Adhyaya 89
ບົດນີ້ເປັນຄໍາສອນທາງເທວະວິທະຍາຂອງພຣະອີສະວະຣະຕໍ່ພຣະເທວີ ໂດຍຊີ້ວ່າ ກະປາລີອີສະວະຣະ (Kapālīśvara) ແມ່ນ «ຣຸທຣະອົງທີ 3» ໃນລໍາດັບຣຸທຣະພາຍໃນປຣະພາສະ-ກເສດຕຣະ. ພຣະສິວະເລົ່າເຫດການຕໍານານການຕັດຫົວທີ 5 ຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະກະໂຫຼກ (kapāla) ຕິດຢູ່ທີ່ມືຂອງພຣະອົງ ເປັນທີ່ມາຂອງອັດຕະລັກ «ກາປາລິກ». ພຣະສິວະກ່າວວ່າ ພຣະອົງໄດ້ມາຍັງປຣະພາສະພ້ອມກະໂຫຼກ ແລະພັກຢູ່ກາງກເສດຕຣະເປັນເວລາຍາວນານ ບູຊາລິງຄະຕໍ່ເນື່ອງຕະຫຼອດການຍາວໄກ ເພື່ອສັກສິດທັງສະຖານທີ່ແລະລິງຄະ. ບົດນີ້ຍັງລະບຸພິກັດ: ສະຖານບູຊາຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງບຸເທສະວະຣະ ແລະອ້າງເຖິງ «ໄລຍະທະນູ 7» (dhanuṣāṃ saptake) ເປັນຫມຸດໝາຍໃຫ້ຜູ້ເດີນທາງບຸນ. ພຣະອົງແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ພິທັກຖືຕຣິສູນ ແລະພວກຄະນະ (gaṇa) ຫຼາຍພວກ ເພື່ອປົກປ້ອງສະຖານທີ່ຈາກຈິດໃຈອັນຮ້າຍ. ຂໍ້ປະຕິບັດກໍມີ: ບູຊາດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ, ບໍລິຈາກຄໍາໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານເວດ, ແລະປະຕິບັດມັນຕຣະຕາມພິທີທີ່ຜູກກັບ Tatpuruṣa. ຜົນບຸນກ່າວວ່າ ເຫັນລິງຄະແລ້ວບາບຕັ້ງແຕ່ເກີດຈະຖືກລົບລ້າງ ແລະຍ້ໍາອໍານາດຂອງການແຕະຕ້ອງແລະການເບິ່ງ. ທ້າຍສຸດ ບົດນີ້ສະຫຼຸບມະຫາຕະມະຍະການທໍາລາຍບາບຂອງກະປາລີ (ຣຸທຣະອົງທີ 3) ໃນປຣະພາສະ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे कपालीश्वरमुत्तमम् । रुद्रं तृतीयं पापघ्नं नीलरुद्रस्यपूर्वतः
ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ ຈົ່ງໄປຫາ ກະປາລີອີສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ—ຣຸດຣະອົງທີສາມ ຜູ້ທຳລາຍບາບ—ຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ນີລະຣຸດຣະ»।
Verse 2
बुधेश्वरात्पश्चिमतो धनुषां सप्तके स्थितम् । छिन्नं मया पुरा देवि ब्रह्मणः पंचमं शिरः
«ມັນຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ພຸເທສະວະຣະ ໃນລະຍະເທົ່າ 7 ທະນຸດ. ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ກ່ອນນານ ໂອ ເທວີ ຂ້າໄດ້ຕັດຫົວທີຫ້າຂອງ ພຣະພຣະຫມາ»।
Verse 3
तत्कपालं करे लग्नं प्रभासक्षेत्रमागतः । ततो वर्षसहस्रं तु संस्थितः क्षेत्रमध्यतः
ດ້ວຍກະໂຫຼກນັ້ນຕິດຢູ່ໃນມື ພຣະອົງໄດ້ມາຮອດ ພຣະພາສະກເສດຕຣະ ອັນສັກສິດ; ແລ້ວພຣະອົງຢືນຢູ່ກາງເຂດນັ້ນ ເປັນເວລາພັນປີ।
Verse 4
कपालधारी दिग्वासाः कपाली तेन च स्मृतः । तन्मया पूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये
ພຣະອົງຖືກະໂຫຼກ ແລະນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດ (ເປັນຜູ້ນຸ່ງຟ້າ) ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ກະປາລີ”. ລິງຄະນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂ້າໄດ້ບູຊາມາເປັນເວລາໝື່ນປີ।
Verse 5
कपालिरूपमास्थाय कपालीशस्ततः स्मृतः । सर्वपापहरो नृणां दर्शनात्स्पर्शनादपि
ເມື່ອພຣະອົງຮັບຮູບແບບຂອງ ກະປາລີ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ກະປາລີອີຊະ”. ສຳລັບມະນຸດ ພຣະອົງກຳຈັດບາບທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ເຫັນກໍພໍ ແລະແມ່ນແຕ່ສຳຜັດກໍພໍ.
Verse 6
मया तत्र नियुक्ता वै रक्षार्थं शूलपाणयः । गणाः सहस्रशो देवि पापिनां दुष्टचेतसाम्
ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງແທ້ໆ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງ ພວກຄະນະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ນັບພັນນັບພັນ, ໂອ ເທວີ—ເພື່ອຕ້ານຜູ້ມີບາບ ແລະຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍ।
Verse 7
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । पूजयेत्तं महादेवं कपालिनमनामयम्
ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ແລະດ້ວຍສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນນະມັດສະການບູຊາ ພຣະມະຫາເທວະນັ້ນ—ກະປາລິນ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກແລະໂລກໄພ।
Verse 8
हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । पूजयित्वा विधानेन सम्यक्तत्पुरुषाणुना
ທີ່ນັ້ນ ຄວນຖວາຍຄຳເປັນທານ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດ—ຫຼັງຈາກບູຊາຕາມພິທີການໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍອະນຸມັນຕຣາ “ຕັດປຸຣຸສະ” ຢ່າງສົມບູນ।
Verse 9
जन्मप्रभृति यत्पापं प्राणिभिः समुपार्जितम् । षडशीतिमुखे दृष्ट्वा तल्लिंगं तु व्यपोहति
ບາບໃດໆທີ່ສັດມີຊີວິດໄດ້ສະສົມມາຕັ້ງແຕ່ເກີດ—ເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄະຂອງພຣະອົງຜູ້ມີ 86 ໜ້າ ນັ້ນ ບາບນັ້ນຖືກຂັບໄລ່ອອກແທ້ໆ।
Verse 10
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । कपालिरुद्रदेवस्य तृतीयस्य वरानने
ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ຖຶງມາຫາຕະພາບອັນທໍາລາຍບາບ ຂອງພຣະກະປາລິຣຸທຣະເທວະ ອົງທີສາມ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ।
Verse 89
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कपा लीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवतितमोऽध्यायः
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນສັກສິດ ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ໃນພາກທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ» ໃນພາກຍ່ອຍທີ 1 «ປຣະພາສະເກສຕຣະມາຫາຕມະຍະ» ໃນ «ເອກາດະຊະຣຸດຣະມາຫາຕມະຍະ» ບົດທີ 89 ຈົບລົງ ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫາພຣະສະຫງ່າຂອງ ກະປາລີອີສວະຣະ»។