Adhyaya 93

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे महाकालेश्वरं हरम् । अघोरेशादुत्तरतः किंचिद्वायव्यसंस्थितम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຄວນໄປຫາພຣະຫຣະ ນາມວ່າ ມະຫາກາເລສະວະຣະ, ຢູ່ເໜືອຈາກອະໂຆເຣສະວະຣະເພີຍນ້ອຍ ໃນທິດຕາເວັນຕົກເໜືອ»।

Verse 2

धनुषां त्रिंशता देवि श्रुतं पातकनाशनम् । पूर्वं कृतयुगे देवि स्मृतं चित्रांगदेश्वरम्

ໂອ ເທວີ, ໃນລະຍະຫ່າງສາມສິບຄວາມຍາວຄັນທະນູ ນີ້ເປັນທີ່ລືອຊາວ່າ ທຳລາຍບາບ. ໃນຍຸກກຣິຕາແຕ່ກ່ອນ, ໂອ ເທວີ, ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ຈິຕຣາງກະເທສະວະຣະ».

Verse 3

महाकालेश्वरं देवि कलौ नाम प्रकीर्तितम् । कालरूपी महारुद्रस्तस्मिंल्लिंगे व्यवस्थितः

ໂອ ເທວີ, ໃນຍຸກກະລິ ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ «ມະຫາກາເລສະວະຣະ». ທີ່ນັ້ນ ມະຫາຣຸດຣະ—ຜູ້ມີຮູບເປັນເວລາ—ສະຖິດຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນລິງຄະນັ້ນ.

Verse 4

चराचरगुरुः साक्षाद्देवदानवदर्पहा । सूर्यरूपेण यत्सर्वं ब्रह्मांडे ग्रसते प्रिये

ພຣະອົງເປັນຄູບາອາຈານອັນປາກົດແຈ້ງ ຂອງທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢືນນິ່ງ, ເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມຍິ່ງທະນົງຂອງເທວະແລະອະສຸຣ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນຮູບພຣະອາທິດ ພຣະອົງກໍກືນກິນທຸກສິ່ງໃນພຣະພົມມະອັນດາ.

Verse 5

स देवः संस्थितो देवि तस्मिंल्लिंगे महाप्रभः । यस्तत्पूजयते भक्त्या कल्ये लिंगं मम प्रियम् । षडक्षरेण मंत्रेण मृत्युं जयति तत्क्षणात्

ໂອ ເທວີ, ເທວະຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ ແລະມີອຳນາດນັ້ນ ສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະນັ້ນ. ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະ—ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ—ດ້ວຍສັດທາໃນຍາມເຊົ້າຕູ່ ຍ່ອມຊະນະຄວາມຕາຍໃນທັນທີ ໂດຍມົນຕຣາຫົກພະຍາງ.

Verse 6

कृष्णाष्टम्यां विशेषेण गुग्गुलं घृतसंयुतम् । यो दहेद्विधिवत्तत्र पूजां कृत्वा निशागमे

ໂດຍສະເພາະໃນວັນ ກຣິສນາອັດສະຕະມີ, ຜູ້ໃດຫຼັງຈາກປະກອບພິທີບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຍາມຕົກຄ່ຳ, ແລ້ວເຜົາຢາງກຸກກຸລຸທີ່ປົນກັບນ້ຳມັນເນີຍ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—

Verse 7

अपराधसहस्रं तु क्षमते तस्य भैरवः । धेनुदानं प्रशंसंति तस्मिन्स्थाने महर्षयः

ພະໄພຣະວະຍົກໂທດແມ່ນແຕ່ຄວາມຜິດນັບພັນຂອງຜູ້ມີສັດທານັ້ນ. ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍສັນລະເສີນການຖວາຍນົວ (ເທນຸດານ)។

Verse 8

धेनुदस्तारयेन्नूनं दश पूर्वान्दशापरान् । देवस्य दक्षिणे भागे यो जपेच्छतरुद्रियम्

ຜູ້ຖວາຍນົວແທ້ໆຍ່ອມຊ່ວຍກູ້ພໍ່ປູ່ສິບຊັ້ນ ແລະລູກຫຼານສິບຊັ້ນ. ແລະຜູ້ໃດຢູ່ດ້ານໃຕ້ຂອງເທວະ ສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ»—

Verse 9

उद्धरेत्पितृवर्गं च मातृवर्गं च मानवः । बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । क्षालयेच्चैव तत्सर्वं दृष्ट्वा कालेश्वरं हरम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນກາເລສະວະຣະ—ພະຫະຣະເອງ—ມະນຸດຍ່ອມຍົກຂຶ້ນທັງສາຍພໍ່ ແລະສາຍແມ່. ບາບໃດທີ່ເຮັດໃນໄວເດັກ, ໄວໜຸ່ມ, ຫຼືໄວແກ່ ທັງໝົດຖືກຊຳລະເມື່ອໄດ້ທັດສະນາກາເລສະວະຣະ.

Verse 10

अयने चोत्तरे प्राप्ते यः कुर्याद्घृतकंबलम् । न स भूयोऽत्र संसारे जन्म प्राप्नोति दारुणम्

ເມື່ອອຸດຕະຣາຍະນະ (ອາຍະນະເໜືອ) ມາຮອດ ຜູ້ໃດປະກອບທານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຄຣິຕະກັມບະລະ» ກໍຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການເກີດອັນນ່າຢ້ານໃນສັງສານີ້ອີກ.

Verse 11

न दुःखितो दरिद्रो वा दुर्भगो वा प्रजायते । सप्तजन्मान्तराण्येव महाकालेशदर्शनात्

ດ້ວຍການເຫັນພະມະຫາກາເລສະ ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດເປັນຜູ້ທຸກໃຈ ຍາກຈົນ ຫຼືອັບໂຊກ—ຕະຫຼອດເຈັດການເກີດຕິດຕໍ່ກັນ.

Verse 12

धनधान्यसमायुक्ते स्फीते सञ्जायते कुले । भक्तिर्भवति भूयोऽपि महाकालेश्वरार्चने

ຜູ້ນັ້ນເກີດໃນຕະກູນຮຸ່ງເຮືອງ ມີຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ; ແລະຄວາມສັດທາບູຊາພຣະມະຫາກາເລສະວະຣາ ກໍເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ.

Verse 13

इति संक्षेपतः प्रोक्तं महाकालेश्वरं प्रिये । चित्रांगदो गणो देवि तेन चाराधितं पुरा

ດັ່ງນີ້ ໂອ້ຜູ້ຮັກ, ຂ້າໄດ້ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງພຣະມະຫາກາເລສະວະຣາ. ໂອ້ເທວີ, ໃນການກ່ອນ ມີກະນະນາມ ຈິດຣາງກະດະ ໄດ້ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍສັດທາ.

Verse 14

दिव्याब्दानां सहस्रं तु महा कालेश्वरं हि तत् । चित्रांगदेश्वरं नाम तेन ख्यातं धरातले

ເປັນເວລາພັນປີເທວະ, ລິງຄະນັ້ນໄດ້ດຳລົງເປັນພຣະມະຫາ-ກາເລສະວະຣາ; ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກມະນຸດ ຈຶ່ງໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ຈິດຣາງກະເດສະວະຣາ”.

Verse 93

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये महाकालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिणवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 93 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະມະຫາກາເລສະວະຣາ” ໃນ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ພາກ ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນ ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕະມະ, ພາກ ເອກາດະສະ-ຣຸດຣະມາຫາຕະມະ, ສະຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ.