Adhyaya 97

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि योगेश्वरमिति श्रुतम् । कामेशाद्वायवे भागे धनुषां सप्तके स्थितम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາ (ລິງຄະ) ທີ່ໄດ້ຍິນວ່າ «ໂຍເກສະວະຣະ» ຕັ້ງຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອຈາກ ກາເມສະວະຣະ ຫ່າງໄປ 7 ທະນຸ (ຄວາມຍາວຄັນທະນູ).

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि दर्शनात्पापनाशनम् । पूर्वे युगे तु संख्यातं गणेश्वरमिति श्रुतम्

ລິງຄະນີ້ມີອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນ ບາບກໍຖືກທຳລາຍ. ໃນຍຸກກ່ອນ ມັນເຄີຍໂດ່ງດັງ—ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນ—ວ່າ «ຄະເນສະວະຣະ».

Verse 3

पुरा मम गणा देवि असंख्याता महावलाः । क्षेत्रं माहेश्वरं ज्ञात्वा प्रभासं समुपागमन्

ໃນການກ່ອນ ໂອ ເທວີ, ຄະນະຂອງເຮົາມີຈຳນວນຫຼາຍຈົນນັບບໍ່ໄດ້ ແລະມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເມື່ອຮູ້ວ່າ ປຣະພາສະ ເປັນເຂດສັກສິດຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ (ໄສວະ), ພວກເຂົາຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 4

तत्रस्थाश्च तपो घोरं तेपुस्ते योगमाश्रिताः । दिव्याब्दानां सहस्रं तु ततस्तुष्टो महेश्वरः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາພຳນັກອາໄສ ແລະບຳເນັດຕະປະສະອັນເຂັ້ມງວດ ດ້ວຍການຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ. ຫຼັງຈາກພັນປີທິບ ພຣະມະເຫສະວະຣະກໍພໍພຣະໄທ.

Verse 5

यस्मा त्षडंगयोगेन तेषां तुष्टो वृषध्वजः । तेन योगेश्वरं नाम लिंगं योगफलप्रदम्

ເນື່ອງຈາກພຣະວຣິສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ ດ້ວຍການປະຕິບັດຍົກະຫົກອົງ, ດັ່ງນັ້ນລິງຄະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ «ໂຢເກສະວະຣະ» ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຍົກະ.

Verse 6

यस्तमर्चयते भक्त्या सम्यक्पूजाविधानतः । स योगसिद्धिमाप्नोति मोदते दिवि देववत्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງດ້ວຍສັດທາ ຕາມພິທີບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຍົກະ ແລະຊື່ນບານໃນສະຫວັນດັ່ງເທວະດາ.

Verse 7

यो दद्यात्कांचनं मेरुं कृत्स्नां चैव वसुन्धराम् । योगेशं पूजयेद्यस्तु स तयोरधिकः स्मृतः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະຖວາຍທານເຂົາເມຣຸທອງ ແລະແຜ່ນດິນທັງປວງກໍຕາມ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ບູຊາພຣະໂຢເກສະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທານທັງສອງນັ້ນ.

Verse 8

वृषभस्तत्र दातव्यः संपूर्णफलहेतवे । एवमेकादश प्रोक्ता रुद्राः प्राभासमाश्रिताः । नित्यं पूज्याश्च वंद्याश्च क्षेत्रस्य फलमीप्सुभिः

ທີ່ນັ້ນຄວນຖວາຍທານງົວເພດຜູ້ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ. ດັ່ງນີ້ຮຸດຣະທັງສິບເອັດ ຖືກກ່າວວ່າສະຖິດຢູ່ໃນປຣະພາສະ; ຜູ້ປາດຖະນາຜົນແຫ່ງເຂດສັກສິດນັ້ນ ຄວນບູຊາແລະນົບນ້ອມພວກພຣະອົງເປັນນິດ.

Verse 9

य एतां चैव शृणुयाद्रुद्रैकादशसंहिताम् । तस्य क्षेत्रफलं सर्वं प्रभासांतरवासिनः

ຜູ້ໃດຟັງບົດຮວບຮວມນີ້ກ່ຽວກັບຮຸດຣະທັງສິບເອັດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນທັງໝົດແຫ່ງເຂດສັກສິດປຣະພາສະ ດັ່ງກັບຢູ່ອາໄສໃນປຣະພາສະເອງ.

Verse 10

यश्चैतान्नैव जानाति रुद्रान्प्राभासमाश्रितान् । स क्षेत्रमध्यसंस्थोऽपि नास्त्येव स पशुः स्मृतः

ແຕ່ຜູ້ໃດບໍ່ຮູ້ຈັກຣຸດຣາເຫຼົ່ານີ້ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນປຣາພາສາ ແມ່ນຢືນຢູ່ກາງເຂດສັກສິດກໍບໍ່ໄດ້ຜົນ; ຖືກນັບເປັນສັດດຸຈສັດເດຍລະສານ।

Verse 11

एतेषां चैव रुद्राणां सर्वान्वाप्येकमेव वा । सोमेश्वरं पूजयित्वा जपेद्वै शतरुद्रियम् । सर्वेषां लभते पुण्यं रुद्राणां नात्र संशयः

ຈະບູຊາຣຸດຣາເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ຫຼືພຽງອົງດຽວກໍຕາມ ເມື່ອບູຊາສໂມເມສະວະຣະແລ້ວ ຄວນສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ແທ້ໆ. ດ້ວຍນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຂອງຣຸດຣາທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 12

इदं रहस्यं संख्यातं माहात्म्यं तव भामिनि । रुद्राणां पापशमनं श्रुतं पुण्यविवर्द्धनम्

ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນເປັນຄວາມລັບນີ້ ແລະຖືກນັບຖ້ວນແລ້ວ ໄດ້ຖືກປະກາດໃຫ້ເຈົ້າ. ມັນຖືກຟັງວ່າເປັນຜູ້ລະງັບບາບ ແລະເພີ່ມພູນບຸນ ອັນສັກສິດແດ່ຣຸດຣາ.

Verse 97

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये योगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນສັງຫິຕາ 81,000, ໃນພາກທີ 7 ປຣາພາສະຂັນດະ, ໃນພາກຕອນທຳອິດ «ປຣາພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະຍະ», ບົດທີ 97 ຊື່ «ການພັນລະນາມາຫາຕະມະຍະຂອງ ໂຢເກສະວະຣະ» ສິ້ນສຸດລົງ.