Adhyaya 94
ບົດທີ 94 ນຳເສີນພາບລວມທາງທິດສະດີ-ພິທີກຳຂອງ ພະພິຣະເວສະວະຣ (Bhairaveśvara) ໃນ ປຣະພາສະ-ເກສະຕຣະ. ພະອີສະວະຣ ຊີ້ນຳໃຫ້ ພະເທວີ ໄປຍັງສະຖານບູຊາອັນສູງສົ່ງນີ້ ໂດຍລະບຸທີ່ຕັ້ງຢ່າງຊັດເຈນ: ໃກ້ “ມຸມໄຟ/ອັກນິໂກນ” ແລະມີການອ້າງອີງໄລຍະທາງທີ່ວັດໄດ້. ລິງຄະນີ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າ ເປັນຜູ້ບັນດານພອນທົ່ວໄປ ແລະກຳຈັດຄວາມທຸກຍາກ-ເຄາະຮ້າຍ. ມີປະຫວັດຊື່ວ່າ ໃນຍຸກກ່ອນ ມັນເຄີຍຖືກເອີ້ນວ່າ ຈັນເດສະວະຣ (Caṇḍeśvara) ເນື່ອງຈາກກະນະຊື່ ຈັນດາ (Caṇḍa) ໄດ້ບູຊາຢ່າງຍາວນານ ຈົນເກີດເປັນນາມທີ່ຈື່ຈຳ. ບົດນີ້ເນັ້ນວ່າ ການເບິ່ງເຫັນ (darśana) ແລະການສຳຜັດລິງຄະດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ເປັນການຊຳລະບາບ ແລະປົດປ່ອຍຈາກວົງຈອນເກີດ-ຕາຍ. ວຣະຕະຕາມປະຕິທິນຖືກກຳນົດ: ໃນວັນ ກຣິສນະ ຈະຕຸຣດະສີ ເດືອນ ພາດຣະປະດະ ການອົດອາຫານ ແລະການຕື່ນຄືນ (prajāgara) ຈະນຳໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກສູງສຸດຂອງ ມະເຫສະວະຣ. ຍັງກ່າວວ່າ ຄວາມຜິດພາດທາງຄຳເວົ້າ ແລະທາງໃຈ ພ້ອມທັງການກະທຳຊົ່ວ ຖືກທຳລາຍໂດຍການເບິ່ງລິງຄະ. ຈັນຍາບັນຂອງການຈາລິກຖືກສົມບູນດ້ວຍຄຳແນະນຳການທານ—ງາ, ຄຳ, ແລະເຄື່ອງນຸ່ງ—ແກ່ຜູ້ຮູ້ ເພື່ອຊຳລະມົນທິນ ແລະຮັບຜົນແຫ່ງການເດີນທາງ. ທ້າຍສຸດ ພະພິຣະວະຖືກອະທິບາຍແບບຈັກກະວານ: ໃນຍາມລະລາຍໂລກ ຣຸດຣະ ຮັບຮູບພິຣະວະ ແລະ “ດຶງກັບ” ໂລກ; ດັ່ງນັ້ນຊື່ສະຖານບູຊາຈຶ່ງມີຮາກຖານຈາກພາລະກິດຈັກກະວານ. ຟະລະສຣຸຕິສຸດທ້າຍກ່າວວ່າ ຜູ້ຟັງມາຫາຕະມະນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບຫນັກ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव वह्निकोणस्थं धनुषांदशके स्थितम्
ພຣະອີສະວະຣາກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ້ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ພຣະພະຍຣະເວສະວະຣາ ອັນປະເສີດ. ພຣະອົງຢູ່ໃນເຂດນັ້ນເອງ ທິດອາຄະເນ (ທິດໄຟ) ຫ່າງໄປສິບຄວາມຍາວທະນຸດ.
Verse 2
सर्वकामप्रदं देवि दारिद्र्यौघविनाशनम् । पूर्वं चण्डेश्वरंनाम ख्यातं कृतयुगे प्रिये
ໂອ ເທວີ, ສະຖານທີ່ນີ້ໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະທຳລາຍຄື້ນຄວາມທຸກຍາກ. ໃນກ່ອນນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນຍຸກກຣິຕະ ມັນໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ຈັນເດສະວະຣະ».
Verse 3
चण्डोनाम गणो देवि तेन चाराधितं पुरा । दिव्याब्दानां सहस्रं तु तेन चण्डेश्वरं स्मृतम्
ໂອ ເທວີ, ໃນກ່ອນນັ້ນ ມີຄະນະ (gaṇa) ຊື່ «ຈັນດະ» ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາມັນ. ແລະເນື່ອງຈາກເຂົາ ຕະຫຼອດພັນປີເທວະ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຈັນເດສະວະຣະ».
Verse 4
तं दृष्ट्वा देवदेवेशं स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । मुच्यते सकलात्पापादाजन्ममरणांतिकात्
ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນສະຫງົບ ໄດ້ແຕະພຣະອົງ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ທີ່ຕິດຕາມຈາກເກີດຈົນສິ້ນຊີວິດ.
Verse 5
तत्र कृष्णचतुर्दश्यां मासे भाद्रपदे प्रिये । उपवास परो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ, ຜູ້ໃດຖືອົບົດອາຫານດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ແລະຮັກສາພິທີຕື່ນຍາມກາງຄືນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະມະເຫສະວະຣະປະທັບຢູ່.
Verse 6
वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नाशमायाति तस्य लिंगस्य दर्शनात्
ບາບທາງວາຈາ ແລະທາງໃຈ—ທັງຫມົດທີ່ສະສົມດ້ວຍກຳ—ຍ່ອມສູນສິ້ນໄປ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນລິງຄະນັ້ນ.
Verse 7
तिला हिरण्यं वस्त्राणि तत्र देयं मनीषिणे । सर्वकिल्विषनाशार्थं सम्यग्यात्राफलेप्सुना
ຜູ້ປາດຖະນາຜົນອັນແທ້ຂອງການຈາລິກບູຊາ ຄວນຖວາຍເມັດງາ ຄໍາ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮູ້ທີ່ຄວນຮັບ ເພື່ອທໍາລາຍບາບທັງປວງ।
Verse 8
भैरवाकारमास्थाय कल्पान्ते स हरेद्यतः । विश्वं समग्रं देवेशि तेनासौ भैरवः स्मृतः
ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງພຣະເຈົ້າ, ເພາະໃນທ້າຍກັລປະ ພຣະອົງຊົງຮັບຮູບພຣະໄພຣະວະ ແລະຊົງດຶງຄືນຈັກກະວານທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າ “ໄພຣະວະ”.
Verse 9
अस्मिन्कल्पे महादेवि प्रभासक्षेत्रमास्थितः । बभूव भैरवो रुद्रः कल्पान्ते लिंगमूर्तिमान्
ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນກັລປະນີ້ເອງ ພຣະຣຸດຣະຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະພຣາສະເຂດ ໄດ້ເປັນໄພຣະວະ; ແລະໃນທ້າຍກັລປະ ພຣະອົງຊົງດໍາລົງເປັນຮູບລິງຄະອັນມີຊີວິດ।
Verse 10
एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं भैरवेश्वरम् । यच्छ्रुत्वा मुच्यते जन्तुः पातकादतिभैरवात्
ດັ່ງນີ້ ໄດ້ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງໄພຣະເວສະວະ; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ສັດຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ।