Adhyaya 98

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चंडेश्वरमिति श्रुतम् । सोमेशाद्वायवे भागे धनुषां षष्टिभिः स्थितम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຍັງສະຖານບູຊາທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈັນເດສະວະຣະ. ມັນຕັ້ງຢູ່ຫ່າງຈາກ ສໂມເມສະວະຣະ 60 ທະນຸດ ໃນທິດຂອງ ວາຍຸ.

Verse 2

दिव्यं लिंगं महादेवि सर्वपातकनाशनम् । तत्पूर्वे तु युगे ख्यातं मनोः स्वायंभुवांतरे

ໂອ ມະຫາເທວີ, ນີ້ແມ່ນ ລິງຄະອັນທິບພະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທຸກປະການ. ໃນຍຸກກ່ອນ ມັນໂດງດັງໃນມັນວັນຕະຣະຂອງ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ.

Verse 3

त्रेतायुगमुखे देवि पृथिव्या संप्रतिष्ठितम् । पूर्वमन्वंतरे चास्मिंल्लिङ्गं पृथ्वीश्वरं प्रिये

ໃນຕອນເຊົ້າແຫ່ງຕຣີຕາຍຸກ, ໂອ ເທວີ, ມັນຖືກສະຖາປະນາໂດຍແຜ່ນດິນ. ແລະໃນມັນວັນຕະຣະກ່ອນນີ້, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ລິງຄະນັ້ນມີນາມວ່າ ປຣິຖວີອີສະວະຣະ (Pṛthvīśvara).

Verse 4

पुनश्चंद्रेण तत्प्राप्तं लिंगं चंद्रेश्वरं प्रिये । ब्रह्महत्यादिपापानां नाशनं पुण्यवर्द्धनम्

ຕໍ່ມາອີກ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ລິງຄະນັ້ນໄດ້ຮັບໂດຍພຣະຈັນ ແລະໄດ້ມີນາມວ່າ ຈັນເທຣສະວະຣະ (Candreśvara). ມັນທຳລາຍບາບຕັ້ງແຕ່ ພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ (brahmahatyā) ແລະເພີ່ມພູນບຸນກຸສົນ.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो देवि सप्तजन्मसमुद्भवैः । मुच्यते कल्मषैः सर्वैः कृतकृत्यस्तु जायते

ໂອ ເທວີ, ແຕ່ພຽງເຫັນມັນເທົ່ານັ້ນ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກມົນທິນທັງປວງທີ່ສະສົມມາຈາກເຈັດຊາດ, ແລະກາຍເປັນຜູ້ທີ່ພັນທະກິດແຫ່ງຊີວິດສຳເລັດແລ້ວ.

Verse 6

देव्युवाच । कथं पृथ्वीश्वरं ख्यातं तल्लिंगं पाप नाशनम् । कथं पुनः समाख्यातं चन्द्रेश्वरमिति प्रभो । एतद्विस्तरतो ब्रूहि श्रोतुकामाहमादरात्

ເທວີກ່າວວ່າ: ລິງຄະຜູ້ທຳລາຍບາບນັ້ນ ເປັນຢ່າງໃດຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ ປຣິຖວີອີສະວະຣະ (Pṛthvīśvara)? ແລະເປັນຢ່າງໃດຈຶ່ງຖືກເອີ້ນອີກວ່າ ຈັນເທຣສະວະຣະ (Candreśvara), ໂອ ພຣະອົງ? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ, ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 7

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथा पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मुच्यते जंतुस्त्रिविधैः कर्मबन्धनैः

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: ຈົ່ງຟັງເດີ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນທຳລາຍບາບ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພັນທະກຳສາມປະການ.

Verse 8

आसीत्पूर्वं महादेवि दैत्यभारार्द्दिता मही साऽधो व्रजंती सहसा गोरूपा संबभूव ह

ໃນກ່ອນການ ໂອ້ ມະຫາເທວີ, ແຜ່ນດິນຖືກກົດທັບດ້ວຍພາລະຂອງອະສຸຣາ. ເມື່ອນາງກຳລັງຈົມລົງ ນາງກໍກາຍເປັນຮູບງົວຢ່າງກະທັນຫັນ.

Verse 9

इतस्ततो धावमाना न लेभे निर्वृतिं क्वचित् । ततो वर्षशते पूर्णे भ्रममाणा क्वचित्क्वचित्

ນາງແລ່ນໄປມາທົ່ວທິດ ບໍ່ພົບຄວາມສະຫງົບໃນທີ່ໃດເລີຍ. ແລ້ວເມື່ອຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ນາງຍັງຄົງພະເລີນພະເລີນໄປມາຈາກບ່ອນໜຶ່ງສູ່ອີກບ່ອນໜຶ່ງ.

Verse 10

आससाद महाक्षेत्रं प्रभासमिति विश्रुतम् । देवदानवगंधर्वैः सेवितं पापनाशनम्

ນາງໄດ້ເຖິງມະຫາເຂດສັກສິດ ອັນລືຊື່ວ່າ ‘ປຣະພາສະ’. ບ່ອນນັ້ນເທວະ, ດານະວະ, ແລະ ຄັນທະວະ ພາກັນບູຊາຮັບໃຊ້ ເປັນບ່ອນທຳລາຍບາບ.

Verse 11

तत्र स्थित्वा महाक्षेत्रे कृत्वा मनसि निश्चयम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास भक्त्या परमया युता

ນາງຢູ່ໃນມະຫາເຂດນັ້ນ ແລະຕັ້ງປະສົງໃນໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ນາງໄດ້ປະດິດຕັ້ງລິງຄະໄວ້ບູຊາ.

Verse 12

वर्षाणां च शतं साग्रं कृते तपसि दुश्चरे । तुतोष भगवान्रुद्रो धरित्रीं वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ບໍາເນົາຕະປະສະຍາອັນຫນັກໜ່ວງເກີນໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າກໍພໍໃຈ ແລະກ່າວພຣະວາຈາແກ່ ທະຣິຕຣີ (ແຜ່ນດິນ)។

Verse 13

देवि विश्वंभरे सर्वं तपः सुचरितं त्वया । मा शोकं कुरु कल्याणि भविष्यति तवेप्सितम्

«ໂອ ເທວີ ຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກທັງປວງ, ຕະປະສະຍາທັງໝົດນີ້ ເຈົ້າໄດ້ປະພຶດດີແລ້ວ. ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະນາ ຈະສໍາເລັດແນ່ນອນ»।

Verse 14

दैत्या नाशं गमिष्यंति विष्णुना निहता भुवि । भवित्री त्वं महादेवि दैत्यभारविवर्जिता

«ພວກໄດຕະຍະຈະພິນາດ ໂດຍພຣະວິສນຸສັງຫານຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ. ແລະເຈົ້າ ໂອ ມະຫາເທວີ ຈະພົ້ນຈາກພາລະຂອງໄດຕະຍະ»។

Verse 15

इदं त्वया स्थापितं यल्लिंगं परमशोभनम् । धरित्रीनाम्ना विख्यातं लोके ख्यातिं गमिष्यति

«ລິງຄະອັນງາມສະຫງ່າສຸດຍອດນີ້ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາ ຈະໂດງດັງໃນໂລກ ໂດຍມີນາມວ່າ ‘ທະຣິຕຣີ’»។

Verse 16

अत्राहं संस्थितो नित्यं लिंगरूपी महाप्रभुः । स्थास्यामि कल्पेकल्पे वै नृणां पापापहारकः

«ຢູ່ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດ ເປັນພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນຮູບລິງຄະ. ໃນທຸກຍຸກ ໃນທຸກກັລປະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ ເພື່ອຊໍາລະບາບຂອງມະນຸດ»។

Verse 17

मूर्त्यष्टकसमायुक्तो लिंगे ऽस्मिन्संस्थितः सदा । नृणां नाशयिता पापं पूर्वजन्मशतार्जितम्

«ຮ່ວມກັບພຣະມູຣຕິອັນສັກສິດ 8 ປະການ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະນີ້ຕະຫຼອດໄປ ເພື່ອທຳລາຍບາບຂອງມະນຸດ ທີ່ສະສົມມາຈາກການເກີດກ່ອນນັບຮ້ອຍ»।

Verse 18

भाद्रे कृष्णतृतीयायां यश्चैतं पूजयिष्यति । सोऽश्वमेधसहस्रस्य फलमाप्स्यत्यसंशयम्

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາລິງຄະນີ້ ໃນວັນຈັນທຣະທີ 3 ຂອງຂ້າງແຮມ (ກຶດສະປັກ) ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະ 1,000 ຄັ້ງ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»।

Verse 19

सर्वतीर्थाभिषेकस्य सर्वेषां दानकर्मणाम् । भविष्यति फलं तस्य लिंगस्यैवास्य पूजनात्

ດ້ວຍການບູຊາລິງຄະນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳພິທີ (ອະພິເສກ) ທີ່ຕີຣຖະສັກສິດທັງປວງ ແລະການໃຫ້ທານທຸກປະເພດ।

Verse 20

धनुषां षोडशं यावत्समंतात्परिमंडलम् । क्षेत्रमस्य समाख्यातं प्राणिनां मुक्तिदायकम्

ເຂດສັກສິດນີ້ຖືກປະກາດວ່າ ຂະຫຍາຍເປັນວົງມົນຮອບດ້ານທັງປວງ ເຖິງ 16 ທະນູ (dhanu) ແລະເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິແກ່ສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 21

तस्मिन्मृताः प्राणिनो ये कामतो वाप्यकामतः । कृमि कीटसमा वापि ते यांति परमां गतिम्

ສັດທັງຫຼາຍທີ່ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນດ້ວຍໃຈຕັ້ງໃຈຫຼືບໍ່ຕັ້ງໃຈກໍຕາມ ແມ່ນແຕ່ຄ້າຍໜອນຫຼືແມງໄມ້ ກໍຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 22

यो दद्यात्काञ्चनं मेरुं कृत्स्नां वाऽपि वसुन्धराम् । यः पूजयति पृथ्वीशं स तयोरधिकः स्मृतः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະບໍລິຈາກພູເມຣຸທອງ ຫຼືກະທັ້ງແຜ່ນດິນທັງປວງ ຜູ້ທີ່ນະມັດສະການບູຊາ ພຣະປຣິຖະວີອີສະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທັງສອງນັ້ນ।

Verse 23

ईश्वर उवाच । इति दत्त्वा वरान्देवस्तत्रैवांतरधीयत । पृथिवीश्वरनामाभूत्तत्प्रभृत्येव शंकरः

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ເມື່ອປະທານພອນທັງຫຼາຍແລ້ວ ພຣະເທວະນັ້ນກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເອງ. ຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພຣະສັງກະຣະ ຈຶ່ງມີນາມວ່າ ‘ພຣິຖະວີອີສະວະຣະ’.»

Verse 24

पुनरस्मिन्महाकल्पे वाराह इति विश्रुते । कदाचिद्दक्षशापेन क्षीणश्चन्द्रो बभूव ह

ອີກຄັ້ງໃນມະຫາກັລປະອັນໂດ່ງດັງວ່າ ‘ວາຣາຫະກັລປະ’ ຄັ້ງໜຶ່ງ ດ້ວຍຄຳສາບຂອງທັກສະ ພຣະຈັນທຣາກໍອ່ອນລົງແລະຫຼຸດຖອຍ।

Verse 25

पपात भूतले देवि यक्ष्मणा पीडितः शशी । क्षेत्रं प्रभासमासाद्य तन्महोदधिसंनिधौ

ໂອ ພຣະເທວີ, ພຣະຈັນທຣາຜູ້ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຍັກສະມາ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ເມື່ອໄດ້ເຖິງສະຖານທີ່ສັກສິດປຣະພາສະ ກໍພັກຢູ່ໃກ້ມະຫາສະໝຸດໃຫຍ່।

Verse 26

दृष्ट्वा पृथ्वीश्वरं लिंगं सप्रभावं महाप्रभम् । तत्पूजानिरतो भूत्वा वर्षाणां तु सहस्रकम्

ເມື່ອເຫັນລິງຄະ ‘ພຣິຖະວີອີສະວະຣະ’ ອັນມີອຳນາດແລະສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ພຣະຈັນທຣາກໍຕັ້ງໃຈບູຊາ ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີເຕັມ।

Verse 27

अतपत्स तपो रौद्रं शीर्णपर्णांबुभक्षकः । यतः समभवद्दीप्त्या सर्वाह्लादकरः शशी

ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງ ດ້ວຍການດຳລົງຊີວິດກິນໃບໄມ້ຫຼົ່ນແລະນ້ຳ; ດ້ວຍອານຸພາບນັ້ນ ພຣະຈັນກໍກັບມາສະຫວ່າງໄສ ນຳຄວາມຊື່ນບານໃຫ້ແກ່ທຸກຜູ້ຄົນ។

Verse 28

तल्लिंगस्यैव माहात्म्यात्ततश्चंद्रेश्वरोऽभवत् । तस्य लिंगस्य माहात्म्याच्चंद्रमा गतकल्मषः

ດ້ວຍມະຫິມາຂອງລິງຄະນັ້ນເອງ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ຈັນເທຣສະວະຣະ”; ແລະດ້ວຍມະຫິມາຂອງລິງຄະນັ້ນ ພຣະຈັນກໍພົ້ນຈາກມົນທິນ.

Verse 29

अवाप सिद्धिमत्युग्रां स्पर्शलिंगप्रकाशिनीम् । सोमनाथेति यां प्राहुः प्रसिद्धां लिंगरूपिणीम्

ທ່ານໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະພິເສດ—ນາງຜູ້ເປີດເຜີຍຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງລິງຄະທີ່ເກີດຈາກການສຳຜັດ; ຜູ້ໂດງດັງໃນຮູບລິງຄະ ທີ່ເອີ້ນກັນວ່າ “ໂສມະນາຖ”.

Verse 30

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं चन्द्रदैवतम् । श्रुतं हरति पापानि तथाऽरोग्यं प्रयच्छति

ດັ່ງນີ້ ໂດຍຫຍໍ້ ມະຫິມາຂອງເທວະພຣະຈັນໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມກຳຈັດບາບ ແລະປະທານຄວາມບໍ່ເຈັບໄຂ້ ຄືສຸຂະພາບດີ.

Verse 98

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मध्ययात्रायां पृथ्वीश्वर माहात्म्यवर्णनंनामाष्टनवतितमोध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນປຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7, ໃນປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕມະຍະ ພາກທຳອິດ, ໃນພາກມັດຍະຍາຕຣາ, ບົດທີ 98 ຊື່ “ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງພຣຶຖວີອີສະວະຣະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.