verse 103

शतपाषाणकं हर्म्यं यः करोति महन्नृप । मन्दिरं सुन्दरं शुभ्रं स याति हरिमन्दिरम्

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ໃດສ້າງເຮືອນວິຫານດ້ວຍຫີນຮ້ອຍກ້ອນ ງາມ ແລະຂາວບໍລິສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະວິຫານຂອງຮະຣິ।

Verse 104

कृत्वा साहस्रिकं चैत्यं बहुरूपसमन्वितम् । सर्वांल्लोकानतिक्रम्य परं ब्रह्माधिगच्छति

ເມື່ອສ້າງໄຈຕະຍະສະຖານພັນປະການ ມີຮູບຮ່າງຫຼາຍຢ່າງພ້ອມ ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນໂລກທັງປວງ ແລະເຖິງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ।

Verse 105

पंचवर्णध्वजं दद्याद्दामोदरगृहोपरि । तं तु प्रमाणवर्षाणि दिव्यानि स दिवं व्रजेत्

ຄວນປັກທຸງຫ້າສີໄວ້ເທິງຫຼັງຄາເຮືອນ (ວິຫານ) ຂອງດາໂມດະຣະ; ໃນຊ່ວງປີທິບທີ່ກຳນົດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ສະຫວັນ।

Verse 106

तस्य गव्यूतिमात्रेण क्षेत्रं वस्त्रापथं शुभम् । यद्दृष्ट्वा सर्वपापानि विलीयन्ते बहूनि च

ເຂດສັກສິດວັດສະຣາປະຖະອັນມົງຄຸນນີ້ ກວ້າງພຽງແຕ່ 1 ກະວະຍູຕິ; ແຕ່ເພີຍເຫັນມັນ ບາບຫຼາຍ—ແມ່ນທັງໝົດ—ຈະລະລາຍຫາຍໄປ।

Verse 107

राजंस्तत्पदमायाति यद्गत्वा न निवर्त्तते । पूजयित्वा भवं देवं भवसंभवनाशनम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງສະພາບນັ້ນ ໄປແລ້ວບໍ່ຫວນກັບ; ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ທຳລາຍການເກີດຊ້ຳໃນສັງສານ।

Verse 108

नरो नारी नृपश्रेष्ठ शिवलोके महीयते । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य भद्रस्य च सुभाषितम्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງ ກໍຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ—ຄຳກ່າວອັນງາມຂອງພະດຣະ—(ເລື່ອງດຳເນີນຕໍ່)។

Verse 109

आगतः कार्तिकीं कर्त्तुं देवे दामोदरे ततः । ऋग्यजुःसामसंयुक्तैर्ब्राह्मणैर्ब्रह्मवित्तमैः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ມາເພື່ອປະຕິບັດພິທີກາຣຕິກີ ຕໍ່ພຣະເທວະດາມໂອດະຣະ ໂດຍມີພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ ແລະຊໍານານໃນ ຣິກ, ຢະຈຸ, ສາມັນ ຕິດຕາມມາດ້ວຍ.

Verse 110

क्षत्रियैः क्षत्रधर्मज्ञैर्वैश्यैर्दानपरायणैः । सह शूद्रैः समायातस्तस्मिंस्तीर्थे गजो नृपः

ພ້ອມກັບກະສັດຊັ້ນກະສັດ (ກະສັດຕຣິຍະ) ຜູ້ຮູ້ທໍາຂອງການປົກຄອງ, ພໍ່ຄ້າວັຍຊະຍະຜູ້ມຸ່ງໃນທານ, ແລະຊູດຣະດ້ວຍ, ພຣະຣາຊາກະຊາໄດ້ມາຮອດຕີຣຖະນັ້ນພ້ອມກັນ.

Verse 111

दत्त्वा दानान्यनेकानि हुत्वा हविर्हुताशने । अग्निष्टोमादिकान्यज्ञान्हयमेधादिकान्बहून् । चकार विधिवद्राजा गजस्तत्र समाहितः

ພຣະຣາຊາກະຊາໄດ້ປະທານທານຫຼາຍປະເພດ ແລະຖວາຍຮາວິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ລົງໃນໄຟຍັດ. ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ພຣະອົງມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ແລະໄດ້ປະກອບຍັດຕາມພິທີ ເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມ ແລະອື່ນໆ ອີກຫຼາຍ ຮວມທັງ ອັດສະວະເມດະ ດ້ວຍ.

Verse 112

ततश्च न्यवसत्तत्र तपः कर्तुं सहर्षिभिः । ऊर्द्ध्वपादाः स्थिता विप्राः पीत्वा धूममधोमुखाः । शुष्कपत्राशनाश्चान्ये अन्ये वै फलभोजनाः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບບັນດາຣິສີ ເພື່ອປະຕິບັດຕະປະ. ພຣາຫມັນບາງຄົນຢືນຍົກຕີນຂຶ້ນ; ບາງຄົນກົ້ມໜ້າລົງແລ້ວດື່ມຄວັນ; ບາງຄົນກິນໃບໄມ້ແຫ້ງ; ແລະບາງຄົນດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້.

Verse 113

मूलानि चान्ये भक्षंति अन्ये वार्यंशना द्विजाः । आलोकंति स्वमन्ये च तथान्ये जलशायिनः

ບາງຄົນກິນຮາກໄມ້; ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ບາງຄົນດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ໍາຢ່າງດຽວ. ບາງຄົນຈ້ອງມອງອາດຕະມັນພາຍໃນ; ແລະບາງຄົນຖືວັດນອນໃນນ້ໍາ.

Verse 114

पञ्चाग्निसाधकाश्चान्ये शिलाचूर्णस्य भक्षकाः । जपंति चान्ये संशुद्धा गायत्रीं वेदमातरम् । सावित्रीं मनसा चान्ये देवीमन्ये सरस्वतीम्

ບາງຄົນປະຕິບັດຕະປະສະຍາ «ໄຟຫ້າ» ແລະບາງຄົນກໍກິນຜົງຫີນ. ອື່ນໆຜູ້ບໍລິສຸດສວດ «ຄາຍະຕຣີ» ມານດາແຫ່ງເວດ; ບາງຄົນພິຈາລະນາ «ສາວິຕຣີ» ໃນໃຈ ແລະບາງຄົນນະມັດສະການເທວີ «ສະຣັສວະຕີ».

Verse 115

सूक्तानि हि पवित्राणि ब्रह्मणा निर्मितानि च । अन्येऽवसंस्तदा तत्र द्वादशाक्षरचिन्तकाः

ເພາະບົດສູກຕະທັງຫຼາຍເປັນອັນບໍລິສຸດ ແລະຊໍາລະໃຈ ທັງຍັງຖືກສ້າງໂດຍພຣະພຣະຫມາ. ໃນເວລານັ້ນ ຄົນອື່ນໆກໍພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນຜູ້ພິຈາລະນາມົນຕຣາ «ສິບສອງພະຍາງ».

Verse 116

आलोक्य सर्वशास्त्राणि विचार्य च पुनःपुनः । इदमेव सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຄໍາສອນແລະຄຳພີທັງປວງ ແລະຄິດທົບທວນຊ້ຳໆ ກໍໄດ້ຂໍ້ສະຫຼຸບອັນໝັ້ນຄົງວ່າ: «ນາຣາຍະນະ» ຄວນຖືກພິຈາລະນາໃນສະມາທິເສມອ.

Verse 117

आराधितः सुदुष्पारे भवे भगवतो विना । तथा नान्यो महादेवात्पतन्तं योऽभिरक्षति

ໃນມະຫາສະຫມຸດອັນຂ້າມຍາກແຫ່ງພົບພາວະໂລກີ, ນອກຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຖືກບູຊາແລ້ວ ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດ. ແລະຜູ້ທີ່ປົກປ້ອງຜູ້ກໍາລັງຕົກຕໍ່ານັ້ນ ນອກຈາກ «ມະຫາເທວະ» ກໍບໍ່ມີອີກ.

Verse 118

गतागतानि वर्तंते चंद्रसूर्यादयो ग्रहाः । अद्यापि न निवर्तंते द्वादशाक्षरचिंतकाः

ດວງຈັນ ດວງຕາເວັນ ແລະດາວເຄາະທັງຫຼາຍ ເຄື່ອນໄຫວໃນການມາແລະໄປ. ແຕ່ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຜູ້ພິຈາລະນາມົນຕຣາ «ສິບສອງພະຍາງ» ບໍ່ເຄີຍຫັນກັບຈາກການປະຕິບັດອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 119

येऽक्षरा ऋषयश्चान्ये देवलोकजिगीषवः । प्राप्नुवंति ततः स्थानं दग्धबीजं च तत्तथा

ບັນດາລິສີຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆຜູ້ປາຖະໜາຊະນະໂລກເທວະ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະຖານະນັ້ນ; ທີ່ນັ້ນ ເມັດແຫ່ງການເກີດຂອງເຂົາ ດຸດດັ່ງຖືກເຜົາ—ເຫດໃຫ້ເກີດໃໝ່ຖືກທຳລາຍແທ້ໆ.

Verse 120

सकृदुच्चरितं येन हरिरित्यक्षरद्वयम् । बद्धः परिकरस्तेन मोक्षाय गमनं प्रति

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເອີ້ນອອກພຽງຄັ້ງດຽວ ຄຳສອງພະຍາງ “ຮະຣິ” —ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຜູກມັດເຄື່ອງປະກອບແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນໄວ້ແນ່ນອນ ແລະການເດີນທາງສູ່ໂມກສະກໍເລີ່ມຂຶ້ນ.

Verse 121

एकभक्तं तथा नक्तमयाच्यमुषितं तथा । एवमादीनि चान्यानि कृत्वा दामोदराग्रतः । कृतकृत्या भवंतीह यावदाभूतसंप्लवम्

ການຖືວິນັຍເຊັ່ນ ກິນພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້, ກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ, ແລະຢູ່ອາໄສໂດຍບໍ່ຂໍທານ—ພ້ອມທັງວິນັຍອື່ນໆ—ເມື່ອປະຕິບັດຕໍ່ໜ້າພຣະດາໂມດະຣະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດພົນໃນຊີວິດນີ້ ແລະດຳລົງຢູ່ຢ່າງນັ້ນຈົນກວ່າການລະລາຍແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 122

स राजा ऋषिभिः सार्द्धं यावत्तिष्ठति तत्र वै । विमानानि सहस्राणि तावत्तत्रागतानि च

ຕາມທີ່ກະສັດນັ້ນພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຮ່ວມກັບບັນດາລິສີດົນເທົ່າໃດ, ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ວິມານທິບພະນັບພັນກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 123

गंधर्वाप्सरस्तत्र सिद्धचारणकिन्नराः । सर्वे विमानमारूढाः शतशोऽथ सहस्रशः

ທີ່ນັ້ນ ພວກຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ, ພ້ອມທັງ ສິດທະ, ຈາຣະນະ, ແລະ ກິນນະຣະ—ທຸກພວກຂຶ້ນຂີ່ວິມານທິບພະ—ມາຊຸມນຸມເປັນຮ້ອຍໆ ແລະເຖິງພັນໆ.

Verse 124

सर्वैर्जनपदैः सार्द्ध स राजा भार्यया सह । गतो विमानमारूढो यत्तत्पदमनामयम्

ພະຣາຊານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພະມະເຫສີ ແລະປະຊາຊົນທັງປວງ ໄດ້ຂຶ້ນລົດທິບ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ສະຖານອັນບໍລິສຸດ ປອດໂລກ ປອດທຸກ (ພຣະສະຖານສູງສຸດ)។

Verse 125

य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वाऽपि मानवः । सर्वपापविनिर्मुक्तः परं ब्रह्माधिगच्छति

ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ເປັນປະຈໍາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍຕາມ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະເຂົ້າເຖິງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ (ປຣະມະບຣະຫມັນ)។

Verse 785

तत्तीर्थस्य प्रभावेन न दुष्टान्याचरंति ते । कालेन मृत्युमायांति पशुपक्षिसरीसृपाः

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວ; ແລະເມື່ອເວລາມາຮອດ ແມ່ນແຕ່ສັດບົກ ນົກ ແລະສັດເລື້ອຍຄານ ກໍພົບຄວາມຕາຍຕາມທຳມະດາຢ່າງເປັນລະບຽບ।