Adhyaya 96

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततोगच्छेन्महादेवि कामेश्वरमिति स्मृतम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां त्रितये स्थितम् । रतीश्वरमिति ख्यातं त्रेतायां तत्सुरे श्वरि

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຍັງສະຖານສັກກະລະທີ່ເອີ້ນວ່າ ກາເມສະວະຣະ. ໃນທິດເໜືອຂອງສະຖານນັ້ນ ຫ່າງໄປສາມຄວາມຍາວຄັນທະນູ ມີເທວະທີ່ຂື້ນຊື່ວ່າ ຣະຕີສະວະຣະ; ມີກິດຕິສຽງມາແຕ່ຍຸກເຕຣຕາ ໂອ ພຣະຣາຊິນີແຫ່ງເທວະທັງປວງ.”

Verse 2

यस्मिन्दृष्टे मनुष्याणां पूजिते तु वरानने । नश्येच्च सप्तजन्माघं गृहभंगश्च नो भवेत्

ໂອ ເທວີຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ! ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນສະຖານນັ້ນ—ໂດຍພິເສດໄດ້ບູຊາ—ບາບຂອງມະນຸດໃນ 7 ຊາດຈະຖືກທຳລາຍ ແລະເຮືອນເຮືອນບໍ່ພັງພິນາດ.

Verse 3

देव्युवाच । केनायं स्थापितो देव कस्मात्प्रोक्तो रतीश्वरः । दर्शनेनास्य किं श्रेयः सर्वं विस्तरतो वद

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສ້າງສະຖາປະນານີ້? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ຣະຕີອີສະວະຣະ? ການໄດ້ດາຣະຊະນະຂອງພຣະອົງນີ້ໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດອັນໃດ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ລະອຽດທັງໝົດ»।

Verse 4

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । रतिर्नामाभवत्साध्वी कामपत्नी यशस्विनी

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງອັນທຳລາຍບາບ. ມີນາງຜູ້ດີງາມຊື່ ຣະຕີ ເປັນພຣະຍາອັນມີກຽດຂອງ ກາມະ»।

Verse 5

दग्धे मनसिजे पूर्वं देवेन त्रिपुरारिणा । तदर्थाय तपस्तेपे तस्मिन्देशे रतिः किल

ໃນອະດີດ ເມື່ອ ມະນະສິຊະ (ກາມະ) ຖືກ ທຣິປຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ) ເຜົາໃຫ້ໄໝ້, ຣະຕີໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ໃນດິນແດນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ (ໃຫ້ພຣະອົງກັບຄືນ).

Verse 6

अंगुष्ठाग्रेण तिष्ठन्त्या यावद्युगचतुष्टयम् । आराधितो महादेवः शांतेन मनसा प्रिये

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ນາງຢືນຢູ່ເທິງປາຍນິ້ວໂປ້ງຂອງນາງ ຕະຫຼອດເວລາ 4 ຍຸກ, ດ້ວຍໃຈອັນສະຫງົບ ນາງໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ ພຣະມະຫາເທວະ.

Verse 7

कस्मिंश्चिदथ काले तु निर्भिद्य धरणीतलम् । तदग्रतः समुत्तस्थौ लिगं माहेश्वरं प्रिये

ໃນການໜຶ່ງ ພຣະລິງຄ໌ມາເຫສະວະຣະ ໄດ້ທະລຸຜິວດິນ ແລ້ວຜຸດຂຶ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 8

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । आह्लादयंती सहसा तस्याश्चित्तं वरानने

ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງກາຍເວົ້າຂຶ້ນ ທຳໃຫ້ໃຈນາງຊື່ນບານທັນທີ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ.

Verse 9

यस्मान्माहेश्वरं लिंगं त्वद्भक्त्या सहसोत्थितम् । पूजयेस्तन्महाभागे ततः कांतमवाप्स्यसि

ເນື່ອງຈາກພຣະລິງຄ໌ມາເຫສະວະຣະນີ້ ຜຸດຂຶ້ນທັນທີດ້ວຍພະລັງແຫ່ງສັດທາພັກດີຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ—ຈົ່ງບູຊາພຣະລິງຄ໌ນັ້ນ; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ພົບຜູ້ຮັກຂອງເຈົ້າ.

Verse 10

एतच्छुत्वा तु सा साध्वी देवदूतस्य भाषितम् । तल्लिंगं पूजयामास स भक्त्या परमया युता

ເມື່ອນາງຜູ້ດີງາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງທູດເທວະ ນາງກໍໄດ້ບູຊາພຣະລິງຄ໌ນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາພັກດີອັນສູງສຸດ.

Verse 11

ततः कामः समुत्तस्थौ सुप्तोत्थित इव प्रिये । ततः प्रभृति तल्लिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम्

ແລ້ວກາມະກໍຜຸດຂຶ້ນອີກ ດັ່ງຄົນຕື່ນຈາກຫຼັບ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ພຣະລິງຄ໌ນັ້ນໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ກາເມສະວະຣະ”.

Verse 12

ततः सा कामदयिता वाक्यमेतदुवाच ह । प्रहृष्टा कामदेवाप्त्या पुरतः पुष्पधन्वनः

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກາມະ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້; ນາງຍິນດີຢ່າງຫຼາຍເພາະໄດ້ກັບຄືນພົບກາມເທວະ ໃນຂະນະທີ່ ຜູ້ມີຄັນທະນູດອກໄມ້ (ກາມ) ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ।

Verse 13

पूजयिष्यंति ये चान्ये लिंगमेतत्समाहिताः । एवं ते वांछितां सिद्धिं भूयो यास्यंति सद्गतिम्

ແລະຜູ້ອື່ນໆອີກ ຜູ້ມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຈະບູຊາລິງຄະນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມສໍາເລັດຕາມປາດຖະໜາ ແລະຍັງຈະເຖິງເສັ້ນທາງອັນດີ (ສຸຄະຕິ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 14

मनोऽभीष्टं तथा सर्वं यद्यपि स्यात्सदुर्ल्लभम् । तत्प्राप्स्यंति न संदेहो लिंगस्यास्य प्रसादतः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໃຈປາດຖະໜາ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງລິງຄະນີ້।

Verse 15

एवमुक्त्वा गता साध्वी रतिः कामेन संयुता । स्वस्थाने पूर्णकामा सा प्रहृष्टेनांतरात्मना

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງຜູ້ດີ ຣະຕິ ໄດ້ໄປ ໂດຍກັບຄືນຮ່ວມກັບກາມະ. ເມື່ອຮອດຖິ່ນພໍ່ມີຂອງນາງ ນາງກໍເຕັມເຕັມດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາ ແລະໃຈພາຍໃນຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 16

एनं चैत्रत्रयोदश्यां शुक्लायां यः समर्चति । सकामवद्भवेन्नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम्

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງໃນວັນທີ 13 ຂອງເດືອນໄຈຕຣະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກ) ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ທີ່ຄວາມປາດຖະໜາສໍາເລັດ; ໄດ້ຍິນກັນວ່າ ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານໂຊກດີແກ່ມະນຸດ।

Verse 96

हृति श्रीस्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षण्णवतितमोऽध्यायः

ທີ່ນີ້ແມ່ນການສິ້ນສຸດບົດທີ 96 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ກາເມສະວະຣະ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ—ພາຍໃນ ປຣະພາສະເຂດຕະຣະມາຫາຕະມະຍະ, ໃນ ເອກາດະສະຣຸດຣະມາຫາຕະມະຍະ—ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນ ສັມຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ.